အခန်း ၈၉
ဥပဒေကြောင်းအရ စုံစမ်းစစ်ဆေးခံနေရတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဆိုတာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတဲ့ သဘာဝတစ်ခုပါပဲ။ တစ်ဖက်မှာလည်း ဒါမျိုးမဖြစ်တာကသာ အလွန်ကို ရှားပါးတဲ့ကိစ္စမျိုးပါ။
ကိုရီးယားနိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်းလုပ်ငန်းစုကြီး (၁၀) ခုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌတွေထဲမှာ ရာဇဝတ်မှတ်တမ်းမရှိတဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရှိမယ်လို့ ထင်ပါသလဲ။
ဒါပေမဲ့ လုပ်ငန်းစုဥက္ကဋ္ဌတွေ အကြာကြီးမရှိနေရင် ကိုရီးယားစီးပွားရေးအတွက် အခက်အခဲဖြစ်လာနိုင်တာကြောင့် သူတို့ကို အများအားဖြင့် ထောင်ဒဏ် (၃) နှစ်၊ စမ်းသပ်ကာလ (၅) နှစ်ဆိုပြီး ပြစ်ဒဏ်ပေးလေ့ရှိကြပါတယ်။
အစိုးရရှေ့နေတွေကလည်း အဲဒီလောက်အထိသာ စွဲချက်တင်ပြီး တရားရုံးတွေကလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချကြတာပါ။
တကယ်လို့ ငွေကြေးခိုးယူမှုပမာဏက အရမ်းများနေရင်တော့ ဥပဒေအရ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အနိမ့်ဆုံးပြစ်ဒဏ်ရှိတဲ့အတွက် ထောင်ဒဏ်ကျခံရမယ့် အခြေအနေမျိုးတွေ ရှိလာတတ်ပါတယ်။
အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာလည်း သူတို့ကို သမ္မတရဲ့ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်နဲ့ ပြန်လွှတ်ပေးလေ့ရှိပါတယ်။ SSK Group ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ချယ်တေးအန်းဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့လအနည်းငယ်ကပဲ သမ္မတရဲ့ အထူးလွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်နဲ့ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာခဲ့တာပါ။
ဒါပေမဲ့ OTK Company အနေနဲ့ တိုက်ရိုက်မလုပ်ကိုင်ရင်တောင် သူတို့မှာ လုပ်ငန်းခွဲပေါင်းစုံ ရှိနေပါသေးတယ်။ လက်ရှိ သူတို့ပါဝင်နေတဲ့ ကဏ္ဍတွေဖြစ်တဲ့ ငွေကြေး၊ မော်တော်ကား၊ ဖျော်ဖြေရေး၊ ခရစ်ပတို၊ အင်တာနက် လက်လီရောင်းချမှု၊ ဂိမ်း၊ အရွယ်ရောက်ပြီးသူများဆိုင်ရာ ဖျော်ဖြေရေး စတာတွေအထိပေါ့။
သူတို့ဟာ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေလိုပဲ စီးပွားရေးကို ချဲ့ထွင်နေကြတာပါ။ ကျွန်တော်က OTK Group ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်တဲ့အတွက် တစ်နေ့နေ့မှာ အစိုးရရှေ့နေတွေရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ခံရနိုင်တယ်လို့ ကိုယ့်ဘာသာတွေးမိပါတယ်။
“ဒီလောက်မြန်မြန် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
အစိုးရရှေ့နေရုံးထဲ ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ထမင်းစားတာနဲ့ စစ်ဆေးမေးမြန်းတာကလွဲရင် ဘာမှလုပ်စရာမရှိပါဘူး။ ဒီနေရာမှာ ဖုန်းသုံးလို့ရသလို အင်တာနက်သုံးလို့လည်း မရပါဘူး။
ဒီတစ်လျှောက်လုံး အလုပ်တွေနဲ့ အမြဲအလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ရတဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် ရုတ်တရက် ဘာမှလုပ်စရာမရှိတော့တဲ့အခြေအနေက ထူးဆန်းနေပါတယ်။ အလုပ်မလုပ်ရလို့ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေမိတာက ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ မမ ဟွန်းဂျူး လိုမျိုး အလုပ်စွဲလမ်းသူ ဖြစ်လာနေတာများလား။
အဲဒီကာလအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်တွေးမိပါတယ်။
အခုထိတော့ ဒါတွေက တကယ်ဖြစ်ပျက်နေတာလို့ မခံစားရသေးပါဘူး။
အနာဂတ်ဖြစ်နိုင်ခြေအချို့ကို ခဏတာ မြင်လိုက်ရုံနဲ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့တယ်ဆိုတာကို ယုံဖို့ခက်ပါတယ်။ စစ်မှုထမ်းပြီး ပြန်ထွက်လာတုန်းကဆိုရင် ကျွန်တော်က အိတ်ထဲမှာ တစ်ပြားမှမရှိတဲ့သူ၊ အခုတော့ တန်ဖိုးငွေ ဘီလီယံ ၅၀ ကျော်ရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ CEO ဖြစ်နေပြီ။
သွားရမယ့်လမ်းက အဝေးကြီးကျန်ပါသေးတယ်။ Eun Sung-cha နဲ့ ဂိမ်းက အခုမှ စတင်တာပါ။
“တွေးကြည့်ရင်တော့…”
မဲတွေကို စတင်ရေတွက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီထင်တယ်။
Brexit တုန်းကလောက်တော့ ကျွန်တော် မတုန်လှုပ်ပါဘူး။
အရင်တုန်းကဆိုရင်တော့ အရာအားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်ရတဲ့ အခြေအနေမျိုးပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒီလောက်ထိ မပြင်းထန်ပါဘူး။ ဒိုင်ယာနာ အနိုင်ရသွားရင်တောင် အခြေအနေက အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်မလာနိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ပိုက်ဆံနည်းနည်းပါးပါး ဆုံးရှုံးနိုင်ပြီး အနာဂတ်မှာ အခြေအနေနည်းနည်း ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်တာလောက်ပါပဲ။
လုပ်ရပ်တိုင်းမှာ အကျိုးဆက်ဆိုတာ ရှိစမြဲပါ။
ပုံမှန်အားဖြင့် လူတွေက အကြောင်းရင်းကို ရှာပြီးမှ ရလဒ်ကို ဆွဲထုတ်ကြပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ပြောင်းပြန်ပါ။ ကျွန်တော်က ရလဒ်တွေကို အရင်သိအောင်လုပ်ပြီးမှ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်တာပါ။
Ronald နဲ့ ပထမဆုံးတွေ့ခဲ့တဲ့အချိန်ကို ပြန်သတိရမိပါတယ်။ သူက စကားပြောရင် ပွင့်လင်းလွန်းတဲ့ပုံစံရှိပေမဲ့ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ စကားတွေကို ပြောတတ်ပါတယ်။
ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ IT လုပ်ငန်းတွေက စီးပွားရေးအကျပ်အတည်းကနေ ပြန်လည်နာလန်ထူလာခဲ့ပေမဲ့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကဏ္ဍကတော့ ကျဆင်းတဲ့လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနေဆဲပါ။
မကြာသေးမီက စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှုန်းက ၃% အထိ ရောက်ရှိလာပြီး ရှယ်ယာဈေးနှုန်းတွေနဲ့ မြို့ပြမြေဈေးတွေ တက်လာခဲ့ပေမဲ့ အလုပ်သမားတွေကတော့ ဒါတွေရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို သိပ်မခံစားခဲ့ရပါဘူး။
ရုံးဝန်ထမ်းတွေကို အဓိကကိုယ်စားပြုတဲ့ အထက်တန်းလွှာ နိုင်ငံရေးသမား ဒိုင်ယာနာ နဲ့ မတူဘဲ Ronald ကတော့ ဘေးဖယ်ခံထားရတဲ့ ဒေသတွေက လူတွေရဲ့ ခံစားချက်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
သူက လူမည်းမဟုတ်တဲ့ အမေရိကန်လူဖြူတွေရဲ့ ပင်မလူ့အဖွဲ့အစည်းကနေ ဖယ်ထုတ်ခံရမှာကို ကြောက်ရွံ့တဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် အသုံးချခဲ့ပါတယ်။ ဒီအတွက် သူက တရားမဝင် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူတွေကို လူထုရဲ့ ရန်သူအဖြစ် သွတ်သွင်းခဲ့ပြီး မူးယစ်ဆေးစွဲသူတွေ၊ ရာဇဝတ်ကောင်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် အကြမ်းဖက်သမားတွေအဖြစ် ပုံဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။
ဒါတွေက အမှန်ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကို အမေရိကန်လူဖြူတွေရဲ့ အလုပ်တွေကို လုယူနေတဲ့ လူဆိုးတွေအဖြစ် မြင်လာကြပါတယ်။
Ronald က မက္ကဆီကိုနယ်စပ်တစ်လျှောက်မှာ တရားမဝင် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူတွေကို တားဆီးဖို့အတွက် ကြီးမားလှပတဲ့ နံရံတစ်ခု တည်ဆောက်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပါတယ်။
ဒါက အလကားကတိတွေလို ထင်ရပေမဲ့ သူ့ရဲ့နောက်ကွယ်မှာတော့ နိုင်ငံရေးအရ တွက်ချက်မှုတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။
အရောင်အသွေးရှိတဲ့ လူအများစုက ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကို ထောက်ခံကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်လည်း ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ဒိုင်ယာနာ ကိုပဲ မဲပေးကြမှာမို့ပါ။
စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက သူတို့ထဲက တချို့ကလည်း Ronald ကို ထောက်ခံနေကြတာပါပဲ။
Ronald က ဝင်ရောက်နေထိုင်ပြီးသား (မဲပေးပိုင်ခွင့်ရှိတဲ့) တရားဝင် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူတွေကို ပြန်နှင်ထုတ်မှာမဟုတ်ဘဲ အနာဂတ်မှာ တရားမဝင် ဝင်ရောက်လာမယ့်သူတွေကိုသာ တားဆီးပေးမယ်လို့ အာမခံခဲ့ပါတယ်။ တရားမဝင်သူတွေ အများကြီး ဝင်လာရင် ဘယ်သူတွေက အထိခိုက်ဆုံးဖြစ်မလဲ။ အရင်ဆုံး ရောက်ရှိနေထိုင်နေတဲ့ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူတွေအပေါ်မှာပဲ သက်ရောက်မှာပါ။
Ronald က ဒေါသနဲ့ အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေသူတွေကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီး သူတို့ကြားချင်တဲ့ စကားတွေကို ပြောပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါက စော်ကားတဲ့စကားဖြစ်ဖြစ်၊ ရိုးရိုးစကားဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး။
ဒိုင်ယာနာ က ငြိမ်းချမ်းရေး၊ တရားမျှတရေးနဲ့ လူမှုဖူလုံရေးလိုမျိုး စိတ္တဇရည်မှန်းချက်တွေကို တင်ပြနေချိန်မှာ Ronald ကတော့ အလုပ်အကိုင်ဖန်တီးရေးနဲ့ အခွန်လျှော့ချရေးကို တည့်တည့်မတ်မတ် အာရုံစိုက်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီကွာခြားချက်တွေက ဘယ်လိုရလဒ်တွေကို ထွက်ပေါ်လာစေမလဲ။ နောက်ထပ်နည်းနည်းလောက် စောင့်ကြည့်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေ မှန်မမှန် သိရမှာပါ။
***
မဲရေတွက်ခြင်းကို စတင်လိုက်ပါပြီ။
ဒိုင်ယာနာ က ကယ်လီဖိုးနီးယားနဲ့ နယူးယောက်က မဲဆန္ဒနယ်မြေ အများအပြားကို အသာစီးရယူပြီး ချောချောမွေ့မွေ့ စတင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အရှေ့ဘက်နဲ့ အနောက်ဘက်က ကမ်းရိုးတန်းဒေသတွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ အပြာရောင်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပါတယ်။
တစ်ဖက်မှာလည်း Ronald က တက္ကဆက်ပြည်နယ်ကနေ မဲအများဆုံး ဒုတိယမြောက်ကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒိုင်ယာနာ က ကမ်းရိုးတန်းဒေသတွေကို အပြာရောင်ခြယ်သနေချိန်မှာ Ronald ကတော့ ပြည်တွင်းပိုင်းဒေသတွေကို အနီရောင်ခြယ်သနေပါတယ်။
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဒက်ထရွိုက်မြို့ရှိတဲ့ မစ်ရှီဂန်ပြည်နယ်က အနီရောင်လင်းလာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အီလီနွိုင်ပြည်နယ်မှာ အပြာရောင်လင်းလာတဲ့အခါ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီဘက်က ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြပါတယ်။
“ဝိုး!”
ဒိုင်ယာနာ လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားတဲ့ အသက်ရှူသံကို ထုတ်လိုက်ပါတယ်။ သံချေးတက်နေတဲ့ဒေသ (Rust Belt) က ပြည်နယ်နှစ်ခုလောက်ကိုပဲ အနိုင်ရလိုက်ရင် သူ လိုချင်တဲ့ မှော်နံပါတ် ၂၇၀ ကို ကျော်သွားနိုင်မှာပါ။
နေ့လယ်လောက်ဆိုရင် ရလဒ်တွေ ထွက်လာတော့မှာပါ။
CNN က ဒိုင်ယာနာ အနိုင်ရမှာ သေချာနေပြီလို့ သတင်းထုတ်ပြန်လိုက်ပြီး ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီရဲ့ ရွေးကောက်ပွဲစခန်းကတော့ သူတို့ အနိုင်ရသွားပြီလို့ ခံစားနေကြရပါတယ်။
ဒိုင်ယာနာ က သူ့ရဲ့ အမူအရာကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း Joel ကို တိုးတိုးလေး ညွှန်ကြားလိုက်ပါတယ်။ “လက်ခံစကားပြောမယ့် မိန့်ခွန်းကို တစ်ခေါက်လောက် ပြန်စစ်ပေးပါ။”
Joel ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ။”
***
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ငွေရေးကြေးရေးအဖွဲ့အစည်းတွေအားလုံးက ရွေးကောက်ပွဲ ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရင်း အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်နေကြပါတယ်။
ဒိုင်ယာနာ အနိုင်ရမှာ သေချာသွားတဲ့အခါ အားလုံးက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပါတယ်။ စတော့ဈေးကွက်က တည်ငြိမ်စွာနဲ့ မြင့်တက်လာပြီး နိုင်ငံခြားငွေကြေးဈေးကွက်ကလည်း တည်ငြိမ်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပြသလာပါတယ်။
အိုဟွန်းဂျူး ကတော့ မော်နီတာကို မျက်စိမခွာဘဲ စိုက်ကြည့်ရင်း ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက စတော့ဈေးကွက်နဲ့ ငွေကြေးဈေးကွက်တွေကို စောင့်ကြည့်နေပါတယ်။
“ရွေးကောက်ပွဲ ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲ။”
Henry က CNN ရဲ့ ရွေးကောက်ပွဲသတင်းဖော်ပြချက်နဲ့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ အချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီ အချက်အလက်တွေကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်ရှုလိုက်ပါတယ်။
“အီလီနွိုင်က ဒိုင်ယာနာ ဘက်ကို ရွေ့သွားပြီ။”
Ellie ကလည်း အမြန်ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်ပါတယ်၊ “အော်ရီဂွန်နဲ့ ဝါရှင်တန်လည်း အတူတူပါပဲ။ အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းကတော့ အကုန်သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီ။”
ဝင်ငွေအဆင့်အတန်းနဲ့ လူဦးရေသိပ်သည်းဆ မြင့်မားတဲ့ ဒေသတွေက ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကို ထောက်ခံလေ့ရှိတယ်ဆိုတာက မဲဆန္ဒစစ်တမ်းတွေမှာလည်း ထင်ဟပ်နေတဲ့ အချက်တစ်ခုပါ။
“Rust Belt ကရော ဘယ်လိုလဲ။”
“ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီက ပြည်နယ်အချို့မှာ ဦးဆောင်နေပေမဲ့ အဲဒါက အမှားအယွင်း ဖြစ်နိုင်ခြေအတိုင်းအတာအတွင်းမှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။”
ဝါရှင်တန်ဒီစီ ဒါမှမဟုတ် ဝိုင်အိုမင်းလို မဲကွာဟချက် အရမ်းကြီးတဲ့ ဒေသတွေမှာတော့ မဲရေတွက်ပြီး တစ်နာရီအတွင်းမှာပဲ ရလဒ်တွေ ထွက်လာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနိုင်အရှုံးနီးကပ်တဲ့ ဒေသတွေမှာတော့ မဲရေတွက်ပြီးဆုံးတဲ့အထိ စောင့်မှပဲ ရလဒ်ကို သိနိုင်မှာပါ။
OTK Company က ဒေါ်လာ ၂၅ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားပြီး ငွေသားလက်ကျန် ဒေါ်လာ ၅ ဘီလီယံကျော် ရှိနေပါသေးတယ်။ K Company ကလည်း ဒေါ်လာ ၄၀ ဘီလီယံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါသေးတယ်။
လုံခြုံရေးကုမ္ပဏီများ၊ ပုဂ္ဂလိက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုရန်ပုံငွေများနှင့် ဟက်ချ်ရန်ပုံငွေများက တစ်ဖက်ဖက်သို့ အလွန်အကျွံ ယိမ်းယိုင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသော်လည်း သူတို့သည် ရှားပါးလှသော စိတ်သက်သာရာရစေသည့် ဈေးကွက်တက်ခြင်းကို ခံစားနေကြရသည်။
OTK Company ကမူ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေအထားတွင် လောင်းကြေးထပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် K Company က အရောင်းအဝယ်ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်နေသည်။ ဆန်းယော့ပ် ဆန်းယော့ပ် က ဈေးကွက်တက်လာသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အရောင်းအော်ဒါများကို ဆက်တိုက်ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အိုဟွန်းဂျူး အိုဟွန်းဂျူး က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်သည်။
“ဂျင်ဟူး ကို ဆက်သွယ်လို့ မရတာ စိတ်ပျက်စရာပဲ။”
အိုတက်ဂျူ က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။ “စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် Ronald က သမ္မတ ဖြစ်လာမှာလေ။”
“ဘာလို့ အဲဒီလို ထင်ရတာလဲ။”
“မမသာ သူ့ကို လူချင်းတွေ့ဖူးရင် ကျွန်တော့်လိုပဲ တွေးမိမှာပါ။ သူက သာမန်လူမျိုး မဟုတ်ဘူး။”
အိုဟွန်းဂျူး အိုဟွန်းဂျူး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်။”
ဦးစွာပြောရလျှင် သူသာ သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤနေရာအထိ ရောက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဟင်နရီ က အရေးတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ “Ronald က ဝစ်စ်ကွန်စင်နဲ့ ပင်ဆယ်ဗေးနီးယားမှာ ဦးဆောင်နေပြီ!”
“ဘာ!”
အိုဟွန်းဂျူး အိုဟွန်းဂျူး တီဗွီဘက်သို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။ ရွေးကောက်ပွဲ ထုတ်လွှင့်မှုကို တင်ဆက်နေသည့် အစီအစဉ်တင်ဆက်သူပင်လျှင် တုန်လှုပ်နေပုံရသည်။ ခဏလေးအလိုအထိ ဒိုင်ယာနာ ဒိုင်ယာနာ အနိုင်ရတော့မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ သတင်းပေးနေခဲ့သည့်အတွက် သူတို့ တုန်လှုပ်ခြင်းမှာ အဆန်းမဟုတ်ပေ။
အဲလီ က အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ “ခဏလေး! ဖလော်ရီဒါမှာလည်း မဲကွာဟချက်အတိုင်းအတာအတွင်းမှာပဲ ရလဒ်က ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီ။”
အိုဟွန်းဂျူး အိုဟွန်းဂျူး မော်နီတာဆီသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်နေသော ကမ္ဘာ့စတော့ဈေးကွက်သည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားသည်။
အိုတက်ဂျူ က ရယ်မောလိုက်သည်။ “ကြည့်လေ၊ ဂျင်ဟူး ပြောတာ မှန်သွားပြီ။”
***
သံချေးတက်နေသောဒေသ (Rust Belt) က အနီရောင်သန်းလာသည်။
မစ်ရှီဂန်ပြည်နယ်သည် Ronald ထံ ရောက်သွားမည်ကို သူတို့ ကြိုသိထားပြီးဖြစ်သည်။ ပင်ဆယ်ဗေးနီးယား သို့မဟုတ် အိုဟိုင်းယိုးပြည်နယ်တို့ထဲမှ တစ်ခုခုကလည်း လိုက်ပါလာနိုင်သည်ဟု သူတို့ တွေးထားခဲ့ကြသည်။ Rust Belt ဒေသမှ ပြည်နယ်နှစ်ခုလောက် ပြောင်းလဲသွားရင်တောင် တစ်ခုလုံးရဲ့ လမ်းကြောင်းကိုတော့ ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးဟု ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့...
အီလီနွိုင်ပြည်နယ်တစ်ခုသာ တည်ငြိမ်နေပြီး ကျန်တဲ့နေရာတွေကတော့ အကုန်လုံး ရှုံးနိမ့်သွားသည်။ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီသည် အိုဟိုင်းယိုး၊ ပင်ဆယ်ဗေးနီးယား၊ ဝစ်စ်ကွန်စင်နှင့် အင်ဒီယားနားတို့တွင် ရှုံးနိမ့်သွားသည်။ ဤဒေသအများစုမှာ ယခင်က ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကို ထောက်ခံခဲ့သည့် နေရာများဖြစ်သည်။
အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားခြင်းတော့ မဟုတ်သေးပါ။ ဒိုင်ယာနာ ဒိုင်ယာနာ က မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ဖြင့် ရွေးကောက်ပွဲ ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲဝင်ရာနေရာဖြစ်သည့် ဖလော်ရီဒါပြည်နယ်ပါ Ronald ထံသို့ အလွယ်တကူ ရောက်သွားသည့်အခါ မျှော်လင့်ချက်မီးတောက်မှာ ငြိမ်းသတ်သွားတော့သည်။
Ronald သည် မှော်နံပါတ် ၂၇၀ ကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်ကာ မဲဆန္ဒရှင်အမတ်မဲ ၃၀၆ မဲ ရရှိသွားပြီး ဒိုင်ယာနာ ဒိုင်ယာနာ မှာမူ ၂၃၂ မဲသာ ရရှိကာ ရှုံးနိမ့်သွားသည်။ ဒိုင်ယာနာ အနည်းဆုံး မဲ ၃၀၀ ကျော်ဖြင့် အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု လူထုကြားတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ထင်မြင်ချက်မှာ လုံးဝမှားယွင်းသွားခဲ့သည်။
၎င်းသည် လုံးဝရှုံးနိမ့်ခြင်းဖြစ်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က မယုံနိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒါ မယုံနိုင်စရာပဲ...”
၎င်းသည် ယုတ္တိဗေဒအရ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသော အရာဖြစ်သည်။
အံ့ဖွယ်တစ်ခုဟုသာ ဆိုရမည့်အပြင် အခြားရှင်းပြစရာ နည်းလမ်းမရှိပေ။
ရွေးကောက်ပွဲစခန်းသည် လုံးဝမမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်များကြောင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။
အမှန်တကယ်တွင် သူမသည် ပြိုင်ဘက်ထက် မဲအရေအတွက် ၃ သန်းကျော် ပိုမိုရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ရရှိခဲ့သော မဲဆန္ဒရှင်အမတ်မဲ အရေအတွက်မှာမူ ၇၄ မဲအထိ ကွာဟသွားသည်။
ဒီရလဒ်က ဘယ်လိုဖြစ်လာတာလဲ။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ၎င်းသည် အဖယ်ထုတ်ခံထားရသော ဒေသများနှင့် လူဖြူအလုပ်သမားလူတန်းစားတို့၏ ပုန်ကန်မှုဖြစ်သည်။ သို့သော် အဲဒီအချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်တော့ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်ပါ။ အခြားအကြောင်းရင်းများ ရှိနေရမည်...
“OTK Company!”
Joel သည် သူတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော အာရှလူငယ်လေးကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။
သာ၍ OTK Company သာ Ronald နှင့် လက်တွဲပြီး Rust Belt ဒေသတွင် ဒေါ်လာ ၂၅ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်း မပြုခဲ့လျှင် ဤရလဒ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာမှာလား။
***
Ronald က ရီပတ်ဘလစ်ကန်ပါတီ၏ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းရွေးပွဲသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ်က လူအများစုက ၎င်းကို ဟာသတစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သူ အနိုင်ရနိုင်ခြေမှာ ၂% ပင် မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် သူသည် ထိပ်တန်း ရီပတ်ဘလစ်ကန် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး ရီပတ်ဘလစ်ကန်သမ္မတလောင်းအဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် အဓိကရွေးကောက်ပွဲတွင် တော်လှန်ရေးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးအတွေ့အကြုံသစ် အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းရှင် Ronald Stamper သည် နိုင်ငံရေးမျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာပြီး အထက်လွှတ်တော်အမတ်နှင့် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသည့် ဝါရင့်နိုင်ငံရေးသမား ဒိုင်ယာနာ ဒိုင်ယာနာ Underwood ကို အနိုင်ယူလိုက်သည်။
မည်သူက ဒီလိုရလဒ်မျိုးကို တွေးတောနိုင်ပါ့မလဲ။
Ronald ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤရလဒ်ကို မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။ မဲရေတွက်မှုကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ရှုနေစဉ် မျှော်လင့်ချက်က အမှန်တရားအဖြစ် ပြောင်းလဲလာသည့်အခါ သူသည် ထိုင်နေရာမှ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ထရပ်လိုက်သည်။
အတူတကွ ကြည့်ရှုနေကြသည့် ရီပတ်ဘလစ်ကန် နိုင်ငံရေးသမားများက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကြသည်။
“ဝိုး!”
“ဟားဟားဟား!”
Ronald သည် ရယ်မောရင်း သူ၏ ရွေးကောက်ပွဲအဖွဲ့ဝင်များနှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
***
မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်များသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကိုသာမက တစ်ကမ္ဘာလုံးကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
ရွေးကောက်ပွဲ ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေသည့် သမ္မတ ပါ့ခ်ဆီဟျောင်း မှာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် လက်ရှိ အမေရိကန်အာဏာရပါတီဖြစ်သည့် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ဒိုင်ယာနာ ဒိုင်ယာနာ ကို မသိမသာ ထောက်ခံထားခဲ့သည်။
ရွေးကောက်ပွဲ ရလဒ် ဘယ်လိုထွက်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တဲ့အတွက် ဘက်မလိုက်ဘဲ နေခြင်းက ပညာအရှိဆုံးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒိုင်ယာနာ ဒိုင်ယာနာ ကို သွယ်ဝိုက်ထောက်ခံခြင်းမှာ အခြားနိုင်ငံများလည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက Ronald သမ္မတ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီလို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပြဿနာမှာ ဒိုင်ယာနာ ဒိုင်ယာနာ ကို ထောက်ခံမိရုံသာမက OTK Company ကို ဒုက္ခပေးမိခြင်းကြောင့် Ronald နှင့် ဆက်ဆံရေး တင်းမာသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ကိုရီးယားသမ္မတသည် အမြင့်ဆုံးအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း အမေရိကန်သမ္မတနှင့် ယှဉ်၍ မရပေ။ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။
သမ္မတ ပါ့ခ်ဆီဟျောင်း သည် လည်ချောင်းထဲ ခြောက်ကပ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ “ဘ-ဘာလုပ်ရမလဲ။”
Ronald ၏ ရွေးကောက်ပွဲတွင် OTK Company က ဘုရင်ဖန်တီးသူ (Kingmaker) အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ ငြင်းဆိုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချခဲ့သူမှာ ကန်ဂျင်ဟူး ဖြစ်သည်။
သံသယများ ရှိနေသော်လည်း အဓိကစွဲချက်များမှာ အခြေအမြစ်မရှိကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာချိန်တွင် ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခြင်းမှာ မဖြစ်သင့်ပေ။ သမ္မတအိမ်တော်မှ တိုက်ရိုက်ညွှန်ကြားချက် မရှိသော်လည်း ဟုန်းမန်းဟို က ဆိုးလ်ဗဟိုခရိုင် တရားလိုရှေ့နေရုံးသို့ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။
“စွဲချက်တွေကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပါ။ ကန်ဂျင်ဟူး ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ။”
သူသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီချလိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ “ဟာ...”
သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် ကိစ္စက ပြီးဆုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။ ရာထူးနိမ့် အမှုဆောင်အရာရှိ အနည်းငယ်ကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်လိုက်ရုံဖြင့်လည်း ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
မေးခွန်းမှာ တရားလိုရှေ့နေရုံး၊ အမျိုးသားထောက်လှမ်းရေးဌာနနှင့် သမ္မတအိမ်တော်တို့က တာဝန်ကို မည်မျှအထိ ယူရမည်နည်းဟူသော အချက်ပင်ဖြစ်သည်။