ရော်နယ်လ်တစ်ယောက် ရွေးကောက်ပွဲတွင် ပြန်လည်အရွေးခံမည့်အကြောင်း တရားဝင်ကြေညာပြီးနောက် ပထမဆုံးလုပ်ဆောင်သည့်အရာမှာ 'Big One' ငလျင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသော ဒေသများရှိ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးလုပ်ငန်းခွင်များကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်သည် ရော်နယ်လ်နှင့် ပါမောက္ခမိုဟန်တို့နှင့်အတူ ထိုနေရာများသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ ကျွန်တော်တို့သွားလေရာရာ၌ လူထု၏ နွေးထွေးသောကြိုဆိုမှုကို ရရှိခဲ့သည်။
မြို့ကြီးများ၏ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။ အချို့နေရာများမှာမူ မူလပုံစံကိုပင် မှတ်မိရန်ခက်ခဲလောက်အောင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး အချို့နေရာများမှာမူ အတော်အတန် ပုံမှန်အတိုင်းရှိနေသေးသည်။
မြို့ပြပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးစီမံကိန်းများတွင် မြေပိုင်ရှင်များ၊ အဆောက်အအုံပိုင်ရှင်များ၊ အိမ်ငှားများနှင့် အခြားသူများကြား ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေးများ ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်။
မြို့တစ်မြို့လုံးကို ငလျင်မလှုပ်မီကအတိုင်း အတိအကျပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ရုံသာမက လုပ်ငန်းစဉ်အရလည်း အကျိုးအမြတ်မရှိပေ။
ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ဒေသခံအများစု၏ သဘောတူညီချက်ကို ရယူပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မဖြစ်မနေ ဝယ်ယူသိမ်းဆည်းခြင်းများ ပါဝင်သည်။ အချို့သော ဒေသခံများက ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအခွင့်အရေးကို ချိုးဖောက်သည်ဟု ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ကြသဖြင့် ပြည်နယ်အစိုးရမှာ ထိုဆန့်ကျင်ဘက် အကျိုးစီးပွားများကို ညှိနှိုင်းပေးရန် အတော်ပင် အခက်တွေ့နေရသည်။
အရင်းရှင်စနစ်တွင် လူတစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိတို့၏ အကျိုးအမြတ်ကို အမြင့်ဆုံးရရှိရန် ကြိုးပမ်းကြစမြဲဖြစ်သည်။ သို့သော် "Tragedy of the anti-commons" (ပုဂ္ဂလိကပိုင်ဆိုင်မှု အခွင့်အရေးများလွန်းခြင်းက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေခြင်း) ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်း လူတိုင်းက မိမိကိုယ်ကျိုးကိုသာ ကြည့်နေကြလျှင် တိုးတက်မှုဟူသမျှ ရပ်တန့်သွားလိမ့်မည်။
အလုပ်အကိုင်ဆုံးရှုံးသွားပြီး အလုပ်ပြန်လုပ်လိုသော အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဒေသခံများကို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဆိုင်ရာ သင်တန်းများပေးပြီး ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်များတွင် ခန့်အပ်ထားသည်။ ၎င်းက အလုပ်လက်မဲ့ပြဿနာနှင့် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးနိုင်ရေးကို ဖြေရှင်းပေးရုံသာမက ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကိုလည်း သိသိသာသာ မြန်ဆန်စေသည်။
ဧရာမစက်ယန္တရားကြီးများနှင့် လူများမှာ အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။
ရော်နယ်လ်သည် ဝတ်စုံအပေါ်မှ ဂျမ်ပါအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဦးထုပ်ကို ဆောင်းကာ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်များကို ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးရင်း အလုပ်သမားများကို အားပေးစကားပြောကြားနေသည်။ ၎င်းမှာ VIP တစ်ဦးအနေဖြင့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို စစ်ဆေးသည့် ပုံမှန်ဝတ်စားဆင်ယင်မှုပင်ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ သူ့ဘေးနားတွင်ရပ်နေသည့် ကျွန်တော်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ကင်မရာအများအပြားက ကျွန်တော်တို့နောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသည်။ ထိုသို့သော စစ်ဆေးမှုမျိုးတွင် မီဒီယာများမပါဝင်ဘဲ မည်သို့ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။ ဒါကလည်း ပြသရန်အတွက် လုပ်ဆောင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါလား။
ရော်နယ်လ်က လုပ်ငန်းခွင်ကြီးကြပ်သူကို အမျိုးမျိုးမေးမြန်းနေသည်။
"ဟိုဘက်က အဆောက်အအုံတွေကို ဖန်သားပြင်နံရံ (glass curtain wall) နည်းပညာနဲ့ တည်ဆောက်နေတာလား။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ခင်ဗျာ။ ဖန်သားတွေနဲ့ တစ်သားတည်းကျတဲ့ ပုံစံမျိုးဖန်တီးပြီး အရောင်အနည်းငယ်ကွဲပြားစေခြင်းဖြင့် ထူးခြားအောင် လုပ်ဆောင်သွားမှာပါ။"
"ဟင်၊ ပုံစံဒီဇိုင်းတွေကို ပြလို့ရမလား။"
သူ၏ လက်ကိုယမ်းပြီး လမ်းညွှန်ချက်ပေးနေပုံကိုကြည့်ရင်း သူသည် "မြောက်ဘက်မှ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်ကြီး" ၏ အရိပ်အငွေ့အချို့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ဟု ကျွန်တော် မတွေးဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပါ။
အကယ်၍သာ CNN သာလျှင် ကိုရီးယားဗဟိုသတင်းဌာန (KCNA) ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဤသို့ သတင်းဖော်ပြကြလိမ့်မည်။ "ချစ်ခင်လေးစားရပါသော ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်ကြီး ရော်နယ်လ်သည် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်သို့ ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိပြီး လမ်းညွှန်ချက်များ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ကယ်လီဖိုးနီးယားသည် တော်လှန်ရေးရည်မှန်းချက် အောင်မြင်စေရန်အတွက် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးသည့် လမ်းစဉ်အတိုင်း ရှေ့ဆက်နေကြောင်း မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကြီးကြပ်သူများကို ခေါ်ယူပြီး အထပ်မြင့်တိုက်ခန်းများ၏ ပုံစံနှင့် ဒီဇိုင်းပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များကို ထောက်ပြခဲ့သည်။ မှားယွင်းသော ဗိသုကာအမြင်များနှင့် ဖန်သားကို တာဝန်မဲ့စွာ အသုံးပြုခြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ခဲ့ပြီး အဆောက်အအုံများကို စောင်းမနေစေဘဲ တည့်တည့်တည်ဆောက်ရမည်ဟူသော အဖိုးတန်လမ်းညွှန်ချက်များကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။" (ကံမကောင်းစွာဖြင့် CNN မှာ ရော်နယ်လ်နှင့် အဆင်မပြေပေ။)
တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ ဘာမျှမသိဘဲ "လမ်းညွှန်ချက်" အမျိုးမျိုးပေးတတ်သော မြောက်ဘက်မှ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်နှင့်မတူဘဲ ရော်နယ်လ်သည် ဗိသုကာပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်သူအများစုထက် ပိုသိသည်။
အကြောင်းမှာ သူသည် သမ္မတမဖြစ်မီက အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းရှင်ကြီး ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ကမ္ဘာ့နေရာအနှံ့အပြားတွင် သူ့နာမည်နှင့် အဆောက်အအုံများ ရှိနေသည်ကို ကြည့်လျှင် သူဘာမျှမသိလျှင်သာလျှင် ထူးဆန်းပေလိမ့်မည်။
"ကယ်လီဖိုးနီးယားကို ပြန်လည်ကြီးကျယ်ခမ်းနားအောင် လုပ်ကြစို့!" ဟူသော ဆိုင်းဘုတ်များကို ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တိုင်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး အဆောက်အအုံများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာနေသည်။
ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်ရှိ 'Chollima Speed Battle' (မြင်းပျံအရှိန်အဟုန်တိုက်ပွဲ) နှင့် အမှန်ပင်တူနေသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ မြောက်ကိုရီးယားကဲ့သို့ အရည်အသွေးညံ့သော ဆောက်လုပ်မှုမျိုးကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။
မြောက်ကိုရီးယားသည် အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံတစ်ခုကို ရက်ပေါင်းအနည်းငယ်အတွင်း တည်ဆောက်ပြီး ၎င်းသည် နိုင်ငံတော်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာကို ကြွားဝါလေ့ရှိသည်။ သို့သော် သူတို့ရရှိလိုက်သည်မှာ ချီးမွမ်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရယ်မောခြင်းသာဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ အسرအဆောတည်ဆောက်ထားသော အဆောက်အအုံများမှာ တစ်ကြိမ်ထက်မက ပြိုကျခဲ့ပြီး လူအသေအပျောက် အများအပြား ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။
အမေရိကန်လည်း အရှိန်အဟုန်နှင့် တည်ဆောက်နေသော်လည်း ၎င်း၏နည်းလမ်းမှာ လုံးဝကွဲပြားသည်။
နည်းပညာဆိုသည်မှာ လိုအပ်ချက်မှတစ်ဆင့် တီထွင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အမေရိကန်သမိုင်းတွင် အကြီးမားဆုံး ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းကို ကြေညာလိုက်သည့်အခါ ဗိသုကာပညာရှင်များနှင့် သိပ္ပံပညာရှင်များက ဆောက်လုပ်ရေးနည်းလမ်းသစ်များကို တီထွင်ခဲ့ကြပြီး စွန့်ဦးတီထွင်သူများနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများက ကြီးမားသော အရင်းအနှီးများကို ထည့်ဝင်ခဲ့ကြသည်။
Modular building (အပိုင်းလိုက် တပ်ဆင်ခြင်း) နှင့် ဆောက်လုပ်ရေး 3D ပရင်တာများကဲ့သို့သော ခေတ်မီဆန်းပြားသည့် ဆောက်လုပ်ရေးနည်းပညာမျိုးစုံကို လုပ်ငန်းခွင်များတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။
Modular building ဆိုသည်မှာ အဆောက်အအုံ၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းများကို စက်ရုံများတွင် သီးခြားစီထုတ်လုပ်ပြီး လုပ်ငန်းခွင်သို့ယူဆောင်ကာ တပ်ဆင်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ Lego တုံးများကို တပ်ဆင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ဆောက်လုပ်ချိန်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်သည့် အားသာချက်ရှိသည်။
ဆောက်လုပ်ရေး 3D ပရင်တာများသည် ပုံစံဒီဇိုင်းအတိုင်း ဖျန်းထုတ်လိုက်သော ကွန်ကရစ်များဖြင့် အဆောက်အအုံများကို ပုံဖော်ဆောက်လုပ်သည်။ တစ်နေရာတွင် ပြီးဆုံးသွားလျှင် နောက်တစ်နေရာသို့ ရွှေ့ကာ ထိုနည်းအတိုင်းပင် ထပ်မံလုပ်ဆောင်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုရသည်မှာ အံ့ဩမဆုံးဖြစ်ရသည်။
ဤမျှတိုတောင်းသော ကာလအတွင်း ထိုသို့သော နည်းပညာသစ်များကို တီထွင်ပြီး စီးပွားဖြစ်ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် နိုင်ငံမှာ အမေရိကန်မှလွဲ၍ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သည့်နိုင်ငံရှိမည်နည်း။
ယခုအခါ ဆန်ဖရန်စစ္စကိုနှင့် ဆီလီကွန်တောင်ကြားတွင် မြို့သစ်တစ်ခုကို လုံးဝအသစ်တည်ဆောက်နေပြီဖြစ်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော့်ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများမှာ အလကားမဖြစ်ခဲ့ဟု ခံစားရသည်။ အကယ်၍သာ ဤနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့သူများ အသက်မရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင် မြို့ကိုပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
***
ပါလိုအာလ်တို ပြန်လည်ထူထောင်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တွင် Arkit ကုမ္ပဏီ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ပီတာ ကတ်ဆူယို နှင့် ကျွန်တော်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူသည် ဂျပန်လူမျိုးနှင့်တူသော်လည်း နိုင်ငံသားဖြစ်မှုမှာ အင်္ဂလိပ်လူမျိုးဖြစ်သည်။ သူသည် ယူကေသို့ ပြောင်းရွှေ့လာသော ဂျပန်လူမျိုးမိဘများမှ လီဗာပူးလ်မြို့၌ မွေးဖွားလာသည့် ဒုတိယမျိုးဆက် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူဖြစ်သည်။
သူတည်ထောင်ခဲ့သော Arkit ကုမ္ပဏီမှာ ဗိသုကာဒီဇိုင်းကို အထူးပြုသည်။ အခြားကုမ္ပဏီများနှင့် ကွဲပြားသည့်အချက်မှာ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားသည့် ဉာဏ်ရည်တု (AI) ကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ဗိသုကာဒီဇိုင်းကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာသော်လည်း ၎င်း၏ခရီးလမ်းမှာ အမြဲတမ်း ချောမွေ့ခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပါ။ အစောပိုင်းကာလများတွင် AI ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်ညံ့ဖျင်းသဖြင့် လူလက်ဖြင့် အရာရာကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်နေခဲ့ရသည်။
သို့သော် စွန့်ဦးတီထွင်ကုမ္ပဏီများသည် ဖြည်းဖြည်းနှင့်မှန်မှန် မကြီးထွားကြပါ။ တစ်ချိန်ချိန်တွင် ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်သွားကြသည်။
ဝင်ငွေ ၁ ဘီလီယံရှိသော ကုမ္ပဏီတစ်ခုသည် သုတေသနနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ဆက်တိုက်လုပ်ဆောင်ရင်း ၁.၁ ဘီလီယံ၊ ၁.၂ ဘီလီယံ၊ ၁.၃ ဘီလီယံဟူ၍ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ၁ ဘီလီယံတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်တန့်နေပြီးမှ ရုတ်တရက် ၂ ဘီလီယံ သို့မဟုတ် ၃ ဘီလီယံအထိ ခုန်တက်သွားနိုင်သည်။
ဂရပ်ဖ်ပေါ်တွင်ကြည့်လျှင် ဖြောင့်တန်းစွာ တက်သွားသည့်မျဉ်းကြောင်းထက် လှေကားထစ်ပုံစံနှင့် ပိုတူသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ရူပဗေဒသဘောတရားကို ငှားယူ၍ "Quantum Jump" (ကွမ်တမ် ခုန်ပျံကျော်လွှားခြင်း) ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ကုမ္ပဏီအများစုမှာ ထိုရပ်တန့်နေသည့်ကာလကို မခံနိုင်ကြဘဲ ပြိုလဲသွားကြသည်။ ကျွန်တော်သာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမပေးခဲ့လျှင် Arkit လည်း ထိုအဖြစ်ဆိုးမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရဖွယ်ရှိသည်။
ဒေတာများ ပိုမိုထည့်သွင်းလာပြီး စက်သင်ယူမှု (Machine Learning) မှတစ်ဆင့် AI ပိုမိုလိမ္မာလာသည်နှင့်အမျှ Arkit သည် အကောင်းဆုံးသော ရလဒ်များကို စတင်ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းသည် လူသားတို့လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ထက် ပိုမိုတိကျမှန်ကန်နေခြင်းပင်။ အစောပိုင်းက သံသယဝင်ခဲ့ကြသည့် ဗိသုကာပညာရှင်များပင်လျှင် နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းကို ဝန်ခံခဲ့ကြရသည်။
Arkit သည် ၎င်း၏ AI ပရိုဂရမ်ကို ပြင်ပဗိသုကာပညာရှင်များ အသုံးပြုနိုင်ရန် ဖြန့်ဖြူးပေးခဲ့ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် တော်ဝင်ကြေး (Royalty) များ ကောက်ခံခဲ့သည်။
အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အမြတ်ငွေများ စတင်ရရှိလာသည်နှင့်အမျှ ကုမ္ပဏီ၏ တန်ဖိုးမှာလည်း ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး ယူနီကွန်ကုမ္ပဏီ၏ စံနှုန်းဖြစ်သော ဒေါ်လာ ၁ ဘီလီယံကို ကြာမြင့်စွာကပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။
ယခုအခါ AI သည် ဒီဇိုင်းရေးဆွဲခြင်းတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ဗိသုကာပညာရပ်တွင် ကွန်ပျူတာပရိုဂရမ်အမျိုးမျိုးကို ယခင်ကတည်းက အသုံးပြုခဲ့ကြသော်လည်း Arkit ၏ AI က ၎င်းတို့ကို အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သွားခဲ့သည်။
ဥပမာတစ်ခုပေးရလျှင် ၎င်းသည် ပုံတစ်ပုံချင်းစီကို လက်ဖြင့်ဆွဲခဲ့ရသည့် ရှေးခေတ် Cel animation နည်းလမ်းမှ ကွန်ပျူတာကိုအသုံးပြုသည့် ဒစ်ဂျစ်တယ် animation နည်းလမ်းသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
AI ကြောင့် မိမိတို့၏ အလုပ်အကိုင်များ ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို ဗိသုကာပညာရှင်များက စိုးရိမ်ခဲ့ကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဆန့်ကျင်ဘက်သာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ AI သည် ဗိသုကာပညာရှင်များအတွက် အခွင့်အလမ်းသစ်များကို ဖန်တီးပေးခဲ့ပြီး AI နှင့် လူသားတို့၏ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လုံးဝဆန်းသစ်သည့် ဗိသုကာပုံစံသစ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရောက်လာတိုင်း လူတိုင်းက အတူတူ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အချို့က နည်းပညာသစ်များကို လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့ကြသော်လည်း အချို့ကမူ ရှိရင်းစွဲနည်းလမ်းများကိုသာ စွဲကိုင်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုရွေးချယ်မှုများ၏ ရလဒ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။
Arkit သည် ပါလိုအာလ်တိုနှင့် ရက်ဒ်ဝုဒ်မြို့တို့၏ မြို့ပြပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို တာဝန်ယူထားသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ ပီတာ ကတ်ဆူယို သည် လန်ဒန်တွင်ရှိသော ရုံးချုပ်၌မနေဘဲ ကယ်လီဖိုးနီးယားတွင်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးနေရသဖြင့် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏တွဲဖက်တည်ထောင်သူ ဂျနဲလ် ဂျက်ဆင် မှာ ရှယ်ယာများကို ရောင်းချပြီး ကုမ္ပဏီမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ရှိတွင် လုပ်ငန်းသစ်တစ်ခုကို လုပ်ကိုင်နေသည်ဟု ကြားသိရသည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံရသော်လည်း ကျွန်တော်ကတော့ စပ်စုမနေခဲ့ပါ။ ဂျနဲလ် ဂျက်ဆင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သောနေရာတွင် အခြားကွန်ပျူတာအင်ဂျင်နီယာများက ဝင်ရောက်ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ကြသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ ပီတာ ကတ်ဆူယို က ကျွန်တော့်ကို ဤသို့ ပြောပြသည်။
"မြို့ပြစီမံကိန်းဆိုတာ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာ ဒီဇိုင်းဆွဲတာနဲ့ ဆင်တူပါတယ်။ လက်သည်းခွံအရွယ်အစားလောက်ရှိတဲ့ ချစ်ပ်တစ်ခုပေါ်မှာ လိုအပ်တဲ့ ဆားကစ်တွေကို အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်အောင် ထည့်သွင်းရသလိုမျိုးပဲ၊ မြို့တစ်မြို့ရဲ့ ကန့်သတ်ထားတဲ့ နေရာလွတ်ထဲမှာ လူနေရပ်ကွက်၊ ရုံးခန်းနေရာ၊ အများပြည်သူဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံ၊ စျေးဝယ်စင်တာ၊ ပန်းခြံ၊ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု၊ ရေနှင့် မိလ္လာစနစ် စတာတွေကို အကုန်ထည့်သွင်းရတာပါ။ တစ်ခုခုသာ အနည်းငယ် လွဲချော်သွားရင် နောက်ပိုင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ပြဿနာတစ်ခုကနေ နောက်တစ်ခုကို ထပ်ဆင့်ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပြုပြင်ရတာ ပိုခက်ခဲလာပါလိမ့်မယ်။"
ဒယ်ရယ်လ်က ကျွန်တော့်ကို ယခင်က ပြောပြခဲ့ဖူးသည်များကို ပြန်တွေးမိသည်။
ကွန်ပျူတာပရိုဂရမ်ရေးဆွဲခြင်းဆိုသည်မှာ အနည်းငယ်မျှသော အမှားအယွင်းမရှိဘဲ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်ထားသည့် ဂီယာထောင်ပေါင်းများစွာပါသော ကြီးမားသည့် စက်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူသည်။ အကယ်၍ ဂီယာတစ်ခုကို ပိုကောင်းသည့်အရာနှင့် လဲလှယ်ရန် သို့မဟုတ် အစိတ်အပိုင်းအသစ်တစ်ခုကို မှားယွင်းစွာ ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားလိုက်ပါက စက်တစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို အစကတည်းက မှန်ကန်စွာ တည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ ပီတာ ကတ်ဆူယို က ကျွန်တော့်ကို မေးသည်။
"မြို့တစ်မြို့မှာ ဘာအရေးအကြီးဆုံးလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား။"
"အင်း၊ ဘာဖြစ်မလဲဗျ။"
"လူတွေပါ။"
အတော်လေး သိသာထင်ရှားသည့် အဖြေတစ်ခုပင်။
သူက ဥပမာတစ်ခုဖြင့် ရှင်းပြသည်။
ပဲရစ်မြို့တွင် ၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များမှစ၍ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများနှင့် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများအတွက် ကြီးမားသည့် အငှားအိမ်ရာများကို ဆောက်လုပ်ပေးခဲ့သည်။
ရလဒ်က ဘာဖြစ်လာသလဲ။ သူတို့သည် ထိုအိမ်ရာသစ်များတွင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြပါသလား။
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ အိမ်ရာစုတစ်ခုလုံးသည် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အမှိုက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းမှုမရှိသည့် အဆောက်အအုံများသည် လျင်မြန်စွာ ယိုယွင်းပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
"ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုနဲ့ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးမှုကို မဖြေရှင်းဘဲနဲ့ အိမ်ရာထောက်ပံ့မှုသက်သက်နဲ့တော့ ရပ်ကွက်တွေ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ဖြစ်လာတာကို မကာကွယ်နိုင်ပါဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ ပဲရစ်မြို့တော်က အငှားအိမ်ရာမူဝါဒကို ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။ ဆင်းရဲသူတွေကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုပုံထားမယ့်အစား ကုန်ကျစရိတ် ပိုများရင်တောင် မြို့အနှံ့အပြားမှာ ဖြန့်ကျက်ပြီး နေထိုင်စေခဲ့တယ်။"
"ဒါကြောင့် ဘယ်လိုအဆောက်အအုံမျိုးပဲ ဆောက်ဆောက်၊ ဘယ်လိုမြို့မျိုးပဲ တည်ဆောက်တည်ဆောက်၊ အဲဒီထဲမှာ နေထိုင်သူတွေက အရေးအကြီးဆုံးပါပဲ။"
"ဘယ်သူတွေ နေထိုင်သလဲဆိုတာပေါ် မူတည်ပြီး မြို့တစ်မြို့ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်က အချိန်နဲ့အမျှ လုံးဝပြောင်းလဲသွားတတ်ပါတယ်။ မြို့တစ်မြို့ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းပါစေ၊ လူမနေဘူးဆိုရင် သူက တန်ဖိုးမရှိပါဘူး။"
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤမြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့သူအများစုမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသဖြင့် မြို့ပြပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးမှာ ချောမွေ့စွာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
MS၊ Gooble နှင့် FaceNote တို့ကဲ့သို့ ဆီလီကွန်တောင်ကြားတွင် ယခင်ကရှိခဲ့သော ကုမ္ပဏီများသည်လည်း ရုံးချုပ်အသစ်များကို စတင်တည်ဆောက်နေကြသည်။
World Trade Center ပြိုကျခဲ့သည့်နေရာတွင် ပိုမိုကြီးမားပြီး ပိုမိုလှပသော အဆောက်အအုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ပင်၊ ဤမြို့သည်လည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုလှပစွာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာလိမ့်မည်။ ပြီးလျှင် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ကမ္ဘာ့အဆင့်မြင့်စက်မှုလုပ်ငန်းများကို ဦးဆောင်သွားဦးမည်ဖြစ်သည်။
မြို့လယ်ခေါင်တွင် 'Big One' ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသူများအတွက် ကြီးမားသည့် အောက်မေ့ဖွယ်ပန်းခြံတစ်ခုကို ဆောက်လုပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ ထိုပန်းခြံ၏ အမည်မှာ 'KJN Memorial Park' ဖြစ်သည်။
သဘာဝကျစွာပင် ၎င်းကို ကျွန်တော့်နာမည်အတိုကောက်ဖြင့် မှည့်ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ ပီတာ ကတ်ဆူယို က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"ဒီမြို့ ရှိနေသရွေ့ ခင်ဗျားရဲ့နာမည်ကို ထာဝရ အမှတ်ရနေကြပါလိမ့်မယ်၊ CEO ကန်း။"
ဤနေရာတင်မကဘဲ အခြားမြို့များတွင်လည်း လမ်းအသစ်များနှင့် ပန်းခြံများကို ကျွန်တော်နှင့် ပါမောက္ခမိုဟန်တို့၏ အမည်များကို ပေးအပ်နေကြသည်။
"ပန်းခြံနာမည်ကို ပြောင်းလို့ရနိုင်မလား။"
ကျွန်တော့်မေးခွန်းကြောင့် သူ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"မြို့ပြစီမံကိန်းကော်မတီရဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေကို ဖြတ်သန်းရလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ သဘောထားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးမှာပါ။ ဘယ်နာမည်ကို ပိုသဘောကျပါသလဲ။"
ကိုရီးယားတွင်ရှိသော ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကို သတိရသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
"'OTK' လို့ပဲ နာမည်ပေးစေချင်တယ်။ သူက တခြားသူတွေထက် ပိုပြီး ဒုက္ခခံခဲ့ရတာလေ။"
***
ဥက္ကဋ္ဌ ပီတာ ကတ်ဆူယို ထံမှတစ်ဆင့် မြို့ပြဒီဇိုင်းနှင့်ပတ်သက်သော စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အကြောင်းအရာများကို ကြားသိခဲ့ရသည်။
"ကျွန်တော် အရမ်းငယ်တုန်းကတော့ အရာရာတိုင်းမှာ ကွန်ပျူတာတွေ ပျံ့နှံ့နေမယ့်ခေတ် ရောက်လာတော့မယ်၊ အဝေးကနေ အလုပ်လုပ်တာတွေ ခေတ်စားလာမယ်၊ လူတွေက လူစည်ကားတဲ့ မြို့ကြီးတွေကို စွန့်ခွာပြီး ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်တွေမှာ နေထိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့မိတယ်။"
အမှန်စင်စစ် ကွန်ပျူတာနှင့် အင်တာနက် လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးလာမှုကြောင့် ထိုသို့သော အနာဂတ်မျိုးမှာ လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။
သို့သော် ထိုခန့်မှန်းချက်မှာ လုံးဝမှားယွင်းနေသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ ပီတာ ကတ်ဆူယို ပြုံးသည်။
"အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ လူတွေ စုဝေးမိတဲ့အခါမှသာ ပေါင်းစပ်မှု (Synergy) ဖြစ်ပေါ်လာတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို ကျွန်တော်တို့ လျစ်လျူရှုမိခဲ့တာပါ။"
စမ်းသပ်ချက်အမျိုးမျိုးအရ ထူးချွန်သူများသည် အတူတကွရှိနေသည့်အခါ ပိုမိုတီထွင်နိုင်စွမ်းရှိလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် အဝေးမှအလုပ်လုပ်ခြင်းမှာ နည်းပညာအရ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော်လည်း အတူတကွလုပ်ကိုင်ပြီး အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်ခြင်းက ပိုမိုထိရောက်သည်။
ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုဖြင့် အဆင်ပြေပြေ ဆက်သွယ်နိုင်သော်လည်း ကမ္ဘာ့တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံရန် လေယာဉ်စီးပြီး သွားရောက်ကြခြင်းမှာလည်း ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
"ဒါက ကုမ္ပဏီတွေတင်မကဘဲ မြို့တွေနဲ့လည်း သက်ဆိုင်ပါတယ်။ မြို့ကြီးတွေမှာ လူမျိုးစုံ စုဝေးနေထိုင်ကြပြီး အဲဒီထဲမှာ ယဉ်ကျေးမှုအသစ်တွေ ပေါ်ထွက်လာတာပါ။ ဒါကြောင့်ပဲ ကြီးမားတဲ့ကုမ္ပဏီကြီးတွေက မြို့ကြီးတွေဆီကို ပိုမိုရွှေ့ပြောင်းလာပြီး ပိုကြီးမားတဲ့ ရုံးချုပ်တွေကို ဆောက်လုပ်နေကြတာပါ။ ဝန်ထမ်းမျိုးစုံကို တစ်နေရာတည်းမှာ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်စေခြင်းအားဖြင့် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးဖို့အတွက်ပါပဲ။"
စက်မှုလုပ်ငန်း၏ ပြောင်းလဲမှုများကလည်း ဤအချက်တွင် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်နေသည်။
ကုမ္ပဏီများသည် ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကိုသာ လုပ်ဆောင်သည့် ရိုးရိုးထုတ်လုပ်ရေး သို့မဟုတ် ရုံးဝန်ထမ်းများထက် နည်းပညာအသစ်များကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုတတ်သူများကို လိုအပ်သည်။ ကုမ္ပဏီများသည် အရည်အချင်းရှိသူများကို ရှာဖွေရန် မြို့ကြီးများသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြပြီး အရည်အချင်းရှိသူများကလည်း ကုမ္ပဏီများကို ရှာဖွေရန် မြို့ကြီးများသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြကာ စက်ဝန်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေကြသည်။
"အဲဒီထဲမှာ ဆိုးလ်မြို့ကတော့ မှတ်သားလောက်စရာပါပဲ။ တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်။ ကမ္ဘာ့အခြားမြို့ကြီးတွေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင်တောင် အဲဒီလောက် အတိုင်းအတာရှိတဲ့ မက်ဂါစီးတီး (Megacity) ကို ရှာဖို့ဆိုတာ ခဲယဉ်းပါတယ်။ အခုဆိုရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဆိုးလ်မြို့ကို မသိသူ မရှိသလောက်ပါပဲ။ ဆိုးလ်မြို့လို့ ပြောလိုက်ရင် လူတွေက ဘာကို အရင်ဆုံး ပြေးမြင်မိမယ်လို့ ထင်သလဲ။"
"'၈၈ အိုလံပစ်' လား။"
"OTK ကုမ္ပဏီပါ။ တကယ်ပါ၊ ကျွန်တော် နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆီယက်တဲလ်မြို့လို့ ပြောရင် AMZ ကို ပြေးမြင်မိသလိုမျိုးပါပဲ။"
ကျွန်တော် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
"ဆိုတော့... ဆက်သွယ်ရေးနဲ့ နည်းပညာ တိုးတက်လာခြင်းက မြို့ပြအပေါ် စုပြုံနေထိုင်မှုကို ပိုပြီး ပြင်းထန်လာစေတာပေါ့လေ။"
အခြေအနေတွေကို ဒီလိုမျိုး ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အနာဂတ်ကို ခန့်မှန်းရတာဟာ လုံးဝ မလွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုဆိုတာ သေချာသွားတယ်။ ဟိုရှေ့ကို ကြိုမြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ပိုတောင် ခက်ခဲပါလိမ့်ဦးမယ်။
အဲဒီလို တွေးလိုက်မိတဲ့အချိန်မှာပဲ၊ အချိန်အတော်ကြာအောင် မဖြစ်ပေါ်ခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုဟာ ကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့မှာ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။