ဒေဗန် က ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဆီကနေ ဘာလိုချင်လို့လဲ"
'ဒီကောင်က ချမ်းသာတဲ့မျိုးရိုးကနေ ဆင်းသက်လာတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဘာလို့ ဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းရတာလဲ။'
အကယ်ဒမီတွင် အဆင့်အတန်းအပေါ် မူတည်ပြီး ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်းကို တားမြစ်ထားသည့် စည်းမျဉ်းရှိသော်လည်း သာမန်လူတန်းစားနှင့် မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများကြားတွင်မူ ပုန်းကွယ်နေသော ကန့်သတ်ချက်လေးများ ရှိနေဆဲပင်။
ဒေဗန် ကိုယ်တိုင်ကလည်း သာမန်လူတန်းစားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ပြဿနာရှာတတ်သူအဖြစ် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသူဖြစ်ကာ ဤကောင်လေးကမူ သူ့ထုံးစံအတိုင်း လူများကို အထင်သေးတတ်သည့် သာမန်လူတန်းစားတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည်။
"သုံးနှစ်က ဆီမီးနားမှာ ခင်ဗျား တင်သွင်းခဲ့တဲ့ တောင်ပေါ်စစ်ဆင်ရေးဆိုင်ရာ ရွေ့လျားသွားလာမှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာတမ်းကို ကျွန်တော် ဖတ်ဖူးတယ်။ စိတ်ဝင်စားလို့ လာတွေ့တာ!"
"အော်၊ အဲဒီစာတမ်းကို ပြောတာကိုး!"
ဒေဗန် ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခဏမျှ လင်းလက်သွားသည်။
ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ထိုအချိန်က သူ၏ ယုံကြည်မှုအရှိဆုံး အချိန်ကာလပင်တည်း။
ပါမောက္ခများနှင့် ဆက်ဆံရေး မပျက်ပြားမီအချိန်က သူသည် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။
'ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ့အဖြစ်က ဒီလိုဖြစ်နေရပြီ။'
သူက ယူရီးယပ်စ် ၏ မေးခွန်းကို စေတနာအမှန်ဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူ အဆင်ပြေနေစဉ်အချိန်က သူ့လိုမျိုး လူငယ်လေးများမှာ သူ့ထံသို့ မကြာခဏ ရောက်ရှိလာတတ်ကြသည်။
'ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာကတော့ အခုချိန်မှာ ငါ့နာမည်ကို မှတ်မိနေတဲ့သူ သိပ်မရှိတော့ဘူး။'
ထို့အပြင် သူကလည်း စကားကို အတော်လေး ဝင်ရောက် ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်သည်။
"တကယ်ပါပဲ၊ လက်ရှိရှိနေတဲ့ စာတမ်းတွေထက် ပိုပြီး ဆန်းသစ်မှုရှိပါတယ်!"
ယူရီးယပ်စ် က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အလိုရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့များ ဒီလောက်ကြာအောင် နှစ်တွေအများကြီးကုန်အောင် မဘွဲ့ရသေးတာလဲ။ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလို့လား။"
ဖွတ်။
"စောက်ကျိုးနည်း။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ပုံမှန်အပြုအမူတွေကို သူတို့ မကြိုက်ကြလို့လေ!"
သူက ဖန်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ တဒုန်းဒုန်းမြည်အောင် ချလိုက်သည်။ သူသည် အသုံးမကျသော မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးမှုကြောင့် သုံးနှစ်တိုင်တိုင် အရက်သောက်ရင်း အချိန်ကုန်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အရှင်မင်းသား၊ အမိန့်ရှိတဲ့အတိုင်း လိုက်လံခေါ်ဆောင်ဖို့ ကျွန်တော် ရောက်လာပါပြီ။"
"ရောက်လာပြီလား။ စကားပြောလို့ ပြီးရမယ့်အချိန် လောက်ပါပဲလေ။"
'အရှင်မင်းသား ဟုတ်စ?'
ဒေဗန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယတြာမလွတ်သလို သံသယဝင်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သူ တစ်နေရာရာမှာ ဒါမျိုးကို ကြားဖူးသလို ရှိသည်။
[ အင်ပါယာ ရဲ့ ပထမမင်းသား က အကယ်ဒမီမှာ လာရောက်ပညာသင်ကြားဖို့ ရောက်ရှိလာပါလိမ့်မယ်။]
რა თქმა უნდა၊ သူသည် ယခုအကြိမ်တွင် အနည်းဆုံးတော့ ဘွဲ့ရရန် ရည်ရွယ်ကာ တစ်နေ့ကုန် စာတမ်းရေးသားခြင်းဖြင့်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးနေခဲ့သဖြင့် အတန်းတက်ရန်ပင် အချိန်မရှိခဲ့ပေ၊ ယူရီးယပ်စ် ၏ မျက်နှာကို မြင်တွေ့ဖို့တော့ ဝေးစွပင်။
ဒေဗန် က တုံးအသူတော့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် တစ်ခဏအတွင်း မျက်နှာငယ်သွားလေသည်။
"အရှင်မင်းသား! ကျွန်တော် ပြစ်ဒဏ်ကြီး ကျူးလွန်မိပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ!"
'ငါတော့ ရူးသွားပြီပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ တကယ် ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ!'
ဒေဗန် သည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် မြေကြီးပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။
ဤ ပထမမင်းသား က သူ့အပေါ် ဘယ်လို ရန်ငြိုးမျိုး ရှိနေလို့ပါလိမ့်။
ယူရီးယပ်စ် က အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်ရင်း သူ့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
'ကဲ၊ ဒါက မင်းရဲ့ အကျင့်စရိုက်ကို ပြင်ဆင်ပြီး ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဖို့အတွက်ပဲလေ!'
သူက ဒေဗန် ကာလီအိုစ် နှင့် ပတ်သက်ပြီး ပါမောက္ခများကို မေးမြန်းခဲ့စဉ်က သူတို့အားလုံးက ခေါင်းခါပြကြသည်။
"သူ့မှာ ပါရမီတော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာရှာတတ်တဲ့ကောင်ပါ။"
"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်အထိတော့ သူက တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ အလားအလာရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးပါ။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့......"
သူသည် သူ၏ ပါရမီနှင့် ဆိုးရွားသော အကျင့်စရိုက်ကြောင့် သုံးနှစ်တိုင်တိုင် လမ်းပျောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်!
ထိုသို့ သိရှိကြသူ အားလုံး၏ သုံးသပ်ချက်မှာ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယူရီးယပ်စ် ကမူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
'အဲဒါက ငါသိတဲ့ ဒေဗန် ကာလီအိုစ် မဟုတ်ဘူး။'
သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဒေဗန် သည် ထူးချွန်ထက်မြက်သော မဟာဗျူဟာမှူးတစ်ဦးအနေဖြင့်သာမက ကြီးမားကောင်းမွန်သော စရိုက်လက္ခဏာရှိသူတစ်ဦးအဖြစ်ပါ နာမည်ကြီးခဲ့သည်။
သူက ဒီလောက်အထိ ပြဿနာရှာတတ်တဲ့သူ ဟုတ်လို့လား။
ထို့ကြောင့် ယူရီးယပ်စ် သည် သူ့ထံသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက်ပြီး သူ့အကျင့်စရိုက်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်စိဖြင့် တွေ့မြင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူက ဒီအကျင့်ကို ဆက်စပ်ပြီး လုပ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို ငါ့လူဖြစ်အောင် လုပ်လို့ ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။'
အနာဂတ်တွင် သူ့အကျင့်စရိုက်ကို ပြောင်းလဲသွားစေမည့် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရပေမည်။ သို့သော် သူက အကယ်ဒမီတွင် ထိုအရာ ဖြစ်လာသည်အထိ ထჯိုင်စောင့်နေ၍ မဖြစ်ပေ။
"ထတော့၊ ဒေဗန်!"
ယူရီးယပ်စ် က တည်ကြည်သော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုပြစ်ဒဏ်မျိုးပဲ ချမှတ်ပါစေ၊ ကျွန်တော် ခံယူပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကိုသာ ချမ်းသာပေးပါ……"
ဒေဗန် က အမြန်ဆုံး ပြောဆိုရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယူရီးယပ်စ် က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"ငါက မင်းကို ပြစ်ဒဏ်ပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် တခြားဘာမှ လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ မင်းရဲ့ သီအိုရီကို တကယ် စိတ်ဝင်စားလို့ အကြောင်းအရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးမြန်းချင်ရုံပါပဲ။"
သူက သူရေးသားထားသော စာတမ်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး အံ့သြချီးကျူးသည့် အမူအရာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းက ငါထင်ထားတဲ့အတိုင်း ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးပဲ။"
ဒေဗန် မှာ ဤဧကရာဇ်မင်းမြတ် မည်သို့ စဉ်းစားနေသည်ကိုပင် မခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ သူ့ကို ကြောင်အန်းအန်းဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"ဒါနဲ့လေ၊ မင်းရဲ့ အကျင့်စရိုက်ကတော့ ပြဿနာရှိနေတုန်းပဲ၊ ခုနက ငါပြောခဲ့သလိုပေါ့။"
[တျင်!]
[‘ဧကရာဇ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ’ ဟူသော မူလစွမ်းရည် ပွင့်လာပါပြီ။]
[မန်းနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုစွမ်းအား မြင့်တက်လာပါပြီ။]
ဒေဗန် သည် သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ယူရီးယပ်စ် ကို ရုတ်တရက် ဧရာမလူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ မြင်လာရသည်။
သူက ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးမှုကြောင့် အချိန်တွေကို အလဟဿဖြုန်းပြီး သုံးနှစ်တိုင်တိုင် လမ်းပျောက်နေခဲ့တာပဲ!"
ယူရီးယပ်စ် သည် သူ၏ စွမ်းရည်အပြင် တည်ကြည်လေးနက်သော ဆုံးမစကားများကိုပါ အသုံးပြုကာ ဒေဗန် ကို ခေါင်းပို၍ ငုံ့သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့ဘဝ၏ သုံးနှစ်တာကာလကို အလဟဿ ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပေသည်။
"မင်းရဲ့ အကျင့်စရိုက်ကို ပြင်ဆင်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
သူသည် နောက်ဆုံးစကားကို ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ စစ်သည်တော်များနှင့်အတူ အရက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ဒေဗန် မှာ ပြောစရာစကား မရှိတော့ဘဲ ခေါင်းကို ငုံ့လျက် အရက်ဆိုင်ထဲတွင် တစ်ခဏမျှ ရပ်နေမိတော့သည်။
'တစ်ခုခုတော့ တုံ့ပြန်မှု ရှိလာပုံပါပဲ။ ပထမအဆင့်ကတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ။'
သူ့အနေဖြင့် ပြင်ဆင်လိုစိတ် ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး နောက်တစ်ဆင့်သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့ည။
ဒေဗန် သည် သူ၏ အခန်းထဲတွင် ရင်ဘတ်ကို တင်းတင်းဖက်ထားရင်း ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များကို တွေးတောနေမိသည်။
"တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းလိုက်တာ……"
သူက ပထမပိုင်းတွင် အလိုလိုက်ခံထားရသည့် မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးဟုသာ ထင်ခဲ့မိသော်လည်း သူသည် အမှန်တကယ်တော့ ပထမမင်းသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပထမမင်းသား ၏ နောက်ဆုံးစကားများက သူ့ရင်ထဲတွင် ထူးဆန်းစွာဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။
‘မင်းရဲ့ အကျင့်စရိုက်ကို ပြင်ဆင်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။’
သူသည် ပထမမင်းသား ၏ စကားများကို ပြန်လည်ရွတ်ဆိုနေရင်း သူ အချိန်အကြာကြီး လေးနက်စွာ သုတေသနပြုလုပ်ထားခဲ့သော စာတမ်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ သူ ဘွဲ့ရရန်အတွက် တင်သွင်းခဲ့သော စာတမ်းများအားလုံးမှာ ဤစာတမ်း၏ အဆက်အစပ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
သူသည် ဘောပင်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး စာတမ်းပါ သီအိုရီကို ရေးသားရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
"မြင်းတပ်တွေကို ညာဘက်နောက်ဘက်မှာ နေရာချလိုက်ရင် ပိုကောင်းမလား။"
ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် သူသည် မျက်လုံးအပြည့်ကျယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော အကြံဉာဏ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
"ဟင်?"
ဒေဗန် သည် သူ့ရင်ဘတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု ကျဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"အရှင်မင်းသား!?"
"ရှူး!"
သူက တိတ်ဆိတ်နေရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ယူရီးယပ်စ် ပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ သာမန်ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ အခန်းထဲသို့ မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ ခိုးဝင်ရန်မှာ သူ့အတွက် အလွန်လွယ်ကူလှပေသည်။
"ငါ အရင်ကလည်း ပြောခဲ့သားပဲ၊ မင်းရဲ့ သီအိုရီကို စိတ်ဝင်စားလို့ တိတ်တဆိတ် လာလည်တာပါ"
ထို့နောက် သူက သူ၏ စာတမ်းကို ဖတ်ရှုလိုက်ပြီး အံ့သြချီးကျူးလိုက်သည်။
"တကယ်ပါပဲ၊ လက်ရှိရှိနေတဲ့ စာတမ်းတွေထက် ပိုပြီး ဆန်းသစ်မှုရှိပါတယ်!"
သူ့မှာ ရွေးစရာ မရှိတော့ပေ။
သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယူရီးယပ်စ် က စာတမ်းကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံဖြင့် မေးခွန်းများ စတင်မေးမြန်းလာခဲ့သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီအပိုင်းက ဘယ်လိုလဲ။ မင်း ဒီနေရာမှာ တဝဲလည်လည် ဖြစ်နေပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ရနိုင်မလား။"
ဒေဗန် ၏ မျက်လုံးများ တစ်ခဏမျှ ကျယ်သွားသည်။
အမှန်တကယ်ပင် ထိုအပိုင်းမှာ လပေါင်းများစွာတိုင်အောင် သူ ဖြေရှင်းမရဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သော နေရာဖြစ်သော်လည်း ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အကြံပြုချက်ကမူ ၎င်း၏ အဓိကဗဟိုချက်ကို တိတိကျကျ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့ပေသည်။
"အရှင်မင်းသားရဲ့ အမြော်အမြင်က တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းလှပါတယ်!"
ဒေဗန် သည် ယူရီးယပ်စ် နှင့် စတင်ပြောဆိုဆွေးနွေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ သူ ပိတ်မိနေသည့်နေရာကို ထောက်ပြပေးခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ့အတွက် ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။ မည်သို့ဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မဖြစ်ဘဲ ရှိနေနိုင်မည်နည်း။
ထို့အပြင် မကြာသေးမီက အကယ်ဒမီတွင် လျစ်လျူရှုခံထားရသော သူ၏ သီအိုရီမှာ အင်ပါယာ ၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုယ်တိုင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ခံခဲ့ရပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးသားမှာ အချိန်ကုန်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိကြဘဲ နာရီပေါင်းများစွာ ဆွေးနွေးမှုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဤဆွေးနွေးမှု၏ အမှန်တရားကို သိရှိထားသူ ယူရီးယပ်စ် ကမူ အတော်လေး အံ့အားသင့်နေမိသည်။
'တကယ်ပါပဲ၊ ဒေဗန် က ငါ့ဘက်ကို ဆွဲသွင်းရမယ့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး အသေအချာပါပဲ။ သူက ဒီအကြောင်းအရာတွေကို အစောကြီးကတည်းက ရေးသားနေခဲ့တာပဲ!'
ယူရီးယပ်စ် နှင့် ဒေဗန် တို့ ဆွေးနွေးနေကြသည့် စာတမ်းမှာ အနာဂတ်တွင် တိုက်ပွဲဝင်စစ်ဆင်ရေးဆိုင်ရာ အခြေခံကျမ်းတစ်စောင်အနေဖြင့် ကမ္ဘာ့မြေပေါ်ရှိ စစ်ရေးကျွမ်းကျင်သူ အားလုံးနီးပါး အနည်းဆုံး မိတ္တူတစ်စောင်စီ ပိုင်ဆိုင်ကြမည့် စာအုပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
[ဒေဗန် ကာလီအိုစ်၏ စစ်ပညာအခြေခံကျမ်း]
သို့သော် သူသည် ဤသီအိုရီကို အကယ်ဒမီကျောင်းသားဘဝကတည်းက တည်ထောင်ခဲ့ပုံရသည်။ ၎င်းမှာ မှတ်သားလောက်စရာကောင်းသော ပါရမီပင်တည်း။
ယူရီးယပ်စ် လုပ်ခဲ့သည်မှာ အနာဂတ်က သူဖတ်ခဲ့ဖူးသည့် စစ်ပညာအခြေခံကျမ်းပါ အကြောင်းအရာများကို ထောက်ပြပေးခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အတွင်းသဘောကို မသိရှာသော ဒေဗန် မှာမူ သူ့ထက်သာလွန်သော စစ်ရေးပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သူ့ကို အလိုလိုနေရင်း မြင်သွားခဲ့သည်။
‘ငါ အရှက်ကွဲရပါပြီ။ သူက စစ်ပညာကို အထူးပြုလေ့လာထားသူတောင် မဟုတ်တဲ့ အင်ပါယာ ရဲ့ ပထမမင်းသား ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ဒီလိုထက်မြက်တဲ့ အမြော်အမြင်မျိုး ရှိနေတယ်။ ငါကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ အလယ်အလတ်သာသာ ပါရမီလေးကို အကြောင်းပြုပြီး မာန်တက်နေခဲ့မိတာပဲ။’
ဒေဗန် သည် ဤခဏတာအတွင်းမှာပင် ကြီးမားသော သဘောပေါက်နားလည်မှုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ဆင်ခြင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတစ်ခုအပေါ် အခြေခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤဖြစ်ရပ်သည် နောင်အနာဂတ်၌ သူ့ဘဝအတွက် ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုအရှိန်အဟုန်ကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
“သြော်... အချိန်တောင် ဒီလောက်တောင် နောက်ကျနေပြီပဲ။”
ယူရီးယပ်စ် သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ရင်း တည်ကြည်လေးနက်သော လေသံဖြင့် ထပ်မံပြောကြားလိုက်သည်။
“ငါ အစောက ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ မင်းမှာ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီနဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိတယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ မင်းကို အင်ပါယာ ဆီကို အရမ်းခေါ်သွားချင်မိတာပဲ။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းသား၊ အခုလို မြင့်မားလွန်းတဲ့ ချီးကျူးစကားတွေအတွက် ဝမ်းသာဂုဏ်ယူမိပါတယ်……”
“ဒါပေမဲ့ ခုနက ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ မင်းရဲ့ မနေ့က အပြုအမူတွေက ငါ့ကို အများကြီး စိတ်ပျက်စေခဲ့တယ်။”
“……”
ယခုအကြိမ်တွင်မူ ယူရီးယပ်စ် မှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်းမဟုတ်တော့ဘဲ စစ်မှန်သော စေတနာရင်းဖြင့် ပြောဆိုခြင်းပင်တည်း။
“ဘဝမှာ ကိုယ်စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်မလာဘဲ အခြေအနေတွေ ကွေ့လွဲသွားတတ်တာမျိုးတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်တိုင်း လမ်းပျောက်ပြီး လျှောက်သွားနေလို့မှ မရတာ! အဲဒီအချိန်တွေမှာ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကတော့ ရှေ့ကို ဆက်ပြီး ချီတက်နေကြပြီလေ။”
သူ၏ နောက်ဆုံးစကားများမှာ အလွန်ပင် စစ်မှန်လှပေရာ အနာဂတ်တွင် ပြင်းထန်စွာ ကျဆုံးဖူးခဲ့သည့် သူ၏ အတွေ့အကြုံများပင် လွှမ်းခြုံပါဝင်နေခဲ့သည်။
“မင်းရဲ့ ပါရမီကို နှိမ့်ချတတ်တဲ့ စိတ်ထားနဲ့ သုံးမယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
သူသည် စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကာ လာစဉ်ကကဲ့သို့ပင် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
‘ဟူး... အနည်းဆုံးတော့ သူ မှားသွားတာကို သဘောပေါက်သွားပါပြီ။ ငါ နောက်တစ်ဆင့်ကို ဆက်ပြီး တက်လှမ်းလို့ရပြီပဲ!’
ယူရီးယပ်စ် က သေချာပေါက် မသိရသေးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ့ကို မိမိဘက်သို့ အပြည့်အဝ ဆွဲသွင်းနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်းကောင်းကြီး ရှိနေပြီဟု တွေးလိုက်သည်။
‘ကံပါလာရင် ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို အောင်မြင်ရမယ်ဆိုတဲ့ စကားပုံ ရှိတာပဲလေ!’
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သတိဝင်လာမည်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ် ကမ္ဘာ့မြေပေါ်ရှိ အကောင်းဆုံး စစ်ရေးဗျူဟာမှူးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာမည့်သူပင်တည်း။
သူ့ကို အဲဒီထက် ပိုပြီး စောစော အဲဒီလို ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရမည်။
၎င်းမှာ ဒေဗန် ကို သူ့ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် ယူရီးယပ်စ် ၏ ဒုတိယအဆင့် မဟာဗ്യူဟာပင် ဖြစ်ပေသည်။
…
ဒေဗန် မှာမူ ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာများအတွက် သရဲပူးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
သူသည် အရက်ဆိုင်တွင် ပထမမင်းသား ကို တွေ့ဆုံ၍ စကားပြောဆိုခဲ့ရုံသာမက ညဘက်ရောက်သောအခါတွင်လည်း သူ၏ အခန်းဆီသို့ လာရောက်ကာ စစ်ပညာကို ဆွေးနွေးပေးခြင်း၊ အကြံဉာဏ်များ ပေးအပ်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
မည်သူ့ကို ပြောပြစေကာမူ မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြလိမ့်မည်မဟုတ်သော အိပ်မက်ဆန်ဆန် ဖြစ်ရပ်မှန်တစ်ခုပင်တည်း။
သို့သော် ဒေဗန် ကမူ ဤဖြစ်ရပ်ဆီမှ သင်ခန်းစာတစ်ခုကို ရရှိခဲ့လေသည်။
…
နောက်တစ်နေ့၌။
“ပါမောက္ခဗျာ... ဒီသမျှကာလပတ်လုံး ကျွန်တော် လုပ်ခဲ့သမျှ အပြုအမူတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။”
‘ဒီကောင် ဘာစားမှားလာပြန်တာလဲ?’
ဒေဗန် ၏ ပါမောက္ခမှာ မျက်လုံးအပြည့်ကျယ်လျက် သူ့ကို အံ့သြတကြီး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားအားလုံးကို တစ်ခဏအတွင်းနဲ့ ဖုံးဖိဖျောက်လို့ မရနိုင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုကစပြီး ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားသွားမှာပါ။”
ဒေဗန် သည် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရိုးသားဖြူစင်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့တောင်းပန်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။”
ပါမောက္ခမှာ ပထမဦးစွာ သံသယအပြည့်ဖြင့် ကြည့်ခဲ့သော်လည်း ထို့နောက်တွင်မူ ခေါင်းငုံ့ထားသည့် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နူးညံ့စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် မင်း ဒီလိုပြောမယ့်အချိန်ကို ငါ စောင့်နေခဲ့တာကွ။”
ဟုတ်ပေသည်!
ဒေဗန် ဆိုသည်မှာ အကယ်ဒမီအတွင်း၌ ရှားပါးလှသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ပါမောက္ခများအနေဖြင့် သူ၏ ပါရမီကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးခံနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
‘ဒါပေမဲ့ စာရိတ္တမရှိရင် ပါရမီဆိုတာ ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး!’
၎င်းမှာ သူတို့အားလုံး၏ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်းသော တွေးခေါ်ပုံပင်တည်း။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ အကျင့်စရိုက်များကို ပြုပြင်နိုင်ရန်အတွက် တမင်တကာပင် သူ့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အလဟဿ ပုပ်ပွသွားစေရန် လွှတ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်းမှာ အဲဒီလို စိတ်ဆန္ဒမျိုး ရှိနေပြီဆိုမှတော့ ငါ တတ်နိုင်သလောက် ကူညီပေးပါ့မယ်။”
ဒေဗန် နှင့် ပါမောက္ခတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဝေးကွာနေခဲ့ကြရာမှ နောက်ဆုံးတွင် သင့်လျော်မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
‘အရှင်မင်းသား! အလွန်တရာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ!’
ဒေဗန် မှာ သူ့ရင်ထဲမှနေ၍ ယူရီးယပ်စ် အား ကျေးဇူးတင်မိနေတော့သည်။