ဟွန်းဂျူး က သူမ၏မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ရင်း စကားစလိုက်သည်။
“ကျွန်မသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ Big One ကြောင့် ကုမ္ပဏီတော်တော်များများ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြရတာလေ။”
Big One ဖြစ်ရပ်မဖြစ်ပွားခင် လပေါင်းများစွာကတည်းက ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် တစ်နေရာပြီးတစ်နေရာ ဖြန့်ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း ကျွန်တော့်စကားကို ယုံကြည်သူ အလွန်နည်းလှသည်။
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှလွဲ၍ ကျန်သည့် IB အားလုံးမှာ ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့များမှာလည်း ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုအချက်ကြောင့် ကျွန်တော်တို့မှာ ဒေါ်လာ ၁၀ ဘီလီယံကျော် အမြတ်ရခဲ့သည်။
“သူတို့တွေက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ပြန်ရအောင် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြတာပါ။”
Short selling ဆိုသည်မှာ မိမိပိုင်ဆိုင်မထားသော ရှယ်ယာများကို ရောင်းချပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်ဝယ်ယူကာ ပြန်လည်ပေးဆပ်သည့် ရောင်းဝယ်မှုနည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ L6 ဖြစ်ရပ်အတွင်းက ကျွန်တော်တို့လည်း ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ကို Short selling လုပ်ခဲ့ဖူးသည်။
Short selling သည် ဈေးကွက်အတွင်း ငွေဖြစ်လွယ်မှုကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ ဈေးကွက် အပူလွန်ကဲမှုကို တားဆီးပေးခြင်းနှင့် အန္တရာယ်ကာကွယ်ခြင်း (hedging) စသည့် အပြုသဘောဆောင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များ ရှိသည်။
နိုင်ငံတိုင်းနီးပါးတွင် Short selling ကို ခွင့်ပြုထားသော်လည်း တစ်ဦးချင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူအများစုကမူ ၎င်းကို အပြုသဘောမဆောင်ဟု မြင်ကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် ၎င်းကို ပိတ်ပင်တားဆီးသင့်သည်ဟုပင် တိုက်တွန်းကြသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းနှင့်ဆက်စပ်နေသော ပြဿနာများစွာ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
Short selling သည် ရှယ်ယာဈေးနှုန်း ကျဆင်းမည်ဟု ခန့်မှန်းသည့်အခါ အသုံးပြုသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ Short selling လုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်သည်ဖြစ်စေ ကျမည့်ရှယ်ယာများသည် ကျမြဲကျမည်ပင်။ ဤအခြေအနေတွင် Short selling သည် ဈေးကွက်ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြုပြင်ပေးရန် အထောက်အကူပြုသည်။
ပြဿနာမှာ Short selling ကြောင့် ရှယ်ယာဈေးနှုန်းများ အလွန်အကျွံ ကျဆင်းသွားသည့်အခါ သို့မဟုတ် အကျပ်အတည်းကို ပိုမိုကြီးမားအောင် လုပ်ကြံဖန်တီးပြီး ဈေးနှုန်းကျဆင်းစေရန် သတင်းမှားများ ဖြန့်သည့်အခါတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း နိုင်ငံခြားပွဲစားကုမ္ပဏီများသည် ကိုရီးယားဈေးကွက်အတွင်း အပျက်သဘောဆောင်သည့် အစီရင်ခံစာများကို အလွန်အကျွံ ဖြန့်ချိနေကြသည်။
ရှယ်ယာဈေးနှုန်းများကို ပိုင်ရှင်နှင့်အတူ လမ်းလျှောက်နေသည့် ခွေးတစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လေ့ရှိကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ခွေးက ရှေ့ရောက်နေတတ်သလို နောက်ကျနေတတ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ပိုင်ရှင်နှင့်အတူသာ ရွေ့လျားသွားသည်။ ဤဥပမာတွင် ပိုင်ရှင်ဆိုသည်မှာ ကုမ္ပဏီ၏ အမှန်တကယ်တန်ဖိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်။
Short selling ကြောင့် ရှယ်ယာဈေးနှုန်း အလွန်အကျွံ ကျဆင်းသွားလျှင်ပင် အချိန်တန်လျှင် ပြန်လည်ဦးမော့လာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကာလအတွင်း အရင်းအနှီးနည်းပြီး သတင်းအချက်အလက် ရရှိမှု နှေးကွေးသည့် တစ်ဦးချင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများမှာ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။
အမှန်တကယ်တွင် Short selling ၏ အကြီးမားဆုံးပြဿနာမှာ တစ်ဦးချင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများအတွက် အလှမ်းဝေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်နိုင်ငံများတွင် တစ်ဦးချင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများသည် Margin account ရှိလျှင် Short selling လုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် ကိုရီးယားတွင်မူ တည်ဆောက်ပုံအရ တစ်ဦးချင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများအနေဖြင့် Short selling တွင် ပါဝင်ရန် လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်ပေ။
အဖွဲ့အစည်းများနှင့် နိုင်ငံခြားသားများသည် အရင်းအနှီး၊ သတင်းအချက်အလက်နှင့် ဝန်ဆောင်ခများတွင် တစ်ဦးချင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများထက် သာလွန်နေသဖြင့် Short selling ကို အသုံးချနိုင်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တစ်ဦးချင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများမှာမူ ဝယ်ခြင်း၊ ရောင်းခြင်းဖြင့်သာ တုံ့ပြန်နိုင်သည်။
အကယ်၍ OTK ကုမ္ပဏီသာ နိုင်ငံခြားအဖွဲ့အစည်းမဟုတ်ဘဲ အရင်းအနှီး လုံလောက်မှုမရှိခဲ့ပါက L6 ဖြစ်ရပ်တုန်းက ကျွန်တော်တို့လည်း ငေးကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
“ရှင် မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ သူတို့တွေက Short selling တွေကို ဈေးကွက်ထဲ အလွန်အကျွံ သွန်ချနေတာပါ။ အဓိကအချက်က Eunsung ကိုပစ်မှတ်ထားပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ဇီဝနည်းပညာနဲ့ စားသုံးကုန်ပစ္စည်းတွေကို ဦးတည်လာတာပါ။”
“ဦးဆောင်နေတဲ့သူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။”
“Albert ပါ။”
ကျွန်တော် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“အဲဒီကောင်တွေပဲလား။”
တရားဝင်အမည်မှာ Albert Management ဖြစ်သည်။ သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တက်ကြွလှုပ်ရှားသည့် ရန်ပုံငွေအဖွဲ့နှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုစီမံခန့်ခွဲရေးကုမ္ပဏီဟု ဆိုကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ Vulture Fund (လင်းတရန်ပုံငွေ) နှင့် ပိုတူသည်။ သူတို့သည် အမြတ်ရရန်အတွက် ဒုက္ခရောက်နေသော ကုမ္ပဏီများကို ပစ်မှတ်ထားတတ်ကြပြီး၊ သေကောင်ပေါင်းလဲဖြစ်နေသော တိရစ္ဆာန်အလောင်းကို လင်းတများက အပိုင်းပိုင်းဆွဲဖြဲစားသကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသဖြင့် ထိုသို့ခေါ်ဝေါ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။
သူတို့၏ အဓိကလုပ်ငန်းမှာ ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေသော လုပ်ငန်းများ သို့မဟုတ် အကြွေးစာချုပ်များကို အလွန်ပေါသောဈေးဖြင့် ဝယ်ယူပြီး ဈေးနှုန်းအဆမတန်တင်ကာ ပြန်လည်ရောင်းချခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်ထိဆိုလျှင် သာမန်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း၌သာ ရှိသေးသဖြင့် ဝေဖန်စရာမရှိပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အလွန်အမင်း ထူးခြားဆန်းပြားသည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုတတ်ကြသည်။
၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ပီရူးနိုင်ငံ၏ အစိုးရအကြွေးစာချုပ်များကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီးနောက် နိုင်ငံမှထွက်ပြေးသွားသည့် သမ္မတဟောင်းတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ကို သိမ်းဆည်းကာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေ၏ ငါးဆကို ပြန်လည်ရယူခဲ့သည့် နာမည်ကြီး ဖြစ်ရပ်တစ်ခုရှိသည်။ သူတို့သည် ကွန်ဂိုနိုင်ငံ၏ အကြွေးစာချုပ်များကိုလည်း စျေးပေါပေါဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ပြီးနောက် ကွန်ဂိုအစိုးရက နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝိုင်းထံမှ ရရှိသော ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုလျော့ချရေး အကူအညီများကို ပြန်လည်တောင်းခံခဲ့သည်။ ၂၀၀၂ ခုနှစ် အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံ၏ အကြွေးဆပ်နိုင်စွမ်းမရှိသည့်ကာလ (moratorium) အတွင်းတွင်လည်း ဒေါ်လာ ၂ ဘီလီယံကျော်တန်ဖိုးရှိ အစိုးရအကြွေးစာချုပ်များကို အလွန်ပေါသောဈေးဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ပြီးနောက် အမေရိကန်တရားရုံးများတွင် တရားစွဲဆိုကာ နိုင်ငံခြားဆိပ်ကမ်းတစ်ခုတွင် ဆိုက်ကပ်ထားသည့် အာဂျင်တီးနားစစ်သင်္ဘောကို သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် အရင်းနှင့်အတိုးကို ပြန်ရရန်အတွက် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုခဲ့ရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၏ ၄၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။
နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝိုင်းက ထိုကဲ့သို့သော ထင်ရာစိုင်းသည့်အပြုအမူများကို ပြစ်တင်ဝေဖန်ခဲ့သော်လည်း Albert တို့ကမူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
ပြဿနာက ဘာလဲ။ ၎င်းသည် မတရားသဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် တရားဝင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကြည့်ရသည်မှာ ညစ်ပတ်နေသည်။
“Albert ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပမာဏက ဘယ်လောက်ရှိလဲ။”
“ဒေါ်လာ ၄၀ ဘီလီယံပါ။”
ကျွန်တော် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ဘယ်အချိန်ကတည်းက အဲလောက်ထိ ကြီးထွားလာတာလဲ။”
“စတင်တည်ထောင်ချိန်ကတည်းက နှစ်စဉ်ပျမ်းမျှအမြတ်က ၁၆ ရာခိုင်နှုန်းရှိပါတယ်။ မကြာသေးခင်ကတော့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ ရှိနေတယ်။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက သူတို့ဆီ ငွေတွေ ပုံအောလာကြမှာ အသေအချာပါပဲ။”
သူတို့သည် အမြတ်ရနိုင်လျှင် ဘာမဆိုလုပ်တတ်ကြသဖြင့် မကြာသေးမီက ကုမ္ပဏီအုပ်ချုပ်မှုပုံစံ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးများတွင်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေကြသည်။
ဟွန်းဂျူး က စီးကရက်မီးခိုးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရင်း ပြောသည်။ “ကိုရီးယားဈေးကွက်က မကြာသေးခင်က အတော်လေး ကြည့်ကောင်းနေပုံရတယ်။ ငွေကြေးဈေးကွက် အရွယ်အစားနဲ့ ယှဉ်ရင် ပွင့်လင်းမြင်သာမှုရှိတာက ငွေရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ လွယ်ကူသလို ပြန်ရုပ်သိမ်းဖို့လည်း ပိုလွယ်ကူစေတာကိုး။”
ကိုရီးယားရှယ်ယာဈေးကွက်သည် နိုင်ငံခြားငွေရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရလေ့ရှိသည်။ မကြာသေးမီကပင် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သည် တစ်ပိုင်းလျှပ်ကူးပစ္စည်း (semiconductor) ကဏ္ဍတွင် ထောက်ပံ့မှု ပိုလျှံနေကြောင်း စိုးရိမ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည့် Merrill Lynch ၏ အစီရင်ခံစာတစ်ခုကြောင့် တစ်ရက်တည်းမှာပင် ၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လည်ဦးမော့လာခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်အတွင်း အချို့မှာ ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အချို့မှာမူ အမြတ်ရသွားခဲ့ကြသည်။
“ဒီတစ်ခါ ပစ်မှတ်က Eunsung Motors ဖြစ်နေတာလား။”
“မော်တော်ကားရှယ်ယာတွေက စီးပွားရေးအခြေအနေအပေါ် အလွန်ထိခိုက်လွယ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် အခုလို အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး Recall (ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခြင်း) အခြေအနေမျိုးနဲ့ပါ ကြုံနေရတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ပစ်မှတ် ဖြစ်လာတာက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းတုန်းကလည်း အလားတူ ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ မော်တော်ကားရှယ်ယာတွေကို Short selling လုပ်တဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုများ သတိရမိသေးလား။”
ကျွန်တော့်စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်လာသည်။ “Volkswagen Short selling ဖြစ်ရပ်ကို ပြောတာလား။”
Ellie က သူမလည်း ထိုအကြောင်းကိုပဲ တွေးနေပုံရသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အဲဒါက တကယ်ကို ယုတ္တိမရှိတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပါ။”
Taek-gyu တစ်ယောက်သာ နားမလည်သည့်ပုံစံဖြင့် ကြည့်နေသည်။ “အဲဒါက ဘာလဲဗျ။”
“ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကာလတုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာပါ။”
ဘဏ္ဍာရေးလောကတွင် ဖြစ်ပျက်တတ်သော အဖြစ်အပျက်များစွာကို ပြည်သူအများစုက သတိမထားမိကြပေ။ သို့သော် ဤဖြစ်ရပ်မှာ ထိုအချိန်က သတင်းဌာနများတွင် အကျယ်တဝင့် ဖော်ပြခဲ့သည့် အရေးပါသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်က ထိုအချိန်က ငယ်သေးသဖြင့် နောက်ပိုင်းမှသာ သိခဲ့ရသည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်သည် မော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူများအတွက် ခက်ခဲသောကာလတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကားများသည် အိမ်ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အဖိုးတန်ဆုံးပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မရေရာမှုများကြောင့် မည်သူမျှ ကားသစ်မဝယ်ချင်ကြတော့ဘဲ ကားရောင်းအားများ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားသည်။
ကားရှယ်ယာများမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး ပိုမိုကျဆင်းဦးမည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့များသည် မော်တော်ကားရှယ်ယာများကို ပစ်မှတ်ထားကာ Short selling ကို အပြင်းအထန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။
Volkswagen လည်း ချွင်းချက်မရှိပေ။ ထိုအချိန်က Volkswagen ၏ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းမှာ Porsche နှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုများကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း ယူရို ၂၀၀ မှ ၄၀၀ အထိ အဆမတန် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။
ရှယ်ယာဈေးနှုန်းမှာ အမှန်တကယ်တန်ဖိုးထက် အဆမတန် မြင့်မားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့များအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကို လက်လွတ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် Volkswagen ရှယ်ယာများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း Short selling လုပ်ခဲ့ကြသည်။
တစ်လခန့်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် Short selling မှတစ်ဆင့် စုစုပေါင်းရှယ်ယာ၏ ၁၂ ရာခိုင်နှုန်းကို ရောင်းချခဲ့ပြီး အသုံးပြုထားသည့် အရင်းအနှီးမှာ ယူရို ၁၀ ဘီလီယံကျော် ရှိခဲ့သည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။”
“Volkswagen ရှယ်ယာက တစ်ဝက်လောက် ကျသွားတယ်။”
“ဒါဆို ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တွေက နိုင်သွားတာပေါ့။”
“လူတိုင်းကလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့ကြတာပေါ့။”
အခုဆိုရင် သူတို့လုပ်ရမှာက ဈေးကျနေတဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူပြီး Short position တွေကို ပြန်ဆပ်ကာ အမြတ်အစွန်းတွေနဲ့ ထွက်ခွာသွားဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့…
“ရုတ်တရက် ပြဿနာတစ်ခု တက်လာတယ်။”
“ဘယ်လိုပြဿနာမျိုးလဲ။”
ဟွန်းဂျူး က ပြောသည်။ “Porsche Holdings က Volkswagen ရဲ့ ရှယ်ယာ ၄၂ ဒသမ ၆ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ကြေညာလိုက်တယ်။ သူတို့က တစ်နှစ်မကုန်ခင်မှာ ရှယ်ယာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးမြှင့်ဝယ်ယူသွားမှာဖြစ်ပြီး နောက်နှစ်မှာတော့ Call option တွေကို အသုံးပြုကာ ၇၄ ဒသမ ၁ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးမြှင့်သွားမယ်လို့လည်း ပြောထားတယ်။”
Ellie က ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “Volkswagen ရှယ်ယာရဲ့ ၂၀ ဒသမ ၁ ရာခိုင်နှုန်းကို ကုမ္ပဏီရုံးချုပ် တည်ရှိရာ Lower Saxony ပြည်နယ်က ပိုင်ဆိုင်ထားတာ။ အဲဒီရှယ်ယာတွေက ဈေးကွက်ထဲမှာ ရောင်းချမယ့်အရာတွေ မဟုတ်ဘူး။”
သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ရှယ်ယာရာခိုင်နှုန်းတွေကို တိတိကျကျ သိနေကြသည်။ ဘဏ္ဍာရေးလောကသားတွေက ဒီလိုမျိုး ပြောဆိုရတာကို နှစ်သက်ကြသည်။
ကျွန်တော်က ဆက်ရှင်းပြသည်။ “စဉ်းစားကြည့်လေ။ Porsche က Volkswagen ရှယ်ယာ ၇၄ ဒသမ ၁ ရာခိုင်နှုန်းကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားပြီး Lower Saxony ပိုင်တဲ့ ၂၀ ဒသမ ၁ ရာခိုင်နှုန်းကို ပေါင်းလိုက်ရင် ၉၄ ဒသမ ၂ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်သွားပြီ။ ဆိုလိုတာက ဈေးကွက်ထဲမှာ လည်ပတ်နေတဲ့ ရှယ်ယာက ၅ ဒသမ ၈ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တွေက ၁၂ ရာခိုင်နှုန်းကို Short sell လုပ်ထားတာလေ။”
Taek-gyu က မျက်တောင်ခတ်ရင်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
“ဒါဆို အခု ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ။”
“ဘာဖြစ်မလဲဆိုတော့ ဈေးကွက်ထဲမှာရှိတဲ့ ရှယ်ယာအားလုံးကို ဝယ်လိုက်ရင်တောင် Short covering လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားမှာပေါ့။”
Porsche က ရှယ်ယာတွေကို ထပ်မတိုးမြှင့်ခင်မှာ သူတို့အနေနဲ့ Volkswagen ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူပြီး Short position တွေကို ပြန်ဆပ်ဖို့ လိုအပ်နေသည်။
Porsche ၏ ကြေညာချက်ထွက်လာပြီးနောက် ဈေးကွက်ဖွင့်ဖွင့်ချင်းမှာပင် ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တွေက Volkswagen ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူဖို့ အလုအယက် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။
“နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခု တက်လာပြန်တယ်။”
ရှယ်ယာဈေးနှုန်းတွေ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာတာကြောင့် Volkswagen ကို ဂျာမနီကုမ္ပဏီကြီးတွေ ပါဝင်တဲ့ DAX30 အညွှန်းကိန်းထဲမှာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ဒါကြောင့် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက ဈေးနှုန်းတွေ ထပ်မတက်ခင် အလုအယက် ဝယ်ယူလာကြပြီး Index fund တွေနဲ့ Program trading တွေပါ ပါဝင်လာခဲ့သည်။
ဝယ်လိုအားက အလွန်များပြားနေသော်လည်း ရောင်းချမည့် ရှယ်ယာအရေအတွက်က အလွန်နည်းပါးနေသည်။
Volkswagen ၏ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းသည် တစ်ရက်တည်းမှာပင် ၁၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ အဆမတန် မြင့်တက်သွားကာ ယူရို ၅၀၀ ကျော်သွားခဲ့ပြီး နောက်တစ်ရက်တွင် ယူရို ၁,၀၀၀ ကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ (ဂျာမနီစတော့ဈေးကွက်တွင် အတက်အကျ အကန့်အသတ်မရှိပေ။)
နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ရှယ်ယာဈေးနှုန်းမှာ လေးဆကျော် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။
ဈေးကွက်တန်ဖိုး (Market capitalization) လည်း လေးဆကျော်တက်သွားခဲ့ပြီး Volkswagen သည် ထိုစဉ်က ပြိုင်ဘက်ကင်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ExxonMobil ကို ကျော်တက်ကာ ကမ္ဘာ့ဈေးကွက်တန်ဖိုးအမြင့်ဆုံး ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“ပြန်တွေးကြည့်ရင် အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ သူတို့က ထုတ်ကုန်သစ်တွေ တီထွင်ခဲ့တာလည်း မဟုတ်သလို အရောင်းပမာဏ တိုးလာတာလည်း မဟုတ်ဘူး။”
အရာအားလုံးက အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း ထင်ရာစိုင်းသည့် လုပ်ဆောင်ချက်တွေကြောင့် ဈေးကွက်တန်ဖိုးက လေးဆအထိ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် Porsche က ဝယ်ယူမည့်အစီအစဉ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည့်အခါ အခြေအနေ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်အတွင်း Porsche က Volkswagen ရှယ်ယာတွေကို စိတ်ကြိုက်ရောင်းချခဲ့သည်။
အခြားမော်တော်ကားကုမ္ပဏီတွေက အသားတင်အမြတ်ငွေ ကျဆင်းမှုနဲ့ ရုန်းကန်နေရချိန်မှာ Porsche ၏ ၂၀၀၈ ခုနှစ် အသားတင်အမြတ်ငွေက ယခင်နှစ်ထက် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်လာသည်။ ကားရောင်းရုံသက်သက်နဲ့ ဒီလောက်အမြတ်ရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာ သေချာသည်။
တစ်ဖက်တွင် Short position ယူထားသည့် ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့များမှာမူ မခန့်မှန်းနိုင်သော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။ သူတို့ထဲမှ ဂျာမနီ၏ ပဉ္စမမြောက် အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် Adolf Merkel ဆိုလျှင် ရထားလမ်းပေါ် ခုန်ချကာ မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က အစိုးရရော ပြည်သူတွေပါ ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တွေ၏ Short selling လုပ်ရပ်အပေါ် ဒေါသထွက်နေကြသဖြင့် အများစုက (Porsche ၏ လုပ်ရပ်အပေါ်) အပြုသဘောဆောင်သည့် တုံ့ပြန်မှုများ ရှိခဲ့ကြသည်။
“ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တွေက တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင် ဈေးကွက်အနေနဲ့ ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ ခက်ခဲတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကလည်း အလားတူ လုပ်ရပ်မျိုးတွေကို အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးတယ်။”
တောင်ကိုရီးယားသည် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုန်ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းအားစုကြီးများထဲတွင် ပါဝင်သည်။ CES ပွဲကိုသာ သွားကြည့်မည်ဆိုပါက ကိုရီးယားထုတ်ကုန်များ အများအပြားကို တွေ့မြင်ရလိမ့်မည်။ ကုမ္ပဏီကြီးများအပေါ် အလွန်အမင်း မှီခိုနေရခြင်းနှင့် ပို့ကုန်ကို အခြေခံသည့် စီးပွားရေးစနစ်ကြောင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများစွာ ရှိသော်လည်း ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နှင့် Hyundai Motors ကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီကြီးများ၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် နိုင်ငံသည် နှစ်စဉ် ပို့ကုန်သွင်းကုန် ပိုငွေ (Current account surplus) အများအပြား ရရှိနေပြီး ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံများ၏ အဆင့်သို့ ချဉ်းကပ်လျက်ရှိသည်။
သို့သော် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ထွန်းကားနေသည့် စက်မှုအရင်းအနှီး (Industrial capital) နှင့် မတူဘဲ ဘဏ္ဍာရေးအရင်းအနှီး (Financial capital) ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာမူ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှသည်။
ဟွန်းဂျူး က သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။
“အတိုချုပ်ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့က စက်မှုလုပ်ငန်းနဲ့ ငွေရှာပြီး ဘဏ္ဍာရေးလုပ်ငန်းနဲ့ အစုပ်ခံနေရတာပဲ။”
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှ အမြတ်ဝေစု သို့မဟုတ် အရင်းအနှီးတိုးတက်မှု ရရှိခြင်းသည် သဘာဝကျသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ထင်ရာစိုင်းသည့် လုပ်ရပ်များကို သင့်လျော်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းမှာ ပြဿနာဖြစ်သည်။
Ellie က မှတ်ချက်တစ်ခု ထပ်ဖြည့်သည်။
“ထင်ရာစိုင်းတဲ့ အရင်းအနှီးတွေက ကိုရီးယားဈေးကွက်မှာ အကြိမ်ကြိမ် အငြင်းပွားစရာတွေ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။”
IMF အကျပ်အတည်းကာလတုန်းက ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီများစွာကို နိုင်ငံခြားအရင်းအနှီးထံ စျေးပေါပေါဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရသည်။
လူသိများသည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုမှာ အမေရိကန် Private equity ရန်ပုံငွေအဖွဲ့ဖြစ်သည့် Lone Star နှင့် Korea Exchange Bank တို့၏ အငြင်းပွားမှုဖြစ်သည်။ ထို့နောက် Canline Group ကလည်း အလားတူပင် HB Bank ကို အမြတ်ထုတ်ခဲ့သေးသည် (ဤကိစ္စတွင် အောင်မြင်ခဲ့သူမှာ RCK Brothers ၏ ဥက္ကဋ္ဌ Ryu Cheol-gyun ဖြစ်သည်)။
Tiger Fund က SK Telecom ၏ ရှယ်ယာများအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရင်း ငွေကြေး ၆၃၀ ဘီလီယံကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် Sovereign က SK Holding ကုမ္ပဏီ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအခွင့်အရေးကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းကာ နောက်ထပ်ငွေ ၉၀၀ ဘီလီယံကို အောင်မြင်စွာ အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့သည် (ဒီလိုမျိုး နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖြစ်နေရင် တည်ထောင်သူ မိသားစုရဲ့ တာဝန်ယူမှုနဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေကို သံသယဝင်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား)။
ထို့အပြင် ကာလ် အိုက်ခန် ကလည်း KT&G ၏ ရှယ်ယာများကို ဝယ်ယူကာ စီမံခန့်ခွဲမှုထဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ငွေ ၁၅၀ ဘီလီယံကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့သည်။
ဒါက ရေခဲတောင်၏ ထိပ်ဖျားမျှသာ ဖြစ်သည်။ အလွဲသုံးစားလုပ်မှု အားလုံးကို စာရင်းပြုစုမည်ဆိုပါက စာအုပ်အများအပြား လိုအပ်လိမ့်မည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ကိုရီးယားအရင်းအနှီးက ပြည်ပဈေးကွက်များတွင် အလွဲသုံးစားလုပ်သည့် ဖြစ်ရပ်များမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးသည်။ Brexit ကာလအတွင်း UK နှင့် ဂျပန်နိုင်ငံခြားငွေကြေးဈေးကွက်များတွင် အမြတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည့် OTK Company သည် ထူးခြားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည် (OTK Company ကို အမေရိကန်အရင်းအနှီးအဖြစ် သတ်မှတ်သော်လည်း)။
“ထင်ရာစိုင်းတဲ့ အရင်းအနှီးတွေအတွက် ကိုရီးယားက လွယ်ကူတဲ့ ဈေးကွက်တစ်ခုပါပဲ” ဟု Taek-gyu က လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်တွင် ပိုက်ထားရင်း ပြောသည်။
“ကျွန်တော်တို့က အလွဲသုံးစားလုပ်တဲ့ နိုင်ငံ (Republic of embezzlement) ဖြစ်နေတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။”
အဓိကပြဿနာကြီးကြောင့် စားသုံးသူများ၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းလာပြီး စီးပွားရေးမှာလည်း ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ကာ ပို့ကုန်ကို အဓိကအားထားသည့် ကိုရီးယားမှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။ ဒါတင်မကဘဲ ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တွေက Short selling တွေကို အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသဖြင့် စတော့ဈေးကွက် ကျဆင်းပြီး ငွေလဲနှုန်းတွေ မြင့်တက်လာသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဈေးကွက်တန်ဖိုး အကြီးဆုံးကုမ္ပဏီဖြစ်သည့် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ကတော့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နေနိုင်သဖြင့်သာ တော်တော့သည်။ အကယ်၍သာ သူမရှိပါက စတော့ဈေးကွက်၏ ကျဆင်းမှုမှာ ပိုမိုဆိုးရွားနေဦးမည်။ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မြင့်တက်နေသည့် ငွေလဲနှုန်းကို ထည့်တွက်မည်ဆိုပါက တန်ဖိုး ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကျဆင်းသွားသည်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
ပိုဆိုးသည်မှာ အကျပ်အတည်း၏ တရားခံမှာ သမ္မတဖြစ်နေပြီး အစိုးရပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ အာဏာရပါတီရော အတိုက်အခံပါတီပါ ထိရောက်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ Eunsung မှာလည်း ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခြင်း (Recall) ပြဿနာများနှင့် ဥက္ကဋ္ဌ Han Min-goo ၏ အနားယူမှု၊ စီမံခန့်ခွဲမှုဆက်ခံရေးကိစ္စများကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေသည်။
ဒီအချက်ကို သိထားသည့် ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တွေက ဒီလိုမျိုး အကွက်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြဿနာကတော့ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ လုပ်ငန်းခွဲတွေနဲ့ တစ်ဦးချင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေပါ ခံစားနေရခြင်းပင်။ အမြဲလိုလိုပင် ရာထူးကြီးသူတွေက ပြဿနာရှာတဲ့အခါ ထိခိုက်နစ်နာရသူတွေကတော့ သာမန်ပြည်သူတွေပဲ ဖြစ်သည်။
ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တွေက အမြတ်အစွန်းတွေကို အများအပြား သိမ်းပိုက်ပြီး ဆုတ်ခွာသွားချိန်မှာ တစ်ဦးချင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက ဆုံးရှုံးမှုကြီးကြီးမားမား ကြုံတွေ့ရပြီး အစိတ်အပိုင်းထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီတွေလည်း ပြိုလဲသွားဖို့ များသည်။
သို့သော် WTO သို့မဟုတ် အိုင်အက်စ်D (ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ-နိုင်ငံ အငြင်းပွားမှုဖြေရှင်းရေး) ကဲ့သို့သော ပြဿနာများကြောင့် အစိုးရက ထင်ရာစိုင်းသည့် အရင်းအနှီးများကို တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်ပေ။
အမှန်တကယ်တွင် Lone Star ကိစ္စ၌ သူတို့သည် “စားပြီးပြေး” (eating-and-running) လုပ်ရုံသာမက ကိုရီးယားအစိုးရက ရောင်းချမှုကို အတည်ပြုရန် ကြန့်ကြာခဲ့ခြင်းကြောင့် ဆုံးရှုံးမှုများရှိသည်ဟုဆိုကာ အိုင်အက်စ်D ဖြင့် တရားစွဲဆိုခဲ့သည်။ သူတို့သည် အမြတ်ရပြီးနောက်တွင်ပင် လျော်ကြေးငွေများကို အိတ်ထဲထည့်ရန် ကြံရွယ်နေကြသည်။
ဒီလူယုတ်မာတွေကတော့…
တကယ်တော့ ထင်ရာစိုင်းသည့် အရင်းအနှီးတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ထင်ရာစိုင်းသည့် အရင်းအနှီးများဖြင့်ပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခြင်း ဖြစ်သည်။ Porsche ကုမ္ပဏီက လုပ်ဆောင်ခဲ့သလိုမျိုး၊ ဘာကိုမှ ကာကွယ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်း ဟန်ဆောင်ကာ မမှန်မကန် သတင်းစကားများ ထုတ်ပြန်ပြီး ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့တွေကို အလစ်အငိုက် ဖမ်းလိုက်ခြင်းမျိုးပေါ့။
ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီလူတွေကို အထိနာအောင် လုပ်ဖို့ ကောင်းတဲ့နည်းလမ်း တစ်ခုခုများ ရှိမလား။”