အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 326 | NovelPing

[(အရေးပေါ်) နီကိုလာ ကုမ္ပဏီ ဒေဝါလီခံကာကွယ်ခွင့် လျှောက်ထားလိုက်ပြီ!]

[လျှပ်စစ်ကား နန်းစံရာမှ နီကိုလာ ပြုတ်ကျပြီ]

[မော်ဒယ်လ် တီအမ် ကြိုတင်မှာယူမှုများ ဆက်လက် ပယ်ဖျက်ခံနေရ]

[နီကိုလာ ပြန်လည်နာလန်ထူလာနိုင်ခြေ ရှိပါဦးမည်လ่ะ?]

[အမေရိကန်အစိုးရအနေဖြင့် ငွေကြေးဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့များဖြင့် ဝင်ရောက်ကူညီပေးမည်လ่ะ?]

နီကိုလာ ကုမ္ပဏီက ဒေဝါလီခံကာကွယ်ခွင့် လျှောက်ထားလိုက်ပြီဟူသော သတင်းသည် မော်တော်ကားလုပ်ငန်းလောကကိုသာမက တစ်ကမ္ဘာလုံးကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က အဆန်းသစ်ဆုံး ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ရပ်အဖြစ် ချီးကျူးခံခဲ့ရဖူးသော ကော်ပိုရိတ်ဧရာမ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပြိုလဲကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မော်တော်ကားလုပ်ငန်းသည် လူအများအပြားကို အလုပ်အကိုင် ဖန်တီးပေးထားပြီး ဆက်စပ်လုပ်ငန်းခွဲများစွာလည်း ကြီးမားစွာ ရှိနေပေသည်။ ထို့ကြောင့် အကျပ်အတည်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတိုင်း အစိုးရများအနေဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ထောက်ပံ့ကူညီမှုများပေးရန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တတ်ကြသည်။ ဘဏ္ဍာရေးအကျပ်အတည်းကာလအတွင်း ဂျီအမ် (GM) နှင့် ဖို့ဒ် (Ford) တို့ကို အမေရိကန်အစိုးရက ငွေကြေး ထောက်ပံ့ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းက ယင်း၏ အကောင်းဆုံး ဥပမာတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

နီကိုလာ၏ ထုတ်လုပ်မှုပမာဏမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ နည်းပါးလှသဖြင့် ယင်း၏ လုပ်သားအင်အားမှာလည်း သေးငယ်သည်။ သို့တိုင်အောင် ယင်းတွင် အလုပ်သမား ၄၀,၀၀၀ ကို အလုပ်ပေးထားပြီး ကြီးမားလှသော ထုတ်လုပ်ရေး စက်ရုံကြီးများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အနက် အကြီးမားဆုံးမှာ တက်ခ်နစ်စ် (Technics) နှင့် ဖက်စပ်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဘက်ထရီစက်ရုံကြီး ဖြစ်သည့် ဂျီဂါစက်ရုံ (Gigaplant) ပင် ဖြစ်သည်။ တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပါက ယင်း၏ ခန့်မှန်းထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းမှာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ လစ်သီယမ်အိုင်းယွန်း ဘက်ထရီ ထုတ်လုပ်မှု စုစုပေါင်းပမာဏနှင့် ညီမျှမည်ဖြစ်သည်။

မူလအစီအစဉ်မှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ခြင်းအားဖြင့် ဘက်ထရီစျေးနှုန်းများကို သိသိသာသာ လျှော့ချရန်၊ ထို့ကြောင့် လျှပ်စစ်ကားများ၏ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးရန်နှင့် ပိုလျှံနေသော ဘက်ထရီများကို အခြားမော်တော်ကား ကုမ္ပဏီများသို့ ရောင်းချရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအစီအစဉ်မှာ တီအက်စ် ကုမ္ပဏီ (TS Company) က အိုတီကေ (OTK) ဘက်ထရီများကို စတင်၍ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်လိုက်ချိန်တွင် လုံးဝလမ်းကြောင်းလွဲသွားခဲ့ရသည်။

ဆန်းယော့ပ် က "သူ့ရဲ့ စျေးကွက်တန်ဖိုးက အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၂ ဘီလီယံပဲ ရှိတာဆိုတော့ ငါတို့ အလွယ်တကူ မဝယ်နိုင်ဘူးလား။ ဂျပန်တွေဆီကနေ ညှစ်ထုတ်ထားတဲ့ ငွေနဲ့တင် အလွယ်တကူ လုပ်နိုင်လောက်တယ်" ဟု ပြောလေသည်။

"အဲဒါကို ကြွေးတွေပါ ပေါင်းထည့်ရလိမ့်မယ်။"

ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဝယ်ယူသည်ဆိုသည်မှာ ယင်း၏ ကြွေးမြီများကိုပါ လွှဲပြောင်းရယူခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

နီကိုလာသည် စုစုပေါင်း ဘွန်းစာချုပ် (ငွေချေးစာချုပ်) တန်ဖိုး ၁၃.၈ ဘီလီယံ ထုတ်ဝေထားခဲ့သည်။ ယင်းတို့အနက် ဒေါ်လာ သန်း ၄၀၀ မှာ သက်တမ်းစေ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် ဒေါ်လာ ၁.၂ ဘီလီယံမှာလည်း ခြောက်လအတွင်း ပြန်ဆပ်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

နီကိုလာသည် စတင်တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ အမြတ်အစွန်း လုံးဝမပြဖူးခဲ့ဘဲ ပြင်ပရန်ပုံငွေများကိုသာ အဆက်မပြတ် ရှာဖွေခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်း ဘွန်းစာချုပ် ထုတ်ဝေမှုများမှာ ရှယ်ယာအသစ် ထုတ်ဝေမှုများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ခဲ့သည်။

ဘွန်းစာချုပ်များ ပိုမိုထုတ်ဝေလေ၊ အတိုးနှုန်းက ပိုမိုမြင့်မားလေ ဖြစ်လာသည်။ ကော်ပိုရိတ်ဘွန်းစာချုပ်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဝေခဲ့ခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့၏ ၃ နှစ်သက်တမ်း ဘွန်းစာချုပ်များအပေါ် အတိုးနှုန်းမှာ ၇.၃ ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လက်တွေ့တွင် အမှိုက်ဘွန်းစာချုပ် (Junk bond) အဆင့်သာရှိတော့ပြီး အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်သတ်မှတ်ရေး အေဂျင်စီများက ၎င်းတို့အား စီစီစီ (CCC) အဆင့် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။

သို့ဖြစ်လင့်ကစား ကော်ပိုရိတ် ဘွန်းစာချုပ်များမှာ ရေခဲမုန့်လိုပင် အရောင်းသွက်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့က စျေးကွက်အတိုးနှုန်း၏ ငါးဆမှ ခြောက်ဆအထိ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး နီကိုလာနှင့် ပတ်သက်သည့် ပန်းရောင်ရောင် အလားအလာကောင်းများနှင့် တွဲဖက်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ စျေးကွက်တန်ဖိုးမှာ တသမတ်တည်း မြင့်တက်နေသည်ဖြစ်ရာ ဘွန်းစာချုပ်များအတွက် ငွေပြန်မရမည့် အန္တရာယ် မရှိဟူ၍ အများက သဘောတူညီထားကြသည်။

သို့သော်လည်း 'ဘစ်ဝမ်း' (The Big One) ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်တွင်မူ နီကိုလာသည် ယိုင်နဲ့လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ကော်ပိုရိတ် ဘွန်းစာချုပ်များမှာ မျက်နှာပြင်တန်ဖိုးအောက်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ သက်တမ်းစေ့လာသော ဘွန်းစာချုပ်များအတွက် ငွေများကို အမှန်တကယ် ပြန်မဆပ်နိုင်ကြတော့သည့်အခါ ဘွန်းစျေးနှုန်းများမှာ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် တစ်ဝက်အောက် ပို၍ ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။

အယ်လင် အီဘာဟတ်ဒ် (Allen Eberhardt) သည် ဘွန်းစာချုပ်ပိုင်ရှင်များထံသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ကာ အခြေအနေများကို ရှင်းပြခဲ့ပြီး သက်တမ်းတိုးပေးရန် သဘောတူညီချက်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ချက်ချင်း လက်ငင်း ငွေပြန်ရရန် နည်းလမ်းမရှိတော့သည့်အတွက် အဓိက ဘွန်းပိုင်ရှင်ကြီးများတွင် မဆန္ဒမပါဘဲ လက်ခံရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများနှင့် ကျွမ်းကျင်သူအများစုက နီကိုလာ ပြန်လည်နာလန်ထူလာနိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးသည်ဟု မြင်ကြသည်။

မော်ဒယ်လ် တီအမ် (Model TM) မှာ အေဒီသရား (AD3) နှင့် အေဒီဖိုး (AD4) တို့၏ အရိပ်အောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အင်စီအမ် (NCM) ဘက်ထရီများမှာလည်း အိုတီကေ ဘက်ထရီများ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ခေတ်နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နီကိုလာ ဆက်လက်ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ မလိုအပ်သော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရောင်းချပစ်ရန်နှင့် ဂျီအမ်နှင့် ဖို့ဒ်တို့ကဲ့သို့ပင် ကားအိုအက်စ် (CarOS) နှင့် မိတ်ဖက်ဖွဲ့ရန်သာ ဖြစ်သည်ဟု လူတိုင်းက ပြောဆိုနေကြသည်။

နီကိုလာ၏ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုနှင့် ဘက်ထရီ နည်းပညာများမှာ ခေတ်နောက်ကျနေခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီ။ ယာဉ်အားသွင်း အခြေခံအဆောက်အအုံကတော့ အသုံးဝင်နေဆဲ ဖြစ်နိုင်ပါသည်... သို့သော်လည်း အဆိုပါအရာမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေးနှင့် နည်းပညာဖြင့်ပင် အလွယ်တကူ တည်ဆောက်နိုင်သော အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဤမျှကာလပတ်လုံး အယ်လင် အီဘာဟတ်ဒ်သည် ကားအိုအက်စ်၏ နည်းပညာကို အထናအမြင်သေးခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာမှုကို တားဆီးရန် ကာကွယ်သည့်အနေဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ ကုမ္ပဏီကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ငွေကြေးတောင်းခံရင်း အပြေးအလွှား လှည့်ပတ်နေရသည့် အနေအထားသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်ရသောအခါ စျေးကွက်တွင် ထာဝရအနိုင်ရသူ သို့မဟုတ် ထာဝရရှုံးနိမ့်သူဟူ၍ မရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်အား တစ်ဖန်ပြန်၍ သတိရစေခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက တစ်ချိန်က အောင်မြင်ခဲ့ဖူးရုံမျှဖြင့် နောင်တွင်လည်း ဆက်လက်၍ အောင်မြင်နေမည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

အကယ်၍သာ နီကိုလာ အမှန်တကယ် ဒေဝါလီခံသွားခဲ့ပါက နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုများမှာ ကြီးမားလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ကားကုမ္ပဏီကြီးသုံးခု (Big Three) ပြန်လည် နာလန်ထူလာခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ အဓိက နည်းပညာများ ပြည်ပနိုင်ငံပိုင် ရုပ်ဝတ္ထုများထံ လက်လွတ်စပယ် ရောင်းချခံရခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးပေလိမ့်မည်။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများမှာ လက်သည်းကိုက်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြပြီး နီကိုလာ၏ ကော်ပိုရိတ်ဘွန်းစာချုပ်များကို ဝယ်ယူထားခဲ့ကြသော ငွေကြေးအဖွဲ့အစည်းများကလည်း ယင်းတို့ကို မကောင်းသောကြွေးမြီအဖြစ် စာရင်းရှင်းဖျက်ပစ်ရမလောဟူ၍ အချေအတင် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ကျွန်ုပ်က မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည် - "ငါသာ ကားအိုအက်စ်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ခြင်း မရှိဘူးဆိုရင် ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ?"

"မင်းသာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ခြင်း မရှိဘူးဆိုရင် ကားအိုအက်စ်က လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တည်းက ဒေဝါလီခံပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ နီကိုလာကလည်း အခုအချိန်မှာ အံ့မခန်းအောင် ကောင်းမွန်နေလိမ့်မယ်လေ။"

"အဲဒီလို ဖြစ်မှာပဲ မဟုတ်လား?"

စဉ်းစားကြည့်လျှင် ကျွန်ုပ်ကြောင့် အရာများစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤဖြစ်ရပ်က နောင်တွင် မည်သည့် ရေလှိုင်းတွန့် သက်ရောက်မှုမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်နည်း။

***

တရုတ်နိုင်ငံနှင့် ကုန်သွယ်ရေး အငြင်းပွားမှုကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် [[NAMELOCK_002]] သည် ကနေဒါနှင့် မက္ကဆီကိုနိုင်ငံတို့နှင့်ပါ ကုန်သွယ်ရေး ဆွေးနွေးပွဲများကို ဆက်လက် တိုးမြှင့်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ဤနိုင်ငံနှစ်ခုမှာ အမေရိကန်၏ ဒုတိယနှင့် တတိယ အကြီးဆုံး ကုန်သွယ်ဖက်နိုင်ငံများ ဖြစ်ကြသည်။

တရုတ်နိုင်ငံ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခံခဲ့ရသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ကနေဒါနှင့် မက္ကဆီကိုတို့က အမေရိကန်၏ တောင်းဆိုချက် အများစုကို လက်ခံခဲ့ကြပြီး သဘောတူညီချက်များကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်မှာ စတုတ္ထအကြီးဆုံး ကုန်သွယ်ဖက်ဖြစ်သော ဂျပန်နိုင်ငံပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်အစိုးရလက်ထက်က ယန်းငွေတန်ဖိုး ကျဆင်းမှုကို သည်းခံပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဂျပန်နိုင်ငံနှင့် ကုန်သွယ်ရေးလိုငွေပြမှုကို ပိုမိုများပြားစေခဲ့ပြီး အမေရိကန် ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများ ပြိုလဲကျမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ဟု အကြောင်းပြကာ [[NAMELOCK_002]] က ဂျပန်နိုင်ငံကို ဖိအားပေးခဲ့သည်။

တောင်းဆိုချက်များမှာ အဓိကအားဖြင့် နှစ်ရပ်ရှိသည်။ ငွေကြေးပမာဏ လျှော့ချခြင်း (Quantitative easing) ကို အသုံးပြု၍ ယန်းငွေတန်ဖိုး ကျဆင်းမှုကို ရပ်တန့်ရန်နှင့် ကုန်သွယ်ရေးလိုငွေပြမှုကို ဖြေရှင်းရန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ လိုက်နာရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ပါက ဂျပန်နိုင်ငံကို ငွေကြေး manipulate လုပ်သူ (ငွေကြေးတန်ဖိုး တမင်လိမ်လည်ပြင်ဆင်သူ) အဖြစ် သတ်မှတ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။

ဂျပန်နိုင်ငံအနေဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းကဏ္ဍတွင် ဖြစ်နိုင်သမျှ အလျှော့ပေးလိုသည့် ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြသခဲ့သော်လည်း အမေရိကန်ဘက်ကမူ ဘဏ္ဍာရေး၊ ဝန်ဆောင်မှုများနှင့် ဉာဏပစ္စည်း မူပိုင်ခွင့်များကဲ့သို့သော အမေရိကန် အသာစီးရရှိသည့် နယ်ပယ်များကိုပါ ဆွေးနွေးပွဲစားပွဲဝိုင်းပေါ်သို့ တင်သွင်းရမည်ဟု တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဂျပန်နိုင်ငံသည် 'ဂါလာပါဂိုး' (Galapagos) ဟု မကြာခဏ ဖော်ပြလေ့ရှိသည့် ထူးခြားသောစျေးကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် မော်တော်ကားလုပ်ငန်းများတွင်လည်း အကျုံးဝင်ပြီး အကောက်ခွန်များထက် အကောက်ခွန်မဟုတ်သော အတားအဆီးများ (Non-tariff barriers) က ပို၍ အရေးပါနေပေသည်။ ကေကား (Kei car - အလွန်သေးငယ်သော မော်တော်ယာဉ်) စံနှုန်းတစ်ခုတည်းကိုပင် ဂျပန်ကားထုတ်လုပ်သူများမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ ဖြည့်ဆည်းရန် မလွယ်ကူလှပေ။

[[NAMELOCK_002]] သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အကောက်ခွန်မဟုတ်သော အတားအဆီးများကိုပါ အလုံးစုံ ဖျက်သိမ်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံသည် ဆတ်ဆတ်ထိမခံ အရေးပေါ် ဆွေးနွေးရေးအဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး အမေရိကန်ကို ချော့မော့ရန် ကြိုးပမ်းမှုများကို စတင်ခဲ့သည်။

ဂျပန်နိုင်ငံအနေဖြင့် ငွေကြေးပမာဏ လျှော့ချမှုကို ရပ်တန့်ကာ အတိုးနှုန်းများကို မြှင့်တင်လိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်များကြောင့် ယန်းငွေတန်ဖိုးမှာ ဆက်လက်၍ ခိုင်မာအားကောင်းလာခဲ့ပြီး နစ်ကေး (Nikkei) အညွှန်းကိန်းမှာလည်း နေ့စဉ်ရက်ဆက် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဝန်ကြီးချုပ် [[NAMELOCK_003]] အာဏာရလာပြီးနောက်ပိုင်း နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကျဆင်းလာခဲ့သော ယန်းငွေတန်ဖိုးမှာ မူလအဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် တစ်လပင် မပြည့်ခဲ့ပေ။ ယင်းသို့ မြင့်တက်လာခြင်းမှာ အလွန်တရာ မတ်စောက်လွန်းလှသဖြင့် 'ပလာဇာ သဘောတူစာချုပ်' (Plaza Accord) ၏ ငရဲခန်းအိပ်မက်ဆိုးများကိုပင် ပြန်လည်သတိရစေခဲ့သည်။

အယ်လီ (Ellie) သည် အလုပ်ဆင်းပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့၏ အဆောက်အအုံသို့ တန်း၍ လာခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ စတင် အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ကြချိန်မှစ၍ အချိန်ဇယားများ တိုက်ဆိုင်သည့်အခါတိုင်း အတူတကွ သွားလာခဲ့ကြသည်။ ချစ်ကြိုက်နေကြသည်ဟူသော ကောလာဟလများမှာ လွန်ခဲ့သောအချိန်တည်းက ထွက်ပေါ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးသား အတူတကွ နေထိုင်နေကြသည်ဟူသော အချက်မှာလည်း မီဒီယာများမှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာပင် လူသိများသွားခဲ့တော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အခြားသူများ၏ အမြင်ကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ဘဲ ဆန်းယော့ပ် သတင်းထောက်များက ခြေရာခံ လိုက်နေကြသော်လည်း ချစ်သူချင်း အဆင်ပြေပြေနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ တွဲသွားတွဲလာ လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ကျွန်ုပ်က တက်ကျူ့အား "ညစာ အတူတူ သွားစားရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း၊ ကိုယ့်အစီအစဉ်နဲ့ကိုယ် ရှိတယ်။"

"အစီအစဉ် ဟုတ်စ။ ဘယ်သူနဲ့လဲ။"

"ဒီနေ့ ဟာယောင်းနဲ့ တွေ့မလို့။"

"အာ... ဒီနေ့ တွေ့ကြမှာပေါ့။"

"အိမ်ကျရင် ပြန်ဆုံမယ်လေ။"

တက်ကျူ့က ဦးစွာထွက်သွားပြီးနောက် အယ်လီက အမြန်မေးလာသည် - "သူတို့နှစ်ယောက် အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်။"

"စိတ်ဝင်စားလို့ တွေ့ကြတာ ဖြစ်မှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

အယ်လီက သူမကိုယ်တိုင် ကံကောင်းခြင်း ကြုံရသကဲ့သို့ မျက်နှာတွင် အပြုံးပန်းဝေသွားသည်။ "အရမ်းကောင်းတာပဲ။ တက်ကျူ့လည်း မကြာခင် မိန်းကောင်းမိန်းမြတ်တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့သင့်တယ်။"

"စဉ်းစားကြည့်ရင် သူက ယန်ဟာနာနဲ့လည်း ဆက်သွယ်နေတုန်းပဲ ထင်တယ်"

"အာ... စီအယ်လ် (CL) ಗ್ರൂප් ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ မြေးမလေးလား။"

"အင်းလေ။"

ဆန်းယော့ပ် ရဲ့ ပြောပြချက်အရ စီးပွားရေးလောကထဲက အမျိုးသမီးအချို့က အိုတက်ကျူ့ကို စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။ အနည်းငယ် ချဲ့ပြောရလျှင် တန်းစီနေကြသည်အထိပင် ဖြစ်သည်။

သူက နာမည်ကြီး အိုတာကူ လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပေသည်။

အယ်လီက မေးလိုက်သည် - "ညစာ ဘာစားကြမလဲ။"

"အင်း... ငါး..."

အယ်လီက ချိုသာစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် - "ရှင်သာ ငါးနဲ့ ချစ်ပ် (Fish and chips) အကြောင်း ပြောရင် ကျုပ်တော့ သတ်ပစ်မယ်။"

"... ပီဇာလား။ ဆန်းယော့ပ် ညွှန်းတဲ့ အပ်ဂုဂျောင်းက ဆိုင်ကောင်းတစ်ခု ရှိတယ်လေ။"

(ပြောရရင် အဲဒီပီဇာဆိုင်က ငါးနဲ့ ချစ်ပ်ကိုပါ ရောင်းတယ် ထင်တယ်။ အဲဒီအကြောင်းကိုတော့ အခု မပြောတာ ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်လား။)

***

တောင်ကိုရီးယားတစ်ခွင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သော 'ဂျယ်အေး ရွှေဒင်္ဂါးပြား အရေးအခင်း' ပြီးဆုံးသွားသည်မှာ လအနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တရားခံအဓိကများဖြစ်သော ဟမ်စွန်းပြိုနှင့် ချွတ်နမ်ဝူတို့မှာ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံထားရပြီး တရားရင်ဆိုင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြကာ အခြားသော အဓိက တရားခံများကိုလည်း ဖမ်းဆီးပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအချက်က ဒင်္ဂါးပြားများနှင့် ပတ်သက်သည့် ပိရမစ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ဂျယ်အေး ရွှေဒင်္ဂါးပြားလောက် အတိုင်းအတာ မကြီးမားသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ အခါအားလျော်စွာ ပေါ်ထွက်လာဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံသည် 'ဒင်္ဂါးပြား ပရဒိသု' သို့မဟုတ် 'ပိရမစ် စီးပွားရေး ပရဒိသု' ဟူသော နာမည်ကျော်ကြားမှုကို မည်ကြောင့် ရရှိခဲ့သည်ဆိုသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တက်ကျူ့၏ ကျေးဇူးကြောင့် 'ပိရမစ် စီးပွားရေး မြေအောက်ထောင်ချောက်' မှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သူ မင်ဟာယောင်းမှာ သူမ၏ ဝဘ်တူးလ် (Webtoon) ရေးဆွဲသည့် အလုပ်ကို လုံ့လဝီရိယရှိရှိဖြင့် ပြန်လည် လုပ်ကိုင်နေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာကျော် ဂိမ်းကမ္ဘာကို အခြေခံ၍ ဝဘ်တူးလ် ရေးဆွဲခြင်းမှာ ဂိမ်းကစားသူများကို စာဖတ်သူများအဖြစ် ဆွဲဆောင်နိုင်သဖြင့် ကြီးမားသော ကံကောင်းခြင်း တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းက အောင်မြင်မှုကို အာမခံချက်တော့ မပေးပေ။

သူမ၏ ပုံစံထုတ်ဖန်တီးမှုမှာ သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော်လည်း ပြဿနာမှာ ဇာတ်လမ်းပင် ဖြစ်သည်။ တက်ကျူ့က လော့စ့် ဖန်တီးဆယ်လ် (Lost Fantasy) စကြဝဠာကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီး စာဖတ်သူများ၏ အာရုံကို မည်သို့ ဖမ်းစားရမည်ကိုလည်း သိရှိထားပေသည်။

တက်ကျူ့သည် မင်ဟာယောင်းနှင့် အခါအားလျော်စွာ တွေ့ဆုံ၍ အကြံဉာဏ်များ ပေးလေ့ရှိပြီး သူမကလည်း တိုးတက်ရမည့်နေရာများကို မှတ်သားကာ ဂရုတစိုက် နားထောင်လေ့ရှိသည်။

အလုပ်ကိစ္စများ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ညစာစားရန်နှင့် အရက်သောက်ရန် အနီးအနားရှိ အရက်ဆိုင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။

"ကျွန်တော်နဲ့ အတူနေတဲ့ သူငယ်ချင်းက သူ့ရည်းစားနဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ အတူတူ စနေကြတယ်။"

"အဲဒါ အဆင်မပြေဘူးလား။"

"ဘာကိစ္စနဲ့လဲ။"

"အိမ်တူတူနေရင် မကြာခဏ ထိပ်တိုက်တွေ့မှာပေါ့။ ရေချိုးခန်း ကိစ္စတို့၊ အလုပ်ခွဲဝေလုပ်ကိုင်ရတာတို့ အဲဒါမျိုးလေ။"

တက်ကျူ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "သိပ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က ပထမထပ်နဲ့ ဒုတိယထပ်မှာ အခန်းတွေ သီးသန့်စီ ရှိကြတယ်။ ပြီးတော့ တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် ရေချိုးခန်းကလည်း လုံလောက်တာထက် ပိုတယ်။ ဒါ့အပြင် အိမ်အလုပ်တွေ လုပ်ပေးဖို့ အိမ်အကူတွေလည်း ရှိတယ်။"

"......"

မင်ဟာယောင်းမှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

'ဒီလူက ဘယ်နားမှာ နေတာလဲ။ ဘယ်လို တိုက်ကြီးမျိုးမှာလဲ။'

တွေးကြည့်လျှင် သူက ဘဏ်စာရင်းထဲသို့ ဝမ်သန်း ၁၀,၀၀၀ ကို အလွယ်တကူ ထည့်လိုက်၊ ထုတ်လိုက် လုပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဘန်းဆမ် (Bansum) ရဲ့ အလုပ်အမှုဆောင်ချုပ်နဲ့ OTK ဂိမ်းစ် (OTK Games) ရဲ့ တာဝန်ရှိသူတွေလို လူမျိုးတွေကိုလည်း သိကျွမ်းသည်။ သူမက သိချင်စိတ်ဖြင့် သူ ဘာအလုပ်လုပ်လဲဆိုတာကို အကြိမ်ကြိမ် မေးဖူးသော်လည်း သူ့သူငယ်ချင်းက ကုမ္ပဏီတစ်ခု လုပ်ကိုင်နေပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် လူတွေနဲ့ သိကျွမ်းရတာပါဆိုပြီး မရေမရာသာ ဖြေလေ့ရှိကာ အသေးစိတ်ကို လုံးဝ မပြောပြခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် စားပွဲပေါ်ရှိ တက်ကျူ့၏ ဖုန်းမှ တက်လာသော အချက်ပြသံ မြည်လာသည်။ မင်ဟာယောင်းက တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ 'ဟာနာ' ဟူသော အမည် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟာနာ? ဟာနာဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။"

"အော်... ယန်ဟာနာလေ။ အရင်က ခဏလေး တွေ့ဖူးတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းကစပြီး တစ်ခါတလေ ဆက်သွယ်လာတယ်။"

'ခဏလေး တွေ့ဖူးတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က ဆက်သွယ်တယ် ဟုတ်စ။'

"သေချာလို့လား။ ကြည့်ရအောင်။"

တက်ကျူ့က သူမအား ဖုန်းကို ပြလိုက်သည်။

[ဒီရက်ပိုင်း အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေမှာပဲ မဟုတ်လား။ အားတင်းထားနော်! အမြဲ အားပေးနေပါတယ်!]

[ဆံပင် အသစ်ညှပ်ထားတယ်၊ ဘယ်လိုနေလဲ။]

[ဒီနေ့ ဖုန်မှုန်တွေ အရမ်းဆိုးတယ်၊ အပြင်ထွက်ရင် မျက်နှာဖုံး တပ်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်~]

[ဒေါစန်ပန်းခြံနားမှာ ဒြာကွန် ကာလ်တန် ဟိုတယ်က စားဖိုမှူး ရှင်ချန်ဟို ဆိုင်သစ်ဖွင့်ထားတယ်တဲ့။ အချိန်ရတဲ့ တစ်ရက်လောက်ကျရင် အတူတူ သွားစားကြရအောင်။]

[အဖေက ဒီတစ်ခါ ကားအသစ် ဝယ်ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကားမောင်းတာ အရမ်းညံ့တယ်၊ ဒုတိယပဲ ㅜㅜ ဘယ်သူမဆို သင်ပေးစေချင်လိုက်တာ...]

မက်ဆေ့ဂျ်အများစုမှာ ထိုအမျိုးသမီးက စတင် ပေးပို့ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တက်ကျူ့ကမူ အတိုချုံးသာ ပြန်စာပို့ထားသည်။

သူမက ဓာတ်ပုံများကိုလည်း တစ်ခါတလေ ပို့ပေးလေ့ရှိသည်။ တစ်ပုံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မင်ဟာယောင်း အံ့အားသင့်သွားရသည် - ထိုအမျိုးသမီးမှာ အလွန်တရာ ချောမောလှပလွန်းလှသည်။ သွယ်လျပြီး သေးငယ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ရှားသော အင်္ဂါရပ်များ ရှိသည်။ အသားအရေမှာ ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့နေသည်။ သူမသည် အများစုသော အိုင်ဒေါများ သို့မဟုတ် မင်းသမီးများကိုပင် အသာလေး ဖုံးလွှမ်းသွားစေနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများ၊ အသုံးအဆောင်များနှင့် လက်ဆွဲအိတ်များမှာ အားလုံး အမှတ်တံဆိပ်ကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး သူမ၏ ဖေဖေ ဝယ်ပေးသည်ဆိုသော ကားမှာလည်း ဘင်တလေ (Bentley) ကားပင် ဖြစ်နေသည်။

မက်ဆေ့ဂျ်များကိုသာ ကြည့်ရလျှင် ထိုအမျိုးသမီးက တက်ကျူ့ကို တစ်ဖက်သတ် ချဉ်းကပ်ကာ အလည်အပတ်သွားရန် စီစဉ်နေပုံ ပေါ်နေသည်။

'ဒီမိန်းမက ဘာလို့ တက်ကျူ့အပေါ် ဒီလိုလုပ်နေတာလဲ။'

ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစားဉ်းစား ဒီအခြေအနေက ယုတ္တိမတန်ပေ။ ထိုစဉ် သူမအနေဖြင့် ထိုဓာတ်ပုံများကို လူမှုကွန်ရက်ပေါ်ရှိ တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးခဲ့လေရော့သလားဟူသော အတွေး ဝင်လာသည်။

'နေပါဦး။ ဖြစ်နိုင်မလား...?'

သူမ သိသမျှတော့ တက်ကျူ့တွင် ဖုန်း နှစ်လုံး သို့မဟုတ် သုံးလုံး ရှိသည်။ အခြားဖုန်းတစ်လုံးပေါ်တွင် မက်ဆေ့ဂျ်အတုများ ဖန်တီးကာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အပြန်အလှန် စာပို့နေသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ခြင်းမှာ လွယ်ကူလှပေသည်။

မင်ဟာယောင်းက နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်တွန့်လျက် ပြုံးလိုက်သည်။ 'ငါ့ရှေ့မှာ သူက မိန်းမတွေကြားမှာ ရေပန်းစားတယ်လို့ ဟန်ဆောင်ချင်လို့များလား။'

တက်ကျူ့က နားမလည်ဟန်ဖြင့် မေးလာသည် - "ဘာလို့ ရယ်နေတာလဲ။"

"အော်... ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။"

'ဘာလဲဟ။ ဒီလိုလုပ်တဲ့အခါ သူက နည်းနည်း ချစ်စရာကောင်းနေတာပဲ။ ငါ့ကို ကြိုက်တယ်လို့ တိုက်ရိုက်သာ ပြောလိုက်ရင် ပြီးမှာကို။'

ထိုစဉ် နောက်ဘက်မှ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဟေ့ကောင်! မင်ဟာယောင်း မဟုတ်လား။"

လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အရပ်ရှည်ပြီး အတော်လေး ရုပ်ချောသော အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်တစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက သပ်ရပ်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ဆွဲအိတ် တစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည်။

မင်ဟာယောင်းမှာ သူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ကွာဒိုဟွန်း?"

အခြားသူမဟုတ်၊ အထက်တန်းကျောင်းနေစဉ် ဒုတိယနှစ်တုန်းက အတန်းတူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ကျောင်းသူကျောင်းသားချင်း ဖြစ်နေသည်။

"ဝါး! ဒီနေရာမှာ ဆုံရတယ်လို့။"

အစပိုင်းတွင် ပျော်ရွှင်နေပုံရသော ကွာဒိုဟွန်းမှာ သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော တက်ကျူ့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့သြသွားပုံ ရသည်။ "ဟေ့ကောင်! မင်းက အဲဒီ အိုတာကူ မဟုတ်လား။ ဟေ... အိုတက်ကျူ့။"

"အင်း၊ ဟုတ်တယ်။ တော်တော်ကြာပြီ။"

တက်ကျူ့က တင်းမာနေသော မျက်နှာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူက ကွာဒိုဟွန်းအပေါ် ကောင်းသော အမှတ်တရများ မရှိပေ။ ရိုက်နှက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ဆိုးဆိုးရွားရွား အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းမျိုး မရှိခဲ့သော်လည်း အတော်အသင့် လျစ်လျူရှုခံရခြင်းနှင့် နောက်ပြောင်ခံရခြင်းများကိုတော့ သူ မှတ်မိနေသည်။

'ငါ ကျောင်းကုမ္ပဏီ ဆိုင်ကနေ သူ့ကို မုန့်တွေတောင် အခေါက်ခေါက် ခါးခါး ဝယ်ကျွေးဖူးတယ် ထင်တယ်'

ထိုအကြောင်းများကို သူ မှတ်မိသည်ဖြစ်စေ၊ မမှတ်မိသည်ဖြစ်စေ ကွာဒိုဟွန်းက ရွှင်ရွှင်လန်းလန်းဖြင့် နှုတ်ဆက်လာသည်။ "ဝါး! မင်း အလေးချိန် တော်တော် ကျသွားတာပဲ။ မှတ်တောင် မမှီတော့ဘူး။ အထက်တန်းကျောင်းတုန်းကဆို မင်းက ဝက်လိုနဲ့ ဝက်ခြံတွေနဲ့လေ။ အခုတော့ အဲဒီ 'ဝက်ခြံ' နဲ့ 'ဝက်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေကို 'ဝက်ခြံထူတဲ့ အိုတာကူဝက်' ဆိုတာကနေ ဖြုတ်ပစ်လို့ ရလောက်ပြီပဲ။ ဒီရက်ပိုင်းရော မင်းရဲ့ အိုတာကူ အလုပ်တွေ ဆက်လုပ်နေတုန်းပဲလား။"