လုပ်ငန်းခွင်မှ စောစောထွက်လာကာ အိမ်သို့ဝင်၍ ခရီးဆောင်အိတ်ကို သိမ်းဆည်းပြီး Grand Dayton ဟိုတယ်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် မောင်းလာခဲ့လိုက်သည်။
ဟိုတယ်ရှေ့တွင် ကားရပ်ထားပြီး ခဏစောင့်နေလိုက်ရာ အဲလီက ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဆွဲလျက် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမက မိုးပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဒူးဆစ်အောက်အထိ ရှည်သောစကတ်အောက်တွင် သူမ၏ ရှည်လျားသွယ်လျသော ခြေတံများကို မြင်နေရသည်။ ဖိနပ်အမြင့်အစား Converse All-Stars ဖိနပ်ကို စီးထားပြီး သူမ၏ ဝတ်စုံနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်လှပေသည်။
အဲလီက သူမ၏ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ကားနောက်ဖုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ကားပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။
"စောင့်ရတာ ကြာပြီလား"
"ဟင့်အင်း၊ ကိုယ် အခုမှ ရောက်တာပါ"
သူမ၏ ဆံပင်ဖျားလေးတွေက ရေချိုးပြီးစအတိုင်း အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသည်။ သူမက မိတ်ကပ် အပေါ့စားသာ လိမ်းထားပြီး ငွေရောင်နားကပ်နှင့် ဆွဲကြိုးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ကျွန်တော် သူမအား စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။
"ဒီနေ့တော့ အဲလီရဲ့ အလှက ပုံမှန်ထက် ပိုတောက်ပြောင်နေပါလား"
ထိုအခါ အဲလီက ကျွန်တော့်ပါးပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ နမ်းလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဂျင်ဟူး လည်း အရမ်းကြည့်ကောင်းနေတာပဲ"
ကျွန်တော် ကားစက်ကို စတင်နှိုးလိုက်သည်။
"လေဆိပ်သွားတဲ့လမ်းမှာ ကားကြောကျပ်တာမျိုး သိပ်မရှိလောက်ဘူး မဟုတ်လား"
"နောက်ကျရင်လည်း သူတို့ စောင့်နေမှာပါပဲ"
"အမေရော ဘယ်လိုနေလဲ"
"သမီ အစောက ဖုန်းဆက်ပြီးပြီ၊ သူ ထွက်လာနှင့်ပြီလို့ ပြောတယ်"
ရှင်လွန်ဟိုတယ် (Sillon Hotel) ရှိ M Pizza ၏ ဂျယ်ဂျူ (Jeju) ကိုင်းခွဲကို မနက်ဖြန်တွင် ဖွင့်လှစ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ အပန်းဖြေစခန်းပုံစံဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဂျယ်ဂျူကိုင်းခွဲသည် နမ်ဆန်ရှိ ပင်မဌာနချုပ်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားပေသည်။
အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် လင်ဆူမီ (Lim Su-mi) သည် ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ရန် ဂျယ်ဂျူကျွန်းသို့ သွားရောက်မည်ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်အမေကိုလည်း ခေါ်ဆောင်သွားရန် အကြံပြုခဲ့သည်။
ကျွန်တော်လည်း အလုပ်ပြီးသည်နှင့် ခရီးထွက်ရန် စဉ်းစားနေပြီးသားဖြစ်ရာ အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ်သွားသည်။ မကြာသေးမီက ငွေကြေးလောကတွင် အဓိကပြဿနာကြီးကြီးမားမား မရှိသလို ဌာနမှူးကလည်း အချိန်မှန် အလုပ်ဆင်းသောကြောင့် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှာလည်း တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းနေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အဲလီကပါ လိုက်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဲလီက စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ပေါ်လေသည်။
"အဲလောက်တောင် ပျော်နေတာလား"
"ပျော်တာပေါ့။ သမီ ဂျယ်ဂျူကျွန်းကို အမြဲတမ်း သွားချင်နေတာ။ ဂျင်ဟူး က အရင်က သွားဖူးတယ် မဟုတ်လား"
"နှစ်ခါ သွားဖူးတယ်။ တစ်ခါက ကျောင်းနဲ့သွားတာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခါက မိသားစုနဲ့ သွားတာ။ ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုတော့ ကောင်းကောင်းတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး"
"ဂျယ်ဂျူကျွန်းမှာ ရေငုပ်သမားတွေကြားထဲ နာမည်ကြီးတဲ့ ရေငုပ်နေရာတွေ အများကြီးရှိတယ်"
အဲဒီနေရာတွေကို လေ့လာဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ရေယာဉ်ငယ် (Yacht) တစ်စင်းကိုပင် ငှားရမ်းထားကြသည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ အဲလီတွင် ရေယာဉ်ငယ် မောင်းနှင်ခွင့်လိုင်စင်နှင့် PADI ရေငုပ်နည်းပြ အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူမက ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ပါဝင်သမျှ အရာမှန်သမျှကို အလွန်နှစ်သက်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
"စကူဘာ ရေငုပ်တာလည်း မလုပ်ဖြစ်တာ ကြာပြီ။ အခုတည်းက တကယ်ကို မျှော်လင့်နေမိပြီ"
"ကိုယ်ကတော့ တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးဘူး"
အဲလီက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဂျင်ဟူး က သမီ့ကို ယုံကြည်ပြီး စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ နောက်ကနေ လိုက်လာရင် ရပြီ။ အကုန်လုံးကို သမီ သင်ပေးမယ်"
"……အင်းလေ"
သူ့ရဲ့ တက်ကြွနေတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ တစ်မျိုးကြီးပဲ၊ တော်တော် ရုန်းကန်ရတော့မယ့်ပုံပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွန်အားတွေကရော နိုင်ပါ့မလား။
"တက်ဂယူကရော ဘာလို့ မလိုက်လာတာလဲ"
"သူက အိမ်မှာပဲ နားမယ်လို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ သူ့မိဘတွေက နူးနားရဲ့ အိမ်ကို တက်လာကြမှာတဲ့"
"အာ ဟုတ်လား။ ဂျက်စီကာ က အိမ်သစ်ကြီးကို သဘောကျမှန်း တက်ဂယူ သိရဲ့လား"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"တက်ဂယူက အိမ်ရှာတာနဲ့ အိမ်ကို ပြင်ဆင်တာမှာ အတော်လေး အားထုတ်စိုက်ခဲ့တာလေ"
ကိုယ်ဝန်ရှိနေတဲ့ အစ်မဖြစ်သူအတွက် အိမ်ဝယ်ပေးပြီး၊ တန်ဖိုးအားဖြင့် ထရီလီယံချီရှိတဲ့ ရှယ်ယာတွေကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့တယ် (သူပေးတုန်းကတော့ ဘီလီယံ ၂၀ ဝန်းကျင်လောက် ရှိခဲ့ပေမဲ့ပေါ့)။ အဲဒီလို မောင်နှမမျိုးကို ရှားရှားပါးပါးပဲ တွေ့ရမှာပါ။
အဲလီက ခေါင်းညိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဂျက်စီကာ လည်း သူ့မောင်လေးကို အများကြီး စိုးရိမ်နေပါတယ်။ သူမောင်လေး ချစ်သူရည်းစား ထားစေချင်နေတာ။ အာ! ဒါနဲ့ တက်ဂယူက အမျိုးသမီးတွေကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူးလားဟင်"
"ဘယ်ဖြစ်မလဲ"
ယောက်ျားလေး အများစုလိုပဲ တက်ဂယူလည်း အမျိုးသမီးတွေကို သဘောကျတာပေါ့။
"ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဝန်ထမ်းတွေထဲမှာ တက်ဂယူကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ မိန်းကလေးတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ"
အဲဒီစကားကို ကြားတော့ ကျွန်တော် အံ့သြသွားသည်။
"တကယ်လား"
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှာ အလုပ်လုပ်တယ်ဆိုတာ ငွေကြေးလောကရဲ့ ထိပ်တန်း ၁ ရာခိုင်နှုန်းထဲမှာ ရှိနေတာနဲ့ အတူတူပဲလေ။ ပြီးတော့ အဲဒီမိန်းကလေးတွေက တက်ဂယူကို စိတ်ဝင်စားကြတယ်ပေါ့။
"သူက အမြဲတမ်း အားကစားဝတ်စုံနဲ့ ဖိနပ်ပျော့ပဲ စီးထားတာလေ"
"သူ့ပုံစံက ရိုးရှင်းပြီး ထူးခြားတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဟန်ပန် ရှိတယ်လို့ သူတို့က ပြောကြတာပဲ"
"အာ……"
ပိုင်ဆိုင်မှုတွေက ထရီလီယံချီ ရှိနေတော့ အဲဒါကလည်း ကိုယ်ပိုင်ဟန်ပန်တစ်ခု ဖြစ်လာတာပေါ့လေ။ သူဌေးဖြစ်နေရင် ရုပ်ချောသွားတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်မျိုးများ ရှိလို့လား။
"တွေးကြည့်ရင် တက်ဂယူက ဘယ်လိုပုံစံမျိုး မိန်းကလေးကို သဘောကျတာလဲ"
"အင်းလေ..."
သူကတော့ အဓိကအားဖြင့် မန်ဂါနဲ့ အန်နီမေးလ်ထဲက ဗာတွယ် (Virtual) ဇာတ်ကောင်တွေကိုပဲ သဘောကျတာ...
ကျွန်တော် ရုတ်တရက် အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို သတိရသွားသည်။
"အာ! တက်ဂယူ အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက သဘောကျခဲ့တဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက် ရှိဖူးတယ်"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အဲလီရဲ့ မျက်ဝန်းတွေက သိလိုစိတ်တို့ဖြင့် တလက်လက် တောက်သွားသည်။
"တကယ်လား။ ဘယ်သူလဲ"
"ကိုယ့်လည်း သေသေချာချာ မသိပါဘူး။ တက်ဂယူနဲ့ ကိုယ်နဲ့က အထက်တန်းကျောင်း ကွဲသွားတာလေ"
"ဘယ်လိုပုံစံလဲ"
"ပုံတစ်ပုံတော့ မြင်ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေချာတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး။ မျက်မှန်တပ်ထားပြီး မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနဲ့လို့ ထင်တယ်၊ နည်းနည်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပုံစံမျိုးပေါ့"
"ဒါနဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ"
"အဲဒါနဲ့ပဲ ပြီးသွားတာပဲ"
အခု ပြန်တွေးကြည့်ရင်တော့ အဲဒါက စွဲလမ်းမှု အသေးစားလေးတစ်ခုပါပဲ၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချစ်ကြိုက်ခဲ့တာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။
"ဒါဆို အဲဒီမိန်းကလေးက အခု ဘာလုပ်နေလဲ"
"မသိဘူးလေ"
တက်ဂယူရော ကျွန်တော်ပါ သာမန်အထက်တန်းကျောင်းတွေမှာပဲ တက်ခဲ့ကြတာပါ။ ပညာရေးအဆင့်အတန်းတွေက အမျိုးမျိုးဆိုတော့ ကျောင်းပြီးသွားကြတဲ့အခါ လူတိုင်း လွင့်စင်ကုန်ကြတာပေါ့။ အချို့က ဆိုးလ်က နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ်တွေ တက်ကြပေမဲ့ အချို့ကတော့ ဒေသတွင်း တက္ကသိုလ်တွေ၊ လုပ်ငန်းခွင်သိပ္ပံတွေကို တက်ခဲ့ကြတာ၊ ဒါမှမဟုတ် အခြားလမ်းစဉ်တွေကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြတယ်။
အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြရင်တောင်မှ ဘဝနဲ့ ရုန်းကန်နေရချိန်မှာ အဆက်အသွယ် မပြတ်ဘဲ ဆက်ထားဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။
"နောက်တစ်ခါ ထပ်တွေ့ဖို့ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ချေ နည်းလောက်ပါတယ်။"
***
တက်ဂယူ အိပ်ရာထလာချိန်မှာ နေ့လယ်ခါနီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ ဧည့်ခန်းထဲ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ့အခန်းဖော်က မိန်းကလေးသူငယ်ချင်းနဲ့ ခရီးထွက်သွားတာကြောင့် သူတစ်ယောက်တည်း ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လုံခြုံရေးတွေနဲ့ အိမ်အကူတွေက နောက်ဖေးဆောင်မှာ အသင့်ရှိနေကြပေမဲ့ မခေါ်မချင်း အရှေ့ဘက်ကို ထွက်လာကြမည် မဟုတ်ပေ။
တက်ဂယူက ရေခဲသေတ္တာထဲက ဆန်းဝှစ်ကို ထည့်သွင်း အပူပေးလိုက်ပြီး ဖျော်ရည်တစ်ခွက်နှင့်အတူ သူ့အခန်းထဲသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
အခန်းတစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ကွန်ပျူတာ စာရေးစားပွဲ ရှိသည်။ အပေါ်တွင် မော်နီတာ သုံးလုံး တပ်ဆင်ထားပြီး ကွန်ပျူတာမှာ တစ်လုံးလျှင် ဝမ် သန်း ၁၀ ကျော် တန်ဖိုးရှိသည့် ထိပ်တန်း မော်ဒယ်လ် ဖြစ်သည်။
တက်ဂယူက ဆန်းဝှစ်ကို စားရင်း ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အင်တာနက်ပေါ်တွင် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အငြင်းပွားမှုများက အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။ ခြင်္သေ့နဲ့ ကျား တိုက်ခိုက်ကြရင် ဘယ်သူနိုင်မလဲ။ ပီလီနဲ့ မာရာဒိုနာ ဘယ်သူက ပိုပြီး ဘောလုံးသမား ကောင်းလဲ။
အဲဒီထဲက တစ်ခုကတော့ ကန်ဂျင်ဟူး က တိုးတက်လိုလားသူ (Progressive) လား၊ ဒါမှမဟုတ် ရှေးရိုးစွဲသမား (Conservative) လား ဆိုတာပါပဲ။
သမ္မတဟောင်း ပတ်ရှီဟောင်းနဲ့ လွတ်လပ်ရေး အမျိုးသားပါတီတို့နဲ့ ဆက်ဆံရေးက အလွန်ဆိုးရွားနေတာကြောင့် သူ့ကို ရှေးရိုးစွဲသမားလို့ ခေါ်ဖို့ ခက်ခဲသလို၊ သမ္မတလောင်း ရိုနယ်လ်ကို သမ္မတဖြစ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့ပြီး အမေရိကန်လိုလားတဲ့ အပြုအမူတွေကို ပြသခဲ့တာကြောင့် သူ့ကို တိုးတက်လိုလားသူလို့ ခေါ်ဖို့လည်း ခက်ခဲပြန်ပါတယ်။ သူက ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီကြီးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေပါတယ်။ ဝူဆုန်းကော်ပိုရေးရှင်း အလုပ်သမားသမဂ္ဂကို ကူညီပေးခဲ့ပေမဲ့ အွန်းဆောင်း မော်တာ့စ် အလုပ်သမားသမဂ္ဂနဲ့တော့ အချင်းများခဲ့ပြီး အလုပ်သမားသမဂ္ဂ ကြီးနှစ်ခုလုံးကို ရန်သူတွေ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
"ဒီနေ့လည်း ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုတွေက အပြည့်ပဲကိုး"
အဲဒီလိုဖြစ်နေတာကြောင့် ဘက်မလိုက်ဘဲ ကြားနေအနေနဲ့ အသက်ရှင်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည်ဖြစ်စေ၊ မရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည်ဖြစ်စေ ဝေဖန်ခံရတာပါပဲ။
ကဲလေ၊ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အဆိုးမြင် မှတ်ချက်တွေ ရေးနေမယ့် လူတွေကတော့ လောကမှာ ရှိနေမှာပါပဲ။ တစ်ခုချင်းစီကို လိုက်ပြီး ဂရုစိုက်နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်တော့မှ ပြီးဆုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ထိုစဉ် တက်ဂယူသည် အခြားဆိုက်တစ်ခုသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
ရူလီဝက်ဘ် (Ruliweb) သည် ပြည်တွင်း၏ အကြီးဆုံး ဂိမ်းဆိုက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဂိမ်းများနှင့် လူငယ်ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးများနှင့် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး ရှိနေပေသည်။
Lost Fantasy M သည် မိုဘိုင်းဂိမ်းများတွင် နံပါတ်တစ်နေရာကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော ရေပန်းစားနေသည့် ဂိမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့် Lost Fantasy Online အတွက် မျှော်လင့်ချက်များက လွှမ်းမိုးနေခဲ့လေတော့သည်။
OTK Games မှ တင်ပြလာသော အချက်အလက်များထဲမှ တက်ဂယူက လူအများ ကြည့်ရှုနိုင်သည့် အချက်အလက်များနှင့် ဖန်သားပြင်ဓာတ်ပုံ အနည်းငယ်ကို တင်ပေးလိုက်သည်။ မှတ်ချက်များက ချက်ချင်းပင် တစ်ဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာကြသည်။
– အိုဟို! ကျေးဇူးတင်ပါတယ်, TK_Sayoh-nim ရေ။
– အဲဒီ ဖန်သားပြင်ဓာတ်ပုံတွေက တကယ် ဟုတ်လို့လား။
– ဒီလူက ကုမ္ပဏီတွင်းကလူ တစ်ယောက်တော့ ဖြစ်မယ်။
– ဒါက အောင်မြင်နေတဲ့ အိုတာကူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။
– ဆော့ဖ်ဝဲရေးသူတွေထဲမှာ ကိုရီးယားလူမျိုးတွေ ပါတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်၊ သူက အဲဒီထဲက တစ်ယောက်လား။
– မစ္စတာ ရှီဂရု ကိုယ်တိုင်ရော တွေ့ဖူးလား။
- အွန်လိုင်းနဲ့ မိုဘိုင်း ချိတ်ဆက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်ဆိုတာ တကယ်လား။
သူက ဝင်လာတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုချင်းစီကို ဖြေကြားနေတုန်းမှာပဲ ရုတ်တရက် အီးမေးလ် ရောက်လာကြောင်း အချက်ပြသံ မြည်လာသည်။
တက်ဂယူက ဖုန်းနံပါတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း အီးမေးလ်လိပ်စာကိုမူ ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်သုံးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကန်ဂျင်ဟူး လိုမျိုး ဗုံးဆန်တဲ့ အီးမေးလ်တွေ ဝင်လာတာလည်း မဟုတ်ဘဲ သူ သုံးနေတဲ့ ဂိမ်းအကောင့် အားလုံးကလည်း အဲဒီအီးမေးလ်ကိုပဲ သုံးထားကြတာကြောင့် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ သူ မယူဆခဲ့ပေ။
သူက အဝင်စာပုံးကို ဖွင့်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ မထင်မှတ်ဘဲ အီးမေးလ်တစ်စောင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ပေးပို့သူက အခြားသူ မဟုတ်ပါ၊ အထက်တန်းကျောင်း ဒုတိယနှစ်တုန်းက သူ့နဲ့ အတန်းတူဖြစ်ခဲ့ဖူးသော မင်ဟာယောင်း ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့က ဝါသနာချင်း တူကြတာကြောင့် တစ်ခါတလေ စကားပြောဖြစ်ကြပြီး တစ်ချိန်က သူမအပေါ် သံယောဇဉ် ရှိခဲ့ဖူးသည်။
အီးမေးလ်ထဲတွင် ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလို့ ဆက်သွယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ အဆင်ပြေလျှင် ပြန်စာရေးပေးပါရန် ရေးသားထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဆက်သွယ်ရန် ဖုန်းနံပါတ်ကို ရေးသားပြီး ပြန်စာပို့လိုက်သည်။
ထိုသို့ ပို့ပြီးသည်နှင့် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။
[ကြာပြီနော် တက်ဂယူ။ မင်ဟာယောင်းပါ၊ ကိုယ့်ကို မှတ်မိသေးလားဟင်]
သူမ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ သူမကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။
"မှတ်မိတာပေါ့။ တော်တော်ကြာပြီပဲနော်"
[အင်းလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ကိုယ်လည်း တစ်ချိန်ချိန်ကျရင် ဆက်သွယ်မလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မေ့သွားလိုက်နဲ့ အခုမှ ဖြစ်သွားတာ။ ဒီနေ့က စနေနေ့ဆိုတော့ ဘာတွေ လုပ်နေလဲ]
"ဒီအတိုင်း အနားယူနေတာပါ"
[ဘယ်မှာလဲ]
"ဒီမှာ ဂန်နမ် ထဲမှာလေ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။
[အော် တကယ်လား။ တော်လိုက်တာ။ ကိုယ်က ကျိုဒေးမှာ ရှိနေတာ။ အချိန်ရရင် ခဏလောက် တွေ့ကြမလား]
"အခုလား"
[အင်း။ အဆင်ပြေရဲ့လား]
"..."
အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက အတန်းဖော် တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ဆက်သွယ်လာပြီး တွေ့ဆုံဖို့ တောင်းဆိုလာရခြင်း အကြောင်းရင်းက ဘာများ ဖြစ်နိုင်မလဲ။
အင်တာနက်ပေါ်မှာ မြင်ဖူးတဲ့ ဆောင်းပါးတွေအရဆိုရင် ဒါက အကြောင်းရင်း နှစ်ခုထဲက တစ်ခုခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။
'အာမခံ (သို့မဟုတ်) ကွန်ရက်စျေးကွက်ရှာဖွေရေး စီးပွားရေးလုပ်ငန်း'
ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးပေမဲ့ သူမက တကယ်ပဲ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ တွေ့ချင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အိမ်မှာ ပျင်းနေတာနဲ့ တိုက်ဆိုင်နေတော့ အချိန်ကိုက်ပါပဲ။
"ဘယ်ကို လာရမလဲ"
***
တက်ဂယူသည် ကိုယ်ရံတော် မောင်းနှင်သည့် ကားဖြင့် ကျိုဒေးဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူက ပုံမှန်ဆိုလျှင် အားကစားဝတ်စုံနဲ့ ဖိနပ်ပျော့ကိုသာ စီးပြီး အလုပ်သွားတတ်ပေမဲ့ အတန်းဖော်ဟောင်းနဲ့ အကြာကြီးမှ ပြန်တွေ့မယ့်ပွဲ ဖြစ်တာကြောင့် ဂျင်းဘောင်းဘီနဲ့ တီရှပ်ကို ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။
ကျိုဒေးဘက်ကို ရောက်လာကြသည့်အခါ ကိုယ်ရံတော်က ပြောသည်။
"ကျွန်တော် အနားမှာပဲ စောင့်နေပါ့မယ်။ ကိစ္စပြီးသွားလို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးပေါ် ရှိရင် ဆက်သွယ်ပေးပါ။"
"အင်း၊ အေးအေးလူလူ အနားယူနေလိုက်ပါ"
တက်ဂယူသည် ကဖီးဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး သောက်စရာကို အရင်မှာကာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ မကြာသေးမီမှာပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လျှောက်ဝင်လာသည်။ သူမက ဂါဝန်တိုနှင့် ဖိနပ်မြင့်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
နားကွဲနှင့် လည်ဆွဲတို့တွင် တောက်ပြောင်သော ကျောက်မျက်ရတနာများကို ဆင်မြန်းထားပြီး လက်ထဲတွင် လူးဝစ်ဗူတွန် Speedy အိတ်တစ်အိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ လမ်းပေါ်တွင် တတိယစက္ကန့်တိုင်းလိုလို မြင်တွေ့ရတတ်သည့် "သုံးစက္ကန့်အိတ်" ဟု ခေါ်ဆိုကြသော အိတ်မျိုး ဖြစ်သည်။
သူမက ကဖီးဆိုင်ထဲကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး တက်ဂယူ ထိုင်နေသည့် စားပွဲဆီသို့ ချက်ချင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။
"မင်ဟာယောင်းလား"
"အင်း။ တော်တော် ကြာသွားပြီနော်"
မိတ်ကပ်ထူထူနှင့် မျက်ခုံးမွှေး ထူထူ။ သူမ မျက်နှာခွဲစိတ်မှု အချို့ လုပ်ထားပုံရသည်၊ အရင်တုန်းက ရှိခဲ့ဖူးသော ရိုးသားစင်ကြယ်သည့် ပုံရိပ်က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မျက်နှာက အတော်လေး ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ကျွန်တော် သူမကို မနည်း မှတ်မိရတော့သည်။
"မျက်မှန် မတပ်တော့ဘူးလား"
"မတပ်တော့ပါဘူး။ တပ်ကြည့်သေးတာပဲ၊ လန်းစ် တပ်ရတာ ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိတယ်လေ"
သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အပြာရောင် စားကယ်လ်ဗူး (Circle Lens) ကို တပ်ဆင်ထားသည်။
သူမက သူ့ရှေ့နားတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"ကော်ဖီ ဘာမှာမလဲ"
"ရပါတယ်၊ မလိုတော့ပါဘူး။ ကိုယ်က သောက်ပြီးသား။ ဒါနဲ့ ကိုယ် အများကြီး ပိန်သွားတာပဲနော်။ အစားအသောက် လျှော့တာတို့ ဘာတို့ လုပ်ထားလို့လား"
"အင်းလေ၊ အခက်အခဲတွေနဲ့ ကြုံခဲ့ရလို့ပါ"
ကန်ဂျင်ဟူး နှင့် အတူတူ သွားလာရင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိစီးမှုတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရတာကြောင့် သူမ သဘာဝအတိုင်း ကိုယ်အလေးချိန် ကျသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒီရက်ပိုင်း ဘာတွေ လုပ်နေလဲ။ တက္ကသိုလ် ဆက်တက်နေလား"
"အာ့၊ မတက်ဖြစ်တော့ပါဘူး။ တက္ကသိုလ် မတက်တော့ဘဲ အခုက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ ဒါလေးတွေ ဟိုဟာလုပ် ဒီဟာလုပ် လုပ်နေတာပါ"
"ဒါဆို ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်မဝင်ဖြစ်သေးဘူးပေါ့"
"အင်း"
တိတိကျကျ ပြောရရင်တော့ သူက ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အခုဆိုရင် ဆီဆောင်းဂရုကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ ထိပ်တန်း ကွန်ဂလိုမာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာအောင် လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ အိုဟွန်းဂျူး ရဲ့ နာမည်တွေကိုတော့ လူတိုင်း သိကြပေမဲ့ အိုတက်ဂယူရဲ့ နာမည်ကိုတော့ ဘယ်သူမှနီးပါး မသိကြပေ။ ပြီးတော့ သူက ဂျင်ဟူး နဲ့ အထက်တန်းကျောင်း မတူဘဲ ကွဲသွားတာကြောင့် အဲဒီနှစ်ယောက်က ရင်းနှီးကြတယ်ဆိုတာကို မင်ဟာယောင်း သိဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
တက်ဂယူက သူမကို မေးလိုက်သည်။
"မင်းရော ဘာလုပ်နေလဲ"
ထိုအခါ မင်ဟာယောင်းက စောင့်နေခဲ့ရသလိုမျိုး ပြောလာသည်။
"ကိုတို့က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု စျေးကွက်ရှာဖွေရေး ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ"
"ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု စျေးကွက်ရှာဖွေရေး ဟုတ်လား"
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဒါမှမဟုတ် စျေးကွက်ရှာဖွေရေး ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု စျေးကွက်ရှာဖွေရေးဆိုတာ ဘာလဲ။
'မင်းပြောတဲ့ စျေးကွက်ရှာဖွေရေးက ကွန်ရက် စျေးကွက်ရှာဖွေရေး (Network Marketing) တော့ မဟုတ်ဘူးမလား'
သူ ဒီလိုတွေးနေတုန်းမှာပဲ မင်ဟာယောင်းက မေးလာသည်။
"ဘန့်စ်ဒင်္ဂါး ကို သိလားဟင်"
သူ ဘာလို့ မသိဘဲ ရှိမလဲ။ OTK Company ဆိုတာ အလယ်တန်းကျောင်းတုန်းက သူ ရရှိခဲ့တဲ့ ဘန့်စ်ဒင်္ဂါး နဲ့ စတင်ခဲ့တာလေ။
တက်ဂယူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"သိတာပေါ့၊ သိပါတယ်"
"ဟုတ်မှာပေါ့လေ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က တော်တော်လေး ရေပန်းစားခဲ့တာပဲဟာ။ ကိုယ်ရော ကိုန်းတွေ ဝယ်ပြီး ပိုက်ဆံတွေ အမြတ်ထုတ်ခဲ့ရလား"
တက်ဂယူက လက်ပိုက်ပြီး ခဏလောက် တွေးလိုက်သည်။
'ငါ ဘယ်လောက်တောင် ရှာလိုက်မိလဲ။ ကျမသွားခင်မှာ တက်တက်ကြွကြွနဲ့ အကုန်ထုတ်ရောင်းပစ်လိုက်တာဆိုတော့ ခန့်မှန်းခြေ ဝမ် ထရီလီယံ ၁၀ လောက် ရှိမလား'
မင်ဟာယောင်းက ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"စကားတောင် မပြောနိုင်ဘူးဆိုတော့ အမြတ်မထွက်ခဲ့ရဘူး ထင်တယ်နော်။ စိတ်မပူနဲ့လေ။ ကိုန်းတွေက မကြာခင် ပြန်တက်လာမှာပါ။ အဓိကက ဘယ်ကိုန်းကို ဝယ်မလဲဆိုတာပဲ"
သူမ စကားပြောနေတုန်း စားပွဲပေါ်တင်ထားတဲ့ သူမရဲ့ဖုန်း မြည်လာတာကြောင့် မင်ဟာယောင်းက ဖုန်းကိုင်ဖို့ ခဏ ထသွားခဲ့သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ကုမ္ပဏီကို ခဏသွားရမယ် ထင်တယ်"
ဆယ်မိနစ်တောင် မပြည့်သေးဘဲနဲ့ ရောက်လာတာလေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမမှာ အလုပ်ကိစ္စ ရှိတယ်ဆိုတော့လည်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။
"အင်း၊ ဟုတ်ပြီ။ ဒါဆို နောက်မှပဲ ထပ်တွေ့ကြတာပေါ့"
တက်ဂယူ ထိုင်ခုံကနေ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ သူမက အမြန်ပြောလာသည်။
"ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်နဲ့အတူ ကုမ္ပဏီကို လိုက်ခဲ့မလား။ ခဏလေးပဲ ကြာမှာပါ၊ ပြီးရင် အစားသွားစားကြတာပေါ့"
"အတူတူ လိုက်သွားရမယ်?"
"အင်းလေ။ ကုမ္ပဏီကိုလည်း လိုက်ပြပေးမယ်လေ"
ကြာမှတွေ့ရတဲ့ အတန်းဖော်ဟောင်း တစ်ယောက်ကို လုပ်ငန်းခွင်အထိ ခေါ်သွားတယ်ဆိုတာ ဘယ်လို အနေအထားမျိုးလဲ။
တက်ဂယူက သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေ ခဏလောက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
အင်တာနက်ပေါ်က ပညာရှိတွေ ပြောပြချက်အရဆိုရင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ထိုင်ခုံကနေ ချက်ချင်းကန်ထွက်ပြီး ထွက်ပြေးရမှာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ သိချင်စိတ်က ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။
အလိမ်ခံရတော့မယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့လည်း သွားချင်နေမိသလိုမျိုးပေါ့။
တက်ဂယူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သွားကြမလား"
ကဖီးဆိုင်ကနေ ထွက်လာပြီး ၅ မိနစ်လောက် လျှောက်သွားလိုက်တော့ အဆောက်အအုံ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဒီမှာပဲ"
သူတို့က လစ်ဖ်စီးပြီး ဒုတိယထပ်ကို တက်သွားကြရာ ပွဲစားကုမ္ပဏီတစ်ခုလို အတွင်းပိုင်း အပြင်အဆင်မျိုး ပေါ်လာသည်။ စနေနေ့ဖြစ်သော်လည်း ဝန်ထမ်းတွေ အလုပ်လာလုပ်နေကြပြီး ထိုင်ခုံတွေ ပြည့်နေကာ တစ်နေရာစီမှာ အခန်းငယ်လေးတွေ (Partitions) ပိုင်းပြီး တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ သူ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ရင်ခုန်လာသည်။
'ဒါက ငါ ကြားဖူးရုံသာ ကြားဖူးတဲ့ ကွန်ရက်စျေးကွက်ရှာဖွေရေးရဲ့ ထောင်ချောက် (D&D) ဆိုတာမျိုးများ ဖြစ်နေမလား'