"ငွေကြေး အကျပ်အတည်းများ..." ဟု ကျွန်တော် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ယူရီ ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ပင် ကျွန်တော် ကျောထဲမှာ စိမ့်သွားသည်။ ဤစကားလုံးက သယ်ဆောင်လာသည့် အလေးချိန်က ထိုမျှလောက်အထိ ကြီးမားလှပေသည်။
သို့သော် စီးပွားရေး အကျပ်အတည်းမဟုတ်ဘဲ ဘာကြောင့် ငွေကြေး အကျပ်အတည်း ဖြစ်ရပါမည်နည်း။ အကြောင်းမှာ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးစနစ်သည် အဆုံးမရှိသော ငွေကြေးပမာဏ တိုးချဲ့မှုနှင့် အကြွေးများပေါ်တွင် ရပ်တည်လည်ပတ်ရန် တည်ဆောက်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ် ကမ္ဘာ့ငွေကြေး အကျပ်အတည်းတုန်းကဆိုလျှင် ပြဿနာက အိမ်ခြံမြေမှ စတင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အိမ်ခြံမြေ အကျပ်အတည်းဆိုသည်မှာ အဆောက်အအုံများ သို့မဟုတ် အိမ်များ ပြိုကျပျက်စီးသွားခြင်းကို ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အကျပ်အတည်း မဖြစ်မီကအတိုင်း တည်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ပြောင်းလဲသွားသည်ကား ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးကို ကိုယ်စားပြုသော ကိန်းဂဏန်းများသာ ဖြစ်သည်။
အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများ ထိုးဆင်းသွားသောအခါ လူတို့သည် ချေးငွေများကို အချိန်မီ မဆပ်နိုင်ကြတော့ပေ။ ချေးငွေများ ထုတ်ပေးခဲ့သော လုပ်ငန်းသုံး ဘဏ်များနှင့် သက်ဆိုင်ရာ ငွေကြေးဆိုင်ရာ ဆင်းသက်လာသည့် ပစ္စည်း (ဒါရိုင်ဗေးတစ်) များကို ဖန်တီးဝယ်ယူခဲ့ကြသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဘဏ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဒေဝါလီခံ သွားကြရသည်။
အရေအတွက်အားဖြင့် မရေတွက်နိုင်သော လူများမှာ နေအိမ်များ ဆုံးရှုံးခဲ့ကြ၊ အလုပ်အကိုင်များ လက်လွတ်ခဲ့ကြရပြီး လမ်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ စက်ရုံများ ပိတ်သိမည့်အရေး ကြုံခဲ့ရပြီး ဆိုင်များရှိ ကုန်ပစ္စည်းများသည် မရောင်းရဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အခမဲ့ အစားအသောက် ဝေငှရာ နေရာများရှေ့တွင် လူတန်းရှည်ကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုစဥ်က ကျွန်တော် လူငယ်တစ်ဦးသာ ရှိသေးသော်လည်း ထိုစဥ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် သတင်းအစီရင်ခံစာများကို ကျွန်တော့်အမှတ်တရထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ထိုလူများ အမှန်တကယ် ဘာအပြစ် လုပ်မိခဲ့ကြလို့လဲ။ ၎င်းတို့မှာ မိသားစုအတွက် ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်နေကြသူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"တစ်နေ့ကျရင် ငွေကြေး အကျပ်အတည်း တစ်ခုကတော့ ရောက်လာဦးမှာပဲ..."
ဈေးကစဥ်စီးပွားရေး စနစ်တစ်ခုတွင် စီးပွားရေး အတက်အကျ စက်ဝန်းများသည် ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော အရာများ ဖြစ်သည်။ စီးပွားရေး ပညာရှင် အမြောက်အမြားသည် စီးပွားရေး တက်ရက်ရှည်ကြာစေမည့် နည်းလမ်းများကို သုတေသနပြုခဲ့ကြသော်လည်း ယနေ့တိုင် ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးကို မတွေ့ရှိရသေးပေ။ လက်ရှိတွင် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ အကျပ်အတည်း မကျရောက်မီ အန္တရာယ်များကို ကြိုတင် စီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့် အကျပ်အတည်း ကျရောက်လာသောအခါ၌လည်း တုံ့ပြန်ရေး အစီအမံများကို လျင်မြန်စွာ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဖက်ဒရယ် ရန်ပုံငွေ ဘုရင့်အုပ်ချုပ်ရေး ဘုတ်အဖွဲ့ (FRB) ၏ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသည့် ကျော်ကြားသော စီးပွားရေး ပညာရှင် အလန် ဂရင်းစပန် (Alan Greenspan) က "ပါတီပွဲ အရှိန်ကောင်းလာတဲ့ အချိန်မှာ ပန့်ခွက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါ" ဟူသော ကျော်ကြားသည့် စကားကို ချန်ရစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဗဟိုဘဏ်အနေဖြင့် စီးပွားရေး အလွန်အမင်း ပူနွေးလွန်းအားကြီးခြင်း မဖြစ်အောင် တားဆီးရမည် ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
တောက်ပပြီး အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းသော ပါတီပွဲတစ်ခုက လူတိုင်းကို ပျော်ရွှင်စေသည်။ သို့သော် ပါတီပွဲသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပြီးဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ပါတီပွဲ ပြီးဆုံးချိန် နောက်ကျလေလေ၊ နောက်တစ်နေ့တွင် ခံစားရမည့် အရက်မူးနာ (Hangover) က ပိုဆိုးလေလေ ဖြစ်သည်။ ဧည့်သည်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ရှမ်ပိန်ခွက်များနှင့် စားပွဲပေါ်ရှိ ပန်းကန်များကို သိမ်းဆည်းပေးရန်၊ ပါတီပွဲ ပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်ပြီး အိမ်ပြန်ချိန် ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာပေးရန် တစ်စုံတစ်ဦးက ရှေ့ထွက်လာရပေမည်။
ပြဿနာမှာ မည်သူကမှ ပါတီပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်ကို မလိုလားကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် စီးပွားရေး အကျပ်အတည်း ကျရောက်ခြင်းထက် အတက်ဘက်ကိုသာ ပိုနှစ်သက်ကြပြီး၊ ကျပ်တည်းမှုထက် ကြီးထွားမှုကိုသာ လိုလားကြကာ ဈေးနှုန်းကျဆင်းခြင်းထက် တက်လာခြင်းကိုသာ ပိုနှစ်သက်ကြသည်။ ဤစကားကို ပြောကြားခဲ့သူ အလန် ဂရင်းစပန် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ပန့်ခွက်ကို အချိန်မီ မရုပ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။
ယူရီ က ကိုယ်ကို ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်ရင်း "ဆွန်ဘေး... အဲဒါ ဘယ်တော့လောက် ရောက်လာမယ်လို့ ထင်လဲဟင်" ဟု မေးမြန်းလာသည်။
ကျွန်တော် အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး "အင်း... အဲဒါကိုသာ ငါသိရင် ဘယ်သူမဆို ပိုက်ဆံ ရှာလို့ရနေပြီ မဟုတ်လား" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
အမှန်တကယ် ကြီးမားသည့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများသည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုများ ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင်မှ ပေါ်ထွက်လာတတ်ကြသည်။
အကျပ်အတည်းတစ်ခု ကျရောက်လာသောအခါ ပိုက်ဆံ အများကြီးရှိသည်ဖြစ်စေ၊ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ဖြစ်စေ လူတိုင်း ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ကြရသည်။ သာမန်လူများမှာ မျက်စိစုံမှိတ်၍ ချက်ချင်းကြုံတွေ့နေရသော အကျပ်အတည်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရောင်းချပစ်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိကြပေ။ သို့သော် သူဌေးများမှာမူ အကျပ်အတည်း ကာလအတွင်း၌ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် နည်းလမ်းများ ရှိနေကြသည်။
သူဌေးများသည် စျေးပေါပေါဖြင့် အပြုံလိုက် ထုတ်ရောင်းခံနေရသော ရှယ်ယာများနှင့် အိမ်ခြံမြေများကို လိုက်လံဝယ်ယူကြသည်။ စီးပွားရေး ကျဆင်းမှု ပြီးဆုံးပြီး ပြန်လည်နာလထူလာသောအခါ ပြိုလဲသွားခဲ့သည့် ပိုင်ဆိုင်မှုများသည် မူလတန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူဌေးများသည် ပို၍ ချမ်းသာလာကြပြီး ဆင်းရဲသားများသည် ပို၍ ဆင်းရဲလာကြရသည်။ တကယ်တမ်းတွင် [ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏] အိုင်အမ်အက်ဖ် (IMF) အကျပ်အတည်း ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် အလယ်အလွှာများ ပြိုလဲသွားခဲ့သော်လည်း ချမ်းသာသူ အရေအတွက်မှာမူ သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ငွေကြေး အကျပ်အတည်းများသည် သာမန်လူများအတွက် ပို၍ပင် ဆိုးရွားကြေကွဲစရာ ဖြစ်လာရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရှေးခေတ်ကနှင့် မတူဘဲ ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းရှိ ငွေကြေး အကျပ်အတည်းများသည် ပိုမို ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများဖြင့် ထွက်ပေါ်လာတတ်ကြသည်။
အကယ်၍သာ ကမ္ဘာ့ငွေကြေး အကျပ်အတည်းသည် ချေးငွေများနှင့်သာ သက်ဆိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ယခုကဲ့သို့ ဆိုးရွားသော အဆင့်အထိ မြင့်တက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီများသည် ပိုမိုကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းများကို ရှာဖွေရင်း ABS (ပစ္စည်းအာမခံထားသော ငွေချေးသက်သေခံလက်မှတ်များ)၊ MBS (အိမ်ခြံမြေ အာမခံထားသော ငွေချေးသက်သေခံလက်မှတ်များ) နှင့် CDOs (ချေးငွေဝေစု အာမခံပစ္စည်းများ) ကဲ့သို့သော ဆင်းသက်လာသည့် ငွေကြေးထုတ်ကုန်များကို ဖန်တီးရောင်းချခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် ငွေကြေးစနစ်အတွင်းရှိ အချိန်ကိုက်ဗုံးများ သဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
လူသားတို့သည် အမြဲတမ်းလိုလို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝ နားမလည်ကြ 혹은 ကောင်းမွန်စွာ မကိုင်တွယ်နိုင်ကြသည့် အရာများကို ဖန်တီးတတ်ကြသည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အကျပ်အတည်းအတွက် ဖြေရှင်းချက်မှာ ငွေစက္ကူများကို ပိုမိုရိုက်နှိပ်ထုတ်ဝေရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ် အတိုးနှုန်းကို သုညရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ချခဲ့ကြပြီး ထိုမျှနှင့် မလုံလောက်တော့သည့်အခါ ဒေါ်လာများကို ဆင်ခြင်တုံတရား မရှိဘဲ ရိုက်နှိပ်ထုတ်ဝေသည့် Quantitative Easing (ငွေကြေးပမာဏ လျှော့ချထုတ်လွှတ်မှု) ကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ကြသည်။
ငွေကြေးထောက်ပံ့မှု တိုးလာခြင်းသည် များသောအားဖြင့် ငွေကြေးဖောင်းပွမှု မြင့်တက်လာခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားစေတတ်သည်။ သို့သော် ဒေါ်လာငွေသည် ကမ္ဘာ့သီးသန့် ငွေကြေး (Reserve Currency) ဖြစ်နေသည်။ အမေရိကန်က ရိုက်နှိပ်ထုတ်ဝေလိုက်သော ဒေါ်လာများသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး ငွေကြေးဖောင်းပွမှုကို ပြည်ပသို့ တင်ပို့လိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဖွံ့ဖြိုးဆဲ နိုင်ငံများသည် အမေရိကန် ဖြန့်ဝေပေးခဲ့သော ဒေါ်လာများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပါတီပွဲကို သုံးစွဲပျော်ရွှင်နေခဲ့ကြသည်။ ပါတီပွဲသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပြီးဆုံးသွားမည်ကို ၎င်းတို့ သိထားကြသော်လည်း အမေရိကန်က ပန့်ခွက်ကို ရုတ်တရက် လိုက်လံသိမ်းဆည်းစပြုလာသောအခါ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။
တရုတ်နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အကြွေးဆပ်နိုင်စွမ်းမရှိ ဒေဝါလီခံရမည့်အရေးနှင့် ကြုံခဲ့ရပြီး အိုင်အမ်အက်ဖ် (IMF) ထံမှ အကူအညီ တောင်းခံခဲ့ရသည်။ တူရကီနိုင်ငံသည်လည်း ပြင်းထန်သော နိုင်ငံခြားငွေကြေး အကျပ်အတည်းကို ကြုံတွေ့နေရသည်။ အချို့သော ဖွံ့ဖြိုးဆဲ နိုင်ငံများ၏ ငွေကြေးတန်ဖိုးများသည် တစ်ဝက်နီးပါး ထိုးကျသွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ငွေကြေးတန်ဖိုး ကျဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အခြေခံ အတိုးနှုန်းများကို ၄၀ မှ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးမြှင့်ရသည်အထိ ဖိအားပေးခံခဲ့ရသည်။
"အဲဒါတွေကို ငွေကြေး အကျပ်အတည်းရဲ့ ရှေ့ပြေးနိမိတ်လို့ မြင်တဲ့သူတွေလည်း ရှိတယ် မဟုတ်လား..." ဟု ယူရီ က မေးမြန်းလာသည်။
"အရမ်းကြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ အစွန်းရောက် အကျပ်အတည်း သီအိုရီတွေက အမြဲတမ်း လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်တတ်ကြတာ ဓမ္မတာပါပဲ..."
ငွေကြေး အကျပ်အတည်းတစ်ခု ကျရောက်လာသောအခါ အရာရာတိုင်း ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ခံစားရတတ်သည်။ အိုင်အမ်အက်ဖ် (IMF) အကျပ်အတည်းတုန်းက ကိုရီးယားနိုင်ငံ ပြိုလဲသွားတော့မည်ဟု လူတွေ ထင်ခဲ့ကြသည်။ ကမ္ဘာ့ငွေကြေး အကျပ်အတည်း ကာလအတွင်းမှာလည်း ငွေကြေးစနစ်ကြီး ကိုယ်တိုင်က အဆုံးသတ်သွားတော့မည် ထင်ရလောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအကျပ်အတည်း အားလုံးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြပြီး ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးသည် ဆက်လက် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
အဲလီက အပြုံးလေးဖြင့် "နောက်ဆုံးမှာတော့ အကောင်းမြင်စိတ်က အဆိုးမြင်စိတ်ကို အနိုင်ယူသွားတာပေါ့နော်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယူရီ က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း "ဟုတ်တယ်... အန်နီ" ဟု ထောက်ခံလိုက်သည်။
ကျွန်တော် ဘီယာကို ငုံ့သောက်ရင်း တွေးတောမိလိုက်သည်။
လူတို့တွင် နိုင်ငံတော်စနစ်နှင့် စီးပွားရေးစနစ်တို့ ပြိုလဲသွားမည်မဟုတ်ဟူသော ခိုင်မာသည့် အယုံအကြည် ရှိနေကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ၎င်းတို့သည် အိမ်များနှင့် ကားများကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ဆန္ဒအလျောက် ချေးငွေများ ယူကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံတစ်ခုတွင် နေထိုင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကမ္ဘာစစ်အဆင့် ပဋိပက္ခမျိုး တစ်နေ့နေ့တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ဘဝများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်ဟု စိုးရိမ်ပူပန်နေထိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ငွေကြေး အကျပ်အတည်းတစ်ခုကြောင့် နေ့စဥ်ဘဝများ ပျက်စီးဆုံးရှုံးရခြင်းကမူ လုံးဝ ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ စစ်ပွဲဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ထင်ရသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ငွေကြေး အကျပ်အတည်းကမူ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး လက်တလော ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ တည်ငြိမ်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြသော ဤစနစ်ကြီးသည် အမှန်တကယ်ရော မည်မျှအထိ ခိုင်မာမှု ရှိပါသနည်း။
***
ကာအိုအက်စ် (CarOS) မှ AD3 နှင့် AD4 တို့ကို စတင်မိတ်ဆက်ပြီးနောက် လပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုကာလအတွင်း ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သော လျှပ်စစ်ယာဉ်များသည် ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကြသည်။ သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုမှာ မတော်တဆမှုနှုန်းများ လျော့ကျလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကာအိုအက်စ် (CarOS) ကားများနှင့် ပတ်သက်သည့် မတော်တဆမှုများ၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ အခြားယာဉ်များက ဝင်တိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာမူ ပြင်ပ အကြောင်းရင်းများကြောင့် ဖြစ်သည်။ စနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမှားအယွင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားရသည့် မတော်တဆမှုဆို၍ တစ်ခုမှ မရှိခဲ့ပေ။ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာပါက ကားသည် ရှေ့လက်တွေ့တွင် ရပ်တန့်သွားမည် သို့မဟုတ် မောင်းနှင်သူထံသို့ ထိန်းချုပ်မှုကို လွှဲပြောင်းပေးမည် ဖြစ်သည်။ စွမ်းဆောင်ရည်များကိုလည်း အချိန်ကိုက် ဆော့ဖ်ဝဲ အပ်ဒိတ်များမှတစ်ဆင့် ဆက်လက် မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။
ယခင်က AD1 နှင့် AD2 တို့ကို စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့စဥ်က ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာ၏ အန္တရာယ်များကို သတိပေးသည့် ဆောင်းပါးများစွာ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော ပြောဆိုမှုများ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အမှာစာများ ပြည့်လျှံလာမှုကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် ထုတ်လုပ်မှု စွမ်းအားကို မြှင့်တင်နေစဥ်အတွင်း မှာပင် ကာအိုအက်စ် (CarOS) သည် နောက်ထပ် မော်တော်ယာဉ် အသစ်တစ်စီးဖြစ်သည့် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သော ကုန်တင်ကား T1 ကိုပါ ဆက်လက် မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
တိတိကျကျပြောရလျှင် ၎င်းသည် လုံးဝအသစ်စက်စက်တော့ မဟုတ်ပေ။ (ကာအိုအက်စ် (CarOS) က ဝယ်ယူထားခဲ့သော) အွန်းဆောင်းထရပ်ကား (Eunsung Truck) မှ ထွက်ရှိပြီးသား ထရပ်ကားမော်ဒယ်တစ်ခုကို ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သော စနစ်တပ်ဆင်ပေးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လူသူမပါဘဲ မောင်းနှင်ခြင်းနှင့် ယာဉ်တန်းဖွဲ့၍ မောင်းနှင်ခြင်း စမ်းသပ်မှုများကို အကြိမ်ကြိမ် အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
အခြေခံစနစ်မှာ AD စီးရီးနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း ယာဉ်၏အရွယ်အစား ကြီးမားခြင်းနှင့် ပုံစံကွဲပြားခြင်းတို့ကြောင့် မော်ဂျူးများတွင် အချို့သော ကွဲပြားချက်များ ရှိနေသည်။ ယာဉ်၏အရွယ်အစား ကြီးမားသည့်အတွက် မည်သည့်မတော်တဆမှုမဆို ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သဖြင့် ဘေးကင်းလုံခြုံရေး အင်္ဂါရပ်များကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးထားခဲ့သည်။
မိတ်ဆက်ပြသခြင်းပင် မပြုရသေးမီမှာပင် AMZ၊ ဝေါမတ် (Walmart) နှင့် ဖက်ဒက်စ် (FedEx) ကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီများသည် ကားအစင်းရေ ရာနှင့်ချီ၍ ကြိုတင်မှာယူခဲ့ကြပြီး ငွေကြေးအပ်နှံမှုများကိုလည်း အဆင်သင့် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် အီးကွန်မာ့စ် (e-commerce) ကြီးထွားလာမှုတို့ကြောင့် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး လိုအပ်ချက်များမှာ တစ်စိုက်မတ်မတ် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းကြီးသည် ဆိုးရွားသော လုပ်ငန်းခွင် အခြေအနေများနှင့် လုပ်ခလစာ နည်းပါးမှုတို့ကြောင့် ပြင်းထန်သော လုပ်သားရှားပါးမှု ပြဿနာကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး ယာဉ်မောင်း လူဦးရေ အိုမင်းလာခြင်းနှင့် အလုပ်ချိန် ပိုမိုများပြားခြင်းတို့မှာလည်း ಗ်လေးနက်သော ပြဿနာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အရက်မူးခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်ငိုက်ရင်း မောင်းနှင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ပြင်းထန်သည့် မတော်တဆမှုများလည်း မကြာခဏ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး ကွင်းဆက်ကြီး တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပြိုကွဲသွားနိုင်သည်ဟူသော အကျပ်အတည်း ခံစားချက်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။
ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သော ကုန်တင်ကားများသည် ဤပြဿနာအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပြီး ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး ကဏ္ဍကို တော်လှန်ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခြေ ရှိနေခဲ့သည်။ ကုန်တင်ကားများသည် မီးရထားတွဲများကဲ့သို့ တန်းစီ၍ ရွေ့လျားကြမည်ဖြစ်ပြီး အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် ရှေ့ဆုံးကားတွင် ယာဉ်မောင်းတစ်ဦးသာ လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။
လုပ်ခလစာစရိတ်သည် ကုန်တင်ကား သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကုန်ကျစရိတ်များတွင် အကြီးမားဆုံး အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီအလိုက် အနည်းငယ် ကွာခြားမှုရှိသော်လည်း လုပ်ခလစာစရိတ်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိပြီး လောင်စာဆီစရိတ်မှာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းဝန်းကျင် ရှိသည်။ လုပ်ခလစာစရိတ်ကို ငါးပုံတစ်ပုံအထိ လျှော့ချနိုင်ရုံသာမက လေတိုးအားကို လျှော့ချနိုင်ခြင်းနှင့် အမြန်နှုန်း တသမတ်တည်း မောင်းနှင်နိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် လောင်စာဆီ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုလည်း ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
ဒယ်ရီ (Daryl) က "ကာအိုအက်စ် (CarOS) ရဲ့ T1 ဟာ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး ကုန်ကျစရိတ်တွေကို သိသိသာသာ လျှော့ချပေးနိုင်ပြီး မတော်တဆမှုတွေကိုလည်း အထူးပင် လျော့ကျသွားစေမှာပါ" ဟု ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။
ကာအိုအက်စ် (CarOS) သည် လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခု ဖန်တီးရန်အတွက် တန်ဝေး (Tenway) နှင့် လက်တွဲခဲ့ပြီး ယာဉ်မောင်းများကို တိုက်ရိုက်ခန့်အပ်ခြင်းနှင့်အတူ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး ပွဲစားဝန်ဆောင်မှု စျေးကွက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကုန်တင်ကား ယာဉ်မောင်းများ၏ လုပ်ငန်းခွင် အခြေအနေများကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန်၊ လုပ်ငန်းခွင်ပြောင်းရွှေ့ခံရမည့် အလုပ်သမားများအတွက် ပြန်လည်လေ့ကျင့်သင်တန်းပေးခြင်းနှင့် ဦးစားပေး ခန့်အပ်ပေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်ရန် ယာဉ်မောင်းများ သမဂ္ဂနှင့် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။
လုပ်ခလစာစရိတ် လျော့ကျသွားခြင်းကြောင့် အမြတ်အစွန်းများ ပိုမိုကောင်းမွန်လာမည်ဟု ယုံကြည်ကြသည့်အတွက် သက်ဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီများ၏ ရှယ်ယာစျေးနှုန်းများမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ထုံးစံအတိုင်းပင် ပြောင်းလဲမှုဆိုသည်မှာ လူတို့ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိလာတတ်သည်။ ထို့ပြင် လူတို့သည်လည်း ထိုပြောင်းလဲမှုကြီးကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် လွယ်ကူစွာဖြင့် အသားကျသွားကြသည်။
ဖလင်ကင်မရာများ ခေတ်ကဆိုလျှင် လူတို့သည် ရလဒ်များကို ချက်ချင်းမမြင်ရခြင်း သို့မဟုတ် ဓာတ်ပုံထုတ်ရန် ဖလင်ကို ဓာတ်ပုံဆိုင်သို့ ယူသွားရခြင်းတို့ကို အနှောင့်အယှက်တစ်ခုဟု မယူဆခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့မှာ သဘာဝကျကျ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒစ်ဂျစ်တယ်ကင်မရာများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းက ထိုပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို အနှောင့်အယှက်တစ်ခု ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ခံစားရစေခဲ့သည်။ လူတို့သည် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုနှင့် အသားကျသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေးဟောင်းစနစ်ဟောင်းအတိုင်း ပြန်သွားရန်မှာ ခက်ခဲလာတော့သည်။
ကာအိုအက်စ် (CarOS) က AD စီးရီးများကို မမိတ်ဆက်မီက ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သော လျှပ်စစ်ယာဉ်များသည် ရှိရင်းစွဲ ကားများကို လုံးဝ အစားထိုးနိုင်ရန် ရုန်းကန်ရလိမ့်မည်ဟု အများစုက ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အရာရာတိုင်း ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မော်တော်ယာဉ်က မြင်းလှည်းများကို ခေတ်နောက်ကျသွားစေခဲ့သကဲ့သို့ပင် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သော လျှပ်စစ်ယာဉ်များသည်လည်း သမားရိုးကျ အတွင်းလောင်ကျွမ်း စက်ယန္တရားသုံး ကားများကို ကွယ်ပျောက်သွားအောင် မောင်းထုတ်ပစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် အသစ်ဖွင့်လှစ်လိုက်သော စျေးကွက်တစ်ခုမှာ ကားအတွင်း ဖျော်ဖြေရေးစနစ် (Car Infotainment) ပင် ဖြစ်သည်။
မောင်းနှင်ခြင်းဆိုသည်မှာ ပြင်းထန်သော အာရုံစူးစိုက်မှုကို လိုအပ်သည်။ တစ်စက္ကန့် သို့မဟုတ် နှစ်စက္ကန့်မျှပင် အာရုံလွှဲလိုက်ပါက အသက်အန္တရာယ် ရှိသည့် မတော်တဆမှုဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။ သို့သော် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့် ကားများတွင်မူ ယာဉ်မောင်းအနေဖြင့် အာရုံစိုက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် အသင့်အနေအထားဖြင့် ထိုင်နေရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။ ယခင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ ခရီးသွားချိန်များကို ယခုအခါ အလုပ်လုပ်ရန်၊ စာကျက်ရန် သို့မဟုတ် ရုပ်ရှင်နှင့် ဇာတ်လမ်းတွဲများ ကြည့်ရှုရန်အတွက် အသုံးချနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဆက်စပ်သော Startup ကုမ္ပဏီများ မှိုလိုပေါက် ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး ရှိရင်းစွဲ ကုမ္ပဏီများလည်း ဤစက်ဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
ဖေ့စ်အစ် (Faceit) သည် ညစ်ညမ်းရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းမှ ၎င်း၏ အတွေ့အကြုံများကို အသုံးချကာ ဤစျေးကွက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဖောက်သည်များ စားသုံးခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို ကာအိုအက်စ် (CarOS) က ဘစ်ဒေတာ (Big Data) အဖြစ် စုဆောင်းခဲ့ပြီး ဖေ့စ်အစ် (Faceit) ၏ အယ်လဂိုရီသမ်များကို အသုံးပြုကာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး အကြံပြုချက်များ ပေးအပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကွန်ပျူတာများ သို့မဟုတ် စမတ်ဖုန်းများရှိ လည်ပတ်မှုစနစ်များကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် အကြောင်းအရာ (Content) ရောင်းချမှုမှတစ်ဆင့် ဝင်ငွေရှာဖွေနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ သေချာာ ကျနစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် အခြားသော ငွေရွှင်စေမည့် လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သည် ၎င်း၏ စမတ်ဖုန်းများကို ယာဉ်များနှင့် ချိတ်ဆက်မိადရန် တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ စမတ်ဖုန်းကို အဝေးထိန်းခလုတ်တစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြု၍ စက်နှိုးခြင်း၊ ကားကြိုတင်အပူပေးခြင်းနှင့် မောင်းနှင်မည့် လမ်းကြောင်းများ ထည့်သွင်းခြင်းတို့မှာ အခြေခံမျှသာ ဖြစ်သည် (အခြား မော်တော်ကား ထုတ်လုပ်သူများလည်း ဒါကို လုပ်ဆောင်ကြသည်)၊ သို့သော် ၎င်းတို့သည် စမတ်ဖုန်းများတွင် ပုံမှန်လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသော အလုပ်အမျိုးမျိုးကို ယာဉ်အတွင်း၌ပါ လုပ်ဆောင်နိုင်စေရန် ဖန်တီးပေးခဲ့ကြသည်။
ဂူးဘယ် (Gooble) နှင့် အမ်အက်စ် (MS) တို့က ဂေဟစနစ် တည်ဆောက်ရာတွင် တက်ကြွစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြပြီး ဒီစနီ (Disney) ကလည်း ၎င်း၏ အကြောင်းအရာများကို ပံ့ပိုးပေးရန် သဘောတူညီခဲ့သည်။
အချိန်ကြာမြင့်စွာပင် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး စျေးကွက် மூலင်းတန်ဖိုးများသည် IT ကုမ္ပဏီများဖြစ်ကြသော ဂူးဘယ် (Gooble)၊ အန်ပယ် (Npple)၊ AMZ၊ အမ်အက်စ် (MS)၊ ဖေ့စ်နုဒ် (Facenote) စသည်တို့ပိုင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ နည်းပညာ တိုးတက်မှုနှုန်းနှင့် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အမြတ်အစွန်းများရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် မော်တော်ကား ထုတ်လုပ်သူများသည် IT ကုမ္ပဏီများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြပေ။
စက်နှိုးခုံနှင့် ဂီယာဘောက်စ်တို့၏ အတားအဆီးများ ဖယ်ရှားခံရပြီးနောက် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖြင့် ရွေ့လျားကာ အီလက်ထရောနစ် ကိရိယာအမျိုးမျိုး တပ်ဆင်ထားကြသော ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သည့် လျှပ်စစ်ယာဉ်များသည် IT ကုမ္ပဏီများနှင့် မော်တော်ကား ထုတ်လုပ်သူများ ဆုံတွေ့ရာ လမ်းဆုံနေရာတွင် တည်ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် IT ကုမ္ပဏီများသည် ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော ငွေကြေးအရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြု၍ မော်တော်ကား စျေးကွက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေများ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကောင်းမွန်သော ကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင် ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အဓိက စီးပွားရေး ရည်မှန်းချက်များ ရှိရမည် ဖြစ်သည်။
စီအီးအို ဒယ်ရီ (Daryl) က ဝန်ထမ်းများဆီသို့ ပို့လိုက်သော အီးမေးလ်တစ်စောင်တွင် "ကျွန်ုပ်တို့မှာ ရည်မှန်းချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ လူတွေဆီကို သွားလာလှုပ်ရှားမှုရဲ့ အဆင်ပြေလွယ်ကူမှုနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးအပ်ဖို့ပါပဲ" ဟု ဖော်ပြထားခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် ၎င်းတို့၏ စီးပွားရေး နယ်ပယ်ကို သွားလာလှုပ်ရှားမှု (Mobility) အဖြစ် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်မှတ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သွားလာလှုပ်ရှားမှု စျေးကွက်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးလိုသည့် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုပါ အချက်ပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ပြည်ပစျေးကွက်များကို သိမ်းပိုက်ခြင်း၊ လျှပ်စစ်ထရပ်ကားများ ထုတ်ဝေခြင်း၊ ခရီးသည်တင် ယာဉ်မျှဝေသုံးစွဲရေး (Ride-sharing) လုပ်ငန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း စသည်ဖြင့် လုပ်စရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ကောင်းမွန်သော ကုမ္ပဏီများသည် အရည်အချင်းရှိသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ကြပြီး အရည်အချင်းရှိသူများသည်လည်း ပိုမိုကောင်းမွန်သော အရည်အချင်းရှိသူများကို ဆွဲဆောင်ကြသည်။ ကာအိုအက်စ် (CarOS) သည် အန်ပယ် (Npple)၊ ဂူးဘယ် (Gooble) နှင့် နီကိုလာ (Nikola) တို့မှ ပြောင်းရွှေ့လာကြသူများ အပါအဝင် အရည်အချင်းရှိသူ အမျိုးမျိုးကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
သေးငယ်သော စတင်တည်ထောင်ခါစ Startup ကုမ္ပဏီတစ်ခုအဖြစ် စတင်ခဲ့သော ကာအိုအက်စ် (CarOS) သည် IT ကုမ္ပဏီကြီးများနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည့် ဧရာမ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတစ်ခု အဖြစ်သို့ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
***
ကာအိုအက်စ် (CarOS) ၏ အောင်မြင်မှု မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ တစ်ဒေါ်လာမျှပင် OTK ကုမ္ပဏီဆီသို့ ပြန်လည် စီးဆင်းလာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အမှန်တကယ်တော့ ကာအိုအက်စ် (CarOS) သည် ၎င်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ဝယ်ယူခဲ့စဉ်ကတည်းက တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ အမြတ်ဝေစု ခွဲဝေပေးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့ ငွေရှာကောင်းနေသည်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဤအချက်မှာ အမြဲတမ်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းရမည့် အမြတ်အစွန်းများကို စတေးရသည်ရှိသော် ကျွန်ုပ်တို့၏ စီးပွားရေး နယ်ပယ်ကို အဆက်မပြတ် ချဲ့ထွင်သွားရန် လိုအပ်ကြောင်း ဒယ်ရီ (Daryl) နှင့် ကျွန်တော် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။ ပညာရှင်တစ်ဦး ပြောခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင် အမြတ်အစွန်း မထုတ်တော့ရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ထားသော ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတစ်ခုထက် ပို၍ ရန်သူ့ဘက်မှ ကြောက်စရာကောင်းသော ပြိုင်ဘက်ဟူ၍ မရှိပေ။
ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ကုမ္ပဏီများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ቦွန်းစာချုပ်များ သို့မဟုတ် ရှယ်ယာများ ထုတ်ဝေခြင်းမှတစ်ဆင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို အဆက်မပြတ် ရယူကြရလေ့ရှိသော်လည်း ကာအိုအက်စ် (CarOS) ကမူ ထိုအისთვის စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုခဲ့ပေ။ မိခင်ကုမ္ပဏီ (Holding Company) က လိုအပ်သည့်အခါတိုင်း ရန်ပုံငွေများ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
နည်းပညာအသစ်သည် ဝယ်လိုအားအသစ်နှင့် အခွင့်အလမ်းအသစ်များကို ဖန်တီးပေးသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အချို့ကုမ္ပဏီများသည် အသစ်တဖန် ကြီးထွားလာကြပြီး အချို့ကမူ ကျဆင်းပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ကိုရီးယားနိုင်ငံသည် အမေရိကန်နိုင်ငံကဲ့သို့ပင် ကန့်သတ်ထားသော နယ်ပယ်များအတွင်း ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုကို ခွင့်ပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး မြေယာ၊ အခြေခံအဆောက်အအုံနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဝန်ကြီးဌာနက သက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကာအိုအက်စ် (CarOS) ၏ AD စီးရီးများကို တင်သွင်းခွင့်ပြုရန်လည်း အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။
ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာစေရန် လက်တွေ့ကျသော အကြောင်းပြချက် နှစ်ရပ် ရှိခဲ့သည်။ ပထမအချက်မှာ တရုတ်နှင့် ဂျပန်တို့ မော်တော်ကား ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အမေရိကန်၏ အနှိမ်ခံရကာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရေးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ၎င်းတို့က ရှေ့ပြေးအနေဖြင့် လိုက်လျောညီထွေ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ အင်ဂျင်ယုံ သည် ကာအိုအက်စ် (CarOS) နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ပြည်တွင်း၌ လျှပ်စစ်ယာဉ် (EV) စက်မှုဇုန်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နေပြီးသားဖြစ်ကာ အင်ဂျင်ယုံ ကလည်း ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သော လျှပ်စစ်ယာဉ်များဆီသို့ အဓိက ကူးပြောင်းမှုကြီးကို လုပ်ဆောင်နေပြီဖြစ်ရာ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဟန့်တားရမည့် အကြောင်းရင်း မရှိပေ။
တင်သွင်းလာသည့် ပထမအသုတ် အစီးရေ (၃၀၀) သည် ပြည်တွင်းသို့ ဖျောင်တပ်ဆိပ်ကမ်းမှတစ်ဆင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ AD3 ယာဉ်တစ်စီးကို ပထမဆုံး ဝယ်ယူသူမှာ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ၏ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ပင် ဖြစ်သည်။