အချက်လက်များကိုမြင်နိုင်သောဘုရင်တစ်ပါး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: Emperor! Can You See Stats!? – Chapter 141: Joining Forces | NovelPing

အရှေ့တိုင်းအသိုင်းအဝိုင်း၏ ဗဟိုချက်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော ကျောင်းဒိုမန် (Jeongdomaeng) တွင်ပင် ယနေ့ထူးခြားသော သတင်းစကားတစ်ခုကြောင့် အံ့အားသင့်နေသူတစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။

‘ဘာတဲ့… အမည်မသိ ထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်လာတယ် ဟုတ်လား။’

ကျောင်းဒိုမန်၏ ရုံးခန်းဟု ဆိုနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် ဖြစ်သည်။

ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးသည် လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည့် စာလွှာကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖတ်ရှုနေသည်။ အစပိုင်းတွင် သူ၏မျက်နှာ၌ အံ့အားသင့်ရိပ်များ သန်းနေသော်လည်း ခဏအကြာတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ ဘာများဖြစ်လို့ပါလဲခင်ဗျာ။”

သူ့ဘေးတွင် စာပေပညာရှင်ပုံစံဖြင့် ထိုင်နေသော အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူတစ်ဦးက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုအသက်အရွယ်ကြီးရင့်သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုး မပြတတ်မှန်း သူကောင်းကောင်းသိသည်။

ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုမှာ ‘အဖြူရောင်လင်းယုန်ဓားမင်း’ ဟု အမည်တွင်သော ရှန်ဂျာဆောင် (Shin Ja-seong) ဖြစ်ပြီး တစ်တိုက်လုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓားပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ထူးချွန်သော အရည်အချင်းအပြင် ဖြူစင်မြင့်မြတ်သည့် စိတ်ဓာတ်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်၍ ကျောင်းဒိုမန်ကို စတင်တည်ထောင်စဉ်ကတည်းက လူအများ၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။

အဖြူရောင်လင်းယုန်ဓားမင်းက ခပ်အေးအေး ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ၊ ဒီအခန်းထဲမှာ ထမင်းစားနေရတဲ့ ဒီအိုကြီးက ဘာများလုပ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီအစား မင်းတို့ဘက်မှာ လောကရေးရာတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိတ်ပူစရာတွေ များနေမှာပါ၊ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။”

“ဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် လောကရှိ အသိုင်းအဝိုင်းအားလုံး အဆင်ပြေနေကြပါတယ်။”

“အားလုံး အဆင်ပြေနေကြတယ်ဆိုတော့လည်း ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒီစာကြောင့် မင်းနဲ့ တိုင်ပင်စရာလေး ရှိလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအိုကြီးကပဲ အကဲမရှိဘဲ စပ်စုနေမိတာလားလို့ တွေးနေမိသေးတယ်။”

“ဘာများ တိုင်ပင်စရာရှိလို့ပါလဲခင်ဗျာ။”

အဖြူရောင်လင်းယုန်ဓားမင်းက စစ်ရေးမှူးဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သူမှာ ဂျေဂယ်ကမ္ဘာ၏ လက်ရှိခေါင်းဆောင်ဖြစ်သလို ကျောင်းဒိုမန်၏ စစ်ရေးမှူးလည်းဖြစ်သူ ဂျေဂယ်ဒို (Jegal Do) ပင်ဖြစ်သည်။

ဘာများဖြစ်ပျက်သလဲဟု သိလိုစိတ်ဖြင့် စာလွှာကို ယူဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။

“…”

“ဘယ်လိုထင်သလဲ။ အဲဒီထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်က ဂျေဂယ်ဆယ်ဂါကို ရှာနေတယ်တဲ့။ မင်းရော တစ်ခုခုများ သိထားသလား။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါပေမဲ့…”

ဂျေဂယ်ဒိုသည် စာလွှာကို ချလိုက်ပြီး အားနာသည့်ပုံစံဖြင့် ပြောသည်။ သူသည် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းသူဖြစ်ရာ စာကိုဖတ်လိုက်သည်နှင့် ဤကိစ္စသည် အနောက်တိုင်းမှ လာရမည့် ယူရီးယပ်စ် နှင့် ပတ်သက်ကြောင်း ချက်ချင်းသဘောပေါက်လိုက်သည်။

‘မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကြားထားပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းသွားပုံပဲ။’

သူသည် ယူရီးယပ်စ် ကို ‘သူ’ ဟုသာ ရည်ညွှန်းသည်။ ဂျေဂယ်အွန်းဟွန်း၏ အာမခံချက်ရှိထားသော်လည်း သူနှင့် လူချင်းမတွေ့ရသေးပေ။ သို့သော် ယူရီးယပ်စ် သည် အနောက်တိုင်း၏ မင်းသားဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ ရောဂါဝေဒနာအားလုံးကို ကုသနိုင်သူဟောင်း ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို သူ မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြနိုင်ပေ။

‘ခက်တော့တာပဲ။ သူက အနောက်တိုင်းမင်းသားပါ၊ ဒါမှမဟုတ် ရောဂါကုဆရာကြီးဟောင်းပါလို့ ပြောလိုက်ရင် ပြဿနာတွေ အများကြီး တက်လာလိမ့်မယ်။’

“…”

“တစ်ခုခု ပြဿနာရှိလို့လား။”

“အဲ… အသေးစိတ်ပြောပြဖို့တော့ နည်းနည်း ခက်ခဲနေပါတယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ လောကရဲ့ ကိုယ်ခံပညာလျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်နေလို့ပါ။”

“အင်း…”

အဖြူရောင်လင်းယုန်ဓားမင်း၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်သန်းလာသဖြင့် ဂျေဂယ်ဒိုက အမြန်ပင် အကြောင်းပြချက် ပေးလိုက်သည်။

“သူက ရန်သူတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အခု သူက ကျောင်းဒိုအလိုင်းယန့်စ်ရှိရာကို ဦးတည်လာနေတာမို့ မကြာခင် သတင်းပို့စာ ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ အခုလို အခက်တွေ့စေတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ကို အချိန်လေး နည်းနည်းလောက် ပေးပါဦးခင်ဗျာ။”

စကားဆုံးသော် သူသည် ခါးကိုင်း၍ ဦးညွတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စစ်ရေးမှူးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ မေးခွန်းကို ချက်ချင်းဖြေကြားပေးနိုင်ခြင်းမရှိသည့်အတွက် မည်သည့်အပြစ်ပေးမှုကိုမဆို ခံယူပါမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

‘သူ?’

အဖြူရောင်လင်းယုန်ဓားမင်းသည် ဂျေဂယ်ဒို၏ အမူအရာထက် သူသုံးနှုန်းလိုက်သည့် ဂုဏ်ပြုစကားလုံးကို ပို၍ အာရုံစိုက်မိသည်။ ငါးကမ္ဘာ၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဂျေဂယ်ဒိုကပင် အလွန်အမင်း ရိုသေစွာ ဦးညွတ်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် သာမန်လူမဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သို့သော် စိတ်ထဲတွင် တွေးနေသည့်အတိုင်းမဟုတ်ဘဲ အဖြူရောင်လင်းယုန်ဓားမင်းက အေးဆေးစွာပင် ပြန်ပြောသည်။

“ဟဲဟဲ၊ မင်းပြောမှတော့ ငါလည်း ထပ်မမေးတော့ပါဘူး။”

“တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။”

ဂျေဂယ်ဒိုသည် အားနာသည့်အမူအရာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားသည်။

အမှန်စင်စစ် အဖြူရောင်လင်းယုန်ဓားမင်းသည် ယုံကြည်ရသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆာဆင်ဂျီဟို (Sasinjihoe) နှင့် ပတ်သက်သည့်အရာများ၊ လောက၏ ကိုယ်ခံပညာလျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် သမိုင်းကြောင်းများသည် အခြားသူများအား လွယ်လွယ်ကူကူ ပြောပြ၍မရသည့် အမြင့်ဆုံးလျှို့ဝှက်ချက်များ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အမည်မသိ ပညာရှင်တစ်ဦး ပေါ်လာသည့်အခါ စစ်ရေးမှူးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သင့်လျော်သော အဖြေမပေးနိုင်ခြင်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဖြူရောင်လင်းယုန်ဓားမင်းသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ထားရှိသူအとしてော်ကြားသူဖြစ်၍ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဂျေဂယ်ဒိုကိုပင် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ အဲဒီထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်ကို ကျွန်တော်တို့ဘက်က မဟာမိတ်တစ်ဦးလို့ သတ်မှတ်ထားလို့ ရပြီပေါ့နော်။”

“ဟုတ်ကဲ့။”

“ဒါဆိုရင် ငါ တခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့ မဟာမိတ်တွေကို စာရေးပေးလိုက်မယ်။ ငါ့ရဲ့ အာမခံချက်ပါရင်တော့ ဘာပြဿနာမှ ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး။”

“ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကို အထူးတင်ရှိပါတယ်။”

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ဟားဟား…”

ဂျေဂယ်ဒို ခေါင်းငုံ့၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုနေသည်ကို ကြည့်ရင်း အဖြူရောင်လင်းယုန်ဓားမင်းသည် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

****

မလိုလားအပ်ဘဲ အဖွဲ့ထဲသို့ ပါလာရသူ ဂူချွန်ဂိုလ် (Gu Cheon Geol) သည် ခါးသီးသော မျက်နှာထားဖြင့် ယူရီးယပ်စ် ကို ရှေ့မှ ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်လာသည်။

“နောက်တစ်နာရီလောက်ဆိုရင် ကျောင်းဒိုအလိုင်းယန့်စ်ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ရောက်ပါလိမ့်မယ်။”

“တစ်နာရီ?”

“…”

ယူရီးယပ်စ် ၏ မေးခွန်းကြောင့် သူ၏ တွန့်ကျိုးနေသော မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် တွန့်လိမ်သွားသည်။ သူသည် စကားကို ပြန်ပြင်ပြောလိုက်သည်။

“တစ်… နာရီ… ပါခင်ဗျာ! ခွေးမသားကောင်!”

“နောက်တစ်ခါ ‘ခွေးမသားကောင်’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ထည့်မပြောနဲ့။ ဒါ ငါ့ရဲ့ အမိန့်ပဲ။”

ယူရီးယပ်စ် သည် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ကျွန်ခံသူ၏ ရိုင်းစိုင်းသော လေသံကို ပြင်ပေးလိုက်သည်။ အမှန်မှာ သူက ကျွန်ဟု နောက်ပြောင်ပြောဆိုခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သော်လည်း ဂူချွန်ဂိုလ်ကမူ အမိန့်ကို မည်သည့်ညည်းတွားမှုမျှမရှိဘဲ တကယ်လိုက်နာနေသည်။

‘သူက စိတ်မကောင်းတဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့တော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေက ကတိပေးရင် ဒီလောက်ထိ တည်တတ်ကြတာလား။’

‘ခွေးမသားကောင်! ငါလို သူတောင်းစားတစ်သောင်းကို အုပ်ချုပ်ခဲ့တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က ဒီလို ငပေါလေးတစ်ယောက်ကြောင့် ဒီအဖြစ်မျိုး ရောက်ရတာလဲ!’

ယူရီးယပ်စ် မှာ ယဉ်ကျေးမှုကွာခြားချက်ကြောင့် မသိသော်လည်း ဂူချွန်ဂိုလ်၏ အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ပြောထားသည့်စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

ယူရီးယပ်စ် တစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် ပြဿနာမရှိသော်လည်း သက်သေတွေရှိနေခြင်းက အခက်တွေ့စေသည်။

ထိုသက်သေများမှာ ဂူချွန်ဂိုလ်၏ ပြင်းထန်သော အကြည့်များအောက်တွင် ရယ်မောခြင်းကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားကြသည်။

‘အိုကြီးဂူတစ်ယောက် ဒီလိုအဖြစ်မျိုး ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။’

‘သူက ဒီအတိုင်း ကျောင်းဒိုအလိုင်းယန့်စ်ထဲ ဝင်သွားရင်တော့ အသိုင်းအဝိုင်းလောကမှာ မုန်တိုင်းထတော့မှာပဲ။ အဲဒီ ဒေးဟျော့ပ် (Dae Hyup) ကောင် ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲ မသိဘူး။’

ထိုသူများကို ကြည့်ရင်း ဂူချွန်ဂိုလ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပွက်လောရိုက်နေသည်။

‘အဲဒီဂိုဏ်းက ကလေးစုတ်တွေကြောင့်သာ ဒီလိုဆရာတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရတာ။ ဟူး…’

ဟုတ်ပေသည်! သူသည် အမွှေးနုလေးသာ ရှိသေးသည့် ကြက်ပေါက်စဖြစ်သော်လည်း ဂုဏ်သရေရှိ ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ မျိုးဆက်ဖြစ်သည်။ သက်သေလေးယောက် ရှိနေသည့်အတွက် သူပေးထားသော ကတိကို ဖျက်၍မရပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲရင်း နာရီပေါင်းများစွာ ပြေးလာခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ခရီးပန်းတိုင်သို့ ရောက်ခါနီး၌ ဂူချွန်ဂိုလ်က စကားစလိုက်သည်။

“ဘာလဲ။”

“ကျောင်းဒိုအလိုင်းယန့်စ်ရဲ့ နေရာကို ရောက်တော့မှာပါ။ ဆရာ…”

“မင်း အလုပ်ရှုပ်သွားပြီပဲ။”

‘အလုပ်ရှုပ်သွားပြီ? ဒါကို ငါဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ!’

သူသည် သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းရှရှ ချလိုက်ပြီး လက်လျှော့လိုက်ပုံရသည်။

ကျောင်းဒိုအလိုင်းယန့်စ်၏ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ကျောင်းဒိုမန်၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ စုဝေးနေကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ထိုခွေးမသားကောင်နှင့် တပည့်ငယ်လေးဦးမှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ မသိသော်လည်း၊ အသက်ခုနစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်တွင် ထိုခွေးမသားကောင်၏ လက်အောက်ခံဖြစ်လာကြောင်း ကမ္ဘာကို မကြာမီ ကြေညာရတော့မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည့်အခါ သူသည် အလွန်ခါးသီးသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။

‘ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကိုလည်း ငါ မသေချာသေးဘူး။ သူက ကျောင်းဒိုအလိုင်းယန့်စ်ကို အန္တရာယ်ပြုချင်တဲ့သူဆိုရင်…’

ထိုကဲ့သို့သာဆိုလျှင် ဂူချွန်ဂိုလ် အနေဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းဖြင့်သာ အပြစ်ဖြေရပေလိမ့်မည်။ ယူရီးယပ်စ် ၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှားသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ကို ကျောင်းဒိုအလိုင်းယန့်စ် တည်ရှိရာနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းမှာ အလိုင်းယန့်စ်၏ အနာဂတ်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူသည် မိမိ၏ အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားနေသည်ကိုပင် အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးနိုင်သည့် ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည့်အတွက် သူသည် ပို၍ပင် သတိထားရပေမည်။

‘အဲဒီ အဖြူရောင်လင်းယုန်ဓားမင်းဆိုတဲ့ မြွေဟောင်းကြီးတောင် ငါ့ကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ ဖမ်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး…’

ဖတ်!

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေစဉ် ယူရီးယပ်စ် သည် ရုတ်တရက် ပြေးခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။

“…!ด์”

“ဒေးဟျော့ပ်?”

ယူရီးယပ်စ် သည် သူတို့ဘက်သို့ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး စကားစလိုက်သည်။

“ရှေ့မှာ လူတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတယ်။ မင်းပြောသလို ကျောင်းဒိုအလိုင်းယန့်စ်က လူတွေလား။”

“ဘာပြောတယ်?”

သူ့အဖြေမထွက်ခင်မှာပင် သွေးရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် လူအုပ်စုတစ်ခုသည် သစ်ပင်များကြားမှ ပြေးထွက်လာကြသည်။

သူတို့သည် အယောက်သုံးဆယ်ခန့်ရှိပြီး ယူရီးယပ်စ် တို့အဖွဲ့ကို ဝိုင်းရံကာ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာကြသည်။

သူတို့သည် ဤလမ်းကြောင်းမှ လာသမျှ မည်သူ့ကိုမဆို သတ်ဖြတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသူက မှိုင်းပြပြလေသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“…”

“သူတောင်းစားတွေလား… မင်းတို့က အိုပန်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဂူချွန်ဂိုလ်လား။”

“ဒုဂိုဏ်းချုပ်ကို ပြောလိုက်၊ ငါတို့ သတိမလျှော့ရဘူး။ ဒီမှာ အတော်လေး လက်ရည်ရှိတဲ့သူတွေ ရှိနေတယ်။”

“သူတို့က ဒီမွန်ဂိုဏ်းရဲ့ သွေးသတ်သမားတပ်ဖွဲ့ကပဲ!”

ဂူချွန်ဂိုလ် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ချိန်တွင် ယူရီးယပ်စ် သည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“သူတို့က ဒီမွန်ဂိုဏ်းကလား။”

“ဟုတ်တာပေါ့။ မဟုတ်ပါဘူး! ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက ဟုတ်ပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီး။”

“အဲဒီလိုလား? ဒါဆိုရင် ဒီလူတွေကို ငါ့ကိုယ်စား ကာကွယ်ပေးထားလိုက်။”

“ဗျာ?”

ဖောက်။

အဖြေကို မစောင့်ဆိုင်းဘဲ ယူရီးယပ်စ် သည် သူရပ်နေသည့်နေရာမှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး သွေးသတ်သမားတပ်ဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ ဦးစွာပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်မှာ ဝိုင်းရံထားသည့်နေရာမှ ထွက်ပြေးပြီး သူတို့၏ အထက်လူကြီးများထံ သတင်းပို့ရန် ကြိုးစားနေသူများဖြစ်သည်။

ဝှီး!

“…!?”

ယူရီးယပ်စ် သည် သူတို့ထံသို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိသွားပြီး ဝိုင်းရံထားသည့်နေရာမှ မထွက်ခွာနိုင်မီမှာပင် သူတို့ကို နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်သည်။

သွေးသတ်သမားတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် သူ မည်သို့ရွေ့လျားသွားသည်ကိုပင် မမြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ကြောင်အသွားကြသည်။

“သူက မျက်လုံးအရောင်ပြောင်းတဲ့သူလား? ဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ။”

“ဝိုင်းထားလိုက်!”

သို့သော် လူဆိုးအနည်းငယ်မျှဖြင့် သူ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် အကြောင်းမရှိပေ။

ဘုန်း!

“အာ့!”

ရှေ့မှ ပြေးဝင်လာသူအားလုံးမှာ သွေးပျစ်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် အချိန်အကြာကြီး မလိုလိုက်ပေ။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသည့် ဂူချွန်ဂိုလ် သည် လျှာသပ်မိသည်။

‘သူ့ရဲ့ ဓားပညာက သူ့ရဲ့ ဘုရားစွမ်းအားအတိုင်းပဲ ကြောက်စရာကောင်းလှတယ်။ အနောက်တိုင်းမှာ ဒီလောက် ထိပ်တန်းပညာရှင်မျိုး ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာတာလဲ။’

သူကိုယ်တိုင်လည်း သူ့ဆီနှင့် သူ့တပည့်ငယ်များဆီသို့ ပြေးလာသည့် လူအနည်းငယ်၏ ဦးခေါင်းများကို ရိုက်ချေလိုက်သေးသော်လည်း၊ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည့် ရုပ်အလောင်းအများစုမှာ ယူရီးယပ်စ် ၏ လက်ချက်များသာ ဖြစ်သည်။

ယူရီးယပ်စ် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်သွားချိန်တွင် သူ၏ တပည့်ငယ်များမှာလည်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြပြီး တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါမှ နောက်ကျပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

“သွေးသတ်သမားတပ်ဖွဲ့က ဒီမွန်ဂိုဏ်းရဲ့ တတိယမြောက် အင်အားအကြီးဆုံး စစ်ရေးအဖွဲ့ဖြစ်ပေမဲ့ သူက ဒီလောက်အလွယ်တကူ ရှင်းပစ်လိုက်တာလား…”

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

“…”

သို့သော် ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည့် ယူရီးယပ်စ် မှာမူ မကျေနပ်သေးသည့်ပုံစံဖြင့် ရှိနေသေးသည်။

‘ဒီမွန်ဂိုဏ်းလို့ ခေါ်ရလောက်အောင်ကို ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိဘူးလား?’

ဟုတ်ပေသည်၊ ယခုတိုက်ခိုက်သွားသည့် သွေးသတ်သမားတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် အနောက်တိုင်းမှ ထိပ်တန်းပညာရှင်များထက် အနည်းငယ်ညံ့သည့် ပထမတန်းစား သူရဲကောင်းများနှင့် အရည်အချင်းချင်း မတိမ်းမယိမ်းသာ ရှိကြသည်။

သို့သော် ယူရီးယပ်စ် ယခုအချိန်ထိ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် ရန်သူများမှာ ဤအဆင့်လောက်သာ ရှိသည်မဟုတ်ပေ။ ဂုဏ်သတင်းကြီးလှသည့် ဒီမွန်ဂိုဏ်းနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံမှုမှာ အလွန်ပင် အရသာမရှိလှပေ။

“သူတို့က ဒီမွန်ဂိုဏ်းကဆိုတာ သေချာရဲ့လား။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ အရှင်မင်းကြီး?”

ဂူချွန်ဂိုလ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်လာစဉ်က သူတို့၏ ပြင်းထန်သော မာရ်နတ်စွမ်းအားနှင့် ထူးခြားသည့် ဝတ်စုံများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် ဒီမွန်ဂိုဏ်းမှ သွေးသတ်သမားတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိသည်။

ယူရီးယပ်စ် သည် ပို၍ သိလိုစိတ်ပြင်းပြလာပြီး တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ မပြောမီမှာပင် တောအုပ်၏ အခြားတစ်ဖက်မှ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟိုဘက်မှာ ပြီးသွားပုံပဲ!”

“ဒီမွန်ဂိုဏ်းက လူတွေလား။”

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝတ်စုံအမျိုးမျိုး ဝတ်ဆင်ထားသူများသည် ယူရီးယပ်စ် နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။ အရင်တစ်ခေါက်နှင့် ကွာခြားချက်မှာ သူတို့သည် မဟာမိတ်များကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ရန် လက်တစ်ဖက်တွင် အဖြူရောင်ပတ်တီးများကို စည်းနှောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

‘ဒီတစ်ခါတော့ ဝတ်စုံတွေ ကွဲပြားနေပေမဲ့၊ ကျန်နေသေးတဲ့သူတွေ ရှိသေးပုံပဲ။’

ဝှီး။

ယူရီးယပ်စ် သည် ဓားကို ထပ်မံဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဂူချွန်ဂိုလ် က သူ့ကို အမြန်ပင် တားလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး! ခဏနေပါဦး!”

“…!?”

မျက်လုံးအရောင်ပြောင်းသူများနှင့် တူသည့် လူများသည် ယူရီးယပ်စ် ဓားဆွဲထုတ်သည်ကို မြင်သောအခါ ရန်လိုလာကြသည်။

“ရပ်လိုက်! ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းတို့ မမြင်ဘူးလား?”

ယူရီးယပ်စ် နှင့် အဖြူရောင်ပတ်တီးစည်းထားသူများကြားသို့ ဝင်ရပ်လိုက်ရင်း ဂူချွန်ဂိုလ် က အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဂူချွန်ဂိုလ် ခေါင်းဆောင်ကြီးလား?”

“သူက အိုပန်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး မဟုတ်ဘူးလား?”

“ဒါဆိုရင် အဲဒီ ခွေးမသားကောင်က ဘယ်သူလဲ။”

အဖြူရောင်ပတ်တီးစည်းထားသူများအားလုံး ရေရွတ်လိုက်ကြပြီး အနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ ဂူချွန်ဂိုလ် ၏ မျက်နှာမှာ ထပ်မံ၍ တွန့်လိမ်သွားသည်။

‘သောက်ကျိုးနည်း… နောက်ဆုံးတော့လည်း အချိန်ရောက်လာပြီပေါ့။’

သူတို့အားလုံးမှာ ဂျောင်ဒိုအုပ်စု၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် သူသည် ဤနေရာတွင် မိမိ၏ အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ပါက၊ ယူရီးယပ်စ် နှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးကိုပါ ရှင်းပြရတော့မည်မှာ သေချာသည်။

‘ငါ့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။’

သူသည် အတွင်းစိတ်တွင် ဒေါသများဖြင့် တောက်လောင်နေသော်လည်း အခြေအနေကို ရှင်းပြရန်အတွက် စကားစလိုက်သည်။

“ဒီလူကတော့…”

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်! မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသည့် မထင်မှတ်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဘေးကို နည်းနည်းလောက် ဖယ်ပေးလို့ ရမလား? ငါစောင့်နေတဲ့သူ ရောက်လာပြီလို့ ထင်တယ်။”

“ဘုရားစွမ်းအားရှင် ဂျေဂယ်ဒို (Je Gal Dae-hyeop) လား?”

သူတို့ကြားမှ တိုးဝင်လာသူမှာ အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ယူရီးယပ်စ် ကောင်းကောင်းသိကျွမ်းသည့်သူ ဖြစ်နေသည်။ ယူရီးယပ်စ် သည် ဤနေရာတွင် သူ့ကို တွေ့ရသည့်အတွက် ဝမ်းသာသွားရသည်။ သူ ဤနေရာတွင် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သင် ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ။ အမွေအနှစ်ကို ရှာတွေ့ပြီလို့ ကြားတဲ့အတွက် သင် ဒီမှာရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ!”

ကျောတွင် လှံကိုလွယ်ထားသည့် အသက်အရွယ်ရသူ။ ဂျေဂယ်အွန်းဟွန်း (Je Gal Un-hyeon) သည် ပြုံးလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

“တွေ့ရတာ ကြာပြီ၊ အရှင်မင်းကြီး!”

ထိုအချိန်တွင် ဂူချွန်ဂိုလ် သည် သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ စကားတစ်ခွန်းကို ထုတ်ပြောလိုက်မိသည်။

“ဘာ… အရှင်မင်းကြီး ဟုတ်လား?”