အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: An Investor Who Sees The Future – Chapter 267 | NovelPing

တိုတောင်းသော အနားယူအပန်းဖြေခရီးကနေ ပြန်ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဂျင်ဟူး က အမ်အယ်လ်အမ် (MLM) ထောင်ချောက်ဆင်ထားတဲ့ ထောင်ထဲကို ဘယ်လိုရှင်းထုတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းကို ကျွန်တော် ကြားခဲ့ရတယ်။

အဲဒီဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ရင်းနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ဒုံတန် (Dongtan) အိမ်ကို ရောက်လာကြပြီး တစ်ခုခုရဖို့အတွက် ကျွန်ტော့်ကို တတွဲတွဲနဲ့ ကပ်တွယ်တောင်းပန်ခဲ့ကြတဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို သတိရမိသွားတယ်။

အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ သူတို့တွေ ငြိမ်ကျသွားကြတာမို့ သာမန်ဘဝတွေနဲ့ပဲ နေထိုင်နေကြတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့မိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေက MLM လိမ်လည်မှုကို လုပ်ကိုင်နေကြလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမိမှာလဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီအဖြစ်အပျက်ထက် ကျွန်တော် ပိုပြီးသိချင်နေတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်။

"အဲ့ဒီတော့ အဲ့ဒီကောင်မလေးနဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ"

"မင်းဟာယောင်းလား"

"အင်းလေ။ မင်း အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက သူ့ကို သဘောကျခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ဂျင်ဟူး က လက်ပိုက်လျက်သားနဲ့ ပြောလာတယ်။ "အဲ့ဒါက အရင်တုန်းကလေ။ အခုတော့ သူက ရိုးရိုးကျောင်းသူဟောင်း တစ်ယောက်ပါပဲကွာ။"

"..."

သူ တကယ်ပဲ စိတ်မဝင်စားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် စိတ်မဝင်စားဟန် ဆောင်နေတာလား။

သတင်းဌာနတွေကတော့ ဒီလိမ်လည်မှုအမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆက်လက်ဖော်ပြနေကြဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တရားလိုပြဘက်က ချက်ချင်းပဲ ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ဟမ်ဆុកဟွန်းနဲ့ ချွိုင်းနမ်ဝူတို့ နှစ်ဦးစလုံးကတော့ သဘာဝကျကျပဲ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပါတယ်။

ဟမ်ဆុកဟွန်းက တာဝန်ရှိသမျှ အားလုံးကို ချွိုင်းနမ်ဝူဆီ ပုံချပစ်ဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပြီးမှ၊ အမှန်တရားအားလုံးကို သိရှိသွားပြီးနောက်မှာတော့ သူလည်း လိမ်လည်လှည့်စားခံခဲ့ရတာပါလို့ ထွက်ဆိုခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူကမှ လက်မခံခဲ့ကြပါဘူး။

ကိုရီးယားတစ်ခွင်မှာ ရርရိုခတ်စေခဲ့တဲ့ ဒီလိမ်လည်မှုအမှုကြီး ပြီးဆုံးတော့မလို ဖြစ်လာပေမဲ့ ကျွန်ტော့်အတွက်ကတော့ ပြဿနာတစ်ခု ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲ့ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဝမ်းကွဲညီမ ကန်ဂျင်ဟူး အပါအဝင် ဆွေမျိုးတွေက ကျွန်တော့်အမေဆီကို ထပ်ပြီး ရောက်လာကြပြီး အကူအညီတွေ တောင်းခံလာကြတာပါပဲ။

သဘာဝကျကျပါပဲ၊ ကျွန်တော်တို့က သူတို့နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ကိုတောင် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပေမဲ့ သူတို့ကတော့ မလျော့သောဇွဲနဲ့ ဆက်ပြီး လာနေကြတုန်းပါပဲ။ သူတို့တွေက အရမ်းကို ညစ်ပတ်လွန်းတာကြောင့် သူတို့အပေါ် ကျွန်တော်ထားရှိဖူးတဲ့ သံယောဇဉ်တောင်မှ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာနေပါပြီ။

အဓိကကတော့ ချွိုင်းနမ်ဝူ ဖမ်းဆီးခံရတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်က ဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ။

တရားစွဲခဲ့တာက ကျွန်တော် မဟုတ်သလို၊ တရားခွင်ကို စစ်ဆေးနေတာလည်း ကျွန်တော် မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့တွေက ကျွန်တော့်ပိုက်ဆံအိတ်ထဲကနေ ပိုက်ဆံထုတ်ပြီး బాဓိသီးတွေကို လျော်ကြေးပေးလိမ့်မယ်လို့ များ မျှော်လင့်နေကြတာလား။

ဆွေမျိုးတွေကသာ ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်ტော့်အမေ ဒုံတန်အိမ်မှာ နေထိုင်တယ်ဆိုတာ လူတိုင်းအနားမှာ အားလုံး အသိဖြစ်နေပါပြီ။ ရှေးယခင်ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့ကြတဲ့ ရပ်ကွက်နေပြည်သူတွေနဲ့ မိဘများအသင်းကလည်း အိမ်ရှေ့မှာ အချိန်အတန်ကြာ ဆန္ဒပြလှုပ်ရှားနေခဲ့ကြပါတယ်။

ပိုက်ဆံလိုနေကြတဲ့ လူတွေနဲ့ ပရဟိတအဖွဲ့အမျိုးမျိုးလည်း အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။ ကျွန်တော့်အမေက ဒါဟာ သူမရဲ့သားပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး သူမမှာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် အာဏာမရှိကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့ပေမဲ့ အများစုကတော့ ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့နေကြပါတယ်။

"အပြစ်မဲ့သူကို ထောက်ခံခြင်း" ဆိုတဲ့ စကားပုံလိုမျိုးပဲ၊ လူတစ်ယောက်က ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေ လုပ်နေလို့ ဒါမှမဟုတ် အားနွဲသူဖြစ်နေရုံနဲ့ သူတို့တွေဟာ လူကောင်းတွေ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်နေမှာပါ။

အချို့လူတွေဆိုရင် ထောက်ပံ့ကြေးတွေ တောင်းဆိုပြီး သူမကို ချောင်းမြောင်းနှောင့်ယှက်ကြသလို၊ အချို့ကလည်း ပိုက်ဆံမရမချင်း ဒီနေရာကနေ မခွာဘူးဆိုပြီး အိမ်ရှေ့မှာ လဲလျောင်းဆန္ဒပြကြပါတယ်။

ငွေကြေးတောင်းဆိုတာတွေကို ဆက်လက်ငြင်းပယ်ခံရတဲ့အခါ သူတို့တွေက စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်လာကြပြီး လူတွေသေဆုံးနေကြတာနဲ့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်တွေ ပျက်စီးနေတာကို လက်ပိုက်ကြည့်နေကြတယ်ဆိုပြီး သူမကို ဝေဖန်တိုက်ခိုက်ကြပါတော့တယ်။

နားထောင်နေတဲ့ ဘယ်သူမဆို အာဖရိကမှာ ကလေးတွေ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးနေတာနဲ့ ပင်လယ်ထဲမှာ ဝေလငါးတွေ သေဆုံးနေတာတွေ အားလုံးဟာ ကျွန်တော့်အမေကြောင့်လို့ ထင်သွားလောက်ပါတယ်။

ဂျင်ဟူး က နားမလည်နိုင်တဲ့ ဟန်ပန်နဲ့ မေးလာပါတယ်။ "ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ကလည်း သူ အရင်တုန်းက ဝယ်ထားတဲ့ အိမ်ငယ်လေးထဲမှာပဲ ဆက်နေနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲ့ဒီမှာက အဲ့လိုပြဿနာမျိုးတွေ မရှိဘူးလား"

"ငါလည်း သိချင်တာပဲ"

ဒါပေမဲ့ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် က မြို့ငယ်လေးမှာ နေတာလေ။ သူသာ အယ်လ်အေ (LA) ဒါမှမဟုတ် နယူးယောက်လိုမျိုး ကြီးမားတဲ့ မြို့ကြီးတွေမှာ နေမယ်ဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

တကယ်တော့ လူတွေနေထိုင်ရာ အရပ်ဒေသတွေက အတူတူပါပဲ။ ခင်ဗျားသာ အောင်မြင်လာပြီဆိုတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တစ်ခါမှ မသိဖူးတဲ့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ မိတ်ဆွေတွေက မှိုလိုပေါက်ပြီး နေရာတိုင်းမှာ ပေါ်ထွက်လာတတ်ကြပါတယ်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှာဆိုရင် ပြည်နယ်ဥပဒေတွေအရ ထီပေါက်သူတွေရဲ့ မျက်နှာနဲ့ အမည်ရင်းတွေကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ပြသရပါတယ် (ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ တကယ်ပေါက်တဲ့သူတွေကို ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် တရားမျှတမှုနဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုကို ပြသဖို့လို့ ဆိုကြပေမဲ့ ရောင်းအားကို ပိုတက်လာစေချင်တဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ခုနဲ့ ပိုတူပါတယ်)။ သူတို့ရဲ့မျက်နှာတွေ လူသိများသွားပြီဆိုတာနဲ့ အမျိုးစုံတဲ့ လူတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကနေ ဝိုင်းအုံလာကြပါတော့တယ်။

ဂျင်ဟူး နဲ့ ကျွန်တော်လည်း ဒုံတန်ကို ဆင်းသွားပြီး အမေကို တိုက်တွန်းပြောဆိုခဲ့ကြတယ်။ "အမေ ဒီအိမ်မှာ အမှတ်တရတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ အခုတော့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် မထင်ဘူးလား"

လူတွေ အဆောက်အအုံထဲကို ဝင်လာလို့မရအောင် ကျွန်တော်တို့ ပိတ်ဆို့လို့ရပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆမ်ဆောင်းဒုံအိမ်ကလည်း လုံခြုံရေး အထူးတင်းကြပ်ထားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအိမ်က သာမန်အိမ်တစ်လုံးအနေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာဖြစ်လို့ လုံခြုံရေးနဲ့ ကာကွယ်ရေးအတွက် မသင့်တော်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အိမ်ရဲ့ဘေးဘီနဲ့ နောက်ဘက်က အိမ်တွေကိုပါ ဝယ်ယူပြီး လုံခြုံရေး အဆောက်အအုံတွေအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြပေမဲ့ အဲဒါကလည်း ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေပါတယ်။

ကိုယ်ရံတော်တွေသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ပြဿနာတွေက 진작တည်းက ဖြစ်နှင့်ပြီးလောက်ပါပြီ။

"တကယ်လို့ မဟုတ်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ခေတ္တခဏ အခြားနေရာတစ်ခုခုမှာ သွားနေပေးပါ။ ဒီအိမ်ကိုတော့ အစောင့်ကို ထားခဲ့လိုက်မယ်"

အမေက အကြာကြီး စဉ်းစားတွေးတောနေပြီးနောက်မှာ ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့ပါတယ်။ "အေးလေ ကောင်းပြီ။ လူတွေအများကြီး လာနေကြတာနဲ့ အနီးအနားက ဈေးကိုသွားဖို့တောင် အဆင်မပြေတော့တာနဲ့ ငါ့မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရတာ အတော်ကြာပြီ။ တကယ်တော့ အဲ့လိုလုပ်တာ ပိုကောင်းမှာပါပဲ"

"အမေ ကောင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တာပါပဲ"

ကျွန်တော်တို့လည်း အိမ်ကိုဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာဖွေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီး လောလောဆယ်မှာတော့ အရင်တစ်ခါလိုမျိုး နမ်ဆန် ဆေးလွန်ဟိုတယ် (Ceylon Hotel Namsan) ကို သူမရဲ့ နေရပ်အဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့ပါတယ်။

အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် (CEO) အင်ဆူမီကို အမေကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုခဲ့တဲ့အခါမှာ သူမနဲ့အတူ အစားအသောက်အတူစားမယ့်သူနဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းအတူလုပ်မယ့်သူ ရှိလာပြီဖြစ်လို့ ပျော်ရွှင်နေကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။

***

လျှပ်စစ်ကား စက်မှုရှုပ်ထွေးဇုန် (Industrial Complex) စီမံကိန်းကတော့ ချောမွေ့စွာနဲ့ ရှေ့ဆက် တိုးတက်နေခဲ့ပါတယ်။

ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ဟာ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး အိုင်တီဟာ့ဒ်ဝဲ ထုတ်လုပ်သူဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အွန်းဆောင်း မော်တာ့စ် (Eunsung Motors) ကလည်း တစ်နှစ်ကို ယာဉ်အစီးရေ ၉ သန်းကျော် ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ မော်တော်ကား ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ ငွေကြေးအရင်းအနှီးနဲ့ နည်းပညာတွေသာ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့တွေဟာ အနာဂတ် မော်တော်ကားလုပ်ငန်းကို အမှန်တကယ် ဦးဆောင်သွားနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

စက်မှုဇုန် တည်နေရာတွေအဖြစ် ကိုရီးယားနိုင်ငံက ဂွန်းဆန် (Gunsan) မြို့နဲ့ ပြည်ပနိုင်ငံဖြစ်တဲ့ ဗီယက်တန် (Vietnam) တို့ကို ရွေးချယ်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဗီယက်နမ်အစိုးရဆိုရင် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့အတွက် သီးသန့်ဌာနတစ်ခုကိုတောင် ဖွဲ့စည်းပေးခဲ့ပါတယ်။

ယင်းအစား ကိုရီးယားနိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေကတော့ လေးကန်နှေးကွေးနေခဲ့ပါတယ်။ ကိုရီးယား ဂျီအမ် (GM) က အမြတ်အစွန်း ကျဆင်းလာတာကို အကြောင်းပြပြီး ဂွန်းဆန် စက်ရုံကို ပိတ်သိမ်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာတောင် ဖြစ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ရောင်းချသွားမယ်လို့ ကြေညာခဲ့ကြပေမဲ့၊ ကျွန်တော်တို့က ဝယ်မယ်လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါကျတော့ သူတို့စကားကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ ပြောင်းလဲပြောဆိုလာကြပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ ထုတ်လုပ်မှုကို ပြန်လည်စတင်နိုင်ခြေ ရှိသေးတယ်လို့ ဆိုလာကြပါတယ်။

လက်ရှိစက်ရုံတွေရဲ့ လည်ပတ်နှုန်းတောင်မှ ရာခိုင်နှုန်း ၇၀ မပြည့်မီသေးတဲ့ အခြေအနေမှာ အဲဒီလို ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့တွေက တစ်ပြားဖိုး ပိုရဖို့အတွက် ကြွားဝါပြောဆိုနေကြခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာလည်း ဆုံးရှုံးစရာ ဘာမှမရှိတာကြောင့် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကာလအတွင်းမှာ အရောင်းအဝယ် လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို ဆက်မလုပ်ဘူးဆိုရင် စက်မှုဇုန်ကို တခြားနေရာကို ရွှေ့ပြောင်းပစ်မယ်လို့ ပြောဆိုခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီအခါကျမှ ဂွန်းဆန်မြို့တော်နဲ့ ကိုရီးယား ဖွံ့ဖြိုးရေးဘဏ်တို့က ကြားဝင်ညှိနှိုင်းမှုတွေကို တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင်လာကြပါတော့တယ်။

ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စီးပွားရေး သုတေသနဌာနရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ ရောင်းအား ခန့်မှန်းချက်ကို လက်ရှိအဆင့်ရဲ့ နှစ်ဆအထိ မြှင့်တင်နိုင်ပါတယ်" လို့ ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက လျှပ်စစ်ကားစက်ရုံနဲ့ တီအက်စ် (TS) ကုမ္ပဏီရဲ့ ဘက်ထရီစက်ရုံတို့လည်း ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်လာပြီး ထုတ်လုပ်မှုကို စတင်တော့မှာဖြစ်သလို၊ ဆီယိုဆောင်း အက်စ်ဘီ (Seosung SB) ကလည်း ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းကို ပြောင်းလဲခြင်းအားဖြင့် OTK ဘက်ထရီတွေရဲ့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မှုကို စတင်ခဲ့ပါပြီ။

အွန်းဆောင်း မော်တာ့စ် ကလည်း စက်မှုဇုန်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ ပြုလုပ်တာအပြင် ထုတ်လုပ်မှုပမာဏ လျော့နည်းသွားတဲ့ ပြည်တွင်းပြည်ပ စက်ရုံတွေကိုလည်း လျှပ်စစ်ကားစက်ရုံတွေအဖြစ် အسرန်အဆန်း ပြောင်းလဲခဲ့ကြပါတယ်။

အခုဆိုရင် ထုတ်လုပ်ရေးဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံတွေ အလုံအလောက် ဖြည့်ဆည်းပြီးသွားပြီဖြစ်လို့ ကျန်ရှိနေတာက ထုတ်လုပ်ပြီး ရောင်းချဖို့ပါပဲ။

ဂျင်ဟူး က အပြုံးနဲ့ ပြောလာပါတယ်။ "အခုတော့ ပိုက်ဆံရှာဖို့ပဲ ကျန်တော့တာပေါ့ကွာ"

***

တရုတ်နိုင်ငံ၊ ဘေဂျင်းမြို့။

အာဖရိกန်ခေါင်းဆောင်များ၏ ထိပ်သီးအစည်းအဝေးမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော သမ္မတ ကျန်းဖިންဟွာ သည် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန ဒုတိယဝန်ကြီး လီဇွဲ့ဝေ ထံမှ အစီရင်ခံစာကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

၎င်းမှာ OTK ကုမ္ပဏီမှ ဦးဆောင်အကောင်အထည်ဖော်နေသော လျှပ်စစ်ကား စက်မှုဇုန်စီမံကိန်းနှင့် ပတ်သက်နေသည်။

“ဒီကိစ္စက ဘယ်လောက်အထိ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လဲ”

“ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု နည်းပညာနဲ့ ဘက်ထရီနည်းပညာပိုင်းမှာဆိုရင် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီတွေထက် အများကြီး သာလွန်နေပါတယ်။ အကယ်၍သာ ကျွန်တော်တို့ဘက်က အမြန်တုံ့ပြန်မှု မလုပ်ဘူးဆိုရင် ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်”

မော်တော်ကားဆိုသည်မှာ လုပ်သားအင်အား အများအပြားလိုအပ်သလို နည်းပညာလည်း အလွန်အမင်း လိုအပ်သည့် လုပ်ငန်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် စက်မှုလုပ်ငန်းနှင့် စစ်ရေးအရပါ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အခြေခံကုန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ပေသည်။

လက်ရှိတွင် မော်တော်ကားဈေးကွက်ကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ဂျာမနီ၊ ဂျပန်နှင့် တောင်ကိုရီးယားတို့က ဦးဆောင်နေကြသည်။

တရုတ်နိုင်ငံသည်လည်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒ ကျင့်သုံးချိန်မှစ၍ မော်တော်ကားကဏ္ဍတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို မည်သည့်အခါကမျှ နှမြောတွန့်တိုခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း ပြည်တွင်းဈေးကွက်တွင်သာ ရောင်းအားကောင်းခဲ့ပြီး နိုင်ငံတကာတွင်မူ နာမည်တစ်လုံးဖြင့် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်း လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

တရုတ်နိုင်ငံသည် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့် လျှပ်စစ်ကားများနှင့် ဘက်ထရီစက်မှုလုပ်ငန်းကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အစိုးရအဆင့်မှ အခွန်ငွေ ထောက်ပံ့မှုများကို အမြောက်အမြား ရေလိုသုံးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နောက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံကျန်ရစ်တော့မည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြီးမားဆုံး အကြောင်းရင်းမှာ OTK ကုမ္ပဏီပင် ဖြစ်ပေသည်။

OTK ကုမ္ပဏီသည် CarOS ကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး OTK ဘက်ထရီများကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြင့် အနာဂတ်မော်တော်ကားများအတွက် အဓိကကျသော နည်းပညာနှစ်ရပ်ဖြစ်သည့် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုနှင့် ဘက်ထရီတို့ကို ခိုင်မာစွာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

ပေကျင်းတက္ကသိုလ်နှင့် ဆင်ဟွာတက္ကသိုလ်တို့မှ ပညာရှင်များသည် OTK ဘက်ထရီများကို ဝယ်ယူစမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့ကြပြီးနောက် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။ ပမာဏကို နှစ်ဆကျော်မြှင့်တင်ရင်းနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် တည်ငြိမ်မှုကိုပါ အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းရှိသည့် အနေအထားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ဆိုရလောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေပေပြီ။

ဤအကြောင်းရင်းကြောင့် ရှိရင်းစွဲ ဘက်ထရီများဖြစ်ကြသည့် LFP ဖြစ်စေ၊ NCM ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိ ၎င်းတို့ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သမျှ အရာရာတိုင်းသည် အလကားအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သမ္မတ ကျန်းဖިންဟွာ က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည် - “လက်ရှိ မော်တော်ကားစက်မှုလုပ်ငန်းမှာ နောက်ကျကျန်ခဲ့ရင်တောင်မှ တရုတ်နိုင်ငံအနေနဲ့ အနာဂတ်ကားကဏ္ဍမှာတော့ ဦးဆောင်မှုကို ရယူရမယ်။ တရုတ်နိုင်ငံ နောက်ကျကျန်ခဲ့တဲ့အခါ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာ ခင်ဗျား မသိဘူးလား”

“သိပ်သိတာပေါ့ဗျာ”

ချင်မင်းဆက် (Qing Dynasty) အချိန်အထိ တရုတ်နိုင်ငံသည် ကျယ်ပြောလှသော အင်ပါယာကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် အာဏာအရှိဆုံး နိုင်ငံလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စက်မှုတော်လှန်ရေးအပြီးတွင် အနောက်အုပ်စု အင်အားကြီးနိုင်ငံများ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာချိန်၌ တရုတ်နိုင်ငံမှာ ကမ္ဘာ့ရေစီးကြောင်းနောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ပြိုလဲမှုပေါင်းများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလေသည်။

ဘိန်းစစ်ပွဲများ၊ ဂျပန်တို့၏ ကျူးကျော်မှု၊ တရုတ်ပြည်တွင်းစစ် စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဂျပန်တို့ကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကွန်မြူနစ်ပါတီက ပြည်တွင်းစစ်တွင် အနိုင်ရကာ တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ အရှိန်အဟုန်မြှင့်တင်ရေး လှုပ်ရှားမှု (Great Leap Forward) နှင့် ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေးတို့ ကျရှုံးခဲ့ရပြန်ရာ အကျပ်အတည်းနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြန်သည်။

တရုတ်နိုင်ငံ ကမ္ဘာ့စင်မြင့်ထက်သို့ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ ၂၀ ရာစုနှောင်းပိုင်း ကာလများတွင် ဖြစ်သည်။ တိန့်ရှောင်ဖိန် (Deng Xiaoping) က ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒကို စတင်ဖော်ဆောင်ခဲ့ချိန်မှစ၍ တရုတ်နိုင်ငံသည် ကမ္ဘာ့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများနှင့် နည်းပညာများကို မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သောနှုန်းဖြင့် စုပ်ယူခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများအကြားတွင် ၂၀08 ခုနှစ်၌ အမေရိကန်ဦးဆောင်သော ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကြီး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နိုင်ငံတိုင်းလိုလိုတွင် အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများ အလွန်အမင်း ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး ငွေကြေးဆိုင်ရာ အቋအအုံများမှာလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဒေဝါလီခံသွားခဲ့ကြသည်။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးေရာက်ယှက်နေချိန် ဤကဲ့သို့သော အချိန်အခါမျိုးတွင် တရုတ်နိုင်ငံက ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ယိုင်နဲ့နေချိန်၌ တရုတ်နိုင်ငံသည် မြင့်မားသော တိုးတက်မှုကို ဆက်လက်ရရှိခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့ မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့်ပင် ဂျပန်နှင့် ရုရှားတို့ကို ကျော်တက်ကာ G2 အဖြစ် ခံ့ညားစွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အဲ့ဒါက အကုန်ပါပဲ။ ကမ္ဘာ့ဟေဂီမိုနီ (ကမ္ဘာ့စိုးမိုးရေးအာဏာ) ကတော့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ လက်ထဲမှာသာ ဆက်လက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားက တရုတ်နိုင်ငံသည် ၁၀ နှစ်အတွင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကို ကျော်တက်သွားလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။ ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ဖြစ်ပွားပြီးပြီးချင်း ကာလများတွင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော အဆိုပြုချက်များကို တင်ပြခဲ့ကြသည့် စီးပွားရေးပညာရှင်များ အတော်အတန် ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု က ငွေကြေးအကျပ်အတည်း၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုမှ ပြန်လည်နာလန်ထူလာပြီး ဟေဂီမိုနီအာဏာကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ချိန်တွင် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းမှာမူ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာခဲ့သည်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးမူဝါဒကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သော ဘောင်ပါ (Baoba - စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှုန်း ၈ ရာခိုင်နှုန်းကို ထိန်းသိမ်းရန် မူဝါဒ) မှာလည်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက စွန့်ပစ်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး ယခုအခါတွင် ၇ ရာခိုင်နှုန်းတောင် အာမခံချက်ပေးနိုင်ရန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ (ထိုအချက်ပင်လျှင် ညွှန်းကိန်းအမျိုးမျိုးကို ဇယားခေါက်ကာ နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုပြင်ဖန်တီးပြီးမှသာ နီးပါးလောက် ရရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်)။

ထိုကာလအတွင်း တရုတ်နိုင်ငံသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကို မှီနိုင်ရန်အတွက် ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီများနှင့် နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို မည်သည့်အခါကမျှ နှမြောတွန့်တိုခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဤကျေးဇူးကြောင့် ၎င်းတို့သည် ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းအများစုကို လိုက်မီနိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အိုင်တီနှင့် အဆင့်မြင့်နည်းပညာ ကဏ္ဍများတွင် နည်းပညာကွာဟချက်မှာ ပိုမို၍ပင် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကဲ့သို့သော ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖြစ်ရပ်မျိုး မပေါ်ပေါက်လာမချင်း ဤကွာဟချက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်မျိုး တကယ်ပင် ဖြစ်ပွားလာခဲ့သည်။

အဲ့ဒါကတော့ ဘစ်ဂ်ဝမ် (The Big One) ပင်တည်း!

ငွေကြေးနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတို့မှာ စီးပွားရေး၏ မဏ္ဍိုင်ကြီး နှစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ နယူးယောက်မြို့၏ ဝေါလ်စထရိ သည် အမေရိကန်ငွေကြေးစနစ်၏ ဗဟိုချက်မဖြစ်သကဲ့သို့ ဆီလီကွန်ဗယ်လီ (Silicon Valley) သည်လည်း အမေရိကန်၏ အဆင့်မြင့်နည်းပညာ စက်မှုလုပ်ငန်းများ စတင်ပေါက်ဖွားရာ ပင်မရိပ်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဘစ်ဂ်ဝမ် ကြောင့် ဆီလီကွန်ဗယ်လီမှာ အကြွင်းမဲ့ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာတွင် အလုပ်လုပ်နေကြသူ အများစုမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြီး ကုမ္ပဏီများမှာလည်း အဆောက်အအုံများ ဆုံးရှုံးသွားသည်မှလွဲ၍ ကျန်သည်များ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် နေရာဒေသအသီးသန့်သို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ အခြားဆီလီကွန်ဗယ်လီတစ်ခုကိုပါ ဖန်တီးနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

သမ္မတ ကျန်းဖިންဟွာ က သူ့စိတ်ထဲတွင် လျှာသံသဲ့သဲ့ဖြင့် မြည်တမ်းလိုက်သည်။ 'အဲဒီတုန်းကသာ သူတို့တွေ အားလုံး သေသွားခဲ့ကြရင် ပိုကောင်းမှာ'

အကယ်၍သာ ထိုသို့ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက အမေရိကန်၏ စက်မှုဆိုင်ရာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမှာ ၁၀ နှစ်ခန့် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အမေရိကန်နိုင်ငံအတွင်းပိုင်း၌လည်း အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးပွေလီမှုကြီးထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ထိုကွာဟချက်အကြားတွင် တရုတ်နိုင်ငံအနေဖြင့် ကမ္ဘာ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာရန် အလားအလာ အပြည့်အဝ ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဘစ်ဂ်ဝမ် က အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဘယ်ကြောင့် အသန်မာဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်နေရသည်ကိုသာ ထပ်မံအတည်ပြုပြသပေးခဲ့လေသည်။

'သာ ကန်ဂျင်ဟူး သာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်……'

စဉ်းစားကြည့်လျှင် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်ပါက ကန်ဂျင်ဟူး ကြောင့် လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်မှာ တစ်ခုတလေတည်းတော့ မဟုတ်ပေ။

OTK ကုမ္ပဏီသည် ဘစ်ဂ်ဝမ် မဖြစ်ပွားမီကတည်းက တရုတ်ကုမ္ပဏီများထံမှ သံမဏိ၊ ကြေးနီ၊ സിမင်တ္တိ စသည်တို့ကို သတ်မှတ်ဈေးနှုန်းများဖြင့် ကြီးမားလှသော ပမာဏကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဘစ်ဂ်ဝမ် ဖြစ်ပွားပြီးနောက်တွင် ကုန်ကြမ်းဈေးနှုန်းများ ရုတ်တရက် အဆမတန် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် သံမဏိနှင့် ကြေးနီဈေးနှုန်းများမှာ နှစ်ဆကျော်အထိ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။

သံရိုင်းနှင့် သတ္တုတွင်းထွက်ပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများလည်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး တရုတ်ကုမ္ပဏီများမှာ အမြတ်အစွန်းများ ရရှိမည့်အစား ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့အနေဖြင့် စာချုပ်ကို ဖျက်သိမ်း၍လည်း မရပေ။ အကြောင်းမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ထံသို့ ထိုပမာဏအားလုံးကို ကန်ဂျင်ဟူး က လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ သာမန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်းသာဆိုလျှင် တစ်မျိုးပေါ့၊ သို့သော် အမေရိကန်အစိုးရနှင့် ချုပ်ဆိုထားသော စာချုပ်ကိုမူ သူတို့အနေဖြင့် မဖျက်သိမ်းနိုင်ပေ။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက ဒေဝါလီခံရနိုင်သည်ဟု အသနားခံကာ ဆုံးရှုံးမှုများကို မနည်းသလို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့မည့် ဈေးနှုန်းအဆင့်သို့ အကျပ်အတည်းကြားမှပင် မနည်းညှိနှိုင်းခဲ့ရသော်လည်း ကုမ္ပဏီများ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်ပါက ကြီးမားသောအမြတ်အစွန်းများကို ရရှိမည့် ရွှေ ကဲ့သို့ ရွှေရောင်အခွင့်အရေးကြီးကို လွှတ်ချလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

သမ္မတ ကျန်းဖިންဟွာ သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်လိုက်သည်။

ထုံးစံအတိုင်းပင် ပေကျင်းမြို့၏ ကောင်းကင်ယံမှာ မီးခိုးရောင်သမ်းနေသည်။ လေထုညစ်ညမ်းမှုကြောင့် လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းရှိ အဆောက်အအုံကိုပင် အရှင်းသား မမြင်ရပေ။

“OTK ကုမ္ပဏီကို တရုတ်ဘက်ခြမ်းကို ဆွဲဆောင်လို့ မရဘူးလား”

ဒုတိယဝန်ကြီး လီဇွဲ့ဝေ က ပြောကြားခဲ့သည်မှာ - “ကျိုးအော်တို (Zhou Auto) က သူတို့နဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်”

ကမ္ဘာပေါ်တွင် လျှပ်စစ်ကားများကို အများဆုံး ထုတ်လုပ်ပြီး ရောင်းချနေသည့်နိုင်ငံမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မဟုတ်ဘဲ တရုတ်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ အန်ဖုန်း အများဆုံး ရောင်းချရသည့် နိုင်ငံမှာလည်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မဟုတ်ဘဲ တရုတ်နိုင်ငံပင် ဖြစ်သည်။

မည်သည့်ကုမ္ပဏီကမျှ တရုတ်နိုင်ငံဆိုသည့် ကြီးမားလှသောဈေးကြီးကို စွန့်လွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

***

ကျွန်တော်သည် ကုမ္ပဏီတွင် မထင်မှတ်ထားသော ဧည့်သည်တစ်ဦးကို လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။

သူ့မှာ အသက် ၅၀ ကျော်ကျော်အရွယ် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ထူးခြားချက်မှာ အလွန်တရာ အရပ်ပုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဖረနပ်ဖိနပ် (Heels) စီးထားလျှင်တောင်မှ သူ၏အရပ်မှာ ၁၆၀ စင်တီမီတာ မကျော်လွန်ေသာ ပုံစံမျိုး ရှိနေသည်။

သူ့မှာ ကိုယ်ခန္ဓာ ငယ်သေးသော်လည်း မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများကမူ ခက်ခဲပင်ပန်းမှု အမျိုးမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည့် ရင့်ကျက်သော ဝါရင့်သူတစ်ဦးအဖြစ် ထင်ဟပ်နေပေသည်။

သူက ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း တောင့်တင်းသော အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြင့် “တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် CEO ကန်ဂျင်ဟူး ဗျာ။ ကျွန်တော်ကတော့ ကျိုးအော်တို ရဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ရိချန်း ပါ” ဟု ပြောဆိုသည်။