ပေကျင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဆူမီနှင့် ကျွန်ုပ် တွေ့ဆုံဖြစ်ခဲ့သည်။
"မမ က အမြဲတမ်း ပူပန်နေတတ်တာပဲ။ ရှင် ဖုန်းခဏခဏဆက်ဖို့ သူ့ကို ပြောပေးပါဦးတဲ့။"
"ကျွန်တော် ပြန်ရောက်တာနဲ့ သူ့ဆီ အရင်သွားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်။"
ကျွန်ုပ်မှာ သားဆိုးတစ်ယောက်လို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ရှင် တောင်းဆိုထားတာကို ကျွန်မ ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။"
သူမက ကျွန်ုပ်ကို စျေးဝယ်အိတ်သေးသေးလေးတစ်လုံး ကမ်းပေးသည်။
"သူ ကြိုက်ပါ့မလားဗျာ။"
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဆူမီက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"သူ သေချာပေါက် ကြိုက်မှာပါ။"
သူမက ကျွန်ုပ်ထက် ပိုပြီး အမြင်ကျယ်သူဖြစ်သည့်အတွက် သူမစကားကို ယုံကြည်ရပေမည်။
ကျွန်ုပ်သည် အိတ်ကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"မမ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ကျွန်တော့်ကြောင့်သက်သက် တရုတ်ပြည်ထိ လာခဲ့တာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။"
"အလုပ်ကိစ္စရှိလို့ပါ။ ပေကျင်းလေဆိပ်သစ်မှာ Duty-free ဆိုင်ဖွင့်ဖို့အတွက် တစ်ခေါက်တော့ လာကိုလာရမှာလေ။ ရှင်ကြောင့်သာမကရင် တရုတ်ပြည်မှာ စီးပွားရေးလုပ်ရတာ ဒီလောက် လွယ်ကူမှာမဟုတ်ဘူး။"
JN Battery အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်နိုင်တော့မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကြောင့် Seosung SB ၏ ရှယ်ယာစျေးနှုန်းမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ၎င်း၏ စျေးကွက်တန်ဖိုးမှာ သုံးဆနီးပါး တိုးတက်လာခဲ့သည်။
Seosung Group ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သော Ceylon Hotel မှာလည်း Saemangeum ပေါင်းစပ်အပန်းဖြေစခန်း တည်ဆောက်ရေးစီမံကိန်းကြောင့် တိုးတက်မှုနှုန်းကောင်းနေသည်။
"ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ နေကောင်းရဲ့လားခင်ဗျ။"
"ကောင်းပါတယ်ရှင်။"
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ သည် ဤကိစ္စတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။
ထိုအချက်ကြောင့်ပင် အနာဂတ်တရားခွင်များအတွက် အခွင့်အရေးများ ပွင့်သွားခဲ့သည်။ ဥပဒေဆိုသည်မှာ စည်းမျဉ်းအတိုင်း တိကျစွာ လိုက်နာရမည်ဖြစ်သော်လည်း တရားရုံး၏ ချင့်ချိန်ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ဟူသည်လည်း ရှိသေးသည်။ လူထုသဘောထားကို လျစ်လျူရှုရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဒုတိယအကြိမ် တရားခွင်တွင် ပြစ်ဒဏ်လျှော့ပေါ့ပေးရန် အကြောင်းပြချက်ရှာကာ အာမခံဖြင့် ပြန်လွှတ်ပေးနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ၊ သူ ထပ်ပြီး အဖမ်းခံရပြန်ရင်လည်း ဘာမှ တတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"မနက်ဖြန် ကိုရီးယားကို ပြန်မှာလား။"
"ဟုတ်ကဲ့။"
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဆူမီက ပြုံးလိုက်သည်။
"ရှင် ပြန်မရောက်တာ ကြာပြီနော်။ ရှင်မရှိတဲ့အချိန်မှာ ကိုရီးယားမှာ အဖြစ်အပျက်တွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်။"
သူမထံမှတစ်ဆင့် ကိုရီးယားတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ကျွန်ုပ် ကြားသိခဲ့ရသည်။
***
ကန်ဂျင်ဟူး က လကမ္ဘာမှ သယံဇာတတူးဖော်ရေး အစီအစဉ်ကို ကြေညာပြီး ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်သောအခါ လူအများက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အားပေးခဲ့ကြသည်။
သူသာ ကျရှုံးသွားပါက ကိုရီးယားစီးပွားရေးပါ ပြိုလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဘယ်သူမှ မိမိတို့အလုပ်လုပ်နေသည့် ကုမ္ပဏီ ဒေဝါလီခံသွားသည်ကိုဖြစ်စေ၊ မိမိတို့နေထိုင်သည့် အိမ်တန်ဖိုးများ ကျဆင်းသွားသည်ကိုဖြစ်စေ မလိုလားကြပေ။
ယခုအချိန်တွင် ပြိုလဲနေသည့် ကိုရီးယားစီးပွားရေးကို ကန်ဂျင်ဟူး တစ်ယောက်တည်းသာ ကယ်တင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အစွန်းရောက်မီဒီယာများကပင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကန်ဂျင်ဟူး ကို အားပေးနေကြသည်။
သို့သော်လည်း လူတိုင်းက ကန်ဂျင်ဟူး အောင်မြင်သည်ကို မလိုလားကြပေ။ ကန်ဂျင်ဟူး အပေါ် အငြိုးအတေးကြီးသည့် အုပ်စုအချို့က သူ အပြီးအပိုင် ဒေဝါလီခံသွားစေရန် ဆုတောင်းကာ ဆန္ဒပြမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
သင်းအုပ်ဆရာ ဘန်ဂျောင်ဟွန်းမှာ ဤဆန္ဒပြပွဲများမှတစ်ဆင့် နာမည်ကြီးလာခဲ့သည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ သင်းအုပ်ဆရာဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း ဘာသာရေးနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ဘဲ အစွန်းရောက် နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်အဖြစ်သာ နာမည်ကျော်ကြားလာသူဖြစ်သည်။
"လကမ္ဘာဆိုတာ ဘုရားသခင်ရဲ့ သန့်ရှင်းရာဌာနပဲ! အဲဒီလို နေရာမျိုးကို တူးဖော်ပြီး သယံဇာတထုတ်ယူတာဟာ ကွန်မြူနစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် မာရ်နတ်တွေပဲ လုပ်မယ့်အလုပ်ပဲ!"
အဆိုပါ စီမံကိန်းမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှ ပထမဆုံး စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ကုမ္ပဏီ SpaceX မှ အကောင်အထည်ဖော်နေခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့အတွက်တော့ အရေးမကြီးပေ။
"ငါဟာ ဘိသိက်ပေးခံရသူဖြစ်လို့ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံဟာ ငါ့ကိုဗဟိုပြုပြီး လည်ပတ်နေတာပဲ! ငါနဲ့အတူရှိနေခြင်းဟာ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံကို ကာကွယ်ခြင်းပဲ!"
မိဘများအဖွဲ့ချုပ်၊ Parksamo (ပတ်ဆီဟျောင်း ထောက်ခံသူများအသင်း)၊ မိခင်များစေတနာ့ဝန်ထမ်းတပ်ဖွဲ့နှင့် အမျိုးသားကယ်တင်ရေးတပ်သားများအသင်း စသည့်အဖွဲ့များသည် သီးခြားဆန္ဒပြမည့်အစား သင်းအုပ်ဆရာ ဘန်ဂျောင်ဟွန်း၏ ဆန္ဒပြပွဲတွင် စုစည်းလာကြသည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူဦးရေ တိုးပွားလာသောကြောင့် မီဒီယာများက စိတ်ဝင်စားလာပြီး A-Tuber များကလည်း လာရောက်သတင်းယူကြသည်။
သို့သော် ဆန္ဒပြပွဲအတွင်း ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
"ဟာလေလူးယား! ဒီနေ့ပွဲရဲ့ အပျော်ဆုံးအချိန် ရောက်လာပါပြီ။ အလှူခံချိန်ပါ! အားလုံးပဲ အိတ်ကပ်ထဲက ပိုက်ဆံတွေကို ထုတ်ပြီး ဘုရားသခင်ရဲ့ ဘုန်းတော်အတွက် ပါဝင်ကြပါဦး။"
ဆန္ဒပြသူများကြားတွင် အလှူခံပုံးများ လှည့်လည်သွားလာသည်။
သင်းအုပ်ဆရာ ဘန်ဂျောင်ဟွန်းက အလှူငွေထည့်ရန် တိုက်တွန်းသည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့ ဆန္ဒပြပွဲတုန်းက မိုးတွေအရမ်းရွာလို့ ကျွန်တော် ဒေဝါလီခံရမလို ဖြစ်သွားတယ်! အလှူငွေအားလုံးကို ဆန္ဒပြပွဲအတွက်ပဲ သုံးတာမို့လို့ တစ်ပြားမကျန် ထုတ်ပေးကြပါ။ အလှူမပေးရင် ငရဲရောက်လိမ့်မယ်။"
ငရဲမရောက်ချင်ကြသည့် လူများသည် အိတ်ကပ်ထဲရှိ ငွေများကို ထုတ်ကာ လှူဒါန်းကြသည်။
Fat Phoenix လွှတ်တင်မည့်အချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သင်းအုပ်ဆရာ ဘန်ဂျောင်ဟွန်းသည် မနက်အစောပိုင်းတွင်ပင် ဆန္ဒပြပွဲများ ပြုလုပ်သည်။ မနက်စောစော ဆန္ဒပြခြင်းမှာ တရားမဝင်သောကြောင့် ၎င်းကို အမည်ခံအားဖြင့် အဖွဲ့လိုက် မနက်ခင်းဆုတောင်းပွဲဟု ခေါ်ဆိုသည်။
Fat Phoenix လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသောအခါ လူတိုင်းက အသံကုန်ဟစ်အော်ကြသည်။
သင်းအုပ်ဆရာ ဘန်ဂျောင်ဟွန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်သည်။
"အားလုံးပဲ! တရားမျှတမှု အနိုင်ရရှိသွားပြီ! ဘုရားသခင်က သန့်ရှင်းရာဌာနကို လိုချင်တပ်မက်သူတွေကို ကောင်းကင်ဘုံကနေ အပြစ်ပေးလိုက်ပြီ။"
ဆန္ဒပြသူများကလည်း လက်များကို မြှောက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မျက်ရည်ကျကြသည်။
"ဝါးးးး!"
"ငါတို့ နိုင်ပြီ!"
"နောက်ဆုံးတော့! နောက်ဆုံးတော့ ကန်ဂျင်ဟူး ဒေဝါလီခံသွားပြီ!"
သို့သော် Chang'e 8 လွှတ်တင်သည့်သတင်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"နေပါဦး၊ ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။"
"မြောက်ကိုရီးယားလို ကွန်မြူနစ်ဝါဒီလိုပဲ၊ ဒီတစ်ခါတော့ တရုတ်ကွန်မြူနစ်တွေနဲ့ လက်တွဲလိုက်တာလား။"
"ဘာလို့ ဘယ်သူမှ မတားကြတာလဲ။"
သင်းအုပ်ဆရာ ဘန်ဂျောင်ဟွန်းက ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။
"ဒီကောင်စုတ်က ဒီလို လှည့်ကွက်မျိုး သုံးသွားတာကိုး!"
ကံကောင်းစွာဖြင့် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးမသွားသေးပေ။ လကမ္ဘာပေါ်တွင် Geratinium ကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဟု အာမခံချက်မရှိသေးပါ။
"ဒီနေ့ကစပြီး သန့်ရှင်းရာဌာနကို ကာကွယ်ဖို့ တစ်ညလုံး ဆုတောင်းပွဲ စမယ်! ဘယ်သူမှ မပျက်မကွက် အားလုံးအတူတူ ဆုတောင်းကြရအောင်! အရင်ဆုံး အလှူငွေ အရင်ကောက်မယ်! ဟာလေလူးယား!"
ဆန္ဒပြသူများသည် နေ့စဉ် တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးပြီး လက်အုပ်ချီကာ ဆုတောင်းကြသည်။ သူတို့ဘဝတွင် ဤမျှလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုတောင်းဖူးသည့်အချိန် ရှိခဲ့ပါသလော။
သို့သော် Chang'e 8 သည် Geratinium ကို သယ်ဆောင်ကာ ကမ္ဘာမြေသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ဤသတင်းကို ကြားသိလိုက်ရသောအခါ ဆုတောင်းပြီး ဆန္ဒပြနေသူများသည် ဒူးများ ခွေယိုင်သွားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားကြသည်။
"အူဝါးးး! မဖြစ်နိုင်ဘူး! ဒီလို ဖြစ်စရာအကြောင်းမရှိဘူး!"
"အို ဘုရားသခင်! ကောင်းကင်ဘုံကလည်း ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား!"
"ဘာဖြစ်တာလဲ? ဒါက ဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စလား။"
"ရက်တစ်ရာလောက် ဆန္ဒပြနေတာ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။"
"မိုးရွာရွာ၊ နေပူပူ ငါတို့ကတော့ ခွေးလို ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရတာ!"
"ဘာလို့ ဆန္ဒပြလေ၊ အဲဒီကွန်မြူနစ်ကောင်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက တိုးလေဖြစ်နေရတာလဲ? ဘာလို့လဲ။"
"နွေးထွေးတဲ့ အခန်းထဲမှာ ထိုင်ပြီး စပက်ကူလိတ်လုပ်ရုံနဲ့ ရာနဲ့ချီတဲ့ ထရီလီယံတွေ ရတယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။"
"ဒီမြေပေါ်မှာ တရားမျှတမှုဆိုတာ သေဆုံးသွားပြီ!"
အချို့လူများမှာ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ကလေးငယ်များကဲ့သို့ ငိုကြွေးကြပြီး အချို့မှာမူ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားကာ သင်းအုပ်ဆရာ ဘန်ဂျောင်ဟွန်းကို ဆန္ဒပြကြသည်။
"ဆုတောင်းရင် အဆင်ပြေမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား?"
"ငါတို့ လှူထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ ပြန်ပေး!"
"ငါ့ရဲ့ ၂၃,၀၀၀ ဝမ် ပြန်ပေးစမ်း!"
ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော သင်းအုပ်ဆရာ ဘန်ဂျောင်ဟွန်းသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ငါတို့ ဒီလောက်တောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုတောင်းတာ ဘာဖြစ်တာလဲ? ဘုရားသခင်၊ အေးခဲသွားစမ်း! ဘုရားသခင်၊ ရှင်သာ အလုပ်ရှုပ်မခံရင် ကျွန်တော် ရှင်တို့ကို သတ်ပစ်မယ်!"
သင်းအုပ်ဆရာ ဘန်ဂျောင်ဟွန်းမှာ ထိုအချိန်နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ဆန္ဒပြပွဲများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပြီး ရန်ပုံငွေများ ဆက်လက်ကောက်ခံနေဆဲဖြစ်သည်။
"OTK Company ထဲကို ခုန်ဝင်ပြီး အာဇာနည်ဖြစ်မယ့်သူ၊ အသက်ပေးမယ့်သူတွေကို ရှာနေပါတယ်! သွေးမထွက်ဘဲ ဘယ်လို တော်လှန်ရေးမျိုး ရှိမှာလဲ? ကျွန်တော် အရင်ဆုံး သေပေးမယ်!"
သို့သော် ဆန္ဒပြပွဲသို့ လာရောက်စုဝေးသူ အရေအတွက်မှာ ဆယ်ပုံတစ်ပုံအောက်ပင် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ ဆန္ဒပြမှုများ၏ အရှိန်အဝါများ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည့် မိဘများအဖွဲ့ချုပ်၊ Parksamo၊ မိခင်များစေတနာ့ဝန်ထမ်းတပ်ဖွဲ့နှင့် အမျိုးသားကယ်တင်ရေးတပ်သားများအသင်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းကို ကျောခိုင်းကာ ဆန္ဒအလျောက် ဖျက်သိမ်းသွားကြသည်။
ထို့အပြင် သင်းအုပ်ဆရာ ဘန်ဂျောင်ဟွန်းမှာလည်း အလှူငွေကောက်ခံမှုဆိုင်ရာ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်မှုဖြင့် အရပ်ဘက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ တရားစွဲဆိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
***
ကန်ဂျင်ဟူး ကိုရီးယားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ဟူသော သတင်းကြောင့် တစ်နိုင်ငံလုံး ပွက်လောရိုက်နေသည်။
လူတစ်ဦးတည်းက ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကို တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ခေတ်သစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ ငွေကြေးလောကတွင် ဤမျှကြီးမားသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့သည့် ကိုရီးယားလူမျိုးဟူ၍ တစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။
ကန်ဂျင်ဟူး ကို ထည့်မပြောဘဲ အနာဂတ် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးအကြောင်း ပြောဆိုရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ယခင်က Liberty People's Party သည် သမ္မတဟောင်း ပတ်ဆီဟျောင်း လက်ထက်ကတည်းက ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆိုးရွားသည့် ဆက်ဆံရေးကြောင့် ကန်ဂျင်ဟူး နှင့် အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကန်ဂျင်ဟူး လုပ်သမျှအရာရာကို နိုင်ငံအတွက် အကျိုးရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ပါတီ၏ မူဝါဒများနှင့် ကိုက်ညီသည်ဖြစ်စေ သူတို့က အကြောင်းပြချက်မရှိ ကန့်ကွက်ကြောင်း အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ရလဒ်မှာ အမြဲတမ်း ဆိုးရွားလှသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး သည် ယခုအခါ ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ တစ်နှစ်တာ ဘတ်ဂျက်ထက် နှစ်ဆပိုသော ငွေကြေးပမာဏကို စိတ်ကြိုက် လည်ပတ်နိုင်နေပြီး အနာဂတ်စက်မှုလုပ်ငန်းများ၏ သော့ချက်ကိုလည်း ကိုင်စွဲထားသည်။
ငွေကြေး အသင့်အတင့်သာ ရှိလျှင်တော့ မနာလိုခြင်း၊ အားကျခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤမျှများပြားသော ပမာဏဖြစ်လာသည့်အခါတွင်မူ မည်သည့်အတွေးမျှပင် ဝင်မလာတော့ချေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သမ္မတဟောင်း ပတ်ဆီဟျောင်းမှာ ထောင်ဒဏ်ကျခံနေရပြီး ကန်ဂျင်ဟူး ဆန့်ကျင်ရေး အလံကို ထူခဲ့ကြသည့် ကိုယ်စားလှယ် ယွန်းနတ်ယောင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများလည်း ရာထူးမှ အသီးသီး နုတ်ထွက်သွားကြပြီဖြစ်သည်။
ခေါင်းဆောင်ပိုင်းနေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသော အရေးပေါ်ကော်မတီက ကန်ဂျင်ဟူး နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခြင်းမှာ မည်သို့မျှ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ Liberty People's Party မှ လွှတ်တော်အမတ်များမှာလည်း ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်ခံကာ လက်တွဲပူးပေါင်းမည့်ဘက်သို့ ကူးပြောင်းလာကြသည်။
မြောက်ကိုရီးယားသည်လည်း ငွေကြေးရှေ့တွင် သဘောထားပြောင်းလဲလာသည်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
မြောက်ကိုရီးယားအစိုးရမှာ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း အခြေအနေကို အကဲခတ်ရာတွင်မူ မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်သေးပါ၊ အမှန်ဆိုရသော် သူတို့သည် အခြားသူများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အကဲခတ်နိုင်ခဲ့ကြသောကြောင့် ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကန်ဂျင်ဟူး သည် လအနည်းငယ်အတွင်း ရှာဖွေခဲ့သော ငွေကြေးဖြင့် မြောက်ကိုရီးယားတစ်ခုလုံးကို ဝယ်ယူနိုင်သည်ဟူသော ကောလာဟလများပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။
အမှန်တကယ်တွင်လည်း ထိုငွေကြေးပမာဏသည် မြောက်ကိုရီးယားတစ်နိုင်ငံလုံးတွင် အင်ဂျင်နီယာစီမံကိန်းများ လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည်။
ထို့အပြင် တောင်ကိုရီးယား၊ တရုတ်နှင့် ရုရှားတို့အကြား အာကာသဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို ဗဟိုပြု၍ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ အားကောင်းလာနေသည်။ ကြားထဲတွင် ရှိနေသော မြောက်ကိုရီးယားအမြင်တွင်မူ ၎င်းတို့၏ အုပ်ချုပ်ရေး တည်ငြိမ်မှုကို ရှာဖွေရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ဖွင့်လှစ်ပေးရန်အတွက် ရွှေ နှင့်တူသော အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။
လက်ရှိအခြေအနေတွင် ကန်ဂျင်ဟူး ကို သွားရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်းမှာ ရူးသွပ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အမှန်ဆိုရသော် သူတို့ဘက်ကသာ အကူအညီတောင်းခံရမည့် အခြေအနေမျိုးဖြစ်သည်။
စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ပျက်ပြားမည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည့်အခါ မီဇိုင်းဒုံးကျည်များ ပစ်လွှတ်ခြင်း၊ ကြေညာချက်များ ထုတ်ပြန်ခြင်းဖြင့် ရန်စနေခဲ့သော မြောက်ကိုရီးယားသည် အမြန်ဆုံး သဘောထားပြောင်းလဲကာ ကန်ဂျင်ဟူး ကို ချီးကျူးစကားဆိုလာသည်။
ကိုရီးယားဗဟိုရုပ်သံမှ ကြေညာသူတစ်ဦးက သူမ၏ ထူးခြားသော လေသံဖြင့် ဤသို့ဆိုသည်။
"CEO ကန်ဂျင်ဟူး သည် အခြားနိုင်ငံများ၏ စီးပွားရေးကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ဒုက္ခပေးနေသော ယုတ်မာ၍ ဆိုးရွားသည့် အရင်းရှင် လူမိုက်များကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် အပြစ်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ငွေကြေးအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် အမြီးကုပ်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည့် အမေရိကန် နယ်ချဲ့သမားများ၏ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သမ္မတနိုင်ငံတော်၏ လေးစားအပ်သော အကြီးအကဲက CEO ကန်ဂျင်ဟူး ထံသို့ 'ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံ၏ ကြီးမား၍ ပြည့်စုံသော အောင်ပွဲအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်' ဟု စကားပါးလိုက်သည်။"
***
တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေါ်သံကြောင့် ကျွန်တော် နိုးလာသည်။
လေယာဉ်မယ်က တောင်းပန်သံဖြင့် ပြောသည်။
"ကိုရီးယားကို ရောက်ရှိပါပြီ။"
"အော်၊ ဟုတ်ကဲ့။"
ကျွန်တော်လည်း မသိလိုက်ဘဲ အိပ်ပျော်သွားပုံရသည်။
ပုံမှန်ဆိုရင် ကျွန်တော်က အိပ်ပျော်လွယ်သူ မဟုတ်ပါ၊ သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းရက်တွေမှာတော့ မအိပ်ရသေးတဲ့ အိပ်ချိန်တွေကို ပြန်ဖြည့်နေသလိုမျိုး အမြဲတမ်း အိပ်ငိုက်နေမိသည်။
ဟင်နရီနဲ့အတူ လာဖို့ စီစဉ်ထားပေမယ့် လုပ်စရာတွေ ကျန်နေသေးတာကြောင့် ကျွန်တော် အရင်ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ခါးပတ်ကို ဖြုတ်ပြီး ဆန့်လိုက်သည်။ ခရီးရှည်တစ်ခုမှ ပြန်ရောက်လာသလို ခံစားရသည်။
ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းတော့မည့်အချိန်တွင် လေယာဉ်မယ်က တစ်စုံတစ်ခု ပြောစရာရှိနေပုံပေါ်သည်။
"တစ်ခုခု ပြောစရာရှိလို့လား။"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် သူက သတိထားပြီး ပြောလာသည်။
"ကျွန်မကို အမှတ်တရ လက်မှတ်လေး ရေးပေးလို့ ရမလားရှင်။"
"ရတာပေါ့။ ခက်တာမှ မဟုတ်တာ။"
ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းမြောက်စွာ လက်မှတ်ရေးထိုးပေးလိုက်ပြီး အတူတူ ဓာတ်ပုံပါ ရိုက်ပေးလိုက်သည်။
အလိုအလျောက် တံခါးများမှ ထွက်လာသည့်အခါ မျက်စိကျိန်းလောက်သည့် အလင်းရောင်တစ်ခုက ကျွန်တော့်ကို ကြိုဆိုသည်။
ရောက်ရှိရာ ခန်းမထဲတွင် လူအုပ်ကြီးက ပြည့်ကျပ်နေအောင် စုဝေးနေကြသည်။ ပြည်တွင်းပြည်ပ မီဒီယာများအားလုံး စုဝေးနေကြပြီး ရှေ့တွင်လည်း ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးရန်အတွက် နေရာသတ်မှတ်ပေးထားသည်။
လေဆိပ်ဝန်ထမ်းများမှာ လူအုပ်ကို ထိန်းကျောင်းရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။
ကျွန်တော့်လူကြိုက်များမှုက ဒီလောက်တောင် များနေတာလား။
ကျွန်တော် ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးသည့်နေရာတွင် ခဏရပ်လိုက်ပြီး ကင်မရာဖလက်ရှ်များကြားတွင် ရှိနေလိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သတင်းထောက်များက မိုက်ခရိုဖုန်းများကို ရှေ့သို့တိုးကာ အမျိုးမျိုးသော မေးခွန်းများကို မေးမြန်းကြသည်။
သူတို့၏ မေးခွန်းများကို တစ်ခုချင်းစီ ဖြေကြားနေရင်း လူအုပ်နောက်တွင် ရပ်နေသူတစ်ယောက်နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသည်။ ကျွန်တော် စကားရပ်လိုက်ပြီး အကြည့်ကို စုစည်းလိုက်သည့်အခါ လူတိုင်းက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကြသည်။
သူမကို မြင်လိုက်ရသည့်လူများက လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။ လူအုပ်ကြားထဲတွင် လမ်းငယ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး လျှောက်လာသည်။
မော်ဒယ်တစ်ယောက်ဟု ထင်ရလောက်အောင်သွယ်လျသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် မျက်နှာသေးသေးလေး။ သူမက ဆံပင်ရှည်ကို နောက်သို့ စုစည်းထားပြီး ပန်ဆွတ်နှင့် ဘလောက်စ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အလုပ်မှ တန်းထွက်လာပုံရသည်။
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဒီနေ့ ခွင့်ယူထားတာလား။"
သူမက တောက်ပစွာ ပြုံးပြသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ ရုတ်တရက် ထွက်လာခဲ့တာပါ။"
"နောက်မှ မမ ဆူနေမှာပေါ့။"
"ရှင်နဲ့ နည်းနည်းလေးပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်ဆုံး တွေ့ချင်တာကို ဘာလုပ်ရမလဲ။"
ကျွန်တော့်ရည်းစားက တကယ်ကို အကောင်းဆုံးပါပဲလို့ တွေးမိသည်။
တွေ့ရင် ပြောစရာတွေ အများကြီးရှိမယ်လို့ ထင်ထားပေမယ့် သူမမျက်နှာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။
ကျွန်တော် အိတ်ကပ်ထဲက ဘူးလေးကို ထိကြည့်လိုက်သည်။
သူမ ကုမ္ပဏီကို သွားပြီးမှ လုပ်မလို့ စိတ်ကူးထားပေမယ့် ဒီနေရာမှာ လုပ်ရင်လည်း ရမယ်လို့ ရုတ်တရက် တွေးမိသွားသည်။
လူတွေ အများကြီးမို့ နည်းနည်းတော့ ရင်ခုန်နေပေမယ့်...
ကျွန်တော် အားတင်းပြီး ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်သည်။ အယ်လီက အံ့သြသွားဟန်ဖြင့် မေးသည်။
"ရှင် အခု ဘာလုပ်နေတာလဲ။"
ကျွန်တော် ဖြေမည့်အစား အယ်လီဆီသို့ လက်စွပ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်နဲ့ လက်ထပ်ပေးမလား။"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အယ်လီသည် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ ညိုရောင်မျက်လုံးအိမ်များ တုန်ရီနေပြီး မျက်ရည်များပင် ကျလာတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။
"ဘာ... ဘာလုပ်တာလဲ။ လူတွေ အများကြီးရှိတဲ့နေရာမှာ။"
"မင်းရဲ့ အဖြေက ဘာလဲ။"
"ဟွန်း၊ သိပြီးသားပဲကို။"
"ကျွန်တော် မသေချာသေးဘူး။"
အယ်လီသည် နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မျက်ရည်များ ကျလာသည်။
"ဟုတ်တယ်ပေါ့! လက်ထပ်မှာပေါ့!"
ကျွန်တော် သူမ၏ လက်ချောင်းတွင် လက်စွပ်ကို စွပ်ပေးလိုက်သည်။
အယ်လီသည် ကျွန်တော့်လည်ပင်းကို ဖက်တွယ်ကာ နမ်းလိုက်သည်။
တခြားသူတွေ ကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာ ဒီလိုလုပ်တာ ဖြစ်ပါ့မလား။
...လို့ ခဏလောက် တွေးမိပေမယ့် ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးလို့ပဲ တွေးလိုက်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ လက်ထပ်ကြတော့မှာပဲလေ။
လူတွေက လက်ခုပ်တီးကြပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် ဖုန်းများကို ထုတ်ယူကြသည်။ ကင်မရာမှ ရှပ်တာသံများက နေရာအနှံ့မှ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။