အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 312 | NovelPing

ကျွန်တော် အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားနေမိသည်။

"ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဗျာ။"

"ဘာတွေများ နှောင့်နှေးနေရတာလဲ။ တရားမဝင်တာမှ မဟုတ်တာ။"

"အဲ့ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လေ..."

အမိန့်အမှားတစ်ခုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရှယ်ယာတွေ ဝယ်ယူတာက တရားမဝင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ လူ့ကျင့်ဝတ်အရတော့ သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းနေပါတယ်။

"သူများတွေရဲ့ အခက်အခဲအပေါ်မှာ အမြတ်ထုတ်တယ်ဆိုတာ လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သင့်တော်တဲ့ လုပ်ရပ်တော့ မဟုတ်ဘူးလေ" လို့ ကျွန်တော် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျွန်တော့်စကားကြောင့် တက်ဂယူ က အံ့ဩတကြီး မျက်နှာပေးမျိုး ဖြစ်သွားသည်။

"ဝိုး! ဘရက်ဇစ် (Brexit) တုန်းက ဗြိတိန်ကို အပြတ်အသတ် ဖြိုခွဲခဲ့တဲ့သူက အဲဒီလို ပြောနေတာများဗျာ!"

"... တကယ်တော့လေ။"

အဲဒီတုန်းက ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ ငွေကြေးဈေးကွက်ကိုလည်း ကျွန်တော် တစ်ချက်လှည့်လိုက်သေးသည်။ ယန်းငွေ တန်ဖိုးတက်လာမှာကို လောင်းကြေးထပ်ရင်း ငွေအမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။

အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်၊ ဂျပန်မှာ ကျွန်တော့်နာမည်ကောင်းက သိပ်မကောင်းလှပေ။ ပျောက်ဆုံးသွားသော ဖက်တဆီ (Lost Fantasy) ကပွဲလိုမျိုးတွေကိုတော့ သူတို့ သဘောကျပုံရပေမဲ့ပေါ့။

ကျွန်တော့်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတာက အဲဒီငွေတွေဟာ ဂျပန်ပြည်သူတွေရဲ့ पेာင်ငွေကြေးရန်ပုံငွေတွေ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ ငွေကြေးကိုယ်တိုင်ထက် ဒါက နောင်တစ်ချိန်မှာ ဘယ်လို သက်ရောက်မှုတွေ ရှိလာမလဲဆိုတာပါပဲ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမိန့်အမှားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် ကိုယ်တွေသာ မဝယ်ရင် တခြားသူတစ်ယောက်က ဝယ်မှာပဲ မဟုတ်လား။"

"အဲ့ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။"

အသံတိတ်ထားတဲ့ ရုပ်မြင်သံကြား ဖန်သားပြင်ပေါ်မှာ သတင်းခေါင်းစဉ်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[(breaking news) ကိုရီးယားနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဂျပန်သံအမတ်ကြီး တာနိုကူရာ မာဆူဟီရိုနှင့် ဗူဆန်မြို့ဆိုင်ရာ ကောင်စစ်ဝန်ချုပ် မိုရိမိုတို နာရူရှတို့ ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ယာယီ ပြန်လည်ခေါ်ယူခံရ]

"ခဏလောက် စောင့်ပါဦး။"

ကျွန်တော် ရီမုတ်ကို ယူပြီး ရုပ်မြင်သံကြား အသံကို တိုးလိုက်သည်။

ဂျပန်နိုင်ငံဟာ သက်သာစောင့်ရှောက်ရေး အမျိုးသမီးများ သဘောတူညီချက် (comfort women agreement) ကို ပြန်လည်ညှိနှိုင်းဖို့ ကိစ္စနဲ့ အတင်းအကျပ် လုပ်အားပေးခိုင်းစေမှုဆိုင်ရာ စီရင်ချက်တွေအပေါ် ကန့်ကွက်တဲ့အနေနဲ့ သံအမတ်နဲ့ ကောင်စစ်ဝန်ချုပ်ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး အိုကာမိုတို တာကီယိုက တောင်ကိုရီးယား အစိုးရအနေနဲ့ သင့်လျော်တဲ့ အစီအမံတွေ မချမှတ်မချင်း သံအမတ်ကြီး ပြန်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တထစ်ချ ပြောကြားခဲ့သည်။

အချိန်ကိုက်လုပ်ထားသလိုပါပဲ၊ ပြည်ထဲရေး ဝန်ကြီးတွေနဲ့ LDP လွှတ်တော်အမတ်တွေဆီကနေ ရန်လိုတဲ့ မှတ်ချက်တွေ တစ်ဖွဲဖွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒီကိစ္စကို နိုင်ငံတကာ ခုံရုံးကို ချက်ချင်း တင်သွင်းပြီး ကိုရီးယားကို အရှက်ခွဲရမယ်။"

"အခုသာ သူတို့ကို လျော်ကြေးပေးလိုက်ရင် နောင်ကျရင် ငွေပိုပေးဖို့ ထပ်လာတောင်းမှာ အသေအချာပဲ။"

"တောင်ကိုရီးယားကို ဘယ်လို အထူးအခွင့်အရေးမှ ပေးလို့မဖြစ်ဘူး။"

"သက်သာစောင့်ရှောက်ရေး အမျိုးသမီးတွေဆိုတာ ပရိုပြည့်တန်ဆာတွေပါ။ သူတို့ဟာ ဝမ်းစာအတွက် ကိုယ့်ဆန္ဒအလျောက် ကိုယ်ခန္ဓာကို ရောင်းစားခဲ့ကြတာဖြစ်ပြီး တချို့ဆိုရင် ဗိုလ်ချုပ်တွေထက်တောင် ပိုရှာနိုင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒီအမှန်တရားကို နိုင်ငံတကာ အသိုက်အဝန်း သိအောင် လုပ်ရမယ်။"

"ယန်းတစ်ပြားမှ ပေးလို့မဖြစ်ဘူး။"

တောင်ကိုရီးယားနဲ့ သံတမန်အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ဖို့အထိ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချဖို့ စဉ်းစားသင့်တယ်လို့ ပြောဆိုမှုတွေတောင် ရှိလာခဲ့သည်။

ဆက်လက်ပြီး ဝန်ကြီးချုပ် အိုကာဇာကီ ဖန်သားပြင်ပေါ် ပေါ်လာသည်။ သူက ပိုပြီး ပြင်းထန်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောကြားခဲ့သည် -

"ဂျပန်နိုင်ငံအနေနဲ့ သက်သာစောင့်ရှောက်ရေး အမျိုးသမီးများ သဘောတူညီချက်နဲ့ ကိုရီးယား-ဂျပန် မူလတောင်းဆိုမှုဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်ကို ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်မှုအပေါ် လွန်စွာ စိုးရိမ်မိကြောင်း ဖော်ပြအပ်ပါတယ်။ ဒါတွေဟာ နိုင်ငံအချင်းချင်း ချုပ်ဆိုထားတဲ့ သဘောတူညီချက်တွေဖြစ်ပြီး ဖောက်ဖျက်တာဟာ နိုင်ငံတကာ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တာပါပဲ။ တောင်ကိုရီးယားဘက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်သလို ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့အတွက် နိုင်ငံတကာ အသိုက်အဝန်းနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်လို့ ဂျပန်ဝန်ကြီးချုပ်က ပြောကြားသွားပါတယ်။"

ဖန်သားပြင် ပြောင်းသွားပြီး ဇိုင်တိုကူကိုင် (Zaitokukai) ဆန္ဒပြပွဲရဲ့ ဗီဒီယိုဖိုင်တွေ ပေါ်လာသည်။ သူတို့ဟာ နေထွက်ပုံပါ အလံတွေကို လွှားထူရင်း ရှင်အိုကူဘို လမ်းမတွေပေါ်မှာ ချီတက်နေကြသည်။

သူတို့မှာ ဆိုင်းဘုတ်အချို့ ကိုင်ထားကြသည်။

ဟန်ဂျာ (Hanja) စာလုံးနဲ့ ရေးထားတဲ့ ကျွန်တော့်နာမည်ကို အလွယ်တကူ မှတ်မိနိုင်ပါတယ်။

"အဲဒီမှာ ဘာတွေ ရေးထားတာလဲ။"

တက်ဂယူ က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည် -

"‘ကန်ဂျင်ဟူး ဟာ လူသတ်သမားပဲ။ မာဆူကို ပြန်ပေးပါ။ ဂျိုဆอนဂျင် (Joseonjin) တွေ ထွက်သွားကြ။ သက်သာစောင့်ရှောက်ရေး အမျိုးသမီးတွေဆိုတာ ပြည့်တန်ဆာတွေပဲ...’ တော်တော် ယုတ်မာတဲ့ ခွေးသားတွေပဲ။"

တက်ဂယူ က ဒေါသတကြီးနဲ့ ဆက်ပြောသည် - "အဲဒီကောင်တွေ အဲဒီလို လုပ်နေတာကို မြင်နေရလျက်နဲ့ ခင်ဗျားက တွန့်ဆုတ်နေဦးမှာလား။"

ပြိုင်ဘက်က နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုဆိုရင်တော့ စဉ်းစားစရာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဂျပန်က ကမ္ဘာ့ တတိယအကြီးဆုံး စီးပွားရေးနိုင်ငံ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်စွန်းတစ်စ လှီးယူလိုက်ရုံနဲ့ သူတို့အတွက် ဘာမှ ထိခိုက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ကိုရီးယား ဘယ်လောက်အထိ အမြတ်ထုတ် ခံခဲ့ရလဲဆိုတာကို စဉ်းစားလိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါဟာ သက်သာရာရသွားတာလို့ ပြောလို့တောင် ရပါတယ်။

ကြောင်ကို ကြောက်တဲ့ ကြွက်က ကျေးဇူးတင်မှုကို ခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အခွင့်အရေး ပေါ်လာတဲ့အခါ ဖမ်းဆုပ်ရမယ်။ ဈေးပေါပေါနဲ့ဝယ်ပြီး ဈေးကြီးပေးရောင်းတာက စီးပွားရေးရဲ့ အခြေခံအကျဆုံးပါပဲ။

ငွေကြေးမှာ သွေးနဲ့မျက်ရည် မရှိသလို၊ ကောင်းတာဆိုးတာလည်း မရှိပါဘူး။ ငွေဆိုတာ ငွေပါပဲ။

နိမိတ်ပြချက် ပေါ်လာတဲ့ အချိန်ကစပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းက အတန်ငယ် သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။

ဖန်သားပြင်ပေါ်က ဝန်ကြီးချုပ် အိုကာဇာကီကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည် -

"သူတို့သာ ဈေးပေါပေါနဲ့ ရောင်းနေမယ်ဆိုရင် ကိုယ်တွေက ဝယ်ယူသင့်တာပေါ့။"

***

ကျွန်တော်တို့ စတင် အစီအစဉ်ဆွဲတော့သည်။

နိမိတ်ပြချက်ကြောင့် အမိန့်အမှားတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သိထားပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်။ အရေးကြီးဆုံးက အချိန်အခါပါပဲ။ ဒါဆိုရင် အဲဒါ ဘယ်တော့ အတိအကျ ဖြစ်လာမှာလဲ။

တက်ဂယူ က ပြောသည် -

"ဝယ်ယူဖို့ အမိန့်တင်ပြီး စောင့်နေလို့ မရဘူးလား။"

တိုယိုတာ ရှယ်ယာ ၁၄ ဒသမ ၉၇ သန်းကို တစ်ယန်းစီနဲ့ ဝယ်ယူဖို့ ကြိုတင် အမိန့်တင်ထားရမှာလား။

တကယ်တော့ အဲဒါကိုလည်း ကျွန်တော် ခဏလောက် စဉ်းစားဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေတယ်။

"ကျွန်တော်တို့မှာ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်ဆိုတာ ကြော်ငြာပြနေဖို့ လိုလို့လား။"

တက်ဂယူ က နားလည်သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"မှန်ပါတယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် အမိန့်အမှား ဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာကို သိထားသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

"အင်း၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာကျတော့ ကြိုသိနေတာထက် အတွင်းလူနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစိုက်တယ်လို့ သံသယဝင်ခံရဖို့ ပိုလွယ်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့လေ။"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ သံသယဖြစ်ဖွယ် အခြေအနေတွေကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားရပါမယ်။ ဒါကြောင့် ကြိုတင်ပြီး ဝယ်ယူမှု အမိန့်တင်ထားဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

"အချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီ တုံ့ပြန်ရမယ်။"

"အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ ခန့်မှန်းခြေ အချိန်ကို သိထားဖို့ လိုလိမ့်မယ် မဟုတ်လား။"

အဲဒါက တကယ်ကို ပြဿနာပါပဲ။

သစ်တော်သီးပင်အောက်မှာ အသီးကြွေကျဖို့ စောင့်နေသလိုမျိုး ကျွန်တော်တို့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲမှာ ဒီအတိုင်း ထိုင်စောင့်နေလို့ မရပါဘူး။ အမှားကြီး ဖြစ်လာဖို့အတွက် ရက်ပေါင်းများစွာ၊ လပေါင်းများစွာ မော်နီတာကိုပဲ တစ်နေကုန် ထိုင်ကြည့်နေလို့ မရနိုင်ပါဘူး။

ဒါကို တခြားသူဆီ လွှဲအပ်ဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ 'မကြာခင် အမိန့်အမှားတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် တိုယိုတာ ရှယ်ယာ ၁၄ ဒသမ ၉၇ သန်းကို တစ်ယန်းစီနဲ့ ဝယ်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားပါ' လို့ တခြားသူတစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ ပြောလို့ရမလား။

"ဘာအကြံများ ရှိသေးလဲ။"

"ကျွန်တော် တစ်ခုခု စဉ်းစားကြည့်မယ်။"

ဂျပန်ပြည်တွင်း ရှယ်ယာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ GPIF ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကျွန်တော် ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။ ဂျပန်မှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပမာဏထက် ကျော်လွန်ပြီး ရှယ်ယာတွေ ဝယ်ယူတဲ့အခါ ထصحဖော်ပြရမယ့် ဥပဒေတွေ ရှိပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ GPIF က ဘယ်ရှယ်ယာတွေကို ဘယ်လောက် ပမာဏနဲ့ ကိုင်ဆောင်ထားလဲဆိုတာကို အလွယ်တကူ အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်။ လက်ရှိမှာ သူတို့ ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ တိုယိုတာ ရှယ်ယာ ပမာဏက ၁၅ ဒသမ ၂၁ သန်း ရှိနေပါတယ်။

"ပြီးတော့ သူတို့က အဲဒီရှယ်ယာတွေထဲက ၁၄ ဒသမ ၉၇ သန်းကို တစ်ခါတည်း ရောင်းချလိုက်တာပေါ့။"

အချက်အလက်တွေကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော် စဉ်းစားနေမိသည်။

"အရူးမဟုတ်ရင်— မဟုတ်ဘူး၊ အမှားအယွင်း တစ်ခုခု မရှိရင်တော့ ၁၄ ဒသမ ၉၇ သန်းကို တစ်ခါတည်း ရောင်းချလိုက်တယ်ဆိုတာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။"

GPIF က တိုယိုတာ ရှယ်ယာအားလုံးကို ရောင်းချမှာ မဟုတ်သလို၊ တစ်ကယ်လို့ ရောင်းချဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရင်တောင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အကုန်ထုတ်ရောင်းပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရှယ်ယာဈေး မကျဆင်းသွားစေဘဲ ယန်း ၂ ဒသမ ၃ ထရီလီယံ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဘလောက်ဒီးလ် (block deal) တစ်ခုကို ရောင်းချဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး လအတော်ကြာအောင် တဖြည်းဖြည်းချင်း ရောင်းချရပါမယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဘလောက်ဒီးလ် စီစဉ်ရပါမယ်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် သူတို့ဟာ လက်ရှိ ကိုင်ဆောင်ထားသမျှ အားလုံးကို မှားယွင်းပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောင်းချခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ယူဆရပါမယ်။ တစ်ယန်းဈေးနှုန်းရော ရှယ်ယာ ၁၄ ဒသမ ၉၇ သန်း ပမာဏပါ အဲဒီကနဦး အမှားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အမှားတွေ ဖြစ်ရပါမယ်။

"တကယ်လို့ သူတို့သာ လက်ရှိ ကိုင်ဆောင်ထားသမျှ အားလုံးကို မှားယွင်းပြီး ရောင်းချနေတယ်ဆိုရင် ရှယ်ယာ ၁၅ ဒသမ ၂ သန်းကျော်ကို ဝယ်ယူနိုင်ရမှာပေါ့။ ဒါဆို ဘာလို့ နိမိတ်ပြချက်မှာ ၁၄ ဒသမ ၉၇ သန်းကိုပဲ အတိအကျ သတ်မှတ်ထားတာလဲ။ ပိုဝယ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကိုယ်တွေက ဝယ်မှာပဲလေ။"

တက်ဂယူ က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

"အဲဒါဆို ခင်ဗျားပြောချင်တာက နောင်အနာဂတ် အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ ကိုင်ဆောင်ထားသမျှ အားလုံးကို မှားယွင်းပြီး ရောင်းချလိုက်မှာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီအချိန်မှာ စုစုပေါင်း ကိုင်ဆောင်ထားမှု ပမာဏက ၁၄ ဒသမ ၉၇ သန်းန်းကျင် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။"

"တိတိကျကျ ပြောရရင်တော့ အဲဒီအချိန်ကျရင် GPIF ရག་ ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ တိုယိုတာ ရှယ်ယာ ပမာဏက သန်း ၁၅ သန်းအောက် လျော့နည်းနေလိမ့်မယ်။"

အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတော့ GPIF ရဲ့ ကြေညာထားတဲ့ တိုယိုတာ ရှယ်ယာပမာဏနဲ့ နီရှီဒါ ငွေချေးလုပ်ငန်း (Nishida Securities) ရဲ့ ရောင်းချမှု ပမာဏကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အကြမ်းဖျင်း အချိန်ကို ခန့်မှန်းနိုင်တယ်ဆိုတာပါပဲ။

"ဒါဆိုရင် အဲဒီအချိန်လောက်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ လှုပ်ရှားလို့ ရပြီပေါ့၊ ဟုတ်လား။"

***

ဒီဇင်ဘာ ၃၁ ရက်။

CarOS ရဲ့ ပထမဆုံး လျှပ်စစ်ကားတွေဖြစ်တဲ့ AD3 နဲ့ AD4 တို့ရဲ့ ပို့ဆောင်မှုတွေကို စတင်ခဲ့ပါပြီ။ အဲဒီကားတွေဟာ အဆင့်အပြည့်ဆုံး မောင်းနှင်ဖက် အလိုအလျောက် စနစ်နည်းပညာနဲ့ အဝေးဆုံး မောင်းနှင်နိုင်စွမ်း ရှိတဲ့ လျှပ်စစ်ကားတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဝယ်ယူသူတွေကတော့ အလွန်အမင်း ကျေနပ်အားရနေကြပါတယ်။

ဂျပန်နိုင်ငံဘက်ကတော့ ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ သေဆုံးမှုနဲ့ ပတ်သက်လို့ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုရင်း ဆူညံပွက်လောရိုက်နေဆဲ ဖြစ်ပေမဲ့ အမေရိကန်ဈေးကွက် ရောင်းအားကိုတော့ ဘာမှ မထိခိုက်စေခဲ့ပါဘူး။ အမှာစာ ပယ်ဖျက်မှု တစ်ခုမှလည်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ အသစ်ထပ်မှာမယ့်သူတွေ စောင့်ဆိုင်းရမယ့် စာရင်းကတော့ အနည်းဆုံး ခြောက်လအထိ ကြာမြင့်နေပါပြီ။

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက်မှာ ရက်စွဲပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ နှစ်သစ်တစ်ခု ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။

စီးပွားရေး အကျပ်အတည်းတွေကြားမှာတောင် လူတွေက နှစ်သစ်မှာ ကောင်းတဲ့အရာတွေ ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်တတ်ကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့လည်း ကုမ္ပဏီရဲ့ နှစ်သစ်လုပ်ငန်းစတင်ပွဲ အခမ်းအနားကို ကျင်းပခဲ့ကြပြီး တစ်နှစ်တာ လုပ်ငန်းတာဝန်တွေကို စတင်ခဲ့ပါတယ်။

တောင်ကိုရီးယားနဲ့ ဂျပန် နှစ်နိုင်ငံ ဆက်ဆံရေးကတော့ အေးစက်စက် အနေအထားမှာ ဆက်ရှိနေဆဲပါပဲ။ အဆင့်မြင့် စီးပွားရေး ဆွေးနွေးပွဲတွေကိုလည်း အကန့်အသတ်မရှိ ရွှေ့ဆိုင်းထားခဲ့ပြီး အရပ်ဘက် ဖလှယ်ရေး အခမ်းအနား အမျိုးမျိုးလည်း ရပ်ဆိုင်းခံထားရပါတယ်။ ဂျပန်နိုင်ငံကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တဲ့ သံအမတ်ကြီးနဲ့ ကောင်စစ်ဝန်ချုပ်တို့လည်း တောင်ကိုရီးယားဆီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိသေးပါဘူး။

ဂျပန်ဘက်ကတော့ တောင်ကိုရီးယား အစိုးရအပေါ် ရက်ဆက်ဆိုသလို ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားတွေ ဆက်တိုက် ပေးနေခဲ့ပါတယ်။

"ဂျပန်က ဘာလို့များ ဒီလောက်အထိ ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေရတာလဲ။"

"ဒါက တောင်ကိုရီးယားရဲ့ သြဇာအာဏာ အဲဒီလောက်အထိ ကြီးထွားလာလို့ပေါ့။"

ကိုရီးယားကို သူတို့ အလေးမထားဘူးဆိုရင် ဒီအတိုင်း လျစ်လျူရှုလိုက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အခုလို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်နေတယ်ဆိုတာက ဒီကိစ္စကို သူတို့ အလွန်အမင်း အလေးအနက်ထားနေတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတာပါပဲ။

နိုင်ငံတကာ အသိုက်အဝန်းဆိုတာ လူမိုက်လောကနဲ့ နည်းနည်းဆင်ပါတယ်။ လျော်ကြေးတောင်းဖို့ဆိုရင် အာဏာ ရှိဖို့ လိုပါတယ်။ စစ်ရာဇဝတ်မှုတွေအတွက် နောင်တယူမှုရဲ့ စံနမူနာအဖြစ် မကြာခဏ ကိုးကားခံရတဲ့ ဂျာမနီနိုင်ငံကိုသာ ကြည့်လိုက်ပါ။ သူတို့ဟာ ဟိုကိုิ့စ် (Holocaust) လူမျိုးတုန်းသတ်ဖြတ်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အစ္စရေးနဲ့ သက်ဆိုင်ရာ အသိုက်အဝန်းတွေကို လျော်ကြေးတွေ အများကြီးပေးခဲ့ပြီး တောင်းပန်ခဲ့ပေမဲ့ ရိုမနီ (Romani) လူမျိုးတုန်း သတ်ဖြတ်မှုနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပါတယ်။ နမီးဘီးယားနိုင်ငံအပေါ် ကိုလိုနီပြု အုပ်ချုပ်ခဲ့တာနဲ့ ပတ်သက်လို့လည်း အတူတူပါပဲ။

အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ဂျပန်နိုင်ငံရေးသမားတွေကို ရဲတင်းလာစေတာက ထောက်ခံမှု ရမှတ်တွေပါပဲ။

ဒီပြဿနာ ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက တခြားသော အရှုပ်တော်ပုံ အမျိုးမျိုးလည်း အဆင်ပြေပြေနဲ့ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး ဝန်ကြီးချုပ် ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ ထောက်ခံမှု ရမှတ်က ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် မြင့်တက်လာခဲ့ပါတယ်။

နှစ်သစ်ကူးအတွက် မမ မမ ရဲ့ အိမ်မှာ ညစာစားဖို့ စီစဉ်ခဲ့ပါတယ်။ အယ်လီ (Ellie) လည်း ပါလာခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့အားလုံး ဝိုင်ခွက်ချင်း တိုက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ညစာစားပွဲ ပြီးခါနီးအချိန်မှာ ကျွန်တော် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ စကားစလိုက်ပါတယ် -

"တိုယိုတာ ရှယ်ယာ နည်းနည်းဝယ်ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။"

မမ မမ က သူ့ရဲ့ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး မေးသည် -

"ဘယ်လောက်များလဲ။"

"လောလောဆယ်တော့ ၃ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပေါ့။ ပိုလည်း ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။"

"စီမံခန့်ခွဲမှု အာဏာကို လုဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။"

ကိုရီးယား ချေဘို (chaebol) ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့ ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ အပြန်အလှန် ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်မှု ကွန်ရက်နဲ့ မတူဘဲ၊ တိုယိုတာရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုပုံစံက အတော်လေး ရှင်းလင်းပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း တက်ဂယူ က ရေဝဲလည်လည် အဖြေပေးလိုက်သည် -

"အော်တိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ (Auto Alliance) ကို နည်းနည်း လှုပ်ခါကြည့်မလို့ပါ။ ဟိုဘက်မှာ သူတို့က ပြဿနာတွေ အမြဲရှာနေတော့ ကိုယ်တွေက ဒီအတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့မှ မရတာ၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

***

ဝန်ကြီးချုပ် အိုကာဇာကီ တာဝန်ယူပြီးနောက်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ အများပြည်သူဆိုင်ရာ पेန်ရှင်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့ (GPIF) ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အရာရှိချုပ် (CIO) ကို နာမစ်ကီ ကိုဂျီ (Namiki Koji) နဲ့ အစားထိုးခဲ့ပါတယ်။

အိုကာဇာကီရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး အားဖြည့်မှုနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တိုးချဲ့ရေး မူဝါဒတွေနဲ့ အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရင်း သူဟာ ရန်ပုံငွေကို ပိုမို ရဲရင့်ပြင်းထန်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မဟာဗျူဟာတွေဘက်ကို ဦးတည်စေခဲ့ပါတယ်။

တစ်ဦးချင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ တက်လာမယ်လို့ သူထင်တဲ့ ဘယ်ရှယ်ယာကိုမဆို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝယ်ယူနိုင်ပြီး ရှယ်ယာတစ်ခုတည်းမှာတောင် ပိုက်ဆံအကုန် ထည့်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရန်ပုံငွေ အကြီးစားတွေနဲ့ ပင်စန်ရန်ပုံငွေတွေကတော့ တည်ထောင်ထားတဲ့ မူဝါဒတွေ၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့အညီသာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရပါတယ်။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ရှယ်ယာတစ်ခု မြင့်တက်လာမယ်လို့ ဘယ်လောက်ပဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခန့်မှန်းနေပါစေ၊ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ရာခိုင်နှုန်းထက် ပိုပြီး ကိုင်ဆောင်ထားလို့ မရပါဘူး။

လက်ရှိမှာ ဂျပန်ပြည်တွင်း ရှယ်ယာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရန်ပုံငွေ (GPIF) ရဲ့ ရှယ်ယာ ပို့ဖိုလီယို (portfolio) ထဲမှာ မော်တော်ယာဉ် ရှယ်ယာတွေက အကြီးဆုံး အချိုးအစား ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီကဏ္ဍထဲမှာမှ တိုယိုတာက အမြင့်ဆုံး အလေးချိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပါတယ်။

ဈေးကွက်တန်ဖိုး အကြီးဆုံး ကုမ္ပဏီဖြစ်တာကြောင့် အနည်းငယ် မျှော်လင့်ထားတာမျိုး ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနေရာကတော့ စည်းမျဉ်းသတ်မှတ်ချက် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ။ ရှယ်ယာဈေး တက်နေတဲ့အချိန်မှာတော့ ဒါကို မျက်ကွယ်ပြုထားနိုင်ပေမဲ့ ကျဆင်းလာပြီဆိုရင်တော့ ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေတာက ပြဿနာ အကြီးကြီး ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။

CarOS ရဲ့ ကားအသစ်တွေ ရေပန်းစားနေချိန်မှာ တိုယိုတာနဲ့ ဟွန်ဒါတို့ရဲ့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင်း ရောင်းအားတွေက ကျဆင်းလာနေပါတယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ ရှယ်ယာဈေးတွေအပေါ် မလွဲမသွေ သက်ရောက်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပထမသုံးလပတ် ရောင်းအား စာရင်းတွေကို မကြေညာခင်မှာ သူတို့တွေက အလေးချိန် ပိုနေတဲ့ တိုယိုတာ ရှယ်ယာ ပမာဏကို လျှော့ချဖို့ ကြိုးစားကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

သေချာတာပေါ့၊ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ GPIF က တိုယိုတာ ရှယ်ယာတွေကို စတင်ထုတ်ရောင်းချခဲ့ပါတယ်။ နီရှီဒါ ငွေချေးလုပ်ငန်း (Nishida Securities) ကနေတစ်ဆင့် ရောင်းချရန် အမိန့်တွေကို အချိန်ကိုက် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ GPIF ရဲ့ တရားဝင် ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ တိုယိုတာ ရှယ်ယာ ပမာဏဟာ သန်း ၁၅ သန်းအောက် ကျဆင်းသွားခဲ့ပါပြီ။

"လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။"

ကျွန်တော် ချိန်းဆိုထားတာတွေကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး ရုံးကို စောစောသွားကာ ဈေးကွက်ဖွင့်ဖို့ စောင့်နေခဲ့ပါတယ်။ ဈေးကွက်ပိတ်တဲ့အထိ စီအီးအို ရုံးခန်းထဲကနေ မထွက်ခဲ့ပါဘူး။

အရေးကြီးတဲ့ အစည်းအဝေးတွေ အားလုံးကို ဆန်းယော့ပ် ဆန်းယော့ပ် ဆီ လွှဲအပ်ခဲ့ပါတယ်။

လိုအပ်တာတွေ အားလုံးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်ပြီး၊ ကီးဘုတ်ကို တစ်ချက်နှိပ်လိုက်ရုံနဲ့ ဝယ်ယူမှု အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ နံပါတ်တွေကိုလည်း ထည့်သွင်းပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်စက္ကန့်တောင် နောက်ကျလို့ မဖြစ်သလို အခွင့်အရေးကို လွတ်သွားလို့လည်း မဖြစ်ပါဘူး။

ကိုရီးယား ရှယ်ယာဈေးကွက်က မနက် ၉ နာရီမှာ ဖွင့်ပြီး ညနေ ၃ နာရီခွဲမှာ ပိတ်ပါတယ်။ အဆက်မပြတ် အရောင်းအဝယ် လုပ်တာပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ဂျပန်ဈေးကွက်မှာတော့ နေ့လယ်စာအတွက် တစ်နာရီ အနားယူချိန် ရှိပါတယ်။ မနက်ပိုင်း အပိုင်းကို ၉ နာရီကနေ ၁၁ နာရီခွဲအထိ လုပ်ဆောင်ပြီး ညနေပိုင်း အပိုင်းကိုတော့ နေ့လယ် ၁၂ နာရီခွဲကနေ ညနေ ၃ နာရီအထိ လုပ်ဆောင်ပါတယ်။

နာရီလက်တံက မနက် ၁၁ နာရီခွဲကို ထိုးလာတာနဲ့ တပြိုင်နက် မနက်ပိုင်း အပိုင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်ပါတယ်။ စားပွဲပေါ်မှာတော့ တက်ဂယူ မှာထားတဲ့ ဇာဂျန်မြော့န် (jajangmyeon) နဲ့ ဂျမ်းပོང་ (jjamppong) တို့ ရှိနေပါတယ်။

အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှူချောင်ဖို့ တစ်နာရီလောက် အချိန်ရတာက သက်သာရာ ရစရာပါပဲ။

ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ဇာဂျန်မြော့န်ကို စားလိုက်ပါတယ်။ တစ်မနက်လုံး ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေရလို့ မျက်လုံးတွေ ညောင်းညာလာပါတယ်။

"ရေသောက်ပါဦး။"

"ရပါတယ်။ နောက်ပိုင်း အိမ်သာသွားရတာ ပိုနည်းချင်ရင် မသောက်တာ ပိုကောင်းတယ်။"

တက်ဂယူ က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဟာ၊ ရေသောက်တာက ကိုယ်ခဒါကိုလေးလံစေရုံပဲ ရှိတာကိုး။"

"..."

ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေပြန်တာလဲ။

***

တစ်ပတ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။

မနေ့ကအထိဆိုရင် GPIF ရဲ့ တရားဝင် ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ တိုယိုတာ ရှယ်ယာ ပမာဏက ၁၄ ဒသမ ၉၈ သန်းအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့ပါပြီ။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် နောက်တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်အတွင်းမှာ ၁၄ ဒသမ ၉၇ သန်းအောက် ရောက်သွားတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါမှမဟုတ် သူတို့က ရှယ်ယာတွေကို ပြန်ဝယ်ကြဦးမှာလား။ အမှားကြီး ဖြစ်လာမယ့်အချိန်က တိတိကျကျ ဘယ်အချိန်လဲ။ ကျွန်တော် ဘာမှ လွတ်သွားတာ မရှိပါဘူးနော်။

"ဂျင်ဟူး!"

ခေါ်သံကြောင့် အတွေးစ ပြတ်သွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အညိုရောင် မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ကြည့်နေတဲ့ အယ်လီ့ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

သူက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ကိုယ့်ကို နားထောင်နေရဲ့လား။"

"ဟင်? တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဘာပြောလိုက်တာလဲ။"

ကျွန်တော့် အဖြေကြောင့် အယ်လီက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပါတယ်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကိုယ်ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ အခုလို အာရုံတွေ လွင့်နေမယ်ဆိုရင် ကိုယ်တော့ စိတ်ဆိုးတော့မှာနော်။"

"အာ၊ တောင်းပန်ပါတယ်။"

ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ အတွေးများနေတာနဲ့ အိပ်ရေးတောင် ကောင်းကောင်း မအိပ်ရသေးပါဘူး။ အခွင့်အရေး ရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော် တစ်ခုခုများ မှားယွင်းသွားမလားလို့ စိုးရိမ်နေမိတာပါ။

"ဂျပန်ကိစ္စကြောင့်လား။"

သူ့စကားကြောင့် ကျွန်တော် လန့်သွားခဲ့ပါတယ်။

"ဟင်?"

ကျွန်တော်က ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားတာကို မသိလိုက်ဘဲ ပါးစပ်က လွတ်သွားလို့လား။

ကျွန်တော် တွေဝေနေစဉ်မှာပဲ အယ်လီက ဆက်ပြောလာသည် -

"ဂျပန်နိုင်ငံရေးသမားတွေက CarOS ဆီကို အချက်အလက်တွေ တရားဝင် တောင်းဆိုခဲ့တယ်လို့ ကြားလိုက်ရတယ်။ ကန်ဂျင်ဟူး သေဆုံးရခြင်းရဲ့ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုပြီးတော့လေ။"

"အာ..."

"အဲဒီလောက်ကြီး အရမ်းမပူပန်ပါနဲ့။ အဲဒီမတော်တဆမှုက ကိုယ့်အပြစ်မှ မဟုတ်တာ၊ ဂျင်ဟူး ရဲ့။"

"ဟ... ဟုတ်ပါတယ်။"

အယ်လီက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာကို ကျွန်တော့်ဆီ တိုးကပ်လာခဲ့ပါတယ်။

"ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရမ်း မပင်ပန်းခိုင်းပါနဲ့။ ကျန်းမာရေးက အရေးအကြီးဆုံးပဲ၊ သိလား။"

ကျွန်တော် အတင်း ပြုံးပြလိုက်ပါတယ်။

"ဟုတ်ပါပြီ။"