နိုဘယ်ဆုကြေးငွေက တစ်နှစ်နဲ့တစ်နှစ် အနည်းငယ် အတက်အကျ ရှိပေမဲ့ ဒီနှစ်မှာတော့ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁ သန်းဝန်းကျင် ရှိပါတယ်။
ပူးတွဲဆုရရှိကြတဲ့အခါ ဆုကြေးငွေကို အနိုင်ရရှိသူတွေရဲ့ အရေအတွက်အလိုက် ခွဲဝေပေးပါတယ်။ ပါမောက္ခ မိုဟန်နဲ့ ရိုနယ်လ်တို့က သူတို့ရဲ့ ရရှိမယ့်ဝေစုကို ဘิဂ်ဝမ်း ဘေးသင့်ဒုက္ခသည်တွေအတွက် လှူဒါန်းမယ်လို့ ကြေညာခဲ့ကြပြီး ကျွန်တော်လည်း သူတို့နဲ့အတူ ပါဝင်ဖို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီငွေတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့က သူဌေးကြီးတွေ ဖြစ်လာမှာမှ မဟုတ်တာ။
ဆုပေးပွဲ ပြီးဆုံးသွားတဲ့နောက်မှာတော့ ရိုနယ်လ်က ဝန်ကြီးချုပ်နဲ့ လွှတ်တော်အမတ်တွေကို သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ပါမောက္ခ မိုဟန်ကတော့ အော်စလိုတက္ကသိုလ်ဆီကို ဦးတည်သွားခဲ့ပါတယ်။
ပြီးတော့ ကျွန်တော်ကတော့ နော်ဝေဘုရင်နဲ့ ဘုရင်မကြီးဆီကနေ ညစာစားပွဲ ဖိတ်ကြားချက်ကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။
တက်ကျူက အံ့သြသွားပါတယ်။
"ဘာ၊ ဘုရင်မင်းမြတ်နဲ့ ညစာစားရမယ် ဟုတ်လား။"
"ဘုရင်မင်းမြတ် ဟုတ်လား၊ ဘာ ဟုတ်ရမလဲ။ ဘုရင်တစ်ပါးပဲဟာကို။"
နော်ဝေက နိုင်ငံတော်ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအရ ဘုရင်စနစ် ကျင့်သုံးတဲ့နိုင်ငံ ဖြစ်ပါတယ်။ ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ ဆွီဒင်နိုင်ငံဆီကနေ သူတို့ ခွဲထွက်လွတ်လပ်လာခဲ့တာကလည်း သီးခြားဘုရင်တစ်ပါး ထူထောင်ခြင်းနဲ့ စတင်ခဲ့တာပါပဲ။
ဆွီဒင်နဲ့ ဒိန်းမတ်နိုင်ငံတွေမှာလည်း ဘုရင်တွေ ရှိကြတာကြောင့် မြောက်ဥရောပမှာ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေခံ ဘုရင်စနစ် ကျင့်သုံးတဲ့နိုင်ငံတွေ အတော်များများ ရှိပါတယ်။ ဘုရင်တွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့ သူတို့မှာ တကယ့်အာဏာတော့ မရှိပါဘူး၊ သင်္ကေတသဘောလောက်ပဲ ရှိကြတာပါ။ ဂုဏ်ထူးဆောင်ရာထူးမျိုးလို့ ပြောလို့ရမလား။
ဒီမိုကရေစီစနစ် ရင့်ကျက်နေပြီဖြစ်တဲ့ မြောက်ဥရောပမှာ ဘုရင်စနစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ခေတ်မီတိုးတက်ရေးနဲ့ ဒီမိုကရေစီထွန်းကားရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေမှာ တော်ဝင်မိသားစုက အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့ကြလို့ ဖြစ်ပါတယ်။
အခွင့်အရေးတွေ တောင်းဆိုကြတဲ့ ပြည်သူတွေကို ဓားတွေ၊ လှံတွေနဲ့ ထိုးသတ်ခဲ့ကြတဲ့ တော်ဝင်မိသားစုတွေကတော့ ဒေါသထွက်နေတဲ့ ပြည်သူလူထုရဲ့ ဖယ်ရှားခြင်းကို ခံခဲ့ကြရပါတယ်။ ကိုရီးယားရဲ့ အခြေအနေမှာဆိုရင်တော့ ဂျပန်ကိုလိုနီခေတ်နဲ့ လွတ်လပ်ရေးရရှိမှုတို့ကြောင့် သဘာဝကျကျ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာပါ။
"ရုရှားနဲ့ တရုတ်ကရော ဘယ်လိုလဲ။"
"အဲ့ဒါတွေကတော့ အာဏာရှင်စနစ်တွေချည်းပါပဲ။"
"မြောက်ကိုရီးယားကော။"
"အဲ့ဒါကတော့ တကယ့်ဘုရင်စနစ်လို့ ပြောရမယ်ဆိုရင် ပြောလို့ရမယ်။"
စဉ်းစားကြည့်ရင် ရယ်စရာကောင်းပါတယ်။ ဘုရင်တွေ ရှိပေမဲ့ ဘုရင်စနစ် မဟုတ်တဲ့နိုင်ငံတွေ ရှိသလို၊ ဘုရင်မရှိဘဲ ဘုရင်စနစ် ဖြစ်နေတဲ့နိုင်ငံတွေလည်း ရှိပါတယ်။
ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို သာမန်သဘာဝလို သတ်မှတ်ထားကြတဲ့ ၂၁ ရာစုမှာတောင်မှ ဘုရင်စနစ်တွေ အများကြီး ကျန်ရှိနေဆဲပါပဲ။ အထူးသဖြင့် ရေနံ ကြွယ်ဝတဲ့ နိုင်ငံတွေပေါ့။ ဆော်ဒီအာရေဗျ၊ ကာတာ၊ ဘရူနိုင်း စသည်ဖြင့်ပေါ့လေ။
ယူအေအီး (အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စု) က ဖက်ဒရယ်သမ္မတနိုင်ငံ ဖြစ်ပြီး အီရန်က အမည်ခံ သမ္မတနိုင်ငံ ဖြစ်ပေမဲ့... ရာဟ်ဘား (အီရန်ခေါင်းဆောင်ကြီး) ရဲ့ ဘာသာရေးအစိုးရစနစ်လို့ ကြည့်ရမလား။
တူရကီမှာလည်း သမ္မတစနစ် ကျင့်သုံးပေမဲ့ သမ္မတ ဆူလေမန်က ဘာသာရေးအစိုးရစနစ်ကို ဦးတည်နေပါတယ်။ သူသာ ခလီဖာအဖြစ် နန်းတက်လာခဲ့ရင်တောင် အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိ နော်ဝေဘုရင်ကတော့ ကားလ် (၅) ဖြစ်ပါတယ်။ ဥရောပ မှူးမတ်မိသားစုတွေ ဒါမှမဟုတ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးတွေနဲ့ လက်ထပ်လေ့ရှိကြတဲ့ တော်တော်များများနဲ့မတူဘဲ သူကတော့ နော်ဝေနိုင်ငံရဲ့ နာမည်မကြီးသေးတဲ့ မင်းသမီးတစ်လက်ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ရုပ်ရှင်သဒ်သေတစ်ဦးနဲ့ လက်ထပ်ခဲ့ပါတယ်။
အခုတော့ ဘယ်လိုနေမှန်း မသိပေမဲ့ အဲ့ဒီတုန်းကတော့ တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ သာမန်ပြည်သူတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့မှာ သားသမီးတွေ ထွန်းကားခဲ့ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ အတူနေထိုင်ခဲ့ကြကာ ပြည်သူတွေရဲ့ လေးစားမှုကို ခံရပါတယ်။
"ကန်ဂျင်ဟူး တော့ ကြီးပွားသွားပြီပဲ။ ဘုရင်နဲ့တောင် အတူစားရတော့။"
"ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ခင်ဗျားလည်း လိုက်ခဲ့ရမယ်လေ။"
"ဟင်။ ဘာလို့ ငါ့ကိုခေါ်တာလဲ။"
"တစ်ယောက်တည်းဆို ပျင်းစရာကောင်းတာပေါ့။ တရားဝင်ပွဲလည်း မဟုတ်တော့ ခင်ဗျား အာရုံစိုက်ခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
နောက်ဆုံးတော့ အတူတူ ထမင်းစားကြတာပါပဲ။ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးလည်း လိုက်လာမှာဆိုတော့ သူ ငြင်းလို့မရဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ အဲ့ဒါကို ကြိုတင်ပြောထားပြီး သူတို့ဆီက သဘောတူညီချက် ရယူပြီးသားပါ။
တက်ကျူက တွေဝေတဲ့လေသံနဲ့ ပြောပါတယ်။
"ဘာလို့ ငါ့ဆီက ခွင့်ပြုချက်မယူတာလဲ။ ငါက တရားဝင် အခမ်းအနားတွေကို ရွံတယ်။"
"ခင်ဗျားက ဘယ်တုန်းက အခမ်းအနားတွေကို ဂရုစိုက်လို့လဲ။"
"ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ငါကတော့ ဂရုမစိုက်ပေမဲ့ သူတို့က ဂရုစိုက်မှာပေါ့။"
"စဉ်းစားကြည့်လေ။ ဘုရင်တစ်ပါးနဲ့ ထမင်းအတူစားရမယ့် အခွင့်အရေး လူ့ဘဝမှာ ဘယ်နှစ်ခါလောက် ရနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ။"
တကယ်တော့ အဲ့ဒါက အတော်လေး မကြာခဏ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဘယ်ဘုရင်မှ ချမ်းသာတဲ့သူတွေကို မမုန်းပါဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် အလယ်ခေတ်မှာတောင်မှ ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့သူတွေက ဘုရင်နဲ့ ဘယ်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် တွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့ကြပြီး တော်ဝင်မိသားစုကိုတောင် ငွေချေးပေးနိုင်ခဲ့ကြတာပေါ့။
အခုခေတ်မှာတောင်မှ၊ အလယ်ခေတ်တုန်းကမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ခင်ဗျားသာ ဘယ်နိုင်ငံမှာမဆို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်လို့ ပြောလိုက်ရင် ဘုရင်က လက်ကမ်းကြိုဆိုဖို့ ခုန်ပေါက်လာမှာပါပဲ။
"အင်္ဂလန်ဘုရင်မကြီးတောင်မှလား။"
"အဲ့ဒီနေရာကတော့ နည်းနည်းလေး..."
ဘရက်ဇစ် (Brexit) ကာလတုန်းက သူတို့လုပ်ခဲ့တာတွေကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် သွားလည်ရတာ နည်းနည်းတောင် တောင်းပန်ချင်စိတ် ပေါက်မိတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က မကြာသေးခင်ကမှ ရေနံ ကနေ အမြတ်အစွန်းတွေ ထပ်ထွက်လာခဲ့သေးတယ်။
ဒါပေမဲ့လည်း ယူကေကိုတော့ အမြဲတမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဘရက်ဇစ်မဲခွဲမှုသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အခုရောက်နေတဲ့နေရာကို ရောက်လာနိုင်ပါ့မလား။
"ဘုရင်မကြီးရဲ့ ပါးရိုက်တာကို မခံရရင် တော်သေးတာပေါ့ဗျာ။"
တက်ကျူက လက်ပိုက်ပြီး စဉ်းစားပါတယ်။
"ဟွန်း၊ တော်ဝင်မိသားစုဆိုတာ Subculture မှာ မရှိမဖြစ် ရှိရမယ့် တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ။ Lost Fantasy မှာလည်း တိုင်းနိုင်ငံအချို့ ပါဝင်သေးတာပဲဟာ။"
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့တော့၊ သွားရအောင်။"
***
တော်ဝင်နန်းတော်က အော်စလိုမြို့မှာ တည်ရှိပါတယ်။
နန်းတော်လို့ ခေါ်ဆိုကြပေမဲ့ အရွယ်အစားကတော့ အိမ်ကြီးတစ်လုံးနဲ့ ပိုတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ‘တော်ဝင်နန်းတော်’ ဆိုတဲ့ အမည်နာမလေး တွဲလျက်ပါနေရုံနဲ့တင် ခံစားချက်က ကွဲပြားသွားစေပါတယ်။
ဘုရင်နဲ့ ဘုရင်မကြီးတို့က ကျွန်တော်တို့ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုကြပါတယ်။
"ကြိုဆိုပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့နဲ့ တွေ့ဆုံချင်နေတာ ကြာပါပြီ။"
"အခုလို ဖိတ်ကြားခံရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်။"
ကျွန်တော်က တက်ကျူကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါတယ်။
"ဒီလူကတော့ ကျွန်တော်ပြောဖူးတဲ့ OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ COO ဖြစ်ပါတယ်။"
တက်ကျူက ခပ်ကိုင်းကိုင်း နှုတ်ဆက်ပါတယ်။
"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က အိုတက်ကျူပါ။"
စကားပြောဆိုကြတာကိုတော့ အင်္ဂလိပ်လိုပဲ ဆက်သွယ်ကြပါတယ်။
ကျွန်တော် စိုးရိမ်ခဲ့တာနဲ့ မတူဘဲ အငွေ့အသက်က အလွန်တရာ တရားဝင်တင်းကျပ်နေတာမျိုး မရှိပါဘူး။
တက်ကျူက စပ်စုတဲ့အကြည့်နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်နေပါတယ်။ သူက မပေါ်လွင်အောင် ဟန်ဆောင်နေပေမဲ့ ကျွန်တော်လည်း သူနဲ့အတူ အံ့သြနေမိတာပါပဲ။
ဘုရင်နဲ့ ဘုရင်မကြီးအပြင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနဲ့ မင်းသမီးတို့လည်း ရှိနေကြပါတယ်။
သရဖူကို ပထမဆုံး ဆက်ခံမယ့် သားကြီး ဟာမန်ကတော့ ကောက်ကြောင်းထင်ရှားတဲ့ ကြွေရုပ်လို ညှို့ဓာတ်ရှိတဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်နဲ့အတူ ပခုံးကျယ်ကျယ်နဲ့ အရပ်အမောင်း မြင့်မားသူ ဖြစ်ပါတယ်။
အတိုချုပ်ပြောရရင်တော့ သူက ပုံပြင်ထဲက မင်းသားချောလေးအတိုင်းပါပဲ။ အခုတော့ အသက်လေးဆယ်ထဲကို ရောက်တော့မယ့်သူ ဖြစ်ပေမဲ့ လူငယ်ဘဝတုန်းကတော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချောဆုံးမင်းသားလို့ နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သူပါ။
သူ့ဘေးမှာတော့ ရွှေရောင်ဆံပင်ရှည်ရှည်နဲ့ အပြာရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် အလှမယ်တစ်ဦး ရပ်နေပါတယ်။
သူ့ကို မြင်လိုက်တဲ့အခိုက်အတໍမှာပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က JPမော်ဂန် မှာ ကျွန်တော် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးတဲ့ ဂရေ့စ် ရော့ချ်စကိုင်း ကို သတိရသွားစေပါတယ်။ အသက်အရွယ် ကွာခြားချက် နည်းနည်းတော့ ရှိပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်တွေက တော်တော်လေး ဆင်တူကြပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူလည်း ရော့ချ်စကိုင်း မိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။
နော်ဝေတော်ဝင်မိသားစုနဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဂျူးလူမျိုး ငွေကြေးအင်ပါယာ မိသားစုတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကလည်း အဲ့ဒီတုန်းက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ကတော့ မင်းသမီး အန်နီကေ ဖြစ်ပါတယ်။ အခု အသက်နှစ်ဆယ်ပြည့်ပြီဖြစ်တဲ့ သူကတော့ မင်းသမီးတစ်ပါးနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ရုပ်ရည်အလှကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ ညိုမှိုင်းတဲ့ ဆံပင်ကောက်ကောက်နဲ့ နက်မှောင်တဲ့ ညိုရောင်မျက်လုံးများ။ နှာတံပေါ်မှာတော့ တင်းတိပ်လေးတွေ စုပြုံနေဆဲပါ။ အရပ်ကတော့ ၁၆၀ စင်တီမီတာလောက် ရှိပြီး လှပတယ်ဆိုတာထက် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ကာ သူ့ရဲ့မျက်ဝန်းတွေထဲမှာတော့ တစ်မျိုးတစ်ဖုံဆန်တဲ့ ဇွတ်အတင်းဆန်တဲ့ အငွေ့အသက်လေးတစ်ခု ပါရှိနေပါတယ်။
လက်ရှိမှာ အင်ဂျင်နီယာကျောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဒီမင်းသမီးလေးကတော့ IT နဲ့ အဆင့်မြင့်နည်းပညာ လုပ်ငန်းတွေအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု အလွန်များပြားတယ်လို့ လူသိများပါတယ်။
ရှေးဟောင်း ထမင်းစားပွဲပေါ်မှာတော့ စားဖိုမှူးတွေ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ နော်ဝေရိုးရာ အစားအသောက်တွေ ခင်းကျင်းထားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထိုင်ချလိုက်ကြပြီး ဝိုင်သောက်ရင်း ညစာစားခဲ့ကြပါတယ်။
ဘုရင် ကားလ် (၅) က ဘิဂ်ဝမ်း ဖြစ်ပွားချိန်က အခြေအနေတွေကို မေးမြန်းခဲ့ပြီး ကျွန်တော်ကလည်း ကွင်းပြင်မှာ ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာတွေကို ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ သူက အံ့သြချီးကျူးမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။
"ခင်ဗျားတို့ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။ နိုဘယ်ငြိမ်းချမ်းရေးဆုကတောင် မလောက်တော့ဘူး ထင်တယ်ဗျာ။"
နိုဘယ်ငြိမ်းချမ်းရေးဆုရဲ့ စံနှုန်းတွေက ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်ဆန် ဆုံးဖြတ်ကြတာဖြစ်လို့ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဆုပေးပွဲမှာ ဝေဖန်မှုတွေနဲ့ အမြဲတမ်း ရင်ဆိုင်ရတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ထူးခြားတဲ့ ဝေဖန်မှုမျိုး မရှိခဲ့ပါဘူး။
အင်း၊ ကိုရီးယားက ရှေးရိုးစွဲအုပ်စုအချို့ကတော့ ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြခဲ့ကြပေမဲ့ ဘယ်သူကမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပါဘူး။
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ စကားဝိုင်းက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘက်ကို ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဘုရင် ကားလ် (၅) က နော်ဝေရဲ့ လျှပ်စစ်ကားသုံးစွဲမှုနှုန်းကို ကြွားဝါပြောဆိုခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း နော်ဝေမှာ တက်တက်ကြွကြွ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။
လျှပ်စစ်ကား တပ်ဆင်ရေးစက်ရုံများနှင့် ဆက်စပ်အခြေခံအဆောက်အအုံများအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် လိုအပ်ကြောင်း သူပြောလာသောအခါ ကျွန်တော်က အကောင်းဘက်မှ စဉ်းစားပေးပါမည်ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
မင်းသမီး ကန်ဂျင်ဟူး က—
“ကန်ဂျင်ဟူး မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့တာက အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပါပဲ” ဟု ပြောသည်။
မူလက ဂျပန် RPG ဂိမ်းများ၊ ဆိုလိုသည်မှာ JRPG များသည် အနောက်နိုင်ငံများတွင် နာမည်မတွင်ကြပါ။ သို့သော် ကန်ဂျင်ဟူး M ကမူ ဥရောပတွင် ဝန်ဆောင်မှုစတင်ပြီးနောက် နာမည်ကျော်ဂိမ်းများကို ကျော်တက်ကာ အဆင့်ဦးဆုံးနေရာများတွင် ဆက်လက်ရပ်တည်နေခဲ့သည်။
Linix Pentagon ကမူ ရွှေဥ ပုံကျွေးသည့် ဘဲမကို လွှတ်ပေးလိုက်မိခြင်းအတွက် နောက်ကျမှ နောင်တရနေခဲ့သော်လည်း အခြေအနေက အလုံးစုံ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။
အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိနေတဲ့ OTK Games နဲ့ မတူဘဲ Linix Pentagon ကတော့ ဆက်လက် ကျဆင်းနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဈေးကွက်တန်ဖိုးလည်း သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့ပါတယ်။ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ကန်ဂျင်ဟူး သည် Linix Pentagon နှင့် ဂိမ်းလိုင်စင်အချို့ကို ဝယ်ယူရန် ညှိနှိုင်းမှုများ ပြုလုပ်နေသလို ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးကိုပါ ဝယ်ယူရန် စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
“အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီသူငယ်ချင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် သူမ အံ့သြသွားသည်။
“တကယ်လား”
“ဟုတ်ပါတယ်။ အိုတခု... ဟင့်အင်း၊ ယဉ်ကျေးမှုလုပ်ငန်းက သူ့တာဝန်လေ”
“ဒီရက်ပိုင်း ဥရောပမှာ ဒါက အရမ်းရေပန်းစားနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဆော့ပါတယ်”
တိတ်တဆိတ် ထမင်းစားနေခဲ့သော တက်ကျူက ခပ်ယဲ့ယဲ့ မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်ဇာတ်ကောင်ကို အကြိုက်ဆုံးလဲ”
“လူစီ (Lucy)”
အဲ့ဒီစကားကြောင့် တက်ကျူက သူ့ဇွန်းကို ချလိုက်ပြီး ခေါင်းကိုမော့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်မှန်ကို တင်လိုက်ရင်း အကြောင်းမဲ့ အသံကို တိုးလိုက်ပါတယ်။
“ခင်ဗျားက ကိစ္စရပ်တွေကို နားလည်သားပဲ”
“သေချာတာပေါ့။ သူက ၁၂ ရဲ့ ပင်မဇာတ်ကောင်လေ။ ကန်ဂျင်ဟူး Online က ဝန်ဆောင်မှုအတွက် M နဲ့ ချိတ်ဆက်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အဲ့ဒါ တကယ်လား”
“အဲ့ဒီ အပိုင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လေ...”
ထိုသူနှစ်ဦးသည် စကားစမြည် အလွန်ဆုံးကြပြီး ဂိမ်းအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ အသေးစိတ် နက်နက်နဲနဲ ဆွေးနွေးကြတော့သည်။
ဂိမ်းများနှင့် ပတ်သက်သော အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းအရာများကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အကန့်အသတ်ရှိသော ဗဟုသုတဖြင့် လိုက်မီရန် ခက်ခဲလှသည်။
စဉ်းစားကြည့်တော့ ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ထဲမှာ ဒါကို တွေ့ဖူးသလိုပဲ။ ဒီမင်းသမီးက နော်ဝေဂိမ်းအသင်းရဲ့ ප්රိုမိုးရှင်း မော်ဒယ်တစ်ဦးလည်းဖြစ်ပြီး ဥရောပဂိမ်းပြပွဲတွေမှာလည်း ပါဝင်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား။
သူတို့ စကားပြောရင်းနဲ့ နှစ်ဦးကြားက ကိုယ်ချင်းစာနာမှု အကွာအဝေးက သဘာဝကျကျ တိုသွားခဲ့သည်။
ခဏတာမျှပင် ကျွန်တော့်မျက်စိကို ကျွန်တော် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။
အိုတာကူ တစ်ဦးနဲ့ မင်းသမီးတစ်ပါး... ဟင့်အင်း၊ အိုတက်ကျူနဲ့ မင်းသမီးတစ်ပါးတို့ပါလား! ကြည့်နေရင်းနဲ့ပင် ကျွန်တော့်မျက်စိကို ကျွန်တော် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်မိသည်။
အလယ်တန်းမှာ တက်ကျူကို ပထမဆုံး ဆုံဖူးတုန်းက နော်ဝေမင်းသမီးတစ်ပါးနဲ့ ရင်းနှီးစွာ စကားပြောနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ တွေးမိမှာလဲ။
တက်ကျူနဲ့ မင်းသမီး ကန်ဂျင်ဟူး တို့သည် ထိုနေရာမှာပင် ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များနှင့် အီးမေးလ်များကိုပင် အتبအလဲ လုပ်ခဲ့ကြသည်။
“……”
ဒီအခြေအနေက ဘာကြီးလဲ ဘုရားရေ။
***
ကျွန်တော် ဆန်းယော့ပ် ဆန်းယော့ပ် ထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။
[ဆုပေးပွဲကို ကောင်းကောင်း ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ခင်ဗျား ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ]
“ကျွန်တော် အခု ပြန်လာတော့မှာပါ”
[အဲ့ဒီမှာ ရှိနေတုန်း ဥရောပ ခေါင်းဆောင်အချို့နဲ့ မတွေ့ဖြစ်ဘူးလား။ ခင်ဗျားကို လာခဲ့ဖို့ တောင်းဆိုနေတဲ့နေရာတွေ တစ်ခုမက ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်]
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မလိုပါဘူး”
သူတို့နဲ့သာ တွေ့ဆုံခဲ့ရင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ တောင်းဆိုတာတွေ အပြင် တခြားဘာများ ကြားရဦးမှာလဲ။
[ကုမ္ပဏီမှာ အရာအားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား]
[သေချာတာပေါ့။ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး]
ပုံမှန်အတိုင်းပင် ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီသည် ကျွန်တော်မရှိဘဲနဲ့တောင် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လည်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဖုန်းချပြီးနောက် ကော်ဖီသောက်ရန် လော်ဘီဆီသို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ဒီဇင်ဘာလ ဖြစ်သည်နှင့်အညီ နော်ဝေနိုင်ငံသည် ခရစ္စမတ်အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ဟိုတယ်လော်ဘီတွင် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် စိုက်ထူထားပြီး၊ ၎င်း၏ရှေ့တွင် တတိယကမ္ဘာ့နိုင်ငံများမှ ကလေးငယ်များအတွက် ပရဟိတ ရန်ပုံငွေပုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ကျွန်တော် ပိုက်ဆံအိတ်ကို ထုတ်မည်အလုပ် နောက်မှ မိန်းမသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဘယ်လောက် လှူမှာလဲ”
ကျွန်တော် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမကိုင်ထားသော အိတ်ထဲမှ ၅၀ ပေါင် တန်ငွေစက္ကူအချို့ကို ထုတ်ယူကာ ရန်ပုံငွေပုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
“ထပ်ဆုံကြပြန်ပြီပဲ”
သူမသည် အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ်ဟု ထင်ရသည်။ ခါးထိကျနေသော ရွှေရောင်ဆံပင်ရှည်ရှည်၊ အပြာရောင်မျက်လုံးများ၊ ဒူးဆစ်အထိ ရှည်လျားသပ်ရပ်သော ဂါဝန်နှင့် ဖረဖိနပ်၊ လက်တွင်လည်း ပိတ်စလက်အိတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူ့ရဲ့ ပုံစံက အလွန်တရာ ပြီးပြည့်စုံလွန်းအားကြီးတာကြောင့် အပြစ်တင်စရာ ရှာမရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကောင်းပြောရရင်တော့ အရုပ်မလေးလိုပါပဲ၊ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောရရင်တော့ လူသားဆန်မှု ကင်းမဲ့နေသလို ခံစားရစေသည်။
အနောက်တိုင်းသားများကို တွေးလိုက်လျှင် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အပြာရောင်မျက်လုံးများကို အလွယ်တကူ ပြေးမြင်ကြပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ အဲ့ဒီအတိုင်း ကိုက်ညီသူတွေကို ရှာဖို့ မလွယ်ကူလှပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သိထားတဲ့ ဟောလီးဝုဒ် မင်းသားမင်းသမီးတွေထဲမှာတောင် ရွှေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်တွေအဖြစ် သိကြသူတွေရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်က ဆံပင်ဆိုးထားကြတာချည်းပါပဲ။
ကျွန်တော် သူမ၏အမည်ကို အမှတ်ရလိုက်သည်။
“ကန်ဂျင်ဟူး ဆန်းယော့ပ် (Grace Rothschild) လား”
သူမက တကယ့်ကို တကွկလင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မှတ်မိနေတာပဲ၊ ဝမ်းသာပါတယ်”
မမှတ်မိဘူးဆိုမှတော့ ပိုဆန်းနေမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။
ကျွန်တော် သူမအား မေးလိုက်သည်။
“ဒါ တိုက်ဆိုင်တာလား”
“ကဲ၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ”
သေချာတာကတော့ တိုက်ဆိုင်တာ ဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပါ။ သူမက ကျွန်ტော့်ကို လာတွေ့ဖို့ ရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
“ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ”
“ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲနဲ့ ချိန်းထားလို့ပါ”
“ခင်ဗျားရဲ့ ဝမ်းကွဲက...?”
“ခင်ဗျား တွေ့ပြီးသားပါ”
အိမ်ရှေ့စံမင်းသမီး ကန်ဂျင်ဟူး ကို ပြောနေတာများလား။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အာ ဟုတ်လား”
သူမက နာရီကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အချိန်နည်းနည်း ကျန်သေးတယ်။ အတူတူ နေ့လယ်ဘက် လက်ဖက်ရည် သောက်ကြမလား”
***
ကျွန်တော်တို့ အဝေးကြီးသွားစရာ မလိုခဲ့ပါ၊ ဟိုတယ်ထဲမှာတင် နေ့လယ်စာ လက်ဖက်ရည် ရောင်းချတဲ့နေရာ ရှိနေသည်။ ကျွန်တော်တို့ ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ဆန်းယော့ပ် ဆိုတဲ့ နာမည်က သာမန်မဟုတ်ပေမဲ့ အလွန်အမင်း ရှားပါးလှတာမျိုးလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆန်းယော့ပ် ဆိုတဲ့ နာမည်ကို သုံးရုံနဲ့ ဆန်းယော့ပ် မိသားစုနဲ့ တကယ် ဆက်စပ်မှု ရှိနေတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ သူမကတော့ တကယ်ကို ဆန်းယော့ပ် မိသားစုဝင် တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။
ဆန်းယော့ပ် မိသားစုရဲ့ လက်ရှိခေါင်းဆောင်က ကန်ဂျင်ဟူး ဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဂျင်ဟူး က သူ့ရဲ့ မြေးမဖြစ်ပြီး ဘေးထွက်မျိုးရိုးမဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက် သွေးရင်းသားရင်း ဆင်းသက်လာသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။
သူမကတော့ တကယ့်ကို မွန်မြတ်လှတဲ့ သူဌေးသမီးတစ်ဦးပါပဲ။
ယူကေမှာက ယခုထက်ထိ ဘုရင်မတစ်ပါး ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အခါအားလျော်စွာ ဂုဏ်ထူးဘွဲ့များကို ချီးမြှင့်တတ်ပါတယ်။ ဘွဲ့ထူးတစ်ခု ရရှိရုံနဲ့ ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အထူးခံခွင့်တွေကို မရရှိစေရပေမဲ့ တရားဝင်အားဖြင့် သင့်နာမည်နဲ့အတူ ဘွဲ့ကို တွဲလျက် ခံယူနိုင်ပါတယ်။
သင့်ရဲ့ နေထိုင်ခွင့် မှတ်ပုံတင်ကတ်ပေါ်မှာ ‘ကန်ဂျင်ဟူး’ လို့ ရေးလို့ရပါတယ်။ အင်း၊ ဒါလေးတစ်ခုတည်းကတင် လူအချို့အတွက်တော့ ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အထူးခံခွင့်တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။
အာ! ဝက်စ်မင်စတာ နန်းတော် (Palace of Westminster) ရှိ အထက်လွှတ်တော် (House of Lords) ထဲကို ဝင်ရောက်ခွင့် အရည်အချင်းလည်း ရရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း စစ်မှန်တဲ့ အာဏာတစ်ခုလို့ မြင်ဖို့ကတော့ ခက်ခဲပါတယ်။
ဒီလိုခေတ်ကြီးထဲမှာမှ တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ မှူးမတ်မျိုးရိုးတွေပေါ့လေ။ တခြားကမ္ဘာတစ်ခုက ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လို ခံစားရစေပါတယ်။
ကျွန်တော် မျက်စိရှေ့မှာ ထိုင်နေတဲ့ ဆန်းယော့ပ် ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ သူမရဲ့ အသားအရေက ဖြူဖတ်ဖြူရော ဖြစ်နေပြီး နေရောင်ခြည်နဲ့တောင် မထိတွေ့ဖူးသလိုမျိုး အလွန်တရာ ဖြူဖတ်နေပါတယ်။
ဖန်လုံအိမ်ထဲမှာ ကြီးပြင်းလာတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်လိုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း သူမက လောကဓတရားရဲ့ အဖုံဖုံကို တွေ့ကြုံဖြတ်သန်းလာခဲ့ရသူတစ်ဦးလို ပုံစံမျိုးလည်း ပေါ်လွင်နေပါတယ်။
သူမက ကျွန်ტော့်ထက် အသက် သုံးလေးနှစ်လောက် ငယ်ပုံပေါ်ပြီး ဒီအရွယ်နဲ့ ဒီလို အငွေ့အသက်မျိုးကို ဘယ်လိုများ ထုတ်လွှတ်နိုင်စရာ ရှိပါလိမ့်လို့ အံ့သြမိပါတော့တယ်။
“ခင်ဗျားကို မေးစရာ တစ်ခုရှိတယ်”
“ဘာလဲ”
အပြာရောင်မျက်လုံးတွေ တလက်လက်နဲ့ သူမက မေးလာသည်။
“မြောက်ပင်လယ် ရဲ့ ရေနံ သိုက်တွေမှာ ပြဿနာရှိလာမယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား အစောကြီးကတည်းက သိထားပြီး ရေနံစိမ်း အနာဂတ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု (Futures) တွေကို ကြိုတင်ဝယ်ယူထားခဲ့တာလား”