Helltokkaeng (ဟဲလ်တော်ကဲန်) လုပ်ငန်းရှင်များကို ဖမ်းဆီးလိုက်နိုင်ခြင်းသည် ခဏတာမျှ အတော်လေး ရိုက်ခတ်မှုကြီးခဲ့သည်။
အရွယ်ရောက်ပြီးသူများအတွက် ဝဘ်ဆိုက်များကိစ္စတွင် လက်ရှိ၌ ဆက်စပ်နေသော လုပ်ငန်းနယ်ပယ်ဟူ၍ မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး လောင်းကစားဆိုက်များတွင်မူ အသုံးပြုသူများသာ ထိခိုက်နစ်နာကြသဖြင့် လုပ်ငန်းအပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သို့သော် တရားမဝင် မျှဝေသည့်ဆိုက်များအတွက်မူ အခြေအနေက လုံးဝမတူပေ။
ဝဘ်တွန်းဆိုက်များ၏ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသူဦးရေနှင့် ရောင်းအားမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တစ်ခုလုံး၏ ခန့်မှန်းခြေ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ ဝမ်ငွေ ဘီလီယံ ၃၀၀ ကျော်အထိ ရှိနေသည်။
သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကိုရီးယားတွင် မူပိုင်ခွင့်ချိုးဖောက်မှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်မှာ အလွန်တရာ ပေါ့ပါးနေသည်။ တရားခံအဓိကဖြစ်သူ Park Jeong-seon သည် အများဆုံးထောင်ဒဏ် ၅ နှစ်သာ ကျခံရမည်ဖြစ်ပြီး အပေါင်းအပါများမှာမူ ထောင်ဒဏ် ၁ နှစ် သို့မဟုတ် ၂ နှစ်ဖြင့် အမှုပြီးဆုံးသွားဖွယ်ရှိသည်။
တရားမကြောင်းအရ လျော်ကြေးပေးရန် အမှုများ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ဘီလီယံနှင့်ချီသော လျော်ကြေးပေးရန် စီရင်ချက်ချမှတ်ခံရပါကလည်း သူတို့တွင် ဘာမျှမရှိတော့ကြောင်း ပြောဆိုလာလျှင် ပြန်လည်ကောက်ခံရရှိရန် လမ်းမရှိပေ။
သူတို့သည် ရရှိထားသော ငွေကြေးအချို့ကို တခြားနေရာတစ်ခုခုသို့ ကြိုတင်လွှဲပြောင်းထားပြီး ဖြစ်လောက်သည်။ ထောင်ထဲတွင် နှစ်အနည်းငယ်နေပြီးနောက် ပြန်ထွက်လာလျှင် ဝှက်ထားသောငွေများဖြင့် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်သွားကြပေလိမ့်မည်။
အော်ပရေတာ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါမှ ကျွန်တော် သဘောပေါက်သွားသည်။
"အာ! ဒါကြောင့် သူက Arirang နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ID ကို သုံးခဲ့တာကိုး"
သူက Miryang မှ Park တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့နာမည်က Jeong-seon ဖြစ်နေလို့လား။
ဒါက သူ့ရဲ့ ကျဆုံးခြင်းဖြစ်လာမယ်လို့ သူ လုံးဝထင်မထားခဲ့လောက်ပေ။ မီဒီယာတွေမှာ ဖော်ပြမထားပေမဲ့ ဒီဂိုဏ်းကို ဖမ်းဆီးနိုင်ဖို့အတွက် တက်ဂယူ ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက အလွန်ကြီးမားခဲ့သည်။
သာ၍သာ တက်ဂယူ သာ ဝင်မစွက်ဖက်ခဲ့လျှင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ဝန်ထမ်းအင်အား မလုံလောက်မှုကဲ့သို့သော ပြဿနာများကြောင့် အချိန်အတော်ကြာမြင့်သွားမည်ဖြစ်သည်။ အနုပညာရှင်များအတွက် ထိခိုက်မှုများ ပိုမိုမကြီးထွားလာမီ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းလှသည်။
တက်ဂယူ က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောသည်။
"သူတို့ကို ထောင်ဒဏ် နှစ် ၂၀ လောက် ချမှတ်လိုက်မှ ဒီလိုမျိုး ထပ်မလုပ်ရဲမှာ"
"ကိုရီးယားက ဒီလိုရာဇဝတ်မှုမျိုးတွေကို အတော်လေး ခွင့်လွှတ်လွန်းတယ်"
Helltokkaeng ဆိုက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး အော်ပရေတာကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း တရားမဝင် မျှဝေသည့်ဆိုက်အားလုံး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ သို့တိုင် ထိုသို့ တရားမဝင် မျှဝေခြင်းသည် ရာဇဝတ်မှုမြောက်ပြီး ပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဟူသော အသိစိတ်ကို သွတ်သွင်းပေးလိုက်နိုင်ခြင်းကပင် သိသာထင်ရှားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလာလိမ့်မည်။
တရားမဝင် မျှဝေသည့်ဆိုက်များကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှု၍ မရအောင် ပိတ်ပင်လိုက်သည်နှင့် ဝဘ်တွန်းဆိုက်များ၏ ရောင်းအားမှာ ပြန်လည် မြင့်တက်လာသည်။
ရဲတပ်ဖွဲ့ကလည်း တရားမဝင်ဆိုက်များ၏ အော်ပရေတာများကို ကိုရီးယားတွင် ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ပြည်ပတွင် ရှိသည်ဖြစ်စေ ခြေရာခံကာ ဖမ်းဆီးသွားမည်ဟု ကြေညာထားသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဤအကြောင်းအရာများထက် ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ...
"Min Hayoung က မင်းကို ဖွင့်ပြောလိုက်တယ် ဟုတ်လား?"
"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဟာ နောက်ပြောင်တာလို့ ငါ ပြောခဲ့ပြီးပြီလေ"
ကျွန်တော် အံ့အားသင့်လွန်း၍ အော်ပြောမိသည်။
"ဒါဟာ တကယ် နောက်ပြောင်တာလို့ မင်း ထင်နေတာလား?"
တက်ဂယူ က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုသည်။
"မဟုတ်ဘူး။ ဒါက နောက်ပြောင်တာ"
ကျွန်တော် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလိုက်မိပြီး ပြောလိုက်သည်။
"စဉ်းစားကြည့်တော့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က မင်းကို ဖွင့်ပြောတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူးလား?"
"နောက်ပြောင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်"
"ပြီးတော့ Min Hayoung က ဘယ်သူနဲ့မှ ရည်းစားမထားဖူးဘူး မဟုတ်လား?"
"ဟုတ်တယ်"
"ဒါဆိုရင် Min Hayoung အတွက်လည်း ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖွင့်ပြောတာ ဖြစ်မနေဘူးလား?"
...ကျွန်တော် ဒီစကားကို ကျွန်တော့်အမေကို ပြောမိလိုက်ရာ တစ်နာရီလောက် အပြောခံလိုက်ရသည်။ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အဆဲမခံချင်ရင် အိမ်မထောင်ခင်မှာ အရာအားလုံးကို စနစ်တကျ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်အောင်လုပ်ဖို့ အမေက ပြောသည်။
ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အမေ့စကားကို နားထောင်မှ ဖြစ်မည်။
မင်္ဂလာဆောင်ကို ဘယ်နေရာမှာ ကျင်းပရမလဲ၊ ဘယ်သူတွေကို ဖိတ်ရမလဲဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် စိုးရိမ်နေမိသည်။ ကိုရီးယားနဲ့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကြားလယ်လောက်ဖြစ်တဲ့ ဟဝိုင်အီ မှာ ကျင်းပရင် ကောင်းမလား။
ကျွန်တော် အပြင်ထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ချိန်မှာ အိမ်မှာ ဂိမ်းကစားနေတဲ့ တက်ဂယူ က ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ပါလာသည်။
"ငါ့အစ်မကို ဖုန်းဆက်လိုက်ဦးမယ်။ Oh Geon ကို ခေါ်လာခဲ့ဖို့ ပြောရဦးမယ်"
ခဏအကြာတွင် ဟွန်းဂျူး မမ သည် Henry နှင့် Oh Geon တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျွန်တော်တို့အိမ်သို့ ရောက်လာသည်။
"အေးအေးဆေးဆေး နားနေတာကို ဘာလို့ ဖုန်းဆက်ခေါ်တာလဲ?"
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေချိုးပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားသည့် Ellie က မေးသည်။
"ဒီနေ့က စနေနေ့ဆိုတော့ အတူတူ ရှော့ပင်းထွက်ရင် ကောင်းမှာပေါ့"
တက်ဂယူ က ရက်ရက်ရောရော ပြောသည်။
"ငါ မင်းကို အိတ်တစ်လုံး ဝယ်ပေးမယ်၊ မမ။ မင်း ကြိုက်တာ ရွေးလိုက်"
"မလိုပါဘူး"
"လာပါ၊ ငါ ဝယ်ပေးရင် မင်း ပျော်မှာပါ"
"ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်စမ်းပါ"
သူမက ထိုသို့ ပြောသော်လည်း ဟွန်းဂျူး မမ က ငြင်းဆန်နေခြင်းမရှိပေ။ ဇိမ်ခံအိတ်ဆိုသည်မှာ ဘယ်တော့မဆို အသုံးဝင်သည် မဟုတ်ပါလား။
ကျွန်တော်တို့သည် ကားစီးကာ Namsan ရှိ Ceylon ဟိုတယ်သို့ သွားကြသည်။ ဟိုတယ်နှင့် တွဲလျက်ရှိသော အခွန်လွတ်ဆိုင် (Duty-free) တွင် စနေနေ့ဖြစ်သည့်အတွက် လူများပြည့်နှက်နေသည်။
ကားကို Valet Parking ထိုးပြီး အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည့်အချိန်အထိ လူများက ကျွန်တော်တို့ကို သိပ်ပြီး သတိမထားမိကြသေးပေ။ သို့သော် အမျိုးသားအချို့က Ellie ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် သတိပြုမိသွားကြသည်။
"အို! ဟို Vester ကြော်ငြာထဲက မော်ဒယ် မဟုတ်လား?"
"ဝါး! သူမ တကယ် လှတာပဲ"
"နေပါဦး။ သူ့ဘေးနားက ကန်ဂျင်ဟူး မဟုတ်လား"
"ဟူး! တကယ်ပဲ သူပဲ"
"သူတို့ အတူတူ ရှော့ပင်းထွက်လာကြတာ ဖြစ်မယ်"
"ပြီးတော့ သူတို့ဘေးနားက ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဌာနခွဲမန်နေဂျာ စုံတွဲပဲ"
"အံ့ဩစရာပဲ"
မသိလိုက်ခင်မှာပင် လူများက ကျွန်တော်တို့ကို အံ့အားသင့်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မနှစ်သက်သည့် တက်ဂယူ က တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားသည်။
"Anneke ရဲ့ မွေးနေ့က မကြာခင် ရောက်တော့မှာမို့ သူ့အတွက် ဝယ်စရာရှိမလားဆိုတာ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"
ကျွန်တော့်ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိထားသည့် အမေကလည်း အခွန်လွတ်ဆိုင်သို့ ရောက်လာသည်။ ကျွန်တော်တို့သည် အခြားဧည့်သည်များနည်းတူ တန်းစီကာ ဇိမ်ခံကုန်ပစ္စည်းဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။
"အထူးတလည် ရှာနေတဲ့ ပစ္စည်းများ ရှိပါသလားရှင်?"
Ellie က ဆိုင်မန်နေဂျာကို ပြောသည်။
"ဒီကနေ ဟိုဘက်အထိ အားလုံး ပေးလိုက်ပါ"
သူမ၏ စကားကြောင့် ဆိုင်မန်နေဂျာမှာ အံ့ဩခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်မေးသည်။
"ဒီတန်းမှာ ပြထားတဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို ဝယ်ယူမှာလားရှင်?"
Ellie က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြသည်။
"ဆောရီးပါ။ နောက်ပြောင်လိုက်တာပါ။ ကျွန်မ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"
ကိုရီးယားလူမျိုးများအတွက် အခွန်လွတ်ဆိုင်တွင် ဝယ်ယူခွင့် ကန့်သတ်ချက်မှာ ဒေါ်လာ ၅,၀၀၀ ဖြစ်သော်လည်း နိုင်ငံခြားသားဖြစ်သူ Ellie အတွက်မူ ဤစည်းမျဉ်းက အကျုံးမဝင်ပေ။
သို့သော် နိုင်ငံအတွင်း ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာသည့်အခါ အကောက်ခွန်တွင် ကြေညာပြီး အခွန်ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက ဈေးနှုန်းမှာ စတိုးဆိုင်ကြီးများတွင် ဝယ်ယူသည်နှင့် မထူးခြားလှသော်လည်း... ကိစ္စမရှိပါ။
Ellie သည် အမေ့လက်ကို ချိတ်ကာ အိတ်များကို ပခုံးပေါ်တင်ကြည့်ခြင်း၊ အဝတ်အစားများ စမ်းဝတ်ကြည့်ခြင်းနှင့် အလှကုန်ပစ္စည်းများ စမ်းသပ်ခြင်းတို့ဖြင့် ရှော့ပင်းထွက်ခြင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ လုပ်ဆောင်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်စီ ရှော့ပင်းထွက်ပြီးသည့်နောက် Ceylon ဟိုတယ်၏ ပထမထပ်ရှိ M Pizza ဆိုင်ခွဲတွင် စုဝေးလိုက်ကြသည်။
မြို့တွင်းရှိ အခွန်လွတ်ဆိုင်တွင် ပစ္စည်းဝယ်ယူပါက နိုင်ငံမှ ထွက်ခွာမည့်အချိန်တွင်မှသာ ထုတ်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့သည် စိတ်ကြိုက် ဝယ်ယူထားခဲ့ကြသော်လည်း လက်ဗလာဖြင့်သာ ရှိနေကြသည်။
ပီဇာနှင့် ဝိုင်များ ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် CEO Im Soo-mi ရောက်ရှိလာသည်။
"မတွေ့တာ ကြာပြီနော် CEO ကန်ဂျင်ဟူး"
"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတုန်းလား?"
CEO Im Soo-mi က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"ဒီလကုန်မှာ ကျွန်မတို့ ကျင်းပမယ့် ပွဲအတွက် Neverland ကနေ အခုပဲ ပြန်ရောက်တာပါ"
သူမက ဟိုတယ်၊ အခွန်လွတ်ဆိုင်နှင့် အပန်းဖြေဥယျာဉ်တို့ကို ချိတ်ဆက်ထားသော ပွဲကြီးတစ်ခုကို စီစဉ်နေကြောင်း ပြောပြသည်။
"ဘာပွဲမျိုးလဲခင်ဗျ?"
ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို တက်ဂယူ က အစားဝင်ဖြေသည်။
"ဒီလကုန်မှာ ဟယ်လိုဝင်း (Halloween) ပွဲလေ"
ကျွန်တော် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ ဘယ်တုန်းကတည်းက ဟယ်လိုဝင်းပွဲကို စတင် ကျင်းပလာတာလဲ?"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် တက်ဂယူ တွန့်သွားသည်။
"အဲ... အဲဒါက သူငယ်ချင်းတွေကြားထဲမှာ နောက်ပြောင်လိုက်တာပါ"
ကျွန်တော်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။
"ယောင်္ကျားလေးနဲ့ မိန်းကလေးကြားမှာ သူငယ်ချင်းဆိုတာ မရှိဘူး"
တက်ဂယူ က ပြန်အော်သည်။
"သူမက နောက်ပြောင်တာလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ!"
"..."
သူက ဒါဟာ နောက်ပြောင်တာပဲ ဖြစ်စေရမယ်လို့ ယုံကြည်ချင်နေပုံရသည်။
ခဏအကြာတွင် တက်ဂယူ က ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အ-အကယ်၍များ... ဒါက နောက်ပြောင်တာ မဟုတ်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"
သူက ဟာရမ် (harem) လမ်းကြောင်းကို လျှောက်မယ်လို့ ပြောနေရင်တောင် နောက်ဆုံးမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရွေးချယ်ရလိမ့်မယ်ဆိုတာ သူ ကိုယ်တိုင် အသိဆုံးပါပဲ။
ကျွန်တော် တက်ဂယူ ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
"မင်းလည်း တစ်ယောက်ယောက်ကို ရွေးပြီး မကြာခင် လက်ထပ်လိုက်သင့်ပြီ"
"..."
***
ဗီယက်နမ် ဝန်ကြီးချုပ် Nguyen Van Hoa နဲ့ ဖုန်းပြောဖြစ်ခဲ့သည်။
"ဒီတစ်ခါမှာ အများကြီး အကူအညီပေးခဲ့တယ်လို့ ကြားပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
[ဟားဟား၊ မဟုတ်တာဗျာ။ မူပိုင်ခွင့်ကို ချိုးဖောက်တဲ့ တရားမဝင်လုပ်ရပ်တွေမှာ ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမှာကတော့ အမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော် အကူအညီပေးနိုင်ခဲ့လို့ ဝမ်းသာမိပါတယ်]
Helltokkaeng အဖြစ်အပျက်နဲ့ စတင်ခဲ့တဲ့ စကားဝိုင်းကနေ လျှပ်စစ်ကား စက်မှုဇုန်အကြောင်းကို သဘာဝအတိုင်း ရောက်သွားသည်။
ဝန်ကြီးချုပ် Nguyen Van Hoa က ဗီယက်နမ်နိုင်ငံကို အရှေ့တောင်အာရှရဲ့ လျှပ်စစ်ကား ထုတ်လုပ်မှုဗဟိုချက်ဖြစ်လာစေဖို့ သူ့ရဲ့ဆန္ဒကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပါ။
သူက မြေနေရာ အခမဲ့ ပေးအပ်ခြင်း၊ အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးခြင်းအပြင် အစိုးရအဆင့် ပံ့ပိုးမှုတွေကိုပါ လုံးဝချန်လှပ်မထားဘဲ ပေးအပ်သွားမယ်လို့ ပြောသည်။ တကယ်တော့ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေဖြစ်တဲ့ ထိုင်း၊ ကမ္ဘောဒီးယားနဲ့ အင်ဒိုနီးရှားတို့ဆီကနေလည်း အလားတူ အဆိုပြုချက်တွေ ဆက်တိုက် ရောက်ရှိနေသည်။
CarOS က အပြည့်အဝ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ AD စီးရီးကို ထုတ်လုပ်လိုက်တဲ့အချိန်ကစပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ကားရောင်းအားတွေက အလေးအနက် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ ခေတ်မှာ ကားပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ မလိုတော့ပေ။ ဒီနှစ်မှာတင် ကားရောင်းအားက သန်း ၉၀ အထိ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး နောက်နှစ်မှာတော့ သန်း ၈၀ အောက်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းထားကြသည်။
သို့သော် ရောင်းအား ကျဆင်းခြင်းက အတွင်းမီးလောင်ပေါက်ကွဲမှုအင်ဂျင် (internal combustion engine) သုံး ကားတွေအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ လျှပ်စစ်ကားတွေရဲ့ ရောင်းအားကတော့ အဆမတန် တိုးတက်နေသည်။
CarOS နဲ့ လက်တွဲထားတဲ့ GM နဲ့ Ford တို့သည် လက်ရှိစက်ရုံတွေကို လျှပ်စစ်ကားစက်ရုံတွေအဖြစ် တစ်စတစ်စ ပြောင်းလဲနေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထုတ်လုပ်မှုလိုင်း ပြောင်းလဲမှုတွေကြောင့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုနဲ့ ဝန်ထမ်းနေရာချထားမှုတွေကိုလည်း အရှိန်မြှင့်လုပ်ဆောင်နေကြသည်။
လျှပ်စစ်ကား လိုအပ်ချက် မြင့်တက်လာတာနဲ့အမျှ OTK ဘက်ထရီ ထုတ်လုပ်သူတွေလည်း အလုပ်ရှုပ်လာကြသည်။ TS Company နဲ့ Seosung SB စက်ရုံတွေက ၂၄ နာရီပတ်လုံး အပြည့်အဝ လည်ပတ်နေရင်တောင် လိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သလောက် ဖြစ်နေသည်။
လျှပ်စစ်ကား ထုတ်လုပ်သူတိုင်းက OTK ဘက်ထရီကို ရရှိဖို့ အရေးပေါ်အခြေအနေ ဖြစ်နေကြပြီး စက်ရုံတိုင်းက OTK ဘက်ထရီ ရရှိမှုအပေါ် မူတည်ကာ ထုတ်လုပ်မှုကို ချိန်ညှိနေကြရသည်။
လက်ရှိမှာတော့ ဈေးနှုန်းက ဒေါ်လာ ၂၀,၀၀၀ ပိုများနေသေးပြီး အားသွင်းစခန်းတွေ တိုးချဲ့ဖို့ ပြဿနာတွေ ရှိနေသေးပေမဲ့ ဒါတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့က အချိန်တိုလေးပဲ လိုပါတော့တယ်။
အတွင်းမီးလောင်ပေါက်ကွဲမှုအင်ဂျင်သုံး ကားတွေ သမိုင်းထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားမယ့်အချိန်က ဝေးတော့မှာ မဟုတ်ပါ။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတိုင်းက လျှပ်စစ်ကားတွေဆီကို တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်းနဲ့ ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားနေကြသည်။
Eunsung Motors ကလည်း ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုကို စတင်နေပြီဖြစ်ပြီး ပြည်ပစက်ရုံတွေကို အဓိကထား လုပ်ဆောင်နေပေမဲ့ ပြည်တွင်းစက်ရုံတွေကိုတော့ မထိသေးပါ။ အကြောင်းရင်းကတော့ အလုပ်သမားသမဂ္ဂကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့က အလုပ်ထုတ်တာကိုတင်မကဘဲ နေရာပြောင်းရွှေ့တာကိုပါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်နေကြသည်။
"ကျွန်တော် အဲဒီကိစ္စကို အပြုသဘောဆောင်ပြီး ပြန်လည်သုံးသပ်ပေးပါ့မယ်"
[ဟားဟား၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မကြာခင်မှာ တွေ့ဆုံပြီး စကားပြောချင်ပါတယ်]
***
စနေနေ့ မနက်ခင်း။
Ellie က ဥယျာဉ်ထဲမှာ ယောဂဖျာခင်းပြီး ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်နေသည်။
သူမရဲ့ သွယ်လျတဲ့ လက်မောင်းနဲ့ ခြေထောက်တွေက လှပစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ငယ်စဉ်က ဘဲလေး ကခဲ့ဖူးတာကြောင့်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ပုံမှန် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေတာကြောင့်လား မသိ၊ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပျော့ပျောင်းသည်။
Ellie က ဘယ်လောက်ပဲ အလုပ်များပါစေ၊ ပင်ပန်းပါစေ လေ့ကျင့်ခန်းကို တစ်ရက်မှ မပျက်ကွက်သလို အစားအသောက်ကိုလည်း ထိန်းညှိစားသောက်သည်။ သူမရဲ့ စနစ်တကျ ကိုယ်ပိုင်စီမံခန့်ခွဲမှုကို ကျွန်တော် အတုယူသင့်သည်။
Ellie လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေစဉ်မှာ ကျွန်တော်က သူမဘေးမှာ ကော်ဖီသောက်ရင်း စာအိတ်တွေကို ဖွင့်ကြည့်နေသည်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်လိပ်စာကို ဘယ်လိုရသွားမှန်း မသိပေမဲ့ ဌာနဆိုင်ရာစတိုးဆိုင်ကြီးတွေ၊ ဇိမ်ခံကုန်ပစ္စည်းဆိုင်တွေနဲ့ ဟိုတယ်တွေကနေ ပွဲလမ်းသဘင် ဖိတ်ကြားလွှာတွေ ရောက်လာသည်။
စတိုးဆိုင်တွေမှာ အတွေ့များတဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တွေကနေ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးသေးတဲ့ အလွန်အဆင့်မြင့်တဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တွေအထိ ပါဝင်သည်။ ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ဝန်းပြီး ဇိမ်ခံပစ္စည်းလို့ ခေါ်တဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တွေကလည်း အများကြီးပါပဲ။
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ သူဌေးပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာတာနဲ့အမျှ ဇိမ်ခံဈေးကွက်ကလည်း အဆမတန် ကြီးထွားလာသည်။
အမှတ်တံဆိပ်ပေါင်းများစွာက ပြိုင်ဆိုင်နေကြပုံပေါက်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ အုပ်စုအနည်းငယ်က ဈေးကွက်ကို ချုပ်ကိုင်ထားတာနဲ့ တူသည်။ Gucci၊ လူးဝစ်ဗူတွန်၊ ရှန်နယ် နဲ့ Hermes လိုမျိုး နာမည်ကြားတာနဲ့ သိနိုင်တဲ့ ဇိမ်ခံအမှတ်တံဆိပ်အများစုက LVMH Group နဲ့ Richemont Group လိုမျိုး ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိကြသည်။
"ဘာစာတွေလဲ?"
"ရှန်နယ် က ဖက်ရှင်ရှိုး ကျင်းပမလို့၊ စိတ်ဝင်စားလား?"
Ellie က ခေါင်းခါပြသည်။
"ကြည့်ရတာတော့ ပျော်စရာကောင်းမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အလုပ်လုပ်ရင် ဝတ်စုံပဲ ဝတ်တာလေ။ ပြီးတော့ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရင်လည်း လေ့ကျင့်ခန်းဝတ်စုံပဲ ဝတ်တာပေါ့"
"အပြင်သွားချင်တဲ့အခါ ဝတ်ဖို့ အဝတ်အစားတွေ မလိုဘူးလား?"
"လိုအပ်ရင် အဲဒီအချိန်ကျမှ ဝယ်လိုက်ရင် ရတာပဲလေ"
Ellie က တခြားသူတွေလိုပဲ ဇိမ်ခံအဝတ်အစားတွေ၊ အိတ်တွေနဲ့ လက်ဝတ်ရတနာတွေကို ကြိုက်ပေမဲ့ လိုအပ်မှသာ ဝယ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆရှိသူဖြစ်သည်။
သူမက ဖက်ရှင် အမြင်လည်း ကောင်းတာကြောင့် ဘာဝတ်ဝတ် လိုက်ဖက်နေသည်။
"ရှော့ပင်းထွက်ရတာ မကြိုက်ဘူးလား?"
"မိန်းကလေးတိုင်း ကြိုက်ကြတာပေါ့။ ကျွန်မ ဟောင်ကောင် မှာ အလုပ်လုပ်တုန်းက ဂျက်စီကာ နဲ့ ခဏခဏ သွားလေ့ရှိတယ်"
ပြောရရင် တက်ဂယူ လည်း ရှော့ပင်းထွက်ရတာ ကြိုက်သည်။ သူ ဝယ်တာကတော့ သာမန်လူတွေ စိတ်မဝင်စားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်နေတာက လွဲရင်ပေါ့။
"ရှော့ပင်းထွက်မလား? မင်း ကြိုက်တာ အကုန် ဝယ်ပေးမယ်"
Ellie ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားသည်။
"တကယ်လား? ဆိုင်ထဲ ဝင်ပြီး ဟိုကနေ ဟိုဘက်အထိ အကုန်ပေးပါလို့ ရုပ်ရှင်မင်းသမီးလို ပြောလို့ ရမလား?"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ရတာပေါ့။ ဘယ်လောက်များ ဖြစ်သွားမှာမို့လို့လဲ"
"ဟီးဟီး၊ ချမ်းသာတဲ့ ခင်ပွန်းရှိတော့လည်း ကောင်းသားပဲ"
သူမ ဒါလောက် ပျော်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိရင် ပိုစောစောကတည်းက လက်ထပ်ခွင့် တောင်းမိမှာပါ။
ကျွန်တော် လက်ထပ်တော့မယ်လို့ ကြေညာပြီးနောက်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေရဲ့ သဘောထားတွေ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အိမ်မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ ဝန်ထမ်းတွေက Ellie ကို အိမ်ရှင်မတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံကြပြီး အိမ်တွင်းရေးကိစ္စတွေ ပြောစရာရှိရင် ကျွန်တော့်ဆီ မလာတော့ဘဲ Ellie ဆီကိုပဲ သွားကြသည်။
ဒါကပဲ လင်မယားဆိုတာမျိုး ဖြစ်မလား။
ကျွန်တော် လက်ထပ်ခွင့်တောင်းမယ့်အကြောင်း တွေးမိသည်။
ဒါပေမဲ့ လက်ထပ်ခွင့် တောင်းတယ်ဆိုတာ လက်ထပ်ဖို့ ခွင့်ပြုချက် ရအောင် လုပ်ရတာမျိုး မဟုတ်လား၊ ကျွန်တော်တို့က လက်ထပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေတာဆိုတော့ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ အဓိပ္ပာယ် ရှိပါ့မလား။
တစ်နာရီကြာ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီးတဲ့နောက် Ellie က ချွေးသုတ်ပြီး ရေသောက်လိုက်သည်။
"ဂျင်ဟူး နဲ့ လက်ထပ်ပြီးရင် ကိုရီးယား နိုင်ငံသား ဖြစ်အောင် ကြိုးစားကြည့်ရမလား?"
ယေဘုယျအားဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံတွေမှာ နိုင်ငံသားဖြစ်ခွင့် ရဖို့ စည်းကမ်းချက်တွေ တင်းကျပ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အလွယ်ဆုံးနည်းလမ်းကတော့ လက်ထပ်ခြင်းပါပဲ။
လက်ထပ်လိုက်ပြီဆိုရင် မိမိရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံသားဖြစ်ခွင့်ကို အတော်လေး လွယ်ကူစွာ ရနိုင်ပါတယ်။
"မင်း အဲဒါ လိုအပ်လို့လား?"
"ဒါမှ ကျွန်မတို့ နိုင်ငံထဲ ဝင်တဲ့အခါ ဂျင်ဟူး နဲ့ တန်းစီလို့ ရမှာပေါ့"
ကျွန်တော်တို့ ပြည်ပအတူသွားပြီး ပြန်ဝင်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော်က ကိုရီးယားနိုင်ငံသားတန်းမှာ တန်းစီပေမဲ့ Ellie က နိုင်ငံခြားသားတန်းမှာ တန်းစီရသည်။
ဒီစကားကို ကြားတော့မှ ကျွန်တော် အိမ်ထောင်ပြုထားတာ နိုင်ငံတကာ လက်ထပ်မှု ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို ပြန်သတိရမိသည်။
Ellie ကိုရီးယား နိုင်ငံသား ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာက ကျွန်တော်လည်း ဟောင်ကောင် ဒါမှမဟုတ် ဗြိတိန် နိုင်ငံသား ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။
ကျွန်တော်သာ ဟောင်ကောင် နိုင်ငံသား ဖြစ်သွားရင် တရုတ်နိုင်ငံကတော့ ကြိုက်မှာပါ။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တွေးကြည့်ရင် မလုပ်တာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်တော် နောက်ဆုံးစာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
"Ceylon အခွန်လွတ်ဆိုင်မှာ ပစ္စည်းအသစ်တွေ အများကြီး ရောက်နေတယ်တဲ့"
"အာ! ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ယောက္ခမကိုလည်း ခေါ်သွားမလား? နောက်အပတ် ရုရှားသွားမှာလေ"
"သွားကြမလား?"
"ရှင် မသိဘူးလား? ဟယ်လိုဝင်းက အခု အမျိုးသားပွဲတော် ဖြစ်သွားပြီလေ"
"ဟင်?"
အံ့ဩစရာကောင်းတာက ဒါက တကယ်ပါပဲ။
ဟယ်လိုဝင်းသာ အရှေ့တောင်အာရှ ဒါမှမဟုတ် အာဖရိကမှာ ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရင် ဘယ်သူမှ စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဟယ်လိုဝင်းက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှာ ကျင်းပတဲ့ ပွဲတော်ဖြစ်နေတာကိုး။
မူလဇစ်မြစ်ကို မသိရင်တောင် ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံတွေမှာ လုပ်နေတာဆိုရင် သူတို့က လက်ခံဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေတတ်ကြတာမျိုးပါ။
ဟယ်လိုဝင်းပွဲတော်က ကလပ်တွေကနေတစ်ဆင့် စတင်ပျံ့နှံ့လာတာဖြစ်ပြီး အခုဆိုရင် သူငယ်တန်းအရွယ် ကလေးတွေအထိ ပါဝင်ဆင်နွှဲတဲ့ ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီလို့ ဆိုကြပါတယ်။
ကုမ္ပဏီတွေကလည်း အခွင့်အရေးကို လက်မလွတ်ဘဲ အမျိုးမျိုးသော ပွဲလမ်းသဘင်တွေနဲ့ ထုတ်ကုန်တွေကို အမြန်ဆုံး ထုတ်လုပ်လာကြတယ်။
တက်ဂယူ က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့အိမ်မှာ ဟယ်လိုဝင်းပါတီ လုပ်ကြမလား?"
"ဟယ်လိုဝင်းပါတီဆိုတာ အတိအကျ ဘာလုပ်ကြတာလဲ?"
"ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ကော့စ်ပလေး (Cosplay) လုပ်ကြတာပေါ့"
"တကယ်လား?"
"မင်း အမေရိကန် ဒရမ်မာတွေ မကြည့်ဘူးလား? ဟယ်လိုဝင်းမှာ ကော့စ်ပလေး လုပ်တာက နိုင်ငံတကာ စည်းကမ်းပဲလေ"
"ဘာနိုင်ငံတကာ စည်းကမ်းလဲ..."
စီအီးအို အင်ဆူမီက တက်ဂယူ ရဲ့ စကားကို ထောက်ခံလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်လေ။ ဟယ်လိုဝင်း ဝတ်စုံတွေနဲ့ အပြင်အဆင်တွေက နယ်ဗာလန်း ပွဲတော်ရဲ့ အဓိက အချက်ပဲ"
ဟယ်လိုဝင်း ရက်သတ္တပတ်အတွင်းမှာ ဆိုရင် အပန်းဖြေဥယျာဉ်တွေတင်မကဘဲ အီတေဝန်၊ ဟုန်းဒယ်နဲ့ ဂန်နမ် က ကလပ်တွေမှာပါ ကော့စ်ပလေး ပွဲတော်တွေ ကျင်းပကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။
စဉ်းစားကြည့်တော့ သတင်းတွေထဲမှာ မြင်ဖူးသလိုပဲ။
"ဒါဆို အိမ်မှာ ကော့စ်ပလေး ပါတီ လုပ်မလို့လား?"
"မဟုတ်ပါဘူး။ ဟယ်လိုဝင်း ပါတီပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဝတ်စုံက ကော့စ်ပလေး ဝတ်စုံပေါ့"
"..."
အဲဒါက တူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဒီအချက်ကို အကြောင်းပြပြီး Ellie ကို 'အဲဒီဝတ်စုံ' တစ်ခါလောက် ဝတ်ခိုင်းကြည့်ရင် ကောင်းမလား။
"အင်း... ဟယ်လိုဝင်း ပါတီလား။ ကောင်းသားပဲ"