Ceylon Hotel ၏ ပင်မဌာနခွဲအပြီးတွင် ပထမဆုံးသော Franchise ဆိုင်ခွဲကိုလည်း ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။
ဒုတိယမြောက်ဆိုင်သည် ဂန်နမ် သို့မဟုတ် ဟုန်ဒေးကဲ့သို့ လူစည်ကားရာနေရာမျိုးတွင်မဟုတ်ဘဲ ပါဂျူးမြို့လယ်တွင် တည်ရှိသည်။
ကျွန်တော်သည် CEO အင်စူမီနှင့်အတူ ထိုဆိုင်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ နေ့လယ်စာစားချိန် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သော်လည်း တန်းစီစောင့်ဆိုင်းသူများမှာ အလွန်ပင် များပြားနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် တန်းစီမည်ဆိုပါက သုံးနာရီ သို့မဟုတ် လေးနာရီလောက် ကြာနိုင်မည်မဟုတ်ပါလား။
ဆိုင်ရှေ့တွင် ရှိနေသင့်သည့် အိုဗင်ဆိုင်ကယ်များနှင့် အိုဗင်ကုန်တင်ကားများကို မတွေ့ရသည်မှာ သူတို့အားလုံး ပစ္စည်းပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းများဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားကြပုံရသည်။
ကင်ဂျယ်ဟက် က ဆိုင်အတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေရင်း ယခင်ကထက် ပိုမိုကြည်လင်တောက်ပနေသည်။ သူ၏ ခြေထောက်ဒဏ်ရာမှာလည်း ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့ပေ။
အချိန်အတော်ကြာမှ သူသည် ကျွန်တော့်ကို မြင်သွားပြီး ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက်သည်။
"ကန်ဂျင်ဟူး! မင်းအလုပ်တွေရှုပ်နေမှာပါ၊ ဘာလို့ ဒီအဝေးကြီးထိ လာခဲ့ရတာလဲ"
ဖောက်သည်များဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသော ဆိုင်နှင့် အပြင်ဘက်ရှိ ရှည်လျားသော တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေသူများကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။ "ပီဇာတစ်ချပ်လောက် ဝယ်စားချင်လို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ မှာဖို့တောင် အဆင်မပြေဘူးဖြစ်နေတယ်"
CEO အင်စူမီက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "ပထမဆုံးဆိုင်ခွဲဖွင့်နိုင်တာ ဂုဏ်ယူပါတယ်ရှင်၊ မစ္စတာကင်"
ကင်ဂျယ်ဟက် က သူမ၏စကားကြောင့် ရှက်ရွံ့သွားဟန်ရှိသည်။
"အာ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
သူမသည် သူမ၏အိတ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျွန်တော့်အား ပေးသည်။
"ဒါက ဆိုင်ဖွင့်ပွဲ အမှတ်တရလက်ဆောင်ပါ။ အားလပ်ရက်မှာ မိဘတွေနဲ့အတူ လာလည်ကြပါဦး"
သူမပေးသော လက်ဆောင်မှာ Ceylon Hotel တွင် တည်းခိုခွင့်နှင့် ဘူဖေးစားသောက်ခွင့် လက်မှတ်များ ဖြစ်သည်။
ဖောက်သည်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရစေရန် ကျွန်တော်တို့သည် နောက်ဘက်တံခါးမှတစ်ဆင့် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
"မင်း ဆေးလိပ်မသောက်တော့ဘူးလား"
"ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ ဆေးလိပ်နံ့ထွက်နေရင် ဖောက်သည်တွေ မနှစ်မြို့မှာစိုးလို့လေ၊ ဟုတ်တယ်မလား"
"ကောင်းတာပေါ့"
သူ၏ အတွေးအခေါ်များမှာ ယခင်ကထက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်ရသည်မှာ ဝမ်းသာစရာပင်။
"အခုကျန်တာက ကြိုးစားပြီး အကြွေးတွေ ဆပ်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလုပ်ရမယ့်အရာ နောက်တစ်ခု ကျန်သေးတယ်"
ကင်ဂျယ်ဟက် က ကျွန်တော့်စကားကြောင့် နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။
"ဘာများလဲ"
***
Hwaahn Group သည် ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအရွယ်အစားအလိုက် အဆင့် ၉ ရှိသော ချယ်ဘိုးလ်အုပ်စုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် အမေရိကန်စစ်တပ်အုပ်ချုပ်ရေးလက်အောက်တွင် ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲခြင်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် Hwayak Safety Corporation မှ စတင်ခဲ့ပြီး ဗီယက်နမ်စစ်ပွဲ၏ အထူးအခြေအနေများကြောင့် အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ထို့နောက်ပိုင်းတွင် အခြားချယ်ဘိုးလ်အုပ်စုများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာသည်။ ၎င်း၏အဓိကလုပ်ငန်းဖြစ်သော ကာကွယ်ရေးလုပ်ငန်းအပြင် အခြားနယ်ပယ်များသို့ပါ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို တိုးချဲ့ခဲ့ပြီး ယခုအခါ အာမခံ၊ ဆောက်လုပ်ရေးနှင့် ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍများတွင်ပါ လုပ်ငန်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။
Hwaahn Group ၏ ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းသည် ရုံးချုပ်၌ အမှုဆောင်အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။ အစည်းအဝေး၏ အဓိကအချက်မှာ Hwaahn Construction ၏ အနာဂတ်စီးပွားရေးဗျူဟာဖြစ်သည်။
Eunsung Construction ကဲ့သို့ပင် Hwaahn Construction သည် အရှေ့အလယ်ပိုင်း တိုးတက်မှုမှတစ်ဆင့် သိသိသာသာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများကို တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ရေနံ ဈေးနှုန်း ကျဆင်းမှုနှင့် ဒေသတွင်း နိုင်ငံရေးမတည်ငြိမ်မှုများကြောင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်း ရှိ ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နှင့် အီရန်တို့အကြား နျူကလီးယားဆွေးနွေးပွဲများ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခြင်းက လမ်းသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။ အီရန်သည် ဆော်ဒီအာရေဗျ ပြီးလျှင် အရှေ့အလယ်ပိုင်း တွင် ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံးဈေးကွက်ဖြစ်ရုံသာမက လူဦးရေ သန်း ၈၀ ကျော်လည်း ရှိသည်။ ရေရှည်ပိတ်ဆို့မှုများကြောင့် အဆောက်အအုံများအပါအဝင် မြို့ပြအခြေခံအဆောက်အအုံများမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသဖြင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်း တိုးတက်မှုသစ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များ မြင့်တက်လာသည်။
Hwaahn Construction သည် ဈေးကွက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်လာတော့မည်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ကာ ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကို အပြီးသတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
၎င်းမှာ ယခင်အစိုးရ၏ နျူကလီးယားသဘောတူညီချက်မှာ ချို့ယွင်းချက်ရှိသည်ဟုဆိုကာ ရော်နယ်က ပြန်လည်ညှိနှိုင်းမည့်ကတ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် အီရန်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့သော်လည်း နိုင်ငံတကာပိတ်ဆို့မှုများမှာမူ လက်ရှိအချိန်တွင် ဆက်လက်တည်ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။
သူတို့အနေဖြင့် လက်ရှိရရှိထားပြီးသော စီမံကိန်းများဖြင့်သာ အခြေအနေကို ကျော်ဖြတ်ရဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း ချက်ချင်းဖြေရှင်းရမည့်ပြဿနာမှာ ယခုနှစ်မှ စတင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဤအခြေအနေတွင် မမ မျှော်လင့်ထားသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခုမှာ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော Big One ပင်ဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်သော ငလျင်သည် San Francisco ပင်လယ်အော်ဒေသကို လုံးဝပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများ စတင်သည့်အခါ မြို့သစ်များစွာကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ကြီးမားသော ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းများ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှ ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီများသည် ဤအချက်ကို အာရုံစိုက်နေကြပြီး Hwaahn Construction လည်း ချွင်းချက်မရှိပေ။
၎င်းသည် ရှေ့ဆက်တိုးတက်ရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အလားအလာမှာမူ သိပ်ပြီး တောက်ပလှသည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ Hwaahn Construction တွင် အမေရိကန်၌ တင်ဒါအောင်မြင်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံမရှိသလို၊ အုပ်စုတစ်ခုလုံးအနေဖြင့်လည်း ထိုနေရာတွင် အရောင်းကွန်ရက် အားနည်းနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာတွင် စုဝေးနေကြသူအားလုံးမှာ တူညီသော အတွေးတစ်ခု ရှိနေကြသည်။
'ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ ပိုရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုး တည်ဆောက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား'
သူသည် Big One အတွက် ပြင်ဆင်ရာတွင် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ပြီး သူကြိုတင်ဝယ်ယူထားသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို အမေရိကန်အစိုးရထံ ပံ့ပိုးပေးနေသူဖြစ်သည်။ သူသည် ဗြိတိန် ဒီဇိုင်းနှင့် အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းဖြစ်သော Akitt ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ထို့ကြောင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးစီမံကိန်းတွင် သူသည် အဓိကကျသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာမည်မှာ သေချာသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းသည် သူယခင်က ခဏတာ မြင်ဖူးခဲ့သည့် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်လေးကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က သူက ထိုလူငယ်ကို ငွေအနည်းငယ်ရဖူးသည့် ကံကောင်းသော သူဌေးသစ်လေးတစ်ယောက်ဟုသာ သတ်မှတ်ခဲ့မိသည်။
'ဒီအတောအတွင်းမှာ သူ ဒီလောက်ထိ ကြီးထွားလာခဲ့တာပဲ'
အစည်းအဝေးလုပ်နေစဉ်အတွင်း အတွင်းရေးမှူးက အထဲသို့ ဝင်လာသည်။
ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏အကြည့်များမှာ သူမထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းသည် အစည်းအဝေး၏ ပုံမှန်အရှိန်အဟုန် ပျက်သွားသဖြင့် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရောက်နေပါတယ်"
သူသည် စစ်သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ဇယားအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရသည်ကို နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကြိုတင်ချိန်းဆိုထားခြင်းမရှိသော အစည်းအဝေးများကို ရှောင်ရှားလေ့ရှိသည်။
"ချိန်းဆိုမှုလုပ်ပြီးမှ နောက်မှလာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်ပါ"
အတွင်းရေးမှူးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ "အရေးကြီးတဲ့ ဧည့်သည်မို့လို့ တွေ့သင့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်ရှင်"
"ဘယ်သူလဲ"
"OTK Company က CEO ကန်ဂျင်ဟူး ပါ"
ထိုစကားကြောင့် ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းနှင့်တကွ အမှုဆောင်များအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"CEO ကန်ဂျင်ဟူး က ငါ့ကို လာတွေ့တာလား"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီး"
အကြောင်းရင်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ၎င်းသည် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
"အစည်းအဝေးကို ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ကြရအောင်"
ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းသည် သူ၏နေရာမှ ထလိုက်သည်။
***
ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဧည့်ခန်းသို့ လိုက်ပို့ပေးမည်ဟု ပြောသော်လည်း ကျွန်တော်က Lobby တွင်သာ ထိုင်စောင့်နေလိုက်သည်။
အလုပ်ကိစ္စမရှိသဖြင့် ထိုင်ပြီး ကုမ္ပဏီကို လေ့လာကြည့်သည်။ ယူနီဖောင်းကဲ့သို့ အနက်ရောင် ဝတ်စုံများကို သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝန်ထမ်းများသည် အလုပ်ရှုပ်စွာဖြင့် လျှောက်သွားနေကြသည်။
သူတို့ကို ကြည့်ရင်း ကုမ္ပဏီတစ်ခုချင်းစီ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အနည်းငယ်စီ ကွဲပြားသည်ကို တွေ့ရသည်။
Seosung Group သည် ပို၍ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသည့်ပုံစံမျိုးဖြစ်ပြီး Hwaahn Group ကမူ စနစ်တကျရှိပြီး စည်းကမ်းကြီးမားပုံရသည်။ ၎င်းတို့၏ အဓိကလုပ်ငန်းများနှင့် အလုပ်၏သဘောသဘာဝ ကွဲပြားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဝန်ထမ်းအချို့က ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိသွားပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ကျွန်တော် စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ မကြာသေးမီတွင်ပင် ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်း ကိုယ်တိုင် Lobby သို့ ဆင်းလာသည်။ သူသည် အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း လူကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အသက်ထက် ပိုရင့်နေသယောင် ရှိသည်။
သူ၏ ဆံပင်စမှာ M ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဦးခေါင်းထိပ်အထိ သိသိသာသာ ပြန်ဆုတ်သွားပြီး နဖူးပေါ်တွင်လည်း မျက်မှောင်အမြဲကြုတ်တတ်သူပီပီ နက်ရှိုင်းသော တွန့်ကြောင်းများ ထင်ကျန်နေသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းသည် သူ၏ရှေ့က ဥက္ကဋ္ဌ ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သဖြင့် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ကတည်းက အုပ်စုကို ဦးဆောင်ခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကြောင့်ပင် သူသည် ပြင်းထန်သော ခေါင်းဆောင်မှု အရည်အချင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားဟန်ရှိသည်။
ကျွန်တော်တို့ အရင်က တစ်ခါမှ မဆုံဖူးတာတော့ မဟုတ်ပါ။ ကင်ဂျယ်ဟက် ၏ အစည်းအဝေးတွင် ခဏတာ တွေ့ဆုံဖူးသည်။ ထိုအချိန်ကတော့ အပေါ်ယံ ရေလာမြေကျ နှုတ်ဆက်ရုံသာ ရှိခဲ့သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းက ကျွန်တော့်ကို မြင်သည်နှင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ကျယ်ကျယ်ဖြန့်ကာ ကြိုဆိုသည်။
“အို! ကန်ဂျင်ဟူး ရေ၊ ကြွလာခဲ့ပါ။”
“မင်္ဂလာပါ။”
“ဒီမှာပဲ ရပ်မနေပါနဲ့၊ အပေါ်ထပ်ကို တက်ကြရအောင်။”
ကျွန်တော်တို့ သူ့ရုံးခန်းသို့ တက်သွားကြသည်။
ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်း ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။ “ယယ်ယူဒို ရဲ့ ရှုခင်းက လှသားပဲ။ ဟန်မြစ် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ မြင်နေရတယ်။”
ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား! စီးဆင်းနေတဲ့ မြစ်ကို ငေးကြည့်ရတာက ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အတွေးတွေကို စနစ်တကျ ဖြစ်စေဖို့ အမြဲ အထောက်အကူပြုတယ်လေ။”
အတွင်းရေးမှူးက ကော်ဖီ ယူလာပေးပြီးနောက် ကျွန်တော်သည် ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်း၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
အခြားသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးများနည်းတူ သူသည်လည်း လူမှုရေးဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုများကြောင့် သတင်းစာခေါင်းကြီးပိုင်းများတွင် ပါလေ့ရှိပြီး တရားရင်ဆိုင်ရမှုများလည်း အကြိမ်ကြိမ် ရှိခဲ့ဖူးသည်။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီး ပီပီ အကြိမ်တိုင်းတွင်လည်း ထောင်ဒဏ်ဆိုင်းငံ့ဖြင့် လွတ်မြောက်သွားမြဲပင်။
“ကျွန်တော် ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ အရက်တစ်ခွက်လောက် အတူသောက်ချင်နေတာ။ ဒီနေ့ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ။”
“ဆွေးနွေးစရာ အချက်အနည်းငယ် ရှိလို့ပါ။”
သူက ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြပြီး ရှေ့ကို ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်သည်။
“ဘာကိစ္စများလဲ။”
ကျွန်တော် ကော်ဖီတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “KM188 ပေါက်ကွဲမှု မတော်တဆဖြစ်ရပ်ကို မှတ်မိသေးလား။ လေ့ကျင့်ရေးလုပ်နေတုန်းက Hwaahn Precision Chemicals က ပံ့ပိုးပေးတဲ့ ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာလေ။”
ကျွန်တော့်စကားအဆုံးတွင် ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
သူ မသိဘဲတော့ မနေနိုင်ပါ။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းဝယ်ယူရေး စီမံခန့်ခွဲမှုဌာနကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး ကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ ဝယ်ယူမှုများတွင် မမ မျှော်လင့်မကန် လုပ်ဆောင်မှုများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများအထိ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ရေတပ်ဦးစီးချုပ်ဟောင်းကိုပင် ဖမ်းဆီးရသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ထိုအချိန်က Hwaahn Precision Chemicals ၏ ပြည်ပသို့ တင်ပို့ရန် စီစဉ်ထားသမျှ အားလုံးမှာ ပျက်ပြားသွားခဲ့ပြီး ပေးပို့ပြီးသား ပစ္စည်းများကိုလည်း အားလုံး ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခဲ့ရသည်။
“အဲဒီဖြစ်ရပ်မှာ လူတစ်ယောက် သေဆုံးပြီး နောက်တစ်ယောက်က ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။ နောက်ပြီး ခြေထောက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ စစ်သည်ကို လျော်ကြေးငွေ ဝမ်သန်း ၅၀ ပဲ ပေးခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် မကြာသေးခင်ကမှ သိလိုက်ရတယ်။ ဒီအကြောင်းကိုရော ခင်ဗျား သိပြီးပြီလား။”
ပြောရရင် သေဆုံးသွားတဲ့ အရာခံဗိုလ်ရဲ့ မိသားစုကိုတောင် ဝမ်သန်း ၁၀၀ ပဲ လျော်ကြေးပေးခဲ့တာပါ။ အဲဒါတောင်မှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးတွေက စီစဉ်ပေးလို့ ရခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး မေးသည်။ “အင်း၊ ကန်ဂျင်ဟူး က ဒီကိစ္စကို ဘာလို့ စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ။”
သူက အခြားကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ ကိစ္စကို ကျွန်တော် ဘာလို့ စွက်ဖက်နေရတာလဲဟု မေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
သူ နားလည်နိုင်မည့် အဖြေကို ကျွန်တော် ပေးလိုက်သည်။
“KM188 ပေါက်ကွဲတုန်းက ကျွန်တော် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ ရှိနေခဲ့တာပါ။ အဲဒီနေ့က ခြေထောက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တဲ့သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ရိုက်အထက်အရာရှိပါ။ ကျွန်တော်က ကံကောင်းလို့ နောက်ဘက်မှာ ရောက်နေခဲ့တာမို့ အသက်ရှင်ခဲ့တာပါ။”
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် Hwaahn Precision Chemicals က ပံ့ပိုးပေးတဲ့ ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ မော်တာကျည်ကြောင့် ကျွန်တော် အသေဆိုးနဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်း၏ အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။
“ပြန်တွေးကြည့်ရင် ကျွန်တော် တကယ်ကံကောင်းခဲ့တာပါ။ ကံသာမကောင်းရင် ကျွန်တော်လည်း သေနိုင်သလို အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခု ဆုံးရှုံးနိုင်ပါတယ်။”
“တကယ်လား။”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျား လိုအပ်ရင် စစ်ဆေးရုံက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးမှတ်တမ်းတွေကိုတောင် ကျွန်တော် ထုတ်ပြနိုင်ပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားမှာ ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနက သိကျွမ်းတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိမှာဆိုတော့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်လို့လည်း ရပါတယ်။”
သူ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပုံရသည်။
ကျွန်တော်တို့မှာ ဒီလို ဆက်စပ်မှုမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်မထားခဲ့ပုံရသည်။
ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းသည် စကားမပြောဘဲ တင်းတင်းစေ့ထားပြီး အကြီးအကျယ် စဉ်းစားနေပုံရသည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒီတုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ကျွန်တော် လူသိရှင်ကြား လုပ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပြဿနာရှာဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။ တခြား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်မိသားစုတွေနဲ့ မတူဘဲ Hwaahn Group က လူတွေက စစ်မှုထမ်းတာဝန်ကို သစ္စာရှိရှိ ထမ်းဆောင်ကြတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌကြီး ကိုယ်တိုင်လည်း အရာရှိတစ်ယောက်အနေနဲ့ စစ်မှုထမ်းခဲ့ဖူးသူဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက စစ်သည်တွေ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ လက်တွေ့အခြေအနေတွေကို ကောင်းကောင်း သိမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ Hwaahn Group က ကာကွယ်ရေးလုပ်ငန်းတွေကနေတဆင့် ကြီးပွားလာခဲ့တာဆိုတော့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ။”
“ဘာလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားတာလဲ။”
ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်သလို ဒီကို မလာခင်ကလည်း အင်ဂျင်ယုံ နဲ့ တိုင်ပင်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်အဆိုပြုချက်ကို ကြားပြီးနောက် သူ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားပုံရသည်။
“ဒါက လွယ်လွယ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့ရတဲ့ ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ဘူး။”
ကျွန်တော် နေရာမှ ထလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ငြင်းမယ်ဆိုရင်တော့ OTK Company နဲ့ Seosung Group က သီးခြားစီပဲ ဆက်လုပ်သွားတော့မယ်။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သွားတော့မယ်။”
ထိုအခါ ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်းလည်း ထရပ်လိုက်သည်။
“အို၊ နေပါဦး! စိတ်ပျက်စရာ စကားတွေ ပြောမနေပါနဲ့။ ကျွန်တော် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လုပ်ပေးပါ့မယ်။”
***
[OTK Company၊ Seosung Group နှင့် Hwaahn Group တို့ ပူးပေါင်း၍ ဖောင်ဒေးရှင်းတစ်ခု တည်ထောင်!]
[တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရ သို့မဟုတ် ကျဆုံးခဲ့ရသော စစ်သည်နှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များအတွက် လျော်ကြေး၊ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး၊ ကုသမှုနှင့် အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများ ပံ့ပိုးပေးမည်]
[နိုင်ငံတော်အတွက် အသက်ပေးထားသော စစ်သည်နှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်သည့်အတွက် Hwaahn Group ၏ ဥက္ကဋ္ဌ အန်းဟျွန်းဆောင်း ဝမ်းမြောက်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြား…]
[Seosung Group ၏ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ အနာဂတ်တွင် ပံ့ပိုးမှုပမာဏကို တဖြည်းဖြည်း တိုးချဲ့သွားရန် စီစဉ်နေ…]
သူတို့ သဘောကျသည်ဖြစ်စေ၊ မကျသည်ဖြစ်စေ ငွေကုန်ကြေးကျခံရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဖြစ်၍ Seosung Group နှင့် Hwaahn Group တို့သည် ကုမ္ပဏီပုံရိပ် မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဖောင်ဒေးရှင်း တည်ထောင်ရေးကို တက်ကြွစွာ ကြော်ငြာကြသည်။
ပြည်သူလူထု၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ကောင်းမွန်နေသည်။
– ဟားဟား၊ ကိုရီးယားကုမ္ပဏီတွေ တစ်ခါလောက်တော့ ကောင်းတဲ့အလုပ် လုပ်နေပြီ။
– မဖြစ်မနေ စစ်မှုထမ်းရင်း ထိခိုက်မိရင်တောင် သင့်တော်တဲ့ ကုသမှုတော့ ရသင့်တာပေါ့။
– အရင်က တာဝန်ပြီးသွားတဲ့သူတွေကိုရော အကျုံးဝင်မလား မသိဘူး။
– ကျွန်တော် စစ်ထဲမှာ ပခုံးထိခိုက်မိတာ အခုထိ ဘယ်ဘက်လက်ကို ကောင်းကောင်း မသုံးနိုင်သေးဘူး ㅜㅜ
– ကုမ္ပဏီတွေကိုပဲ အားကိုးမနေပါနဲ့၊ အစိုးရကလည်း ပံ့ပိုးပေးသင့်တာပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ပေးတဲ့ အခွန်တွေကို ဘာလုပ်နေတာလဲ။
– အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် အခွန်မဆောင်တာ။
– ကြွားလိုက်တာကွာ။
***
Ceylon ဟိုတယ်ရှိ ဂျပန်စားသောက်ဆိုင်။
တေကျူးနဲ့ ကျွန်တော် အရင်ရောက်နှင့်ပြီး မှာထားလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ဟွန်းဂျူး မမ နှင့် Ellie တို့ ရောက်လာကြသည်။
“ဟေ့၊ ရောက်လာကြပြီ။”
Ellie က ရွှင်လန်းနေသော်လည်း ဟွန်းဂျူး မမ ကတော့ အမြဲလိုလို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ပေါ်သည်။
“ဒီရက်ပိုင်း အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေတုန်းလား။”
“အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။”
တေကျူးက ပြောသည်။ “မမ ရေ၊ အဲဒီအတိုင်းဆို ခင်ဗျား မျက်ကွင်းညိုတာ မေးစေ့ထိ ရောက်တော့မယ်။”
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်းပါ။”
ကျွန်တော်တို့ ဆာရှီမီ စားရင်း ဆာကေး သောက်ကြသည်။
ဟွန်းဂျူး မမ က မျက်မှန်ချွတ်ပြီး မျက်လုံးကို ပွတ်လိုက်သည်။
“အခုတလော နိုင်ငံရေးအခြေအနေက မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတာ သိတယ်မလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
နိုင်ငံရေးဆိုတာ အမြဲတမ်း ငြိမ်သက်နေတာမျိုး မဟုတ်ပေမယ့် ဒီရက်ပိုင်းတော့ ပိုပြီး ဆူညံနေသည်။
“ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်း OTK Company က အရမ်းကြီးမားလာပြီ။ နိုင်ငံရေးလောကက ဒါကို စောင့်ကြည့်နေပုံရတယ်။”
ဆာရှီမီကို အားတက်သရော စားနေတဲ့ တေကျူးက မေးသည်။ “အစိုးရ ပြောင်းသွားပြီဆိုတော့ အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ဟွန်းဂျူး မမ က အေးစက်စက် ပြန်ဖြေသည်။ “ရှေးရိုးစွဲအစိုးရနဲ့ ကျွန်မတို့ ဆက်ဆံရေး မကောင်းခဲ့တာနဲ့ပဲ တိုးတက်ရေးအစိုးရနဲ့ အဆင်ပြေသွားမှာလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။”
ဒါတော့ ဟုတ်ပါသည်။
ဝါရှင်တန်နိုင်ငံရေးလောကနှင့် ကျွန်တော့်တွင် အလွန်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိသော်လည်း ကိုရီးယားနိုင်ငံရေးလောကတွင်မူ မည်သည့် ဆက်သွယ်မှုမျှ မရှိပါ။ ဒါကို ကျွန်တော် တမင်ရှောင်ရှားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
နိုင်ငံရေးသမားတွေရဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ တောင်းဆိုမှုတွေကို ကျွန်တော် အားလုံး ငြင်းပယ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် အစိုးရအပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပြီးနောက်တွင်လည်း နိုင်ငံရေးသမားများက ကျွန်တော့်ကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေကြဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့ထဲတွင် New Politics Party မှ လွှတ်တော်အမတ်အချို့နှင့် အပြာရောင်အိမ်တော်မှ လူများပင် ပါဝင်နေသည်။
ဘာကြောင့် သူတို့က ကျွန်တော့်ကို တွေ့ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလဲ။
Ellie က ပြောသည်။ “ပြီးခဲ့တဲ့ အစိုးရလက်ထက်မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူတို့ သိမှာပါ၊ မလိုအပ်တဲ့ ကိစ္စတွေ လုပ်မှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
ဟွန်းဂျူး မမ က ဆာကေးတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“အဲဒါ ခင်ဗျား ကိုရီးယားနိုင်ငံရေးသမားတွေကို မသိလို့ပါ။”