အခန်း ၅၈
ယူရီ က ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်သည်။
“ရှင့်၊ သတိထားပါ! ရှေ့ကို ကြည့်ပါဦး!”
“ဗျာ?”
ကျွန်တော် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရှေ့မှာ ကားတွေပိတ်နေတဲ့ လမ်းဆုံတစ်ခုထဲကို အရှိန်နဲ့ ဝင်မိတော့မလို ဖြစ်နေတာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ လန့်သွားတာကြောင့် ဘရိတ်ကို အမြန်နင်းလိုက်မိသည်။
ကျွီ!
ကားက ရပ်တန့်ရမည့်မျဉ်းကို ကျော်လွန်ပြီးမှ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ကျွန်တော်တို့ပတ်ဝန်းကျင်က ကားတွေက အံ့သြသွားပုံဖြင့် ဟွန်းတီးကြသည်။
တီ! တီ!
ကားမောင်းသူတစ်ယောက်က ပြတင်းပေါက်ကို ချလိုက်ပြီး “ဟေ့ကောင်၊ မင်းဘာကောင်လဲ! ကားမောင်းတတ်ရဲ့လားကွ!” ဟု ဆဲဆိုလိုက်သည်။
ဒါဟာ လုံးဝ ကျွန်တော့်အမှားဖြစ်ပြီး ဘာဆင်ခြေမှပေးစရာမရှိပေ။ နဖူးမှာ ချွေးစေးတွေပြန်လာတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကားကို လမ်းဘေးသို့ ကပ်ကာ အင်ဂျင်ကို ခဏပိတ်ထားလိုက်သည်။ ယူရီ က အံ့အားသင့်နေသည့်မျက်နှာဖြင့် “အရမ်းမိုက်သွားတာပဲ!” ဟု ပြောသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်။ ခဏလောက် အတွေးလွန်သွားလို့ပါ။”
“ဘာတွေများ တွေးနေတာလဲဟင်?”
ကျွန်တော့်မျက်လုံးရှေ့မှာ လင်းလက်သွားတဲ့ ဟိုလိုဂရမ်အကြောင်း ပြောပြရမလား။ မပြောတာပဲ ကောင်းပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်တော် ထိုင်ခုံမှာ မှီချလိုက်ပြီး အသက်ရှူမှန်အောင် ကြိုးစားနေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ယူရီ အော်လိုက်လို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်ပေါ့ဆမှုကြောင့် ကြီးမားတဲ့ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။
ဟောကိန်းအကြောင်း ရုတ်တရက် တွေးမိတာက ပြဿနာတစ်ခုဆိုပေမဲ့ ကားမောင်းနေရင်းနဲ့ စိတ်လွင့်နေတာက ပိုပြီး စိုးရိမ်စရာကောင်းနေသည်။
ကျွန်တော့်အမှားကြောင့် ကားတိုက်ပြီး ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း သေရင်တောင်မှ ယူရီ နဲ့ တခြားကားမောင်းသူမှာ ဘာအပြစ်ရှိလို့လဲ။
နောက်တစ်ခါ ကားမောင်းရင် ပိုပြီး ဂရုစိုက်ရမယ်။
ယူရီ က ကျွန်တော့်ကို စိုးရိမ်တဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေသည်။
“အဆင်ပြေရဲ့လား?”
“အင်း။ မင်းရော အဆင်ပြေရဲ့လား? လန့်သွားလား?”
“လန့်တာပေါ့။ ကားကောင်းကောင်းမောင်းနေတဲ့သူက ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလိုလုပ်လိုက်တာ ဘယ်လိုလုပ် မလန့်ဘဲနေမှာလဲ။”
“တောင်းပန်ပါတယ်။”
“တကယ်ရော အဆင်ပြေရဲ့လား?”
“မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပါပဲ။”
ကျွန်တော့်ကို ခဏလောက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေတဲ့ ယူရီ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း ဆက်သွားကြရအောင်လား?”
“…”
ဒီလိုအဖြစ်အပျက်မျိုး ကြုံပြီးတာတောင်မှ သူက ကျွန်တော်မောင်းတဲ့ကားကို စီးချင်နေသေးတာလား။
သာမန်လူဆိုရင်တော့ တက္ကစီငှားပြီး အိမ်ပြန်သွားမှာပဲ။
“ဘယ်ကို သွားချင်လဲ?”
“ပါလ်ဒန်ဆည် (Pal-dang Dam) ကို သွားရင်ရော ဘယ်လိုလဲ? ဂျီဟေး (Ji-hye) သူ့ရည်းစားနဲ့ သွားဖူးတယ်၊ လေထုကောင်းတဲ့ ကော်ဖီဆိုင်တွေ အများကြီးရှိတယ်တဲ့။”
ယူရီ နဲ့ ခဏခဏ အတူတွဲလေ့ရှိတဲ့ ဆံပင်တိုတိုနဲ့ မိန်းကလေးငယ်ကို တွေးမိလိုက်သည်။ သူက ယူရီ လောက် ထင်ရှားမနေပေမဲ့ တော်တော်လေး ချစ်ဖို့ကောင်းသည်။
“ဂျီဟေးမှာ ရည်းစားရှိတာလား?”
“ဟုတ်တယ်။ ရှိတာ ကြာပြီ။”
“ဘယ်သူလဲ?”
အဲဒီအခါမှာ ယူရီ က ဘေးစောင်းကြည့်လိုက်သည်။
“ရှင် ဂျီဟေးအကြောင်း စိတ်ဝင်စားနေပုံပဲနော်။”
“ကိုယ်က မေးကြည့်တာပါ။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကားဝယ်ပြီးပြီဆိုတော့ နည်းနည်း ပိုပြီးတော့ကို အရှိန်တင်ပြီး မောင်းသင့်တာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။
ပန်နာမဲရာ (Panamera) ကားက ဂန်နမ် ရဲ့ လူစည်ကားတဲ့လမ်းတွေကနေ အိုလံပစ် ဘူလ်ဗာ့ဒ် (Olympic Boulevard) လမ်းမကြီးပေါ်ကို ရောက်လာသည်။ ဂတ်စ်ပတ်ဒယ် (gas pedal) ကို အနည်းငယ် ဖိလိုက်ရုံနဲ့ ကားက ချက်ချင်း ရှေ့ကို တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားသည်။
ဒါဆို အခု ဘာလုပ်ရမလဲ။
အရှိန်က တစ်နာရီကို ၈၀ ကီလိုမီတာပဲ ကန့်သတ်ထားတာပဲ။
ကျွန်တော် ရှေ့ကလမ်းကို အာရုံစိုက်ပြီး အရင်တစ်ခါလို အမှားမျိုး မဖြစ်အောင် ဂရုတစိုက် မောင်းနှင်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာတော့ အခုနက မြင်လိုက်ရတဲ့အရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဒါက ကျွန်တော် ခံစားနေရတဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုရဲ့ အရင်းအမြစ်ပဲလား။
“ဘရက်ဇစ် (Brexit)…” ကျွန်တော် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ အဲဒီစကားကို ကြားလိုက်တဲ့ ယူရီ က “ရှင် စိတ်ဝင်စားနေတာလား?” ဟု မေးသည်။
“အာ… သိပ်တော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး…”
ခဏလေးကမှ စိတ်မဝင်စားဘူးလို့ ပြောထားပေမဲ့ ရုတ်တရက်ကြီး အလွန်အမင်း သိချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။
တကယ်တော့ ဘရက်ဇစ်ဆိုတဲ့ကိစ္စက ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဗြိတိန်နဲ့ အီးယူ (EU) တို့ကြားမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန် အငြင်းပွားနေခဲ့ကြပြီး ဘယ်ဘက်ကမှ သဘောထားချင်း မတိုက်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
ဒီကိစ္စက မကြာသေးခင်ကမှ ပြန်ပြီး ပေါ်လာရတဲ့အကြောင်းရင်းက အမျိုးသားအဆင့် လူထုဆန္ဒခံယူပွဲနေ့ကို အတည်ပြုလိုက်လို့ ဖြစ်သည်။
“ဆန်နီယာ (Senior) က ဘရက်ဇစ်အကြောင်း သိထားတာ များလား?”
ကျွန်တော်က သတင်းတွေ၊ ဆောင်းပါးတွေကို အမြဲဖတ်နေကျဆိုတော့ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ မီဒီယာတွေမှာ အဲဒီအကြောင်းတွေပဲ အမြဲကြားနေရတော့ မသိချင်ယောင်ဆောင်ဖို့တောင် ခက်ခဲသည်။
ကျွန်တော့်အပြုအမူက ထူးဆန်းနေမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
“ကြားတော့ ကြားဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ်တော့ မသိဘူး။”
“ဒါဆို သမီး ရှင်းပြမယ်လေ။ ကားမောင်းရင်း နားထောင်နော်။”
“အင်း။”
“ဘရက်ဇစ်ဆိုတာ ‘Britain’ နဲ့ ‘exit’ ကို ပေါင်းစပ်ထားတာပါ၊ အဓိပ္ပာယ်က ဗြိတိန်နိုင်ငံက ဥရောပသမဂ္ဂ (EU) ကနေ နုတ်ထွက်တာကို ပြောတာပါ။”
ဒီအခြေအနေကို နားလည်ဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး ဥရောပသမဂ္ဂဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သိဖို့ လိုပါတယ်။
ဥရောပသမဂ္ဂရဲ့ မူလအစက ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးမှာ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ECSC (ဥရောပ ကျောက်မီးသွေးနှင့် သံမဏိအဖွဲ့အစည်း) ကနေ စတင်ခဲ့တာပါ။ အဲဒီကနေ ECC (ဥရောပ စီးပွားရေးအသိုက်အဝန်း)၊ EC (ဥရောပ အသိုက်အဝန်း) ဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံး ၁၉၉၃ ခုနှစ်မှာ EU (ဥရောပသမဂ္ဂ) အဖြစ် တရားဝင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာပါ။
ဒါဟာ လူသားသမိုင်းမှာ အကြီးမားဆုံးသော အစိုးရအချင်းချင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းကြီးရဲ့ မွေးဖွားခြင်းပါပဲ။
နိုင်ငံသား၊ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ဘာသာစကား မတူညီကြတဲ့ ဥရောပနိုင်ငံတွေ ဒီလိုမျိုး စုစည်းနိုင်ရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်း နှစ်ခုရှိပါတယ်။ ပထမတစ်ခုက ဒီမိုကရေစီနဲ့ ခရစ်ယာန်တန်ဖိုးတွေကို မျှဝေခံစားကြတာဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ကမ္ဘာစစ်ကြီး နှစ်ခုအပြီးမှာ နိုင်ငံတော်နဲ့ လူမျိုးရေးနယ်နိမိတ်တွေကို ကျော်လွန်နိုင်မယ့် အသိုက်အဝန်းသစ်တစ်ခု လိုအပ်တယ်လို့ ခံစားမိကြလို့ပါ။
နိုင်ငံပေါင်း ၁၂ နိုင်ငံနဲ့ စတင်ခဲ့ပြီး ဥရောပနိုင်ငံတွေ ပိုမိုပါဝင်လာတာနဲ့အမျှ အခုဆိုရင် အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံပေါင်း ၂၈ နိုင်ငံ ရှိသွားပါပြီ။ ဂျာမနီ၊ ပြင်သစ်၊ ဗြိတိန်၊ အီတလီ စတဲ့ ထိပ်တန်းဂျီဒီပီ (GDP) နိုင်ငံတွေ ပါဝင်နေတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ စီးပွားရေးပမာဏက အလွန်ကြီးမားပါတယ်။
တည်ထောင်ခါစက ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ လက်ရှိမှာတော့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ နောက်ကို ရောက်သွားခဲ့ပါပြီ။
“ဒါပေမဲ့ ဗြိတိန်က အခု နုတ်ထွက်ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်လို့ ကြားမိတယ်။”
သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ သိနေတာလဲ။ သာမန်တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ အသေးစိတ် သိစရာ မလိုပါဘူး။
ဒီလိုတွေးရင်း ဘေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ယူရီ က သူ့ဖုန်းထဲမှာ အဲဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို ဖတ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ကားကို ခဏရပ်ပြီး ကိုယ်တိုင် ရှာကြည့်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယူရီ ကတော့ သူ့စမတ်ဖုန်းကို ဆက်ကြည့်ရင်း ဆက်လက် ရှင်းပြနေသည်။
အီးယူက ဥရောပရဲ့ နိုင်ငံရေးနဲ့ စီးပွားရေး ပေါင်းစည်းမှုကို ဦးဆောင်ခဲ့တာပါ။ ဒါအတွက်နဲ့ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတွေက သူတို့ရဲ့ အမျိုးသားအာဏာအချို့ကို အီးယူဆီ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ရပြီး ယူရိုဆိုတဲ့ ငွေကြေးတစ်ခုတည်းကို သုံးစွဲကာ လူတွေနဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ဖို့ ရှန်ဂန်သဘောတူညီချက် (Schengen Agreement) ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြတာပါ။
မြေပုံကို ကြည့်လိုက်ရင် နားလည်နိုင်ပါတယ်။ ဥရောပနိုင်ငံတွေက တစ်နိုင်ငံနဲ့တစ်နိုင်ငံ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေကြတာမို့ နယ်စပ်တွေကို လုံးဝထိန်းချုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလို ထိရောက်မှုလည်း မရှိပါဘူး။
အရင်တုန်းက ဂျာမနီကနေ ပြင်သစ်ကို သွားမယ်ဆိုရင် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး စစ်ဆေးမှုတွေကို ခံယူရပေမဲ့ ရှန်ဂန်သဘောတူညီချက်မှာ လက်မှတ်ရေးထိုးထားတဲ့ နိုင်ငံတွေကြားမှာတော့ ကိုရီးယားမှာ ဆိုးလ်ကနေ ဘူဆန်ကို သွားသလိုမျိုး စစ်ဆေးမှုမရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပါတယ်။
“ဗြိတိန်က အီးယူထဲ ဝင်ထားပေမဲ့ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေး ပေါင်စတာလင်ကိုပဲ သုံးတယ်၊ ပြီးတော့ ရှန်ဂန်သဘောတူညီချက်မှာလည်း မပါဝင်ခဲ့ဘူး။”
“ဒါဆို သူတို့က ဘာလို့ နုတ်ထွက်ချင်နေကြတာလဲ?”
“အီးယူရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက အမျိုးမျိုးရှိပေမဲ့ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာကတော့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနဲ့ ဒုက္ခသည်တွေ ပြဿနာပါပဲ။”
ဒါက ဗြိတိန်မှာပဲ ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။ ဥရောပတစ်ခုလုံးက အရှေ့အလယ်ပိုင်း ကနေ စီးဝင်လာတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေကြောင့် ရုန်းကန်နေရတာပါ။
နယ်စပ်တိုင်းမှာ ဒုက္ခသည်စခန်းကြီးတွေ ရှိနေပြီး သူတို့ကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဘတ်ဂျက်တွေ လိုအပ်နေပါတယ်။
ဒါ့အပြင် ဒုက္ခသည်တချို့က ရာဇဝတ်မှုတွေ ကျူးလွန်ကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံမှာလည်း အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှုတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။
ရလဒ်အနေနဲ့ ပြည်သူလူထုရဲ့ သဘောထားက အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလာခဲ့ပါတယ်။
လက်ရှိမှာ ဂျာမနီရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ အီးယူက ဒုက္ခသည် ခွဲဝေချထားရေးစနစ်ကို တွန်းအားပေးနေပြီး ဗြိတိန်ကတော့ အဲဒါကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်နေပါတယ်။
“ပြဿနာတွေနဲ့ အမျိုးသားရေး အကျိုးစီးပွားတွေ အမျိုးမျိုး ကွဲလွဲနေပေမဲ့လည်း ဥရောပသမဂ္ဂစနစ်ကတော့ စုစည်းထားတဲ့ ဥရောပဆိုတဲ့ တူညီတဲ့တန်ဖိုးကြောင့် ဆက်လက် တည်တံ့နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ တခြားဥရောပနိုင်ငံတွေနဲ့ မတူဘဲ ဗြိတိန်ကတော့ အမေရိကန်နဲ့ ဆက်သွယ်မှုရှိတဲ့ ကျွန်းနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့် သူတို့ကို သူတို့ ဥရောပရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအနေနဲ့ အမြဲတမ်း ခွဲခြားပြီး မြင်တတ်ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အမြင်က နည်းနည်း ပေါ့ပါးတဲ့ဘက်မှာ ရှိနေတာပါ။”
***
ကျွန်တော် ကော်ဖီဆိုင်ရှေ့မှာ ကားရပ်လိုက်ပြီး ယူရီ နဲ့အတူ အတွင်းထဲကို ဝင်သွားခဲ့သည်။
“အမေရိကန်နို (Americano) သောက်မလား?”
“အင်း။”
ပူနွေးနေတဲ့ အမေရိကန်နိုတစ်ခွက်ကို ကိုင်ပြီး ကော်ဖီဆိုင်ရဲ့ အမိုးပေါ်ကို တက်သွားလိုက်တဲ့အခါ အောက်မှာ စီးဆင်းနေတဲ့ ဟန်မြစ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ လုပ်ငန်းခွင်ရက်ဖြစ်သော်လည်း ထိုင်ခုံတွေမှာ လူတွေက အတော်လေး ပြည့်နေသည်။
ယူရီ က လေတိုက်လို့ လွင့်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ရွှေရောင်ဆံပင်တွေကို စုစည်းပြီး စည်းနှောင်လိုက်သည်။ အဲဒီမြင်ကွင်းက အလွန်လှပလွန်းတာကြောင့် မျက်စိခွဲမရအောင်ပင်။
“ကြာမှပဲ လေကောင်းလေသန့် ရှူရတော့တယ်၊ စိတ်ကြည်လင်သွားတာပဲ။”
“ဒီလို အတူတူလာတာက ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ မဟုတ်လား။”
ခေါင်းညိတ်ရင်း Oracle အကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါ့။”
တကယ်ပဲ အတူတူလာခဲ့တာက ကောင်းတဲ့ အကြံ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ကော်ဖီကို တစ်ငုံသောက်ပြီး ဖုန်းထဲမှာ ဆောင်းပါးတချို့ကို ရှာကြည့်လိုက်သည်။
အီးယူ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတွေထဲမှာ အခုအချိန်အထိ နုတ်ထွက်သွားတဲ့ နိုင်ငံဆိုတာ မရှိသေးပေ။ ဂရိနိုင်ငံက အကြွေးပြဿနာတွေနဲ့ ရုန်းကန်နေရချိန်မှာ “ဂရက်ဇစ် (Grexit)” ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာမျိုးတော့ ရှိခဲ့ဖူးသည်။
ဂရိနိုင်ငံက ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးနဲ့ အီးယူထဲမှာ အလေးချိန် သိပ်မရှိလှပေ။ ဂရက်ဇစ်သာ ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးအပေါ် သက်ရောက်မှုက ကြီးမားမှာ မဟုတ်ပါ။
သို့သော် ဘရက်ဇစ်ကတော့ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအရ ကွဲပြားသည်။
ဗြိတိန်ဆိုတာ ဂျာမနီနဲ့ ပြင်သစ်တို့နည်းတူ အီးယူကို ထောက်ပံ့ပေးထားတဲ့ အဓိကတိုင်တစ်တိုင် ဖြစ်သည်။ တိုင်တစ်တိုင်သာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရင် တခြားအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတွေရဲ့ မကျေနပ်မှုတွေက တစ်ဆင့် အီးယူတစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ဒါကြောင့်လည်း အီးယူက ဗြိတိန်ကို “မင်းတို့ရဲ့ အခြေအနေကို ငါတို့ စဉ်းစားပေးပါ့မယ်၊ ဒါကြောင့် မနုတ်ထွက်ပါနဲ့” ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့ သင့်လျော်တဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို တင်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ ကတိစကားအရ ဗြိတိန်အစိုးရက အီးယူရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို အမျိုးသားအဆင့် လူထုဆန္ဒခံယူပွဲမှာ တင်သွင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
သဘောတူညီချက်ကို လက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ ပယ်ချသည်ဖြစ်စေ ဆန္ဒခံယူပွဲရလဒ်က ဥပဒေအရ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပါ။ အီးယူကနေ တရားဝင် နုတ်ထွက်နိုင်ဖို့ဆိုရင် ဗြိတိန်အနေနဲ့ လစ်စဘွန်းစာချုပ် (Lisbon Treaty) ရဲ့ အပိုဒ် ၅၀ ကို အသက်သွင်းရမည် ဖြစ်သည်။
ဒီမိုကရေစီ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ လူထုဆန္ဒခံယူပွဲရဲ့ ရလဒ်ကို လျစ်လျူရှုထားလို့ မရပေ။ အကယ်၍ သဘောတူညီချက်ကို ပယ်ချလိုက်ရင် ဗြိတိန်က အီးယူထဲမှာ ဆက်ရှိနေဦးမည်။ လက်ခံလိုက်ရင်တော့ ဗြိတိန်က အီးယူကနေ နုတ်ထွက်သွားလိမ့်မည်။
“ဘရက်ဇစ်က တကယ် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။”
ဒါဆို တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ။
Oracle က ပေးတဲ့ အချက်အလက်တွေက အလွန်ကို ကန့်သတ်ချက်များသည်။
မဲရလဒ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့တော့ အသိပေးခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုတွေ ရှိလာမလဲ၊ ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမလဲဆိုတာကိုတော့ ရှင်းပြမထားခဲ့ပါ။
ဒါကို ရှာဖွေရမှာက ကျွန်တော့် တာဝန်သာ ဖြစ်သည်။
“ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ။”
“ဆောင်းပါးတချို့ ရှာနေတာပါ။”
ယူရီ က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး မေးသည်။
“ဘာဖြစ်မယ်လို့ ထင်လဲ။”
“ဘာအကြောင်းလဲ။”
“ဘရက်ဇစ်မဲပေးပွဲလေ။”
“အင်း…”
ကျွန်တော် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ရင်း မရေမရာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ ယူရီ့ဖေဖေက ဘာလို့ ဗြိတိန်ကို သွားတာလဲ။”
“အလုပ်ကိစ္စနဲ့ သွားတာပါ။”
“သူက ဘာအလုပ်လုပ်တာလဲ။”
ယူရီ က ကျွန်တော့်မေးခွန်းကြောင့် နည်းနည်း အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားပုံရသည်။
“အမ်… သူက ငွေကြေးကဏ္ဍမှာ လုပ်တာပါ၊ ရန်ပုံငွေတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အလုပ်မျိုးပေါ့။”
“ရန်ပုံငွေ မန်နေဂျာ (Fund Manager) လား။”
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလိုမျိုးပါပဲ။”
“နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီလား။”
“အရင်ကတော့ နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီမှာ လုပ်တာပါ၊ အခုတော့ ကိုရီးယားကုမ္ပဏီမှာ လုပ်နေတယ်။”
ပြည်တွင်း ငွေချေးသက်သေခံလက်မှတ် ကုမ္ပဏီတစ်ခုလား။
သူမက မုန့်ဖိုးနဲ့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရှယ်ယာတွေ ဝယ်တဲ့အကြောင်း ပြောခဲ့တာ မဆန်းတော့ပါဘူး။
“ဒီအပတ်ကုန်မှာ အချိန်ရမလား။ ကြည့်ချင်တဲ့ ရုပ်ရှင်တစ်ကား ရှိလို့။”
ကျွန်တော် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဆောရီးနော်၊ အိမ်မှာ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ ချိန်းထားတာ ရှိလို့။”
“အော်… ဟုတ်ပါပြီ။”
ကျွန်တော်တို့ ကော်ဖီဆိုင်ကနေ ထွက်လာပြီး ပယ်ဒန်းရေကန် (Pal-dang Lake) နားမှာ စကားတွေ ပြောရင်း လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော်တို့ ဂန်နမ် ကို ပြန်ရောက်တဲ့အချိန်မှာ နေဝင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
“ပြန်ရင် သတိထားသွားနော် ဆန်နီယာ။ နောက်အပတ်မှ တွေ့မယ်။”
“အင်း။ ဟုတ်ပြီ။”
ကျွန်တော် ယူရီ ကို လမ်းမှာ ချပေးခဲ့ပြီး အိမ်ပြန်လမ်းမှာ ဟျွန်းဂျူ- မမ ဆီ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
“ဘရက်ဇစ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ဘာပဲရရ အကုန်ပို့ပေးပါ။ ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး အတည်ပြုစရာ တစ်ခုရှိလို့။”
***
ဘရက်ဇစ်က မကြာသေးခင်က ငွေကြေးဈေးကွက်မှာ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာ ဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့်လည်း ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှာ ဘရက်ဇစ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အစီရင်ခံစာတွေ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဟျွန်းဂျူ- မမ က အချက်အလက်အားလုံးကို စုစည်းပြီး ကျွန်တော့်ဆီ အီးမေးလ်ဖြင့် ပို့ပေးခဲ့သည်။
စနေ၊ တနင်္ဂနွေ ဖြစ်တာကြောင့် အိမ်မှာပဲ ထိုင်ပြီး အချက်အလက်တွေကို ဖတ်နေရသည်။
တက်ဂယူက “ဆိုတော့ ဗြိတိန်က အီးယူကနေ ထွက်သွားတော့မှာပေါ့နော်” ဟု မေးသည်။
“ဟုတ်တယ်။”
“ကျွမ်းကျင်သူ အများစုကတော့ သူတို့ ဆက်ရှိနေဦးမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားကြတာ မဟုတ်လား။”
“အဲဒီလို ခေါ်တဲ့သူတွေ ပြောတာကိုတော့ သိပ်မယုံနဲ့။ သူတို့သာ တကယ်သိနေရင် ဘာလို့ ကောလာဟလတွေကို နေရာတိုင်းမှာ ဖြန့်နေမှာလဲ။ သူတို့ဘာသာပဲ သိမ်းထားလိုက်ကြပေါ့။”
တက်ဂယူက ကျွန်တော့်စကားကို ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။”
ဒါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“ကောင်းပြီ။ ဒါဆို နောက်ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ။ ဗြိတိန်က ထွက်သွားရုံနဲ့ ပြီးသွားတာလား။”
“ဒီလောက်နဲ့ ပြီးသွားမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။”
ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးအပေါ် အကြီးအကျယ် ရိုက်ခတ်သွားမှာ သေချာသည်။ သက်ရောက်မှု ဘယ်လောက်ထိ ရှိမလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းဖို့တောင် ခက်ခဲသည်။
ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က အချက်အလက်တွေကို သေချာဖတ်နေတာ ဖြစ်သည်။ Short position (ဈေးကျလိမ့်မည်ဟု လောင်းကြေးထပ်ခြင်း) တွင် အချိန်အခါက အလွန်အရေးကြီးသည်။
L6 အဖြစ်အပျက်တုန်းကလိုပဲ၊ သက်တမ်းကုန်ဆုံးရက်သာ နောက်ရက်အနည်းငယ် နောက်ကျခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ သိန်းတစ်သောင်းကျော် ဆုံးရှုံးသွားမှာ ဖြစ်သည်။
အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ Short position တွေမှာ စွန့်စားရတဲ့ လောင်းကြေးတွေကို ရှောင်ဖို့ ပြန်စဉ်းစားခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ နည်းနည်း ကွဲပြားသည်။
ဘရက်ဇစ်က ကမ္ဘာ့ငွေကြေးဈေးကွက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အဲဒီရလဒ်နဲ့ ရက်စွဲကိုလည်း ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
ဒီလိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုး နောက်ထပ် ရပါဦးမလား။
နှစ်ရက်လုံး အချက်အလက်တွေကို ဖတ်ပြီးတဲ့အခါ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စအတွက် ဗြိတိန်ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။”
တက်ဂယူက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် “ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ဟု မေးသည်။
“တစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ ကြုံရမယ့် အခွင့်အရေး ရောက်လာတာကို ပြောတာပါ။”