အခန်း (၂၈)
ဟျွန်ဂျူက ကျွန်တော့်ကို မေးလိုက်သည်။
“ဒီရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ဘယ်လောက်တောင် ရူးမိုက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသဘောပေါက်ရဲ့လား”
ကျွန်တော်သည် ဆရာမဆီမှာ အဆူခံနေရသည့် အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်လို ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်သည်။
“ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်ချက်ရှိနေခဲ့လဲတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အန္တရာယ် အရမ်းများလွန်းတယ်ဆိုတာတော့ ဝန်ခံပါတယ်။”
“ဟုတ်တယ်၊ ငါသိတယ်။”
အာမခံချက်တစ်ခုတည်း၊ သတ်မှတ်ကာလတစ်ခုတည်းသာရှိသည့် ထုတ်ကုန်တစ်ခုထဲသို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအားလုံးကို ပုံအောခဲ့ခြင်းသည် ယခုပြန်ကြည့်လိုက်လျှင် မိုက်မဲလှသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။
ထွက်ပေါက်ကို သေချာပေါက် ရွေးချယ်ထားခဲ့လျှင်တောင် အချိန်ကိုက် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါက ကြီးမားသည့် ကျရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။
ဆောဆွန်းက လူတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး ကျွန်တော့်ကို ငွေကြေးဆိုင်ရာ ဆင်းသက်လာသော ထုတ်ကုန်များ (Derivative products) အကြောင်း ပိုလေ့လာဖို့ ပြောခဲ့လျှင်တောင် ကျွန်တော်ကတော့ ဒါကို လုပ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍သာ အမှုဆောင်အစည်းအဝေးမှာ ထွက်ပေါက်ကို ရွေးချယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချခဲ့မိဘူးဆိုရင်ရော။
ထွက်ပေါက်ကို ရွေးချယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်သာ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် နောက်ကျသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘီလီယံ ၁၀ နီးပါး ဆုံးရှုံးပြီး ဟန်မြစ် ထဲကို ခုန်ချရမည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
အခုတွေးကြည့်ရင်တောင် ကျောချမ်းစရာကောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ပြတ်သားသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချပေးခဲ့သော ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ လင်ဂျင်ယုံ အတွက် ကျွန်တော် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းပေးမိသည်။
ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်က နောင်တအရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ပုံရသည့် ဟျွန်ဂျူက နူးညံ့စွာ ပြောလာသည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရလဒ်က အရေးကြီးဆုံးပဲ။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဘီလီယံ ၁၃၀ ထည့်ပြီး ဘီလီယံ ၆၇၂ ပြန်ရတယ်ဆိုတာ အမှန်တရားပဲလေ။ ဒီလိုအချိန်တိုအတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ ဒီလိုရလဒ်မျိုး မရနိုင်ဘူး။ အဲဒီအချက်ကို ကြည့်ရင်တော့ ဒါက ထူးခြားတဲ့အောင်မြင်မှုတစ်ခုပဲ။”
ဘဏ္ဍာရေးလောကတွင် ဖြစ်စဉ်ထက် ရလဒ်ကို ဦးစားပေးသည်။
ဥပဒေဘောင်အတွင်းမှာ ရှိနေသရွေ့တော့ ဘယ်နည်းလမ်းနဲ့ပဲ လုပ်လုပ်၊ အမြတ်အစွန်းရလာဖို့ကသာ အဓိကဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ အလွန်အကျွံဖြစ်သွားလျှင်တော့ ခန့်မှန်းခြေ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ (Speculator) ဟု အမည်တပ်ခံရပြီး ဝေဖန်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။
ဟျွန်ဂျူက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“တက်ဂဲ့ယူ ကတော့ လုပ်နေတာ ထားပါတော့၊ ဒါပေမဲ့ ဂျင်ဟူး၊ မင်းကရော ဘာလို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်ရတာလဲ”
ကျွန်တော်သည် သီးသန့်ရည်ရွယ်ချက် ဘာမှမရှိဘဲ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အခုလည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ငွေရှိခြင်းက ကောင်းသည်မှာတော့ အမှန်ပင်။ အရင်းရှင်စနစ်အရ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်း ကြွယ်ဝခြင်းသည် ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် တန်းတူဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကနေပဲ စိတ်ကူးယဉ်လို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင် ငွေတွေ အများကြီး ရခဲ့ပြီ။ အခု ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိနေတဲ့ ငွေတွေက တစ်သက်စာအတွက်တောင် လုံလောက်နေပါပြီ။ ဒီထက်ပိုပြီး ငွေရှာနေဖို့ကရော ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိသေးလို့လဲ။
သို့သော်လည်း၊
ကျွန်တော့်ဆီမှာ အရင်းအနှီးရှိသလို စွမ်းဆောင်ရည်လည်း ရှိနေသည်။
ကစားကွက်တွေ အကုန်ပြင်ဆင်ပြီးသွားတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ ဒီလောက်လေးနဲ့ပဲ ကျေနပ်နေသင့်သလား။
ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ဒီစွမ်းရည်တွေ ပေးထားတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိပါ။ တက်ဂဲ့ယူ ပြောသလို ကျွန်တော့်အတွင်းထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ စူပါပါဝါတစ်ခု နိုးထလာတာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ ကျွန်တော် အသည်းအသန် မတောင်းဆိုခဲ့ပေမဲ့ စကြဝဠာကြီးက ကူညီပေးလိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အရင်ကလို သာမန်ဘဝမျိုးနဲ့ နေသွားဖို့ဆိုတာတော့ မဖြစ်နိုင်တော့သလိုပဲ။
ဈေးကွက်ကို အနိုင်ယူခဲ့ကြသည့် ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို ကျွန်တော် တွေးမိသည်။ ပီတာလင့်ချ်၊ ဘန်ဂျမင် ဂရေဟမ်၊ ဂျွန် တမ်ပယ်တန်၊ ကားလ် အိုက်ခန်၊ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် စသူတို့ပေါ့။
သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဗျူဟာများဖြင့် ဈေးကွက်ကို အနိုင်ယူပြီး ဒဏ္ဍာရီတွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော်သည် သူတို့လို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဗျူဟာမျိုး မရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း၊ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်း (Foresight) တော့ ရှိသည်။
ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပြောရလျှင် ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းသည်လည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဗျူဟာတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွင် အလိုလိုသိစိတ် (Intuition) နှင့် ကံတရားတို့သည် ငြင်းမရသည့် အချက်များဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော့်မှာ ခိုင်မာတဲ့ ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်။”
“ဘာလို ယုံကြည်ချက်မျိုးလဲ။”
“ဒါက ကျွန်တော် အကောင်းဆုံးလုပ်နိုင်တဲ့အရာဆိုတဲ့ ယုံကြည်ချက်ပေါ့။”
ဟျွန်ဂျူက ထိုစကားကို ကြားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
“ဘဏ္ဍာရေးလောကက မင်းထင်သလောက် မလွယ်ကူဘူး။ ဒီနေရာက ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ လိမ်ညာသူတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ။ ငါ ဒီမှာ လုပ်လာတာ ၁၀ နှစ်နီးပါး ရှိပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဈေးကွက်အကြောင်းကို အခုထိ လေ့လာနေရတုန်းပဲ။ မင်းကို ဒီနယ်ပယ်ထဲ ခုန်မဝင်ဖို့ တားချင်ပေမဲ့လည်း…”
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုသည်မှာ မလွဲမသွေ ကြီးမားသည့် အန္တရာယ်များနှင့် တွဲလျက်ရှိသည်။ အဲဒါကို မကြိုက်ဘူးဆိုလျှင်တော့ ငွေတွေကို ဘဏ်ထဲမှာပဲ အပ်ထားပြီး အတိုးစားရင်း နေသွားလို့ ရပါသည်။
အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဘာတွေကို ကြုံတွေ့ရမလဲ။
ထိုအချိန်တွင် တက်ဂဲ့ယူ က အိမ်ရှေ့တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ခြံထဲသို့ ဝင်လာသည်။ ဟျွန်ဂျူက ဧည့်ခန်းပြတင်းပေါက်ကနေ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ ညီငယ်လေးအပေါ် ထားရှိသည့် စိုးရိမ်စိတ်အပြည့်နှင့် အကြည့်မျိုးဖြစ်သည်။
“နူးနာ ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နူးနာ့ဘေးမှာ ရှိနေရင် တက်ဂဲ့ယူ ဘာအန္တရာယ်မှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ဟျွန်ဂျူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ “တက်ဂဲ့ယူ ရဲ့ ဘေးမှာ မင်းရှိပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
အိမ်ရှေ့တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲ ဝင်လာရင်း တက်ဂဲ့ယူ က ဟျွန်ဂျူနူးနာ့ကို စီးကရက်တစ်လိပ်နှင့် ကတ်တစ်ခု ပေးလိုက်ပြီး ညည်းညူလိုက်သည်။
“ညီငယ်ကို စီးကရက် ဝယ်ခိုင်းတာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ။ မေမေက ကျွန်တော့်ကို ဖြတ်ခိုင်းနေတာကို။”
“အချိန်တန်ရင် ငါဖြတ်ပါ့မယ်။ ဒါထက် အရေးကြီးတာက၊ ငါပြောချင်နေတာ ကြာပြီ။”
ဟျွန်ဂျူနူးနာက စီးကရက်ကို ထုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ကုမ္ပဏီနာမည်ကို ပြောင်းဖို့ မစဉ်းစားထားဘူးလား။ OTK Company ဆိုတဲ့ အသံထွက်က နည်းနည်း… တစ်မျိုးကြီးပဲ။”
ကျွန်တော် နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း တက်ဂဲ့ယူ ကတော့ နားမလည်နိုင်သည့်ပုံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “OTK Company က ဘာဖြစ်လို့လဲဗျာ။”
အသံထွက် မှားသွားလျှင် အိုတာကူ (Otaku) ကုမ္ပဏီ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
သို့သော် ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်သူမှာ အိုတက်ဂဲ့ယူ (Oh Taekgyu) ဖြစ်သည်။ သေချာကြည့်လျှင် ကုမ္ပဏီအများစုသည် တည်ထောင်သူများ၏ အမည်ကို အစွဲပြု၍ မှည့်ခေါ်ကြသည်သာဖြစ်သည်။
မက်ဒေါ်နယ်ကို မက်ဒေါ်နယ်က တည်ထောင်ခဲ့သလို၊ JPမော်ဂန် ကို ဂျွန်ပီယာပွန် မော်ဂန်က၊ မူဒီ ကို ဂျွန်မူဒီက တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း စီးပွားရေးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် နှစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်ထက်ပိုလျှင် သူတို့နာမည်များကို ပေါင်းစပ်လေ့ရှိကြသည်။
HP ကို ဟျူးလက်နှင့် ပက်ကာ့ဒ်တို့က၊ ဘက်စကင်-ရော်ဘင်ကို ဘက်စကင်နှင့် ရော်ဘင်တို့က၊ ရိုးစ်-ရွိုက်စ်ကို ရိုးစ်နှင့် ရွိုက်စ်တို့က တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော်တို့အနေဖြင့် OTK Company ကို OTKJH Company သို့မဟုတ် O&K Company ဟု ပြောင်းနိုင်သော်လည်း…
အရက်မူးနေသည့်ညတစ်ညတွင် ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရသည့် ရူပါရုံကို ပြန်တွေးမိသည်။ ကျွန်တော် OTK Company ရဲ့ CEO ဖြစ်လာမယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးသည်။
နာမည်ပြောင်းပြီး ရူပါရုံကို ဖျက်ဆီးစရာ အကြောင်းမရှိပါ။
“တည်ထောင်သူရဲ့ အမြင်ကိုပဲ လေးစားပြီး ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်သွားကြတာပေါ့။”
ဟျွန်ဂျူနူးနာက ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အနာဂတ် အစီအစဉ်တွေကရော ဘယ်လိုလဲ။”
“ကျွန်တော် စဉ်းစားထားတာတော့… ကုမ္ပဏီ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူပြီး OTK Company ကို Holding ကုမ္ပဏီအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့နဲ့ ကိုရီးယားမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီတစ်ခု ထူထောင်ဖို့ပါ။”
ဒီအစီအစဉ်အပေါ် ဘဏ္ဍာရေး ကျွမ်းကျင်သူတွေက ဘယ်လို သဘောထားမလဲ။
“နူးနာ ဘယ်လိုထင်လဲ။”
ကံကောင်းစွာဖြင့် ဟျွန်ဂျူက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ရပါတယ်။ မင်းဘယ်ကုမ္ပဏီကို ရွေးမလဲ၊ ဝယ်ယူမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။”
“အဲဒီအပိုင်းကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်နေတာပါ။”
“အလောတကြီး မလုပ်နဲ့။ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ အချက်အလက်တွေ လိုအပ်ရင် ငါ့ကို ပြောလိုက်ပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
တက်ဂဲ့ယူ က “စကားပြောလို့ ပြီးရင် ထမင်းသွားစားကြရအောင်။ ပြီးတော့ မင်းလည်း အခုထိ ဘာမှ မစားရသေးဘူးမလား” ဟု ပြောသည်။
ဟျွန်ဂျူက ခေါင်းခါရင်း “စားချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဟောင်ကောင် ကို ချက်ချင်း ပြန်ရမှာ။ ငါ့လေယာဉ်က ၂ နာရီမှာမို့လို့ ပြင်ဆင်ဖို့ စရတော့မယ်။”
သူမသည် သူမ၏ ညီငယ်လေးကြောင့် အရာအားလုံးကို ထားခဲ့ပြီး ကိုရီးယားကို အလျင်အမြန် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီကောင်လေးကရော သူ့အစ်မ ဘယ်လောက်တောင် စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ သိပါ့မလား။
ဟျွန်ဂျူက အိမ်ရှေ့မှာ တက္ကစီတစ်စီး ခေါ်လိုက်သည်။ ကျွန်တော်တို့ သူမကို လိုက်ပို့ပေးဖို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။
“သတိနဲ့ သွားပါ နူးနာ။”
“ခရီးစဉ် ဘေးကင်းပါစေ။”
တက္ကစီထဲ မတက်ခင် ဟျွန်ဂျူက သူမ၏ လက်ကို ကျွန်တော့်ဆီ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
“အနာဂတ်အတွက် မင်းကိုပဲ အားကိုးတယ်နော်။ OTK Company ရဲ့ CEO ကင်ဂျင်ဟူး။”
ကျွန်တော် ပြုံးပြီး သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ် နူးနာ။”
အရင်ကအတိုင်းပင် ကျွန်တော်တို့သည် ကုမ္ပဏီပိုင်ဆိုင်မှု လွှဲပြောင်းခြင်းဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများကို တင်သွင်းရန်အတွက် အီလက်ထရောနစ်စနစ်ဖြင့် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်ကြသည်။
“၃ ရာခိုင်နှုန်းဆိုရင် ကျွန်တော့် ရှယ်ယာထဲက ယူလိုက်ပါ။”
တက်ဂဲ့ယူ က ကျွန်တော့်စကားကို ကြားပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။
“မင်းက ငါ့အစ်မဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ့ရှယ်ယာထဲက ယူတာကမှ မှန်တာပေါ့။ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ထိ ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် ကောင်းတာပေါ့။ ဟိုလေ၊ ၈၀/၂၀ စည်းမျဉ်းဆိုတာမျိုး ရှိတယ်မလား။”
“ပါရီတို နိယာမ (Pareto’s Law) လား။”
၎င်းသည် စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှုတွင် မကြာခဏ သုံးလေ့ရှိသည့် ဝေါဟာရတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ဒါက ရောက်လာရတာလဲ။ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်ထားတိုင်း အလုပ်ရဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ လုပ်ရမယ်လို့မှ မပြောထားတာ။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အစ်မနဲ့ ကိစ္စပြီးသွားပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ခုက ဘာလဲ။”
“ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လူတစ်ယောက် ရှာရဦးမယ်။”
ကျွန်တော့်အစီအစဉ်အတိုင်း ငါးတစ်ကောင်လို လှုပ်ရှားနိုင်မယ့်သူကို လိုအပ်သည်။ သူတို့မှာ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရမှု နှစ်ခုလုံး ရှိနေရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ။
ဘဏ္ဍာရေးလောကမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆက်အသွယ်က သိပ်မရှိသေးတာကြောင့် လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ဟျွန်ဂျူနူးနာ့ကိုပဲ အကြောင်းကြားထားလိုက်သည်။ ပြီးတော့ မကြာသေးခင်က ဈေးကွက်လမ်းကြောင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကိုလည်း သူမဆီကနေပဲ အကူအညီတောင်းထားခဲ့သည်။
နေ့မကုန်ခင်မှာပဲ အီးမေးလ်တစ်ခု ရောက်လာသည်။ ပေးပို့သူမှာ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှ ဟျွန်ဂျူနူးနာ ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ ဆွေးနွေးထားတဲ့အထဲက အသုံးဝင်မယ့် အချက်အလက်တွေကိုပဲ ရွေးထုတ်ပြီး ပူးတွဲပေးလိုက်တယ်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ဦး၊ နောက်ထပ် လိုအပ်တာရှိရင် ပြောလိုက်ပါ။”
အီးမေးလ်မှာ PDF ဖိုင် သုံးခု ပူးတွဲပါရှိသည်။ အရေးကြီးသည့် အချက်အလက်များကို ခွဲခြားပြီး စနစ်တကျ စီစဉ်ပေးလိုက်ပုံရသည်။
“ဝါး!”
ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေအတွက် Global IB နယ်ပယ်မှာ သိကျွမ်းတဲ့သူ ရှိနေတာက တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်။
ကျွန်တော် စာရွက်တွေကို ပရင်တာနဲ့ ထုတ်လိုက်သည်။ ဖိုင်တွေကို ဒီဂျစ်တယ်စနစ်နဲ့ ကြည့်တုန်းကတော့ ဒီလောက်များမယ်လို့ မထင်ခဲ့မိပေမဲ့ A4 စာရွက်တွေပေါ်မှာ ထွက်လာတော့မှပဲ ပမာဏကို သိလိုက်ရသည်။
ဧည့်ခန်းဆိုဖာပေါ်မှာ စာရွက်တွေကို အာရုံစိုက် ဖတ်နေတုန်း တက်ဂဲ့ယူ အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာသည်။
“ဘာတွေလဲ။”
“ဟျွန်ဂျူနူးနာ ပို့ပေးလိုက်တဲ့ စာရွက်တွေ။”
“ဘာစာရွက်တွေလဲ။”
“ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ အတွင်းရေး အစီရင်ခံစာတွေလေ။ ဒါတွေက အထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေမှပဲ အလွယ်တကူ ရနိုင်မယ့် အဆင့်မြင့် အချက်အလက်တွေ။”
တက်ဂဲ့ယူ မျက်တောင် ခတ်လိုက်သည်။
“အတွင်းရေး စာရွက်စာတမ်းတွေကို ခိုးယူသလို ဖြစ်မနေဘူးလား။ အဖမ်းခံရရင် ပြဿနာ မတက်ဘူးလား။”
ကျွန်တော် စာရွက်တွေကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့က ခိုးယူတာမဟုတ်ဘဲ တရားဝင် လက်ခံရရှိတာပါ။ ငါတို့က ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ အဓိက ဖောက်သည်တွေ ဖြစ်နေတာကို မေ့သွားပြီလား။”
OTK Company က ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကို ကုမ္ပဏီအကောင့်အဖြစ် အသုံးပြုသည်။ အဲဒီအကောင့်ထဲမှာတင် ငွေပမာဏ ဝမ် ၆၇၂ ဘီလီယံအထိ အပ်နှံထားသည်။ ထိပ်တန်းဖောက်သည်တစ်ဦးအနေနဲ့ အမျိုးမျိုးသော အချက်အလက်တွေကို တောင်းဆိုပြီး ရယူပိုင်ခွင့် ရှိသည်။
တက်ဂဲ့ယူ က ရှင်းပြချက်ကို ကြားတော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ငါ့ကိုလည်း ပြပါဦး။”
ကျွန်တော် ကိုင်ထားတဲ့ စာရွက်စည်းကို သူ့ဆီ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ တက်ဂဲ့ယူ က ခပ်ယားယားပဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီ ပြန်ပေးသည်။
“ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ မပါပါဘူး၊ ဒီအတိုင်း ကြည့်လိုက်ပါ။”
ဟုတ်တာပေါ့၊ စာရွက်တွေက ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကနေ လာတာဆိုတော့ အကြောင်းအရာအားလုံးက အင်္ဂလိပ်လို ဖြစ်နေသည်။ ပြောရရင် သူ့ရဲ့ အင်္ဂလိပ်စာ အဆင့်က ဂိမ်းကစားတဲ့နေရာမှာ သုံးလို့ရရုံလောက်ပဲ ရှိတာကိုး။
တက်ဂဲ့ယူ က အံ့ဩတကြီး မေးသည်။ “မင်း အဲဒီမှာ ရေးထားတာတွေကို အကုန်ဖတ်တတ်လို့လား။”
“မဖတ်တတ်ပါဘူး။”
ကျွန်တော်က နိုင်ငံခြားမှာ မွေးဖွားလာသူလည်း မဟုတ်သလို၊ နိုင်ငံခြားမှာ ပညာသင်ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံလည်း မရှိပါ။ ဒါပေမဲ့ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲနဲ့ TOEIC အတွက် ကြိုးစားခဲ့ဖူးတာကြောင့် အင်္ဂလိပ်စာကို အသင့်အတင့် ဖတ်နိုင်၊ ပြောနိုင်ပါသည်။
“ဒါကြောင့်ပဲ အပေါ်ယံလောက်ပဲ ကြည့်နေတာ။”
“မသိတဲ့ စကားလုံးတွေ တွေ့ရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
“ကျော်သွားတာပဲ ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းထဲမှာ ရှာကြည့်လိုက်တာပေါ့။”
ဘဏ္ဍာရေးနယ်ပယ်မှာ အမေရိကန်လူမျိုးတွေတောင် နားမလည်နိုင်တဲ့ အထူးပြု ဝေါဟာရတွေ အများကြီး ရှိသည်။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဂဏန်းတွေနဲ့ ဂရပ်တွေပဲ ဖြစ်သည်။
“ဘာအကြောင်းအရာတွေလဲ။”
“မကြာသေးခင်က ဈေးကွက်လမ်းကြောင်းတွေအကြောင်း၊ အဓိကအားဖြင့် စတုတ္ထမြောက် စက်မှုတော်လှန်ရေးကို အာရုံစိုက်ထားတာ။”
“အဲဒါ ဘာလဲ။ တစ်ခါတလေ ကြားဖူးသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သေချာတော့ မသိဘူး။”
“ဒစ်ဂျစ်တယ် လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ကျော်လွန်ပြီး စက်ရုပ်တွေ၊ ဉာဏ်ရည်တုတွေ တိုးတက်လာမှုကြောင့် အရာအားလုံး အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ အလိုအလျောက် စနစ်ခေတ်ကို ဦးတည်သွားတာကို ပြောတာ။”
တက်ဂဲ့ယူ နားမလည်နိုင်သည့်ပုံဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“ငါတော့ သိပ်မသဘောပေါက်ဘူး။”
“ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း အတူတူပဲ။”
စတုတ္ထမြောက် စက်မှုတော်လှန်ရေးက လက်ရှိမှာ စက်မှုလုပ်ငန်းအသီးသီးမှာ စတင် ဖြစ်ပေါ်နေပြီဖြစ်သည်။ အစောပိုင်း အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာကြောင့် ရှင်းလင်းပြတ်သားတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုချက်ပေးဖို့ ခက်ခဲသည်။
စက်မှုလုပ်ငန်းတွေ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုနဲ့အတူ ငွေကြေးတွေလည်း လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။
ရေက နိမ့်ရာကို စီးဆင်းသလိုပဲ၊ ငွေကြေးကလည်း ဘဏ္ဍာရေးလောကမှာ အမြတ်အစွန်းရှိမယ့် နေရာကို စီးဆင်းသွားတာ ဖြစ်သည်။
အချက်အလက်တွေကို ဖတ်ပြီးတဲ့အခါမှာ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် နယ်ပယ်ကတော့ အမျိုးမျိုး တုံ့ပြန်နေပုံရပေမဲ့၊ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဘဏ်တွေက ဘယ်လောက်ထိ စွမ်းဆောင်နိုင်မလဲဆိုတာကိုတော့ သံသယ ရှိမိသည်။
သူတို့တွေက သာမန်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေဆီက ရတဲ့ အမြတ်ငွေတွေကိုပဲ ကြည့်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ အချက်တွေကို လျစ်လျူရှုမနေဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရသည်။
ကျွန်တော် အဲဒီအခြေအနေမှာပဲ နာရီပေါင်းများစွာ အချက်အလက်တွေကို ဂရုတစိုက် ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်လိုက်တာကြောင့် ခေါင်းကိုက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုက ဝိုးတိုးဝါးတား ပေါ်လာတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျွန်တော့် စိတ်ကြောင့်များလား။
မကြာခင်မှာပဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လာတော့မလို ဖြစ်နေသည်။
တူင်!
ထိုအချိန်မှာပဲ ဖုန်းမြည်လာသည်။
မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဆန်ယော့ပ်ဆန်ဘေး (Senior Sangyeop) ဖြစ်နေသည်။
“အို!”
သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ အချိန်အတော်ကြာ စိတ်ကူးထားခဲ့ပေမဲ့ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတာကြောင့် မေ့သွားခဲ့သည်။ အရင်တစ်ခါက အကြီးအကျယ် ကူညီပေးခဲ့တာကိုတောင် ကျေးဇူးတင်စကား သေချာ မပြောရသေးပါ။
ကျွန်တော် ဖုန်းကို ဖြေလိုက်သည်။
“ဟယ်လို။”
[ဩော်၊ ဂျင်ဟူး။ ငါ မင်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မက်ဆေ့ချ် ပို့ထားသေးတယ်၊ မမြင်လိုက်ဘူးလား။]
“ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က အလုပ်တွေ ရှုပ်နေလို့ပါ။ ဆန်ဘေးရော ဘယ်လိုနေလဲ။”
[ဟားဟား၊ ငါကတော့ အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ မင်း အားတဲ့အချိန်မှာ တွေ့ကြမလား။ ဒီည ဘယ်လိုလဲ။]
အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ အကုန် ပြီးသွားပြီပဲ။
“ကောင်းပါပြီ၊ ဘယ်အချိန်က အဆင်ပြေမလဲ။”
[မင်း အခု ဘယ်မှာလဲ။]
“ကျွန်တော် ဂန်နမ် မှာ၊ သူငယ်ချင်းအိမ်မှာ ရှိနေပါတယ်။”
[မင်းနဲ့အတူ လိုက်လာတဲ့ သူငယ်ချင်းပဲလား။]
“ဟုတ်ကဲ့။”
[ဒါဆိုရင် ငါ အဲဒီကို လာခဲ့မယ်၊ ည ၇ နာရီလောက် တွေ့ကြမယ်။ မင်း သူငယ်ချင်းကိုလည်း ခေါ်ခဲ့ပါ။ အရင်တစ်ခါက မင်းပဲ ဧည့်ခံထားတာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့အလှည့်။]
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆန်ဘေး။”