နယ်မြေအတွက် ကိုယ်စားလှယ်စစ်ပွဲ ကျင်းပမည့်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကိန်းစ် နယ်စား၏ ရဲတိုက်သို့ မြင်းစီးသူရဲအုပ်စုကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
သူတို့မှာ ထိုစစ်ပွဲ၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော လောရန့်စ်နယ်စားနှင့် သူ၏မြင်းစီးသူရဲများပင် ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့နောက်တွင် စစ်သည်တော်များက တန်းစီလိုက်ပါလာကြပြီး စစ်ပွဲတစ်ခုအတွက် ရောက်လာသည့်အလား အငွေ့အသက်မျိုး ပေါ်ပေါက်နေသည်။
“ရောက်လာကြပြီလား၊ အရှင်တို့”
ကိန်းစ် နယ်စား၏ ယဉ်ကျေးသော နှုတ်ဆက်စကားကို လောရန့်စ်နယ်စားက မကျေမနပ်မျက်နှာထားဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“ဒီလို ဆင်းရဲပြီးသေးငယ်တဲ့ နယ်မြေမှာ ကိုယ်စားလှယ်စစ်ပွဲကို လက်ခံရဲတယ်ပေါ့လေ။ နယ်မြေလွှဲပြောင်းပေးဖို့ရော ကောင်းကောင်းပြင်ဆင်ထားရဲ့လား”
သူက လူကြီးလူကောင်းဆန်မှုကို လုံးဝမမှုဘဲ နယ်စားကို စော်ကားလိုက်သည်။ နယ်စား၏နောက်တွင် ရှိနေသော လက်အောက်ခံများအားလုံး မကျေမနပ်ဖြစ်သွားကြသည်။
“…”
စော်ကားခံလိုက်ရသော နယ်စားမှာ စကားတစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြောဘဲ ကျောခိုင်းလိုက်ကာ သူတို့ကို ရဲတိုက်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်သည်။
“ဟွန်း! နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းချင်နေတာလား။ တောင်းပန်တာ ဒါမှမဟုတ် ငိုယိုတာမျိုး မလုပ်တာတော့ တော်သေးတာပေါ့”
သူက ကိုယ်တိုင်နိုင်ပြီးသားဟု သဘောထားကာ ယုံကြည်ချက်ရှိသော ခြေလှမ်းများဖြင့် နယ်စားနောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မကြာခင် ဒါတွေအားလုံး ငါ့ပိုင်ဖြစ်လာမှာပဲ။ အလွန်အကျွံလှောင်ပြောင်ပြီး ပုံစံပျက်တာမျိုးတော့ ငါမလုပ်ချင်ပါဘူး’
သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် ရှုံးနိမ့်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု မထင်ထားပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း နယ်မြေနှစ်ခုလုံးကို လောင်းကြေးထပ်ထားသည့် စစ်ပွဲတွင် ဤမျှပင် မောက်မာစွာ ပြုမူနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
တဝုန်းဝုန်း။
ပုံမှန်အားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေလေ့ရှိသည့် ကျေးလက်နယ်မြေမှ နယ်စား၏ရဲတိုက်မှာ ယနေ့တွင်မူ ဧည့်သည်များကြောင့် စည်ကားနေသည်။
သူတို့မှာ စစ်ပွဲအတွက် သက်သေအဖြစ် ရောက်ရှိလာကြသည့် မြို့စား၊ နယ်စားများနှင့် မြင်းစီးသူရဲများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။
မကြာမီ သက်သေများကို ကိုယ်စားပြုသော သက်ကြီးဝါကြီး မြို့စားတစ်ဦး ထွက်လာပြီး နယ်မြေပိုင်ရှင်နှစ်ဦးကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်ကာ စကားစလိုက်သည်။
“ဧည့်သည်တွေအားလုံး ရောက်လာကြပြီဆိုတော့ မကြာခင် စလိုက်ကြရအောင်။ အဆင်သင့်ဖြစ်ကြပြီလား”
“ကျွန်တော်တို့ဘက်က အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရလဒ်က ထွက်ပြီးသားပဲလေ။ မြန်မြန်စကြရအောင်!”
အဖြေနှစ်ခုလုံးကို ကြားပြီးနောက် သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ မြင်းစီးသူရဲတွေကို စေလွှတ်လိုက်ပါ။ စည်းမျဉ်းကတော့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ပြိုင်ဘက်ကို တိုက်ခိုက်လို့မရအောင် လုပ်နိုင်တာ ဒါမှမဟုတ် အရင်ဆုံး အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူက အနိုင်ရမှာဖြစ်တယ်”
ထို့နောက် သူက နယ်စားဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သည့်ပုံစံ ပြသလိုက်သည်။
“ရှုံးတဲ့ဘက်က စည်းမျဉ်းအတိုင်း လိုက်နာရမယ်၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ နှစ်လှည်းစာကလွဲရင် ဘာမှယူခွင့်မရှိဘူး။ သဘောတူရဲ့လား”
‘တောက်!’
သူနှင့် အခြားသက်သေများအားလုံး စိတ်ထဲမှ တောက်ခေါက်လိုက်ကြသည်။ နယ်စား၏ မရိုင်းပျသော အပြုအမူကို စိတ်ပျက်မိသလို နယ်စားအပေါ်လည်း သနားမိကြသည်။
“အသက်ကြီးမှ ကံဆိုးလိုက်တာ”
“ဘာလို့များ မြို့စားအဖွဲ့ချုပ်ဆီ အညံ့ခံလိုက်တာမျိုး မလုပ်တာလဲ။ စစ်တပ်ကလာတဲ့ သူရဲကောင်းတွေကလည်း ခေါင်းမာလွန်းကြတာပဲ”
နယ်စားသည် သူတို့၏ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများကို ကြားနေရသည်။
“…”
သို့သော် သူသည် မြို့စားအဖွဲ့ချုပ်နှင့် မပူးပေါင်းနိုင်သည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခြင်း တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။
‘အဆင်ပြေနေတဲ့ ငါ့သားကို ငါအတားအဆီး မဖြစ်စေချင်ဘူး’
သူသာ အညံ့ခံလိုက်ပါက ပထမမင်းသား ဘေးတွင် အဆင်ပြေနေသည့် ကိန်းစ် အတွက် ဘာတွေဖြစ်လာမည်နည်း။ သေချာပေါက် ကောင်းသောစကားများ ကြားရမည်မဟုတ်ပေ။
မြို့တော်တွင် အောင်မြင်ရန် အခွင့်အရေးရှိနေလျှင် ဤကျေးလက်နယ်မြေ ပြဿနာဖြင့် သားဖြစ်သူကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေလိုပါ။
နယ်စားက ထိုသို့ တွေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
‘ကိန်းစ် က စိတ်ဆိုးပြီး မြို့တော်ကို ပြန်သွားပြီလို့ ပြောတယ်။ ဒါကလည်း ကောင်းတာပဲ။ သူသာရှိနေရင် ငါ့ကို မလိုဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်အောင် လုပ်နေဦးမှာ’
ကိန်းစ် ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်တွေ့ချိန်တွင် နယ်စား၏ရင်ထဲ လေးလံသွားခဲ့သည်။
သူက အားလပ်ရက်နှင့် ပြန်ရောက်လာပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။
‘ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလို့ ဒီအချိန်မှ အားလပ်ရက်နဲ့ ပြန်လာရတာလဲ’
သံသယအနည်းငယ် ဝင်မိသော်လည်း မကြာမီ စိတ်ကို ပြန်ပြင်ကာ သက်သေဖြစ်သူထံသို့ ပြတ်သားသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ”
“ဒါဆို စကြရအောင်”
စစ်ပွဲကို ရဲတိုက်အတွင်းရှိ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားသည်။
လောရန့်စ်နယ်စားဘက်က သူတို့၏မြင်းစီးသူရဲကို အရင်ဆုံး စေလွှတ်လိုက်သည်။
သူက မျက်နှာဖောင်းဖောင်းကြီးဖြင့် ပြုံးရွှင်လျက် မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦးဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
“ဟဲဟဲ… ဒီတစ်ခါလည်း ဆာ ဘာနတ် ကိန်း ပဲ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးရတော့မှာပဲ”
ထိုသူရဲက စကားမပြန်ဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ထွက်သွားသည်။
သခင်နှင့် မြင်းစီးသူရဲကြား ဆက်ဆံရေးမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အလယ်တွင် ရပ်နေသော ထိုသူရဲက ပါးစပ်ဟကာ သူ၏အမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က လွတ်လပ်တဲ့ မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦးဖြစ်ပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကပဲ လောရန့်စ်နယ်စားဆီမှာ အမှုထမ်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်နာမည်က ရစ်ခ် ဟောင်းဝပ်ပါ။ တရားမျှတပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းပါတယ်”
တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် သက်သေများ ထိုင်နေသည့်နေရာတွင် ထပ်မံ၍ ဆူညံသွားသည်။
သူတို့သည် ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိုယ်စားလှယ်စစ်ပွဲ နှစ်ခုကို တက်ရောက်ဖူးသော်လည်း ဟောင်းဝပ်ဆိုသူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သံသယဝင်နေကြသည်။
“ဒီတိုက်ကြီးမှာ လျှို့ဝှက်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ၊ မာစတာအဆင့် မြင်းစီးသူရဲတွေကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နယ်စားတစ်ဦးဆီမှာ အမှုထမ်းနေရတာလဲ”
“အင်း… သူက နာမည်ကြီး ကိုယ်ခံပညာမျိုးနွယ်စုတစ်ခုမှာ လေ့ကျင့်နေတဲ့သူ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတစ်ခါတော့ ရလဒ်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့တောင် မလိုတော့ဘူး”
‘အခု ငါ့အလှည့်ပဲ’
နယ်စားက မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏မြင်းစီးသူရဲကို စေလွှတ်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် ရှုံးနိမ့်ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်၍ ရွေးချယ်ရသည်မှာ ခက်ခဲလှသည်။
သူရွေးချယ်လိုက်သူမှာ သူ့ထံတွင် ကြာရှည်စွာ အမှုထမ်းလာခဲ့သည့် အသက်အရွယ်ရနေပြီဖြစ်သော မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အတွေ့အကြုံရှိသူကို စေလွှတ်ခြင်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာမရခင် အညံ့ခံနိုင်မည်ဟု သူတွေးထားသည်။
တဒုန်းဒုန်း။
နောက်ဘက်မှ ခြေသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နယ်စားက စိတ်မကောင်းသော အမူအရာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
‘ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ သူ အများကြီး ဒဏ်ရာမရပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းပါတယ်… ဟင်?’
နယ်စား၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ထွက်လာသော မြင်းစီးသူရဲမှာ လုံးဝမတူညီသောသူ ဖြစ်နေသည်။
“မင်းက ဘာလို့…?”
သူ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် သက်ပြင်းပင် ချမိလိုက်သည်။
ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ထိုမြင်းစီးသူရဲက နယ်စား စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က ကိန်းစ် နယ်စားရဲ့ သားဦး၊ ပထမမင်းသား ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဆာနော့စ် မြင်းစီးသူရဲတပ်ဖွဲ့မှ တပ်မှူး ဘာနတ် ကိန်း ဖြစ်ပါတယ်!”
ကိန်းစ် ကို မျှော်လင့်မထားဘဲ မြင်လိုက်ရသဖြင့် သက်သေများထိုင်ရာနေရာတွင် ပြိုင်ဘက်ထွက်လာစဉ်ကထက် ပိုမိုကျယ်လောင်သော အံ့ဩသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တကယ်ပဲ… သူ့နာမည်ကို ကြားဖူးသလိုပဲ။ မကြာသေးခင်ကမှ တော်ဝင်ကိုယ်ခံပညာပြိုင်ပွဲမှာ ထူးချွန်ခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်း မဟုတ်လား”
“တွေးကြည့်တော့လည်း ဟုတ်သားပဲ၊ နယ်စားရဲ့သားဦးက ဒီရက်ပိုင်း မြို့တော်မှာ နာမည်ကြီးနေတာပဲလေ။ သူက ဒီလို လျှို့ဝှက်လက်နက်မျိုး ကိုင်ထားတာကိုး!”
သူတို့အားလုံး စိတ်ဝင်တစား ခေါင်းညိတ်နေကြပြီး နယ်စားမှာလည်း သူရဲကို ပြန်လဲရန် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
ဤအခြေအနေတွင် အတင်းအကျပ် ပြန်လဲခိုင်းပါက သားဖြစ်သူကို အရှက်ခွဲရာရောက်မည်ဖြစ်သည်။ နယ်စား၏မျက်နှာမှာ တုန်ရီနေပြီး ကိန်းစ် ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
‘ဒီကောင်စုတ်! မင်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ’
“…”
သူသည် ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ ပြိုင်ဘက်မြင်းစီးသူရဲကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“တရားမျှတတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပါစေ”
“မင်းမှာ အဲဒီလောက် အရည်အချင်း ရှိလို့လား”
ဟောင်းဝပ်ဟုခေါ်သော သူရဲက ကိန်းစ် ဆီသို့ သူ၏ဖိအားကို လျှို့ဝှက်စွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သူ့ကို ကြောက်ရွံ့သွားစေရန် ဖြစ်သလို ပထမမင်းသား ၏ မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦးဖြစ်သော သူ့ကို စူးစမ်းချင်သည့် စိတ်ကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
‘နာမည်ကြားဖူးသလောက်တော့ သူက ဒီလောက်အထိ သန်မာပုံမပေါ်ပါလား?’
“အင်း?”
အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် ကိန်းစ် သည် ထိုဖိအားကြောင့် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပုံရသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်မှု ပြန်ရသွားသည်။
သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပလာသည်။
‘ကြည့်စမ်းပါဦး။’
ကိန်းစ် သည် မိမိ၏ အစစ်အမှန်အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူသည် စူပါဟျူးမန်းအဆင့် မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။
မိမိ၏ ဖိအားကို ထိုမျှ ကျွမ်းကျင်စွာ ပြန်လည်တွန်းလှန်နိုင်သည်ဆိုကတည်းက ပြိုင်ဘက်မှာ လွယ်ကူသူမဟုတ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်လိုက်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ သူက စူပါဟျူးမန်းအဆင့် မြင်းစီးသူရဲတစ်ယောက်လိုတော့ မပေါက်ဘူး။ ဒီနေ့ ငါနဲ့တွေ့ရတာကို သူနောင်တရသွားအောင် လုပ်ပေးမယ်။’
ကိန်းစ် ခဏတာ အံ့ဩသွားသည့်ပုံစံကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လာသည်။ ယူရီးယပ်စ် ၏ လက်ထောက်အဖြစ် မိတ်ဆက်ပေးထားသော ကိန်းစ် ကို အသက်ချမ်းသာပေးရန် သူ လုံးဝစိတ်ကူးမရှိချေ။
တစ်ဖက်တွင်မူ ကိန်းစ် သည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေဟန်ဆောင်ထားသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ ချွေးစေးများပြန်နေသည်။
မာစတာအဆင့် မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦးကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်ဆိုသော စကားကို သူ သံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း ယခုခံစားနေရသော ဖိအားမှာ စူပါဟျူးမန်းတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါ အစစ်အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
‘မဖြစ်နိုင်တာ! နောက်ဆုံးအချိန်တွေမှာ ငါဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကံဆိုးရတာလဲ။ ငါနဲ့တွေ့သမျှလူတိုင်းက ငါ့ထက် ပိုသာနေကြတယ်…’
စူပါဟျူးမန်းတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို သူ ခါးခါးသီးသီး ခံနိုင်ရည်ရှိနေခြင်းမှာ အထူးလေ့ကျင့်ခန်းများအတွင်း မိမိထက် သာလွန်သော ပြိုင်ဘက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် အသားကျနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုလေ့ကျင့်ခန်းများမှာ လေ့ကျင့်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ယခုအခြေအနေမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ပြိုင်ဘက်၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ သနားညှာတာမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကိန်းစ် ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရသော တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။
သူ့တွင် အနိုင်ရရန် အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးလား။
‘သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ပြန်မခုခံဘဲ မသေဘူး!’
ကိန်းစ် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟောင်းဝပ်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။
‘မင်းကတော့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ။’
မကြာမီ သက်သေများ၏ အချက်ပေးသံနှင့်အတူ ဒျူးယယ်လ်တိုက်ပွဲ စတင်ခဲ့သည်။
“ဒါဆိုရင် နှစ်ဖက်စလုံးက မြင်းစီးသူရဲတွေ တိုက်ပွဲကို စကြပါတော့။”
ဝှီး!
ဟောင်းဝပ်၏ ဓားသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကိန်းစ် ၏ နှလုံးသားဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလာသည်။
ဒျူးယယ်လ်တိုက်ပွဲ ဖြစ်သော်လည်း အစကတည်းက အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာကိုသာ ရည်ရွယ်သည့် ရက်စက်သော တိုက်ကွက်ဖြစ်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော နယ်စား၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
‘သူ ဒီလို မြင်းစီးသူရဲမျိုးကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား။ သူ့မှာ နာမည်ဂုဏ်သတင်းတော့ ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့…’
ကလင်!
“…!?”
ဟောင်းဝပ်ရော နယ်စားပါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ကိန်းစ် က ထိုတိုက်ကွက်ကို မထင်မှတ်ဘဲ အလွယ်တကူ တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူက ပြတ်သားသော တုံ့ပြန်တိုက်စစ်ကိုပါ ဆင်နွှဲလိုက်သေးသည်။
ကလင်!
‘သူက ငါထင်ထားတာထက် ပိုတော်သားပဲ။’
ဟောင်းဝပ်သည် မျက်နှာကို တင်းထားလိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သည်။
သူသည် ကိန်းစ် ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခွင့် မပေးဘဲ ဓားဖြင့် အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းနေသည်။ သူ၏ ရှုပ်ထွေးလှသော ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အလွန်တောက်ပပြီး အားကောင်းလှသဖြင့် ကိန်းစ် တစ်ယောက် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သွေးအိုင်ထဲ လဲကျသွားတော့မည့်အတိုင်းပင်။
ကလင်! ကလင်! ကလင်!
အမှန်စင်စစ်တွင် သူသည် အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်ပေးနေရခြင်းဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန်ပင် အနိုင်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
“…”
သို့သော် ဟောင်းဝပ်၏ မျက်နှာမှာ တိုက်ခိုက်နေရင်း ပို၍ တင်းမာလာသည်။
‘သူ တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ကျင့်ခံနေရသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ဒဏ်ရာ တစ်ချက်မှ မရှိဘူး။ သူက ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကို ကုန်ခမ်းအောင် လုပ်နေတာလား။’
နယ်စားမှာလည်း အစကတည်းက စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး အလံဖြူပြရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း မကြာမီ အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
“ကြည့်စမ်း။ သူ အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။”
သူ့ထံသို့ သတိမထားမိခင် ရောက်လာသော မက်စ် က တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ နယ်စားက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“မင်း ငါ့ကို လိမ်ပြောခဲ့တာပဲ။ သူ မြို့တော်ကို ပြန်သွားပြီလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။”
“ဒါ သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကြောင့်ပါ။”
ထိုအတိုချုပ် အဖြေကြောင့် နယ်စားသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ဒါတွေအားလုံး ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းမရှိမှုကြောင့်ပါ။ မင်းကိုတော့ အပြစ်မတင်ပါဘူး။”
“သေချာတာပေါ့။ သူ့ကို မြို့တော်ကို ပို့ဖို့ဆိုတာ နယ်စားကြီးရဲ့ ဆန္ဒမဟုတ်ဘူးလား။”
“ငါက သူ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထား နည်းနည်းလောက် ပြောင်းလဲသွားမလားလို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုရလဒ်မျိုးကိုတော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။”
“ရလဒ်ကောင်းရင် ပြီးတာပဲ မဟုတ်လား။”
“…”
နယ်စားသည် နောက်ထပ် ဘာမျှ ပြန်မပြောတော့သော်လည်း မက်စ် က သူ ဘာကို တွေးနေမှန်း သိသဖြင့် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသည်။
‘ဒါနဲ့များ၊ အဲဒီခေါင်းမာတဲ့ လူငယ်သခင်လေးကို ဒီလောက်အထိ ယုံကြည်စိတ်ချရအောင် ပြောင်းလဲပေးလိုက်တာ ဘယ်သူလဲ။ သူ့ရဲ့ မြင်းစီးသူရဲတပ်ဖွဲ့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလား။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ ပထမမင်းသား လား။’
သို့သော် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ခင်မှာပင် တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
စလပ်!
“…!?”
“လူငယ်သခင်လေး!”
ထိုအချိန်အထိ ကောင်းစွာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သော ကိန်းစ် သည် နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသည်။
ဟောင်းဝပ်၏ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလာသည်။
သူသည် စိတ်ထဲမှ သွားကိုကြိတ်လိုက်သည်။
‘ဒီကောင်စုတ်လေးကို အနိုင်ယူဖို့ ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေရတယ်လို့ မယုံနိုင်ဘူး!’
သူသည် မိမိ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ ခွန်အားနှင့် အရှိန်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ကိန်းစ် မှာ ကာကွယ်ရေးဘက်သို့သာ အာရုံစိုက်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။
သူသည် မိမိထက် များစွာသာလွန်သော သူများနှင့် အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည့်အတွက် ယခုတိုင် ခံနိုင်ရည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
စလပ်!
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဓားဒဏ်ရာအမျိုးမျိုးကြောင့် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိန်းစ် သည် မျက်လုံးကို ပိုမိုကျယ်ဝန်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေသည်။
‘ငါ အခုထိ ခံနိုင်သေးတယ်။ အခွင့်အရေး တစ်ချက်ပဲ လိုတာ!’
သူသည် စူပါဟျူးမန်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း ယူရီးယပ်စ် တို့ သို့မဟုတ် သူ့ကို ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်ခဲ့သော ဘီထရစ်တို့လောက် မရက်စက်သလို သန်မာခြင်းလည်း မရှိချေ။ သူသည် အသားကျနေသော ဒဏ်ရာအနာတရများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
သူသည် ခေါင်းမာစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟောင်းဝပ်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
‘သူက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းလောက်အောင် ခေါင်းမာတာပဲ။’
သူ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို “ဒဘယ်လ်” ဟု ခေါ်သည်။
နာမည်အတိုင်းပင် သူ တိုက်ခိုက်လေလေ ခွန်အားနှင့် အရှိန်မှာ တိုးတက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကိန်းစ် ၏ ဓားမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရွေ့လျားကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြားဖြတ်ဖျက်ဆီးလိုက်သဖြင့် သူ၏ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်ခွင့် မရရှိခဲ့ပေ။
သူသည် စူပါဟျူးမန်းများထဲတွင် အားနည်းသူ ဖြစ်သော်လည်း ကိန်းစ် ၏ ဓားရေးနည်းမှာ သူ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်နှင့် အဆိုးရွားဆုံး ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် အနိုင်အထက် ဖိအားပေးနေသော်လည်း ရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ဟောင်းဝပ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
‘သွေးထွက်နေတဲ့ သူက ခွန်အားကို အချိန်ကြာကြာ မထိန်းထားနိုင်ပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ အောင်ပွဲနဲ့ပဲ ပြီးဆုံးမှာပါ။’
သူသည် အစကတည်းက အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ခက်ခဲနေပြီဟု ခံစားရသည်။
“ဟူး…”
သူသည် ခွန်အားကို ချွေတာရန်အတွက် တိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ကိန်းစ် စောင့်မျှော်နေသည့် အချိန်ဖြစ်သည်။
‘အခွင့်အရေးပဲ!’
ကိန်းစ် သည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ကိုင်လိုက်ပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ဓားရေးကွက်အတွင်းသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူသည် သေမတတ် အရိုက်ခံရင်း သင်ယူခဲ့ရသော နည်းဗျူဟာဖြစ်သည်။
‘သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ သတိထားနေပါစေ၊ စူပါဟျူးမန်းတွေက သာမန်မြင်းစီးသူရဲတွေကို အနိုင်ရမှာကို ဘယ်တော့မှ သံသယမဝင်ကြဘူး!’
သူသည် အထူးလေ့ကျင့်ခန်း ငရဲခန်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ယူရီးယပ်စ် ကို တစ်ချက်လောက် ထိခိုက်မိစေဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးခဲ့ဖူးသည်။
အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းမှာ ဤအခိုက်အတန့်ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်က အနိုင်ရမည်ဟု ယုံကြည်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်ကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်သည့်အချိန်!
ဝှီး။
သူ၏ ဓားသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျှောတိုက်သွားပြီး ဟောင်းဝပ်၏ ရင်ဘတ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို စုစည်းထားသော နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ဖြစ်သည်။ ဟောင်းဝပ်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
‘ဒါ ဘာကြီးလဲ!’
သူသည် စူပါဟျူးမန်းတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း မာစတာအဆင့် မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦး၏ ဓားသွားကို ကိုယ်ခန္ဓာဗလာဖြင့် မခံနိုင်ပေ။
ဓားသွားသည် သူ၏ လည်ပင်းအနီးတွင် ရပ်တန့်သွားပါက သူ၏ ရှုံးနိမ့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဟောင်းဝပ် သွားကို ကြိတ်လိုက်သည်။
‘ဒီကောင်စုတ်လေးဆီမှာ ငါ အရှုံးမပေးနိုင်ဘူး!’
သူသည် တိုက်ခိုက်မှုကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားရန် အပေါ်ပိုင်းကို လိမ်လိုက်ပြီး ကိန်းစ် ၏ နှလုံးသားဆီသို့ ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
စလပ်!
တုန်း!
ကိန်းစ် ၏ ဓားမှာ လည်ပင်းကို လွဲသွားပြီး ဟောင်းဝပ်၏ ရင်ဘတ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကာ ဟောင်းဝပ်၏ ဓားမှာ ကိန်းစ် ၏ နှလုံးသားနေရာကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
“အူး…”
“အင့်!”
ဟောင်းဝပ်မှာ နံရိုးများ ပေါ်လာသည်အထိ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိသွားသည်။ နှလုံးသားကို ထိုးခံလိုက်ရသော ကိန်းစ် မှာမူ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားသည်။
“သခင်… မဟုတ်ဘူး၊ ဆာ ဟောင်းဝပ်!”
“ကိန်းစ်!”
နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကိုယ်စားလှယ်များမှာ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာများဖြင့် ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားတော့မည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေကြသည်။
သူတို့ တစ်ဦးစီ၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှု၏ ရလဒ်မှာ မကြာမီ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
တုန်း!
ဟောင်းဝပ်မှာ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အရင်ဆုံး လဲကျသွားသည်။
“အနိုင်ရသူမှာ… ကိန်းစ် ဖြစ်ပါတယ်!”
သက်သေများ၏ ကိုယ်စားလှယ်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။
“ကုသပေးသူကို ခေါ်လိုက်ကြ!”
“သခင်!”
အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာသော ဆာ မက်စ် က ကိန်းစ် ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားသည်။
“နှလုံးသားနဲ့ တစ်လက်မလောက်ပဲ လွဲသွားတာပါ။ ခင်ဗျား တကယ်ကံကောင်းတာပဲ။”
ဟောင်းဝပ်က သူ့ကို သတ်လိုစိတ်ဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်ချိန်တွင်ပင် သူသည် နောက်ဆုံးစက္ကန့်၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို အနည်းငယ် လိမ်လိုက်သဖြင့် ဓားချက်ကို ဆံခြည်တစ်မျှင်စာလောက်ဖြင့် ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အရေးပေါ် ကုသမှုခံယူလိုက်ရသည့် ကိန်းစ် မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် သတိလစ်သွားသည်။ သက်သေများမှာမူ သူ့ကို ချီးကျူးစကားဆိုနေကြသည်။
“သူ တကယ်တော်တာပဲ။ ငါတော့ သူ သေချာပေါက် ရှုံးလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ သနားစရာ နယ်စား လောရန့်စ် ပါပဲ။”
“သနားစရာလား။ လောဘကြီးလွန်းတဲ့ သူ့အတွက်တော့ ဒါက ထိုက်တန်ပါတယ်!”
နယ်စား လောရန့်စ် မှာ မျက်နှာဖြူဖျော့လျက် တုန်ရီနေသည်။
‘မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!’
သူ့စိတ်ထဲတွင် စူပါဟျူးမန်းတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဟောင်းဝပ်မှာ ဘယ်တော့မှ မရှုံးနိုင်သော အားသာချက်တစ်ခုဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုအယူအဆမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူသည် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ဘာမှမတွေးနိုင်ဘဲ ငေးမိုက်နေခဲ့သည်။
‘ငါ့နယ်မြေကို ဒီအတိုင်း ဆုံးရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။’
သူ့မျက်လုံးများမှာ ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
‘ဒီဆင်းရဲတဲ့ နယ်မြေက ငါ့ရဲ့ မြင်းစီးသူရဲတပ်ဖွဲ့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ သူတို့ကို အကုန်သတ်ပြီး သက်သေအထောက်အထားတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် ကောင်းမလား…’
“ငြိမ်းချမ်းစွာနဲ့ အဖမ်းခံလိုက်စမ်း၊ ရာဇဝတ်ကောင်!”
သို့သော် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို မဆုံးဖြတ်ရသေးခင်မှာပင် ရဲတိုက်တံခါးများ ပွင့်ထွက်လာပြီး မြင်းစီးသူရဲများ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြသည်။
သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ ရာပေါင်းများစွာ ရှိပြီး တောင်ပိုင်းရှိ ဤကျေးလက်ဒေသမျိုးတွင် ဘယ်သောအခါမှ မမြင်ဖူးသည့် မြင်ကွင်းမျိုးဖြစ်သည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။”
နယ်မြေကို ဝိုင်းရံထားသော မြင်းစီးသူရဲများကြားမှ သပ်ရပ်သော ယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ထားသည့် အသက်အရွယ်ရ အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူက တည်ကြည်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။
“ကျွန်တော်က အင်ပါယာ ရဲ့ တတိယတပ်မဟာမှူး၊ နယ်စား ပီရက်ဇ် ဖြစ်ပါတယ်။”
“…!?”
ခန်းမထဲရှိ လူအားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။
“ဘာလို့ ဗဟိုတပ်မတော်က ဒီကျေးလက်ဒေသကို ရောက်လာရတာလဲ…”
အကြောင်းရင်းမှာ မကြာမီ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
“နယ်စား လောရန့်စ်! မင်းကို တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်သစ်နဲ့ ပူးပေါင်းမှုကြောင့် နိုင်ငံတော်သစ္စာဖောက်မှုနဲ့ ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီ။”
“…!?”
နယ်စား လောရန့်စ် မှာ သူ၏ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တုန်ယင်သွားပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ အေးခဲသွားသည်။ သူတို့ ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ။
ထို့နောက် နယ်စား ပီရက်ဇ် ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားများက ခန်းမထဲရှိ လူအားလုံးကို ထပ်မံ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
“ပြီးတော့ ဟိုမှာ လဲကျနေတဲ့ လူလည်း ပါတယ်! အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်သစ်မှာ ပါဝင်ပတ်သက်မှုနဲ့ အင်ပါယာ ရဲ့ နယ်စားတစ်ဦးအနေနဲ့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ တာဝန်နေရာက ထွက်ခွာလာမှုအတွက် စစ်ဆေးဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။”
စလပ်!
သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသော မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦးက ဟောင်းဝပ်ဟုခေါ်သည့်၊ သို့မဟုတ် စူပါဟျူးမန်းဟု ခေါ်သည့် သူ၏ မျက်နှာမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ခွာချလိုက်သည်။
ထပ်ပြီး အံ့သြစရာ မရှိတော့ဟု ထင်ရသော်လည်း အချို့သော မှူးမတ်များမှာ အံ့အားသင့်စွာ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။
“အဲဒီမျက်နှာက?”
“နယ်စား ပက်ထရစ် မဟုတ်လား။”
ပေါ်လာသည့် မျက်နှာမှာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို တာဝန်ယူထားသော စူပါဟျူးမန်း နယ်စား ပက်ထရစ်ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဟောင်းဝပ်အဖြစ် အသွင်ယူထားသူ ဖြစ်သည်။
ပီရက်ဇ် က ထိုအချက်ကို အတည်ပြုပြီး ကြေညာလိုက်သည်။
“ဒါက အရှေ့ပိုင်းက ရရှိတဲ့ လူသားအရေပြားနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အလွန်ကျွမ်းကျင်တဲ့ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုပဲ! ဒီအချက်နဲ့တင် သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို သံသယဖြစ်စရာ မလိုတော့ဘူး မဟုတ်လား။”
“…”
ဘာမျှ ပြန်ပြောစရာ မရှိတော့ပေ။
မြင်းစီးသူရဲများက အသက်ရူရုံသာ ရှိတော့သည့် နယ်စား ပက်ထရစ်ကို ထူထဲသော သံကြိုးများဖြင့် ကြမ်းတမ်းစွာ ချည်နှောင်လိုက်သည်။
“…!?”
နယ်စားမှာ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း နားမလည်ဘဲ ကိန်းစ် နှင့် ပီရက်ဇ် တို့ကြားကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သက်သေများထဲမှ လူငယ်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။
“ကျွန်တော် ရှင်းပြပေးပါ့မယ်၊ နယ်စားကြီး။”
ခဏအကြာတွင် ကိန်းစ် မှာ ကုသမှုခံယူပြီးနောက် သတိပြန်လည်လာပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ပြုံးစစ ဖြစ်နေသော ထိုသူကို ကြောင်တောင်တောင် မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဒက်ဗွန် အစ်ကို! အစ်ကို ဒီကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ။”
“အင်း၊ ငါ ဒီကို အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်နဲ့ ရောက်လာတာ။”
“ဘာလဲ? အရှင်မင်းကြီးကလား?”
ကိန်းစ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ယူရီးယပ်စ် သူ့ကို မကြာသေးမီက ပြောခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။
“မင်း အလုပ်တွေ လုပ်ခဲ့တာ လုံလောက်ပါပြီ။ မင်းရဲ့ ဇာတိမြေကို ပြန်ပြီး နားလိုက်ပါတော့!”
***
အဖြစ်အပျက်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဤသို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။
“တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်သစ် ဟုတ်လား။”
ယူရီးယပ်စ် သည် မြို့တော်အတွင်းရှိ မတည်ငြိမ်သော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် တောင်ပိုင်းတွင် မှူးမတ်များကို အဓမ္မစုစည်းနေသည့် အင်အားစုသတင်းများကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။
“ပြီးတော့ တောင်ပိုင်းရဲ့ စူပါဟျူးမန်း နယ်စား ပက်ထရစ်က အဲဒီနောက်ကွယ်မှာ ရှိနေပုံပဲ။”
ဂျေဂယ် ဟွာယောင်း ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယူရီးယပ်စ် သည် မတုံ့ဆိုင်းဘဲ စကားတစ်ခွန်းကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
“ပြိုင်ဘက်က အဲဒီလူဆိုရင်တော့ ကိန်းစ် ကို လွှတ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။”
“ကိန်းစ် ကို ပြောတာလား?”
သူ့ဘေးတွင်ရှိသော ဒက်ဗွန် က ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။
သူသည် ယူရီးယပ်စ် ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်သော်လည်း ကိန်းစ် က စူပါဟျူးမန်းတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား။
“သူက အင်ပါယာ ရဲ့ စူပါဟျူးမန်းတွေထဲမှာ အားအနည်းဆုံး မဟုတ်ဘူးလား။ ပြီးတော့ ဗစ်တာ ဆီက ကြားတာက သူက အရည်အချင်းရှိပေမဲ့ မောက်မာပြီး ရက်စက်တယ်၊ အဲဒါကြောင့် နယ်စားကြီးက သူ့ကို မနှစ်မြို့ဘူး။ သူက အဲဒီလို လူမျိုးကိုတော့ ရင်ဆိုင်နိုင်မှာပါ။”
“ဒါပေမဲ့…”
ဒက်ဗွန် သည် နောက်ထပ် တစ်စုံတစ်ခု ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
ယူရီးယပ်စ် သည် ကိန်းစ် ကို သေတွင်းထဲ ပို့မည့်သူမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ခန့်မှန်းပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပါ့မယ်။”
“ငါ မင်းကို ယုံတယ်၊ ဒက်ဗွန်။”
ထိုအချိန်တွင် ယူရီးယပ်စ် မှာ မြို့တော်တွင်း ပြဿနာများကြောင့် တောင်ပိုင်းမှ ပြဿနာရှာသူများအတွက် အချိန်ပေးရန် မရှိပေ။
ထို့အပြင် တောင်ပိုင်းမှူးမတ်များ ဘယ်လောက်ပင် ပူးပေါင်းပါစေ၊ ဒက်ဗွန် ဦးဆောင်သည့် တတိယတပ်မဟာကို မယှဉ်နိုင်ပေ။
‘ပြဿနာက တောင်ပိုင်းရဲ့ စူပါဟျူးမန်း နယ်စား ပက်ထရစ်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ခန့်မှန်းချက် မှန်ရင်တော့ ကိန်းစ် က သူ့ကို တားဆီးဖို့ လုံလောက်လိမ့်မယ်။’
ယူရီးယပ်စ် တွင် သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ယခင်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များကြောင့် ဖြစ်သည်။
“နယ်စားကြီးကို ဖယ်ထားရင် တောင်ပိုင်းမှာ အကောင်းဆုံး မြင်းစီးသူရဲလို့ ဘယ်သူ့ကို သတ်မှတ်မလဲ။”
“နောက်ထပ် စူပါဟျူးမန်းတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ နယ်စား ပက်ထရစ် ဖြစ်မှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
“ဒါပေမဲ့ ရှုံးပွဲမရှိတဲ့ သခင် ကိန်းစ် ကော။”
“သူက စူပါဟျူးမန်းတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ ထင်သလား။”
သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် လူတိုင်းသည် နယ်စားကြီးမှလွဲလျှင် ထိုနှစ်ဦးကို တောင်ပိုင်း၏ အကောင်းဆုံး ဓားသမားများဟု သတ်မှတ်ကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏ ရလဒ်နှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ရှိသည်။
“ငါ့ကို အဲဒီလို လူမျိုးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်တာ တကယ် စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်။”
သို့သော် နယ်စား ပက်ထရစ်မှာ ပျင်းရိသည်ဟု သတင်းထွက်နေသော ကိန်းစ် နှင့် အနှိုင်းခံရသည်ကို အမြဲတစေ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံရသည်။
တစ်နေ့တွင် သူသည် ကိန်းစ် ၏ နယ်မြေသို့ သွားရောက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။
“ဟူး… ဒါက ရှုံးနိမ့်ခြင်းနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်မယ့် ကိစ္စပဲ…”
ကိန်းစ် မှာ သူ၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် အလွန်အမင်း အခက်တွေ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အိမ်တွင်း၌ လျှို့ဝှက်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် သဘောတူလိုက်သည်။
ရလဒ်မှာ အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် သရေကျသွားခဲ့သည်။
“…”
တိုက်ပွဲအပြီးတွင် နယ်စား ပက်ထရစ်မှာ ဘာမျှ ပြန်မပြောတော့ဘဲ သူ့နယ်မြေသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ကိန်းစ် ကို နာမည်ကြီးစေခဲ့သည့် အဓိကဖြစ်ရပ် ဖြစ်သည်။
သူသည် ရှုံးပွဲမရှိမှတ်တမ်းတွင် စူပါဟျူးမန်းတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် နယ်စား ပက်ထရစ်မှာ မောက်မာပြီး ရက်စက်ကြောင်း ယူရီးယပ်စ် ကြားလိုက်သည့်အခါ သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
‘သူသာ အဲဒီလို စိတ်နေသဘောထားရှိရင် ကိန်းစ် ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ယခင်ဘဝက အဲဒီတိုက်ပွဲက ကိန်းစ် ရဲ့ အနိုင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။’
ကိန်းစ် မှာ သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်သည့် အရည်အချင်း ရှိသည်မှာ သေချာသဖြင့် ယူရီးယပ်စ် က သူ့ကို တောင်ပိုင်းသို့ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
တကယ်တော့ သူ့ကို နယ်မြေသို့ စေလွှတ်ပြီး ထိုသို့ ဒျူးရယ်တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်စေခြင်းမှာ သူ၏ စီမံချက်မဟုတ်ဘဲ ဒက်ဗွန် ၏ အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။
‘တကယ်လို့ တိုက်ပွဲတစ်ခုခုမှာ မတော်တဆမှုကြောင့် ကိန်းစ် ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရရင် ငါ အရှင်မင်းကြီးကို မျက်နှာပြရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။’
ထို့ကြောင့် ဒက်ဗွန် သည် နယ်မြေချင်း စစ်ဖြစ်စေမည့် အစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် လောဘကြီးသော နယ်စား လောရန့်စ် မှာ ကိန်းစ် ၏ ဇာတိနယ်မြေကို မျက်စိကျနေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြား တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်စေရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။
ဒက်ဗွန် သည် သက်သေတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ တိုက်ပွဲကို လာရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။
ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်း အချက်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ တပ်မဟာကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။
သူသည် ကိန်းစ် အန္တရာယ်ရှိလာပါက ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံးသော ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကိုလည်း ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။
***
“…”
ဇာတ်လမ်းအစအဆုံးကို ကြားပြီးနောက် ကိန်းစ် မှာ တုန်ယင်သွားပြီး မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
“အရှင်မင်းသား!”