အခန်း (၂၀)
OTK ကုမ္ပဏီ၏ ဘဏ်စာရင်းထဲမှ ငွေပမာဏကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တက်ဂဲ့ယူ တစ်ယောက် ကြက်သေသေသွားတော့သည်။
“ဝမ် ၆၈၅ ဘီလီယံ!”
ကိုယ့်မျက်စိနှင့်ကိုယ် အမှန်တကယ် စစ်ဆေးကြည့်နေရသော်လည်း သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ ဤမျှများပြားလှသော ငွေကြေးပမာဏကို သူ ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယနေ့မှပဲ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သဘောပေါက်လိုက်ရသည်။
တက်ဂဲ့ယူ က စိတ်မကောင်းဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “သက်တမ်းကုန်ဆုံးရက်သာ နောက်ထပ် နည်းနည်းလေး ပိုနောက်ကျရင် တကယ့်ကို အကြီးအကျယ် ပေါက်မှာဗျ။”
ဈေးနှုန်းသာ ပို၍ကျသွားခဲ့ပါက အမြတ်ငွေသည် ဝမ် ၁ ထရီလီယံပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဈေးကွက်ဖွင့်ချိန်အတွင်း တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည့် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများနှင့် ပင်စင်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့များသည် ဈေးကွက်ပိတ်ရန် ၂ မိနစ်ကျော်အလိုတွင်မှ ဝမ် ၃ ထရီလီယံဖိုးလောက်အထိ အတင်းအကျပ် ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ဝယ်ယူမှု ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုပင်။
ဈေးနှုန်း အလွန်အကျွံ ကျဆင်းသွားသည့်အတွက် ပြန်လည်ဝယ်ယူမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ရွေးချယ်ခွင့် သက်တမ်းကုန်ဆုံးရက်နှင့်အညီ စတော့ဈေးနှုန်းကို မြှင့်တင်ကာ ဆုံးရှုံးမှုကို လျှော့ချရန်အတွက် လုပ်ဆောင်လိုက်သည့် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်အတိုင်း လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ စတော့ဈေးကစားခြင်းနှင့် အတူတူပင်။
သို့သော် ကျဆင်းမှုသာ ယနေ့အထိ ဆက်ဖြစ်နေခဲ့ပါက အဆိုပါ ရွေးချယ်ခွင့်စာချုပ်များကို ထုတ်ပေးထားသည့် ငွေရေးကြေးရေးကုမ္ပဏီများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဒေဝါလီခံရမည်ဖြစ်သည်။ အစိုးရနှင့် ငွေရေးကြေးရေး အဖွဲ့အစည်းများတွင်လည်း တခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းစ မရှိတော့ပါ။
ရွေးချယ်ခွင့် သက်တမ်းကုန်ဆုံးရက်တွင် စတော့ဈေးနှုန်းများ ပြန်တက်လာသည့်အတွက် ကျွန်တော်တို့၏ အမြတ်ငွေ ရာခိုင်နှုန်းမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ထူးကဲသော အမြတ်ငွေ ရာခိုင်နှုန်းတစ်ခုပင်။ စာရင်းထဲရှိ ဂဏန်းများကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ခေါင်းတွေ မူးဝေလာနိုင်သည်။
“သုညတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။”
“သူတို့က ငွေကြေးတန်ဖိုး လျှော့ချတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ခုခု လုပ်ဖို့ မလိုဘူးလား။”
တက်ဂဲ့ယူ က ကျွန်တော့်ကို မေးသည်။
“ခင်ဗျားကို ဘယ်လောက် ပေးရမလဲ။”
“ဟင်။”
“ငါတို့က အမြတ်ကို တူတူခွဲမယ်လို့ သဘောတူထားတာလေ။”
ဝမ် ၆၈၅ ဘီလီယံထဲတွင် ဝမ် ၁၃၀ ဘီလီယံမှာ မူလရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြစ်ပြီး အမြတ်က ဝမ် ၆၇၂ ဘီလီယံ ဖြစ်သည်။ အဲ့ဒီ၏ တစ်ဝက်မှာ ကျွန်တော့်အစု...
တက်ဂဲ့ယူ က တွက်ချက်မှုအပြီးတွင် ပြောလိုက်သည်။ “ဝမ် ၃၃၆ ဘီလီယံ ဟုတ်တယ်မလား။”
“······။”
ဒီလောက်များတဲ့ ငွေစက္ကူအထပ်တွေကိုသာ စုပုံထားရင် အဆောက်အအုံတစ်လုံး၏ အမြင့်လောက် ရှိသွားမလား။ မကြာသေးခင်အချိန်အထိ စစ်မှုထမ်းပြီးလျှင် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲဟု တွေးပူနေရသည့် ငွေမရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အခုတော့ ဝမ် ၃၃၆ ဘီလီယံဆိုသည့် ငွေပမာဏက ကျွန်တော့်လက်ထဲ ရောက်လာတော့မည်။ ဒီလောက်များပြားသည့် ငွေကို ကျွန်တော် တကယ်ပဲ လက်ခံသင့်ပါသလား။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုသည်မှာ အမြတ်ရော၊ အရှုံးပါ ရှိစမြဲဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်၏ ကိုယ်ပိုင်ရင်းနှီးငွေ ဝမ် သန်း ၈၀၀ ပဲ ထည့်ထားခြင်းဖြစ်၍ တစ်ခုခုသာ အရှုံးပေါ်ခဲ့ပါက တက်ဂဲ့ယူ ကပဲ အများဆုံး တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်တော်တို့မှာ ဝမ် သန်းပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးရမည့် အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေခဲ့ရခြင်းပါ။ ကျွန်တော် ကြုံခဲ့ရသမျှကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် အမြတ်၏ တစ်ဝက်ကို ယူလိုက်ဖို့ စိတ်ထဲတွင် နည်းနည်းတော့ အားနာမိသည်။
တက်ဂဲ့ယူ က ကျွန်တော့်စကားကို နားလည်သွားပုံရပြီး သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဒါဆို မယူဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုလည်း ငါပဲ ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့။”
ကျွန်တော် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့လိုပြောတာ မဟုတ်ဘူး။”
တက်ဂဲ့ယူ က အသံတိုးတိုးနှင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
“အေးပါ၊ မင်းသာ မရှိရင် ဝမ် ၁၃ ဘီလီယံက ရေစုန်မျောသွားမှာ။ မင်းသာ မရှိရင်လည်း အဲ့ဒီ ၁၃ ဘီလီယံကို ၆၈၅ ဘီလီယံ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။”
ကျွန်တော်က သတင်းအချက်အလက်ပေးပြီး တက်ဂဲ့ယူ က အရင်းအနှီး စိုက်ထုတ်ခဲ့ခြင်းပါ။ ရှုထောင့်တစ်ခုပေါ် မူတည်ပြီး ဘယ်သူက ပိုအရေးပါသည့် အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့သလဲဆိုတာ ကွဲပြားနိုင်ပါသည်။ သို့သော် လူအများစုကတော့ ကိုယ့်၏ ပါဝင်မှုက ပိုများသည်ဟုပဲ တွေးလေ့ရှိကြသည်။
သို့သော်လည်း တက်ဂဲ့ယူ ကတော့ အစကတည်းက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ဝက်ခွဲပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့ပြီး အဲ့ဒီကတိကိုလည်း တည်အောင် လုပ်မည်ဖြစ်သည်။ ဒီလိုလူမျိုးက ဒီလောကမှာ ဘယ်လောက်တောင် ရှားပါးလိုက်သလဲ။
ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်ပဲ စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။
“ဒီလောက်ကပဲ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းရဲ့ အဆုံးသတ်ဆိုရင်...”
ကျွန်တော် ကြိုတင်မြင်ခဲ့သည်က ဖုန်းမော်ဒယ်တစ်ခု ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းမည့်အကြောင်းပဲ ရှိသေးသည်။ ဒါပေမဲ့ ဘီလီယံနှင့်ချီသည့် ငွေကို ရခဲ့သည်။ သာ၍သာ ၉/၁၁ အဖြစ်အပျက် ဒါမှမဟုတ် ငွေကြေးအကျပ်အတည်းများကို ကြိုသိခဲ့လျှင်ကော။ စစ်ပွဲတွေ၊ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေကို ကြိုဟောနိုင်ခဲ့လျှင်ကော ဘာဖြစ်မလဲ။ ကျွန်တော့် ကျောရိုးတစ်လျှောက် လျှပ်စစ်ဓာတ်စီးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျွန်တော့်အတွေးကို သိလိုက်သလိုမျိုး တက်ဂဲ့ယူ က ပြောသည်။
“ငါတို့ရဲ့ ‘Oracle Eye’ အကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောတာ အကောင်းဆုံးပဲ ဖြစ်မယ်။”
“ကျွန်တော်လည်း သဘောတူတယ်။”
ကျွန်တော်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အရင်ကထက် ပိုမိုလေးနက် တည်ကြည်နေကြသည်။ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းဆိုသည့် အစွမ်းက ဘယ်လောက်တောင် ထူးခြားသလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံး သဘောပေါက်သွားကြပြီ။
“ဒါသာ ပေါက်ကြားသွားရင် ဘာဖြစ်မယ်လို့ ထင်လဲ။”
သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို အစိုးရအေဂျင်စီတစ်ခုခုဆီ ဆွဲခေါ်သွားမလား။
“ဒါပေမဲ့ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်လို့ ကြွေးကြော်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲလေ။”
သူတို့ထဲတွင် ဗေဒင်ဆရာများ၊ လက်ဖဝါးကြည့်သူများ၊ တာရော့ကတ်ဖတ်သူများ၊ စိတ်စွမ်းအင်ရှိသူများ၊ ပရောဖက်များနှင့် နေ့စဉ် စတော့ဈေးကစားသူများ (ဒီအုပ်စုကတော့ အများဆုံး ဖြစ်မည်) ပါဝင်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုသူများ အများကြီး ဖြစ်နေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့ပြောသည်ကို အတည်ပြုပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိ၍သာ ဖြစ်သည်။ ဝတ္ထုပစ္စည်းများကို စိတ်နှင့်ရွှေ့ခြင်းမျိုးကတော့ အထောက်အထားနှင့် သက်သေပြလို့ ရနိုင်သော်လည်း ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းဆိုသည်မှာ ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်ပဲ မြင်နိုင်သည့်အတွက် သက်သေပြလို့ မရနိုင်ပါ။
သို့သော် သူတို့ကတော့ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမလား၊ မဖြစ်လာမလားဆိုတာကို ခန့်မှန်းပြောဆိုနေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
“သူတို့တွေကတော့ အတုတွေ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ မင်းကတော့ မတူဘူး။”
တကယ်သာ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိလျှင် လမ်းဘေးမှာ ဗေဒင်ထိုင်ကြည့်နေမည်လား။ ကာစီနိုတွင် ကတ်များကို လှန်လိုက်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် စတော့ဈေးကွက်တွင် အရောင်းအဝယ် လုပ်လိုက်ခြင်းနှင့်တင် ပိုက်ဆံအလွယ်တကူ ရှာလို့ရနေမည်ပေါ့။
“ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်တယ်။”
ဒီအစွမ်းအကြောင်းကို တက်ဂဲ့ယူ နှင့် ကျွန်တော်ပဲ သိကြသည်။ သူက ကျွန်တော့်အမေပြီးလျှင် ကျွန်တော် အမှန်တကယ် ယုံကြည်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူပါ။ ဒီအစွမ်းကနေ ကျွန်တော့်အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများ ရနိုင်သည်ကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြောပြမည် မဟုတ်ပါ။
လေးနက်သည့် စကားဝိုင်း ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ တက်ဂဲ့ယူ က တစ်ဖန် ပြန်ရယ်မောသည်။
“ဒါနဲ့... ငါတို့ တကယ့်ကို အကြီးအကျယ် ချမ်းသာသွားပြီနော်။”
အဲ့ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျွန်တော် နည်းနည်းတော့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။ ငွေကြေးဈေးကွက်က အနည်းငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသော်လည်း အနာဂတ်အလားအလာကတော့ မှောင်မိုက်နေဆဲပါ။ Seosung Electronics ၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အမြတ်ငွေ ခန့်မှန်းချက်များက ဆက်တိုက် ကျဆင်းနေပြီး စမတ်ဖုန်း တင်ပို့မှုများလည်း အဆင်မပြေဖြစ်နေသည့်အတွက် နောက်လမှစပြီး ကုန်သွယ်မှု လက်ကျန်ငွေ ပိုဆိုးလာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြသည်။
တစ်ဖက်တွင်တော့ ဒီအခြေအနေကြောင့် အကျိုးအမြတ်ရမည့် NPL နှင့် တရုတ်ကုမ္ပဏီများ၏ စတော့ဈေးနှုန်းများကတော့ အမြင့်ဆုံးကို ရောက်သွားခဲ့သည်။
“ဒီလို နိုင်ငံတော်အကျပ်အတည်းကာလမှာ ကျွန်တော်တို့ ဒီလို အမြတ်ထုတ်တာက ကိုယ်ကျင့်တရားအရ မှန်ရဲ့လား။”
တက်ဂဲ့ယူ က ကျွန်တော် ပြောသည်ကို ဘာမှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သဘောတူသည်။
“ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတို့က ဘာမှ မလုပ်ကြံထားတာပဲ။”
“မှန်တယ်။”
ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့လျှင်တောင် L6 က ပြိုလဲမည်၊ Seosung Electronics က အနိမ့်ဆုံးဈေးနှုန်းကို ရောက်မည်၊ KOSPI နှင့် KOSDAQ များလည်း ထိုးကျသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ လူတိုင်း ပိုက်ဆံရှုံးနေသည့်ကြားထဲတွင် တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ အမြတ်ရနေမည်သာ။ အခုတော့ အဲ့ဒီအမြတ်ကို ရိတ်သိမ်းနေသည်က ကျွန်တော်တို့ပဲ။
“ဒါတွေအားလုံးက Oracle Eye ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။”
သို့သော် အကြောင်းရင်းက ဒါတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါ။ သတင်းအချက်အလက်က ဘယ်လောက်ကောင်းပါစေ၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ပိုက်ဆံမရှိလျှင် အလကားသာ ဖြစ်သည်။ တက်ဂဲ့ယူ သာ ကျွန်တော့်စကားကို မယုံကြည်ဘဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မလုပ်ခဲ့လျှင် ကျွန်တော်တို့ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်သွားပြီး ငေးကြည့်နေရုံပဲ ရှိမည်။
လူတွေက တူညီသည့် အကြောင်းအရာကို ကြားရလျှင်တောင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့အထိ ဘယ်နှစ်ယောက်ကများ လုပ်ရဲကြမှာလဲ။ သူက အလိုလို သိမြင်တတ်သူလား၊ ဒါမှမဟုတ် စဉ်းစားမနေဘဲ လုပ်တတ်သူလား ကျွန်တော် မသိပါ။
“ဒါပေမဲ့ နားထောင်ဦး။”
“အင်း။”
“ပိုက်ဆံကို ဘယ်လို လက်ခံမလဲ။ မင်းရဲ့ ဘဏ်စာရင်းထဲ ရောက်လာရင် အခွန်ဆောင်ရလိမ့်မယ်။”
ပြည်ပကုမ္ပဏီတစ်ခုကနေ ပြည်တွင်းသို့ ငွေလွှဲလျှင် အခွန်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘီလီယံနှင့်ချီသည့် ပမာဏဆိုလျှင် အခွန်နှုန်းမှာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိသည်။ အခွန်ငွေသက်သက်နှင့်ပင် ဝမ် ၁.၆ ထရီလီယံ ကျော်သွားမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ပြီး ဒီငွေများ၏ ရင်းမြစ်ကို သက်သေပြရမည့် ပြဿနာကလည်း ရှိသေးသည်။
“ငွေသားနဲ့ပဲ ယူမလား။”
“ဝမ် ၃.၃၆ ဘီလီယံကိုလား။”
ဝမ် ၅၀,၀၀၀ တန် ငွေစက္ကူများက ပန်းသီးသေတ္တာတစ်လုံးထဲ ဘယ်လောက်များ ဆံ့မှာလဲ။ သေတ္တာတစ်လုံးထဲတွင် ဝမ် ၆ ဘီလီယံ ဆံ့သည်ဟု တွက်လျှင်တောင် သေတ္တာပေါင်း ၅၀၀ ကျော် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ နေပါဦး၊ ဝမ် ၃.၃၆ ဘီလီယံကို ငွေသားနှင့် ထုတ်လို့ရော ရပါ့မလား။ ဝမ် ၅၀,၀၀၀ တန် ငွေစက္ကူပေါင်း ၆.၇၂ သန်းတောင် ဖြစ်နေသည်ကိုး။
ဒီလို ပြဿနာမျိုးနှင့် ကျွန်တော် ခေါင်းစားရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပါ။ ဘယ်လို ဆက်လုပ်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ကို ကျွန်တော် စဉ်းစားနေမိသည်။ အခွန်ရှောင်ဖို့အတွက် ကုမ္ပဏီတစ်ခုခုများ ထောင်ထားလိုက်ရမလား။ ကျွန်တော် အဲ့ဒီအကြောင်းကို အလေးအနက် စဉ်းစားနေတုန်းတွင်ပဲ တက်ဂဲ့ယူ က မေးလာသည်။
“ဒီငွေတွေနဲ့ ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ။”
ကျွန်တော်က တက်ဂဲ့ယူ ကို ပြန်မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ကိုလား။”
“အင်းလေ။ ငါ့မှာတော့ တိတိကျကျ စဉ်းစားထားတာ မရှိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်းပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ရတာ နည်းနည်းတော့ မကျေနပ်စရာ မကောင်းဘူးလား။”
တက်ဂဲ့ယူ က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။
“မင်းက ၁၃ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး ၆၇ ဘီလီယံ ရခဲ့တာလေ။ ဒီငွေတွေကို ပြန်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ရင် ပိုတောင် မရနိုင်တော့ဘူးလား။”
လက်တွေ့ကျကျ စဉ်းစားကြည့်ကြရအောင်။ မူလအရင်းအနှီး ၁၃ ဘီလီယံကို အဆ ၅၀ အထိ တိုးပွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်က အရင်းအနှီး ပမာဏ သေးငယ်ခဲ့လို့ပါ။ အရင်းအနှီးက ဘီလီယံရာဂဏန်းအထိ ကြီးထွားလာလျှင်တော့ တစ်ခါတည်းနှင့် ဒီလောက်အမြတ်ရဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။
သို့သော် အရင်းအနှီး ပမာဏကြီးမားလာသည့်အခါမှာတော့ အမြတ်ကို တသမတ်တည်း ရှာဖွေနိုင်လျှင် အလွန်တရာ ကြီးမားသည့် ပမာဏကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် နှစ်ဆတိုးခြင်း (doubling) အကြောင်း ဆွေးနွေးချက်ကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။ သတင်းစာတစ်စောင်ကို အကြိမ် ၂၀ ခေါက်လိုက်လျှင် အရှည်မှာ မီတာ ၁၀၀ ကျော်သွားပါသည်။ နောက်ထပ် ၁၀ ကြိမ် ထပ်ခေါက်လျှင်တော့ ကီလိုမီတာ ၁၀၀ ကျော်သွားမည်ဖြစ်သည်။
ကာစီနိုတွင် ၁ ဘီလီယံလောက် လောင်းပြီး ရလာသည့် အမြတ်များကို အကြိမ် ၂၀ ဆက်တိုက် ထပ်လောင်းမည်ဆိုလျှင် ဝမ် ၁၀၄ ထရီလီယံ ၈၅၇ ဘီလီယံအထိ ရနိုင်ပါသည်။ နောက်ထပ် ၁၀ ကြိမ်လောက် ထပ်တိုးလိုက်မည်ဆိုလျှင်တော့ ဝမ် ၁ ကွာဒရီလီယံ (၁၀၀၀ ထရီလီယံ) ကျော်သွားမည်ဖြစ်သည်။
ယနေ့ခေတ် အလွန်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သည့် အရင်းရှင်စနစ်တွင် ငွေက ကမ္ဘာကြီးကို လည်ပတ်စေပါသည်။ ငွေရှိလျှင် အသက်များကိုတောင် ကယ်တင်လို့ ရနိုင်ပါသည်။ ဒါက စကားပုံသက်သက် မဟုတ်ပါ။ အာဖရိကနိုင်ငံ တချို့တွင် ကလေးများက ငှက်ဖျားရောဂါနှင့် အာဟာရချို့တဲ့မှုများကြောင့် သေဆုံးနေကြပါသည်။ ဒေါ်လာ ၁ တန်ဖိုးရှိသည့် ဆေးပြားလေးတစ်ပြားနှင့် အစားအစာလောက်နှင့်တင် ကယ်တင်နိုင်မည့် အသက်များကို ငွေကြေးမရှိသည့်အတွက် လျစ်လျူရှုခံနေရခြင်းပါ။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တစ်ခုတည်းနှင့်တင် တစ်သက်လုံး သုံးမကုန်နိုင်သည့် ငွေများကို သင် ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပါသည်။ ဘာမှ ထပ်လုပ်စရာ မလိုဘဲ ဇိမ်ကျကျ နေသွားလို့ ရနေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့... ဒီလောက်ဆိုရင်ပဲ လုံလောက်ပြီလား။ ဒီအဆင့်လောက်နှင့်တင် ကျေနပ်ပြီး အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းက မှန်ကန်ပါ့မလား။
အရက်မူးနေသည့် ညတစ်ညတွင် ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရသည့် ပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြန်သတိရမိသည်။ CEO ဆိုသည်မှာ ကုမ္ပဏီ၏ အဓိက အမှုဆောင်အရာရှိပါ။ CEO ဖြစ်ဖို့အတွက် ရှယ်ယာ အများဆုံး ပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ မလိုပါ။ ဒါက အနာဂတ်တွင် တက်ဂဲ့ယူ နှင့် လက်တွဲပြီး OTK Company ကို အတူတူ လည်ပတ်သွားတော့မည်ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်များလား။
ကျွန်တော် တက်ဂဲ့ယူ ဆီသို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ငါ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါ။”
“ငါ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ။”
“ငါတို့ အဆုံးထိ အတူတူ သွားကြမယ်။”
တက်ဂဲ့ယူ က ကျွန်တော့်မျက်နှာနှင့် လက်ကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်နေသည်။
“ငါသာ မဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်ကော။”
“ဒါဆိုရင်တော့ ငါ တစ်ယောက်တည်း အဆုံးထိ သွားမှာပေါ့။”
ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် တက်ဂဲ့ယူ က ကျွန်တော့်လက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“ငါတို့ ဘယ်လောက်အထိ သွားနိုင်မလဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ အတူတူ သွားကြည့်ကြတာပေါ့။”
“ဟားဟား!”
“ဟားဟားဟား!”
ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ရယ်မောမိကြသည်။
***
ငွေခွဲဝေမှု ပြဿနာအတွက် လွယ်ကူသည့် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့သွားသည်။
“ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အရင်းအနှီးကို အခုလောလောဆယ် ကိုရီးယားကို လွှဲလိုက်မယ်။ ပြီးတော့ ကုမ္ပဏီနာမည်ကိုလည်း ပြန်ပြင်လိုက်မယ်။ OTK Company ၏ လက်ရှိ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုင်ဆိုင်မှုကို ငါတို့နှစ်ယောက် အညီအမျှ ခွဲဝေယူလိုက်ကြမယ်။”
ဒီလိုဆိုလျှင်တော့ ငွေက ပြည်ပကုမ္ပဏီတွင်ပဲ ရှိနေသေးသည့်အတွက် ကိုရီးယားတွင် အခွန်ဆောင်စရာ မလိုတော့ပါ။ ကုမ္ပဏီပိုင်ဆိုင်မှုကို ခွဲဝေခြင်းက လက်ဆောင်ပေးခြင်းနှင့် အကျုံးဝင်သော်လည်း အိုင်ယာလန်တွင်တော့ လက်ဆောင်အတွက် အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့် ရှိပါသည်။
“မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ။”
“...”
ဘာကြောင့်မှန်း မသိပေမဲ့ တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။ တက်ဂဲ့ယူ က တစ်ခုခုကို အလေးအနက် စဉ်းစားနေပုံရပြီး ခဏအကြာတွင် သူ စကားစပြောသည်။
“မင်းဆီမှာ ငါ အရင်က ပေးထားတဲ့ စာချုပ် ရှိသေးလား။”
“ငါ့ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှာ ထည့်ထားတယ်။”
“ခဏပြစမ်း။”
ကျွန်တော် ဘာမှ သိပ်မတွေးဘဲ စာချုပ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ တက်ဂဲ့ယူ က စာချုပ်ကို ဖြန့်ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် လက်နှစ်ဖက်နှင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။
ဗြိ၊ ဗြိ!
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ စာချုပ်က အပိုင်းအစ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်သွားပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်။ မျှော်လင့်မထားသည့် အခြေအနေကြောင့် ကျွန်တော် ကြောင်သွားပြီး “မင်း ဘာလုပ်တာလဲကွာ” ဟု မေးလိုက်သည်။
တက်ဂဲ့ယူ က တည်ကြည်သည့် အမူအရာနှင့် ပြန်ဖြေသည်။ “ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ အညီအမျှ ခွဲတာက မဖြစ်သင့်ဘူး။”
“ဘာ။”
“၈၀-၂၀ အချိုးနဲ့ ခွဲရင်ကော။”
ကျွန်တော် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ့အမူအရာကို ကြည့်ရတာ နောက်နေပုံ မပေါက်ပါ။ ကျွန်တော့်ကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ပေးပြီး ကျန်တာ သူ ယူမည်ဟု ပြောနေခြင်းလား။ ဒီအချိန်မှာမှ ကျွန်တော့်ကို ကျောခိုင်းဖို့ ကြံစည်နေခြင်းလား။ ငွေကြောင့် လူသတ်ဖို့အထိ ဖြစ်နိုင်သည့် လောကကြီးတွင် ဘီလီယံနှင့်ချီသည့် ပမာဏနှင့် ကြုံလာသည့်အခါ စိတ်ပြောင်းသွားခြင်းက မထူးဆန်းပါ။
သို့သော် ဒါက သူ့ပုံစံတော့ မဟုတ်ပါ... ကျွန်တော့်၏ မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာကို မြင်တော့ တက်ဂဲ့ယူ က ဆက်ပြောသည်။
“မင်းက ၈၀ ယူ၊ ငါက ၂၀ ယူမယ်။”
“...”
သူ အခု ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။