အခန်း (၁၇၁)
မကြာခင်မှာ ကျွန်တော့်အမေရဲ့ မွေးနေ့ ရောက်တော့မည်။
တိတ်ကျူနှင့်အတူ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဒက်ပတ်စတိုး (Department Store) သို့ ကျွန်တော် သွားခဲ့သည်။
လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ဂိမ်းများမှလွဲ၍ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံးက ပစ္စည်းဝယ်ထွက်ရသည်ကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားကြပေ။
ချမ်းသာသူများ ငွေကြေးသုံးစွဲမှု မရှိခြင်းက ငွေကြေးအလွန်အကျွံသုံးစွဲနေခြင်းထက် ပို၍ဆိုးရွားပေသည်။
စီးပွားရေးစနစ် ကောင်းမွန်စွာ လည်ပတ်နိုင်ရန်အတွက် သူဌေးများအနေဖြင့် ငွေကြေးကို တက်ကြွစွာ သုံးစွဲကြရမည့်အပြင် အခွန်များကိုလည်း စဉ်ဆက်မပြတ် ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါက ကျွန်ုပ်တို့သည် ရရှိသည့်ဝင်ငွေနှင့် စာလျှင် လုံလောက်စွာ သုံးစွဲခြင်း မရှိကြသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည် (သို့သော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကိုမူ အများအပြား ပြုလုပ်ကြပါသည်)။
လုပ်ငန်းခွင်ရက် မွန်းလွဲပိုင်းတွင်ပင် ထိုဒက်ပတ်စတိုးဆိုင်ကြီးသည် လူများနှင့် စည်ကားနေ၏။ နာမည်ကြီး လူသုံးကုန်ဇိမ်ခံပစ္စည်း ဆိုင်များရှေ့တွင်မူ လူတန်းရှည်ကြီးများ ဖြစ်နေကြသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျွန်တော်တို့က ကြိုတင်မှာယူထားသော ပစ္စည်းများကို သွားယူရုံသာဖြစ်သောကြောင့် တန်းစီမနေဘဲ တန်းဝင်သွားနိုင်ခဲ့သည်။
ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တိတ်ကျူက ရစရာမရှိအောင် မြည်တွားလေတော့သည်။
"ဒီလောက် လူရှင်းနေတာကို ဘာလို့ တန်းစီနေကြတာလဲကွ"
"ဝန်ထမ်းနဲ့ ဖောက်သည် တစ်ဦးချင်းစီ တိုက်ရိုက်ဆက်ဆံပြီး အကောင်းဆုံး ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ဖို့ လုပ်ထားတာလို့ ပြောကြတာပဲ"
"ဘယ်သူမှမဝင်နိုင်ဘဲ လူနည်းစုပဲ ဝင်လို့ရတဲ့ High-end ဆိုင်ကြီးဆိုတာကို ပြချင်ရုံ သက်သက်များ ဖြစ်နေမလား"
"အဲ့ဒါလည်း ပါချင်ပါမှာပေါ့"
ကျွန်တော် အိတ်ကို လက်ခံယူကာ ငွေရှင်းလိုက်သည်။
ဈေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရတော့ တိတ်ကျူမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဈေးကြီးတာလဲ။ အိတ်တစ်လုံးကို Won သန်း ၁၀ ကျော်တာ တကယ်ပဲ ဖြစ်သင့်လို့လား"
"တီဗီတစ်လုံးကို Won သန်း ၅၀ ကျော်တာရော ဖြစ်သင့်လို့လား"
"တီဗီဆိုတာက ဈေးကြီးလေ စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းလေလေပဲလေ"
"အိတ်ကလည်း အဲ့ဒီသဘောတရားပါပဲ"
"စွမ်းဆောင်ရည်က ပိုကောင်းလာလို့လား"
"ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်က ကိုယ့်ကိုမြင်တဲ့ အမြင်တွေ ပိုကောင်းလာတာပေါ့"
ဈေးနှုန်းနှင့် တန်ဖိုးကြား ကွာဟချက် ကြီးမားလေလေ ပို၍ဈေးကြီးသည်ဟု ခံစားရလေလေ ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဇိမ်ခံပစ္စည်းများဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် အရာများ၏ ဝိသေသလက္ခဏာများထဲမှ တစ်ခုပင်တည်း။
ငွေတွေ ဘယ်လောက်ပဲ သုံးသုံး အမေကတော့ သူ့သဘာဝအရ ဒီလိုဇိမ်ခံပစ္စည်းမျိုးတွေကို သူ့ဘာသာသူ ဝယ်မှာမဟုတ်ပေ။
"ဒါကြောင့် သားဖြစ်တဲ့သူက လက်ဆောင်ပေးရတာပေါ့။ ဈေးနှုန်းကို သိရင်တော့ နည်းနည်း တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲကတော့ သဘောကျမှာပါ"
တိတ်ကျူက သူ့လက်များကို ဘောင်းဘီအိတ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“ဒီရောက်လာမှတော့ ငါ့ရဲ့ မမ အတွက် တစ်ခုခု ဝယ်သွားရင် ကောင်းမလား။ အိတ် ဒါမှမဟုတ် ဖိနပ်လိုမျိုးပေါ့”
“ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ”
အဲလီအတွက်ရော လက်ဆောင်တစ်ခု ဝယ်သင့်မလား။
“ဒါနဲ့လေ၊ သူတို့ရောက်လာရမယ့် အချိန်နီးနေပြီ ထင်တယ်”
“ဟင်? ဘယ်သူတွေ လာမှာမို့လို့လဲ”
“မင်းနဲ့တွေ့ဖို့ အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ လူတစ်ယောက် ဒီအချိန်လောက်ဆို ရောက်လာတော့မှာ”
“တကယ်… လား”
စကားပင် မဆုံးသေးမီ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဆိုင်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။
သူမက အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်ဟန်သဏ္ဌာန် သွယ်လျလှပကာ အလွန်တရာ ချောမောသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ H-line စကတ်နှင့် ပိုးသားအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အပေါ်မှ အဖြူနုရောင် ကုတ်အင်္ကျီကို ထပ်ဝတ်ထားသည်။
သူမ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မြင့်မားသော ဖረောင့်ဖိနပ်သံတို့က လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
တိတ်ကျူ ပြောခဲ့သော ‘အဆင့်အတန်းမြင့်သည့် လူ’ ဆိုသည်မှာ သူမဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲပေ။ သူမသည် တန်းစီနေခြင်းမရှိဘဲ ဆိုင်ထဲသို့ တန်းတိုးဝင်လာခဲ့ပြီး ဝန်ထမ်းများမှာလည်း အံ့သြသွားကြကာ သူမကို ဦးညွှတ်လျက် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးကြသည်။
ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တင်းမာနေကြတာပါလိမ့်။
ကျွန်တော့်ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးက နွေးထွေးစွာ ပြုံးလျက် သူမ၏လက်ကို ကမ်းပေးလာသည်။
"မင်္ဂလာပါ၊ ကိုယ်စားလှယ် ကန်ဂျင်ဟူး"
"ခင်ဗျားက..."
သူမက သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်လေသည်။
"ကျွန်မက ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ဒက်ပတ်စတိုးရဲ့ အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာ ဟွန်းဂျူးယူး ပါ"
"အော် ဟုတ်ကဲ့။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"
ဒါဖြင့် ဟွန်းဂျူးယူးဆိုတာ သေချာပေါက် ဘယ်သူများလဲ။
ဒီလို အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ အမှုဆောင်ရာထူးကို ရောက်လာတာဆိုတော့ အရည်အချင်း အလွန်ရှိသူလို့ တွေးရလွယ်ပေမဲ့...
"ကျွန်မ အဖေပြောလို့ ကိုယ်စားလှယ်အကြောင်း အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်"
"အဖေ ဟုတ်စ"
"အာ! ကျွန်မအဖေရဲ့ နာမည်က ဟွန်းဟျွန်ဂျុងပါ။ ဒီဒက်ပတ်စတိုးရဲ့ မန်နေဂျာလေ"
"အော် ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက တစ်ယောက်ယောက် ပြောဖူးသလိုပေါ့လေ၊ ချမ်းသာတဲ့ မိဘတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားရတာကလည်း ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းတစ်မျိုးပါပဲ။
လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိကြပေမဲ့ အများစုကတော့ မိသားစုစီးပွားရေးကိုပဲ ဆက်ခံဖို့ ရွေးချယ်ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံရဲ့ ချေဘိုလ် (Chaebol) တွေဟာ လက်မှုပညာ အမွေအနှစ်တွေအပေါ် ဒီလောက်တောင် မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားကြတာ ဖြစ်ပေလိမ့်မယ်။
သူမက မိတ်ကပ်ကို နည်းနည်းလေး ပိုခြယ်ထားပေမဲ့ တော်တော်လေး ချောမောလှပသူ ဖြစ်သည်။
အသက်ငယ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အသက် ၂၀ ကျော်နောက်ပိုင်း သို့မဟုတ် ၃၀ အစောပိုင်းလောက် ရှိပုံရသည်။
အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာ ဟွန်းဂျူးယူးက သူမ၏ ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ရင်း ပြောသည်။
"ကျွန်မက ကိုယ်စားလှယ် ဆန်းယော့ပ် နဲ့တော့ အရင်က ဆုံဖူးပါတယ်"
"တကယ်လား"
OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတွေက အဓိကအားဖြင့် နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ လည်ပတ်နေကြတာကြောင့် ပြည်တွင်းက ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေး သိပ်မရှိလှပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ K ကုမ္ပဏီရဲ့ လက်အောက်ခံတွေအတွက်တော့ ဒါက အကျုံးမဝင်ပါဘူး။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ စတင်ခဲ့တဲ့ စတပ်အပ် ကုမ္ပဏီတွေက ကြီးထွားလာကြပြီး လူသိများတဲ့ လုပ်ငန်းကြီးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေ ပိုများလာကြပါတယ်။
အများစုကတော့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့တွေကပဲ ဖြေရှင်းကြပေမဲ့ တစ်ခါတလေကျရင်တော့ အကြီးအကဲ ဆန်းယော့ပ် ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းပေးတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တာကြောင့်ပဲ သူဟာ စီးပွားရေးလောကမှာ မိတ်ဆွေအဆက်အသွယ် အမျိုးမျိုးကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်မှာပါ။
"စီအို ကန်ဂျင်ဟူး ကို အမြဲတမ်း တွေ့ချင်နေခဲ့တာပါ။ အခုလို ဒီမှာ လာဆုံလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ သူငယ်ချင်းနဲ့အတူ ပစ္စည်းဝယ်ထွက်နေတယ်လို့ ထင်ပါတယ်"
"ဟုတ်ကဲ့၊ အမေရဲ့ မွေးနေ့ နီးလာလို့ပါ"
အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာ ဟွန်းဂျူးယူးက ပြုံးလိုက်သည်။
"အော်၊ မိန်းကလေးအိတ် ဘာလို့ဝယ်နေပါလိမ့်လို့ တွေးနေမိတာ။ အမေအတွက် လက်ဆောင် ကိုး"
"ဟုတ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒီကိုရောက်တုန်း ကျွန်တော့်ချစ်သူအတွက်ပါ လက်ဆောင်ဝယ်မလို့ပါ"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် သူမ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။
"အော်၊ ချစ်သူရှိတာပေါ့"
တန်းစီနေသူများက ကျွန်တော်တို့ကို ကြည့်ကာ တကျီကျီ ပြောဆိုလာကြသည်။
"ဘာလဲ၊ အဲ့ဒါ ကန်ဂျင်ဟူး လား"
"မတော်တဆမှု ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် တကယ်ပေါ်လာတာပဲ။ အရင်က တီဗီထဲမှာ မြင်ဖူးတယ်"
"တကယ်လား ဟေ့၊ တော်တော် အံ့ဩစရာပဲ"
"ဒီအသက်အရွယ်နဲ့ ကိုရီးယားမှာ အချမ်းသာဆုံးလူ ဖြစ်လာတာကိုး"
"ဒါနဲ့ ကိုယ့်ဘေးက ကွင်းစွပ်ဝတ်ထားတဲ့ လူက ဘယ်သူလဲ"
ပုံစံကြည့်ရတာ ဆက်ပြီး ပစ္စည်းဝယ်လို့ ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာ ဟွန်းဂျူးယူးကတော့ ကျွန်တော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျွန်တော့်ကို ဆက်ပြောနေသည်။
"မနက်စာစားချိန်နဲ့ တိုက်ဆိုင်နေတာဆိုတော့ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် အတူတူ နေ့လယ်စာ သွားစားကြမလား ကိုယ်စားလှယ်။ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်လည်း ကိုယ်စားလှယ်ဆီကနေ ကြားချင်တဲ့ စကားတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်"
ဒါက စီးပွားရေးအရလား ဒါမှမဟုတ် တခြားဟာတစ်ခုခုလားဆိုတာ ကျွန်တော် မပြောတတ်ပေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ပင်ပန်းစရာ ကောင်းလှသည်။
ကျွန်တော် ရှော့ပင်းအိတ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
"ဖိတ်ခေါ်တာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ လုပ်စရာအလုပ်တွေ ရှိသေးလို့ပါ"
ဟွန်းဂျူးယူးက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရသော မျက်နှာဖြင့် သူမ၏ နာမည်ကတ်ပြားကို ကမ်းပေးလာသည်။
"အဲ့ဒီလိုလားရှင်။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ နာမည်ကတ်ပြားပါ။ နောင်တစ်ချိန် ကိုယ်စားလှယ် ဒီကို နောက်တစ်ခေါက် ရောက်လာခဲ့ရင် ကျွန်မကို ဆက်သွယ်ဖို့ တုံ့ဆိုင်းမနေပါနဲ့။ VIP လောင်ဂျီမှာ အဆင်ပြေပြေ ပစ္စည်းဝယ်နိုင်အောင် ကျွန်မ သေချာ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"
ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်နာမည်ကတ်ပြားကို သူမအား ပြန်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် သွားနှင့်ပါရစေ"
"ခရီးဂရုစိုက်ပါ"
ကျွန်တော်တို့ ဆိုင်မှထွက်လာပြီး ကားပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။
မောင်းနှင်ရင်း တိတ်ကျူက ပြောလာသည်၊ "ဟိုအမျိုးသမီးက မင်းကို သဘောကျနေပုံပဲ"
"အလုပ်ကိစ္စကြောင့် ဖြစ်မှာပါ"
"ဘယ်ကလာ အလုပ်ဖြစ်ရမလဲ။ ချစ်သူရည်းစား ရှာဖွေရေးဂိမ်းတွေမှာ ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံအရ သူက သူ့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြသနေတဲ့ အခြေအနေပြ ဝင်းဒိုးတစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာ သေချာပေါက် ပြောနိုင်တယ်"
"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲကွ"
သို့သော် ဒက်ပတ်စတိုး ကားပါကင်မှ ကားမထွက်ရသေးမီမှာပင် စာတိုတစ်စောင် ရောက်လာခဲ့သည်။
[ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဒက်ပတ်စတိုးဆိုင်ကို လာရောက်လည်ပတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်။ တစ်ရက်လောက်ဆိုရင် ကျွန်မ နေ့လယ်စာ ကျွေးချင်ပါတယ်၊ အဆင်ပြေမယ့်အချိန် ကျရင်တော့ ဆက်သွယ်ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ - ဟွန်းဂျူးယူး]
တိတ်ကျူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလာသည်။
"မြင်လား! ငါပြောတာ မှန်တယ်မဟုတ်လား"
"……"
ကျွန်တော် ထိုဖုန်းနံပါတ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ဘလောက်လုပ်ပစ်လိုက်သည်။
***
ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံ၌ ချေဘိုလ် (Chaebol) များ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းမှာ ကိုရီးယားစစ်ပွဲအပြီး လျင်မြန်သော စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ကာလအတွင်းတွင် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမမျိုးဆက် ချေဘိုလ်အရေအတွက်မှာ များလှသည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဒုတိယမျိုးဆက်အရောက်တွင် ၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားမှာ နှစ်ဆကျော်လာခဲ့ပြီး တတိယနှင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်များတွင်မူ ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်အောင် များပြားလာခဲ့ကြသည်။
လူဦးရေက များပြားပြီး ရာထူးနေရာက ကန့်သတ်ထားသောအခါ ၎င်းတို့ကို နေရာချပေးနိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ရေဘဝဲ၏ လက်တံများကဲ့သို့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီများကို ချဲ့ထွင်သွားရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကုမ္ပဏီကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ စီးပွားရေး နယ်ပယ်များကို စားသောက်ဆိုင်များနှင့် မုန့်ဆိုင်များကဲ့သို့သော နယ်ပယ်များအထိ ကျယ်ပြန့်စွာ ချဲ့ထွင်လာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အမေရိကန်စကားနဲ့ ပြောရရင်တော့ ဒါက ဟော့ပေါ့နဲ့ ပီဇာ ရောင်းချတဲ့ အန်အက်ဖ်အယ် (NFL) ရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတစ်ခုနဲ့ တူပါတယ်။
ကန်ဂျင်ဟူး ဟာ အဲဒီလိုမျိုး စတုတ္ထမျိုးဆက် ချေဘိုလ်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီလို အကြောင်းတွေကြောင့် သူ့ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သတင်းမတင်ပြခဲ့ကြပါဘူး။ ဆောင်းပါးတိုလေး အနည်းငယ်သာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မင်္ဂလာအခမ်းအနားကတော့ အလွန်ပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်ခဲ့ပါတယ်။
နိုင်ငံရေးနဲ့ စီးပွားရေးလောကမှ ဂုဏ်သရေရှိ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး မြေယာ၊ အခြေခံအဆောက်အအုံနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဝန်ကြီးဟောင်းအပြင် စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှုဌာနမှ ပါမောက္ခ ကင်မြောင်ဂျွန် ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ယူရီ အပါအဝင် ရင်းနှီးတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သူငယ်ချင်းအချို့လည်း တက်ရောက်ခဲ့ကြပုံရပါတယ်။
ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ ကျွန်တော်ကတော့ ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်တစ်ခုကိုသာ ပို့ပေးခဲ့ပါတယ်။
ဆွန်အာ ဟာ သူမရဲ့ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီလား။
"ဘာတွေ ဒီလောက်တောင် တွေးနေတာလဲ"
ယူရီရဲ့ မေးခွန်းကြောင့် ကျွန်တော် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"
"တကယ်လား။ ဟိုဘက်ဒီဘက် တွေးပြီး ငေးနေပြန်ပြီပေါ့"
"တောင်းပန်ပါတယ်"
ယေဂျီကို တွေ့ရတိုင်း အတွေးတွေ နက်ရှိုင်းသွားတတ်တာကြောင့် အခုဆိုရင် ရံဖန်ရံခါ ငေးနေတတ်တဲ့ အကျင့်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပါပြီ။
ယူရီက မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ နှုတ်ခမ်းလေး ဆူလိုက်သည်။
"နားထောင်နေရဲ့လား။ ကိုယ်တို့လေ ရာထူးတိုးသွားပြီ"
"သေချာပေါက်ပေါ့။ ကိုယ် အာရုံစိုက်နေပါတယ်"
ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်လောက်မှ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာကြတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ယူရီရဲ့ လက်ရှိအသက်အရွယ်နဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတာက တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းပါတယ်။
သူမ အခုလို လျင်မြန်စွာ ရာထူးတိုးလာရတာကလည်း ကိုရီးယားဌာနခွဲမှာ ဝန်ထမ်း အင်အားနည်းပါးနေလို့လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ တရားရေးရာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဆိုတာ အာရှဌာနခွဲကနေ ခေတ္တ စေလွှတ်ထားတဲ့ ရာထူးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အခုအခါမှာ သူက ပြန်သွားတော့မှာဖြစ်ပြီး လစ်လပ်သွားတဲ့နေရာအတွက် ယူရီက ရာထူးတိုးလာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံး အကြောင်းရင်းကတော့ ယူရီရဲ့ အရည်အချင်းတွေက ထူးချွန်လွန်းလို့ ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။
ဌာနမှူးနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးကြောင့် ရာထူးတိုးလာတာလို့ လူတွေက ကောလာဟလ ပြောကောင်း ပြောကြလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အများနဲ့အကိုယ်ကို ခွဲခြားတတ်တဲ့ ဟွန်းဂျူး ရဲ့ စရိုက်ကို သိထားရင် ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားမှန်း သိနိုင်ပါတယ်။
ယူရီက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "ကျွန်မရဲ့ လစာလည်း နည်းနည်း တိုးလာတယ်။ အဲဒါကို အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ဒီနေ့တော့ အားလုံးကို နေ့လယ်စာ ကျွေးမယ်"
ကျွန်တော် အံ့အားသင့်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။ "ရာထူးလည်း တိုးတယ်၊ လစာလည်း တိုးတယ်၊ ပြီးတော့ နေ့လယ်စာပဲ ကျွေးမှာလား"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ယူရီက မျက်လုံးကို လှည့်လိုက်သည်။ "အရပ်သား အရင်းရှင်တစ်ယောက်က ဗမာ့အလုပ်သမား လူတန်းစားဆီက ဘာတွေများ မျှော်လင့်နေတာလဲ"
အဲဒီလိုသာ ပြောနေပေမဲ့ ယူရီရဲ့ လစာက ဒေါ်လာ ၃၀၀,၀၀၀ ကို အလွယ်တကူ ကျော်လွန်နေပါတယ်။ ဘောနပ်စ်ကြေးတွေ အပါအဝင်ဆိုရင် ဒေါ်လာ ၅၀၀,၀၀၀ ကျော်သွားမှာ အသေအချာပါပဲ။
"ဒါဆိုရင်တော့ အထိမ်းအမှတ် စုဝေးပွဲတစ်ခု လုပ်ရမယ်"
"အော်၊ ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ"
ကျွန်တော် ပြူတင်းပေါက်ဘက်ကို ငေးကြည့်ရင်း ကော်ဖီကို သောက်လိုက်သည်။
မသိလိုက်မသိသာနဲ့ ရာသီဥတုက နွေရာသီကို အပြည့်အဝ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါပြီ။
အပြင်ဘက်မှာ နေရောင်ခြည်က တောက်ပလို့နေပါတယ်။ အပြင်ဘက်မှာ နည်းနည်းလောက် လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ ချွေးတွေ ရွဲကုန်မှာ သေချာပါတယ်။
တိတ်ကျူရော ကျွန်တော်ပါ အပူဒဏ်ကို မခံနိုင်ကြပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ အဲယားကွန်းအောက်မှာပဲ နေ့တိုင်း လဲလျောင်းနေခဲ့ကြပါတယ်။
အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ ယူရီက ရက်တွေကြာလာလေ ပိုပြီး လှပလာလေလိုပါပဲ။ ခြေချိတ်ထိုင်ရင်း ကော်ဖီသောက်နေတဲ့ သူမရဲ့ ပုံစံက ဓာတ်ပုံရိုက်ကွင်းတစ်ခုလိုပါပဲ။
လူတွေက ကျွန်တော်တို့ဘက်ကို ခဏခဏ လှည့်ကြည့်နေကြတာကို ကြည့်ရင် ဒါက ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲမှာ တစ်ခုတည်း လှနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။
"နွေရာသီ အနားယူခွင့်ရက်ကို ဘယ်လို ကုန်ဆုံးမလဲ စဉ်းစားထားလဲ"
"အနားယူခွင့်ရက် ဟုတ်လား"
"နွေရာသီလို့ တွေးလိုက်တာနဲ့ အနားယူခွင့်ရက်ကို ပြေးမြင်မိတယ်။ ပြီးတော့ အနားယူခွင့်ရက်လို့ တွေးလိုက်တာနဲ့ နွေရာသီကိုပဲ ပြေးမြင်မိတာပေါ့"
"ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာရော မအားသေးဘူးလား"
ကိုရီးယားနိုင်ငံရဲ့ ငွေကြေးဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အတင်းကျပ်ဆုံးတွေထဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ထုတ်ကုန်အသစ်တွေ မိတ်ဆက်ဖို့အတွက် ကိုရီးယားဥပဒေတွေနဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ကြိုတင်စစ်ဆေးနေရတာနဲ့ တရားရေးအဖွဲ့က အမြဲတမ်း အလုပ်ရှုပ်နေရပါတယ်။
ယူရီက ပြတ်သားစွာ ပြောလာသည်။
"ဒါပေမဲ့လည်း အနားယူခွင့်ရက်တော့ ထွက်ရမယ်လေ။ ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာရှိဦးမှာလဲ"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"
သူမရဲ့ စကားက ရုံးဝန်ထမ်းတိုင်း စာနာနားလည်နိုင်လောက်အောင် မှန်ကန်နေပါတယ်။
"စိတ်ကူးထဲမှာ သွားချင်တဲ့ နေရာ ရှိလား"
ယူရီရဲ့ မျက်လုံးတွေက တလက်လက် တောက်ပလာသည်။
"မော်လဒိုက် သွားရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ။ အဲဒီကို သွားချင်နေတာ ကြာပြီ"
"မော်လဒိုက် ဟုတ်စ"
"မသွားဖူးသေးဘူး မဟုတ်လား"
"နာမည်တော့ ကြားဖူးတယ်"
အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာထဲမှာ တည်ရှိတဲ့ မော်လဒိုက်ကျွန်းစုဟာ ကျွန်းပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပြီး ကျွန်းတစ်ခုချင်းစီကို ခမ်းနားတဲ့ အပန်းဖြေစခန်းတွေအဖြစ် ဖန်တီးထားကြပါတယ်။
သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် အလွန်သန့်ရှင်းစင်ကြယ်တာကြောင့် အနားယူဖို့နဲ့ ပျားရည်ဆမ်းခရီးထွက်ဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာတစ်ခုအဖြစ် ကျော်ကြားပါတယ်။
ကျွန်တော် ဘာမှ သေချာမစဉ်းစားဘဲ ပြောလိုက်သည်၊ "အကုန်လုံး အတူတူ သွားကြရင် ပိုပျော်စရာ ကောင်းမှာပဲ"
"အကုန်လုံး အတူတူ ဟုတ်စ"
ပြောပြီးမှပင် ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ရဲ့လားလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်တွေးမိသည်။ နွေရာသီ အနားယူခွင့်ရက်ကို အုပ်စုလိုက် သွားဖို့ တကယ်ပဲ လိုအပ်လို့လား။
အဲဒီလို တွေးတောနေတုန်းမှာပဲ ယူရီက လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ပြောလာသည်။
"အာ! ကိုယ့်အမေကိုပါ ခေါ်သွားရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ။ သူက နိုင်ငံခြားကို သွားရတာ သိပ်မရှိဖူးသေးဘူးလို့ ပြောဖူးတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က သူ့ကို ဆန်ဖရန်စစ္စကို ခေါ်သွားတုန်းက အရမ်းပျော်နေခဲ့တာ"
ကျွန်တော် သိမ်မွေ့စွာ မေးလိုက်သည်၊ "အဲဒါဆို မင်းအတွက် အဆင်မပြေ ဖြစ်မနေဘူးလား"
"ဘယ်ကလာ ဖြစ်ရမလဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က တော်တော်ပျော်ခဲ့ရတာ"
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အနားယူခွင့်ရက်ဆိုတာက အပန်းဖြေစခန်းမှာ စားလိုက်၊ အိပ်လိုက်၊ ရံဖန်ရံခါ ပင်လယ်ကမ်းခြေကို သွားလိုက်နဲ့ လုပ်ရတာပါပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်ထိ တကယ်ပဲ သက်တောင့်သက်သာ ရှိပါ့မလား။
"ဟွန်းဂျူး အန်းနီ ရော အချိန်ရမလား"
ယူရီက ပြင်းပြတဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပြသလာသည်။
"ဂျက်စီကာ ကို ငါ သေချာ တိုက်တွန်းကြည့်မယ်။ ဌာနမှူးသာ အနားယူခွင့် ယူလိုက်ရင် တခြားဝန်ထမ်းတွေလည်း စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ ခွင့်ယူလို့ ရသွားတာပေါ့"
အဲဒါလည်း မှန်တာပါပဲ။
အဲဒီလို အနေအထားမျိုးမှာဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်လည်း ဦးဆောင်ပြီး အနားယူခွင့် ယူသင့်ပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ အလုပ် အရမ်းလုပ်ထားရတော့ ဒါက အနားယူပြီး ပျော်ရွှင်ဖို့အတွက် ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပါပဲ။
မော်လဒိုက်...
တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ပြာလဲ့နေတဲ့ သមុဒ္ဒရာကြီးက မျက်စိရှေ့မှာ လှိုင်းထန်လာသလို ခံစားရပါတယ်။
ရင်ခုန်မှုကို တားဆီးလို့ မရနိုင်ပါဘူး။
"ဘီကီနီ (Bikini) ဝတ်စုံ တစ်စုံ ဝယ်ရတော့မယ်"
"ဖတ်"
ခဏတာမျှ ကျွန်တော် သောက်လက်စ ကော်ဖီကို ထွေးထုတ်မိမလို ဖြစ်သွားသည်။
ယူရီက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလာသည်၊ "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ပင်လယ်ကမ်းခြေသွားရင် ဘီကီနီဝတ်တာ သဘာဝပဲလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား"
"အ-အဲ့ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်"
ယူရီက ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လာသည်။
"တစ်ခုခု ထူးဆန်းတာ တွေးနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"
ကျွန်တော် မျက်စိကို အမြန်လွှဲလိုက်သည်။
"ဘယ်ကလာ ဖြစ်ရမလဲ"
"ထတော့"
"ဘယ်သွားမလို့လဲ"
"အဲ့ဒီအကြောင်း ပြောဖြစ်နေတော့ ဘီကီနီ သွားဝယ်ကြစို့"
"အော်၊ ဟုတ်လား"
ဒီအနားယူခွင့်ရက်ကိုတော့ သေချာပေါက် သွားကို သွားရလိမ့်မယ်။
***
အလုပ်ဆင်းချိန်။
ကျွန်တော် တိတ်ကျူနဲ့အတူ အခန်းဖွဲ့ထားတဲ့ ဂျပန်စတိုင် အရက်ဆိုင် (Izakaya) တစ်ခုကို သွားခဲ့ကြပါတယ်။ သရေစာနဲ့ အရက်တွေ မှာပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဟင်နရီ ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။
အခုလို စုဝေးရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဟင်နရီမှာ တိတ်တဆိတ် ပြောစရာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိနေလို့ ဖြစ်ပါတယ်။
ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ သူက တည့်တည့်မတ်မတ် မေးလာသည်၊ "ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"
"ဘာကို ပြောတာလဲ"
"ငါ့ကို ကူညီမယ်လို့ ပြောထားတယ်လေ! ဒါပေမဲ့ ဘာသတင်းမှ မကြားရပါလား"
တိတ်ကျူက မျက်နှာရှုပ်ထွေးသွားပြီး မေးလိုက်သည်၊ "ဘာကို ကူညီရမှာလဲ"
အဲဒီစကားကြောင့် ဟင်နရီ စိတ်ပျက်သွားသည်။ "ဂျက်စီကာ နဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါ့ကို ကူညီမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား"
တိတ်ကျူနဲ့ ကျွန်တော် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ငါတို့ အဲဒီလို ပြောခဲ့လို့လား"
ဟင်နရီက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး ဖြစ်လာသည်။ "သေချာပေါက် ပြောခဲ့တာပေါ့! ငါ့နားနဲ့ကို ကိုယ်တိုင် ကြားခဲ့ရတာ"
"……"
ပြောခဲ့မိပုံရပါတယ်။
တိတ်ကျူက လက်ပိုက်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "ပုံမှန်အားဖြင့် အနောက်နိုင်ငံသားတွေက သူတို့ရဲ့ အချစ်ရေးကို သူတို့ဘာသာပဲ ဖြေရှင်းကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"
ဟင်နရီက အော်သံပါပါနဲ့ ပြန်ပြောလာသည်။ "အဲဒါမျိုး လူမျိုးရေး အစွဲအလမ်းကို ပြောတာပေါ့ဗਿਆ! အဖြူိုရောင်လူမျိုးတွေက အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ချစ်ကြိုက်နိုင်တယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တွေးရတာလဲ။ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ မိန်းကလေးရှေ့ရောက်ရင် ကျွန်တော်တို့လည်း သူတို့လိုပါပဲ၊ အဆင်မပြေ၊ အူကြောင်ကြောင်နဲ့ ဖြစ်သွားတတ်တာပါပဲဗ്യ"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်"
"ဒီစကားကို ကြားတဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒါဟာ အကြီးအကျယ် ကြွားဝါနေတာလို့ပဲ ထင်သွားလိမ့်မယ်"