အခန်း ၁၀၉ - နောက်ထပ် ဘယ်သူရှိသေးလဲ။
ရှလုံဖေး သည် စင်မြင့်အလယ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေ၏။ သူ၏အကြည့်တို့သည် ပရိသတ်ကြားထဲတွင် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေပြီး အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"နောက်ထပ် ဘယ်သူရှိသေးလဲ။"
သူ၏အသံမှာ ကျယ်လောင်လှသည်မဟုတ်သော်လည်း တစ်နေရာလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားဂိုဏ်း မှ လူအများမှာမူ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ လွှမ်းခြုံနေ၏။ ဇောင်ဆန်း ပင်လျှင် ရှလုံဖေး ၏ လက်ချက်ဖြင့် အလဲထိုးခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင် မည်သူကမှ ရှေ့ထွက်ရဲတော့သည့် သတ္တိမရှိကြတော့ပေ။
ရှောင်ကျန်း သည် ဘေးမှနေ၍ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်နေသည်။ သူသည် ရှလုံဖေး ၏ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်ထားမိကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို သုံးလိုက်ရုံမျှဖြင့် ရှလုံဖေး ၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်မှာ အံ့မခန်း မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။
"သူ့ရဲ့ လေနဂါးခြေလှမ်း က အရမ်းမြန်တယ်။ ဒါ့အပြင် သူကိုင်ထားတဲ့ အသူရာနဂါးလှံ ကလည်း သာမန်လက်နက် မဟုတ်ဘူး။" ရှောင်ကျန်း သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
စုလင်း ကမူ ရှလုံဖေး ကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းတို့ တောက်ပနေသည်။ သူမသည် ရှလုံဖေး ၏ အစွမ်းအစကို လေးစားမိသလို၊ သူ၏ ယုံကြည်မှုရှိသော ပုံစံကိုလည်း သဘောကျနေမိသည်။
ရှလုံဖေး သည် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ သူ၏ စနစ် သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်များကို စစ်ဆေးနေဆဲဖြစ်သည်။ အိပ်မက်ကမ္ဘာ အတွင်းမှ သင်ခန်းစာများကြောင့် သူသည် ပိုမိုရင့်ကျက်လာခဲ့ပြီး ယခုလို အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် တည်ငြိမ်နေနိုင်သည်။
"ဘာလဲ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ထိပ်သီးတပည့်တွေက ဒီလောက်ပဲလား။" ရှလုံဖေး က လှောင်ပြောင်သလိုလို မေးလိုက်သည်။
ထိုစကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်အချို့မှာ ဒေါသထွက်လာကြသော်လည်း မည်သူမျှ စင်ပေါ်သို့ မတက်ရဲကြပေ။ ဗုဒ္ဓ ၏ တရားတော်အရဆိုလျှင် သည်းခံခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဟု ဆိုသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ ရှလုံဖေး ၏ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။
ရှလုံဖေး သည် အသူရာနဂါးလှံ ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း နောက်ထပ် တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် တုန်ခါသွားသည်။
"နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်ပဲ မေးမယ်။ တိုက်ခိုက်မယ့်သူ ရှိသေးလား။ မရှိရင် ငါပဲ အနိုင်ရသွားပြီ။"
သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားဂိုဏ်း ၏ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားတော့သည်။
ဖေး နှင့် စုလင်း တို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အပြာရောင်အစင်းကြောင်းများပါသည့် ဝက်ဝံကလေးတစ်ကောင်မှာ လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုဝက်ဝံကလေးတွင် တောက်ပနေသော အပြာရောင်မျက်လုံးများနှင့် ခြေထောက်လေးချောင်း ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဟီလိုက်ပြီးနောက် ဖေး ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။
"ဟားဟား၊ သတ္တဝါလေး၊ မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ နာမည်တစ်ခု ပေးရမလား ဒါမှမဟုတ် မင်းမှာ နာမည်ရှိပြီးသားလား" ဖေး က ၎င်း၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ဤဝက်ဝံကလေးမှာ ယခု သုံးနှစ်အရွယ်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဘီလူးတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က ရှေးဟောင်းသွေးမျိုးဆက်၏ စွမ်းအားကို ဖေး နားလည်စေခဲ့သည်။
ဖေး ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝက်ဝံကလေးက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး 'နာမည်မရှိကြောင်း' ပြသသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် လုံပေါကျွန်း လို့ ခေါ်ရင် ဘယ်လိုလဲ" ဖေး ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နာမည်တစ်ခုကို အကြံရလိုက်သည်။ သူက ၎င်းကို 'လုံ' ဟူသော မိသားစုနာမည်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ထိုအချက်မှာ ထင်ရှားနေသည်။ 'ပေါကျွန်း' ဆိုသည်မှာ အာဏာရှင်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး သူ၏ 'အာဏာရှင်နဂါး' ဆိုသော နာမည်နှင့်လည်း ကိုက်ညီပေသည်။
"ကဲ၊ ငါတို့ သွားကြရအောင်။" ဖေး သည် လုံပေါကျွန်း ကို အိပ်မက်ကမ္ဘာ ထဲမှ ထုတ်မလာဘဲ သူ၏ အစ်မတော်နှင့်အတူ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် လုံပေါကျွန်း မှာ အလွန်လိမ္မာသောကြောင့် သူတို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့ပေ။
ဖေး နှင့် စုလင်း တို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လှုပ်ရှားမှုပညာကို အသုံးပြုလိုက်ရာ လေထဲတွင် ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ ပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူတို့သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေကြပြီး ဖေး မှာ လေနဂါးခြေလှမ်း ကို အသုံးပြုနေသည်။ အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူတို့သည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှိနေကြသော အစွမ်းထက်သူများစွာကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
ယခင်က သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲပြီးမှ ပေါ်တယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုတော့ပေ။ ဖေး နှင့် စုလင်း တို့သည် သူတို့၏ မူလမျက်နှာအတိုင်းပင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံသန်း၍ သူတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ ဖေး ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု စွဲထင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ရောက်ရှိလာမှုက လူအများကြားတွင် ဝေဝါးမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ထိုပညာရပ်နှင့် အသုံးပြုသူတို့အကြား ချိတ်ဆက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သန်မာနေမည်ဆိုပါက သူသည် ဤလက်ဝါးတိုက်ကွက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။ ဖေး က "နဂါးလက်သည်း" ဟု ကြုံးဝါးလိုက်ရာ သူ၏လက်သီးမှာ ရွှေရောင်လက်သည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အရိပ်ပယောဂနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ရှေးဟောင်းနဂါးသွေးမျိုးဆက်ကို အသက်သွင်းလိုက်ချိန်တွင် သူ၏စွမ်းအားမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ မိမိဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသော လက်ဝါးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် "လောကဖျက်ဆီးခြင်း ဘီလူးလက်သီး" ဟု အော်ဟစ်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
"ဗုန်း"
လက်သီးချက်တစ်ချက်က လက်ဝါးကို ပြန့်ကျဲသွားစေသဖြင့် လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ စွမ်းအင်များမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ဖေး မှာ 'မျက်တောင်ခတ်ချိန်' (Blink) ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူကြီး၏နောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏လှံမှာ ထိုလူ၏လည်ပင်းနောက်တွင် ရောက်ရှိနေလေပြီ။
ဤသည်မှာ အဆိုပါပညာရပ်နှင့် အသုံးပြုသူတို့အကြား ချိတ်ဆက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သန်မာနေမည်ဆိုပါက သူသည် ဤလက်ဝါးတိုက်ကွက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။ ဖေး က "နဂါးလက်သည်း" ဟု ကြုံးဝါးလိုက်ရာ သူ၏လက်သီးမှာ ရွှေရောင်လက်သည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အရိပ်ပယောဂနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ရှေးဟောင်းနဂါးသွေးမျိုးဆက်ကို အသက်သွင်းလိုက်ချိန်တွင် သူ၏စွမ်းအားမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ မိမိဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသော လက်ဝါးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် "လောကဖျက်ဆီးခြင်း ဘီလူးလက်သီး" ဟု အော်ဟစ်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
"ဗုန်း"
လက်သီးချက်တစ်ချက်က လက်ဝါးကို ပြန့်ကျဲသွားစေသဖြင့် လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ စွမ်းအင်များမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ဖေး မှာ 'မျက်တောင်ခတ်ချိန်' (Blink) ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူကြီး၏နောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏လှံမှာ ထိုလူ၏လည်ပင်းနောက်တွင် ရောက်ရှိနေလေပြီ။
ထိုလူ၏ လည်ပင်းနောက်တွင် လှံဖျားက ထိကပ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူကြီးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ သူသည် လှုပ်ရှားရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ အသက်ရှူသံများပင် ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။
"မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းအစက ဒီလောက်ပဲလား" ဖေး ၏ အသံမှာ အေးစက်စက်နှင့် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏ လှံဖျားက လည်ပင်းသားကို အနည်းငယ် ဖိလိုက်ရာ အရေပြားပေါ်တွင် အစင်းရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သွေးစက်အနည်းငယ် စီးကျလာသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများမှာလည်း အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အထင်ကြီးလေးစားရသော အားမာန်ကြီးသူတစ်ဦးမှာ ဖေး ၏ လက်ထဲတွင် အလွယ်တကူပင် အရေးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ စုလင်း ကမူ အေးဆေးစွာပင် ရပ်ကြည့်နေသည်။ သူမသည် ဖေး ၏ စွမ်းအားကို ယုံကြည်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
ဖေး သည် သူ၏ အသူရာနဂါးလှံ ကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့မှာ လှံဖျားအောက်ရှိ လူကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ စနစ် ကလည်း ထိုသူ၏ အားနည်းချက်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပေးနေသည်။
"ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အတွက် မင်းတို့ ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးကို သိထားသင့်တယ်" ဖေး က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအချို့မှာ ရှေ့သို့ တိုးလာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသော်လည်း ဖေး ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ခြေလှမ်းတို့ ရပ်တန့်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ဖေး ၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ဖေး သည် လှံကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ထိုလူကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုလူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အရှက်ရစွာဖြင့် ပြန်ထလာရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။ ဖေး သည် သူတို့အားလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စုလင်း ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"သွားကြရအောင်" သူက တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း လူအများမှာ အံ့အားသင့်မှုနှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ရောထွေးနေသော အကြည့်များဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။