အချက်လက်များကိုမြင်နိုင်သောဘုရင်တစ်ပါး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: Emperor! Can You See Stats!? – Chapter 135: Arrival? | NovelPing

‘ငါ အရင်ဆုံး အပြာရောင်နဂါးကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ဆီကို သွားရမယ်။’

နန်းတော်မှ ထွက်ပြေးလာခဲ့သော ယူရီးယပ်စ် သည် နေ့ရောညပါ မြင်းကို စီးနင်းကာ ချိန်းဆိုထားသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သူ ကြိုတင်၍ ကတိစကားပေးထားသည့်သူများက စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီးဖြစ်သည်။

သူ့ကို လာရောက်ကြိုဆိုသည့် ဂျေဂယ်ဟွာယောင်းက အနည်းငယ် စိုးရိမ်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသား၊ မလျှောက်ထားသင့်တာကို လျှောက်ထားရတာ ခွင့်လွှတ်ပါ။ နန်းတော်ကို ဒီအတိုင်းထားခဲ့တာ တကယ်ပဲ ဖြစ်ပါ့မလားရှင့်?”

“ဒီကိစ္စက ငါ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာတွေထဲက တစ်ခုမို့လို့ပါ။”

ယူရီးယပ်စ် က ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အိမ်ရှေ့စံတစ်ပါးအနေဖြင့် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မိမိတာဝန်နေရာမှ ထွက်ခွာလာခြင်းမှာ လုံးဝလက်ခံနိုင်စရာမရှိသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ဤသို့ပြုလုပ်နိုင်ရသည့် အကြောင်းရင်းရှိသည်။ အင်ပါယာ အတွင်း၌ သူ့ကို ရန်သူအဖြစ် သဘောထားသူ မရှိသလောက်ဖြစ်နေသဖြင့် ခဏတာ ထွက်ခွာသွားသော်လည်း ကြီးမားသည့် ပြဿနာတက်လာမည်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီအခြေအနေမှာ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှမရှိဘူး။ လအနည်းငယ်လောက် အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်းပေးပြီး နေလိုက်ရင် ငါထွက်သွားတာကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိဘဲ ပြန်ရောက်လာနိုင်မှာပါ။’

သူသည် အရှေ့ဘက်သို့သွားရန် အချိန်ရစေရန်အတွက် အခြားအကြံအစည်များရှိနေသည့် မှူးမတ်များကိုလည်း ကြိုတင်ရှင်းထုတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

[ပင်မမစ်ရှင် – တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် လွှမ်းမိုးနေသည့် မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များ] [အကြောင်းအရာ – ဟွမ်းအင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုနောက်ကွယ်မှ အင်အားစုများကို စုံစမ်းပါ။] [ပင်မမစ်ရှင်သည် ကစားသမား၏ ‘အောင်မြင်မှု’ နှင့် ဆက်စပ်နေသော မစ်ရှင်ဖြစ်သည်။] [ရှင်းလင်းချက် – ကစားသမား၏ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်။ အချက်အလက်များကို ပိုမိုသိရှိနိုင်ရန် သင်၏စွမ်းဆောင်ရည်များကို မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်။]

မြောက်ဘက်တောင်တန်းများမှ သူရရှိခဲ့သော မစ်ရှင်အရ၊ အရှေ့ဘက်တွင် ကစားသမားနှင့်ပတ်သက်သည့် သူ၏မေးခွန်းများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည့် အရိပ်အမြွက်များကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

‘ပြီးတော့ ဒီမစ်ရှင်ကို ချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးသော အဖြူရောင်ကျားမျိုးဆက်ဟာ အရှေ့ဘက် သံတမန်အဖွဲ့လမ်းကြောင်း ပြတ်တောက်သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ။’

အရှေ့ဘက်သံတမန်အဖွဲ့သည် ဟွမ်းအင်ပါယာမှ သံတမန်များစေလွှတ်ခြင်းကို လွန်ခဲ့သည့် နှစ်သုံးဆယ်ကတည်းက ရပ်တန့်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ကုန်သည်များမှလွဲလျှင် အရှေ့ဘက်မှ ဘယ်သူမှ ရောက်မလာတော့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ လီယွန်ဟာ့ဒ် သံတမန်အဖြစ် စေလွှတ်ခံခဲ့ရသည့် ဟွမ်းအင်ပါယာ၏ တော်ဝင်မိသားစုမှာ ကျားသိုက်ကဲ့သို့ အန္တရာယ်များနေဖွယ်ရှိသည်။

‘ပြင်ပမှာ အသေအချာပြင်ဆင်ပြီးမှ ဝင်သွားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။’

သော့ချက်မှာ ဂျေဂယ်ဆီဂါ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ ယူရီးယပ်စ် ၏ ရာထူးသည် အနောက်ဘက်တိုက်ကြီးတွင် မည်မျှပင် မြင့်မားနေပါစေ၊ အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးတွင်မူ အထောက်အကူဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

“မင်းတို့ဆီဂါဆီက သတင်းတွေ ဆက်ရနေသေးလား?”

“မာကျူနဲ့ စစ်ပွဲကြောင့် ပျက်စီးမှုတွေ အများကြီးရှိခဲ့တယ်လို့ ကြားသိရပေမဲ့ ပုံမှန်အဆက်အသွယ်တော့ ရနေဆဲပါရှင်။”

“ကောင်းပြီ။ ဒီတစ်ခါ ကူညီပေးတဲ့အတွက် ငါပြန်ဆပ်ရမှာပေါ့။”

“မှတ်သားထားပါ့မယ် အရှင်မင်းသား။”

ဂျေဂယ်ဟွာယောင်းက အလေးအနက် ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း ယူရီးယပ်စ် ၏ အကူအညီမှာ သူမအတွက်လည်း အရေးပါလှသည်။ ပထမဆုံးအနေနှင့် သူသည် အရာအားလုံးတွင် ထူးချွန်သည့် လူများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် လက်ရုံးတစ်ဆူ တိုးလာခြင်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်သက်သာရာရစရာဖြစ်သည်။ သူမသည် ယူရီးယပ်စ် ခေါ်ဆောင်လာသူများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

“ရီဇေး၊ ဒီအရှေ့ဘက်ခရီးစဉ်က အန္တရာယ်များတယ်၊ ဒါကြောင့် သတိထားပေးပါ။”

“နားလည်ပါပြီ။”

ပထမဆုံးသူမှာ ဘီထရစ်ဖြစ်သည်။ သူမသည် နာခံတတ်သူဖြစ်၍ သူမနှင့်ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဒုတိယမြောက်လူမှစ၍ သူတို့မှာ သာမန်အသိတရားနှင့် ဝေးကွာသူများဖြစ်ကြသဖြင့် ယူရီးယပ်စ် အနေဖြင့် သူတို့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် သတိပေးရတော့သည်။

“နူအာဒါ! အရှေ့ဘက်ကို ရောက်ရင် မင်းသဘောမကျတဲ့အရာတွေ ရှိနေရင်တောင် ဂျေဂယ်ဆီဂါရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်းပဲ လိုက်နာရမယ်။”

“ငါ့သူငယ်ချင်းက ပြောရင်လည်း ငါ့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ငါ့ကို ကျွန်တစ်ယောက်လိုတော့ ဆက်ဆံခွင့်မပေးနိုင်ဘူး။ ငါ့ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီလူကြီးကလွဲရင်ပေါ့။”

သူသည် မကျေနပ်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြောသော်လည်း လက်ရှိတွင်တော့ သဘောတူလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးလူမှာ မူလက စီစဉ်ထားခြင်းမရှိသော်လည်း သူ၏စွမ်းရည်ကို အသိအမှတ်ပြု၍ ယခုတစ်ခေါက် ခေါ်ဆောင်လာသူဖြစ်သည်။

“ကိန်းစ်၊ မင်းလည်း အရှေ့ဘက်အကြောင်း သိပ်မသိလောက်ဘူး မဟုတ်လား?”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့…”

ယူရီးယပ်စ် သည် ခေါင်းကုတ်နေသည့် သူ့ကိုကြည့်ကာ ပြတ်သားသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ဖို့ဆိုရင် အနောက်ဘက်တိုက်ကြီးကို ပြန်သွားပြီး လုပ်လိုက်ပါ။ ငါ နောက်နေတာမဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့သွားမယ့်နေရာက တကယ်ကို အန္တရာယ်များတယ်။”

ကိန်းစ် လည်း ယူရီးယပ်စ် ၏ အလေးအနက်ရှိသော မျက်နှာကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ လှည့်စားရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်း အလိုလို သိလိုက်ရသည်။

“သတိထားပါ့မယ် အရှင်မင်းသား!”

“ဟင်?”

သူတို့ကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် သတိပေးပြီးနောက် ယူရီးယပ်စ် ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ သူ့အပေါ် စိုက်ကြည့်နေသည့် ထူးဆန်းသော အကြည့်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

“…”

ထိုအကြည့်၏ ပိုင်ရှင်မှာ ဂျေဂယ်ဟွာယောင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ယူရီးယပ်စ် ကို ဖော်ပြရန်ခက်ခဲသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

“ငါ့ကို တစ်ခုခု ပြောစရာရှိလို့လား?”

“မ… မရှိပါဘူး။ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးရှင်။”

သူမ တစ်ခုခုပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမစိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုရှိနေသော်လည်း ကြီးမားသည့် ကိစ္စမဟုတ်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

‘သူ့ဘေးနားကနေပဲ ကူညီပေးသွားမှာပါ။ ဒါဆိုရင်တော့ ဒီအန္တရာယ်တွေကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာပါ။’

သူမ ထိုသို့တွေးကာ စကားစလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် သင်္ဘောတစ်စင်း စီစဉ်ပေးထားပါတယ်ရှင်။”

ယူရီးယပ်စ် နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများသည် ဂျေဂယ်ဆီဂါ ပြင်ဆင်ပေးထားသည့် သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်ကြသည်။ ယူရီးယပ်စ် အတွက် သင်္ဘောစီးခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သဖြင့် သူသည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် သင်္ဘောကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသည်။

“အရှေ့ဘက်ကို ရောက်ဖို့ ဆယ်ရက်လောက် ကြာမလား?”

“ရာသီဥတု အပြောင်းအလဲမရှိဘူးဆိုရင်တော့ အဲ့လောက်ပဲ ကြာမှာပါ။”

ဝုန်း…။

ခရီးစဉ်မှာ ချောမွေ့နေသည်။ ရောက်ခါနီး တစ်ရက်အလိုတွင် ယူရီးယပ်စ် သည် ရွာသွန်းနေသော မိုးရေထဲတွင် သင်္ဘောဦးပိုင်း၌ ရပ်ကာ ပင်လယ်ပြင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသော ဂျေဂယ်ဟွာယောင်းက စကားစလိုက်သည်။

“မနက်ဖြန် မနက်ဆိုရင် ကုန်းမြေကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ရောက်မယ်လို့ သင်္ဘောဦးစီးက ပြောပါတယ်ရှင်။”

ယူရီးယပ်စ် ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကာ အံ့ဩသွားသည်။

“မိုးက သုံးရက်တိုင်တိုင် သည်းကြီးမည်းကြီး ရွာနေတာကို ငါတို့က မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုမြန်နေတာလား?”

“အရှေ့နဲ့ အနောက်ကြားက လမ်းကြောင်းက လုံခြုံတယ်လို့ နာမည်ကြီးပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားတဲ့ သင်္ဘောမျိုးလည်း ကျွန်မ မကြားဖူးပါဘူး။”

“ဒါဆိုရင် အစီအစဉ်ကို ပြန်စစ်ကြည့်ကြမလား? အားလုံးကို အတွင်းကို လာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်ပါ။”

“…”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ?”

“နူအာဒါ ကိုလည်း အတွင်းကို လာခဲ့ဖို့ ပြောရမလားရှင်?”

“အူး!”

ထိုအချိန်မှာပင် သင်္ဘောဦးပိုင်းမှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ယူရီးယပ်စ် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သူ့ကိုတော့ ခဏလောက် ဒီအတိုင်း ထားလိုက်ပါဦး။ နောက်မှပဲ ပြောတော့မယ်။”

“…”

သင်္ဘောဦးပိုင်းတွင် အသေကောင်ကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေသည့် နူအာဒါ မှာမူ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် တစ်သက်လုံး တောင်တန်းများပေါ်တွင်သာ လှည့်လည်နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး မြင်းတောင် စီးဖူးသူမဟုတ်ပေ။ သင်္ဘောစီးရခြင်းမှာ သူ့အတွက် အတော်ပင် ရှက်စရာကောင်းလှသည်။

‘လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကဆိုရင် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး၊ တောက်။’

ပြဿနာမှာ မကြာသေးမီက ရာသီဥတု ဆိုးရွားလာပြီး မုန်တိုင်းကြောင့် သင်္ဘောမှာ ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းထိုးနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သာမန်လူထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာသည့်သူတစ်ယောက်ပင် ပင်လယ်မူးလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ သူသည် သုံးရက်ကြာပြီးနောက် ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းကာ လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ဤခရီးစဉ် တစ်ဝက်လောက်ဖြင့် ပြီးဆုံးသွားရန်ပင်ဖြစ်သည်။

“မနက်ဖြန် မနက်ဆိုရင် ဒီငရဲကနေ ငါလွတ်မြောက်တော့မှာပါ။ အူး!”

သူသည် ပျို့အန်ချင်စိတ်ကို အံတုကာ ထလိုက်သည်။

‘ငါ့သူငယ်ချင်းက ခုနက အတွင်းကို လာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်တာလား?’

သူသည် အနည်းငယ် သက်သာလာသဖြင့် သင်္ဘောဦးပိုင်းမှ ရွှေ့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင်! သူသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဝုန်း!

မိုးရေစက်များမှာ အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ထူထပ်လာသည်။ သူသည် လည်ပင်းနောက်ဘက်တွင် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ပင်လယ်မူးခြင်းကြောင့် ဖြူဖျော့နေသည့် နူအာဒါ ၏ မျက်နှာမှာ အပြာရောင်သန်းသွားသည်။

“အရူးပဲ!”

ပေဆယ်ဂဏန်းလောက် မြင့်မားပုံရသည့် ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြိုကျလာသည်။

ဖြန်း!

သင်္ဘောသည် တစ်ကြိမ်တော့ လွတ်မြောက်သွားသည်။ ရွက်တိုင်ကျိုးကာ ကိုယ်ထည်မှာ ယိမ်းထိုးသွားသော်လည်း ခိုင်ခံ့သည့် သင်္ဘောဖြစ်သည့်အတွက် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သင်္ဘောဦးပိုင်းတွင် ကာကွယ်မှုမရှိဘဲ ရပ်နေသည့် နူအာဒါ မှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

“အား!”

သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး လှည့်ပတ်နေသည့် ပင်လယ်ရေထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် သင်္ဘောအခန်းထဲ၌မူ စကားပြောဆိုမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

“အဲ့ဒါကို မူရင်း (Murim) လို့ ပြောတာလား?”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲ့ဒီလိုပါပဲ။ အနောက်ဘက်တိုက်ကြီးနဲ့ မတူတာက အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးမှာတော့ နန်းတော်လိုမျိုး နေရာမျိုးမှာ မခိုလှုံဘဲ သီးခြားစီ လှုပ်ရှားကြတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေ ရှိပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ အပြာရောင်နဂါးကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ကလည်း အဲ့ဒီ မူရင်း (Murim) လောကထဲက အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပါပဲ။”

အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ယူရီးယပ်စ် က အနောက်တိုင်းသားဖြစ်တာကြောင့် ဒီအကြောင်းတွေကို ကောင်းကောင်း နားမလည်ပေမဲ့ ခေါင်းကိုသာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းတို့က အပြာရောင်နဂါးကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ဆီကို အရင်သွားကြမှာပေါ့?”

“အပြာရောင်နဂါးကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ဆီကနေ စကားကြားပြီးမှ အသေးစိတ် အစီအစဉ်ကို စဉ်းစားရမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အရှင်မင်းသား အပါအဝင် တချို့လူတွေက ခဏလောက် မျက်နှာဖုံးကွယ်ထားဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်။”

“ဟင်? ငါ့မျက်နှာကို အရှေ့ဘက်မှာလည်း သိနေကြလို့လား?”

ယူရီးယပ်စ် နှင့် အခန်းထဲရှိ အခြားအနောက်တိုင်းသားများသည် ခေါင်းကို စောင်းကာ တွေးတောလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ကိန်းစ် က ခေါင်းကိုသာ ခါလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး…”

“အား!”

ဖြန်း!

ထိုအချိန်တွင် ရေများမှာ အခန်းထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြိုကျဝင်ရောက်လာပြီး သင်္ဘောမှာ ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းထိုးသွားသည်။

ယူရီးယပ်စ် သည် အရင်ဆုံး ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းကာ သင်္ဘောဦးပိုင်းသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။ ခုနက ကြားလိုက်ရသည့် အော်သံမှာ သူနှင့် ရင်းနှီးသော အသံဖြစ်သည်။

“နူအာဒါ များလား?”

သို့သော် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ဆန်းစစ်လိုက်သည့် ကိန်းစ် က အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသား! အခု အပြင်ထွက်တာက အန္တရာယ်များပါတယ်…”

“…!?”

ဝုန်း!

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ယူရီးယပ်စ် သည် ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်နှာဖြူဖျော့စွာဖြင့်သာ ကြည့်နေနိုင်ကြသည်။

ထို့နောက် သင်္ဘောသည် ပေဆယ်ဂဏန်းမြင့်သော လှိုင်းလုံးများကို မခံနိုင်တော့ပေ။

ဝုန်း!

တတိယမြောက် ဝင်တိုက်လာသည့် လှိုင်းလုံးက သင်္ဘောကို ပက်လက်လန်သွားစေသည်။ လုံခြုံစိတ်ချရသော လမ်းကြောင်းဟု ကြွေးကြော်ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသည့် မုန်တိုင်းက သင်္ဘောကို အပိုင်းပိုင်း အစအစ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ဝုန်း

လှိုင်းသံများသာ ကြားနေရသည့် တိတ်ဆိတ်သော ကမ်းခြေတစ်ခု။

“…”

ယူရီးယပ်စ် သည် ဟိုအဝေးဆီက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ ငေးကြည့်နေသည်။ သူတစ်ယောက်တည်း အပြင်မထွက်နိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသော်လည်း ယခုတော့ ဤကမ်းခြေတွင် တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိနေသည်။

သူသည် မယုံကြည်နိုင်သည့် လေသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

‘ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ?’

[ခေါင်း၊ ထူးဆန်း၊ မုန်တိုင်း။]

‘မဟုတ်ဘူး၊ ငါ သိပါတယ်။’

သူ့တွင် စိုရွှဲနေသည့် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ခါးတွင်ချိတ်ထားသည့် စွမ်းအားအချက်အလက်များ (အဝါရောင်နဂါးဓား) မှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။

သူသည် စူပါဟިއူးမန်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အတွက် ပင်လယ်ထဲတွင် သတိပြန်ဝင်လာကာ ရေစီးကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါရင်း ဤကမ်းခြေသို့ အနိုင်နိုင် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်အတွင်းမှာပင် သင်္ဘောသားများမှာ လွင့်စင်သွားကြပြီး သူသည်လည်း ဤလူသူကင်းမဲ့သည့် ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“…”

ယူရီးယပ်စ် သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ဘာမှမတွေးနိုင်ဘဲ ဟိုအဝေးဆီကိုသာ ငေးကြည့်နေမိသည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့်အတူ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသည်။

‘ဘီထရစ်၊ နူအာဒါ၊ ကိန်းစ်… ပြီးတော့ အပြာရောင်နဂါးကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ က လူတွေပါ…’

မနေ့ညက ပင်လယ်ပြင်သည် သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းသည်။ သူသည် အသက်ကို အနိုင်နိုင် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်သူများကော မည်သို့ဖြစ်သွားကြမည်နည်း။

သင်္ဘောပေါ်တွင် ကိုယ်ခံပညာ အားနည်းသည့်သူများ ရှိနေသလို၊ နူအာဒါ ဆိုလျှင်လည်း သုံးရက်တိုင်တိုင် ပင်လယ်မူးခြင်းကြောင့် ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းနေခဲ့သူဖြစ်သည်။

အင်း။

[အမိုက်၊ အသက်ရှင်၊ ဖြစ်နိုင်ခြေ၊ မြင့်။]

‘ဟင်?’

စွမ်းအားအချက်အလက်များ (အဝါရောင်နဂါးဓား) က တုန်ခါသွားသဖြင့် ယူရီးယပ်စ် သည် စိတ်ပျက်နေသည့် အတွေးများထဲမှ ရုန်းထွက်လာသည်။

‘ပထမဆုံးလုပ်ရမှာက အခြေအနေကို စစ်ဆေးဖို့ပဲ။’

သူသည် တွေဝေနေသည့် အမူအရာကို ခဏတာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အတွေးများကို စုစည်းရန် ကြိုးစားသည်။

ပထမဆုံးအချက်မှာ အခြားသူများ၏ အသက်ရှင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို အတည်ပြုရန်ဖြစ်သည်။

‘အနည်းဆုံးတော့ ငါက ရေပေါ်မှာ လွင့်မျောနေပြီးမှ ဒီကမ်းခြေကို ရောက်လာတာဆိုတော့ ကုန်းမြေနဲ့ သိပ်မဝေးလောက်ဘူး။ ဘီထရစ်နဲ့ နူအာဒါ တို့က စူပါဟިއူးမန်းတွေဆိုတော့ အသက်ရှင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများကြီးရှိတယ်!’

ယူရီးယပ်စ် သည်လည်း ရေလှိုင်းများကြားတွင် ဦးတည်ရာမဲ့ လွင့်မျောရင်း ကမ်းခြေသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့လည်း တခြားကမ်းခြေတစ်ခုခုသို့ လွင့်စင်သွားနိုင်ပေသည်။

ဤယူဆချက်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ယူရီးယပ်စ် သည် ဘီထရစ်၏ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဤအခြေအနေတွင် မည်သို့ ရွေ့လျားရမည်နည်း။

ယူရီးယပ်စ် သည် သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

‘ဒီအတိုင်း ဒီမှာ ထိုင်စောင့်နေလို့မရဘူး။ လူနေတဲ့နေရာကို သွားရင် တစ်နည်းနည်းနဲ့ လမ်းတွေ့လာမှာပဲ။’

ကံကောင်းသည်မှာ အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးရှိ လူအများစုမှာ ဆံပင်အမည်းနှင့် မျက်လုံးအမည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ယူရီးယပ်စ် ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က အရမ်းကို ထင်ရှားနေလိမ့်မည်။

‘လူတိုင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိကြတာပဲ၊ သူတို့သာ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အသက်ရှင်နေမယ်ဆိုရင် လိုက်မေးရင်းနဲ့ ရှာတွေ့မှာပါ။’

ယူရီးယပ်စ် သည် လူနေသည့်နေရာကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ချက်များ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ပုံမှန်တက်ကြွသော စိတ်နေသဘောထားမှာလည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

‘ပတ်ဝန်းကျင်က တောင်တွေပဲ ဝိုင်းနေတာလား? ကံဆိုးရင်တော့ ရက်အတော်ကြာအောင် ပြေးရတော့မှာပေါ့?’

သူသည် သူတို့ကို ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရန် သို့မဟုတ် ရှာဖွေရန် ရွာကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ရောက်ရမည်။ သူသည် မြေပြင်ကို ကန်၍ တောင်တန်းများကြားတွင် တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးသွားလိုက်သည်။

***

“အူး…”

ကိန်းစ် သည် အနိုင်နိုင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် သူတို့ထဲတွင် ကိုယ်ခံပညာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သည့်အတွက် မနေ့ညက အခြားသူများထက် ပို၍ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။

“သတိရလာပြီလား။”

သူမသည် အားနည်းနေသည့် အမူအရာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

“ဘီထရစ်?”

“မင်း တစ်ဝက်လောက် အိပ်ပျော်နေတာ။ ဒီကို လွင့်မျောရောက်လာတာ တစ်ရက်လောက် ရှိပြီ။”

ကိန်းစ် သည် မနေ့ညက ဖြစ်ရပ်ကို မရေမရာ ပြန်တွေးမိပြီး လျင်မြန်စွာ ထထိုင်ကာ သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

“အသက်ကို ကယ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

ကိုယ်ခံပညာ အားနည်းသည့် သူမသည် မနေ့ညက အသက်ကို အနိုင်နိုင် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အခန်းထဲတွင် အတူရှိနေသည့် ဘီထရစ်က သူမကို ဖက်တွယ်ထားပြီး အသည်းအသန် ရေကူးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ဒါက သဘာဝပဲလေ။”

“…”

ဘီထရစ်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မျက်နှာအမူအရာ မရှိသလောက်ဖြစ်သော်လည်း သူမအပေါ်တွင်တော့ ပို၍ အေးစက်သည့် လေသံမျိုး ထွက်လာတတ်သည့် ထူးဆန်းသော အလေ့အထ ရှိသည်။

ကိန်းစ် သည် အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းမိကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“တခြားသူတွေ မရှိတော့ဘူးလား?”

“ဒီမှာတော့ ငါတို့ပဲ ရှိတယ်။”

ကိန်းစ် သည် တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်ဖြေသည့် ဘီထရစ်ကို ကြည့်ကာ အတွေးထဲ နစ်မြုပ်သွားသည်။

သူမ၏ ခေါင်းမှာလည်း မူးဝေနေဆဲဖြစ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မတွေးနိုင်ပေ။

‘အပြာရောင်နဂါးကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ဆီကို အရင်သွားရမယ်။ ပြီးတော့ အရှင်မင်းသားရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကော… သူ အသက်ရှင်နေမှာပါ။’

သူမ၏ အတွေးများမှာ ယူရီးယပ်စ် ရှိရာဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

အေးအေးဆေးဆေး စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် ယူရီးယပ်စ် အသက်ရှင်နေဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များကြောင်း သူမ တွေးမိသည်။

တാരတူအားနည်းသည့် ဘီထရစ်ပင် သူမကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအဖြစ် ထမ်းရင်း ကမ်းခြေသို့ ရောက်အောင် ရေကူးနိုင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် ယူရီးယပ်စ် သေချာပေါက် အသက်ရှင်နေမည်ဖြစ်သည်။

‘တွေးကြည့်တော့ အရှင်မင်းသားလည်း သီးခြားစီ လွင့်စင်သွားတာပဲ… သူ့ကို အပြာရောင်နဂါးကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ဆီကို တိတ်တဆိတ် ပို့ဆောင်ပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီ။ ဒီလမ်းကြောင်းမှာ သင်္ဘောနစ်မြုပ်တာမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ပြန်စစ်ဆေးဖို့ လိုတယ်။’

ကိန်းစ် နှင့် အပြာရောင်နဂါးကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ လူများသည် ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း တိုက်ကြီးကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်ကူးခဲ့ဖူးသော်လည်း သင်္ဘောကိုပင် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေနိုင်သည့် မုန်တိုင်းမျိုးနှင့် မကြုံဖူးသဖြင့် သူတို့ အံ့ဩမိကြသည်။

‘သူ့ကို မြန်မြန်မရှာတွေ့ရင် အရှင်မင်းသားက မူရင်း (Murim) လူတွေရဲ့ မျက်စိကျစရာ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ အဲ့လိုသာ ဖြစ်သွားရင်…’

ထိုမျှအထိ တွေးမိလိုက်ချိန်တွင် ကိန်းစ် သည် ရေခဲရေနှင့် ပက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

“အာ!”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ စာရွက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ဘီထရစ်က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သဖြင့် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ?”

“အရှင်မင်းသားကို… မြန်မြန်ရှာရမယ်!”

ကိန်းစ် သည် အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဘီထရစ်ကမူ အမူအရာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြသခြင်း မရှိပေ။

သူမသည် ဘာမှမသိသကဲ့သို့ပင် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသားက ဒီလောက် မုန်တိုင်းမျိုးနဲ့ လွင့်စင်သွားရုံနဲ့ သေမယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါလည်း အဆင်ပြေပါတယ်…”

“အဲ့ဒါ ပြဿနာမဟုတ်ဘူး!”

“…!ည့်”

***

ထိုအချိန်တွင် ယူရီးယပ်စ် သည် တောအုပ်ထဲတွင် လေတိုက်သကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေသည်။

သူသည် တစ်ဝက်လောက် ပြေးလာခဲ့သော်လည်း လူသူအရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသဖြင့် စိုးရိမ်လာသည်။

‘လူနေတဲ့နေရာနဲ့ အတော်ဝေးပုံရတယ်။ ညောင်လာရင် တည်းခိုဖို့ နေရာလည်း မတွေ့ဘူး…’

“ဟင်?”

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ့၏ ခံစားချက်ထဲတွင် အားအင်တစ်ခုကို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားပြီး ထိုနေရာဆီသို့ ခြေလှမ်းများကို ရွှေ့လိုက်သည်။

တရှူးရှူး

သူ ခံစားမိလိုက်သည့် အားအင်၏ ပိုင်ရှင်မှာ လူငယ် လေးဦးဖြစ်သည်။

သူတို့အဖွဲ့မှာ အမျိုးသား သုံးဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး တောအုပ်ထဲတွင် အတော်လေး လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေကြသည်။

“လီယွန်! မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာကရော အဆင်ပြေရဲ့လား။”

“အမှန်အတိုင်းပြောရရင်တော့ မပြေဘူး။ ဒါပေမဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဌာနခွဲကို မရောက်မချင်း ငါ့မှာ ညည်းတွားနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး…”

“သွေးထွက်တာကို သေချာ တားဆီးထားရဲ့လား။”

“ဟားဟား! ငါက မင်းကို အမြဲ ဒုက္ခပေးနေမိတာပဲ၊ နူအာဒါ။ မင်း အရမ်း စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး။”

သူတို့သည် တောအုပ်ကို ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဖြတ်သန်းရင်း ရင်းနှီးစွာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားများမှာ အရောင်ချင်း မတူညီကြသော်လည်း ဘယ်ဘက်လက်စွပ်တွင် တူညီသော ဂျောင်ဒို (正道) ဟူသည့် စာတန်းကို ချုပ်လုပ်ထားသည်။

အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“휴… အသက်လုပြီး ပြေးလာခဲ့ရတာ။ ကံကောင်းလို့သာ ငါတို့ကို ဒီလောက်အဝေးကြီးထိ လိုက်မလာကြတာ။”

“ကန်းနမ်ဆိုတာ ငါတို့ နမ်ဂုံဆီဂါရဲ့ နယ်မြေပဲ။ မာဂျိုတွေ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ဒီနေရာကိုတော့ မဆင်မခြင် ကျူးကျော်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။”

လီယွန် ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းခံရသူက ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသည့် အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် လေပြင်းတစ်ချက်က သူတို့အနားသို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဝူး!

“…!ည့်”

“နောက်ဆုံးတော့ လူတွေနဲ့ တွေ့ပြီ။”

ထိုလေပြင်းမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ အားအင်ကို အာရုံခံမိပြီး မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပြေးလာခဲ့သည့် ယူရီးယပ်စ် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ရပ်တန့်လိုက်သည့်အခါ ဖုန်မှုန့်များ ထဟုန်လာပြီး အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့သွားသည်။

“ဟူး!”

“မင်းက ဘယ်သူလဲ!”

လူငယ်လေးဦးစလုံးမှာ တင်းမာသွားကြသည်။

သူတို့သည် ခဏလေးကမှ မာဂျိုများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ထဲတွင် လေးလံနေကြသည်။

‘သူက တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ!’

သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အဆင့်မြင့် ပါရမီရှင်များဟု သတ်မှတ်ခြင်းခံရသော်လည်း ဤသူက သူတို့အနားသို့ ကပ်ရောက်လာသည်အထိ မသိလိုက်ကြပေ။ ထို့ပြင် သူတို့အနားကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် ထူးခြားသော အစွမ်းမှာ သူသည် သာမန် ပါရမီရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သူတို့သည် တင်းမာနေသည့် အမူအရာဖြင့် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ ထွက်လာသည့် လူကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယူရီးယပ်စ် က ဖြည်းညင်းစွာ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးတွင်လည်း ဘာသာစကားမှာ တူညီနေသည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်၊ တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ။ ကျွန်တော့်ကို အနီးဆုံး မြို့ဆီ ခေါ်သွားပေးနိုင်မလား။”

သူသည် မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အောက်ကျို့စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူ့ဘာသာသူ လူနေသည့်နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဟု မထင်မိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဆူး!

“ဟင်?”

သို့သော် သူ အဖြေမကြားရခင်မှာပင် ထိုလူငယ်လေးဦးသည် သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

ယူရီးယပ်စ် ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် စကားပြောရန် မလိုတော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

“မင်းက ဒီနေရာအထိ နောက်ယောင်ခံတွေကို လွှတ်လိုက်တာပေါ့လေ…”

“မာဂျိုရဲ့ လူယုတ်မာ၊ မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်တာလဲ!”

“ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ?”