“ပထမမင်းသားကြီးက နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ။ အားလုံးပဲ ပြင်ဆင်ထားကြတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။”
“မင်းတို့ရဲ့ သေတမ်းစာတွေကို ရေးပြီးကြပြီလား။”
“ပေးပို့နိုင်ပါ့မလား။ ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ဘဲ မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရမှာ သေချာတယ်။”
ဂရန်းဒုက္ခထံမှ ကျေးဇူးအမြောက်အမြား ခံစားခဲ့ရသော တောင်ပိုင်းမှ မှူးမတ်များမှာမူ အိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့သော တစ်ပတ်တာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရသည်။ အထူးသဖြင့် နန်းတော်အတွင်း၌ လက်တွေ့အားဖြင့် အကျဉ်းချခံထားရသကဲ့သို့ ရှိနေကြသည့် ရာထူးကြီးမှူးမတ်များမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။
သို့သော် သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည့် ဂရန်းဒုက္ခမှာမူ အေးစက်စက် အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။ သက်ကြီးမှူးမတ်များဆိုလျှင် သေတမ်းစာများကိုပင် သီးခြားစီ ရေးသားထားနှင့်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်မင်းသည် မည်ကဲ့သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်ကြောင်း သူတို့အလွန်တရာ ကောင်းကောင်း သိကြပေသည်။
“သူက ငါတို့ကို အပြတ်ရှင်းပစ်မယ့် ဒီလို ရွှေလိုအခွင့်အရေးမျိုးကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ငါတို့နဲ့ ဂရန်းဒုက္ခကို ဆက်စပ်ပြပြီး အားလုံးကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။”
အချို့က ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြပြီး အချို့ကမူ အရှုံးပေး သက်ပြင်းချလျက် မှူးမတ်များသည် နန်းတော်တွင်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ထီးနန်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဧကရာဇ်မင်းက စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သကဲ့သို့ ထိုကိစ္စကို နောက်ဆုံးတွင် စတင်ပြောကြားလိုက်သည်။
“အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စ ဖြစ်တဲ့ ဂရန်းဒုက္ခရဲ့ ကိစ္စကစပြီး အားလုံးကို စတင်ကြရအောင်။”
‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ…’
‘ကျုပ် အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ!’
မှူးမတ်များမှာ ဧကရာဇ်ထံသို့ အကြည့်များ စိုက်ထူရင်း ရင်ထဲတွင် တထိတ်ထိတ်နှင့် တုန်လှုပ်နေကြသည်။ သို့သော် ဧကရာဇ်က တစ်စုံတစ်ရာကို အမှတ်ရသွားဟန်ဖြင့် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
“တွေးကြည့်တော့လည်း ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးဖို့အတွက် ငါ့ထက် ပိုပြီးအရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ ပထမမင်းသား လီယွန်! ရှေ့ကိုထွက်လာပြီး ရှင်းပြစမ်း!”
“အရှင်မင်းကြီး။”
ထိုအမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မှူးမတ်များမှာ ပို၍ပင် အရှုံးပေး လက်မြှောက်အလံပြကြတော့သည်။ လွန်ခဲ့သည့်တစ်ပတ်က လီယွန် နှင့် ဂရန်းဒုက္ခတို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို သူတို့အားလုံး ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည် မဟုတ်ပါလော။ ထိုကဲ့သို့သော သာမန်မဟုတ်သည့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးက မျက်လုံးများ နီရဲနေခဲ့လျှင် သေဘေးမှ ပြန်လွတ်လာလျှင်တောင်မှ ဤနန်းရုံးတော်မှ လွတ်မြောက်သွားရန် လမ်းစမရှိတော့ပေ။
လီယွန် သည် နန်းတော်တရားရုံး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်လာပြီး ဧကရာဇ်ကို မော့ကြည့်ကာ စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ၏စကားများမှာ မှူးမတ်များ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့သည်။
“ကျွန်တော်မျိုးက ဂရန်းဒုက္ခရဲ့ အကူအညီနဲ့ ဒီလုပ်ကြံတိုက်ခိုက်မှုကြီးထဲကနေ သီသီလေး အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာခဲ့တာပါ။ အဲဒီလို သစ္စာရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဟာ အမည်မသိ တိုက်ခိုက်သူတွေကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးသွားရတာဟာ တကယ်ကို နှမြောစရာကောင်းပြီး စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ။”
“…!ด์”
‘ပထမမင်းသားက ဘာတွေစားမိလို့ ဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ။’
‘မင်းကိုယ်တိုင်က ဂရန်းဒုက္ခနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာလေ၊ အခု ဘာတွေပြောနေတာလဲ။’
မှူးမတ်များမှာ အာမေဍိတ်သံပင် မထွက်နိုင်အောင် အံ့သြချီးကျူးသွားကြသည်။ တကယ်တမ်းတွင်မူ ဂရန်းဒုက္ခ၏ အသက်ကို အဆုံးသတ်သွားစေခဲ့သည်မှာ နောက်ဆုံးပေါ်ပေါက်ကွဲမှုကြီးပင်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ အမြင်အရဆိုလျှင် လီယွန် ကပင် သတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘာတဲ့၊ မင်းအသက်ကို ကယ်ခဲ့တယ် ဟုတ်စ။
ပိုဆိုးသည်မှာ လီယွန် က သူတို့၏ ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ဆားလာသိမ်းကြဲသကဲ့သို့ ဆက်လက်ပြောဆိုလာခြင်းပင်တည်း။
“သူဟာ အင်ပါယာ ရဲ့ အကောင်းဆုံး သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သစ္စာရှိတဲ့ မှူးမတ်တစ်ပါးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ နိုင်ငံတော် အခမ်းအနားနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ လေးစားဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဈာပနကို ရရှိဖို့ သင့်တော်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ မိသားစုထံကိုလည်း စစ်ရေးဆိုင်ရာ ရဲစွမ်းသတ္တိဆုတံဆိပ်ကို ပို့ပေးသင့်တယ်လို့ ထင်မြင်မိပါတယ်”
ထိုအချိန်တွင် မှူးမတ်အားလုံး၏ အကြည့်များသည် ဧကရာဇ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဟာသလုပ်မှုကို ဧကရာဇ်က မည်သည့်အခါမျှ သည်းခံမည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်းသိကြသည်။
“ဟွန်း… ငါတို့ မကြာခဏ အငြင်းပွားခဲ့ကြပေမဲ့ အင်ပါယာ က ဂရန်းဒုက္ခကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာဟာ တကယ်ကို နှမြောစရာပါပဲ။ မင်းတို့လည်း အဲဒီလို မထင်ကြဘူးလား။”
“…”
လီယွန် အား ဆူပူကြိမ်းမောင်းမည့်အစား ဧကရာဇ်က သူ၏အဖြေဖြင့် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ မှူးမတ်များမှာ ခဏတာမျှ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤအခြေအနေကို သူတို့ မည်ကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ရမည်နည်း။
သို့သော် မှူးမတ်များထဲတွင် ပါးနပ်သွက်လက်သူများလည်း ရှိနေကြသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် ပါးစပ်ဟပြောဆိုလာသူမှာ စတိုင်ကျသော မုတ်ဆိတ်မွှေးရှိသည့် အသက်လတ်ပိုင်း မှူးမတ်တစ်ဦးပင်တည်း။
“မှန်လှပါပေတယ်! ဂရန်းဒုက္ခဟာ သူ့ရဲ့ဘဝတစ်ခုလုံးကို အင်ပါယာ အတွクト စွန့်လွှတ်အလုပ်အကျွေးပြုခဲ့တာပါ။ ပထမမင်းသားရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုကို ကျွန်တော်မျိုး အံ့သြမိပါပေတယ် ဟားဟား…”
‘အာ!’
ထိုအခါမှသာ မှူးမတ်အများစုမှာ ဤအခြေအနေ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ အခြားမှူးမတ်တစ်ဦးကလည်း အမြန်ပင် ပါးစပ်ဟလာသည်။
‘ပထမမင်းသားကြီးကို တင်ပြအပ်ပါတယ်။ အရှင်မင်းရဲ့ ပညာရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လိုပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။ ဂရန်းဒုက္ခဟာ ထူးချွန်တဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်တင်မကဘဲ တောင်ပိုင်းမှူးမတ်တွေရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးလည်း ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်’
အချို့မှူးမတ်များဆိုလျှင် မြေပြင်နှင့်ထိတော့မည့်အမွှာ အလွန်အမင်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသေးသည်။
သူတို့အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိနေကြသည်။
‘ဒါက ငါတို့အတွက် စမ်းသပ်မှုပဲ။ ဂရန်းဒုက္ခနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အပြစ်တွေကို မဖော်ပြတော့ဘူး ဒီကစပြီး သူ့နောက်ကို သစ္စာရှိရှိ လိုက်နာဖို့ သတိပေးနေတာပဲ!’
‘ခေါင်းပြတ်ထွက်သွားမယ့်အစား ကြိုးနဲ့ ချည်နှောင်ခံလိုက်ရတာပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ပထမဦးဆုံး အသက်တော့ ရှင်အောင် လုပ်ရဦးမယ် မဟုတ်လား။’
လီယွန် က မျက်နှာကို တင်းတင်းမာမာ လုပ်ထားဟန်ဆောင်ကာ အထက်စီးဆန်သော လေသံဖြင့် ထပ်မံပြောဆိုလိုက်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ စကားတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခုတော့ မင်းတို့ဟာ အင်ပါယာ ရဲ့ အနာဂတ်ကို စဉ်းစားပေးတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သစ္စာရှိမှူးမတ်တွေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ငါ သိလိုက်ရပါပြီ။”
“ချီးကျူးတာ ခံရတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဟားဟား…”
လီယွန် နှင့် အချို့သော မှူးမတ်များအကြား သဟဇာတဖြစ်သော(?) အငွေ့အသက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ကျန်ရှိနေသူများမှာမူ မိမိတို့၏ ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားကြရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိကြတော့ပေ။
‘သေစမ်း! ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။’
‘သူတို့မှာ ရှက်တတ်တဲ့စိတ်တောင် မရှိကြဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် မျက်နှာပြောင်တိုက်နိုင်ကြတာလဲ…’
သူတို့ ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ လီယွန် နှင့် ဧကရာဇ်တို့ကမူ အချင်းချင်း ဖျော့တော့စွာ ပြုံးပြနေကြလေသည်။
‘ရည်ရွယ်ချက်က အောင်မြင်သွားပြီ။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ သူတို့ထဲမှာ အကျိုးအမြတ်လေးဘာလေး ရလာတာနဲ့ တော်ဝင်အာဏာကို လိုချင်တပ်မက်ဝံ့မယ့် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ကောင် ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ ဒီလိုဆို ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်။’
***
ဧကရာဇ်သည် မနေ့က လီယွန် ပြောခဲ့သော စကားကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြန်သည်။
“ဂရန်းဒုက္ခရဲ့ အပြစ်တွေကို မစွပ်စွဲဘူးလား။”
“ပြီးတော့ သူ့ကို သစ္စာရှိတဲ့ မှူးမတ်တစ်ပါးအဖြစ် ကြီးကျယ်ခမ်းနားအောင် ပုံဖော်ပေးရမယ်ပေါ့။”
“ဟွန်း…”
ဧကရာဇ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် စဉ်းစားတွေးခေါ်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူသည် လီယွန် ၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ ထိုအကြံကို သူ သိပ်မကြိုက်လှပေ။
“သူ့ကို မတော်တဆ သေဆုံးသွားတယ်လို့ပဲ ဘာလို့ မပြောလိုက်တာလဲ။ ဘာကြောင့် သူ့ကို အဲဒီလောက်အထိ ဂုဏ်ပုဒ်တွေ ပေးဖို့ လိုအပ်နေရတာလဲ။”
သို့သော် လီယွန် ၏ အဖြေကမူ ခိုင်မာပြတ်သားလှသည်။
“ဒါမှသာလျှင် ဂရန်းဒုက္ခရဲ့ နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြတဲ့ မှူးမတ်တွေကို လှုပ်ခါနိုင်မှာ ဖြစ်လို့ပါပဲ!”
“…!?”
ထိုအခါမှသာ ဧကရာဇ်သည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
“သူတို့အချင်းချင်းကြားမှာ သပ်လျှိုကွဲပြားအောင် လုပ်ချင်တာပေါ့လေ။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ သူတို့ထဲမှာ အသက်ကို တန်ဖိုးထားတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေမှာ သေချာပါတယ်။”
ပြည်တွင်းစစ် ဖြစ်ပွားခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တောင်ပိုင်းမှူးမတ်များ အလွန်အမင်း စည်းလုံးနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးဟူသည်မှာ ယုံကြည်ရခက်လှပေသည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ ဂရန်းဒုက္ခ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ပေးပြီး မိသားစုများကို အပြစ်မတင်ဘူးဆိုလျှင် သူတို့ ဘယ်လိုတွေးကြမည်နည်း။ လက်ရှိဧကရာဇ်နှင့် မတူဘဲ အနာဂတ်တွင် အာဏာ၏ဗဟိုချက် ဖြစ်လာမည့် လီယွန် က သူတို့နှင့် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရန် ဆန္ဒရှိလိမ့်မည်ဟု ဧကန်မုချ ယုံကြည်သွားကြလိမ့်မည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် ဂရန်းဒုက္ခ၏ အကျိုးစီးပွားကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်သာ သူ့နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပါလော။
“ထိရောက်မှုတော့ ရှိမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့နဲ့ အလျှော့အတင်းလုပ်မယ့် ဒီအကြံကိုတော့ ငါ သိပ်မကြိုက်လှဘူး။”
ဧကရာဇ်မှာ ကျေနပ်အားရခြင်း မရှိလှပေ။ သို့သော် သူပြောပြီးသားစကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းမည့်သူမျိုးကား မဟုတ်ပေ။
“ဒါဆိုရင် မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်တော့။ ဒါပေမဲ့သာ ဟန်ချက်ညီအောင် မထိန်းနိုင်ဘူးဆိုရင် အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်တာထက် ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်။”
“ဒါတော့ ကျွန်တော် သိပါတယ်။”
လီယွန် က တစ်ချက် ထပ်ပြုံးလိုက်သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အားလုံးကို အမြစ်ပြတ်ရှင်းပစ်သည်ထက် သွေးထွက်သံယိုမှု ပိုနည်းလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဧကရာဇ်၏ အာဏာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် မှူးမတ်များကို ချော့မော့သိမ်းသွင်းရန်အတွက်မူ ပိုမိုကြိုးစားအားထုတ်မှုများ လိုအပ်ပေမည်။
‘ဒါပေမဲ့ လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသရွေ့တော့ ငါ လုပ်နိုင်ပါတယ်!’
သူ့တွင် လူတို့၏ စွမ်းအားအချက်အလက်များ နှင့် အတွင်းစိတ်များကို မြင်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသည်။ ဤစွမ်းရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် သူတို့ထဲမှ မည်သူက သူ့နောက်ကို လိုက်မည်ဖြစ်ပြီး မည်သူက ဆန့်ကျင်မည်ကို အလွယ်တကူ ခွဲခြားထုတ်ယူနိုင်ပေသည်။
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ဧကရာဇ်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားကို နောက်ဆုံးတွင် ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး ထပ်မံစကားဆိုလာသည်။
“ပြီးတော့ နောက်ထပ် အခြေအနေတစ်ခု ရှိသေးတယ်။”
လီယွန် ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖန် တောက်ပသွားသည်။ ဧကရာဇ်တွင် သူ့ကို တောင်းဆိုစရာ တစ်ခုခု ရှိနေသေးသည်ပေါ့။
“ပြောပြပါ အရှင်မင်းကြီး။”
***
နန်းတော်တွင်းရှိ မှူးမတ်များမှာ လီယွန် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အုပ်စုနှစ်စု ကွဲသွားကြတော့သည်။
တစ်စုမှာ သူ့ကို အမြှောက်ပင့်ကာ ယခင်ကကဲ့သို့ အသက်ကို တောင်းပန်ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ကျန်တစ်စုမှာမူ ထိုမှူးမတ်များကို အံ့သြမှင်တက်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချနေကြသူများပင်တည်း။ သူတို့ကတော့ အနည်းငယ် ဦးနှောက်ရှိကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။
‘ငါတို့တော့ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ပြီး အလံမထောင်နိုင်တော့ဘူး။ အချင်းချင်း လက်တွဲလိုက်ကြရင်တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ ပထမမင်းသားရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ စကားတွေနောက် ပါသွားကြတာကလည်း အများကြီးပဲလေ…’
မှူးမတ်မဟုတ်သော်လည်း မျက်နှာတင်းမာနေသူ တစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။ ထိုသူမှာ မှူးမတ်များဘက်တွင် တိတ်တဆိတ် ရပ်နေသော ဒုတိယမင်းသား လီယွန် ပင်တည်း။
သူ့စိတ်ထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် တွေဝေနေမိသည်။
‘သာမားကိုသာ ငါ ကောင်းကောင်းဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါက ငါနဲ့ ဂရန်းဒုက္ခတို့ကို အမြစ်ပြတ်ဖြုတ်ချဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလိုနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ။’
လီယွန် နားမလည်နိုင်ပေ။ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ရရင်တောင် သူ့ကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မည်။ ဘာကြောင့်များ အကြွင်းအကျန်တွေ ချန်ထားခဲ့ရတာပါလိမ့်။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂရန်းဒုက္ခ သေပြီဆိုတာ ကြားလိုက်ရတုန်းကဆိုရင် လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်ဖို့အထိ စဉ်းစားမိခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခွင့်အရေးက အလုံးစုံ ပျောက်ကွယ်သွားတာတော့ မဟုတ်သေးဘူး ထင်တယ်?’
သို့သော် ယခုအခါ သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသော လီယွန် မှာ ဧရာမ တံတိုင်းကြီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေချေပြီ။ ထို့ကြောင့် သူ့ခေါင်းထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
ထိုစဉ် ဆူညံသံများကို ရပ်တန့်သွားစေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဟမ်း! ဟမ်း!”
ဧကရာဇ်၏ ချောင်းဆိုးသံကြောင့် နန်းတော်အတွင်း ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“ဒါဆိုရင် ဂရန်းဒုက္ခနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စကို ငါတို့ သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း ပြီးပြတ်စေမယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေ့အတွက် ဒုတိယအချက် အစီအစဉ် ဆက်ရှိသေးတယ်”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီယွန် နှင့် ဧကရာဇ်မှလွဲ၍ နန်းတော်အတွင်းရှိ အခြားသူအားလုံးမှာ ဗျာများသွားကြသည်။ ဂရန်းဒုက္ခ၏ ပုန်ကန်မှုပြဿနာက ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် နောက်ကွယ်တွင် အခြားအချက် အဘယ်ကိစ္စ ရှိနေဦးမည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။
“ဝမ်းနည်းဖွယ် ကွယ်လွန်သွားရှာတဲ့ ဂရန်းဒုက္ခအပြင် အခြားသော ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို ဖန်တီးပေးခဲ့တဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား”
“အာ!”
ထိုအခါမှသာ နန်းတွင်းမှူးမတ်အပေါင်းက အော်ဟစ်သံပြုကြလေသည်။ တွေးကြည့်မှ လီယွန် ၏ ဂုဏ်ပြုဆုလာဘ်ကိစ္စမှာ ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေတကား။
လီယွန် ပြုံးစိစိ လုပ်လိုက်သည်။ မနေ့က ဧကရာဇ် ပေးခဲ့သော နောက်ဆုံး အခြေအနေကို သူ သတိရသွားသည်။ သူ ငြင်းဆန်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။
ဧကရာဇ်က တင်းမာသော မျက်နှာထားဖြင့် စကားစတင်ပြောလာသည်။
“ဒီဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်မှုကိုပါ ထည့်တွက်ပြီး မင်းကို ချီးကျူးနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် တစ်ခွန်းတည်းပဲ ငါ ပြောမယ်”
“…”
ပရိသတ်တို့က တိတ်ဆိတ်လျက် ဧကရာဇ်၏ စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
“မင်း သရဖူဆောင်းမင်းသား (အိမ်ရှေ့စံ) ရာထူးကို ရယူလိုသလား”
လီယွန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုးကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငယ်သေးတယ်၊ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိသေးတယ်လို့ ထင်ဆဲပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လုပ်ဆောင်ပါမယ်”
“ဒါဆိုရင် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီပေါ့? ကန့်ကွက်ချင်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ရှေ့ထွက်ပြီး ပြောနိုင်တယ်”
തീർച്ചပါပဲ၊ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ထိုသို့ လုပ်ရဲမည့်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ ဧကရာဇ်က ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
‘နောက်ဆုံးတော့ ဒီစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ရာထူးကနေ ငါ အနားယူဖို့ ပြင်ဆင်လို့ရပြီပေါ့’
“ဒါဆိုရင် မင်းအတွက် ပြင်ဆင်ချိန် အနည်းငယ် လိုအပ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သုံးလအကြာမှာ ပထမမင်းသား လီယွန် ရဲ့ အိမ်ရှေ့စံ ဘိသိက်ခံပွဲကို ကျင်းပကြစို့!”
ထိုသို့ဖြင့် ထိုနေ့၏ နန်းတော် အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် လီယွန် မှာ အဆုံးအစမရှိ ရောက်ရှိလာကြသော မှူးမတ်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း ချွေးစေးများ ပြန်လာရတော့သည်။
“အရှင် ပထမမင်းသား! ဂုဏ်ယူပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ အရှင်မင်းသား အိမ်ရှေ့စံဆိုပြီး ခေါ်ဝေါ်ခံရတော့မှာပါ”
“ဂရန်းဒုက္ခအပေါ် ဆက်ဆံခဲ့ပုံနဲ့ပတ်သက်ပြီး ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခုနက မပြောလိုက်ရပေမဲ့ ကျွန်တော်က တောင်ပိုင်းက လူဘတ် ရဲ့ ကောင်လေးပါပဲ။ ကျွန်တော်မျိုးကတော့…”
ဧကရာဇ်ဂိုဏ်း မှ ဗျူရိုကရက်များသာမက လီယွန် ဘက်သို့ ကူးပြောင်းလာကြသော မှူးမတ်များပါ သူ့ရှေ့တွင် အသီးသီး ဦးညွှတ်ကြကုန်၏။
ဗျူရိုကရက်အများစုမှာ စစ်မှန်သော ဂုဏ်ပြုလိုစိတ် ရှိကြသော်လည်း မှူးမတ်များကမူ လူအုပ်ကြားထဲ တိုးဝှေ့ကာ ၎င်းတို့၏ သိက္ခာကိုပင် မေ့ထားပြီး သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အမှတ်ဝင်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြသည်။
‘ဒီနေ့တော့ စောစောပြန်လို့ ရနိုင်တော့မယ် မထင်ဘူး’
သို့သော် မိမိ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် သူတို့ကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မောင်းထုတ်၍လည်း မဖြစ်ပေ။
သူ့အနေဖြင့် ပြုံးပြကာ နှုတ်ဆက်နေစဉ် နောက်ဆုံးတွင် သူ စောင့်မျှော်နေခဲ့သော လူတစ်ဦးက လျှောက်လာခဲ့သည်။
“အစ်ကိုတော်! ဂုဏ်ယူပါတယ်။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အစ်ကိုတော်လည်း ဂရန်းဒုက္ခ ကွယ်လွန်သွားတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိတ်ပူနေမှာ သေချာပါတယ်။ အဆင်ပြေရဲ့လား”
“ဝမ်းနည်းစရာ ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းရမယ့်အချိန်မှာ ဝမ်းနည်းရမယ်၊ ပျော်ရွှင်ရမယ့်အချိန်မှာ အတူတူ ပျော်ရွှင်ရမှာပေါ့”
သူ့ရှေ့တွင် လာရောက် နှုတ်ဆက်နေသော လီယွန် ကို ကြည့်ရင်း နောက်ဘက်ရှိ မှူးမတ်များက လျှာသပ်နေကြသည်ကို လီယွန် မြင်လိုက်ရသည်။
“ချီး! အာဏာကနေ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးက ဘာတွေ ပြောရမှန်း သိနေတာပဲလေ… ငါသာဆိုရင် သူ့ကို ဘယ်တော့မှ အလွတ်မပေးဘူး”
“ရှူး! ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အဲဒီလောက်ကြီး မဆိုးဘူးလို့ ကြားမိတာပဲ?”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒုတိယမင်းသားတစ်ပါးအနေနဲ့ အသက်ဆက်ရှင်ဖို့အတွက် ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ပုံစံကောင်းပြရမှာပေါ့။ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ”
“…”
လီယွန် တစ်ယောက် အပြင်ပန်းတွင် မကြားရသော်လည်း ရင်ထဲတွင် မီးခိုးတဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည်။ တကယ်တော့ လီယွန် သာ ဆန္ဒရှိလျှင် သူ့ကို အချိန်မရွေး ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ပေသည်။
လီယွန် ကလည်း အပြင်ပန်းတွင် လီယွန် ကို တောက်ပစွာ ပြုံးပြနေသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်နေ의။
‘မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်တွေ ဘာမှ ထပ်မလုပ်နဲ့တော့။ ဂရန်းဒုက္ခမှာ ဒီအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ဘာမှ ဆက်စပ်မှု မရှိဘူးဆိုတာ ပေါ်ပေါက်သွားပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ အရင်ဘဝကလို သူတို့ကို ဆွဲသွင်းနိုင်မယ့် တစ်ဦးတည်းသောသူက မင်းပဲ ရှိတော့တာလေ’
လီယွန် ကို ချက်ချင်း မရှင်းပစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ သူ့ကို ဝေးလံသော နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ နှင်ထုတ်လိုက်သည်ထက် နန်းတော်ထဲတွင် ဆက်ထားကာ ပုံမှန် စောင့်ကြည့်နေခြင်းက ပို၍ လုံခြုံသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သတင်းအသစ်တစ်ခု ရရှိပြီးနောက်တွင် သူ့၌ ဒုတိယ အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ရှိလာခဲ့သည်။
[လီယွန် ဗွန် ရှာနော့စ်]
ကစားသမား အလားအလာ (၅၀ ရာခိုင်နှုန်း)
သူ ပထမဆုံးအကြိမ် နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့ကို စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးစဉ်က လီယွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ လီယွန် (သူ့) ကိုယ်တိုင်သော်လည်းကောင်း၊ ကစားသမား အလားအလာ လုံးဝမရှိသလောက် နည်းပါးလှသည့် ဧကရာဇ်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သူ့၏ အလားအလာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် အလွန်တရာ မြင့်မားနေခဲ့သည်။
‘အသက် နှစ်ရာတောင် ရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ ဒီကောင်က ဘယ်လို ဗီဇပြောင်းကောင်မျိုးလဲ။ ဘာလို့ သူ့ရဲ့ အလားအလာက ဒီလောက်တောင် မြင့်နေရတာလဲ’