ကျွန်တော် တိကျသည့်အစီအစဉ်ကို ချပြလိုက်သည်။
"ဆန်းယော့ပ် SB က ဘက်ထရီအထုပ်ကို တီထွင်ပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့က လကမ္ဘာကနေ Geratinium ကို တူးဖော်ပြီး ကမ္ဘာမြေကို သယ်ဆောင်လာမှာပါ။ ဒါကို SpaceX က တာဝန်ယူပါလိမ့်မယ်။"
လကမ္ဘာပေါ်က သယံဇာတတူးဖော်ရေးလုပ်ငန်းမှာ ရှေ့ဆုံးကနေ ဦးဆောင်နေတဲ့ကုမ္ပဏီကတော့ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ပုဂ္ဂလိကအာကာသကုမ္ပဏီဖြစ်သည့် SpaceX ပဲ ဖြစ်ပါသည်။
ကျွန်တော်က ဝါရန်ဘတ်ဖတ် နဲ့ စကားပြောပြီးသားပါ။ ကုန်ကျစရိတ် ဘယ်လောက်ပဲများပါစေ၊ လကမ္ဘာကို အာကာသယာဉ်တစ်စင်း အမြန်ဆုံးလွှတ်တင်ပေးဖို့ မှာထားပြီးပါပြီ။
"OTK Company နဲ့ SpaceX တို့ဟာ လျှပ်စစ်လေယာဉ်နယ်ပယ်မှာ ဖက်စပ်လုပ်ငန်းအနေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြပါတယ်။ အခုတော့ ဒီပူးပေါင်းမှုကို အာကာသနယ်ပယ်အထိ တိုးချဲ့လိုက်တာပါ။"
အင်ဂျင်ယုံ က မှတ်ချက်တစ်ခု ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
"ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို အောင်မြင်အောင် လုပ်မယ်လို့ ပြောပါတယ်ခင်ဗျ။"
သူဟာ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာတွေကို ဖြစ်နိုင်အောင် အမြဲလုပ်ပြခဲ့သူပါ။
သူဟာ Nikola ကို တည်ထောင်ပြီး လျှပ်စစ်ကားခေတ်ကို စတင်ပေးခဲ့သလို Solaland လို့ခေါ်တဲ့ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ကုမ္ပဏီနဲ့ ပေါင်းစည်းပြီး ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲစွမ်းအင်ရဲ့ အလားအလာကို ပြသခဲ့သည်။ ပြီးတော့ SpaceX ကို တည်ထောင်ပြီး အာကာသစက်မှုလုပ်ငန်းမှာ ခေတ်သစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သူပါ။
သူ့ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေက အခုထိ ဆက်ရှိနေဆဲပါပဲ။
သူဟာ အင်္ဂါဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ကိုလိုနီနယ်မြေ တည်ဆောက်ဖို့၊ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး ချိတ်ဆက်နိုင်ဖို့အတွက် ဂြိုဟ်တုပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ကို ကမ္ဘာ့ပတ်လမ်းကြောင်းနိမ့်ထဲ ပစ်လွှတ်ဖို့နဲ့ လျှပ်စစ်လေယာဉ်တွေ တည်ဆောက်ဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်။ လကမ္ဘာပေါ်က သယံဇာတတူးဖော်ရေးဆိုတာလည်း အဲဒီအထဲက တစ်ခုပါပဲ။
သူ ခိုင်ခိုင်မာမာနဲ့ လုပ်ဆောင်တဲ့ စီမံကိန်းတိုင်းဟာ အောင်မြင်ဖို့ အလားအလာ အလွန်များပါတယ်။
မိမိအနေနဲ့ မရင်းနှီးတဲ့ နယ်ပယ်ဖြစ်တာကြောင့် ငြိမ်ငြိမ်လေး နားထောင်နေတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် Jung Gi-hong က သတိကြီးကြီးနဲ့ လက်ထောင်လိုက်သည်။
"ခွင့်လွှတ်ပါ... ဒါပေမဲ့ လကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှားပါးမြေထုဒြပ်စင်တွေ အများကြီးရှိနေရင်တောင် Geratinium တွေ ဘယ်နေရာမှာ ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုသိနိုင်မှာလဲခင်ဗျ။ လကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေဖို့ဆိုတာ အချိန်အများကြီး ယူရမှာပါ။"
လကမ္ဘာပေါ်မှာ Geratinium ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆက ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာက 'ငြိမ်းချမ်းရေးပင်လယ်' (Sea of Tranquility) ထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းထဲက အချက်အလက်ပါ။
ကျွန်တော်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို တတ်နိုင်သလောက် ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်နေရာမှာ ဘာရှိတယ်လို့ အတိအကျ ဖော်ပြထားတာမျိုးတော့ မရှိခဲ့ပါ။
လကမ္ဘာကို ရှာဖွေမှုတွေဟာ အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ပြီးသားပါ။ အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်တွေအတွင်း လကမ္ဘာပေါ်က သယံဇာတတွေကိုလည်း ရှာဖွေခဲ့ကြပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်း အတိအကျ အချက်အလက်တွေကိုတော့ ထုတ်ပြန်ထားခြင်း မရှိပါ။
နိုင်ငံတော်ရဲ့ အကျိုးစီးပွားနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့အတွက် NASA က မီဒီယာတွေကို ကြေညာတဲ့ အချက်အလက်တွေက အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်ပြီး အဓိကအချက်အလက်တွေကိုတော့ အသေအချာ ဖုံးကွယ်ထားကြပါတယ်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ဘယ်သူက ဘာတွေသိနေလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါ။
"စိတ်မပူပါနဲ့။ အရင်းအမြစ်က လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်နေလို့ ကျွန်တော် ပြောပြလို့မရပေမဲ့ ဘယ်နေရာမှာ ရှိတယ်ဆိုတာကိုတော့ အကြမ်းဖျင်း သိထားပါတယ်။"
ကျွန်တော့်စကားအဆုံးမှာ ဘယ်သူမှ အရင်းအမြစ်ကို မေးမြန်းမနေတော့ပါ။ သူတို့တွေဟာ ကျွန်တော် ဒီသတင်းကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု သမ္မတဆီက ကြားလာတာလို့ပဲ တွေးနေကြမှာပါ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ သမ္မတဟာ NASA က စုဆောင်းထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်မျိုးစုံကို အသုံးပြုခွင့်ရှိတဲ့ အာဏာပိုင်ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။
"အာကာသစက်မှုလုပ်ငန်းရဲ့ အလားအလာက အဆုံးမရှိပါဘူး။ Geratinium တူးဖော်မှုဟာ အာကာသထဲမှာ ရွှေ ရွှေတူးဖော်ရေး အလုအယက်ဖြစ်မှု (Gold Rush) ကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။"
ဟွန်းဂျူး မမ က ပြောလိုက်သည်။
"ပြဿနာက အချိန်ပါ။ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးက အလျင်အမြန် ပြိုလဲနေပါတယ်။ အမေရိကန်က အတိုးနှုန်းတွေကို တိုးမြှင့်ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ ဖြန့်ကျက်ထားတဲ့ ဒေါ်လာတွေကို ပြန်သိမ်းနေတာကြောင့် အကြပ်အတည်း ဖြစ်နေတဲ့နိုင်ငံတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုလဲနေကြပါပြီ။ EU ကလည်း အပိုင်းပိုင်းကွဲထွက်နေပြီး ဖိလစ်ပိုင်သာ ဒေဝါလီခံကြောင်း ကြေညာလိုက်ရင် ဒီအကျပ်အတည်းက တခြားအာဆီယံနိုင်ငံတွေဆီ အလျင်အမြန် ကူးစက်သွားမှာပါ။ ပြီးရင် တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ အလှည့်ရောက်လာမှာပါ။ အကြွေးတောင် မဆပ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ ငွေကြေးအရင်းအမြစ် အများကြီး လိုအပ်တဲ့ အာကာသစက်မှုလုပ်ငန်းအကြောင်းတောင် တွေးဖို့ ခက်ခဲနေပါတယ်။"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒါကြောင့်မို့လို့ ငွေကြေးအကျပ်အတည်း မဖြစ်လာအောင် ကျွန်တော်တို့ တားဆီးရမှာပါ။"
Ellie က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
"ကျွန်တော့်မှာရှိသမျှ အကုန်ပုံအောပြီး ဒီလိုခန့်မှန်းချက်တွေနဲ့ ကစားနေတဲ့ အရင်းအနှီးတွေကို တိုက်ထုတ်သွားမှာပါ။"
"..."
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အင်ဂျင်ယုံ လွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံး စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။
ဒါဟာ မဖြစ်နိုင်တဲ့စကားလို့ ထင်ရတာ သဘာဝပါပဲ။ ကျွန်တော်ဟာ ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးလူဖြစ်နေပါစေဦးတော့၊ တစ်ကိုယ်တော်နဲ့ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး ပြိုလဲမှုကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားတာဟာ ကြက်ဥနဲ့ ကျောက်တုံးကို ပေါက်သလိုမျိုး ဖြစ်နေမှာပါ။
သာမန်အားဖြင့်ဆိုရင် ဘီလ်ဂိတ်စ်နဲ့ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် တို့ လက်တွဲလိုက်ရင်တောင် ကမ္ဘာ့ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။
ဒီအကျပ်အတည်းကို Rothschild တစ်ဦးတည်းက ဖန်တီးတာ မဟုတ်ပါ။ Rothschild က ဒီအကျပ်အတည်းကို အသုံးချနေတာဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် အကျပ်အတည်းတစ်ခု စတင်သွားပြီဆိုရင် တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။
အမေရိကန်ကလွဲပြီး တခြားနိုင်ငံတွေမှာ ဖြစ်ပေါ်တဲ့ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းရဲ့ အနှစ်သာရကတော့ နိုင်ငံခြားငွေလဲလှယ်နှုန်း အကျပ်အတည်းပါပဲ။
ငွေမရှိလို့ ဖြစ်တဲ့ အကျပ်အတည်းကို ငွေစက္ကူရိုက်ထုတ်ခြင်းနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒေါ်လာရှားပါးလာတဲ့အခါမှာတော့ အမေရိကန်မဟုတ်သရွေ့ ဒေါ်လာကို ရိုက်ထုတ်လို့ မရနိုင်ပါ။
အနိုင်ရဖို့ဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ထက် ပိုများတဲ့ငွေ လိုအပ်ပေမဲ့ ဒေါ်လာစီးဆင်းမှုကို Rothschild ကို နောက်ခံပြုထားတဲ့ အရင်းအနှီးအင်အားစုတွေက ထိန်းချုပ်ထားပြီးသားပါ။
"ဒီလောကမှာ ဒေါ်လာကို အစားထိုးနိုင်တဲ့ အရာတွေ ရှိပါတယ်။ ရွှေ ရွှေ၊ ငွေ ဒါမှမဟုတ် ရေနံ ရေနံလိုမျိုးပေါ့။ ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ အဲဒါက JN Battery ဖြစ်လာမှာပါ။"
ကျွန်တော် အိပ်မက်ထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့ မြင်ကွင်းကို ပြန်တွေးမိသည်။ သိုးတွေက လူတွေကို သတ်တယ်၊ ငွေကြေးစနစ်က လူတွေရဲ့ ဘဝတွေကို ဖျက်ဆီးတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီအကျပ်အတည်းကို ရပ်တန့်ဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက Ellie ရဲ့ ဇာတိမြေကို ကာကွယ်ချင်လို့ ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ချင်ရုံသက်သက်ကြောင့် မဟုတ်ပါ။
ဒီထက်ပိုတဲ့ လက်တွေ့ကျတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။
John D. Rockefeller ဟာ တစ်ချိန်က အမေရိကန် ရေနံ ရေနံဈေးကွက်ရဲ့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ 'Standard Oil' ဆိုတဲ့ ကုမ္ပဏီနာမည်က ဘာကြောင့် ဖြစ်လာတာလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပါ။
သူ လက်ဝါးကြီးအုပ်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုကတော့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလမ်းကြောင်းတွေကို ထိန်းချုပ်တာပါ။ Standard Oil ဟာ မီးရထားကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ကာတယ် (Cartel) ဖွဲ့ပြီး ကုန်စည်ပို့ဆောင်ခတွေကို လျှော့စျေးရယူကာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစရိတ်ကို လျှော့ချခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီကျေးဇူးကြောင့် Rockefeller ဟာ ပြိုင်ဘက်အားလုံးကို အလွန်သက်သာတဲ့ နှုန်းထားတွေနဲ့ ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ရေနံ ရေနံဈေးကွက်ကို လုံးဝကြီးစိုးနိုင်ခဲ့တာပါ။
Geratinium ကို သယ်ဆောင်လာမှာက ကုန်းလမ်း၊ ရေလမ်း၊ လေလမ်းတွေကနေ မဟုတ်ဘဲ အာကာသသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကနေ ဖြစ်ပါတယ်။
ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီအလုပ်ကို လုပ်နိုင်မယ့် အဖွဲ့အစည်း ဒါမှမဟုတ် ကုမ္ပဏီ ဘယ်နှစ်ခုရှိမလဲ။
အာကာသစက်မှုလုပ်ငန်းက ကြီးမားတဲ့ အရင်းအနှီးနဲ့ ကြာရှည်စွာ စုဆောင်းထားတဲ့ နည်းပညာတွေ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါဟာ စစ်ရေးနယ်ပယ်နဲ့လည်း အလွန်နီးကပ်တဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိပါတယ်။
အာကာသယာဉ်တွေဟာ အခြေခံအားဖြင့် ဒုံးပျံတွေနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ထောက်လှမ်းရေးနဲ့ ဆက်သွယ်ရေးဂြိုဟ်တုတွေကိုလည်း စစ်ရေးရည်ရွယ်ချက်တွေအတွက် အသုံးပြုကြပါတယ်။
ဒါကြောင့်မို့လို့ နိုင်ငံတော်က နည်းပညာတွေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ဆောင်သလို သက်ဆိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကိုလည်း အသေအချာ စီမံခန့်ခွဲပါတယ်။ SpaceX နဲ့ Red Origin လို ပုဂ္ဂလိက အာကာသကုမ္ပဏီတွေဟာ NASA ဆီက နည်းပညာလွှဲပြောင်းမှုတွေကို ရယူထားကြပြီး သူတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းကဏ္ဍအားလုံးမှာ အမေရိကန်အစိုးရရဲ့ ကြီးကြပ်မှုနဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေကြတာပါ။
တစ်နည်းအားဖြင့် အာကာသစက်မှုလုပ်ငန်းဟာ ဝင်ရောက်ဖို့ ခက်ခဲပြီး အစိုးရရဲ့ သဘောထားအတိုင်း လိုက်နာရမယ့် နေရာမျိုးပါ။
အရင်ကလိုပဲ အခုလည်း ငွေကြေးကပဲ ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးနေတာပါ။ ဒါကြောင့် ငွေကြေးစနစ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူက ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးပါတယ်။
ဒါကြောင့်လည်း Rothschild ဟာ အခုထိ ဒီလောက်တောင် ဇိမ်ကျကျ နေနိုင်ခဲ့တာပါ။
Rothschild သာ ဒီကိစ္စမှာ အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင် အစိုးရတွေနဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကို ငွေကြေးနဲ့ ဖိအားပေးပြီး အာကာသစက်မှုလုပ်ငန်းအပေါ် သူတို့ရဲ့ သြဇာသက်ရောက်ဖို့ဆိုတာ သူတို့အတွက် အလွယ်လေး ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလမ်းကြောင်းအားလုံးကို Rothschild က သိမ်းယူသွားပြီဆိုရင် Geratinium ကို ရဖို့ ကျွန်တော်တို့မှာ လမ်းစရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါ။
အဲဒီလို ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် JN Battery ကို စီးပွားဖြစ်ထုတ်လုပ်နိုင်ရင်တောင် ကုန်ကြမ်းအားလုံးအတွက် Rothschild ကိုပဲ မှီခိုနေရပါလိမ့်မယ်။
ဝက်ဝံက ဖျော်ဖြေပြီး လူက အမြတ်ယူသလိုမျိုး၊ ကျွန်တော်တို့က ဘက်ထရီတွေ ထုတ်လုပ်ပေးပြီး Rothschild က အမြတ်တွေကို အကုန်လုံး ခေါင်းပုံဖြတ်သွားမယ့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။
ဆန်းယော့ပ် က သံသယဝင်နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
"လပေါ်မှာ တူးဖော်ရေးစခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့၊ Geratinium တွေကို တူးထုတ်ဖို့၊ တည်ငြိမ်တဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလမ်းကြောင်း ဖန်တီးဖို့နဲ့ အပြည့်အဝ အတိုင်းအတာနဲ့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မှုစနစ်ကို တည်ဆောက်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန်လုပ်လုပ် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်တော့ မလိုဘူးလား။ အဲဒီအချိန်အထိ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး ပြိုလဲမသွားအောင် ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ တားဆီးနိုင်ပါ့မလား။"
"ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ။"
ငွေကြေးကဏ္ဍနဲ့ မတူတာက စက်မှုလုပ်ငန်းက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီးတဲ့နောက် ငွေပြန်ပေါ်လာဖို့ အချိန်အတော်ကြာတတ်ပါတယ်။
လကနေ သယံဇာတတွေကို တူးဖော်ပြီး ကမ္ဘာမြေဆီ သယ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ငွေကြေးတွေက ချက်ချင်းတိုးလာမှာ မဟုတ်ပါ။ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီလိုဖြစ်ဖို့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က ငွေအမြောက်အမြားကို သုံးစွဲရဦးမှာပါ။
လကနေ Geratinium ပမာဏ အများအပြားကို သယ်ဆောင်လာပြီး JN Battery ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ကာ ရောင်းချဖို့ဆိုတာ အချိန်အတော်လေး ကြာဦးမှာပါ။
တကယ်ပြောရရင် တစ်နှစ်ဆိုတာတောင် ခန့်မှန်းချက် အရမ်းတိုလွန်းပါတယ်။ တကယ်တမ်း လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ်လောက် ကြာသွားမလား ဘယ်သူသိမှာလဲ။
"ခင်ဗျားတို့ Yap ကျွန်းအကြောင်း ကြားဖူးလား။"
ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က မေးလိုက်သည်။
"အဲဒါ ဘယ်နေရာလဲ။"
မျက်တောင်ခတ်ရင်း နားမလည်သလို ဖြစ်နေတဲ့ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် နဲ့ မတူဘဲ ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံးကတော့ သိပုံရကြပါတယ်။
မမ က ပြောသည်။
"ကျောက်တုံးငွေကြေးအကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်လား။"
"ဟုတ်တယ်။"
ငွေကြေးဆိုင်ရာ စီးပွားရေးပညာကို လေ့လာဖူးရင် ဒါကို တစ်ကြိမ်လောက်တော့ ကြုံဖူးကြမှာပါ။
အားလုံး သိပြီးသားဖြစ်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် အတွက် ကျွန်တော် ရှင်းပြပေးလိုက်ပါတယ်။
"Yap ကျွန်းဆိုတာ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာ အနောက်ပိုင်းမှာရှိတဲ့ Caroline ကျွန်းစုရဲ့ အနောက်ဘက်စွန်းမှာရှိတဲ့ ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုပါ။ အဲဒီကျွန်းမှာ နေထိုင်သူတွေက ကျောက်တုံးကြီးတွေကို ငွေကြေးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြတာပါ။"
ငွေကြေးရဲ့ လိုအပ်ချက်တစ်ခုက ရှားပါးမှုပါ။ အရောင်းအဝယ်အတွက် သုံးတဲ့ ကျောက်တုံးတွေဟာ ကျွန်းပေါ်မှာ ရှာရခဲတဲ့ ရှားပါးကျောက်တုံးတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။
"အဲဒီလို လေးလံတဲ့အရာတွေကို ဘယ်လိုသယ်သွားကြတာလဲ။"
"ဒါကြောင့် သူတို့က အိမ်မှာပဲ ထားပြီး အရောင်းအဝယ်လုပ်ကြတာလေ။ 'ငါ့အိမ်က သစ်ပင်အောက်မှာရှိတဲ့ ကျောက်တုံးရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံကို ခင်ဗျားကို ပေးမယ်၊ ငါ့ကို ငါးနည်းနည်းလောက် ရောင်းပါ'၊ 'ဒီလိုနဲ့ ဒီလိုလူရဲ့ အိမ်မှာရှိတဲ့ ကျောက်တုံးရဲ့ ငါးပုံတစ်ပုံက ငါ့ပိုင်တယ်၊ အဲဒါနဲ့ လက်ဝတ်ရတနာတွေနဲ့ လဲလှယ်ကြရအောင်' စသဖြင့်ပေါ့။"
"အာ... ဟုတ်သားပဲ!"
"အဲဒီရွာမှာ အချမ်းသာဆုံးလူတစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်။"
"သူ့အိမ်မှာ ဧရာမကျောက်တုံးကြီး ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"
"ရယ်စရာကောင်းတာက အဲဒီအိမ်မှာ ဘယ်လောက်ပဲ ရှာရှာ ကျောက်တုံးကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး။ ကျောက်တုံးက တခြားနေရာမှာ ရှိနေတာကိုး။"
"ဘယ်မှာလဲ။"
"ပင်လယ်ထဲမှာ။"
"...ဟင်။"
သူ့ရဲ့ ဘိုးဘေးက သူဌေးဖြစ်ဖို့ အိပ်မက်မက်ပြီး အနီးအနားက ကျွန်းတွေကို လှည့်လည်သွားလာရင်း နောက်ဆုံးမှာ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို တွေ့သွားပြီး သူ့လှေပေါ် တင်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ မုန်တိုင်းနဲ့ ကြုံလိုက်ရပြီး တခြားသူတွေကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ကျောက်တုံးကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချလိုက်ရတာပဲ။
ကျွန်းကို ပြန်ရောက်လာတဲ့သူတွေအားလုံးက ကျောက်တုံးဟာ အရမ်းကြီးပြီး လှပကြောင်း၊ သူ ကျောက်တုံးကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချလိုက်တာဟာ သူ့အပြစ်မဟုတ်ကြောင်း ထွက်ဆိုပေးကြတယ်။
အဲဒီဇာတ်လမ်းကို ကြားပြီးနောက်မှာ ရွာသားတွေက အဲဒီကျောက်တုံးအပေါ် သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို အသိအမှတ်ပြုပေးလိုက်ကြတယ်။ ကျောက်တုံးက ပင်လယ်ထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့အချက်က ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်ခဲ့ပါ။
အဲဒီကျေးဇူးကြောင့် သူဟာ ရွာရဲ့ အချမ်းသာဆုံးလူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေအထိ ငွေကြေးအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ နေနိုင်ခဲ့ကြတယ်။
ဒီလိုဇာတ်လမ်းမျိုးကို ကြားတဲ့အခါ တချို့လူတွေက ရယ်မောပြီး "ဒီလူတွေက ဘယ်လို လူရိုင်းတွေလဲ" လို့ ပြောကောင်းပြောကြလိမ့်မယ်...
"ခေတ်သစ်လူတွေကရော ဘာထူးခြားတယ်လို့ ထင်သလဲ။"
ကိုရီးယားဗဟိုဘဏ်က နိုင်ငံခြားငွေအရန်ငွေအဖြစ် ရွှေ တန်ချိန် ၁၀၀ ကျော်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ဒီ ရွှေ တွေက အခု ဘယ်မှာရှိနေတာလဲ။
အံ့သြစရာကောင်းတာက သူတို့က ဗြိတိန်နိုင်ငံ၊ အင်္ဂလန်ဗဟိုဘဏ်ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာ ရှိနေတာပါ။
သူတို့က ကီလိုမီတာ ၈,၀၀၀ ကျော်ဝေးတဲ့ တခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာရှိတဲ့ ရွှေ ကို ကိုယ့်ပိုင်ပစ္စည်းလို့ ထင်မှတ်နေကြတာပါ။
ဒါဆိုရင် ဒီ ရွှေ တွေကို ဂျပန်ကို ရောင်းလိုက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ။
အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကိုရီးယားဗဟိုဘဏ်ရဲ့ ရွှေ အရန်ငွေက သုည ဖြစ်သွားပြီး ဂျပန်ဗဟိုဘဏ်ရဲ့ ရွှေ အရန်ငွေက တန်ချိန် ၁၀၀ တိုးလာလိမ့်မယ်။ ရွှေ တွေက အင်္ဂလန်ဗဟိုဘဏ်မှာပဲ ရှိနေပေမဲ့ပေါ့။
"ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရွှေ အများဆုံး သိမ်းဆည်းထားတဲ့နေရာက ဘယ်မှာလဲ သိလား။"
ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။
"Fort Knox ပါ။"
"မှန်တယ်။"
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ကင်တက်ကီမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တပ်စခန်း Fort Knox ရှိပါတယ်။ ဒီနေရာက စစ်စခန်းတစ်ခုထက် ဖက်ဒရယ်အစိုးရရဲ့ ရွှေ တုံးတွေ သိမ်းဆည်းရာနေရာအဖြစ် ပိုပြီး ကျော်ကြားပါတယ်။
"Fort Knox မှာ ရွှေ တုံး တန်ချိန် ၂,၀၀၀ ကျော် သိမ်းဆည်းထားတယ်လို့ သိထားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်တကယ် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ဖူးသူက နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတယ်။ ရွှေ တွေ အပ်နှံထားတဲ့ နိုင်ငံတွေကိုတောင် သူတို့ရဲ့ ရွှေ တွေကို စစ်ဆေးခွင့်မပေးဘူး၊ စာရွက်စာတမ်းတွေကိုပဲ ပြသကြတာ။"
"အမေရိကန်က အဲဒါတွေ အကုန်သုံးပစ်လိုက်ပြီဆိုတဲ့ သတင်းစကားတွေလည်း မရှိဘူးလား။"
သူပြောသလိုပဲ တကယ်တော့ ရွှေ မရှိတော့ဘူးဆိုတဲ့ ကြံရာပါ သီအိုရီတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ စစ်စရိတ်အတွက် သုံးလိုက်တာ၊ လောင်းကစားမှာ ရှုံးသွားတာ၊ ဘတ်ဂျက်လိုငွေကို ဖြည့်ဖို့ သုံးလိုက်တာ စသဖြင့်ပေါ့။
"အဲဒါက အဓိကပဲ။"
တကယ်တမ်းတော့ ရွှေ ရှိနေသလား၊ မရှိဘူးလားဆိုတာ အရေးမကြီးပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမှာရှိတဲ့ ရွှေ တွေကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်ယူမှာ မဟုတ်လို့ပါ။
အရေးကြီးတာက လူအများစုက Fort Knox ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာ ရွှေ တန်ချိန် ၂,၀၀၀ ရှိတယ်လို့ ယုံကြည်နေကြတာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာတော့ အမှန်တရားနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘဲ အဲဒီနေရာမှာ ရွှေ တန်ချိန် ၂,၀၀၀ ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပါပဲ။ ပင်လယ်ထဲက ကျောက်တုံးကြီးလိုပေါ့။
ငွေစက္ကူတွေ၊ ငွေချေးစာချုပ်တွေ၊ ရှယ်ယာတွေ၊ ပေးရန်ရှိစာချုပ်တွေ၊ လက်ဆောင်ကူပွန်တွေ၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေးတွေ စသဖြင့်ပေါ့။ လူတွေက တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ ယုံကြည်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ အဲဒါတွေက တန်ဖိုးရှိလာတာပါ။
ဒီနည်းလမ်းအတိုင်းပဲ ငွေကြေးစနစ်ဟာ လူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုအပေါ် အခြေခံပြီး လည်ပတ်နေတာပါ။
ဒါကြောင့် ဒီအစီအစဉ်အတွက် အင်ဂျင်ယုံ လိုအပ်နေတာပါ။
သူက ဘက်ထရီအထုပ်ကို တိုက်ရိုက် တီထွင်နေတာ သို့မဟုတ် ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းကို ဖန်တီးနေတာ မဟုတ်တဲ့အတွက် ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းထဲကနေ ဖုန်းနဲ့ ညွှန်ကြားချက်ပေးရုံနဲ့ လုံလောက်ကောင်း လုံလောက်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ Seosung Group ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ကိုယ်တိုင်က လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ဦးဆောင်နေတယ်ဆိုရင် လူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ပိုပြီး အလွယ်တကူ တည်ဆောက်နိုင်မှာပါ။
ကျွန်တော် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှာ ပေါ်နေတဲ့ လမင်းကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ လပေါ်က Geratinium အကုန်လုံးကို ကမ္ဘာမြေဆီ သယ်လာဖို့ မလိုသလို၊ JN Battery ကို ချက်ချင်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ရောင်းချဖို့လည်း မလိုပါဘူး။ လပေါ်မှာ Geratinium တူးဖော်ရေးစခန်း ရှိတယ်၊ အဲဒါကို ကမ္ဘာမြေဆီ သယ်လာနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်၊ အဲဒီအရာနဲ့ JN Battery ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို လူတွေ ယုံကြည်လာအောင် လုပ်ပေးဖို့ပဲ လိုတာပါ။"