နယူးယောက်မြို့မှာ ရှိနေတုန်းက တက္ကသိုလ်အချို့ဆီကနေ ဟောပြောပွဲလုပ်ပေးဖို့ ဖိတ်ကြားချက်တွေ လက်ခံရရှိခဲ့ပါတယ်။
နယူးယောက်ပြည်နယ် တက္ကသိုလ်၊ ကိုံလံဘီယာ တက္ကသိုလ်၊ ဟားဗတ် တက္ကသိုလ်၊ အမ်အိုင်တီ (MIT) နဲ့ အခြားတက္ကသိုလ်တွေပါ။ အထူးသဖြင့် အမ်အိုင်တီ (MIT) ကတော့ တော်တော်လေး တက်ကြွလှုပ်ရှားခဲ့ပြီး သမ္မတကိုယ်တိုင်က အရှည်ကြီး ရေးထားတဲ့ အီးမေးလ်တစ်စောင်ကို ပို့လာခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အကြောင်းပြချက်ကတော့ ကယ်လ်တက် (Caltech) ကို သွားခဲ့ဖူးတာဆိုတော့ အမ်အိုင်တီ (MIT) ကိုလည်း လာသင့်တယ် ဆိုတာပါပဲ။
“……”
ဒါကိုပဲ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်တဲ့ အကြောင်းပြချက်လို့ ခေါ်ကြတာလား။
တချို့နေရာတွေဆိုရင် အစွယ်ပြားသဘောနဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့တွေတောင် ပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းကြပေမဲ့ ကျွန်တော် အားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ်လို့ သွားဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ပြောစရာ စကားမှ မရှိတာလေ။
ကျွန်တော့်ထက် ပိုတော်တဲ့လူတွေနဲ့ ပြည့်နေမှာပဲလေ၊ ဘာတွေများ ပြောရမှာလဲ။
“ဟားဗတ်ဘွဲ့ဆိုတာ မိုက်တယ် မဟုတ်လား။”
“ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ သက်သက်ပဲဟာကို။”
နောက်ပိုင်းမှ သူတို့သာ အမ်ဘီအေ (MBA) ဘွဲ့ ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ကောင်းသား။ ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်တစ်ခုကနေ အရင်ဆုံး ဘွဲ့ရထားဖို့တော့ လိုလိမ့်မယ်ထင်ပါတယ်။
အမေရိကန်-တရုတ် ကုန်သွယ်ရေး အငြင်းပွားမှုလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီး အယ်လီရဲ့ အလုပ်တွေလည်း ပြီးသွားတဲ့အခါ ကိုရီးယားကို ပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတယ်။
တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ လေဆိပ်မှာတော့ လူအုပ်ကြီးက အပြည့် စုဝေးနေနှင့်ကြပါပြီ။ ရော်နယ်က အဲ့ဒီအကြောင်းကို တွစ်တာမှာ တစ်မြို့လုံး ပျံ့နှံ့သွားအောင် ကြော်ငြာပေးထားရုံတင်မကသေးဘဲ သူကိုယ်တိုင်လည်း လိုက်ပို့ဖို့ ရောက်လာခဲ့ပါသေးတယ်။
ရော်နယ်ရဲ့ လူကြိုက်များမှုက နယူးယောက်မှာတောင် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေခဲ့ပါပြီ။ ‘ဘစ်ဝမ်း’ (The Big One) မတိုင်ခင်တုန်းက သူ့ရဲ့ ထောက်ခံမှုနှုန်းဟာ အောက်ခြေမှာ ကပ်နေခဲ့တယ်ဆိုတာကို ယုံတောင် မယုံနိုင်စရာပါပဲ။
ရော်နယ်က ကျွန်တော့်ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြောလာပါတယ်။ “ခင်ဗျား အခုလို စောစောစီးစီး ထွက်သွားတော့မှာ နှမြောစရာပဲ။”
“ကျွန်တော် နောက်တစ်ခေါက် ထပ်လာပါဦးမယ်။”
“ဟားဟား၊ မကြာခင်မှာ ကိုရီးယားသမ္မတနဲ့ ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာရှိတော့ အဲ့ဒီကျရင် တွေ့ကြတာပေါ့။”
စုဝေးနေကြတဲ့ လူတွေက လက်ခုပ်တီး အားပေးကြပြီး ကျွန်တော်လည်း ပြုံးပြကာ လက်ပြ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။
ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လူကြိုက်များတဲ့ အဆင့်ပါပဲ။
ဒီလို ဆက်လုပ်နေရတာက တဖြည်းဖြည်း ရှက်စရာကောင်းလာပြီး ပင်ပန်းလာတာမို့ ထွက်ခွာမယ့် ဂိတ်ထဲကို အမြန်ပဲ ဝင်လာခဲ့လိုက်ပါတယ်။ အရင်ဝင်ပြီး စောင့်နေတဲ့ တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ကို မြင်တာနဲ့ ပြောလာပါတယ်။ “ဟောလိဝုဒ် ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက်လိုပဲ။”
***
လေယာဉ်က မြောက် ပိဆိဖိတ် (North Pacific) သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းနေစဉ်မှာတော့ ကျွန်တော်ဟာ အတန်ကြာပြီးမှ စာအုပ်ဖတ်ခြင်းထဲကို မြောပါသွားခဲ့ပါတယ်။
စာအုပ်နာမည်ကတော့ ‘ရော့သ်ချိုင်းမိခ် မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်များ’ ဆိုတာပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဖတ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အကြောင်းအရာရဲ့ တစ်ဝက်လောက်က စာရေးဆရာရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုတွေ ဒါမှမဟုတ် ခန့်မှန်းတွေးတောမှုတွေ ဖြစ်နေမှန်း သဘောပေါက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အတိအကျ မသိရသေးတဲ့ အချက်အတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ပါပဲ။
ကမ္ဘာကြီးက အမျိုးမျိုးသော ကြံစည်ဖန်တီးထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ (Conspiracy theories) နဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ ဘဏ္ဍာရေးလောကမှာ အနာဆုံး ကြံစည်ဖန်တီးချက်ကတော့ ဇူးဒစ်ရှ် (Jewish) မတည်ငွေရင်းတွေက પડကွယ်မှာ ကြိုးကိုင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆပါပဲ။
ဂျူးလူမျိုးတွေက ဖက်ဒရယ် ရီဇာ့ဗ် ဘဏ် (FED) နဲ့ ဖက်ဒရယ် ရီဇာ့ဗ် ဘုတ်အဖွဲ့ (FRB) တို့ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးနဲ့ နိုင်ငံရေးကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေတယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။ ဒီကိစ္စအတွက် သူတို့ဟာ ဘရက်တန်ဝုဒ် စနစ် (Bretton Woods system) ကနေတစ်ဆင့် ဒေါ်လာကို အဓိက ငွေကြေးဖြစ်လာစေခဲ့ပြီးနောက် ရွှေ ပြောင်းလဲသုံးစွဲနိုင်မှုကို ဖျက်သိမ်းဖို့ ဖိအားပေးခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
തീർച്ചပါပဲ၊ ဒါက စာပေသဘောအရ ပြောရရင် ကြံစည်ဖန်တီးထားတဲ့ ဇာတ်လမ်း သက်သက်ပါပဲ။
ဒီလို ကြံစည်ဖန်တီးထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ လူကြိုက်များလာရတာက ဖြစ်စဉ်တွေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ ရှင်းပြနိုင်လို့ပါပဲ။
ဘဏ္ဍာရေးလောကရဲ့ အမျိုးမျိုးသော ဖြစ်စဉ်တွေဟာ အကြောင်းရင်းတွေနဲ့ အကျိုးစီးပွားများစွာနဲ့ ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ ဆက်စပ်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်တွေကို ခက်ခဲနက်နဲတဲ့ စီးပွားရေး ဝေါဟာရတွေနဲ့ ရှင်းပြမယ့်အစား ‘ဂျူးမတည်ငွေရင်းတွေရဲ့ ကြံစည်မှုတစ်ခုပါပဲ’ ဆိုတဲ့ စကားစု တစ်ခုတည်းနဲ့ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ချုပ်လိုက်နိုင်ပါတယ်။
ဒါဆိုရင် ဒီလို ကြံစည်ဖန်တီးထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေမှာ အခြေအမြစ် လုံးဝ မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။ အဲ့ဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဂျူးလူမျိုးတွေဟာ ဘဏ္ဍာရေးလုပ်ငန်းလောကထဲကို စောစောစီးစီး ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ကြီးမားတဲ့ မတည်ငွေရင်းတွေနဲ့ သြဇာအာဏာ သက်ရောက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ငြင်းမရတဲ့ အမှန်တရား တစ်ခုပါပဲ။
အဲ့ဒီအတွက် အကြောင်းရင်း အချို့ ရှိပါတယ်။
ပထမအချက်အနေနဲ့ ဂျူးလူမျိုးတွေဟာ လူမျိုးစု ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်သူတွေဖြစ်တာကြောင့် နေရာထိုင်ခင်း မကြာခဏ ပြောင်းရွှေ့ကြရပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ ဖယ်ရှားရှင်းလင်းဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုမြေယာတွေထက် အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်သွားလို့ရတဲ့ ငွေသားနဲ့ အဖိုးတန် ಲೋဟတုံးတွေကို ပိုပြီး သဘောကျ နှစ်သက်ခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါ့အပြင် ရှေးခေတ်တုန်းက ခရစ်ယာန်ဘာသာမှာ အတိုးစားစားခြင်းကို တားမြစ်ထားခဲ့ပါတယ်။ ခရစ်ယာန်ချင်း ငွေချေးပြီး အတိုးယူတာဟာ အပြစ်တစ်ခုလို့ ယူဆခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂျူးလူမျိုးတွေကတော့ ဘုရားကျောင်း ဥပဒေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတာကြောင့် အတိုးနှုန်းမြင့်မြင့်နဲ့ ငွေချေးပေးနိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီလို ငွေချေးစားတဲ့ လုပ်ငန်းဆိုတာက ဘယ်လိုမှ နာမည်ကောင်း ရနိုင်တဲ့ အလုပ်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ အရေးတကြီး အလိုရှိနေတဲ့သူတွေကို ငွေချေးပေးတာက ကောင်းတဲ့အလုပ်လို့ မြင်နိုင်ပေမဲ့၊ လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးဆိုတာက ရေအိမ်ထဲ ဝင်ခါနီးနဲ့ ထွက်လာပြီးချိန်မှာ မတူတော့ဘူးလို့ ဆိုကြစတမ်းပါပဲ။
ငွေချေးတုန်းကတော့ အတိုးနှုန်း မြင့်မားနေရင်တောင် ကျေးဇူးတင်ကြပေမဲ့၊ နောက်ပိုင်းမှာ ပြန်ဆပ်ရမယ့်အချိန် ရောက်လာတဲ့အခါကျတော့ ရင်တွေပူလာကြပါတော့တယ်။
အချိန်မီ ပြန်ဆပ်နိုင်ရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကြောင့် မဆပ်နိုင်ကြတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေလည်း မကြာခဏ ရှိတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငွေချေးလုပ်ငန်းဆိုတာက လူတိုင်းရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အခြေအနေတွေကို လိုက်ပြီး ညှိနှိုင်းပေးနေလို့မှ မရတာ။
မဆပ်နိုင်တဲ့ လူတွေဆီကနေ အဓမ္မ ငွေပြန်သိမ်းဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါမှာတော့ ဆိုးသွမ်းကြမ်းတမ်းပြီး အကြမ်းဖက်တဲ့ နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုလာကြပါတော့တယ်။
ဒါ့ကြောင့် ဂျူးလူမျိုးတွေဟာ သွေးစုပ်ဖက်မရှိ၊ သနားကြင်နာတတ်ခြင်း မရှိဘဲ ငွေကိုသာ အဓိကထားတဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အရင်းရှင်တွေဆိုတဲ့ ပုံရိပ်ကို ရရှိလာခဲ့ကြပါတယ်။
ရှိတ်စပီးယားရဲ့ ‘ဗင်းနစ်မြို့မှ ကုန်သည်’ (The Merchant of Venice) ဝတ္ထုမှာ ဂျူးငွေချေးသမား ရှိုင်းလော့ခ် (Shylock) ပါဝင်ပါတယ်။ ပင်တိုင်ဇာတ်ကောင်က ချေးထားတဲ့ငွေကို ပြန်မဆပ်နိုင်တဲ့အခါ သူက နှလုံးသားနဲ့ အနီးဆုံးနေရာက အသားတစ်ပေါင်ကို ဖြတ်ယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ (အောင်မြင်မှု မရှိခဲ့ဘဲ သူ့ဘက်ကိုပဲ ပြန်ပြီး ဒုက္ခရောက်စေခဲ့ပေမဲ့ပေါ့။)
ဒီအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အဲဒီခေတ်အခါက ဥရောပသားတွေကြားမှာ ဂျူးလူမျိုးတွေအပေါ် ထားရှိတဲ့ အမြင်ကို သိနိုင်ပါတယ်။ ဒီလို အပျက်သဘောဆောင်တဲ့ ပုံရိပ်တွေ စုပုံလာခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ဟိုကို့စ် (Holocaust) ခေါ် လူမျိုးတုံး သတ်ဖြတ်မှုကို တရားမျှတကြောင်း ပြသတဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးချခံခဲ့ရပါတယ်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကနေ့ခေတ်အထိလည်း ဂျူးလူမျိုးတွေဟာ ကြီးမားတဲ့ မတည်ငွေရင်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အဲဒီအပေါ် အခြေခံကာ အမေရိကန် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးလောကတွေမှာ ကြီးမားတဲ့ သြဇာအာဏာကို ကျင့်သုံးနေဆဲပါပဲ။ အဲဒီအထဲကမှ ဗဟိုချက်မမှာတော့ ရော့သ်ချိုင်းမိခ် (Rothschild) မိသားစု ရှိနေပါတယ်။
မင်းဆက်တွေတောင်မှ နှစ် ၁၀၀ ကျော်အောင် တည်တံ့ဖို့ ရုန်းကန်နေရတဲ့ ခေတ်ကြီးထဲမှာ မိသားစု တစ်စုတည်းက ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနဲ့ အာဏာကို နှစ်ပေါင်း ၂၅၀ ကျော်တိုင်အောင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်ဆိုတာက အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့ အချက်တစ်ခုပါပဲ။
ရှေးတုန်းကဆိုရင် ရော့သ်ချိုင်းမိခ် မိသားစုဟာ ဥရောပကိုတောင် ကြီးစိုးနိုင်လောက်တဲ့အထိ ကြီးမားတဲ့ အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီလို မဟုတ်လောက်တော့ပါဘူး။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒီနောက်ပိုင်းကစပြီး ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးဟာ မယုံနိုင်စရာနှုန်းနဲ့ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေလည်း အဲဒီအတိုင်း တိုးပွားလာခဲ့လို့ပါပဲ။ တည်ရရင် ရော့သ်ချိုင်းမိခ် မိသားစုလည်း သူတို့ရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို တိုးပွားစေခဲ့မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ တစ်ခုလုံးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ အချိုးအစားကတော့ လျော့နည်းသွားမှာ သေချာပါတယ်။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ပြောရရင်တော့ သူတို့က ကြီးမားကောင်း ကြီးမားနေလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိုးရိမ်ရလောက်တဲ့အထိတော့ မကြီးလောက်ဘူး မဟုတ်လား။
ဂျေပီမော်ဂန် (JPMorgan) ရုံးချုပ်မှာ ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဂရေ့စ် ရော့သ်ချိုင်းမိခ် (Grace Rothschild) ကို ပြန်သတိရမိပါတယ်။
သူက ကျွန်တော့်အကြောင်းကို အများကြီး သိနေပုံရတယ်… ကဲပါလေ၊ အဲဒီအကြောင်းအတွက် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။
“ဘာလုပ်နေတာလဲ။”
ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အယ်လီက အနားလေးမှာ အနီးကပ် ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
“‘ရော့သ်ချိုင်းမိခ် မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်များ’ တဲ့လား။ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလို့လား။”
“သိပ်တော့ မကောင်းပါဘူး။ ရော့သ်ချိုင်းမိခ် မိသားစုမှာ ပိုင်ဆိုင်မှု ဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲဆိုတာကို သိချင်ရုံပါပဲ။”
အယ်လီက စာအုပ်ကို တစ်ချက် လှန်လှောကြည့်လိုက်ပါတယ်။
“ဟွန်း၊ ဂျင်ဟူး က ပိုက်ဆံတွေ ပိုရှာချင်လို့လား။”
“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်မလဲ။ ကိုယ်ပိုင်ထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေတောင် မသေခင်အထိ ကုန်အောင် သုံးလို့ မနိုင်သေးတာကို၊ ထပ်ရှာပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲ။”
ကျွန်တော်က ကျွန်တော် လုပ်ချင်တာကို လုပ်နေတာပါ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချမ်းသာဆုံးလူ ဆိုပြီး တခြားသူတွေ ပြောနေကြတာတွေကိုတော့ သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားပါဘူး။
အယ်လီက ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပါတယ်။
“ဒါပေမဲ့ လူတွေရဲ့ ဆန္ဒဆိုတာက အဆုံးမရှိဘူး မဟုတ်လား။”
ကျွန်တော် သက်ပြင်းချကာ ပြုံးပြလိုက်ပါတယ်။
“အမှန်ပဲလေ။”
ဘယ်လောက်ပဲ ပိုက်ဆံတွေ ရှိနေပါစေ၊ လူတွေက ပိုပြီးတော့တောင် ရဖို့အတွက် ရုန်းကန်နေကြရဆဲဆိုတဲ့ အဖြစ်မှန်က ရှိနေတုန်းပါပဲ။
***
နမ်ဆန် (Namsan) မှာရှိတဲ့ ဆီလွန်ဟိုတယ် အသင်းဝင်များ အနားယူခန်း (Ceylon Hotel Members’ Lounge)။
ဒီနေရာက အသင်းဝင်ကတ်ပြား ရှိသူတွေသာ ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ နေရာဖြစ်ပါတယ်။ ဆီလွန်ဟိုတယ်ရဲ့ အသင်းဝင်ကြေးက ဝမ်သန်း (၈၀) ကျသင့်ပါတယ်။ ဈေးနှုန်း မြင့်မားသလိုပဲ အကျိုးခံစားခွင့်တွေကလည်း အလွန်များပြားပါတယ်။ အသင်းဝင်တွေဟာ ကြံ့ခိုင်ရေးစင်တာ၊ အပြင်ဘက် ရေကူးကန်၊ ဂေါက်သီးရိုက် လေ့ကျင့်ကွင်း၊ ရေနွေးငွေ့ခန်း၊ အသင်းဝင်များ အနားယူခန်းတို့ကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်သလို ဆီလွန်ဟိုတယ် ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဂေါက်ကွင်းတွေအတွက်ပါ ကြိုတင်စာရင်းပေးသွင်းနိုင်ပါတယ်။
ဇိမ်ခံဟိုတယ် တစ်ခုမှာရှိတဲ့ ကြံ့ခိုင်ရေးစင်တာဆိုတာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်စရာ နေရာသက်သက် မဟုတ်ဘဲ သူဌေးတွေရဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေး ဖလှယ်ရာ နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အသင်းဝင်တွေဟာ အချင်းချင်း မိတ်ဆွေဖွဲ့ကြပြီး အမျိုးမျိုးသော သတင်းအချက်အလက်တွေကို မျှဝေကြပါတယ်။
ဒီနေရာမှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးတွေရဲ့ ဇနီးသည်များကလပ်လည်း ရှိနေပါတယ်။ အသက်အရွယ် အပိုင်းအခြားကတော့ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးတွေကနေ အသက် (၂၀) ကျော် အိမ်ထောင်သစ် ကာလသားမယားတွေအထိ အမျိုးမျိုး ရှိပါတယ်။
ချုံဂွန်းဂရုပ့် (Cheongun Group) ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဟွမ်ဂျယ်ဟွန်းရဲ့ ဇနီးဖြစ်သူ ပါ့ခ်ယောင်းဂျာ။
၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေက စတင်တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ချုံဂွန်း ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းကနေ အစပြုခဲ့တဲ့ ချုံဂွန်းဂရုပ့်ဟာ လူနေတိုက်ခန်းတွေနဲ့ ရုံးခန်းတွဲလျက် တိုက်ခန်းတွေ ဆောက်လုပ်ရင်း ကြီးထွားလာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အိုင်အမ်အက်ဖ် (IMF) နဲ့ ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းတွေကြောင့် အလတ်စား ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီ အများအပြား ပြိုလဲခဲ့ရချိန်မှာတောင် သူတို့က (ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့) ကုမ္ပဏီပေါင်းစပ်ဝယ်ယူမှုတွေနဲ့ ပေါင်းစည်းမှုတွေ လုပ်ဆောင်ပြီး သူတို့ရဲ့ အတိုင်းအတာကို ပိုမိုချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အခုဆိုရင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ (၂၂) ခုမြောက်နေရာအထိ တက်လှမ်းလာနိုင်ခဲ့ပါပြီ။
ပါ့ခ်ယောင်းဂျာ အနားယူခန်းထဲကို ဝင်ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အထဲမှာ ရှိနှင့်နေကြတဲ့ အမျိုးသမီး ငါးဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထရပ်လိုက်ကြပါတယ်။
“သမ္မတကတော် ရောက်လာပါပြီလား။”
“ခရီးဝေး ရောက်လာရတာ ပင်ပန်းမှာပဲနော်။”
“ဘာလို့ အကုန်လုံး ထရပ်နေကြတာလဲ။ ထိုင်ကြပါဦး။”
အိမ်ရှင်မတွေကြားက အဆင့်အတန်း အထရာစားကိုတော့ သူတို့ရဲ့ ခင်ပွန်းတွေရဲ့ လူမှုရေး အနေအထားနဲ့ပဲ သတ်မှတ်ပါတယ်။ ပါ့ခ်ယောင်းဂျာကတော့ ဒီအုပ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်လို ဖြစ်နေပါတော့သည်။
သူတို့ဟာ ကော်ဖီသောက်ရင်း စီးပွားရေးလောကထဲမှာ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ ကောလာဟလ အမျိုးမျိုးကို ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကန်ဂျင်ဟူး အကြောင်း ခေါင်းစဉ် ရောက်ရှိလာပါတော့သည်။
“သူ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကိုရီးယားကို ပြန်လာတယ်လို့ ကြားတယ်။”
“စကားလုံး အနည်းငယ်နဲ့တင် အမေရိကန် အစိုးရအဖွဲ့ကို လှုပ်ရှားပြလိုက်တာလေ။”
“အဲဒါကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျွန်မတောင် အံ့အားသင့်သွားတာ။”
“ဘယ်တုန်းက OTK ကုမ္ပဏီက အဲဒီလောက်အထိ ကြီးမားလာတာလဲ။”
“အစတုန်းက ကြားတော့ ရယ်ချင်မိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဆီဆောင်းဂရုပ့်နဲ့ ပခုံးချင်းယှဉ်နိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်နေပြီ။”
“မကြာခင်မှာ သူတို့ကိုတောင် ကျော်တက်သွားလိမ့်မယ် ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေတောင် ထွက်နေတယ်။”
“အမလေး၊ အဲဒါဆိုရင် OTK ကုမ္ပဏီက စီးပွားရေးလောကမှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်သွားတော့မှာပေါ့။”
ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ အကြောင်း ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဒီစကားဝိုင်းက ဘယ်တော့မှ ပြီးဆုံးတော့မှာ မဟုတ်သလိုပါပဲ။
OTK ကုမ္ပဏီဟာ တရုတ်အစိုးရရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရပြီး အရေးယူပိတ်ဆို့မှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ တရုတ်ဘက်ကို အလျှော့မပေးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူးလို့ သူတို့ ထင်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး က ဒီအခြေအနေကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အမေရိကန် အစိုးရအဖွဲ့ကို လှုပ်ရှားပြခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဇိုးချားကို နည်းပညာ ခိုးယူခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံစေခဲ့ပြီး တောင်းပန်မှုနဲ့ လျော်ကြေးငွေတွေကိုပါ ရယူပေးခဲ့ပါတယ်။
ဒါဟာ ဘယ်ကုမ္ပဏီမှ အရင်က မလုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် နိုင်ငံရေးနဲ့ စီးပွားရေး စက်ဝိုင်းတွေဟာ တစ်ဖန် အံ့သြမှင်တက်သွားခဲ့ရပါတယ်။
နိုင်ငံရေးသမားတွေကတော့ နိုင်ငံရေးအာဏာဟာ ဈေးကွက်အာဏာထက် သာလွန်တယ်ဆိုတာကို အမြဲတမ်း အတည်ပြုချင်နေကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး က နိုင်ငံရေးသမားတွေရှေ့မှာ လွယ်လွယ်ကူကူ ခေါင်းငုံ့ပေးမယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် လွတ်လပ်သော ပြည်သူ့ပါတီတင်မကဘဲ အာဏာရ နယူးပိုလစ်တစ်ပါတီကပါ သူ့ကို သဘောကျ နှစ်မြို့ခြင်း မရှိကြပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘယ်သူကမှ သူ့ကို တမင်သက်သက် ရန်စဖို့တောင် မဝံ့ရဲကြတော့ပါဘူး။ ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ အနေအထားက အဲဒီလောက်အထိ ကြီးမားလှပါတယ်။
ဒီအချက်တွေက အရေးကြီးပေမဲ့ သူတို့ ကန်ဂျင်ဟူး ကို အထူးအာရုံစိုက်နေကြရတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ တခြားမှာ ရှိနေပါတယ်။
အဲဒါကတော့ သူဟာ အသက် (၂၀) ကျော်အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး အိမ်ထောင်မရှိသေးဘူးဆိုတဲ့ အချက်ပါပဲ။ ဒါဟာ သူ့နဲ့ လက်ထပ် မင်္ဂလာပွဲ ဆက်သွယ်မှု တစ်ခုခု ပြုလုပ်နိုင်မယ့် အခွင့်အလမ်း ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ဆိုလိုတာပါပဲ။
“ကန်ဂျင်ဟူး က ဘယ်သူ့ကို လက်ထပ်မလဲ မသိဘူးနော်။”
“သမီးအရွယ်ရှိတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ ရှေ့နေတွေကတော့ သူ့ကို အကဲခတ်နေကြတယ်လို့ ကြားတယ်။”
“ဘယ်သူကများ မလိုချင်ဘဲ နေမလဲ။”
အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ပါ့ခ်ယောင်းဂျာကို အနည်းငယ် သိမ်မွေ့ပျော့ပြောင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်ပါတယ်။
“ပြောရဦးမယ်၊ ယူဂျင်က ဒီနှစ် ကျောင်းပြီးတော့မှာ မဟုတ်လား။ ကန်ဂျင်ဟူး လည်း အခု အသက် (၂၀) ကျော်ပြီဆိုတော့ နှစ်ယောက်သားက လိုက်ဖက်ညီတာပဲ။ သူတို့အတွက် လူချင်းတွေ့ဆုံပေးဖို့ စီစဉ်ပေးကြည့်ရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ။”
ပါ့ခ်ယောင်းဂျာမှာ သမီးနှစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ အဲဒီအထဲကမှ သူမရဲ့ ဒုတိယသမီး ဟွမ်ယူဂျင်ဟာ နိုင်ငံရေးနဲ့ စီးပွားရေး လောကတွေမှာ ထူးကဲတဲ့ အလှအပကြောင့် နာမည်ကြီးသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။ စီးပွားရေးလောကမှာ အနာမည်အကြီးဆုံး အလှပဂေးကတော့ စီအယ်လ်ဂရုပ့် (CL Group) ရဲ့ ယန်ဟာနာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဟွမ်ယူဂျင်ကလည်း သူမထက် မညံ့လှအောင် လှပပါတယ်။
‘ငါတို့ယူဂျင်က ယန်ဟာနာထက်ကိုမှ ငယ်သေးတာပဲလေ။’
သူမရဲ့ ကျက်သရေရှိပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ အမူအယာတွေနဲ့ဆိုတော့ အခုထိ အထက်တန်းကျောင်းသူဘဝမှာ ရှိသေးရင်တောင်မှ တစ်နိုင်ငံလုံးက ချွေးမတော်ချင်လို့ ဝိုင်းဝန်း တောင်းဆိုနေကြတဲ့ ရူးသွပ်မှုတွေ ရှိနေဆဲပါပဲ။
အထူးသဖြင့် ဟွမ်အန်ဂရုပ့် (Hwaan Group) က ပိုပြီး တက်ကြွလှုပ်ရှားနေခဲ့ပါတယ်။ မူလတုန်းကတော့ သူတို့ရဲ့ ဒုတိယသားနဲ့ လက်ထပ်ပေးဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့ကြပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ကူးတွေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။
ဟွမ်အန်ဂရုပ့်ရဲ့ ဒုတိယသားက ပုတ်သင်ညို တစ်ကောင်လောက်ပဲ ရှိမယ်ဆိုရင် ကန်ဂျင်ဟူး ကျတော့ နဂါးကြီး တစ်ကောင်ပါပဲ။
ဟွမ်ယူဂျင် ကိုယ်တိုင်လည်း ဖက်စပ်လုပ်မယ့်သူက ကန်ဂျင်ဟူး ဆိုရင် စိတ်ဝင်စားပုံ ရပါတယ်။ ကျောင်းပြီးတာနဲ့ တန်းပြီး လက်ထပ်ပေးလိုက်ရင် ရရောပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား။
ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ သူမက ဘုရင်မလို နေထိုင်ပြီး ‘သမ္မတကတော်’ လို့ ခေါ်ဆိုခြင်းကို ခံရပေမဲ့ တခြားနေရာတွေမှာ ထိပ်တန်းအုပ်စု (၁၀) စုက သမ္မတကတော်တွေနဲ့ တကယ်တမ်း တွေ့ဆုံရတဲ့အခါကျတော့ သူမအနေနဲ့ ခေါင်းငုံ့ပြီး အစေခံတစ်ယောက်လို ပြုမူရပါတယ်။ အသစ်လက်ထပ်ထားကြသေးတဲ့ လူငယ်အမျိုးသမီးတွေရှေ့မှာတောင် ချော့မော့ပြောဆိုပြီး မျက်နှာသာပေးရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး သာ သူမရဲ့ သမက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းက ချက်ချင်းကို ပြောင်းလဲသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အက်စ်အက်စ်ကေဂရုပ့် (SSK Group) ရဲ့ သမ္မတကတော်ကစလို့ စီအယ်လ်ဂရုပ့် (CL Group) ရဲ့ သမ္မတကတော်အထိ အကုန်လုံးက သူမရှေ့မှာ ခေါင်းငုံ့ ရိုသေကြရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
‘ကန်ဂျင်ဟူး က ယောက်ျားလေးဆိုတော့ သူသာ ငါတို့ယူဂျင်ကို မြင်လိုက်ရင် သေချာပေါက် သဘောကျမှာပဲ။ ပြဿနာက ဘယ်လိုလုပ် လူချင်းတွေ့ဆုံဖို့ စီစဉ်ရမလဲ ဆိုတာပဲ…’
နိုင်ငံရေးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စီးပွားရေးလောကပဲဖြစ်ဖြစ် ကန်ဂျင်ဟူး ကို ပစ်မှတ်ထားနေကြတဲ့ မိသားစုက တစ်ခု မဟုတ်ရင် နှစ်ခုထက်မက ရှိနေပါတယ်။ အကယ်၍ သူတို့မှာ အိမ်ထောင်မရှိသေးတဲ့ သမီးတွေ ရှိတယ်ဆိုရင် အားလုံးက စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်လို့ ပြောလို့ ရပါတယ်။
“ကန်ဂျင်ဟူး က မိခင်တစ်ဦးတည်းရဲ့ လက်အောက်မှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတယ်လို့ ကြားတယ်။ အဲဒါကြောင့် သူ့အမေကို အဲဒီလောက်တောင် ချစ်ခင်လေးစားတာ ဖြစ်မှာပေါ့။”
“ငါလည်း အဲဒီဇာတ်လမ်းကို ကြားဖူးတယ်။ သူ့အမေရဲ့ စကားကို အကြွင်းမဲ့ နာခံတယ်လို့ ပြောကြတာပဲ။”
ပါ့ခ်ယောင်းဂျာရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်လက်သွားပါတယ်။
‘ဒါပေါ့။ ဒီလို ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေတာပဲ။ ဒါဆိုရင် ကန်ဂျင်ဟူး ရဲ့ အမေနဲ့ အရင်ဆုံး ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဖို့က ဦးစားပေး ဖြစ်လာတာပေါ့။’
အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ပြောလိုက်ပါတယ်။ “ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ပါတီပွဲကို ခေါ်လာခဲ့တဲ့ အဲဒီဖြူစင်တဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ရော သူ မတွေ့တော့ဘူးလား။”
ကန်ဂျင်ဟူး က အဖွင့်ပါတီပွဲကို ဂဲလ်ဖรེންਡ် (Girlfriend) တစ်ယောက် ခေါ်လာခဲ့ပြီး အဲဒါက စီးပွားရေးလောကမှာ ခဏလောက် ပြဿနာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ရရှိတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ သူမဟာ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ ဥပဒေရေးရာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပါတယ်။ သူမဟာ အလှအပရော အရည်အချင်းပါ ပြည့်စုံတဲ့ ထူးချွန်တဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။
ပါ့ခ်ယောင်းဂျာက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။ “ယောက်ျားလေး တစ်ယောက်က မိန်းကလေး တစ်ယောက်နဲ့ တွဲတာက အပြစ်တစ်ခုလား။ စွမ်းဆောင်ရည် ရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ဆိုရင် မိန်းကလေး ဘယ်နှစ်ယောက်နဲ့ တွဲတွဲ အရေးမကြီးပါဘူး။ လူငယ်ဘဝတုန်းက အများကြီး တွဲကြည့်ရမယ်၊ အတွေ့အကြုံ များများ ရှိမှသာ အိမ်ထောင်ကျသွားတဲ့အခါ မိသားစုအတွက် သစ္စာရှိနိုင်မှာပေါ့။”
အမျိုးသမီးတွေလည်း သူမရဲ့ စကားကို ထောက်ခံ အတည်ပြုကြပါတယ်။
“အမလေး၊ ဟုတ်ပါတယ်နော်။”
“ဟီးဟီး၊ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ သမ္မတကတော်က နားလည်တတ်သားပဲ။”
“ဒါပေါ့။ အချစ်ရေးက ဘယ်သူနဲ့မဆို တွဲလို့ရတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လက်ထပ်ဖို့ကတော့ စီးပွားရေး မိသားစုတွေအချင်းချင်း ဖြစ်သင့်တာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
“OTK ကုမ္ပဏီမှာ ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီ မရှိသေးဘူးလေ၊ အဲဒါကြောင့် ချုံဂွန်းဂရုပ့်နဲ့က အကောင်းဆုံး လိုက်ဖက်မှုပါပဲ။”
ဒါဟာ အနည်းငယ် မြှောက်ပြောဆိုတာ ဖြစ်မှန်း သိနေရင်တောင်မှ ဒီစကားတွေကို ကြားရတာ သူမကို ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှု ဖြစ်စေပါတယ်။
‘ကန်ဂျင်ဟူး သာ ငါ့ရဲ့ သမက်ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ။’
အကယ်၍ အဲဒီလိုသာ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ချုံဂွန်းဂရုပ့်ကို OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတစ်ခုအနေနဲ့ ပေါင်းထည့်ဖို့အထိ သူမ စဉ်းစားထားပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီကုမ္ပဏီကို ဆက်ခံမယ့်သူက သူမရဲ့ သမီးက မွေးတဲ့ ကလေး ဖြစ်လာမှာပဲလေ။
“ကဲပါ၊ အခုတော့ စကားပြောတာ ရပ်ပြီး ဂေါက်သီးသွား လေ့ကျင့်ကြရအောင်။”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သမ္မတကတော်။”
သူမရဲ့ စကားကြောင့် အကုန်လုံး ထရပ်လိုက်ကြပြီး ထွက်လာခဲ့ကြပါတယ်။
ဟိုတယ်ဧည့်သည်တွေပါ ဝင်လို့ရတဲ့ ကြံ့ခိုင်ရေးစင်တာနဲ့ မတူဘဲ ဂေါက်သီးရိုက် လေ့ကျင့်ကွင်းကိုတော့ အသင်းဝင်တွေသာ ဝင်ရောက်နိုင်ပါတယ်။
သူတို့ အတွင်းဘက်ကို ဝင်သွားကြတဲ့အခါ စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်နေတဲ့ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
ပါ့ခ်ယောင်းဂျာက အဆိုပါအမျိုးသမီးကို အကျင့်ပါနေကျအတိုင်း အထက်အောက် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် နာမည်ကြီး တံဆိပ်ပါပစ္စည်းများနှင့် အလှမ်းဝေးကွာလှသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ပုံစံနှင့် မိတ်ကပ်လိမ်းထားပုံမှာ ရိုးစင်းပြီး လက်များမှာ ကြမ်းတမ်းနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည့် အမှတ်အသားများ ထင်ရှားနေပြီး အလှအပပြင်ဆင်မှုအတွက် ငွေကြေးသုံးစွဲထားပုံ မပေါ်ပေ။
'ဘာလဲ၊ ဒီအစ်မကြီးက ဘယ်သူ့ဥစ္စာလဲ။ ဒီလိုအမျိုးသမီးမျိုးတောင်မှ အသင်းဝင်ခွင့် ရထားတာလား။'