ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလမ်းစဉ်အတွက်

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: Fighting For Eternity – Chapter 110: Angry Buddha Exploding the Heaven | NovelPing

"ဟေ့၊ အလကားပါကွာ။" ထိုကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူကြီးသည် ခေါင်းပင်လှည့်မကြည့်ဘဲ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ပမာဏအမြောက်အမြားကြောင့် ဖေး မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားရသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ပင် ဖေး သည် သူ၏လှံကို လည်ပတ်စေရင်း သူကိုယ်တိုင်လည်း မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား လည်ပတ်သွားသည်။ ထို့နောက် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် လှံ၏အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"လှံရဲ့အငွေ့အသက်တဲ့လား! ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်ဘူး၊ ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ခြားနားချက်က အများကြီးပဲ။" ထိုကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူကြီးသည် အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားသည့် ဖေး ဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။ ဖေး ၏ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုမှာ အနည်းငယ်များနေသည်။ သူသည် လေနဂါးခြေလှမ်း ပေါ်တွင်သာ ဆက်လက်တွဲခိုနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဖေး သည် ထိုလူကြီးကို ကြည့်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်၊ အဆင့်ကျော်တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းမှာ ကန့်သတ်ချက်ဆိုတာ ရှိမြဲပါပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် မနိုင်နိုင်တာပေါ့။" ဟု ပြောသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က ကျွန်တော်နဲ့ဆိုရင်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်လွန်ပြီးသား၊ ဘာတစ်ခုမှ မအောင်မြင်သေးဘူးလို့ ပြောနိုင်ပေမဲ့လည်းပေါ့။" ဖေး သည် သူ၏လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လှံဖျားကို မြေပြင်ဘက်သို့ ညွှန်ထားရင်း တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားလိုက်သည်။

လူအများစုမှာ သူဘာကို ဆိုလိုမှန်း နားမလည်ကြပေ။ သူ၏အစွမ်းအစမှာ တိုးတက်လာသော်လည်း သူ၏အဆင့်မှာ အရင်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။ ဒါဆို သူဘာကို ရည်ရွယ်တာလဲ။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝေဝါးမှု၊ မထီမဲ့မြင်ပြုမှု၊ လေးစားမှု၊ မနာလိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုတို့ ရောထွေးနေသည်။

စုလင်း ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဖေး ပြောသည့်စကားကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ ထို့နောက် ဖေး သည် သူ၏လှံအငွေ့အသက်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှသဖြင့် ထိုကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူကြီးပင် ကြိုမမြင်လိုက်ပေ။ သို့သော် ထိုလူကြီးမှာ ဂရုစိုက်ဟန်မပြဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကာ ဖေး ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားသည်။

ဖေး လည်း ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိအရှိန်မှာ လေစွမ်းအား၊ လေနဂါးခြေလှမ်း၊ ငါးမျိုးဆက်စပ် လှံအငွေ့အသက် (လေ၏အငွေ့အသက်) နှင့် အရှိန်၏အငွေ့အသက်တို့အပေါ် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဖေး ကို ထိုလူကြီးက ဖမ်းမိသွားသည်။

"တစ်ချက်တည်းထိုးလှံ။" ဖေး သည် ထိုလူကြီး၏နောက်တွင် ပေါ်လာပြီး လှံကို ထိုးစိုက်လိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထူးဆန်းသောနည်းလမ်းဖြင့် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုလူကြီးက သူ့ကို ဖမ်းမိဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပတ်ပတ်လည်တွင် အနီရောင်စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ လှံကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားသည်။

"အခုချက်ချင်း။" "ပြတ်သား။"

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ဖေး သည် လှံကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏လှံက စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို ထိမိသွားခြင်းဖြစ်သည်။ သူသုံးစွဲလိုက်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွား၍ ရုပ်သိမ်းလိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် အသုံးပြုပြီးသွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ထိုလူကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မထုတ်လွှတ်ခင်ကပင် ဖေး က နောက်ကနေ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖေး သည် သူ့နှင့် အနည်းငယ်ဝေးနေသည်။ ဖေး သည် မိုးကြိုးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဒန်တျန် ထဲမှ မိုးကြိုးစွမ်းအားများ တရဟောစီးဆင်းလာပြီး သူ၏လက်မောင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကိုယ်ခံပညာရပ်တစ်ခု စတင်လည်ပတ်လာပြီး မိုးကြိုးစွမ်းအားများ လှံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

"တိတ်ဆိတ်မိုးကြိုးလှံ။" မိုးကြိုးစွမ်းအားများ လှံဖျားသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အချိန်တွင် ဖေး သည် ၎င်းကို ထိုလူကြီးဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အကွာအဝေး အနည်းငယ်ရှိနေသဖြင့် ထိုလူကြီးအတွက် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး ရသွားသည်။ သူသည် လက်ထဲတွင် အနီရောင်ဓားတစ်လက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ သွေးရောင်ဓား၏အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"သွေးကဲ့သို့သောဓား။"

"ဘုန်း။" စွမ်းအားနှစ်ခု ထိခိုက်မိကြသည်။ သို့သော် မိုးကြိုးစွမ်းအားနှင့်အတူ လှံ၏အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ပြင်းထန်နေသည်။ ၎င်းသည် ဓား၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တိုက်ခိုက်မှုကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ ဤဓားပညာရပ်မှာ ဝိညာဉ်အဆင့် ဓားပညာရပ်ဖြစ်ပြီး အလွန်အားကောင်းသည့် သွေးဓားကို ဖန်တီးနိုင်ကာ ဝိညာဉ်အဆင့် မြင့်မားသည့်အဆင့်နှင့် အနည်းဆုံး ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဖေး အသုံးပြုလိုက်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဝိညာဉ်အဆင့် အကြွင်းမဲ့ပညာရပ်ဖြစ်သည့် ဟိန်းဟည်မိုးကြိုးလှံပညာရပ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အထူးသဖြင့် မိုးကြိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြုသည့်အခါ အလွန်အားကောင်းသော ပညာရပ်ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖန်တီးထားသည့်လှံမဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သောလှံကို အသုံးပြုနေသည်မှာ ပြောရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ထိခိုက်မှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံးကို ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုလူကြီးမှာ လှံကို ရှောင်တိမ်းရန် ရွေ့လျားလိုက်ရပြီး လှံမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရာတွင် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ် သူသည် ဖေး ကို သတိမထားမိလိုက်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ဖေး မှာ ရွေ့လျားရန် အစီအစဉ်မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"နဂါးလက်သည်း။" "ကြယ်အနှစ်သာရမီးတောက်။" "ဗလာနယ်မြိုမီးတောက်။"

သူ၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ရွှေရောင်ပြောင်းသွားပြီး ကမ္ဘာကြီးကို လင်းလက်စေမည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူ၏ညာလက်တွင် ဝါကျင့်ကျင့် မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းအပြည့်ရှိသည်။ သူ၏ဘယ်လက်တွင်မူ အနီရောင်မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ နေမင်းကဲ့သို့ နီရဲနေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။ ညာလက်မှ ကြယ်အနှစ်သာရမီးတောက်နှင့် ဘယ်လက်မှ ဗလာနယ်မြိုမီးတောက်တို့ကို သူတို့နှစ်ခု ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ပေါက်ကွဲမသွားဘဲ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားကာ ဖေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ကြီးမားသောသက်ရောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏လက်များမှာ နဂါးလက်သည်းများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ခဏတာမျှ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်သည်။

"တောက်ပခြင်း။"

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လက်ထဲ၌ လိမ္မော်ရောင်ကြာပန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤကြာပန်းမှာ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမရှိသလို အားကောင်းဟန်လည်း မရှိပေ။ သို့သော် ပေါက်ကွဲသွားမှသာလျှင် သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုလိမ္မော်ရောင်ကြာပန်းတွင် ပွင့်ချပ်ခုနစ်ခု ပါရှိသည်။ ဖေး တစ်စုံတစ်ရာ မလုပ်ဆောင်မီ သူသည် ရွှေရောင်စာချုပ်ကို အသုံးပြုကာ "လူတိုင်း အာကာသတံခါးပေါက်ဆီကို အမြန်ပြေးကြ!" ဟု အော်လိုက်သည်။

သူသည် စုလင်း ကို ခေါ်မနေတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူမ၏အရှိန်ဖြင့်ဆိုလျှင် အရာအားလုံး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ကို သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ "အခုချက်ချင်း။" ဟု ဖေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ထိုလူကြီး၏အပေါ်၌ ပေါ်လာသည်။ သို့သော် အရာအားလုံးမှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ဘာဖြစ်ပျက်နေမှန်း မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

ရိုးရှင်းစွာပြောရလျှင် ဖေး သည် လူတိုင်း၏အာရုံကို ထိုလူကြီးနှင့် သူ၏လှံဆီသို့ လှည့်စားရန်အတွက် Misdirection ဟုခေါ်သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းမှာ လင်းအာ နှင့်အတူ တီဗီတွင် ကာတွန်းကားကြည့်ရင်း သူသင်ယူခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ သူက ဤနည်းလမ်းကို အေးဆေးလှသည်ဟု တွေးမိသဖြင့် စနစ်၏ ကျယ်ပြန့်သော ဗဟုသုတကို အသုံးပြု၍ သင်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လူတိုင်း အာရုံလွဲသွားချိန်တွင် သူသည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုကို ဖန်တီးကာ ထိုလူကြီး၏အပေါ်၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါ ထိုလူကြီး၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် ထိုလိမ္မော်ရောင်ကြာပန်း၏ စွမ်းအားကို မြင်နိုင်လိုက်ပြီး "ခွေးကောင်၊ အခြေခံအဆင့်က ငါ့ကို ဒါသုံးခိုင်းရတယ်လို့၊ ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ။" ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"အရိုးတစ်ထောင်သံချပ်ကာ။" ဟု ထိုလူကြီးက အော်ဟစ်လိုက်ရာ သံချပ်ကာတစ်ခုမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံလာသည်။ ဤသံချပ်ကာမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော အရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အရိုးများမှာ အလွန်ပျစ်ချွဲပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဖေး ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးကြောင့် ထိုလူကြီး၏ အမူအရာမှာ တန့်သွားသည်။

"ထာဝရမီးတောက်။" သူ၏ညာလက်ဖြင့် လိမ္မော်ရောင်ကြာပန်းကို ကိုင်ထားရင်း သူ၏ဘယ်လက်တွင် အဖြူရောင်မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဘယ်လက်ကို ရွေ့လျားလိုက်ပြီး အဖြူရောင်မီးတောက်များကို ထိုလူကြီး၏ပတ်လည်တွင် ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး၊ မင်းမှာ ဘယ်လိုလှည့်ကွက်ပဲရှိရှိ... ဒါက..." ထိုလူကြီးသည် ဖေး ၏ နည်းလမ်းကို ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် အဖြူရောင်မီးတောက်မှ စွမ်းအားကို မခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ အရိုးသံချပ်ကာများ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်ကျလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏စကားမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည် "ဒါ ဘာမီးတောက်လဲ!"

"ထာဝရမီးတောက်၊ ဒီလောကမှာရှိတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးနဲ့ ပျက်စီးခြင်းမှန်သမျှကို လောင်ကျွမ်းဖို့ မွေးဖွားလာတာ။" ဖေး က ပြုံးလိုက်ပြီး လိမ္မော်ရောင်ကြာပန်းကို ထိုလူကြီး၏မျက်နှာပေါ်သို့ ပစ်ပေါက်ကာ "အမဲသားခေါင်း၊ ဒါကို စားလိုက်စမ်း။" ဟု ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "အခုချက်ချင်း။"

လိမ္မော်ရောင်ကြာပန်းမှာ ထိုလူကြီး၏မျက်နှာကို ထိမှန်သွားသည့်အချိန်တွင် ဖေး သည် အနည်းငယ်ဝေးရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် အခုချက်ချင်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး "အစ်မကြီး။" ဟု အော်လိုက်သည်။

သူ၏ အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ တံခါးပေါက်နှင့် နီးကပ်နေပြီးဖြစ်သဖြင့် စုလင်း သည် သူ့အသံကို ကြားလိုက်သောအခါ အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီး သူမနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဖေး မှာ ဝေးကွာနေသော်လည်း ပေါက်ကွဲမှုဧရိယာထဲတွင် ရှိနေသေးသည့်အတွက် ဖေး ဆိုလိုရင်းကို သူမ နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြောင်းမှာ ဤအရာက သူ သူမအပေါ် မည်မျှယုံကြည်ကြောင်း ပြသနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ မိမိမယုံကြည်သောသူတစ်ယောက်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်ထားမည်မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူမသည် ဖေး ၏ရှေ့၌ ပေါ်လာပြီး သူ့ပုခုံးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် အာကာသတံခါးပေါက်နှင့် အလွန်နီးကပ်သောနေရာ၌ ပေါ်လာကြသည်။ အရာအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားသော်လည်း လူအများစုမှာ ထိုကြာပန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် "ဝေးဝေးပြေးကြ၊ မဟုတ်ဘူး၊ အောက်ကိုငုံ့၊ အောက်ကိုငုံ့ကြ။" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီး ထိုကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူကြီးနှင့် ဝေးရာသို့ ရောက်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ဤပေါက်ကွဲမှုမှာ သူတို့ကို ထိခိုက်စေမည်မဟုတ်သော်လည်း အထူးသဖြင့် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူ တပည့်များအတွက်မူ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးမရှိသဖြင့် သူတို့ ထိတ်လန့်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

"Boss" "Boss" "အစ်ကို ဖေး။" လူတိုင်း ဖေး ဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ဖေး ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ျာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူပြောလိုက်သည့် စကားအချို့ကြောင့် စုလင်း အပါအဝင် အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ "ဒေါသထွက်သော ဗုဒ္ဓ ပေါက်ကွဲခြင်း။" သူ၏စကားရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လေထဲတွင် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ကာ "ကောင်းကင်ဘုံကို ဖျက်ဆီးခြင်း။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဘုန်း။"

ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုက လေထု၊ တောအုပ်နှင့် ကောင်းကင်ပြင်အပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုသွားသည်။ ဤပေါက်ကွဲမှုမှာ လေထဲတွင် တစ်ကီလိုမီတာ သို့မဟုတ် နှစ်ကီလိုမီတာအထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ အချင်းမီတာတစ်ရာခန့်အထိသာ သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ဤပေါက်ကွဲမှုက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဤသည်မှာ ပေါက်ကွဲမှု၏ အကျိုးဆက်ဖြစ်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဖေး ကို ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ အထင်ကြီးလေးစားစွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူလုပ်သမျှ၊ ပြောသမျှမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လွန်းလှသည်၊ အထူးသဖြင့် အခုလေးတင် သူပြောသွားသည့် စကားများပင် ဖြစ်သည်။

'ဒေါသထွက်သော ဗုဒ္ဓ ကောင်းကင်ဘုံကို ဖျက်ဆီးခြင်း' ၏ စစ်မှန်သော ပုံစံပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်အားကောင်းလှသဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့် တစ်ဆင့်ချင်းစီ ကွာခြားနေသည့်သူများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သို့သော် ဖေး သည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ပေါက်ကွဲမှု၏ အလယ်ဗဟိုကို အေးစက်ပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ "မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ။ ရှန်ထျန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုတော့လည်း အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းလှတယ်၊ နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏စကားသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်ပြီး စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။ အခြေခံအဆင့် ကလေးတစ်ယောက်က ရှန်ထျန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ဤမျှအထိ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ပထမအကြိမ် လက်ဝါးတိုက်ခိုက်မှုတွင်သာ ထိုကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူကြီးက အစွမ်းကုန် အသုံးပြုခဲ့ပါက စုလင်း ဝင်ရောက်မကူညီပေးလျှင် ဖေး မှာ သေဆုံးနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ယခုအချိန်အထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသဖြင့် အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဤအချက်က လူငယ်များအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ကျသူတစ်ယောက်က ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မည်သည့်အခါကမျှ မတွေးထင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ သိခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ဤတိုက်ပွဲတွင် ဖေး သည် သူ၏သွေးမျိုးဆက်နှင့် အားကောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံမီးတောက်များဖြင့် ပံ့ပိုးထားသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံမီးတောက်များ၊ အကယ်၍ ဖေး သာ ၎င်းကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ပါက ရှန်ထျန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို အရှင်လတ်လတ်ပင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဖေး ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး အားနည်းလာသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ "သွားကြစို့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏စကားအဆုံးတွင် အဆူရာနဂါးအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး အာကာသတံခါးပေါက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး အခြားသူများကိုမူ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားသွားစေခဲ့သည်။