အချက်လက်များကိုမြင်နိုင်သောဘုရင်တစ်ပါး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: Emperor! Can You See Stats!? – Chapter 145: The Power of the Fist | NovelPing

တောင်တန်းနက်ကြီးများကြားတွင် နေဝင်ချိန်သည် မြေပြန့်ဒေသများထက် ပို၍မြန်ဆန်သည်။

မှောင်ရိပ်သန်းလာသည့် တောင်တက်လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူတစ်ယောက် လျှောက်လှမ်းနေသည်။

“ဒီတောင်တန်းကြီးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အဆုံးအစမရှိတာလဲကွာ… တောက်ခ်…”

ထိုလူ၏အမည်မှာ ကိန်းစ် ဖြစ်သည်။

သူသည် သင်္ဘောပျက်ရာမှ ကပ်သီလေး လွတ်မြောက်လာပြီး ကမ်းခြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာလမ်းစ မရှိခဲ့ပေ။

‘မင်းကြီးနဲ့ ပြန်ဆုံချင်ရင် အရင်ဆုံး လူတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာမှဖြစ်မယ်။’

သို့သော်လည်း သူသည် အခြားအဖော်များထက် စွမ်းရည်အနည်းငယ် လျော့နည်းသဖြင့် ခရီးသွားနှုန်းမှာ နှေးကွေးနေသည်။ နေဝင်ရီတရောအချိန်အထိ တောင်တန်းများကြားတွင် အဆုံးအစမရှိ လျှောက်လှမ်းနေရသည်။

သူသည် လမ်းကြောင်းကို သိရှိပြီး တောင်တန်းများကြားတွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းရှိသော [[Je Gal Hwayeong]] ကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် အခြားသူများထက် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ထူးထူးခြားခြား ကံကောင်းပြီး အခြားနှစ်ယောက်ထက် ပိုမိုလွယ်ကူစွာပင် လူအချို့နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့သည်။

“မီးရောင်!”

မှောင်မိုက်နေသည့် တောင်လမ်းတွင် အဝေးတစ်နေရာမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ မီးရောင်တစ်ခုကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ဆာလောင်မှုကိုပင် မေ့လျော့သွားပြီး လူများရှိရာသို့ ပြေးသွားတော့သည်။

သို့သော် သူ မရောက်ခင်မှာပင် လှံများနှင့် ဓားများစွာက သူ့ကို ကြိုဆိုနေကြသည်။

ဝှီး!

ခလောက်!

“မင်းက ဘယ်သူလဲ!”

“[[Cheonryong Trade Company]] ရဲ့ ကုန်တင်ယာဉ်တန်းကိုတောင် ချောင်းမြောင်းရဲတယ်ပေါ့!”

“ဟင်?”

ကိန်းစ် သည် သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသူများကို ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အပြာရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူအုပ်စုတစ်ခုက သူ့ကို သပ်ရပ်စွာ ဝိုင်းရံထားသည်။

ထို့နောက် အခြားနေရာတစ်ခုမှ လူအုပ်ကြီးတစ်ခုကလည်း ကိန်းစ် ရှိရာသို့ ပြေးလာကြသည်။

“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ!”

“တိုက်ခိုက်ခံရတာလား?”

ဒုတိယလူအုပ်စုမှာမူ သပ်ရပ်ခြင်းမရှိဘဲ အဝတ်အစားများမှာလည်း စုတ်ပြတ်နေကာ အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

ကိန်းစ် သည် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

‘သူတို့က သိပ်ပြီး ကျွမ်းကျင်ပုံမပေါ်ပါလား?’

သို့သော်လည်း မလိုအပ်ဘဲ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းမျိုး မဖြစ်စေချင်သည့်အပြင် ရန်သူအရေအတွက်ကလည်း များပြားနေသည်။ ထို့ကြောင့် ကိန်းစ် သည် လက်နှစ်ဖက်ကို အမြန်မြှောက်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အညံ့ခံပါတယ်။”

“…”

ထိုနေရာတွင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာပြီး ချက်ချင်း အညံ့ခံမည့် တိုက်ခိုက်သူမျိုး ဘယ်သူရှိပါ့မလဲ။

“ဘာလဲ? ဒါပဲလား?”

“သူ့ကိုကြည့်ရတာ ငါတို့ကြားဖူးတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေထဲကတစ်ယောက်နဲ့ တူတယ်။ ညိုရောင်ဆံပင်နဲ့ ညိုရောင်မျက်လုံးတွေပဲ။”

အဝတ်အစား စုတ်ပြတ်နေသူများက ကိန်းစ် ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြသည်။ အပြာရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများကလည်း ကိန်းစ် ကို သံသယဖြင့် ကြည့်နေကြသော်လည်း မကြာမီတွင် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်ရှိသည့် အသက်အရွယ်ရသူတစ်ဦး ထွက်လာသည်။

“မင်းက ဘာကောင်လဲ?”

“…”

ကိန်းစ် သည် ခဏတာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဤနေရာသို့ မလာခင် အခြေခံအချက်အလက်အချို့ကို ကြားသိထားခဲ့သည်။ အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် သူသည် သူရဲကောင်းတစ်ယောက်နှင့် မြို့စားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအချက်များက အရေးမပါတော့ပေ။

“အဲဒါက…”

သူသည် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် အမှန်တရားကို အနည်းငယ် လှည့်ဖြားပြောဆိုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးကပါ။ အရှေ့ပိုင်းကို လာလည်တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ မုန်တိုင်းမိပြီး သင်္ဘောပျက်သွားလို့ပါ။”

အသက်အရွယ်ရသူသည် ကိန်းစ် ကို မယုံကြည်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်သည်။ သူ၏အမည်မှာ [[No Gwang]] ဖြစ်သည်။ သူသည် Gangnam တွင် အကြီးဆုံးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းဖြစ်သည့် [[Cheonryong Trade Company]] ၏ အဓိကကုန်တင်ယာဉ်တန်းကို တာဝန်ယူထားသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

[[No Gwang]] သည် ကိန်းစ် ၏ မျက်နှာ၊ အဝတ်အစားနှင့် အမူအရာတို့ကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

‘သူ့ပုံစံက အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးကလူတွေနဲ့ တူသားပဲ?’

သူသည် သူတို့ကို ရှားရှားပါးပါးသာ မြင်ဖူးသော်လည်း ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတွင် အနောက်ပိုင်းမှ ကုန်ပစ္စည်းများကို ကိုင်တွယ်ရသည့်အခါမျိုးတွင် နိုင်ငံခြားသားအချို့ကို ရံဖန်ရံခါ မြင်ဖူးသည်။

“အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှာ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘာလဲ?”

“ကျွန်တော်က အရေးပါတဲ့သူတစ်ယောက်ကို စောင့်ရှောက်ပေးရတဲ့သူပါ။”

“အင်း…”

[[No Gwang]] ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကိန်းစ် ၏ စွမ်းရည်ကို အတိအကျ မသိသော်လည်း ထိုသူတွင် ဓားတစ်လက် ပါရှိပြီး အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ထားသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

သူသည် တွေးတောခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ကိန်းစ် ကို သနားစဖွယ် ကြည့်လိုက်သည်။

‘မင်းတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီပဲ။ သင်္ဘောပျက်သွားတယ်ဆိုရင် မင်းစောင့်ရှောက်ရတဲ့ အရေးပါတဲ့သူကလည်း သေဆုံးသွားမှာပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းလည်း ငွေကြေးမရှိဘဲ တခြားတိုက်ကြီးတစ်ခုမှာ ကျန်ခဲ့တာပေါ့လေ?’

သူသည် ကိန်းစ် ၏ ရိုးသားသည့် မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ့ကို ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် လူဆိုးတစ်ယောက် သို့မဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဟု မထင်ရပေ။

‘သခင်ကြီးကို အရင် သွားသတင်းပို့ရမလား?’

[[No Gwang]] ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း ဤမျှလောက် ကိစ္စလေးအတွက်နှင့် သခင်ကြီးကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန် မလိုဟု ယူဆကာ အဝတ်အစား စုတ်ပြတ်နေသူများကို ခေါ်လိုက်သည်။

“[[Jeongdomaeng]] ရှိတဲ့ [[Nakyang]] ကို မရောက်ခင်အထိ ဒီသူငယ်ချင်းကို ခဏလောက် စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မလား? သူ ဓားကိုင်တတ်တယ်ဆိုတော့ မင်းတို့နဲ့အတူ ငှားရမ်းထားလိုက်ပေါ့။”

[[No Gwang]] ၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားသောအခါ သူတို့ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

“ဟီးဟီး။ ဟာသပုံစံနဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရောက်လာတာပဲ။”

“ရပါတယ်။ နောက်ထပ် ဒိုင်းကာတစ်ယောက် တိုးလာတာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား?”

“ဟေ့… ဒါကြောင့် မင်းတို့ကို လူဆိုးတွေလို့ ခေါ်တာ… သူက ဒုက္ခရောက်နေတဲ့သူဆိုတော့ သေချာ ဂရုစိုက်ပေးလိုက်ပါ။”

[[No Gwang]] သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကိန်းစ် ကို သူတို့လက်သို့ အပ်လိုက်သည်။ သူသည် ရက်ရောသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သနားစဖွယ် အမူအရာဖြင့် နောက်ဆုံးစကားကို မှာကြားလိုက်သည်။

“သူတို့ခိုင်းတာကိုပဲ လုပ်လိုက်ပါ။ [[Nakyang]] ကို ရောက်ရင်တော့ ပိုက်ဆံနည်းနည်း ရမှာပါ၊ အဲဒီကျရင် မင်းရဲ့ တိုက်ကြီးကို ပြန်ဖို့ နည်းလမ်းရှာပေါ့။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ခင်ဗျား။”

ကိန်းစ် သည် သူဘာပြောနေမှန်း အတိအကျ မသိသော်လည်း သူတို့အဖွဲ့ထဲ ပါဝင်ရမည်ကိုတော့ နားလည်လိုက်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဆိတ်မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် လူတစ်ယောက်က သူ့ကို လက်ယပ်ခေါ်သည်။

သူသည် စုတ်ပြတ်နေသည့် လူဆိုးများကြားတွင် အတော်လေး သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေသံမှာလည်း ယဉ်ကျေးသည်။

“ဟေ့၊ ဒီကိုလာခဲ့၊ နိုင်ငံခြားသား။”

“ဟုတ်ကဲ့!”

ကိန်းစ် ပြေးသွားသောအခါ ထိုလူက စကားစလိုက်သည်။

“မင်းနာမည်က ဘာလဲ?”

“ကျွန်တော့်နာမည် ကိန်းစ် ပါ။”

“တကယ်လား? ထူးဆန်းတဲ့နာမည်ပဲ။ ငါ့နာမည်က [[Socheol]]။ ငါက မင်းထက် အသက်ကြီးပုံပေါက်တယ်၊ အေးဆေး စကားပြောနိုင်တယ်မလား?”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ခင်ဗျား။”

ကိန်းစ် သဘောတူလိုက်သဖြင့် [[Socheol]] တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းအခြေအနေကို ခုနက ကြားလိုက်ရတယ်၊ အတော်လေး ခက်ခဲပုံရပေမဲ့ [[Cheonryong Pyoguk]] က ပိုက်ဆံကောင်းကောင်း ပေးတယ်၊ ဒါကြောင့် ဆိပ်ကမ်းကို သွားဖို့လောက်တော့ ပိုက်ဆံရမှာပါ။”

“တောင်းပန်ပါတယ်၊ [[Pyoguk]] ဆိုတာ ဘာလဲခင်ဗျား?”

ကိန်းစ် ၏ မေးခွန်းကြောင့် [[Socheol]] သည် သူ ဘာမှမသိကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

“မင်းတို့ တိုက်ကြီးမှာ လူဆိုးတွေ ဒါမှမဟုတ် [[Pyoguk]] မရှိဘူးလား?”

“လူဆိုး (Bandit)?”

“တောက်ခ်! ငါပဲ ရှင်းပြပေးရတော့မယ်။”

[[Socheol]] သည် ကိန်းစ် ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးသည်။ လူဆိုးများဆိုသည်မှာ ငွေကြေးရယူပြီး အကြမ်းဖက်မှုများကို လုပ်ဆောင်ပေးသည့် အဆင့်နိမ့် စစ်သည်များကို ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမတန်းစား ဂိုဏ်းများ သို့မဟုတ် မိသားစုများထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်သူများသည် [[Pyoguk]] သို့မဟုတ် အနီးအနားရှိ ဂိုဏ်းများ၏ အာဏာလုပွဲများတွင် ငှားရမ်းခံပြီး ငွေရှာကြရသည်။

[[Pyoguk]] နှင့် လူဆိုးများအကြောင်း အကြမ်းဖျင်း နားထောင်ပြီးနောက် ကိန်းစ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင်လည်း ငှားရမ်းစား စစ်သည်များနှင့် သူရဲကောင်းများ ရှိသည့်အတွက် သူ အလွယ်တကူ နားလည်လိုက်သည်။

‘ဒါဆို ငါက စာရေးဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ သားကြီးဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းမရှိဘဲ ငှားရမ်းစား စစ်သည်အလုပ်ကို လုပ်ရတော့မှာပေါ့။ ကောင်းကင်ပြိုကျရင်တောင် ငါ့အဖေကိုတော့ ပြောလို့မဖြစ်ဘူး။’

သူသည် ဤအလုပ်ကို သိပ်မနှစ်သက်သော်လည်း အသက်ရှင်ဖို့အတွက် တစ်ခုခုတော့ လုပ်ရမည်မဟုတ်ပါလား။ ကိန်းစ် သည် အလွန်အမင်း ခေါင်းမာသူ မဟုတ်သဖြင့် သူ့အဖော်များကို မတွေ့မချင်း တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ကိန်းစ် ၏ လူဆိုးဘဝ စတင်ခဲ့သည်။

***

[[No Gwang]] သည် အလယ်ရှိ တဲကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ကာ သတင်းပို့လိုက်သည်။

“အပြင်မှာ ဆူညံနေပါလား။ ဘာပြဿနာတက်တာလဲ?”

[[Cheonryong Pyoguk]] ၏ သခင်ဖြစ်သူ [[Bang Da-in]] က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။”

သူသည် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ကိန်းစ် အကြောင်းကို အကျဉ်းချုပ် သတင်းပို့လိုက်သည်။ [[Bang Da-in]] သည် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်သည်။

“ဒီလိုအချိန်မှာ နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်? ဒါ သံသယဖြစ်စရာ မကောင်းဘူးလား?”

“ကျွန်တော် သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရမလား?”

[[Bang Da-in]] ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မလိုပါဘူး။ အဲဒီကိစ္စအတွက် အချိန်ဖြုန်းနေမယ့်အစား မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပဲ ယုံကြည်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ မင်းက [[Cheonryong Pyoguk]] ရဲ့ အကောင်းဆုံး ခေါင်းဆောင်မဟုတ်လား။”

“ဟားဟား! ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

[[No Gwang]] သည် ကုန်တင်ယာဉ်တန်း၏ အဓိကတာဝန်ခံဖြစ်သည့်အပြင် ကုန်သည်ကြီး၏ အယုံကြည်ရဆုံးသော လက်ရုံးလည်းဖြစ်သဖြင့် ကိန်းစ် နှင့် ပတ်သက်သည့်ကိစ္စကို ထားလိုက်တော့မည့်ပုံ ပေါ်သည်။ သို့သော် ကုန်သည်ကြီးက သူ့ကို ခေါ်လိုက်ရသည့် အမှန်တကယ်အကြောင်းရင်းမှာ ထိုမျှလောက် အရေးမပါသော ကိစ္စလေးအတွက် မဟုတ်ပေ။

သူသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးအမည်းရောင်ကို ပွတ်သပ်ရင်း စိုးရိမ်သောက လွှမ်းခြုံနေသည့် မျက်နှာဖြင့် ထပ်မံ၍ စကားဆိုလိုက်သည်။

“ငါတို့ ရောက်ဖို့ တစ်ပတ်လောက်ပဲ လိုတော့တယ်မလား? ငါပြောထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဒီကုန်ပစ္စည်းတွေကို [[Righteous Alliance]] ကိုယ်တိုင်က တောင်းဆိုထားတာ။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေမှာဆိုရင် ငါတို့ [[Dark Sect]] ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရနိုင်တယ်။”

“ကျွန်တော် သတိထားနေပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီတစ်ခေါက်မှာ အဓိက တာဝန်ခံတွေနဲ့ ပထမတန်းစား အစောင့်အရှောက် ၁၂ ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့တာ မဟုတ်လား။”

“မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ သတိဝီရိယကို ဘယ်တော့မှ လျှော့လို့မရဘူး။”

[[Cheonryong Pyoguk]] သည် မြစ်တောင်ပိုင်းတွင် အကောင်းဆုံးသော ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့၏ အစောင့်အရှောက်များ အရည်အသွေးမှာ အလွန်မြင့်မားသည်။ အဓိကတာဝန်ခံအဖြစ် တာဝန်ယူထားသော [[No Gwang]] မှာပင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ နီးကပ်နေသည့် ထူးချွန်သော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ပထမတန်းစား အစောင့်အရှောက်များပင်လျှင် မည်သည့် ဂိုဏ်းဂဏတွင်မဆို သင့်တော်သော အင်အားစုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရမည့် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် သာမန် လူဆိုးများအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိသော်လည်း [[Dark Sect]] ဟူသော အမည်နာမမှာမူ သူတို့၏ ပခုံးပေါ်တွင် လေးလံစွာ ဖိစီးနေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အသုံးမပြုလေ့ရှိသော လူဆိုးများကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့်သူများကို အများအပြား ငှားရမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့ကို ဒိုင်းကာအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု တွက်ချက်ထားသည်။

“အလွန်အမင်း စိတ်ပူမနေပါနဲ့။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။”

“အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းရမှာပေါ့…”

***

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်

ရှေ့ဆုံးမှ မြင်းကို မောင်းနှင်လာသော [[No Gwang]] က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒီနေ့တော့ ဒီမှာပဲ နားကြမယ်! အားလုံး စခန်းချဖို့ ပြင်ကြ!”

“ဟူး! ဒီနေ့အတွက် ဒါပဲလား?”

“[[Nakyang]] ကို ရောက်ဖို့ သုံးရက်ပဲ လိုတော့တယ်။ ငါတော့ နွေးထွေးတဲ့ နေရာမှာ အမြန်ဆုံး နားချင်လှပြီ။”

အစောင့်အရှောက်များမှာ တစ်နေရာစီ ပြန့်ကျဲသွားပြီး တဲများထိုးကာ မီးပုံများ ပြင်ဆင်ကြသည်။ လူဆိုးများကလည်း ထိုအတိုင်းပင် လုံ့လဝီရိယရှိစွာ လုပ်ဆောင်နေကြပြီး ကိန်းစ် လည်း သူတို့အထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။

“ဟေ့၊ နိုင်ငံခြားသား! ဒီတိုင်ကို ထူဖို့ ကူပေးနိုင်မလား?”

“ဟုတ်ကဲ့!”

ကိန်းစ် သည် တဲကို ထောက်ထားသည့် ထူထဲသော သစ်သားတိုင်ကို အလွယ်တကူပင် မတင်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ အဆင့်အတန်းရှိသူ တစ်ယောက်အတွက် ဤသည်မှာ ခက်ခဲသော အလုပ်မဟုတ်သော်လည်း တတိယတန်းစား အဆင့်မျှသာရှိသည့် လူဆိုးများအတွက်မူ သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်မိကြသည်။

“မင်းက တကယ့်ကို သန်မာတာပဲ။ မင်းက ထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်များလား? ဟားဟား!”

“မဟုတ်ရပါဘူး! ကျွန်တော်က အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက အရေးပါတဲ့သူတစ်ယောက်ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေရတာပါ။ ခင်ဗျားတို့လို တတိယတန်းစား စစ်သည်တွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား?”

ကိန်းစ် သည် သူတို့ကြားထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာသော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အသားကျနေသည်။ သူသည် ပဋိပက္ခများကို ရှောင်ရှားပြီး ယခုကဲ့သို့သော တောင်းဆိုမှုအများစုကို လက်ခံလုပ်ဆောင်ပေးသည်။

နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ [[Socheol]] ၏ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကိန်းစ် ကို သဘောကျပုံရပြီး ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံသည်။ သူသည် အခြားလူဆိုးများထက် ပိုမိုယဉ်ကျေးပြီး သူတို့ထဲတွင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူ ဖြစ်သည့်အတွက် ကိန်းစ် အနေဖြင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။

“မင်းကြောင့် အစောင့်အရှောက်အလုပ်က ပိုပြီး လွယ်ကူသွားတယ်။”

“မပြောပါနဲ့ဗျာ။ ကျွန်တော်ကပဲ ခင်ဗျားဆီက အကူအညီ ပိုရနေတာပါ။”

သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ညီအစ်ကိုလို ခေါ်ဝေါ်နိုင်လောက်သည့်အထိ ရင်းနှီးသွားကြပြီး သူတို့의 အနာဂတ် အစီအစဉ်များကိုပါ တိုင်ပင်ပြောဆိုကြသည်။

“[[Nakyang]] ကို ရောက်ရင် စောင့်ရှောက်ပေးရမယ့်သူကို လိုက်ရှာမယ်လို့ ပြောထားတယ်မလား?”

[[Socheol]] သည် သူ၏ ခက်ခဲသော အခြေအနေကို ကြားသိရပြီးနောက် သနားစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ တောင်ပေါ်မှာ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိတော့ မြို့ထဲမှာပဲ ဟိုမေးဒီမေး လုပ်ကြည့်ရမှာပေါ့။”

ထိုအခါ [[Socheol]] က စိတ်ဝင်စားစရာ ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်သည်။

“ဒါဆိုရင် [[Bandit Alliance]] ထဲကို ခဏလောက် ဝင်ထားပါလား? တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာဖို့ဆိုရင် ပိုက်ဆံလိုတယ်၊ တစ်ပြားမှ မရှိဘဲနဲ့တော့ ဘာမှလုပ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။”

“[[Bandit Alliance]]?”

“ဟုတ်တယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ပထမတန်းစားအဆင့်ထက် ပိုပြီး အလွယ်တကူ ရနိုင်ပါတယ်။”

အခြားလူဆိုးများက ကိန်းစ် ၏ စွမ်းအားကို အလေးအနက် မထားကြပေ။ အမှန်ဆိုရသော် ထူးချွန်သော ပညာရှင်တစ်ယောက်က သူတို့လိုလူတွေနဲ့ ဘာလို့ ပေါင်းမှာလဲ။

သို့သော် [[Socheol]] ကမူ ရက်အနည်းငယ် အတူနေပြီးနောက် ကိန်းစ် သည် လေ့ကျင့်ထားသည့် စစ်သည်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် [[Nakyang]] ဆိုတဲ့ မြို့ကို ရောက်ရင် ကျွန်တော် ဝင်ကြည့်ပါမယ်။”

သူက ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်နှင့် စခန်းချရန် ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသွားသည်။

နွေရာသီဖြစ်သော်လည်း တောင်ပေါ်ညများမှာ အလွန်အေးစက်သည်။

“ချွတ်! [[Nakyang]] ကို မြန်မြန်ရောက်ချင်လိုက်တာ။”

“ငါလည်း အတူတူပဲ။ ရေနွေးနွေးလေးနဲ့ ရေချိုးချင်လှပြီ…”

ညကင်းစောင့်နေသည့် အစောင့်နှစ်ယောက်က ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ ညည်းညူနေကြသည်။

“အဆိုင်းလဲဖို့ အချိန်မရောက်သေးဘူးလား?”

“ဟုတ်တယ်။ ညကင်းစောင့်တွေက အိပ်နေကြတာလား?”

သူတို့ ညည်းညူနေစဉ်မှာပင် အစောင့်တစ်ယောက်သည် ထူးဆန်းသည်တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

“ဟင်? အဲဒီ အနီရောင်အစက်လေးက ဘာလဲ?”

“ဘာလဲ?”

အစောင့်တစ်ယောက်က ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ အနီရောင်အစက် မဟုတ်ပေ။

ရှီ…!

“အာ!”

ရုတ်တရက် သွေးရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်ယောက်သည် သူတို့ရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေသည်။

အနီရောင်အစက်ဟု ထင်ခဲ့ရသည်မှာ ထိုသူပင် ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ဝေးကွာနေသည့်အတွက် အစက်ကလေးတစ်ခုလိုသာ မြင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“…!?”

ချွမ်!

သူတို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အစောင့်တစ်ယောက်၏ ခေါင်းမှာ ဖရဲသီးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ကျန်နေသည့် အစောင့်မှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုလူမှာ ရွေ့လျားခြင်း မရှိပေ။

သူသည် အစောင့်ကို အေးစက်စက် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရင်း ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

“မင်းတို့က [[Thousand Dragon Courier Service]] က အမှိုက်တွေလား?”

သူသည် Gangnam တွင် အကောင်းဆုံး ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းဖြစ်သည့် [[Thousand Dragon Courier Service]] ကို အမှိုက်ဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

၎င်းမှာ မာန်ပါသော စကားဖြစ်သော်လည်း အစောင့်မှာမူ မတွေးဝံ့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

“နေရာမှန်ပဲ။”

ထိုလူက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အစောင့်ကို အမိန့်ပေးသည်။

“မင်းတို့ သခင်ကို ခေါ်ခဲ့။ ငါ သူ့ကို ပြောစရာ ရှိတယ်။”

“ဟ… ဟုတ်ကဲ့။”

အစောင့်မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သခင်ရှိရာသို့ ပြေးသွားသည်။

“ငါတို့ တိုက်ခိုက်ခံနေရပြီ!”

“ဘာ!”

ခဏအကြာတွင် တဲများထဲမှ လူများ အလုအယက် ထွက်လာကြသည်။

သခင်ဖြစ်သူ [[Jang Dae-in]] လည်း အလျင်အမြန် ထွက်လာသည်။

သူသည် သွေးရောင်အဝတ်အစားနှင့် လူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

“မ… မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ မာရှယ်ဝေါလ်က ဘယ်သူလဲ?”

“သခင်! သူက [[Dark Sect]] ရဲ့ အကြီးအကဲတွေထဲက တစ်ယောက်!”

သူနှင့်အတူ ပြေးထွက်လာသည့် လူကြီးတစ်ယောက်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။ ထိုလူက သူ့ကို အံ့ဩစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီလို တတိယတန်းစား ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းမှာ ငါ့ကို သိတဲ့သူ ရှိနေပါလား? မင်းကလည်း အတော်လေး စွမ်းဆောင်ရည် ရှိပုံပဲ။”

ထိုလူမှာ ဆံပင်များ ရှုပ်ပွနေပြီး ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အရပ်အမောင်း မြင့်မားလှသည်။

“[[Dark Sect]]?”

ထိုစကားလုံးကြောင့် အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းသွားကြသည်။

လူကြီးသည် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် သူ၏ အမည်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

“[[Kwonma Hongjin]]!”

“ကူဟားဟား! ဟုတ်တယ်၊ ငါက [[Hongjin]] ပဲ!”

ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ [[Dark Sect]] တွင် အဆင့် (၁၀) ရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် [[Dark Sect]] ၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။