နိုင်ငံရေးလောကတွင် ဖြည့်စွက်ဘတ်ဂျက်နှင့် စီးပွားရေးဆိုင်ရာကြားနာပွဲကိစ္စအတွက် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲများ ထပ်မံဖြစ်ပွားနေသည်။ အသစ်သောနိုင်ငံရေးပါတီက စီးပွားရေးကြားနာပွဲကို ငြင်းဆန်လိုက်သည့်အခါ လွတ်လပ်သောကိုရီးယားပါတီက လွှတ်တော်ပြင်ပတိုက်ပွဲဝင်သွားမည်ဟု ကြေညာလိုက်သည်။
ပါတီတစ်ခုတည်းအတွင်းမှာပင် လွှတ်တော်အမတ်များမှာ မိမိတို့၏ မဲဆန္ဒနယ်မြေအလိုက် ရှုပ်ထွေးသောတွက်ချက်မှုများ ရှိနေကြသည်။
ဟိုနမ်ဒေသမှ လွှတ်တော်အမတ်များက ဆယ်မန်ဂွမ်ဒေသ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ပေးရန် တောင်းဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ဆိုးလ်မြို့တော်နှင့် အဓိကမြို့ကြီးများမှ အမတ်များကမူ အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများ ကျဆင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းနှင့် လူဦးရေ ပြောင်းရွှေ့သွားမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းတို့ကြောင့် သတိထားဆောင်ရွက်ရန် တိုက်တွန်းနေကြသည်။
နိုင်ငံရေးအခြေအနေ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည့် ဆယ်မန်ဂွမ်ဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်းနေရာတွင် အသက်ဝင်လာသည့် လက္ခဏာများ စတင်တွေ့လာရသည်။ ဆယ်မန်ဂွမ်ဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအေဂျင်စီ (SDIA) သည် ဘတ်ဂျက်အခက်အခဲကြောင့် ရပ်တန့်နေခဲ့သော ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လာပြီး နေရာချထားရေးစာချုပ် ချုပ်ဆိုထားသည့် ကုမ္ပဏီများကလည်း ပြင်ဆင်ထားသောမြေနေရာများတွင် အဆောက်အအုံများနှင့် စက်ရုံများကို အလျင်အမြန် ဆောက်လုပ်လာကြသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် မြို့သစ်စီမံကိန်းတစ်ခုကို ကြေညာလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စပက်ကူလေးရှင်းသမားများ (မြေဈေးကစားသူများ) အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ရောက်လာတတ်ပြီး မြေဈေးနှုန်းများမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတတ်သည်။ သို့သော် ဆယ်မန်ဂွမ်မှာမူ ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ အစပိုင်းကတည်းက ပုဂ္ဂလိကပိုင်မြေ မရှိခြင်းကြောင့် အစိုးရက ရောင်းချခြင်းမပြုလျှင် အရောင်းအဝယ်ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင်လည်း အစိုးရသည် ကုမ္ပဏီများအတွက်သာ မြေနေရာများကို ရောင်းချပေးနေသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဈေးကစားသူများ လုံးဝမရှိသည်တော့ မဟုတ်ပါ။
တတိယမြောက် မြို့သစ်စီမံကိန်းများကြောင့် နစ်နာခဲ့ရသည့် ဈေးကစားသူများက OTK ကုမ္ပဏီရှေ့တွင် ဆန္ဒပြနေကြချိန်တွင် အခြားဈေးကစားသူများမှာ ဆယ်မန်ဂွမ်နှင့် နီးစပ်သည့်နေရာများမှ မြေများကို အလျင်အမြန် ဝယ်ယူနေကြသည်။
ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရမည်ဟု မျှော်လင့်ရသည့် ဂွန်ဆန်မြို့ရှိ အော့ဆိုမြုံနှင့် ဟိုဟျွန်းမြုံ၊ ဂင်ဂျဲမြို့ရှိ ဂွမ်ဟွာမြုံနှင့် ဘူအန်ခရိုင်ရှိ ဂယဲဟွာမြုံတို့မှ အိမ်ခြံမြေဈေးကွက်များမှာ လှုပ်ရှားလာပြီး အချိန်အတန်ကြာ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည့် အိမ်ခြံမြေဈေးကစားသည့် ကုမ္ပဏီများမှာလည်း ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာကြသည်။
သို့သော် ဆယ်မန်ဂွမ်တွင် ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ရန် မြေနေရာများစွာ ရှိနေသည့်အတွက် ဈေးနှုန်းမြင့်တက်မှုမှာ သိသိသာသာ ကြီးမားခြင်းမရှိပေ။
***
ကျွန်တော်သည် ArcIT ၏ CEO ဖြစ်သူ ပီတာ ကတ်ဆူယို ကို ဦးစွာ ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော့်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် သူသည် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားကာ ပြောသည်။
"ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဆယ်မန်ဂွမ်ကို စိတ်ဝင်စားနေတာ ကြာပါပြီ။ ဆယ်မန်ဂွမ်ပင်လယ်ကမ်းကာတာတမံဆိုတာ မဖြစ်မနေ ကြည့်သင့်တဲ့ ဗိသုကာလက်ရာမြောက်တဲ့ နေရာတစ်ခုအဖြစ် အမြဲလိုလို အကိုးအကားပြုခံရတဲ့ နေရာလေ။"
“အစိုးရက ချမှတ်ထားတဲ့ အခြေခံဒီဇိုင်းပုံစံက ထွက်ပြီးသားပါ။ မြေကွက်တစ်ခုချင်းစီအတွက် အသေးစိတ်ဒီဇိုင်းတွေကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ပေးစေချင်ပါတယ်။”
ဗိသုကာပညာရပ်သည် အခြားသောလုပ်ငန်းကဏ္ဍများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရှေးရိုးဆန်သည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သော်လည်း မကြာသေးမီကပင် အပြောင်းအလဲများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဆက်စပ်သည့် Startup ကုမ္ပဏီများစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကလည်း တက်ကြွစွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလာကြသည်။
မော်ဂျူလာဆောက်လုပ်ရေး၊ ဆောက်လုပ်ရေးစက်ရုပ်များ၊ 3D ပရင်တာများနှင့် လေဆာဖြတ်တောက်ခြင်းကဲ့သို့သော နည်းပညာသစ်များကို တက်ကြွစွာ အသုံးပြုလာကြပြီး ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။
ဗိသုကာလောကသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလာရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ လူတိုင်းခန့်မှန်းမိသည့်အတိုင်း ကယ်လီဖိုးနီးယား ပြန်လည်ထူထောင်ရေးစီမံကိန်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ အမြဲဖြစ်လေ့ရှိသည့်အတိုင်း နည်းပညာသည် လိုအပ်ချက်မှတစ်ဆင့် တိုးတက်လာတတ်သည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် အဆန်းသစ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံထားရသည့် ကုမ္ပဏီမှာ ArcIT ဖြစ်သည်မှာ ထူးဆန်းသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ArcIT သည် စီမံကိန်းရေးဆွဲခြင်း၊ ဒီဇိုင်းဆွဲခြင်း၊ ပုံစံထုတ်ခြင်း၊ ဆောက်လုပ်ခြင်းနှင့် ကုန်ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်များကို ပေါင်းစပ်၍ ထိရောက်စွာ စီမံခန့်ခွဲရန် AI ဆော့ဖ်ဝဲကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးတွင် ပါဝင်သည့် အချိန်နှင့် ကုန်ကျစရိတ်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်းပဲ စတင်ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်။"
“ဒေတာတွေကိုတော့ သီးခြားပေးပို့စရာ မလိုပါဘူး။”
မြို့ပြစီမံကိန်းအတွက် လိုအပ်သည့် ဒေတာများဆိုလျှင် ကျွန်တော့်ထက် ArcIT က ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ရယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
CEO ပီတာ ကတ်ဆူယို နှင့် ဖုန်းပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် နောက်တစ်ဆင့် ဘာလုပ်ရမည်ကို ကျွန်တော် စဉ်းစားသည်။ မြို့တစ်မြို့ အောင်မြင်ရန်အတွက် ပုဂ္ဂလိကအရင်းအနှီး၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ကုမ္ပဏီများက ရှေ့တန်းကနေ ပါဝင်လာရန် လိုအပ်သည်။
OTK ကုမ္ပဏီ၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုးက ပိုကြီးမားသည်ဆိုသော်လည်း ကိုရီးယားတွင် သြဇာအရှိဆုံးကုမ္ပဏီမှာ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။ "ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သမ္မတနိုင်ငံ" ဟူသော ဝေါဟာရမှာ အကြောင်းမဲ့ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။
ထိုလုပ်ငန်းစု၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုးမှာ ဝမ် ဘီလီယံ ၇၀၀ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သည် ယခင်က ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်ကာလနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အငြင်းပွားမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ စံချိန်သစ်များ ဆက်လက်တင်နေသည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်နိုင်သော ကားများ ပျံ့နှံ့လာခြင်းကြောင့် ဆီမီးကွန်ဒတ်တာများအတွက် ဝယ်လိုအား မြင့်တက်လာခြင်းနှင့် ဂိမ်းလုပ်ငန်းကို နောက်မျိုးဆက်သစ် တိုးတက်မှုအင်ဂျင်အဖြစ် အလေးပေးလာခြင်းတို့ကြောင့်ဖြစ်သည်။ အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သည့် အစီရင်ခံစာများ ထုတ်ပြန်ကာ ရှော့ရောင်း (Short Selling) လုပ်ခဲ့သည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်များမှာလည်း ထပ်မံ၍ ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
ကျွန်တော်သည် တက်ဂယူ ကို ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်းနဲ့ အခုထိ Lost Fantasy Online ကစားနေတုန်းပဲလား။”
တက်ဂယူ က ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဟုတ်တာပေါ့။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်က သူ့ကို အနိုင်ရအောင် ကူညီပေးနေရတာပါ။ သူ့ကို ‘ကျွန်တော့်ကျောပေါ်မှာ အောင်မြင်မှုဆီ ရောက်လာတဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ’ လို့ ခေါ်ရင် ရမလား။”
“ကောင်းပြီ။ ခင်ဗျား ကျောပိုးပြီး အောင်မြင်အောင် လုပ်ပေးနေတဲ့ အဲဒီဥက္ကဋ္ဌဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်ပါ။”
***
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်းနှင့် သမ္မတ အင်ဆူမီတို့သည် ကုမ္ပဏီသို့ အတူတကွ ရောက်လာကြသည်။
CEO ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ဒါတွေက ဘာတွေလဲ။”
စားပွဲခုံကြီးပေါ်တွင် ဆယ်မန်ဂွမ်၏ မြေပုံကြီးကို ဖြန့်ထားပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ဘုတ်ဂိမ်းများတွင် သုံးလေ့ရှိသည့် အဆောက်အအုံပုံစံငယ်လေးများကို တစ်ခုချင်းစီ တင်ထားသည်။
“ကျွန်တော် ဒါမျိုး လုပ်ကြည့်ချင်နေတာ ကြာပြီ။ တက်ဂယူ က ဒါတွေကို ယူလာပေးတာ။”
တက်ဂယူ က ပြောသည်။
“တကယ့်အစစ် SimCity လို့ ပြောလို့ရမလား။”
ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဘဝမှာ လုပ်ချင်တာမှန်သမျှ လုပ်ခွင့်ရနေသည်။
မှတ်ချက်အနေဖြင့် ပြောရလျှင် ထိုအဆောက်အအုံပုံစံငယ်တစ်ခုအတွက် တကယ့်လက်တွေ့တွင် ဆောက်လုပ်မည်ဆိုပါက ဝမ်သန်းပေါင်းများစွာ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် ပိုကြီးသည်ဆိုပါက ဝမ်ဘီလီယံကျော်ပင် ရှိနိုင်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်းသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“ခင်ဗျားက နောက်ထပ် ကြီးမားတဲ့ အရာတစ်ခုကို စတင်တော့မလို့ပေါ့။ ဆယ်မန်ဂွမ်မှာ မြို့သစ်တည်ဆောက်ရေးလား။ ကျွန်တော် လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး။”
“တကယ်တော့ ဒါကြောင့်ပဲ ခင်ဗျားကို တွေ့ချင်လို့ ခေါ်လိုက်တာပါ။ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ကနေပြီး ဒီဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းကို ဦးဆောင်ပေးစေချင်လို့ပါ။”
မြို့သစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ခြင်းသည် အချိန်နှင့် အရင်းအနှီး အလွန်အမင်း လိုအပ်သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ အောင်မြင်မည်ဟုလည်း အာမခံချက် မရှိပေ။
“အစိုးရ ဒါမှမဟုတ် ဒေသန္တရအာဏာပိုင်တွေက ချမှတ်ထားတဲ့ မြို့ပြဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်းတွေအားလုံးသာ အကောင်အထည်ဖော်ဖြစ်ခဲ့ရင် အမေရိကန်ရဲ့ အမျိုးသားဘတ်ဂျက်တောင် လောက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ အခုဆိုရင် တောင်ကိုရီးယားဟာ ကမ္ဘာမှာ ကောင်းကင်ယံထိရောက်တဲ့ အဆောက်အအုံတွေ အများဆုံးရှိတဲ့ နိုင်ငံ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။”
ဘာတစ်ခုမျှ စနစ်တကျ အကောင်အထည်မဖော်နိုင်ဘဲ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စီမံကိန်းများမှာ ထိုမျှလောက် များပြားလှသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်းသည် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။
“ဆယ်မန်ဂွမ်ရဲ့ အောင်မြင်နိုင်ခြေအပေါ် ခင်ဗျား ဘယ်လိုမြင်လဲ။”
ကျွန်တော့်၏ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းသည် ဘယ်သောအခါမျှ မှားယွင်းခြင်းမရှိပေ။
“ဒါဟာ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အောင်မြင်အောင် ကျွန်တော် လုပ်မှာမို့လို့ပါ။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် သူ ပြုံးလိုက်သည်။
“အနာဂတ်ကို ခန့်မှန်းဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးလိုက်တာပဲ ဆိုတဲ့ စကားပုံရှိတယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့လည်း ခင်ဗျားနဲ့အတူ ပူးပေါင်းသင့်တာပေါ့။ ကိုရီးယားမှာ ကြီးမားတဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းတွေကို ကုမ္ပဏီတစ်ခုက ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ။”
ကိုရီးယား ချယ်ဘိုး (Chaebol) လုပ်ငန်းစုတွေရဲ့ ဘုံအချက်တစ်ခုကတော့ သူတို့မှာ ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီတွေကို လက်အောက်ခံအဖြစ် ထားရှိကြတာပဲ ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ ဥက္ကဋ္ဌများသည် ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီများကို အထူးတလည် ချစ်ခင်မြတ်နိုးကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းလောက် ငွေမည်းခဝါချရန် လွယ်ကူသော လုပ်ငန်းမျိုး မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အခြားသော လုပ်ငန်းကဏ္ဍများတွင် စာရင်းစစ်ဆေးခြင်းနှင့် စာရင်းကိုင်စနစ်များမှာ တင်းကျပ်လွန်းသဖြင့် ငွေကြေးခိုးယူရန် မလွယ်ကူပေ။ အဓိကပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းနှင့် အရေအတွက်ကို လိမ်ညာတင်ပြရန် ခက်ခဲပြီး သုတေသီများ၏ လစာကိုလည်း အခွန်ကြေညာခြင်းမပြုဘဲ ငွေသားဖြင့် ထုတ်ယူ၍ မရနိုင်ပေ။
သို့သော် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းတွင် တစ်ရက်လုပ်အားခဖြင့် လုပ်ကိုင်သူများ များပြားလှသဖြင့် ငွေကြေးအလွဲသုံးစားလုပ်ရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။ ဥပမာအားဖြင့် တစ်ရက်လုပ်အားခ ဝမ် ၂၀၀,၀၀၀ ပေးသည်ဟု စာရင်းသွင်းပြီး အမှန်တကယ်တွင် ၁၅၀,၀၀၀ သာပေးခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဘိလပ်မြေ ၁၀ တန် သုံးသည်ဟု စာရင်းသွင်းပြီး ၈ တန်သာသုံးကာ ကျန်ငွေကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် သိမ်းယူခြင်းမျိုးကို ဖော်ထုတ်ရန် ခက်ခဲသည်။
ထို့အပြင် ကိုရီးယားတွင် မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာစီမံကိန်းများမှတစ်ဆင့် ကြီးထွားလာခဲ့သည့် သမိုင်းကြောင်း ရှည်လျားစွာရှိသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အခြားကဏ္ဍများတွင် အောင်မြင်မှုရရှိပြီးသော ကုမ္ပဏီများကပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများကို ဝယ်ယူရန် ကြိုးပမ်းလေ့ရှိကြသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုကဲ့သို့ မဆင်မခြင် ဝယ်ယူမှုများကြောင့် ကုမ္ပဏီအုပ်စုတစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားတတ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဝန်းဂျင်ဂရု (Woongjin Group) သို့မဟုတ် ကွမ်းဟိုဂရု (Keumho Group) ကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီများနည်းတူ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်ဆွေးနွေးကြသည်။
ကျွန်တော်သည် သမ္မတ အင်ဆူမီ ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဆေးလွန်ဟိုတယ် (Ceylon Hotel) အနေနဲ့ ဆယ်မန်ဂွမ်မှာ ပေါင်းစပ်အပန်းဖြေစခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်စေချင်ပါတယ်။”
သူမက ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသားဖြစ်ဟန်ဖြင့် အံ့အားသင့်သွားပုံမရပေ။
“ဘယ်လောက်အကျယ်အဝန်းနဲ့ စဉ်းစားထားတာလဲ။”
“စင်ကာပူလို့ ပြောလိုက်ရင် မာရီနာဘေးစန်း (Marina Bay Sands) ကို ပြေးမြင်မိသလိုမျိုး၊ ဆယ်မန်ဂွမ်လို့ ပြောလိုက်ရင် လူတိုင်းပြေးမြင်မိမယ့် အထိမ်းအမှတ်နေရာတစ်ခု ဖြစ်စေချင်တာပါ။ ဆယ်မန်ဂွမ်ကို ရောက်ရင် ခဏနားဖို့နေရာလောက်ပဲမဟုတ်ဘဲ၊ အဲဒီဟိုတယ်မှာ တည်းခိုချင်လို့ကို ရောက်လာကြမယ့် နေရာမျိုးပေါ့။”
သမ္မတ အင်ဆူမီ က ကုလားထိုင်လက်တင်ခုံပေါ်တွင် လက်ချောင်းများဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ပုတ်နေသည်။
“မာရီနာဘေးစန်း တည်ဆောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကုန်ကျခဲ့လဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား။”
ကျွန်တော် အစီရင်ခံစာထဲတွင် ဖတ်ဖူးသည်။
“ဒေါ်လာ ၅ ဘီလီယံလောက် မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ အဲဒီတော့ ဆယ်မန်ဂွမ်မှာ ပေါင်းစပ်အပန်းဖြေစခန်းတစ်ခုအတွက် ကျွန်မတို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဈေးကွက်တန်ဖိုးထက် ပိုများတဲ့ ပမာဏကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့ရင် ဆေးလွန်ဟိုတယ် တစ်ခုလုံး အန္တရာယ်ရှိသွားနိုင်တယ်။”
ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ မြို့တော်ဖြစ်နှင့်ပြီးသား စင်ကာပူနှင့် မတူဘဲ ဆယ်မန်ဂွမ်မှာ လက်ရှိအချိန်တွင် လွင်တီးခေါင်ပြင်သာ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် အန္တရာယ်မှာ မြင့်မားနေမည်ဖြစ်သည်။
“တစ်ဖက်မှာ ပြန်တွက်ကြည့်ရင် အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကို နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ပြန်ရနိုင်ပါတယ်။ မာရီနာဘေးစန်းက ခြောက်နှစ်အတွင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကို ပြန်ရခဲ့တယ် မဟုတ်လား။”
ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ ကာစီနိုရှိနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ဟိုတယ်လုပ်ငန်းမှာ အရင်းအနှီးအလွန်အကျွံသုံးရသည့် စက်မှုလုပ်ငန်းနှင့် နီးစပ်သဖြင့် တည်ဆောက်ပြီးနောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြန်ရရန် ကြာမြင့်တတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပေါင်းစပ်အပန်းဖြေစခန်းတစ်ခုအတွက် ကာစီနိုမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။
“အပန်းဖြေဥယျာဉ် (Theme Park) တစ်ခုလည်း ထည့်သွင်းစီစဉ်ထားတာမို့ ဝယ်လိုအားအတွက် စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး။ မြို့ကြီးတွေမှာ ဆောက်တာနဲ့ မတူဘဲ မြေနေရာဝယ်ယူစရိတ်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်မှာပါ။ ပြီးတော့ ဆောဆောင်းအုပ်စု (Seosung Group) ဖြစ်တဲ့အတွက် ကာစီနို လုပ်ငန်းလိုင်စင်ရဖို့လည်း စီစဉ်ပေးနိုင်မှာပါ။ တခြားလိုအပ်တဲ့ အကူအညီတွေရှိရင်လည်း ကျွန်တော် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကူညီပေးပါ့မယ်။”
ဆေးလွန်ဟိုတယ်သည် ကိုရီးယားတွင် ဇိမ်ခံဟိုတယ်အဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ပြည်တွင်းဈေးကွက်အတွက်သာ ကန့်သတ်ထားသည်။ ကမ္ဘာ့အဆင့်တွင် Sands သို့မဟုတ် Marriott ကဲ့သို့သော အုပ်စုများနှင့် ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
နာမည်နှင့်မလိုက်ဖက်စွာပင် ဆေးလွန်ဟိုတယ်၏ အဓိကလုပ်ငန်းမှာ ဟိုတယ်မဟုတ်ဘဲ အခွန်လွတ်အရောင်းဆိုင်များ (Duty-free shops) ဖြစ်ပြီး ဝင်ငွေအများစုမှာလည်း ထိုနေရာမှပင် ရရှိသည်။ သို့သော် သမ္မတ အင်ဆူမီ တွင် ဆေးလွန်ဟိုတယ်ကို ကမ္ဘာ့အဆင့် ဟိုတယ်လုပ်ငန်းစုတစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာစေရန် ရည်မှန်းချက်ရှိသည်။
အုပ်စုအဆင့်မှ ပံ့ပိုးမှုရှိသည်တိုင်အောင် ဆောဆောင်းအုပ်စု၏ အဓိကလုပ်ငန်းများနှင့် သက်ဆိုင်မှုမရှိသော ဟိုတယ်နှင့် အခွန်လွတ်အရောင်းဆိုင်လုပ်ငန်းများကို ယခုအဆင့်ထိ တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ သမ္မတ အင်ဆူမီ ၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းကြောင့်သာဖြစ်သည်။ အခွင့်အရေးသာ ရရှိပါက သူမသည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ တိုးချဲ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ကျွန်မသာ ငြင်းလိုက်ရင် ခင်ဗျား ဘာဆက်လုပ်မလဲ။”
“အဲဒီအခါကျရင်တော့ Sands Group၊ SJM Holdings၊ Paros Hotel သို့မဟုတ် Litae Hotel တို့ကိုပဲ အပ်နှံရမှာပေါ့။”
ခဏတာ စဉ်းစားဟန်ရှိသည့် သမ္မတ အင်ဆူမီ သည် မကြာမီပင် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“CEO ကန်ဂျင်ဟူး၊ ခင်ဗျားက ကျွန်မကို အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ပေးနေတာပဲ။ မာရီနာဘေးစန်းထက် သာလွန်တဲ့ ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး ဟိုတယ်တစ်ခုဖြစ်အောင် ကျွန်မ ကြိုးစားတည်ဆောက်ပါ့မယ်။”
တက်ဂယူ က လက်ဖျောက်တီးလိုက်သည်။
“အို! အဲဒီ ယုံကြည်ချက်ကို ကျွန်တော် သဘောကျတယ်!”
ထို့နောက် သူသည် မြေပုံပေါ်တွင် အပန်းဖြေစခန်းပုံစံငယ်တစ်ခုကို ချက်ချင်းတင်လိုက်သည်။ ထိုပုံစံငယ်တစ်ခုတည်းက ဝမ် ၅ ထရီလီယံခန့်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
“ကျွန်တော် Disney နဲ့ Universal နှစ်ခုလုံးဆီကနေ ခိုင်မာတဲ့ ကတိကဝတ်တွေ ရထားပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနဲ့ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေကြောင့် သူတို့က ကိုရီးယားထဲကို ဝင်ရောက်ရာမှာ ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ပူးပေါင်းချင်နေကြတယ်။”
လုပ်ငန်းစုကြီးများသည် များသောအားဖြင့် လုပ်ငန်းစီမံကိန်းများကို နှစ်အတော်ကြာ ကြိုတင်ရေးဆွဲလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် ဆယ်မန်ဂွမ်စီမံကိန်း ရုတ်တရက် ထည့်သွင်းလာသည့်အခါ ၎င်းတို့တွင် အာရုံစိုက်ရန် စွမ်းအား အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။
ကိုရီးယားတွင် အကျော်ကြားဆုံး အပန်းဖြေဥယျာဉ်များမှာ Neverland နှင့် Litae World တို့ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်လာခဲ့သည့်အတွက် ကုမ္ပဏီနှစ်ခုစလုံးတွင် အပန်းဖြေဥယျာဉ် လည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများ ရှိပြီးဖြစ်သည်။
“Universal က Litae World နဲ့ ချိတ်ဆက်နေသလို Disney ကလည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ရှာနေပါတယ်။”
အပန်းဖြေဥယျာဉ် တည်ဆောက်မည့်နေရာသည် ဆယ်မန်ဂွမ်၏ စုစုပေါင်းဧရိယာ၏ ၂ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသည်။ သို့သော် စီးပွားရေးအရ သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ကြီးမားသည်။ ရှန်ဟိုင်း Disneyland ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် နှစ်စဉ် ယွမ် ၁၀၀ ဘီလီယံခန့် စီးပွားရေးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ကြောင်း သုတေသနဌာနတစ်ခုက ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြခဲ့သည်။
“ရိုင်းတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့၊ Disney နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ စဉ်းစားနေတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးချင်ပါတယ်။”
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်း က ပြုံး၍ ပြောသည်။
“စိတ်ကြိုက်သာ ပြောပါ။”
“လက်ရှိ ဆောဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်း (Seosung Corporation) က ကိုင်တွယ်ထားတဲ့ အပန်းဖြေဥယျာဉ် လည်ပတ်ခွင့်ကို ဆေးလွန်ဟိုတယ်ဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုရှိမလဲ။”
အပန်းဖြေဥယျာဉ်များနှင့် ပေါင်းစပ်အပန်းဖြေစခန်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်နေသော လုပ်ငန်းများဖြစ်ပြီး ဆယ်မန်ဂွမ်၏ ခရီးသွားလုပ်ငန်းနှင့် အပန်းဖြေလုပ်ငန်း၏ အဓိကကျောရိုးဟု ဆိုနိုင်သည်။ အလုပ်များနေသော ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်း ထက် သမ္မတ အင်ဆူမီ က တစ်ပြိုင်တည်း စီမံခန့်ခွဲခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်လိမ့်မည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်း နှင့် သမ္မတ အင်ဆူမီ တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ခဏတာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အာဏာဟူသည် သွေးသားရင်းချာချင်းပင် ဝေမျှလေ့မရှိသည့်အရာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်း သည် ကုမ္ပဏီ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားပြီး ရှယ်ယာရှင်များ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ အဓိကလုပ်ငန်းနှင့် သက်ဆိုင်မှုမရှိဘဲ အမြတ်ငွေ သိပ်မရသည့် အပန်းဖြေလုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေရန် မလိုတော့ပေ။
တက်ဂယူ က ဘေးမှ ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
“ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်း မှာ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ သီးခြားလုပ်ဆောင်ရမယ့် တခြားအလုပ်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။”
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်း က ခေါင်းညိတ်သည်။
“စီမံခန့်ခွဲမှု ထိရောက်စေဖို့အတွက်ဆိုရင် အဲဒါက ကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်ပါပဲ။”
“ဒါဆိုရင်လည်း စိတ်အေးရပါပြီ။”
ပေါင်းစပ်အပန်းဖြေစခန်းနှင့် အပန်းဖြေဥယျာဉ်ကိစ္စကို သမ္မတ အင်ဆူမီ ထံ အပ်နှံထားလိုက်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
“ပိုအရေးကြီးတာက နိုင်ငံရေးလောကကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ လွှတ်တော်ကသာ ဆက်ပြီး တားဆီးနေမယ်ဆိုရင် စီမံကိန်းကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေပါလိမ့်မယ်။ အာဏာရပါတီထဲမှာတောင် အစိုးရရဲ့ လက်ရှိ ဖြည့်စွက်ဘတ်ဂျက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကန့်ကွက်သံတွေ ပြင်းထန်နေတယ်။ ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဖြည့်စွက်ဘတ်ဂျက်ဆိုတာ မဲဆန္ဒနယ်အလိုက် ဘတ်ဂျက်ခွဲဝေယူကြတာလေ။ Liberty Korea Party တစ်ခုတည်းတင်မဟုတ်ဘဲ တခြားမဲဆန္ဒနယ်က လွှတ်တော်အမတ်တွေလည်း သူတို့ရဲ့ ရှိပြီးသား ဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်းတွေ ဖျက်သိမ်းခံရမှာကို ငြိမ်ခံနေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
အခွန်ငွေဆိုသည်မှာ "မျက်စိမမြင်သောငွေ" ဖြစ်ပြီး သူများပိုက်ဆံဖြင့် ကိုယ့်နာမည်ကောင်းယူခြင်းထက် သာလွန်သည်မှာ မရှိပေ။
ထို့ကြောင့်ပင် ဖြည့်စွက်ဘတ်ဂျက် ပြန်လည်သုံးသပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် လွှတ်တော်အမတ်တိုင်းသည် ဘတ်ဂျက်ကို တစ်ပြားသားမျှ ပိုမိုရရှိရန်အတွက် မဲဆန္ဒနယ်၏ အခက်အခဲများကို ဖော်ပြထားသည့် စာလွှာပေါင်းများစွာကို ပေးပို့ကြသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဆယ်မန်ဂွမ် ဖွံ့ဖြိုးရေးကြောင့် မူလက စီစဉ်ထားသည့် ဘတ်ဂျက်များပင် ဖျက်သိမ်းရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်။ လူအများစုမှာ ၎င်းကို သဘောကျမည်မဟုတ်ပေ။
“နိုင်ငံရေးကိစ္စကတော့ နိုင်ငံရေးသမားတွေပဲ ဖြေရှင်းရမှာပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ လုပ်သင့်တာကိုပဲ လုပ်မှာပါ။”
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယောင်း က ကျွန်တော့်စကားကို ထောက်ခံသည်။
“မှန်ပါတယ်။ ကုမ္ပဏီတွေကသာ ရှေ့တန်းကနေ စတင်လှုပ်ရှားမယ်ဆိုရင် နိုင်ငံရေးလောကလည်း ဖိအားကို ခံစားရမှာပါ။”
ကျွန်တော် ကုလားထိုင်နောက်မှီပေါ်သို့ မှီချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း စကားစပ်မိလို့ ပြောရဦးမယ်၊ ဆယ်မန်ဂွမ်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စိတ်ဝင်စားတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကို စုစည်းပေးပါ။”
***
နမ်ဆန် ဆေးလွန်ဟိုတယ်၏ အီမရယ်လ်ခန်းမ (Emerald Hall)။
ဤနေရာတွင် နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းကော်ပိုရေးရှင်းကြီး ၁၀ ခု အပါအဝင် လုပ်ငန်းကြီးများအပြင် အသေးစားနှင့် အလတ်စားလုပ်ငန်းရှင်များ (SMEs) ပါ စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ပို့ကုန်ကန့်သတ်ချက်နှင့် ပတ်သက်သည့် အစည်းအဝေးနောက်ပိုင်း ဤမျှများပြားသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးမိခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။
အပြင်ဘက်တွင်မူ သတင်းထောက်များ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး ဟိုတယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည့် စီးပွားရေးခေါင်းဆောင်များကို အလုအယက် အင်တာဗျူးရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။
လူတိုင်းက ဆယ်မန်ဂွမ်အပေါ် ဘယ်တုန်းကတည်းက ဒီလောက်တောင် စိတ်ဝင်စားသွားကြတာလဲ။
ကျွန်တော် ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သတင်းထောက်များက ချက်ချင်းပင် အလုအယက် တိုးဝှေ့လာပြီး မိုက်ခရိုဖုန်းများကို ကျွန်တော့်ဆီသို့ ထိုးပေးလာကြသည်။
“ဆယ်မန်ဂွမ်ကို တကယ်ပဲ ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်တော့မှာလား။”
“နိုင်ငံရေးနဲ့ စီးပွားရေး ပူးပေါင်းကြံစည်မှုဆိုတဲ့ ဝေဖန်ချက်တွေကို ဘယ်လိုမြင်ပါသလဲ။”
“မြေဈေးပေါပေါနဲ့ ဝယ်ပြီးမှ ရသလောက်ယူပြီး ထွက်ပြေးဖို့ (hit and run) ကြံစည်နေတာဆိုတဲ့ သံသယတွေ ရှိနေတယ်နော်။”
“စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ကြားနာပွဲကို တက်ရောက်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါသလား။”
စီမံကိန်းအတိုင်း ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းများ ရှေ့ဆက်နိုင်ရန်အတွက် ဖြည့်စွက်ဘတ်ဂျက်မှသည် ဆက်စပ်ဥပဒေကြမ်းများ တင်သွင်းခြင်းအထိ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများ အများအပြား ရှိနေသည်။ ကျွန်တော်သာ မတက်ရောက်ဘူးဆိုပါက သူတို့သည် ဖြည့်စွက်ဘတ်ဂျက် ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းနှင့် လွှတ်တော်အချိန်ဇယားများကို သပိတ်မှောက်ပြီး ပိုမိုခေါင်းမာနေကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။
အခုချက်ချင်း စတင်နိုင်လျှင်တောင် ဘယ်အချိန်မှာ ပြီးဆုံးမည်မှန်း မသိနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးဖြစ်ရာ အစပိုင်းကတည်းက ဒီလိုအခက်အခဲမျိုးက ပြဿနာပင်ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ကင်မရာကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။
“သေချာတာပေါ့။ လိုအပ်မယ်ဆိုရင် နိုင်ငံသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ တက်ရောက်မှာပါ။”