ဒီနေ့မှာတော့ ဂျာမီးယား နေထိုင်ရာ တောင်ပိုင်းက လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ကျောင်းတော်လေးဆီကို ဧည့်သည်ရှားရှားပါးပါး ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။
“ကြွရောက်လာတာကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုပါတယ်၊ ဆရာကြီး။”
ပုံမှန်ဆိုရင် လျစ်လျူရှုတတ်တဲ့ အမူအရာရှိတဲ့ ဂျာမီးယား ဟာ ဧည့်သည်တော်ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ရိုရိုသေသေ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။
“ကျန်းမာပုံရပါပေတယ်ကွယ်။”
အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီဖြစ်တဲ့ အသံသြသြနဲ့ အဘိုးအိုက ဂျာမီးယား ရဲ့ နှုတ်ဆက်မှုကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ပါတယ်။
ဧည့်သည်ကတော့ အသက် ခုနစ်ဆယ်ကျော်လောက်ရှိပြီဖြစ်တဲ့ အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။
အရေးအကြောင်းတွေ ထင်နေတဲ့ သူ့ရဲ့မျက်နှာမှာ မှဲ့မည်းတွေ ပေါ်နေပြီး ကျောကလည်း အနည်းငယ် ကုန်းနေပါတယ်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးနဲ့ ဘာမှမထူးခြားသလိုပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို သာ မြင်လိုက်ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူကမှ ဒီအဘိုးအိုကို သာမန်လူလို့ ထင်မှတ်ကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အဘိုးအိုရဲ့ မျက်လုံးတွေက အမည်းစက် တစ်စက်မှ မပါဘဲ လုံးဝကို ဖြူစွတ်နေခဲ့ပါတယ်။
သူဟာ မျက်မမြင်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။
သူ့မှာ ကျက်သရေ တုန်လှုပ်စေလောက်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဖြူရောင် မျက်ဆံတွေ ရှိနေတာပါ။
အဘိုးအိုက သူ့ရဲ့ ဖြူစွတ်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ စကားစပြောလာပါတယ်။
“မင်း ငါ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီအတွက် မင်း တန်ဖိုးပေးဆပ်သင့်တာပေါ့။”
“…!”
ဂျာမီးယား က ဘာစကားမှမဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး အဘိုးအိုက ဆက်ပြောလာပါတယ်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မင်းကို ငါ မယုံတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မွေးထုတ်ပေးခဲ့တာပဲဟာကိုး။”
အဘိုးအိုက သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်ကို ဖြေးညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပါတယ်။
အလွယ်တကူနဲ့ ကြောက်လန့်တတ်သူမဟုတ်တဲ့ ဂျာမီးယား တောင် ဒီအချိန်မှာတော့ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပါတယ်။
ထိုလက်က ခြောက်သွေ့ပြီး တွန့်လိမ်နေကာ အရိုးတွေ ထွက်နေပါတယ်။
သာမန်အဘိုးအိုတစ်ယောက်ရဲ့ လက်နဲ့ အတူတူပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလက်ကသာ သူ့ကို ထိမိသွားရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ဂျာမီးယား က ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုသိနေပါတယ်။
လက်က သူ့ဆီကို ဖြေးညင်းစွာ တိုးလာပြီး သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်နားမှာ ရပ်တန့်သွားပါတယ်။
‘ငါ သေရတော့မှာလား။’
ဂျာမီးယား က မျက်လုံးတွေကို တင်းတင်းမှိတ်လိုက်ပေမဲ့ သူ မျှော်လင့်ထားတဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားရခြင်း မရှိပါဘူး။
“…?”
“ဒီတစ်ခေါက်တော့ သတိပေးတဲ့အနေနဲ့ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ မင်း မအောင်မြင်ရတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပေါ့။ ပစ်မှတ်ကို ဖမ်းရမယ့်အချိန်ကျရင် ငါ မင်းကို လှမ်းခေါ်မယ်။”
အဘိုးအိုက ကျောင်းတော်ထဲသို့ ဖြေးညင်းစွာ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ပုံရိပ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ဂျာမီးယား တစ်ယောက် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
“တော်သေးတာပဲ။ ငါ့လက်တစ်ဖက်လောက်တော့ ဖြတ်ပစ်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။”
အဘိုးအိုရဲ့လက် ခဏတာ ထိတွေ့သွားခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်နေရာက တစ်စုံတစ်ယောက်က ဓားနဲ့လှီးလိုက်သလို စုတ်ပြဲသွားခဲ့ပါတယ်။
အဝတ်အစားတွေ ကွဲထွက်ပြီး အသားအရေတွေ ပေါ်လာပါတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ သူဟာ ချွေးထွက်တာ ရပ်သွားပြီး ပြန်လည်၍ အပြုံးပျက်သွားကာ မောက်မာတဲ့အပြုံးကို ဆင်မြန်းလိုက်ပါတယ်။
သူ့မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိနေပါသေးသည်။
သူ့ရဲ့ ရာထူးအဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင်တောင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရှုံးနိမ့်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့အသက်ပါ အန္တရာယ်ရှိလာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူကတော့ အဲဒီလို ဖြစ်လာစရာ အကြောင်း လုံးဝမရှိဘူးလို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တွေးနေခဲ့ပါတယ်။
‘ဘယ်လောက်ပဲ ကံကောင်းပါစေဦး၊ အဲဒီ ပထမမင်းသား က ငါတို့ဆရာကြီးရဲ့ လက်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။’
သူ့ရဲ့ဆရာက နန်းတော်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ခုနစ်ပါးထဲက တစ်ပါး ဖြစ်ပါတယ်။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ပထမမင်းသား တစ်ယောက်တည်းကို သတ်ဖို့အတွက် သူ့ကို အသုံးပြုတာက တန်ဖိုးနဲ့မမျှဘူးလို့ သူ ထင်မိပါတယ်။
သူ့လက်အောက်က အခြားလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်ယောက်ကိုများ လွှတ်သင့်သလားလို့ သူ တွေးမိပေမဲ့ ဒီတစ်ခါမှာတော့ ပထမမင်းသား ရဲ့ အသက်ကို အပြီးသတ် ဖြတ်ပစ်ရမှာဖြစ်ပြီး မဟုတ်ရင် သူ့အသက်ပါ အလဟဿ ဖြစ်သွားနိုင်တာကြောင့် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပါဘူး။
‘ငါ့ဆရာသာ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဘာပြဿနာမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တိုက်ခိုက်မယ့် အချိန်ကိုတော့ ငါ သေချာ ဂရုစိုက်ရဦးမယ်။’
ဂျာမီးယား ရဲ့ ဦးနှောက်က အရှိန်အဟုန်နဲ့ စဉ်းစားတွေးတောနေပါတော့တယ်။
***
“ဟွတ်!”
“သခင်ကိန်း! လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းကမှ ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းရည်တွေ နည်းနည်း တိုးတက်လာတယ် ထင်ရပေမဲ့ အခုတော့ ပျင်းရိလာပြန်ပြီပေါ့လေ?”
မိုးရွာသည်ဖြစ်စေ၊ နှင်းကျသည်ဖြစ်စေ ကိန်းရဲ့ အထူးလေ့ကျင့်ခန်းကတော့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပါပဲ။
သူ့ရဲ့ ပျင်းရိတတ်တဲ့ အကျင့်ဆိုးက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတာမျိုး မရှိသေးပေမဲ့ လေ့ကျင့်ရေးအပေါ် ထားရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ သဘောထားကတော့ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။
ဟိန်းဇ် ကတော့ တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်နေမိပါတယ်။
‘ဘုရင်မင်းမြတ်က ဒီလို ပျင်းရိတတ်တဲ့လူကို ဘယ်လိုများ ချော့မော့ ထိန်းကျောင်းလိုက်တာပါလိမ့်?’
ဟိန်းဇ် တစ်ယောက် အဲဒီအကြောင်းကို သိချင်နေမိပေမဲ့ လေ့ကျင့်ချိန်မှာ ပျင်းရိနေတဲ့ ကိန်းကိုတော့ လွှတ်ပေးထားလို့ မဖြစ်ပါဘူး။
သူက သဘောကောင်းပေမဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ဦးအနေနဲ့ စည်းကမ်းပိုင်းမှာတော့ အလွန်တရာ တင်းကျပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း!
ကိန်းက ညည်းတွားရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ကရုဏာကင်းမဲ့တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။
“ဆာဟိန်းဇ် ရယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး နည်းနည်းလောက် သက်ညှာပေးပါဦး!”
နောက်ထပ် အံ့သြစရာကောင်းတာကတော့ ကိန်းရဲ့ ဓားရေးစွမ်းရည်က အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့တာပါပဲ။
သူက အပြင်းအထန် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမဲ့ အရင်ကလို လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ လဲကျသွားတော့တာ မဟုတ်ပါဘူး။
‘အင်း၊ ဒါကြောင့်ပဲ အရှင်မင်းသားက သူ့ကို သတိထားမိခဲ့တာပေါ့။’
ဟိန်းဇ် က အံ့သြသွားသလို တစ်ဖက်မှာလည်း သူ့ကို တင်းမာတဲ့အသံနဲ့ ပြန်လည် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်ပါတယ်။
အရရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘဲ အခုတော့ သူက သေသေချာချာ သင်ကြားပေးနေပါပြီ။
“မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်း ခုခံကာကွယ်မှု အားနည်းနေလို့ တိုက်ခိုက်မှုကို အပြည့်အဝ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့တာပေါ့။ ကိုယ့်ရဲ့ ထူးချွန်မှုကိုပဲ အလွန်အကျွံ အားမကိုးဘဲ အခြေခံတွေကို ကြိုးစားပြီး လေ့ကျင့်စမ်းပါ!”
အရင်ကထက် တိုးတက်လာပေမဲ့လည်း ကိန်းရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကတော့ ခဏတာ ဆက်လက်ရှိနေဦးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ယူရီးယပ်စ် ကတော့ အဝေးကနေ ကျေနပ်အားရတဲ့ အပြုံးနဲ့ သူတို့ကို ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။
‘စစ်သည်တော်တွေ တော်တော်လေး ကြီးထွားလာကြပါပြီတကား!’
တကယ်တော့ စစ်သည်တော်တွေအတွက် လိုအပ်တာက တစ်ဦးချင်း စွမ်းရည်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။
သူတို့ဟာ အုပ်စုလိုက် ပုံစံခွဲ မှော်တိုက်ပွဲတွေအတွက် လေ့ကျင့်ဖို့ လိုအပ်သလို အဖွဲ့လိုက် လှုပ်ရှားရာမှာ လိုအပ်တဲ့ စည်းကမ်းတွေကိုလည်း သင်ယူရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ယူရီးယပ်စ် ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ အဲဒီအတွက် အချိန် ခြောက်လခန့် ကြာမြင့်နိုင်ပါတယ်။
‘အဲဒီအချိန်ကျမှ တကယ့်လှုပ်ရှားမှုတွေကို စတင်တာ မနောက်ကျပါဘူး!’
သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ရှိတဲ့အတိုင်းဆိုရင် အဲဒီအချိန်ကာလလောက်မှာ စစ်သည်တော်တွေရဲ့ အောင်မြင်မှုကို စမ်းသပ်ဖို့အတွက် သင့်လျော်တဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
ကိန်းအပါအဝင် စစ်သည်တော်တွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေ မြင့်တက်လာတာနဲ့အမျှ ယူရီးယပ်စ် က အခြားကိစ္စတွေဘက်ကိုလည်း အာရုံစိုက်ရမယ့်အချိန် ရောက်လာပြီလို့ ခံစားလာရပါတယ်။
‘ဖခင်က ကျွန်တော့်ကို အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့ပေးမယ်လို့ ပြောထားတယ်။’
အင်ပါယာရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကတော့ အာဏာအခြေခံအုတ်မြစ်ကို ယခုထိ အပြည့်အဝ မတည်ဆောက်ရသေးတဲ့ သူ့အတွက် အယုံကြည်ရဆုံးသော အကာအကွယ်ပါပဲ။
သူဟာ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် အနာဂတ်အခြေအနေတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အင်ပါယာနဲ့ ပုံမှန် ဆွေးနွေးမှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။
အင်ပါယာက သူ့ကို ကလေးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံတော့တာ မဟုတ်ပါဘူး။
“မင်းနဲ့ ဒီလို စကားတွေ ပြောဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ဟားဟား……”
ယူရီးယပ်စ် ကို ကြည့်နေတဲ့ အင်ပါယာရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ မေတ္တာနဲ့ နွေးထွေးမှုတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပါတယ်။
အရာရာ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ပြီး သူလည်း ပိုပြီး ပြောင်းလဲရဦးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
“အရှင်မင်းသား၊ မြို့တော်ကို သွားမယ့် ရထားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ။”
သူနာပြု တော်ဝင်အစေခံရဲ့ အသံကြောင့် ယူရီးယပ်စ် ရဲ့ အတွေးတွေ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပါတယ်။
“ကောင်းပြီလေ။”
မြင်းကောင်းတွေကို စီးမယ်ဆိုရင် အဲလိစ် ဗီလာနဲ့ မြို့တော်ကြားက အကွာအဝေးက ကြီးလှတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ဝက်တောင် မကြာပါဘူး။
ပုံမှန်ဆိုရင် သူက အင်ပါယာဆီကို သွားတွေ့ရမှာဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနေ့ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ကွဲပြားခြားနားနေပါတယ်။
ရထားလုံးက နန်းတော်ဆီကို မဟုတ်ဘဲ မြို့ထဲက တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာတစ်ခုဆီကို ဦးတည်သွားခဲ့ပါတယ်။
ခလောက် ခလောက်
ယူရီးယပ်စ် ရောက်ရှိလာတဲ့နေရာက တည်ဆောက်ဆဲ အဆောက်အအုံတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အင်ပါယာ ထဲက အခြားအဆောက်အအုံတွေနဲ့ မတူဘဲ အရှေ့တိုင်းစာလုံးတွေနဲ့ ရေးထိုးထားတဲ့ ဆိုင်းဘอร์ดတစ်ခုက ထင်ရှားစွာ တည်ရှိနေပါတယ်။
[ပြာလဲ့လဲ့ နဂါး ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီ] – ရှာနော့ ဘဏ်ခွဲ –
“ဒီလို နှိမ့်ချတဲ့နေရာကို ဖိတ်ခေါ်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ အဆောက်အအုံက မပြီးသေးပါဘူး။”
“ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒါနဲ့ ခင်ဗျားတို့က မြို့တော်အထိပါ တိုးချဲ့ပြီးပြီပေါ့။ လုပ်ရည်ကိုင်ရည် အထင်ကြီးစရာပါပဲ။”
“ဒါတွေ အားလုံးက အရှင်မင်းသားရဲ့ ရက်ရက်ရောရော ထောက်ပံ့မှုကြောင့်ပါ။”
ယူရီးယပ်စ် ကို နှုတ်ဆက်လိုက်တဲ့သူကတော့ ပြာလဲ့လဲ့ နဂါး ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီရဲ့ ဒုဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်တဲ့ ဂျေဂယ်ဂွန် ပါပဲ။
သူတို့ဟာ မြောက်ပိုင်းကနေ သစ်သီးတစ်ကောင်လို လုပ်ငန်းတွေကို တိုးချဲ့လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အင်ပါယာ ရဲ့ အလယ်ပိုင်းဒေသအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါပြီ။
ဒါကလည်း ဝေါလေ့စ်ကို ခြိမ်းခြောက်ပေးခဲ့ပြီး တောင်ပိုင်းက အခြားကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီတွေ သူတို့ရဲ့ တိုးချဲ့မှုကို ဝင်မစွက်ဖက်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ ယူရီးယပ်စ် ကျေးဇူးကြောင့်ပါပဲ။
തീർച്ചပါပဲ၊ သူတို့က ယူရီးယပ်စ် ကို ကျေးဇူးတင်သလို တစ်ဖက်မှာလည်း အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေကြပါတယ်။
“ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော်က အလကားပြောဆိုနေတာတွေကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ အဓိကကိစ္စကိုပဲ တန်းပြောကြရအောင်! လျို့ဝှက်လမင်း ခန်းမမှာ ကျွန်တော် တောင်းဆိုထားတဲ့အရာက ဘယ်လိုအခြေအနေ ရှိနေပြီလဲ။”
ဒီတစ်ခေါက် မြို့တော်ကို သူ လာခဲ့ရတာက အကြောင်းရင်း နှစ်ခုရှိပါတယ်။ တစ်ခုက ပြာလဲ့လဲ့ နဂါး အသင်းအဖွဲ့ရဲ့ မြို့တော်ဆီ ဝင်ရောက်ဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ အဖြေကို ကြားချင်လို့ပါပဲ။
ဂျေဂယ်ဂွန် ကလည်း သတိကြီးစွာ ထားနေပုံရသည်။ သူနှင့် ပထမမင်းသား တို့မှာ ယခုအခါ တစ်စင်းတည်းသော လှေပေါ်တွင် အတူတကွ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်ကတော့ အရှင်မင်းသားကို အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့ပေးဖို့ပါပဲ။”
အရှေ့ဘက်ကမ္ဘာခြမ်းသို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူ့အတွက်မူ ဤအမိန့်မှာ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ဂိုဏ်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နာခံရပေမည်။
“ကောင်းတဲ့သတင်းပဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ယုံကြည်ပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ နှုတ်ဆက်ကြပြီးနောက် ယူရီးယပ်စ် နှင့် ဂျေဂယ်ဂွန် တို့သည် နောင်လာမည့် တောင်းဆိုချက်များအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။
“တကယ်တော့ ခင်ဗျားကို ဒီနေ့ မေးခွန်းတစ်ခုနဲ့ ထပ်ဆောင်းတောင်းဆိုစရာ ရှိပါတယ်။”
“ပြောပါ၊ အကုန်နားထောင်နေပါတယ်။”
“တိုက်ကြီးရဲ့ တောင်ပိုင်းဒေသဘက်ကို အရောက်လှမ်းဖို့ ဘလောက်အချိန်လောက် ကြာမလဲ? ပြီးတော့ တောင်ပိုင်းသဲကန္တာရ ဘုရင့်နိုင်ငံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။”
ဂျေဂယ်ဂွန် က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။
“အရှင်မင်းသားအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ဆက်လက် ထောက်ပံ့ပေးမယ်လို့ ယူဆရင် အများဆုံး နှစ်နှစ်အတွင်း တောင်ပိုင်းကို ရောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ တောင်ပိုင်းသဲကန္တာရ ဘုရင့်နိုင်ငံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့……”
သူက လျို့ဝှက်လမင်း ခန်းမမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်အားကိုးနေသည်။
တကယ်တမ်းတွင် အရှေ့ဘက်ကမ္ဘာခြမ်းမှ ကိုယ်ခံပညာရှင်များ၏ ပျမ်းမျှအဆင့်အတန်းမှာ အနောက်ဘက်ကမ္ဘာခြမ်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပေသည်။
ထို့အပြင် ၎င်းတို့သာ ဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူများထံမှ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှုကို ခံယူထားကြမည်ဆိုပါက မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ကြမည်နည်း။
“လျို့ဝှက်လမင်း ခန်းမရဲ့ အင်အားစုတွေ အကုန်လုံးတော့ မရောက်သေးပါဘူး။ အချိန်အနည်းငယ်တော့ လိုအပ်겠지만 အလွန်အကျွံ မသန်မာတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။”
“စိတ်ချရတာပေါ့။”
သို့သော် ယူရီးယပ်စ် ကမူ ပို၍ သတိကြီးစွာ ထားနေပုံရသည်။
‘သူတို့မှာ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိတာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သဲကန္တာရဘုရင့်နိုင်ငံကိုများ အလွန်အမင်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားနေကြတာလား?’
“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် တောင်းဆိုစရာ ရှိပါတယ်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ့် ပစ်မှတ်ကတော့ ပါသီယာနိုင်ငံရဲ့ သတ္တမမင်းသား ဂျာမီးယား ဖြစ်ပါတယ်။”
ထို့နောက် သူက သတိကြီးစွာဖြင့် ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။
‘ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ဆိုရင် ဒါက ‘ဂတ်ပ်’ အဆင့် တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သေသေချာချာ ဆောင်ရွက်ပေးပါ။’
သူ့စကားကြောင့် ဂျေဂယ်ဂွန် မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ယူရီးယပ်စ် ၏ တောင်းဆိုချက်မှာ ထူးဆန်းနေရုံသာမက သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်အဆင့်များကိုပင် ကြိုတင်သိရှိနေပေသည်။
လျို့ဝှက်လမင်း ခန်းမသည် သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို ဂတ်ပ်၊ မက်တယ်၊ ဝါတာ၊ ဝုဒ် နှင့် ဖိုင်း ဆိုပြီး အဆင့်လေးဆင့် ခွဲခြားထားသည်။
ဂတ်ပ်အဆင့် တောင်းဆိုချက်ဆိုသည်မှာ အဓိက အင်အားစုကြီးများ၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် ဟွမ် ရှိ အဆင့်မြင့်အရာရှိများကိုသာ အသုံးချခြင်းဖြစ်ရာ သူလည်း လေးနက်တည်ကြည်သွားရတော့သည်။
ဂျေဂယ်ဟွာယောင်း စေတနာအပြည့်ဖြင့် မှာကြားခဲ့ဖူးသည်များကို သူ အမှတ်ရလိုက်သည်။
‘ဒီ ပထမမင်းသား ဘာပဲသိသိ အံ့အားမသင့်သွားဘဲ တည်ငြိမ်စွာနဲ့သာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပါလေ။’
ဂျေဂယ်ဂွန် ဆိုသည်မှာ ပညာရှင်တစ်ဦးထက် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ပိုဆန်သူပင်တည်း။
ယနေ့ သူ ထွက်လာခဲ့ရခြင်းမှာ အဖွဲ့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ဂျေဂယ်ဟွာယောင်း ကိုယ်စား ကိုယ်စားလှယ်အနေဖြင့် လာခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူ့အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ တောင်းဆိုချက်တွင် ပါရှိသော အခြေအနေများကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်သာ တာဝန်ရှိပေသည်။
“အရှင်မင်းသားရဲ့ မိန့်ကြားချက်ကို ကျွန်တော် မှတ်သားထားပါ့မယ်။”
“စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သတင်းပို့ပေးပါ။”
ထိုသို့ဖြင့် ထိုနေ့က သူတို့၏ ကုန်သွယ်ရေး သဘောတူညီချက်မှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
‘လုပ်စရာရှိတာက အရေးကြီးပေမဲ့ ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ တောင်ပိုင်းသဲကန္တာရ ဆီ သွားတာက အန္တရာယ်များတယ်။’
သူ့အနေဖြင့် ယခင်က သူတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော ဂျာမီးယား နှင့် ထိုဂိုဏ်းတို့ကိုပါ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် စုံစမ်းစစ်ဆေးသွားရန် အစီအစဉ်ဆွဲထားသည်။
သူတို့၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းများကို နက်နက်နဲနဲ တူးဆွကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုတာဝန်အတွက် အရိပ်အမြွက်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တွက်ဆထားသည်။
ဤသို့ဖြင့် ယူရီးယပ်စ် ၏ ပထမအဆင့် အစီအစဉ်မှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူ၏ ရန်သူများကို အုပ်စုနှစ်စုအဖြစ် ခွဲခြားထားပေသည်။
ပထမအစုမှာ ဂိုဏ်းဟု ခေါ်ဆိုကြသော အမည်မသိ အုပ်စုပင်တည်း။
သူတို့သည် အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကြပြီး ယခင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များထဲမှပင် သူတို့အကြောင်းကို သေချာ မသိရှိရသေးသဖြင့် ၎င်းတို့သည် သူ ဦးစားပေး၍ တားဆီးဟန့်တားရမည့် အုပ်စုပင် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအစုမှာမူ မဟာမြို့စားကြီး ဖြစ်ပေသည်။
ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိနေသေးသည့် သူ၏ ထိုလုပ်ရပ်များကို လူအများရှေ့တွင် သူ ပေါ်တင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးသော်လည်း ၎င်းတို့နှင့် လျှို့ဝှက်တိုက်ပွဲတစ်ပွဲကို စတင်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။
‘ဒါ့အပြင် ဒုတိယနဲ့ တတိယ အစီအစဉ်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။’
ဒုတိယနှင့် တတိယ အစီအစဉ်များမှာ သူ ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်၍ရမည့် အရာများမဟုတ်ဘဲ ပြင်ပအကြောင်းအရာများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာသည့်အခါ ဖြစ်ပျက်လာမည့် အရာများပင် ဖြစ်ကြသည်။
‘ငါ့ရဲ့ ယခင်အတွေ့အကြုံအရ ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် မပါဝင်မိသမျှ ကာလပတ်လုံး တိုက်ကြီးပေါ်က အခြားသော အဓိက ဖြစ်ရပ်ကြီးတွေက တစ်ချိန်တည်းမှာ ဖြစ်ပျက်လာလိမ့်မယ်။’
ယူရီးယပ်စ် ၏ အကြည့်တို့သည် အင်ပါယာ ၏ အနောက်ဘက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
‘အနောက်ဘက် မဟာမိတ်အဖွဲ့! လေတပ်!’
သူ့၏ ဒုတိယအစီအစဉ်မှာ ထိုနေရာတွင် မီးစလေးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးရန်ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။