အချိန်က တော်တော်လေး နောက်ကျနေပြီဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြန်စာစားပြီးနောက် ထရပ်လိုက်ကြသည်။ အယ်လ်လီကို ဟိုတယ်အထိ လိုက်ပို့ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သော်လည်း သူမက ကျွန်တော့်အိမ်အထိ လိုက်ပို့မည်ဟု ဇွတ်လုပ်နေခဲ့သည်။
“တကယ်ရော အဆင်ပြေရဲ့လား”
ကျွန်တော် ပြုံးပြလိုက်သည်။
“ခဏလောက် မူးဝေသွားရုံပါပဲ”
ဘာမှမဖြစ်ကြောင်း သူမအား အကြိမ်ကြိမ် ပြောပြသော်လည်း အယ်လ်လီက စိုးရိမ်နေဆဲပင်။
“ဆေးရုံတော့ သွားဖို့ မလိုဘူးဆိုတာ သေချာလို့လား”
တွေးကြည့်လျှင် တစ်ခါက တစ်ပတ်တိုင်တိုင် သတိမေ့သွားဖူးသည့် လူတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် သူမ စိုးရိမ်နေခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း ရှိပါသည်။
“တကယ် အဆင်ပြေပါတယ်”
“တစ်ခုခု ထူးဆန်းတာ ခံစားရရင် ချက်ချင်းသာ ငါ့ကို အကြောင်းကြားနော်”
“အင်းပါ၊ တက်ဂယူ လည်း အိမ်မှာ ရှိနေတာပဲဟာ”
“ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ဆက်သွယ်မယ်လို့ ကတိပေး”
“သိပါပြီဗျာ”
အယ်လ်လီကို တတ်နိုင်သမျှ နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် သူမကို ကားပေါ်တင်ပေးလိုက်သည်။ ကားစတင်ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော်လည်း အိမ်ထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ခဲ့လိုက်သည်။
တက်ဂယူ က ဧည့်ခန်းဆိုဖာပေါ်တွင် လှဲနေရင်း ကာတွန်းရှိုးတစ်ခု ကြည့်နေသည်။
“ရက်စက်တဲ့ ရေဒီယိုဒိတ်ကော အဆင်ပြေရဲ့လား”
ကျွန်တော် တီဗီကို ပိတ်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ ပိတ်လိုက်တာလဲကွ။ အဲ့ဒါ အရေးကြီးတဲ့ အခန်းကွ”
“အခု အဲ့ဒါက အရေးမကြီးဘူး”
“ငါ့အတွက်တော့ ဒါက အရေးကြီးတယ်လေကွ”
အော်ဟစ်နေသော တက်ဂယူ သည် ကျွန်တော့်မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩတကြီး တောင့်သွားတော့သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဘာတွေဖြစ်လို့လဲ”
ကျွန်တော် သူ့ပခုံးပေါ် လက်တင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် – “ငါမှားသွားပြီ”
“ဘာကိုမှားတာလဲ”
“ဆန်ဖရန်စစ္စကို ငလျင်ကို မှတ်မိလား”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“အဲ့ဒါ မဖြစ်သေးဘူး”
တက်ဂယူ က အံ့ဩတကြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
“ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”
“ငါ ‘သဝဏ်လွှာ’ ကို ထပ်မြင်ရပြန်ပြီ”
တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်စကားကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပုံရသည်။
“ဟင်။ ဒါဆိုရင် ပြီးခဲ့တဲ့ငလျင်က ဘာအကြောင်းလဲ”
ကျွန်တော် ဆိုဖာပေါ်သို့ ပစ်လှဲချလိုက်သည်။
“‘သဝဏ်လွှာ’ နဲ့ ဘယ်လိုမှမပတ်သက်ဘဲ ဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်မှာပေါ့”
တက်ဂယူ ၏ မျက်နှာတွင် ဗျာများသွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“ဒီလောက်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ဘာလို့ ‘သဝဏ်လွှာ’ ကို ရုတ်တရက်ကြီး ပြန်မြင်ရတာလဲ”
ကျွန်တော် လက်ကောက်ဝတ်က နာရီကို ပြလိုက်သည်။
“ဒီဟာကြောင့် ဖြစ်ရမယ်”
နာရီကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ပြန်ကြည့်လာသည်။
“ဘာလို့ ရိုလက်စ်နာရီ ဖြစ်နေရတာလဲ”
“သတိမေ့နေတုန်းက ငါဘာတစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရတယ် ထင်တယ်။ အိပ်မက်တစ်ခုလိုမျိုးပေါ့”
“ဘယ်လိုအိပ်မက်မျိုးလဲ”
“မသိဘူး”
အိပ်မက်တွေဆိုတာ မက်နေတုန်းကတော့ ထင်ရှားနေတတ်ပေမယ့် နိုးလာတာနဲ့ မှတ်မိဖို့ ခက်ခဲသွားတတ်ပါတယ်။ ဒီနေ့မှသာ အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့ဖူးကြောင်း ကျွန်တော် ပြန်သတိရလာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
“တစ်ခုခုကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လေ”
“စဉ်းစားနေတာပေါ့ကွ”
အိပ်မက်က ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ပဟေဠိတစ်ခုလို ဝေဝါးပြီး ရှင်းလင်းမှုမရှိလှပေ။ ကျွန်တော် လက်ကောက်ဝတ်က နာရီကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးထဲနစ်မျောနေမိသည်။
ရုတ်တရက် တစ်ခုခုက ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲ ပေါ်လာသည်။
ကျွန်တော် ရေရွတ်လိုက်သည် –
“ကြက်မှန်ဘောင်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခု”
“ဟင် ဟုတ်လား”
“အဲ့ဒါ NPL ဆိုင်တစ်ဆိုင်ပဲ”
အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံး ဖန်သားပြင်ချည်းဖြစ်နေခြင်းက NPL ဆိုင်များ၏ ဝိသေသလက္ခဏာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
“မင်းအိပ်မက်ထဲမှာ NPL ဆိုင်ကို မြင်ခဲ့တာပေါ့။ အဲ့ဒါက ဆန်ဖရန်စစ္စကို ငလျင်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”
“အဲ့ဒီလိုပဲ ထင်ရတယ်”
“ခဏလောက် စောင့်ဦး”
တက်ဂယူ က ကွန်ပျူတာကို အမြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး Google Maps ကို ဖွင့်ရှာလိုက်သည်။
“ဆန်ဖရန်စစ္စကိုတစ်ဝိုက်မှာ NPL ဆိုင် စုစုပေါင်း ငါးဆိုင် ရှိတယ်”
လမ်းမမြင်ကွင်း (Street View) တွင် NPL ဆိုင်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။
ကျွန်တော် ဆန်ဖရန်စစ္စကိုသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးသော်လည်း အလုပ်ကိစ္စအတွက်သာဖြစ်ပြီး ဟိုတယ်နှင့် ရုံးခန်းကြားသာ သွားလာခဲ့ကာ မြို့ကို သေချာမလေ့လာဖူးပေ။
ဒါကြောင့်လည်း ဖန်သားပြင်ပေါ်က လမ်းတွေက အရင်းအနှီးမရှိဘဲ စိမ်းနေခဲ့တာ ဖြစ်မည်။
ကျွန်တော် NPL ဆိုင်ငါးဆိုင်ကို ထောင့်ပေါင်းစုံမှ ကြည့်ရှုရင်း အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ သို့သော် ဖန်သားပြင်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဘာကိုမှ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။
“ငါ ဆန်ဖရန်စစ္စကိုကို သွားရမယ်ထင်တယ်”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် တက်ဂယူ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲမျိုချလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါ အန္တရာယ်မရှိဘူးလား။ မင်းအဲ့ဒီမှာရှိနေတုန်း ငလျင်တစ်ခုခု ထပ်လှုပ်ခဲ့ရင်ရော”
သူပြောတာလည်း အမှန်ပင်။
ပင်လယ်ပြင်ငလျင်တစ်ခုအနေနဲ့ ပြီးသွားရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့၊ သို့မဟုတ်ရင်တော့ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်ပါတယ်။
“ချက်ချင်းကြီးတော့ ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ပါဘူး”
“အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုသိလဲ”
“ခံစားချက်အရ သိနေတာပါပဲ”
ယခုအချိန်အထိ ‘သဝဏ်လွှာ’ က ဘယ်တော့မှ မမှားခဲ့ဖူးပေ။ ထို့ကြောင့် ကြီးမားသောငလျင်တစ်ခုက ဖြစ်လာဖို့ သေချာနေသည်။ အဓိကမေးခွန်းက ဘယ်တော့ဖြစ်မလဲဆိုတာဖြစ်ပြီး ငလျင်၏တည်နေရာနှင့် ပြင်းအားကိုလည်း ဇუსတသိရှိရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။
ဒါကိုဖော်ထုတ်ဖို့အတွက် ကျွန်ုပ်တို့မှာ အချက်အလက်ပိုလိုအပ်နေသည်။
“သေချာအောင်လို့ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ သွားမယ်”
“မင်းအရင်တစ်ခါလို ထပ်လဲကျသွားရင်ရော။ ငါလိုက်မယ်”
“အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်လေ”
တက်ဂယူ က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည် –
“ဟဲဟဲ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့အတူတူသွားမှကို ဖြစ်တော့မယ်”
***
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆန်ဖရန်စစ္စကိုသို့ တန်း၍ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ကုမ္ပဏီနှင့် အခြားသူများကိုမူ အလုပ်ကိစ္စအတွက်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ကုမ္ပဏီ၏ လုပ်ငန်းခွဲများစွာသည် ဆီလီကွန်ဗေလီတွင် တည်ရှိသောကြောင့် ရုတ်တရက်စီးပွားရေးခရီးထွက်ခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည်တော့မဟုတ်ပေ။
တက်ဂယူ က လေယာဉ်ထွက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
ကျွန်တော် ပြူတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်ရင်း အတွေးထဲနစ်မြုပ်နေမိသည်။
‘သဝဏ်လွှာ’ က ကျွန်တော့်ကို ဘာတွေပြောပြချင်နေတာပါလိမ့်။
ဘာမှမရှိတဲ့ဘဝကနေ ဒီအထိရောက်လာနိုင်ခဲ့တာ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းကျေးဇူးကြောင့်ပါပဲ။ အဲ့ဒီအရာကြောင့် အများကြီးပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။
အကယ်၍သာ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းကို မမြင်ခဲ့ရဘဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်ရော။
တက်ဂယူ နဲ့ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ကုမ္ပဏီကို မလုပ်ဘဲ သာမန်ဘဝတွေနဲ့ပဲ ရှင်သန်ခဲ့ကြရမှာပါ။ အကယ်၍သာ အဲ့ဒီလိုဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အခုအမေရိကန်ကို သွားမယ့် ဒီလေယာဉ်ပေါ်မှာ ကျွန်တော်ရှိနေမှာမဟုတ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့လည်း L6 ပေါက်ကွဲမှုနဲ့ Brexit ကတော့ ဖြစ်လာမှာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီအချို့ကတော့ အချိန်မီရန်ပုံငွေမရလို့ ပျက်စီးသွားတာ ဒါမှမဟုတ် သာမန်ကုမ္ပဏီလေးတွေအဖြစ်နဲ့ပဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့မှာ ဖြစ်သည်။
CarOS က ဥန်ဆောင်းရဲ့လက်ထဲမှာ ဆက်ရှိနေဦးမှာဖြစ်ပြီး ပါမောက္ခကင်ဟိုမင်ကလည်း ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်မှာ ဆက်ရှိနေဦးမှာဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဒိုင်ယာနာ က ရော်နယ်လ်အစား အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ သမ္မတဖြစ်လာလိမ့်မယ်။
ဒီစွမ်းရည်ရဲ့ကျေးဇူးကြောင့် ကျွန်တော်ဟာ အနာဂတ်ရဲ့သော့ချက်ဖြစ်တဲ့ Startup တွေ၊ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှုနည်းပညာတွေ၊ ပစ္စည်းအသစ်ဘက်ထရီတွေ စသည်ဖြင့်တို့ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
အခုတော့ ရလဒ်ကောင်းတွေကို ရိတ်သိမ်းရမယ့်အချိန်က ရောက်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။
ကျွမ်းကျင်သူအချို့က နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ CarOS က တိုယိုတာကိုကျော်တက်ပြီး ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးကားကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာမယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်အတွက်လည်း မဖြစ်နိုင်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုမဟုတ်ပါဘူး။
အားလုံးက ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်ပျက်နေခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် ဝါရန်ဘတ်ဖတ် ရဲ့ မေးခွန်းကို ပြန်သတိရသွားသည်။
သူက ဘာလို့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရတာလဲလို့ ကျွန်တော့်ကို မေးခဲ့ဖူးသည်။ အဲ့ဒီမေးခွန်းက ငွေရှာဖို့သက်သက်ကို မေးတာထက် ကျော်လွန်နေပြီး အဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော် တကယ်ဘာလိုချင်တာလဲဆိုတဲ့ အဖြေဆီကို ဦးတည်သွားစေခဲ့သည်။
အဲ့ဒီအဖြေကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့များမှ ရှာတွေ့နိုင်မှာပါလိမ့်။
***
လေဆိပ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယခင်ကကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြီးက ကျွန်တော့်ကို လွှမ်းခြောက်လာခဲ့သည်။
ဒီမြေက အန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ သတိပေးချက်တစ်ခုလား။
ကျွန်တော့်နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကို စစ်ဆေးနေသော အကောက်ခွန်အရာရှိသည် အံ့ဩနေသော အမူအရာဖြင့် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျွန်တော့်နာမည်နှင့် မျက်နှာကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် ကျွန်တော်ဘယ်သူဆိုတာကို သိသွားပုံရသည်။
“အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာပါလဲ”
“အလုပ်ကိစ္စပါ”
ထပ်မံမေးမြန်းခြင်း မရှိတော့ပေ။
“ခရီးစဉ်လေး အဆင်ပြေပါစေ”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ကျွန်ုပ်တို့သည် လေဆိပ်ရောက်ရှိလာရာ ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
လေဆိပ်အပြင်ဘက်တွင် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းဖြူနှစ်ဦးနှင့် ယာဉ်နှစ်စီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
“ကျွန်တော်ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ ကားကိုကိုယ်တိုင်မောင်းပြီး ဆန်ဖရန်စစ္စကိုရဲ့ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးအခြေအနေကို စစ်ဆေးဖို့ စဉ်းစားထားပါတယ်”
လုံခြုံရေးအရာရှိက ကားသော့ကို ကျွန်တော့်ထံပေးအပ်သည်။
“ယာဉ်မှာ GPS တပ်ဆင်ထားပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့က မင်းရဲ့နောက်ကနေ လိုက်လာပါမယ်”
“ကျွန်တော့်ကို လမ်းမှားသွားရင်တော့ မလိုက်နဲ့တော့နော်။ လုံခြုံရေးအပိုလိုမှသာ ဆက်သွယ်ပါမယ်”
“နားလည်ပါပြီ”
ကျွန်ုပ်တို့ ကားပေါ်တက်လိုက်ကြသည်။ တက်ဂယူ က စတီယာရင်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ကျွန်တော်လည်း လမ်းပြစနစ် (Navigation) ကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။
ပထမဦးစွာ ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမြို့မြောက်ပိုင်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ မိနစ် ၃၀ ခန့်မောင်းနှင်ပြီးနောက် ဖန်နံရံများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အဆောက်အအုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
တက်ဂယူ က ကားကိုရပ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာရန် ဆင်းလာခဲ့သည်။
“ဘယ်လိုလဲ။ ဘာခံစားချက်မှမလာဘူးလား”
“သေချာတော့ မသိသေးဘူး”
ကျွန်တော် စမတ်ဖုန်းဖြင့် ပုံအများအပြားရိုက်ကူးပြီးနောက် ကားပေါ်သို့ ပြန်တက်လိုက်သည်။ နောက်ထပ်နေရာတစ်ခုအတွက်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် တည်နေရာသုံးခုတိုင်အောင် လည်ပတ်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ဘာထူးခြားသည့်အရာမျှ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်မလာခဲ့ပေ။
မကြာမီမှာပင် ရုံးဆင်းချိန်ရောက်လာပုံရကာ လမ်းမပေါ်သို့ ကားများ ရုတ်တရက်အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ဆန်ဖရန်စစ္စကို၏ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးအခြေအနေမှာ ဂန်နမ် ထက် ပိုကောင်းသည်ဟု မဆိုသာပေ။ ယာဉ်ကျပ်တည်းမှု ပိုဆိုးလာသည်နှင့်အမျှ ကားများသည် ရပ်လိုက်၊ ထွက်လိုက်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်ဖြစ်လာကြသည်။
လမ်းသွားလမ်းလာ လူသွားလမ်းများတွင်လည်း အိမ်ပြန်ကြမည့်သူများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ညနေပိုင်းရောက်လာသည်နှင့်အမျှ မြို့တော်သည် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။
“ကြည့်စမ်း၊ ဟိုမှာတစ်ခု ထပ်ရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒီရှေ့မှာရပ်လိုက်ရမလား”
“အင်း။ ခဏလောက်ရပ်ပေးလိုက်”
တက္ကစီယာဉ်မောင်း တက်ဂယူ က ကားကို အမြန်ဘေးထိုးရပ်လိုက်သည်။
မီးပွိုင့်ရှိရာ လမ်းဆုံရှေ့တွင် ကျွန်တော် ကားပေါ်မှဆင်းကာ ရပ်လိုက်သည်။
ဤနေရာသို့ ကျွန်တော် ပထမဆုံးအကြိမ်ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထူးဆန်းသော ရင်းနှီးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ဖန်သားအဆောက်အအုံတစ်ခုကို တွေ့ရသည် — အဲ့ဒါ N-Store ဖြစ်သည်။
လမ်းပေါ်တွင် လူအများအပြား ရှိနေကြသည်။
အားကစားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး ဂျော့ခ်ထိုးပြေးနေသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး၊ ကြီးမားသောခွေးကြီးကို ကြိုးဆွဲလျှောက်လာသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ ကျောပိုးအိတ်လွယ်ကာ စကူတာစီးလာသည့် လူငယ်တစ်ဦး၊ လက်ချင်းချိတ်ကာ လမ်းလျှောက်လာကြသည့် သက်ကြီးစုံတွဲတစ်တွဲနှင့် လမ်းဘေးတွင် တိတ်တဆိတ်ထိုင်ကာ အသင့်သောက်ကော်ဖီသောက်နေကြသည့် စုံတွဲတစ်တွဲတို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။
ကျွန်တော် အဆောက်အအုံများကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ မီးလင်းနေဆဲဖြစ်သော ရုံးခန်းများအတွင်း အမျိုးမျိုးသောလူမျိုးစုတို့ အလုပ်လုပ်နေကြသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် အိပ်မက်တစ်ခုထဲက ကစဉ့်ကလျားဖြစ်ရပ်များသည် ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲသို့ ရုတ်တရက်ပေါ်လာကြသည်။ ပြန့်ကျဲနေသော ပဟေဠိအပိုင်းအစများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အစပ်မိလာကြတော့သည်။
အဆောက်အအုံရှေ့တွင် တန်းစီနေကြသောလူများ၊ ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားသော လူဖြူတစ်ဦး၊ သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်မှ Rolex နာရီ၊ လှိုင်းတွန့်သကဲ့သို့ တုန်ခါကွဲအက်လာသော လမ်းမကြီး၊ အော်ဟစ်ကာ ထွက်ပြေးနေကြသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများ၊ ပြိုကျလာသော မိုးမျှော်တိုက်များ…
ကျွန်တော် ဘာတွေကို မြင်ခဲ့ရတာလဲ။
အယောင်အယောင် အမှားမှားဖြစ်ခဲ့တာလား၊ သို့တည်းမဟုတ် အနာဂတ်ကို မြင်လိုက်ရတာလား။
လက်တွေ့ဘဝသို့ ရုတ်တရက်သတိဝင်လာချိန်တွင် မီးပွိုင့်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ရပ်တန့်နေကြသော လမ်းသွားလမ်းလာများသည် လမ်းကို အပြေးအလွှားဖြတ်ကူးသွားကြသည်။
“ဒီနေရာပဲ”
တက်ဂယူ ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။
“ဒီနေရာမှာ ငလျင်လှုပ်တာလား”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“သေချာတယ်”
ကျွန်တော်ရပ်နေသည့်နေရာမှာ ပါလိုအာတိုရှိ လမ်းဆုံတစ်ခုဖြစ်သည်။
“ဒါက ဆန်ဖရန်စစ္စကိုရဲ့ တောင်ပိုင်းနဲ့ ဆီလီကွန်ဗေလီရဲ့ နှလုံးသားပဲ”
***
ကျွန်ုပ်တို့သည် အနီးရှိဟိုတယ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ပြူတင်းပေါက်မှနေ၍ NPL ဆိုင်ရှိရာ လမ်းဆုံကို လှမ်းမြင်နေရသည်။
ဒီဟိုတယ်ရော ပြိုကျသွားမှာလား။
လက်ရှိစမတ်ဖုန်းဈေးကွက်သည် ပရီမီယံဈေးကွက်အပိုင်းတွင် ပြင်းထန်စွာပြိုင်ဆိုင်နေကြသည်။ NPL ဖုန်းထွက်ရှိခြင်း၏ ၁၀ နှစ်ပြည့်အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် NPL ဖုန်း Z ကို စတင်မိတ်ဆက်မည်ဖြစ်ကြောင်း NPL က ကြေညာခဲ့သည်။
ကျွန်တော်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းထဲတွင် NPL ဆိုင်ရှေ့၌ လူတွေရှည်လျားစွာ တန်းစီနေခဲ့ကြသည်။ ထိုနေ့သည် NPL ဖုန်း Z ထွက်ရှိသည့်နေ့ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ ပစ္စည်းအသစ်ကို ဝယ်ယူရန် စုဝေးနေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
အတိအကျဖော်ပြထားသော သတ်မှတ်ချက်များနှင့် အချိန်ဇယားကိုမူ မသိရသေးသော်လည်း ထွက်ရှိမည့်ရက်မှာ စက်တင်ဘာလ ၁၀ ရက်လောက်တွင် ဖြစ်သည်။
တက်ဂယူ ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်သွားသည်။
“နောက်နှစ်လအတွင်းမှာ အင်အားပြင်းတဲ့ငလျင်တစ်ခု လှုပ်မယ်လို့ ပြောချင်တာလား”
“ငါမြင်ခဲ့တာတွေက မှန်တယ်ဆိုရင်တော့ ဟုတ်တယ်”
အော်ရာကယ်လ်က ယခုအချိန်အထိ ကျွန်တော့်ကို ငွေကြေးဆိုင်ရာအချက်အလက်များကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ဒါကလည်း ငွေကြေးကိစ္စနဲ့ ဆက်စပ်နေပြန်သည်။
“ငွေကြေးဈေးကွက်ကြီး ပရမ်းပတာဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”
လူအများအပြား သေဆုံးသွားကြလိမ့်မည်၊ စနစ်များပြိုလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး စီးပွားရေးလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်သွားလိမ့်မည်။ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းများ ထိုးကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး ရွှေ နှင့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများမှာမူ ကောင်းကင်သို့ထိုးတက်သွားလိမ့်မည်။
ပြီးတော့ ဒါက ငွေရှာဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ သင့်လျော်တဲ့အချိန်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ လုပ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် Brexit ထက် ပိုကြီးမားတဲ့အမြတ်အစွန်းတွေကို ရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
အရေးအကြီးဆုံးကတော့ အခုအရင်းအနှီးရဲ့ပမာဏက အရင်တုန်းကနဲ့ မတူတော့ပါဘူး။ သေချာလုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့ပမာဏကို ထုတ်လုပ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာတောင် ဒီလိုအတွေးမျိုးတွေဝင်လာတာက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းပါတယ်။
“ခဏနေဦး၊ ကိုယ်သွားဆေးလိုက်ဦးမယ်”
အတွေးများကို စုစည်းရန်အတွက် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကာ ရေချိုးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်အထိ တက်ဂယူ ကတော့ အိပ်ရာပေါ်တွင် မှိုင်တွေလျက်သားထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“တစ်စုံတစ်ယောက်က 9/11 တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုသိပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်မယ်လို့ ထင်လဲ”
“ဟင်?”
အဆိုပါတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လူပေါင်း ၃,၀၀၀ နီးပါးသေဆုံးခဲ့ပြီး ၆,၀၀၀ ကျော် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရေနံ ၏ သိုင်းသမိုင်းတွင် အဆိုးဝါးဆုံးဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် အချို့သောသူများသည် ကြီးမားသောချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ တိုက်ခိုက်မှုများဖြစ်ပွားပြီးနောက် ကမ္ဘာ့ရှယ်ယာဈေးကွက်ကြီး ထိုးကျသွားခဲ့ပြီး မကြုံစဖူးသော ရွေးချယ်ခွင့် (Options) အမြတ်အစွန်းများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“အဲ့ဒီတုန်းက ငွေရှာခဲ့ကြတဲ့သူတွေရှိတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ရွေးချယ်ခွင့်တွေအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ကြတဲ့သူတွေကို အမေရိကန်ထောက်လှမ်းရေးအေဂျင်စီတွေက အကြမ်းဖက်သမားတွေနဲ့ ဆက်စပ်မှုရှိမရှိဆိုပြီး ချွင်းချက်မရှိ စစ်ဆေးခဲ့ကြတယ်”
“မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ”
“ငါပြောချင်တာက အဲ့ဒီလိုမျိုးတွေ ထပ်ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာပါပဲ”
“အကြမ်းဖက်မှုတွေကတော့ သံသယဖြစ်စရာဖြစ်လာနိုင်ပေမဲ့ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေက မတူဘူးလေ။ ငါတို့က ငလျင်ကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးလို့မှ မရတာ”
“အဲ့ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်…”
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ လုပ်ခဲ့စဉ်က ဝေဖန်မှုပေါင်းများစွာကို ကျွန်တော် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးသည်။
L6 ပေါက်ကွဲမှု၊ Brexit မှသည် ရိုနယ်လ်၏ ရွေးကောက်ပွဲအထိ အကြိမ်တိုင်းတွင် အခြားသူများဆုံးရှုံးခဲ့ချိန်၌ ကျွန်ုပ်တို့က ဈေးကွက်ထဲတွင် နက္ခတ်တာရာအမြတ်အစွန်းများကို ရိတ်သိမ်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် L6 ပေါက်ကွဲမှုကို ကျွန်တော်ဖန်တီးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ Brexit ကို ဗြိတိသျှပြည်သူများက ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး ရိုနယ်လ်၏ ရွေးကောက်ပွဲကိုလည်း အမေရိကန်မဲဆန္ဒရှင်များက ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုရင် ဒီအခြေအနေကော ဘယ်လိုလဲ။
ယခုအချိန်အထိကတော့ ကျွန်ုပ်တို့ ငွေရမလား မရဘူးလားဆိုတဲ့ ကိစ္စသာဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီတစ်ခါကတော့ လူ့အသက်တွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ကိစ္စ ဖြစ်နေပါပြီ။
ကျွန်တော်အိပ်မက်ထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်ပြောင်းသတိရလိုက်သည်။ မြေကြီးများကွဲအက်လာပြီး အဆောက်အအုံများ ဆက်တိုက်ပြိုကျလာကြသည်။ ကျွန်တော်မြင်ခဲ့ရတာတွေက တကယ်တမ်းသာဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် 9/11 ပမာဏရှိတဲ့ဘေးအန္တရာယ်ကတောင် အသေးအမွှားလေးလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။
သာ၍ပင် အဲ့ဒီလို ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီး ကျဆင်းမှုရွေးချယ်ခွင့် (Put Options) တွေ ဒါမှမဟုတ် ဆင်းသက်လာသောငွေကြေးဆိုင်ရာကိရိယာတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့မယ်ဆိုရင်… ပြီးတော့ အဲ့ဒီအချက်ကို လူအများက သိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်ပေါ့?
စော်ကားခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ဝေဖန်ခံရတာလောက်နဲ့တင် ပြီးဆုံးသွားမှာမဟုတ်ပေ။
“ဘယ်သူမှအဲ့ဒါကို သည်းခံမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါလည်းသည်းခံမှာမဟုတ်ဘူး”
တက်ဂယူ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ်။ လူ့အသက်ထက် အရေးကြီးတာဘာမှမရှိပါဘူး”
ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ်တို့စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အနာဂတ်လုပ်ရပ်များသည် လူပေါင်းများစွာ၏အသေအပျောက်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သည်ဆိုသည့် အချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့အသစ်တဖန် သဘောပေါက်လာကြသည်။
ခဏကြာတော့ တက်ဂယူ က မေးလာသည် –
“ငလျင်ကို ကာကွယ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုမှ မရှိဘူးလား”
“သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေကို လူသားတွေက ဘယ်လိုလုပ်ကာကွယ်နိုင်မှာလဲ”
လွန်ခဲ့သောဆယ်စုနှစ်များစွာက လူသားများသည် အာကာသယာဉ်ဖြင့် လကမ္ဘာသို့ ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာများသည် သိသာထင်ရှားစွာတိုးတက်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း မီးတောင်ပေါက်ကွဲခြင်း၊ ငလျင်လှုပ်ခြင်း၊ ဆူနာမီနှင့် မုန်တိုင်းများကဲ့သို့သော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များကို ကာကွယ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကတော့ ယခုအချိန်အထိ မရှိသေးပေ။
“ဒါပေမဲ့လည်း ငါတို့ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့တော့ရပါတယ်”
သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များသည် ရုတ်တရက်ကျရောက်လာတတ်ပြီး သိသာထင်ရှားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်စေတတ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီးပြင်ဆင်ထားနိုင်မည်ဆိုပါက ထိခိုက်မှုကို ကြီးမားစွာလျှော့ချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် သူတို့ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခိုင်းဖို့ပဲ လိုတာပေါ့”
အစစ်အမှန်ပြဿနာက ယခုမှစတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
“ငလျင်တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာကို လူတွေကို ဘယ်လိုသတင်းပေးရမလဲ”
“အမ်…”
တက်ဂယူ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ယခုအချိန်အထိ ကျွန်တော်သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများအတွက် ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းကိုသာ အဓိကအားကိုးခဲ့သည်။ သို့သော် မည်သူမျှ၎င်းကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းဟု မယူဆကြဘဲ ကျွန်တော့်တွင် ဈေးကွက်ကိုကြည့်မြင်နိုင်သည့် ထူးကဲသော အမြင်ရှိသည်ဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့က ကျွန်တော့်ကို မယုံကြည်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ စီအီးအိုတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျွန်တော့်မှာ အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့်အနေအထားရှိသည်။ နားလည်မှု သို့မဟုတ် သဘောတူညီချက်မလိုအပ်ဘဲ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ပြီး အမိန့်ပေးနိုင်ပါသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါကတော့ လုံးဝမတူတော့ပါ။
ကျွန်တော်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမည့် အနေအထားမှာမဟုတ်ဘဲ အခြားသူများကိုပါ ယုံကြည်လက်ခံလာအောင် တိုက်တွန်းရမည့်နေရာတွင် ရောက်နေသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စသည် သာမန်ခန့်မှန်းချက်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်း၏ နယ်ပယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပေပြီ။
ထို့အပြင် ငွေကြေးဆိုင်ရာကိစ္စက ကျွန်တော့်နယ်ပယ်ဖြစ်သော်လည်း ငလျင်ဆိုသည်မှာမူ ကျွန်တော့်နှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်ပေ။
“မှန်ပါတယ်။ ဒါက ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းလို့တောင် ကျွန်တော်တကယ်မပြောနိုင်ဘူး”
“ငါအနာဂတ်ကို မြင်နိုင်တယ်လို့ ပြောရင်ရော ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ”
“ဒါဆို မင်းဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးနောက် ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည် –
“ကိုယ့်ကိုယ်စား ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ငါရှာမှဖြစ်မယ်”