ရှာနော့စ်အင်ပါယာ ၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းခြေရှိ ဇီနိုဘီယာဆိပ်ကမ်း။
ဤနေရာသည် ယခုအချိန်ကာလနှင့် မလိုက်ဖက်သည့် အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။
ဂယ်လီယွန်သင်္ဘောကြီး ၂၀ ဆိုက်ကပ်ထားသည့် ထိုဆိပ်ကမ်းတွင် အင်ပါယာရေတပ်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်များမှာ ရိက္ခာများကို အလုအယက် သယ်ဆောင်နေကြသည်။
"ရိက္ခာနဲ့ ကျည်ဆံတွေ တင်ဆောင်မှုက ဘယ်လိုရှိလဲ"
"၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပြီးပါပြီ။ သူရဲကောင်းတွေသာ ရောက်လာရင် တစ်ပတ်အတွင်း ကျွန်တော်တို့ သင်္ဘောထွက်နိုင်ပါပြီ"
"ဒါက နောက်ကျလွန်းတယ်! ဘုရင်မင်းမြတ်က ဒီတစ်ပတ်အတွင်း သင်္ဘောထွက်ဖို့ အမိန့်ပေးထားတာ"
အင်ပါယာ ၏ ပထမဆုံးရေတပ်ကို တာဝန်ယူထားသူ ကောင့်ကာနယ်က အဓိကသင်္ဘောပေါ်မှနေ၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ရုတ်တရက်ကြီး အမိန့်ပေးတာဆိုတော့ အချိန်က မလုံလောက်ဘူးလေ"
လက်ထောက်အရာရှိများက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြသော်လည်း ကောင့်ကာနယ်တွင်မူ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။
အမှန်စင်စစ် အင်ပါယာရေတပ်တွင် လုပ်စရာဆို၍ ထူးထူးခြားခြား မရှိလှချေ။
သူတို့၏ အဓိကတာဝန်များမှာ အရှေ့ဘက်နှင့် ကုန်သွယ်ခွင့်ရထားသည့် လူနည်းစုကုန်သည်အချို့ကို လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ပေးခြင်းနှင့် တောင်ဘက်ကမ်းခြေမှ ရံဖန်ရံခါ ရောက်လာတတ်သည့် ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောများကို တိုက်ထုတ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
'ရာထူးစယူတဲ့ နှစ် ၂၀ အတွင်းမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဘဲနဲ့ အခုမှ အကုန်လုံး ပوضကုန်ပါပြီလား'
အလုပ်မရှိခြင်းဆိုသည်မှာ စစ်တပ်အတွင်း သြဇာအာဏာမရှိခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
သူသည် ပထမဆုံးရေတပ်၏ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ် ဖြစ်သော်လည်း ရာထူးတက်ပွဲမှလွဲ၍ ဘုရင်မင်းမြတ်ကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ နန်းတော်သို့ ရုတ်တရက် ခေါ်ယူခြင်းခံရပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
"သူရဲကောင်းတွေကို စေလွှတ်ပြီး အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးဆီ သင်္ဘောထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ။ တတ်နိုင်သလောက် အမြန်ဆုံး ထွက်ရမယ်!"
"အာ... ဟုတ်ကဲ့၊ အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"
သူသည် မိမိ၏ရေတပ်ကို ဇီနိုဘီယာဆိပ်ကမ်းသို့ အမြန်ဆုံးရွှေ့ပြောင်းပြီး သင်္ဘောထွက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
ဘာကြောင့်မှန်း သူ မသိသော်လည်း ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အမိန့်သည် အကြွင်းမဲ့ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဆယ်စုနှစ်များစွာကတည်းက တရားဝင် သံတမန်ဆက်ဆံရေး ပြတ်တောက်နေခဲ့သည့် အရှေ့ဘက်သို့ သူ ဘာကြောင့် သွားရမည်နည်း။
"ဒါမှမဟုတ်... အရှေ့ဘက်က ဟွမ်းအင်ပါယာနဲ့ စစ်ဖြစ်တော့မှာများလား..."
လက်ထောက်အရာရှိတစ်ဦးက သူ၏စိုးရိမ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။ ကောင့်ကာနယ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သံတမန်အဖွဲ့က ထွက်သွားတာ မကြာသေးဘူးဆိုတော့ သူတို့မှာ တခြားတာဝန်တစ်ခုခု ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"
သို့သော် သူ၏ခန့်မှန်းချက်မှာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မှားယွင်းနေပုံရသည်။
***
ဒုန်း!
"ငါတို့ အရှေ့ဘက်နဲ့ စစ်ဖြစ်ရရင်တောင် လီယွန် ကို ပြန်ခေါ်လာရမယ်!"
ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် နန်းပလ္လင်၏ လက်တင်နေရာကို လက်သီးဖြင့် ထုလိုက်သည်။
ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကောင်စီအစည်းအဝေးတွင် သူသည် ဤကဲ့သို့ ဒေါသပေါက်ကွဲလေ့ မရှိသဖြင့် ဝန်ကြီးများမှာ ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။
ကောင်စီအစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ဝန်ကြီးများမှာ အစုလိုက်အစုလိုက် စုရုံးကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။
"အရှေ့ဘက်ကလူတွေ အရူးထသွားကြတာလား။ သံတမန်အဖွဲ့အဖြစ် ငါတို့စေလွှတ်လိုက်တဲ့ မင်းသား လီယွန် ကို သူတို့ ထိခိုက်အောင် လုပ်လိုက်တာလား"
"ဟေ့... မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သံတမန်အဖွဲ့ကို စေလွှတ်တာ ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီနေပြီဆိုတော့ တစ်ခုခု နားလည်မှုလွဲတာ ဖြစ်မှာပါ"
အရှေ့ဘက်သို့ သံတမန်အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ တစ်လကျော်ပြီဖြစ်သည်။
သူတို့ ကြားသိရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ အရှေ့ဘက်တွင် မင်းသား လီယွန် ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြဿနာတက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုရင်မင်းမြတ် ဒေါသထွက်စရာ အကြောင်းရင်းရှိသည့် အရေးပေါ်ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"မြောက်ဘက်နဲ့ တောင်ဘက်ပြီးတော့ အခု နောက်ထပ်တိုက်ကြီးတစ်ခုကပါ ပြဿနာရှာပြန်ပြီလား။ ဒီနောက်ပိုင်းမှာ ဘာလို့များ အံ့သြစရာတွေ ဒီလောက်များနေရတာလဲ မသိဘူး"
"ဟဲဟဲ... အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်"
ရေတပ်ဝန်ကြီးတစ်ဦးက ရုတ်တရက် တွေးမိသွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ဘာလို့ ဒီလောက်တိတ်ဆိတ်နေရတာလဲ"
မျက်စိရှင်သော ဝန်ကြီးတစ်ဦးက သူ့ကို ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားမှာ အသိဉာဏ် မရှိဘူးလား။ သူက ရဲမက်လေ့ကျင့်ရေးအတွက် ဗီလာမှာ ပိတ်လှောင်နေတယ်လို့ ပြောထားပေမဲ့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူ ထွက်မလာဘဲ နေမယ်လို့ ထင်နေတာလား"
"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူက ဒီနေ့ ကောင်စီအစည်းအဝေးကိုတောင် တက်မလာခဲ့ဘူးလေ"
"တောက်! အဲဒါကပဲ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်တဲ့ သက်သေအထောက်အထားပဲ"
မျက်စိရှင်သော ဝန်ကြီးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် စတင်ရှင်းပြသည်။
"မင်းသား လီယွန် ကို အရှေ့ဘက်ကို သံတမန်အဖြစ် စေလွှတ်လိုက်တာ... မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ကို အတင်းနှင်ထုတ်လိုက်တာ ဘယ်သူလဲ။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား မဟုတ်ဘူးလား"
"ဒါနဲ့ ဘာဖြစ်လဲ။ အဲဒါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"
"စဉ်းစားကြည့်လေ။ အင်ပါယာ ရဲ့ ပထမဆုံးရေတပ်က အခုချက်ချင်း သင်္ဘောထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ဘယ်ရောက်နေတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လဲ"
မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည့် ပထမဆုံးဝန်ကြီးမှာ အံ့သြသွားသည်။
"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားလည်း အရှေ့ဘက်ကို လိုက်သွားတယ်လို့ ပြောမလို့လား"
"ဟုတ်တယ်လေ! အရှေ့ဘက်နဲ့ တစ်ခုခု ပဋိပက္ခဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ ဘုရင်မင်းမြတ် ဒေါသထွက်နေတာကို ကြည့်ရင် မင်းသား လီယွန် က အရှေ့ဘက်မှာ အဖမ်းခံထားရတာ သေချာတယ်"
ထိုအခါ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နားထောင်နေကြသည့် တခြားဝန်ကြီးများမှာ ခေါင်းညိတ်လာကြသည်။
"အို... ဒီတစ်ခါ အရှေ့ဘက်လား"
"သူက ဒီအခြေအနေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သနားစရာ မင်းသား လီယွန် ရယ်"
မည်သည့်သက်သေအထောက်အထားမှ မရှိသော်လည်း သူတို့အားလုံးက ယူရီးယပ်စ် သည် ဤအခြေအနေကို တမင်ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။
လီယွန် ကို အရှေ့ဘက်သို့ စေလွှတ်ခဲ့သူမှာ ယူရီးယပ်စ် ဖြစ်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ရုတ်တရက် နန်းတော်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ကာ အပြင်မထွက်ဘဲ နေခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ထိုသို့ ယူဆခြင်းမှာ နားလည်ပေးနိုင်စရာပင်။
အနည်းဆုံးတော့ သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေသည်။
သာမန်သံတမန်ရေးရာ ခရီးစဉ်သာဆိုလျှင် လီယွန် သေဆုံးသွားသည့်အခါ ကောလာဟလများကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် စစ်မြေပြင်တွင် ဓားစာခံအဖြစ် သေဆုံးခြင်းမှာမူ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖြစ်နေသည်။
ယူရီးယပ်စ် အတွက်မူ အရှေ့ဘက်သို့သွားကာ စစ်ဖြစ်ဟန်ဆောင်ပြီးနောက် ငြိမ်းချမ်းရေးယူခြင်း၊ ထို့နောက် လီယွန် ၏သေဆုံးမှုကို ဝမ်းနည်းဖွယ် မတော်တဆမှုအဖြစ် ဖုံးကွယ်ကာ မိမိ၏ဂုဏ်ကျေးဇူးကို တိုးမြှင့်ခြင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဝန်ကြီးများအားလုံးက ယူရီးယပ်စ် ၏ ရက်စက်မှုကို လျှာသပ်နေကြသော်လည်း အမှန်တရားမှာမူ လုံးဝကွဲပြားနေသည်။
***
အစည်းအဝေးအပြီးတွင် ဘုရင်မင်းမြတ်မှာ မာရီးယပ်စ်နှင့်အတူ အခန်းတစ်ခန်းထဲ၌ စကားပြောနေသည်။
"ဒီလောက်ဆို ရလောက်ပါပြီ။ ယူရီးယပ်စ် ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်က အဝေးကို ကြာကြာသွားနေနိုင်ပြီး ဝန်ကြီးတွေကလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ လက်ခံသွားလိမ့်မယ်"
"ဒါပေမဲ့ သူတို့ ခန့်မှန်းတာတွေကလည်း လုံးဝမှားနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"
ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်ချက်မှာ ယူရီးယပ်စ် မရှိတော့သည့်အကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ရင်း အရှေ့ဘက်သို့ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ကို မည်သို့ စေလွှတ်ရမည်နည်း ဆိုသည့်အချက်ပင်။
သူ့တွင် အင်ပါယာ အနေဖြင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည်။ အိမ်ရှေ့စံ ထွက်ပြေးသွားသည်ဟု သူ ကြေညာ၍ ဖြစ်ပါ့မလား။
သို့သော် ရေတပ်ကြီးတစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်လျှင် ဝန်ကြီးများကို လှည့်ဖြားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူနှင့် မာရီးယပ်စ်တို့သည် ဤပြဿနာအတွက် ဦးနှောက်စားပြီးနောက် အဖြေတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။
'ဖုံးကွယ်လို့ မရဘူးဆိုရင် သူကိုယ်တိုင် လျှို့ဝှက်တာဝန်နဲ့ သွားတယ်လို့ ထင်အောင် လုပ်လိုက်ကြတာပေါ့'
အမှန်စင်စစ် နန်းမွေဆက်ခံသူ နှစ်ဦးစလုံးကို တခြားတိုက်ကြီးတစ်ခုသို့ စေလွှတ်ခြင်းမှာ ယုတ္တိမရှိပေ။ သို့သော် ယူရီးယပ်စ် မရှိတော့သည့်အချက်ကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် သိမ်မွေ့စွာ ထုတ်ဖော်ပြလိုက်လျှင် အလုပ်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ဝန်ကြီးများက ယူရီးယပ်စ် တွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုရှိပြီး တရားဝင်မပြောဘဲ အရှေ့ဘက်သို့ သွားရောက်သည်ဟု ထင်မြင်သွားလိမ့်မည်။
ပြီးတော့ လီယွန် ဦးဆောင်သည့် အရှေ့ဘက်သံတမန်အဖွဲ့နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခြင်းမှာလည်း အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ယူရီးယပ်စ် ထားရစ်ခဲ့သည့် စကားများကြောင့် ဘုရင်မင်းမြတ်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။
[ကျွန်တော် အရှေ့ဘက်ကို သွားတော့မယ်၊ လီယွန် ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေလို့ပါ]
"အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးကို ရောက်တာနဲ့ တရားဝင်သံတမန်တွေကနေတစ်ဆင့် လီယွန် ကို ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မေးမြန်းပြီး ယူရီးယပ်စ် ကို လျှို့ဝှက်စွာ ရှာဖွေမှုတွေ စတင်လိုက်ပါ"
ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ မထွက်ခွာမီ ဘုရင်မင်းမြတ်က အရေးတကြီး မှာကြားလိုက်သည်။
တပ်မှူးမှာ ပထမဆုံးရေတပ်ကို ဦးဆောင်သည့် ကောင့်ကာနယ် ဖြစ်သော်လည်း ရှာဖွေရေးအဖွဲ့မှာမူ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ သီးခြားအမိန့်ဖြင့် လှုပ်ရှားမည်ဖြစ်သည်။
"အမိန့်တော်အတိုင်း မှတ်သားထားပါ့မယ် ဘုရင်မင်းမြတ်!"
ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ကို ဟိန်းစ်က ဦးဆောင်သည်။
သူနှင့် ရှာနော့စ်အဖွဲ့မှ သူရဲကောင်းများစွာတို့သည်လည်း ဤခရီးစဉ်တွင် ပါဝင်ကြသည်။
သူတို့သည်လည်း သူတို့အဖွဲ့၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သူနှင့် ယူရီးယပ်စ် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းအတွက် စိုးရိမ်နေကြသည်။
အမှန်တော့ သူတို့သည် ယူရီးယပ်စ် ထွက်ခွာသွားမည့်အကြောင်းကို ကြိုတင်သိထားကြသော်လည်း သူရဲကောင်းများပီပီ အင်ပါယာ၏ အမိန့်ကို မလွန်ဆန်နိုင်ကြပေ။
ပထမရေတပ်မှ သင်္ဘောကြီး (၂၀) စင်းနှင့် ခြေလျင်တပ်သား ငါးထောင်။
ရှာနော့စ်အင်ပါယာ အဖွဲ့ဝင်များ အပါအဝင် ရှာဖွေရေးအဖွဲ့မှ သူရဲကောင်း နှစ်ရာ။
ဤသည်မှာ အရှေ့ဘက်သို့ ထပ်မံစေလွှတ်လိုက်သည့် ရေတပ်အင်အားဖြစ်သည်။
စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုသာ မဖြစ်ပွားပါက ယူရီးယပ်စ် ကို ဘေးကင်းစွာဖြင့် ပြန်ခေါ်လာနိုင်မည်ဟု ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့် မာရီးယပ်စ်တို့ ယုံကြည်နေကြသည်။
သို့သော် သူတို့ စီစဉ်မှုများ အပြီးသတ်ကာ စေလွှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ပင် မမျှော်လင့်ထားသည့် သတင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
"ဘုရင်မင်းမြတ်! သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် မှ သံတမန်အဖွဲ့က တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းခံနေပါတယ်"
"သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် ဟုတ်လား"
ဘုရင်မင်းမြတ်မှာ နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ယူရီးယပ်စ် ၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အပ်နှင်းခြင်းအခမ်းအနား ပြီးဆုံးခဲ့သည်မှာ ကြာသေးသည်မဟုတ်။
ဘာကြောင့်များ ဤအချိန်တွင် သံတမန်စေလွှတ်လာရသနည်း။
သို့သော် သူ၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုမှာ မကြာခင်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ငါ မပြောခဲ့ဘူးလား။ သူတို့ကို နောက်နေ့မှပဲ တွေ့ဆုံခွင့် ပြန်တောင်းခိုင်းလိုက်!"
ဘုရင်မင်းမြတ်မှာ ရက်အတော်ကြာ ဦးနှောက်စားထားရသဖြင့် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ယနေ့တွင် မည်သူ့ကိုမျှ တွေ့ဆုံရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သို့သော် စီဂျုံမှာ အခက်တွေ့နေသည့်ပုံဖြင့် စကားစလာသည်။
"ကျွန်တော်လည်း ဒီနေ့ ပြန်လွှတ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ပါသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့က အတော်လေးကို ခေါင်းမာနေကြတာပါ"
"ဟင်"
ဘုရင်မင်းမြတ်မှာ ဒေါသကို ခေတ္တဖယ်ထားကာ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားသည်။
သူ့အနားရှိ အစေခံများမှာ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်ပြီး လျင်မြန်ထက်မြက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
စီဂျုံတစ်ယောက် အခက်တွေ့နေရလောက်အောင် မည်သူများ ရောက်လာပါသနည်းဟု သူ တွေးမိလိုက်သည်။
"ဟဲဟဲ... သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော် လား။ ဘုရားကျောင်းတော် သုံးခုထဲက ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးများ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်"
"အဲဒါတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့..."
စီဂျုံမှာ ဘုရင်မင်းမြတ်အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး လာရောက်သူများမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း နားထဲသို့ တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။
"...!?"
ဘုရင်မင်းမြတ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အလေးအနက် ဖြစ်သွားသည်။
သူတို့မှာ တကယ်ပင် မမျှော်လင့်ထားသည့် ဧည့်သည်တော်များ ဖြစ်နေသည်။
"သူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်"
စီဂျုံမှာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ခဏအကြာတွင်မူ—
"..."
စီဂျုံ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် လူနှစ်ဦးမှာ နန်းဆောင်ရှေ့ရှိ စင်္ကြံလမ်းသို့ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အသက်အရွယ် အတော်ပင် ရင့်ကျက်နေပြီဖြစ်သော သက်ကြီးရွယ်အိုများ ဖြစ်ကြသည်။
တစ်ဦးမှာ ဆံပင်များ တစ်ခေါင်းလုံး ဖြူဖွေးနေပြီး အသက်ခုနစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေပုံရသည်။
အယ်လ်ဟျွန်းအခန်း (Alhyeon room) သို့ မဝင်ရောက်မီတွင် လက်နက်များကို အပ်နှံထားခဲ့ရသည်။
ကြိုတင်သတင်းပေးထားသည့် တော်ဝင်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး တောင်းဆိုလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် အယ်လ်ဟျွန်းအခန်းထဲ မဝင်ခင် လက်နက်တွေကို အပ်ထားပေးရပါမယ်"
"ဒီမှာ ယူလိုက်လေ"
အသက်အရွယ် အနည်းငယ် ပိုငယ်ပုံရသည့် သက်ကြီးအိုတစ်ဦးက ရွှင်လန်းတက်ကြွစွာဖြင့် သူ၏ဓားကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ဓားကို လက်ခံယူလိုက်သည့် အစောင့်မှာ ကျန်သက်ကြီးအိုတစ်ဦးဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်စဉ် မျက်နှာမှာ တစ်ခဏချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။
'ဒါက မားစ်ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်တူကြီး မဟုတ်လား။ ဒါက လူ့လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား'
ဆံပင်ဖြူနှင့် သက်ကြီးအိုမှာ ကျောပိုးအိတ်တွင် ကြီးမားလှသည့် စစ်တူကြီးတစ်လက်ကို လွယ်ထားသည်။
တူ၏ ထိပ်ပိုင်းတွင် တပ်ဆင်ထားသည့် အလေးချိန်မှာ လူကြီးတစ်ဦး၏ ခေါင်းအရွယ်အစားလောက်ပင် ကြီးမားလှသည်။
စွမ်းအား (Force) ကို အသုံးပြုနိုင်သည့် သူရဲကောင်းများပင် ဖြစ်ပါစေ၊ သာမန်လူများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤမျှကြီးမားသည့် သံတုံးကြီးမှာ မည်မျှ လက်တွေ့ကျမည်ကို သူ သံသယဝင်မိသည်။
သို့သော် သူတို့၏ တာဝန်မှာ လက်နက်များကို သိမ်းဆည်းထားရန်သာ ဖြစ်သည်။
အစောင့်မှာ ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
"ဟွန်း! ဒီဟာကိုလည်း ကျွန်တော် သိမ်းထားပေးမယ်"
"ဂရုစိုက်ပေးပါဦး"
သက်ကြီးအိုက တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်ပြီး တူကို တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဆွဲယူကာ အစောင့်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
အစောင့်မှာ သူ၏ ပေါ့ပါးလှသည့် လှုပ်ရှားမှုကို မြင်ပြီး ခေါင်းကို စောင်းကြည့်မိသည်။
'ဒါက သံသက်သက်မဟုတ်ဘဲ မစ်သရီး (mithril) လိုမျိုး ပေါ့ပါးတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုများလား'
သို့သော် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ အသာအယာ လက်ခံယူလိုက်သည်နှင့် အစောင့်မှာ ယိုင်နဲ့သွားသည်။
"အူး!"
တော်ဝင်အစောင့်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းရင်း အစောင့်မှာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
တူ၏ အလေးချိန်မှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုလေးလံနေသည်။
'သူက ဒါကို တစ်ဖက်တည်းနဲ့ မလိုက်တာလား။ သူက လူရော ဟုတ်ရဲ့လား'
အစောင့်မှာ အင်အားအကုန်သုံးကာ အနိုင်နိုင် ပြန်မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အယ်လ်ဟျွန်းအခန်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် သက်ကြီးအို၏ ကျောပြင်ကို မယုံနိုင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။
***
"အင်ပါယာ ၏ မဟာဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို အရိုအသေပြုအပ်ပါတယ်!"
"ဘုရင်မင်းမြတ်ကို အရိုအသေပြုအပ်ပါတယ်"
အယ်လ်ဟျွန်းအခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည့် သက်ကြီးအိုနှစ်ဦးမှာ ဦးညွှတ်အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။
ဘုရင်မင်းမြတ်က သူတို့၏ နှုတ်ဆက်မှုကို လက်ခံလိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစားဖြင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟင်။ အရေးတကြီးကိစ္စရှိလို့ အယ်လ်ဟျွန်းကို တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းတာလို့ ပြောတယ်နော်"
ဘုရင်မင်းမြတ်မှာ ဤလူနှစ်ဦးကို စိတ်ဝင်စားမိသည်မှာ မလွန်ပေ။
သူတို့မှာ သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော်၏ တိုင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။
မဟုတ်သေး၊ တစ်တိုက်လုံးကို ရှာဖွေကြည့်လျှင်ပင် ဤသူနှစ်ဦးလောက် နာမည်ကျော်ကြားသူကို ရှာတွေ့ရန် ခက်ခဲလှသည်။
"မင်းမြတ်ကို ရိုင်းပြမိတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ဒါပေမဲ့ သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော်အတွက် အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စဖြစ်နေလို့ ကျွန်တော်တို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပါဘူး"
"ဟဲဟဲ... အဲဒီအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ အထူးသဖြင့် ခင်ဗျားတို့ပေါ့၊ ကျွန်တော့်သားအကြီးဆုံးက ခင်ဗျားတို့ဆီက အကြွေးတင်ထားတာ များနေလို့လေ"
ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် တောင်းပန်စကားဆိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဘီထရစ်၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ဒျု့စ် ဒိုင်အော့စ် (Duke Dios) ဖြစ်သည်။
သူသည် သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော်၏ ဒျု့စ်တစ်ဦးသာမက စူပါဟျူးမန်း (Superhuman) အဆင့် ထိပ်ဆုံးသုံးဦးစာရင်းဝင်အとして အသိအမှတ်ပြုခံထားရသူ ဖြစ်သည်။
"ပြီးတော့... ခင်ဗျားကို လူချင်းတွေ့တာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်လို့ ထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
တကယ်တော့ ဒျု့စ် ဒိုင်အော့စ် အနေဖြင့် ကြိုတင်စာပေးစာယူ လုပ်ပြီးမှ ရောက်လာခြင်းဆိုလျှင် ထူးဆန်းမည်မဟုတ်ပေ။
ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ဆံပင်ဖြူနှင့် သက်ကြီးအိုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
"ဘုရင်မင်းမြတ်။ တကယ်တော့ ဒီအယ်လ်ဟျွန်းကို တောင်းဆိုခဲ့တာ ကျွန်တော်ပါ"
"အို... ဒါဆိုရင် ဘာကိစ္စလဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး"
ထိုသက်ကြီးအို၏ အမည်မှာ ဂေးလီယပ်စ် (Galeus) မဟာဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သည်။
သူသည် စစ်နတ်ဘုရား မားစ် (Mars) ကို ကိုးကွယ်သည့် ဂိုဏ်းတွင် သတ်ဖြတ်ရေးပိုင်းကို တာဝန်ယူရသူ ဖြစ်သည်။
သူသည် ယခုသေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည့် ဝီလ်ဟမ် ဒျု့စ်နှင့် ယခုရောက်ရှိနေသည့် ဒျု့စ် ဒိုင်အော့စ်တို့နှင့်အတူ တိုက်ကြီးတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးအဖြစ် အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသုံးဦးထဲတွင် မည်သူက ပို၍သာလွန်သနည်းဟု မေးလျှင် လူတိုင်းက ဤဂေးလီယပ်စ် မဟာဂိုဏ်းချုပ်ကိုသာ လက်ညှိုးထိုးကြလိမ့်မည်။
တိုက်ကြီး၏ အင်အားအကြီးဆုံး စူပါဟျူးမန်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော်မှ သံတမန်အဖြစ် ရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ မည်သည်ဖြစ်မလဲဟု သူ စိတ်ဝင်စားမိသည်။
ဂေးလီယပ်စ်က စကားစလိုက်သည်။
"တကယ်တော့ ကျွန်တော် တွေ့ဆုံချင်တဲ့သူက တခြားတစ်ယောက် ရှိနေလို့ပါ"
"ဟင်"
ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ခေါင်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်မြင်ယောင်လာသည်။
ဤကဲ့သို့ မမျှော်လင့်ထားသည့် ကိစ္စရပ်များတွင် အမြဲပါဝင်ပတ်သက်နေတတ်သည့် လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်မဟုတ်လော။
'설마...' (မဖြစ်နိုင်တာ...)
"ကျွန်တော် တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းတဲ့သူက အင်ပါယာ ရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားပါ"
ဘုရင်မင်းမြတ်မှာ ခေါင်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် လေသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"သူပဲလား!"