အခန်း (၁၆၄)
ကျွန်တော် ဆေးရုံကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း တက်ဘလက်ဖြင့် သတင်းဟောင်းများကို ဖြတ်သန်းဖတ်ရှုနေမိသည်။
ခဏတာမျှတော့ ငလျင်ကသာ အဓိက သတင်းခေါင်းစဉ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကယ်လီဖိုးနီးယားသည် ပစိဖိတ်မီးကွင်းပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေသဖြင့် ငလျင် မကြာခဏ လှုပ်ခတ်လေ့ရှိသည်။ အများစုမှာ ပင်လယ်ပြင်အောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပြီး သာမန်ပြည်သူများ သတိပင် မထားမိလောက်အောင် ငလျင်ငယ်လေးများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ယခုငလျင်ကမူ အလွန်ပင် ကြီးမားပြင်းထန်ခဲ့သည်။
ဆန်ဖရန်စစ္စကို လေဆိပ်သည်လည်း လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုကို ခေတ္တရပ်နားခဲ့ရပြီး လော့စ်အိန်ဂျလိစ်မြို့တွင်လည်း တုန်ခါမှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်။ မီဒီယာများကလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အကြီးမားဆုံး ငလျင်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ငလျင်နှင့်ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်မှာ တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ငြိမ်ကျသွားခဲ့သည်။ ထိုနောက်ပိုင်းတွင်တော့ ကျွန်တော်နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းများက ပလူပျံလာတော့သည်။
ကျွန်တော်သာ သတိမရလာခဲ့ပါက မော်တော်ယာဉ်နှင့် လူကြီးသုံးဖျော်ဖြေရေး လုပ်ငန်းများအပေါ် သက်ရောက်လာမည့် ရိုက်ခတ်မှုများကို ဆွေးနွေးသုံးသပ်ထားသည့် ဆောင်းပါးပင် ရှိနေသေးသည်။
“……”
ကဲ... မော်တော်ယာဉ် လုပ်ငန်းကိုတော့ နားလည်ပေးလို့ ရပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူကြီးသုံး ရုပ်ရှင်က ဘာဆိုင်လို့လဲဗျ။
စိတ်အေးသွားကြသည့် ဟွန်းဂျူး နှင့် ကျွန်တော့်အမေတို့မှာ ကျွန်တော့်ဘေးတွင်ပင် အိပ်ပျော်သွားကြလေသည်။ သူတို့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြောင့် အိပ်ရေးပင် ဝဝ မအိပ်ခဲ့ရသည်မှာ သေချာပေသည်။
ဟိုတယ်တွင် သွား၍ အနားယူကြရန် ကျွန်တော် ပြောခဲ့သော်လည်း နှစ်ယောက်စလုံးက ကျွန်တော့်ဘေးတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဂျစ်တိုက်နေခဲ့ကြသည်။
“ကျွန်တော်လည်း အနားယူချင်ပါပြီဗျာ။ လူတွေ အများကြီး ဝိုင်းနေတော့ စုစည်းပြီး စဉ်းစားလို့ မရဘူး ဖြစ်နေတယ်”
အကြိမ်ကြိမ် အပြောအဆို ခွင့်ပန်ပြီးနောက်မှ အမေနှင့် ဟွန်းဂျူး တို့သည် ဟွန်းဂျူး နှင့်အတူ ဟိုတယ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။ ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် တက်ကူကမူ သူစားလက်စ ပီဇာအကြွင်းအကျန်များကို ထိုင်စားနေလေသည်။
သူ့ပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ ပီဇာဘူး တစ်ဘူးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကုန်အောင် စားပစ်တော့မည့် အတိုင်းပင်။
သူ့နှင့်အတူ လိုက်စားချင်သော်လည်း သူနာပြုဆရာမက ကျွန်တော့်အစာအိမ်မှာ အားနည်းသေးသဖြင့် ပီဇာစားပါက အစာမကြေဖြစ်နိုင်ကြောင်း သတိပေးခဲ့ပြီး ၎င်း၏အစား ထူထဲသော စွပ်ပြုတ်တစ်ခွက်ကိုသာ တိုက်ကျွေးခဲ့သည်။
ဗိုက်ဆာနေသဖြင့် သောက်လိုက်ရသော်လည်း အရသာမှာ လုံးဝ မကောင်းလှပေ။
ဆေးရုံအစားအစာတွေက အရသာမရှိတာ ကမ္ဘာ့နေရာတိုင်းမှာ အတူတူပဲလား။
ကျွန်တော် ငလျင်နှင့်ပတ်သက်သော သတင်းများကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေမိသည်။
ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဆန်ဖရန်စစ္စကိုသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ တစ်စုံတစ်ရာ မူမမှန်သလို ခံစားခဲ့ရသည်။ ရောက်ရှိလာပြီး လေဆိပ်မှ ဆင်းလာသည့် အချိန်တွင် အကြောင်းရင်းကို မသိရဘဲ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိခဲ့သည်။
ထိုစဥ်က ကျွန်တော့်ကျန်းမာရေး မကောင်းလို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့မိသော်လည်း ငလျင်အတွက် ကြိုတင်သတိပေးချက် တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေမလား။
ပြီးတော့ ကျွန်တော် မူးလဲကျသွားခဲ့ရခြင်းကလည်း…
“ဆရာဝန်ကတော့ ကျွန်တော့်ကို အိပ်မောကျနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတယ်လို့ ပြောတယ်”
“ဒါဆို ဘာလို့ တစ်ပတ်ပြည့်တဲ့အထိ သတိမရလာတာလဲ”
တက်ကူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလာသည်။
“Oracle ရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်မလား”
“အင်း…”
ယခုအချိန်အထိတော့ ၎င်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှာ ခဏတာမျှ ဦးနှောက်ထိုင်းသွားခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကားမောင်းနေစဉ် မဟုတ်သမျှ ကာလပတ်လုံး ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မရှိခဲ့ပါ။
“အရင်ကလည်း ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ဖူးလို့လား”
ကျွန်တော် စဉ်းစားတွေးတောရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“အရင်က နားထဲမှာ အူတာနဲ့ ခေါင်းကိုက်တာမျိုး နှစ်ကြိမ် ဖြစ်ဖူးတယ်”
“ဘယ်တုန်းကလဲ”
“ပထမဆုံးအကြိမ် Oracle ကို မြင်ခဲ့ရတုန်းကပေါ့။ ပြီးတော့ L6 ပေါက်ကွဲမယ့်အချိန်ကို ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တုန်းကလေ”
“ဒါဆိုရင် ဒီတစ်ခါနဲ့ဆိုရင် သုံးကြိမ်ရှိပြီပေါ့”
Oracle ကို သဘာဝအတိုင်း အလိုလို မြင်လာရသည့် အခြားအကြိမ်များနှင့် မတူဘဲ ထိုသုံးကြိမ်မှာမူ တစ်စုံတစ်ရာက အတင်းတိုးဝင်လာသကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ရှိခဲ့သည်။
“ဝန်ပိုနေသလိုမျိုး ခံစားရတာလား”
“အဲဒီလိုမျိုးပါပဲ”
တက်ကူက စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် လေသံဖြင့် ပြောလာသည်။
“စဉ်းစားကြည့်ရင် ဘာကြေးမှမပေးရဘဲ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ရရှိတယ်ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ် မဟုတ်လား။ ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားနဲ့အတူ ကြီးမားတဲ့ စွန့်လွှတ်အضحုပ်မှုတွေလည်း တွဲပါလာတတ်တာပဲလေ”
“ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်”
“အခုတော့ ခင်ဗျားမှာ ပိုက်ဆံတွေ အလုံအလောက် ရှိသွားပြီပဲ၊ အဲဒီကြိုမြင်နိုင်စွမ်းကို ဆက်မသုံးဘဲ တားဆီးထားလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ”
“…….”
ဒါက ဘာပြောတာလဲဗျ။
ဒီစွမ်းရည်က အဆက်မပြတ် ကြိုးစားအားထုတ်လို့ ရလာတာမဟုတ်ဘဲ တစ်နေ့မှာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် မြင်ချင်လို့ မြင်ရတာလည်း မဟုတ်သလို၊ မမြင်ချင်လို့ ရှောင်လွှဲလို့ရတာလည်း မဟုတ်ပေ။
အရာရာကို စွန့်လွှတ်ပြီး သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာမှ မကြားရဘဲ ငါးမျှားရုံသာ လုပ်တော့မည့် လူသူကင်းဝေးရာ ကျွန်းဆိတ်တစ်ကျွန်းသို့ မသွားသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ ကျွန်တော်သည် ဘဏ္ဍာရေးလုပ်ငန်းခွင်ထဲတွင် ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဤအနာဂတ်မြင်ကွင်းများကို မလွှဲမရှောင်သာ ဆက်လက် မြင်တွေ့နေရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ အားလုံး အိုကေသွားပြီ မဟုတ်လား”
“အိုကေတာထက် ပိုတယ်”
တစ်ပတ်တာလုံး အိပ်စက်ခဲ့ရသကြောင့် ကျွန်တော့်ကိုယ်ထဲတွင် စုပုံနေသမျှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ အကုန်အစင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ချက်ချင်းပင် ဆေးရုံဆင်းရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
***
မိုးလင်းသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆေးရုံဆင်းလိုကြောင်း ကျွန်တော် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
“ဆေးရုံခတွေများ ကြောက်လို့လား”
“…မဟုတ်ပါဘူး”
ငွေကြေးကုန်ကျမှုကို ကြောက်ရွံ့ရုံနဲ့ပဲ ဒီနာကျင်ကိုက်ခဲနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သယ်ပြီး ဆေးရုံက ဆင်းလာမယ်လို့ သူတို့ ထင်နေကြတာလား။
အမေရိကန်နိုင်ငံ၏ ဆေးရုံစရိတ်များမှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းကြောင်း ဆေးရုံဘေလ်ကို မြင်မှသာ ကျွန်တော် သိရှိခဲ့ရသည်။ အကယ်၍သာ ပြင်းထန်သော ရောဂါတစ်ခုခု ရခဲ့မည်ဆိုပါက သာမန်အလယ်အလတ်တန်းစား မိသားစုတစ်ခုမှာ လုံးဝ ဒေဝါလီခံသွားရမည် မဟုတ်ပေ။
ယခုလို မြင်တွေ့ရခြင်းက တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု စနစ်မည်မျှ ကောင်းမွန်ကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။
လုပ်ငန်းခွင် ခရီးစဉ်အတွင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို ကုမ္ပဏီမှ ကျခံပေးမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကုမ္ပဏီ၏ ငွေကြေးအများစုမှာ ကျွန်တော့်ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်နေသည်ကတော့ တစ်ပိုင်းပေါ့လေ။
ကျွန်တော့်မှာ တက်ကူနှင့်အတူ ဟိုတယ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ဆေးရုံသို့ လာရန် ပြင်ဆင်နေကြသည့် အမေနှင့် ဟွန်းဂျူး တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ဆေးရုံမှာ ရှိနေသင့်တာပေါ့။ ဘာလို့ အစောကြီး ဆေးရုံဆင်းလာရတာလဲ”
ကျွန်တော် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် လိမ်ညာပြောလိုက်သည်။
“ဆရာဝန်က ဆင်းလို့ရပြီလို့ ပြောတယ်လေ”
အမှန်တကယ်တော့ တက်ရောက်ကုသပေးနေသည့် ဆရာဝန်က CT နှင့် MRI ရိုက်ကူးပြီးနောက် အခြေအနေကို နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် စောင့်ကြည့်သင့်ကြောင်း အကြံပြုခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ကျွန်တော်က ၎င်းကို အရေးမစိုက်ဘဲ အတင်းပင် ဆေးရုံဆင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်ကြာကြာ လဲလျောင်းနေပြီးခါစမှာ ဒီလို အလူးအလတ် သွားလာနေလို့ မဖြစ်သေးဘူးလေ”
“နားလည်ပါတယ်”
အမေ၏ တားမြစ်ဆုံးမမှုကို နားထောင်ရင်း ကျွန်တော်တို့သည် တစ်ရက်တာမျှသာ နေထိုင်ပြီးနောက် ကိုရီးယားသို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ဟွန်းဂျူး ကမူ စိတ်အေးသွားကာ ဟိုတယ်ခန်းထဲတွင်သာ တိတ်တဆိတ် အလုပ်လုပ်နေခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်ဘေးတွင် အမြဲရှိနေခဲ့သည့် Ellie မှာမူ ခွန်အားများ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာပုံရကာ ဟိုတယ်ရှိ ကြံ့ခိုင်ရေးစင်တာသို့ သွားကာ လေ့ကျင့်ခန်း အနည်းငယ် လုပ်ခဲ့သည်။
အမေက ကျွန်တော့်ဘေးတွင် သစ်သီးများ လှီးပေးနေစဉ် Ellie ထွက်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလာခဲ့သည်။
“ဟိုကောင်မလေးနဲ့ တွဲနေတယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲလား”
“ဘယ်သူပြောလဲ”
“ဟွန်းဂျူး လေ။ အမေ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတုန်းကလည်း သတိထားမိပါတယ်၊ သိပ်ကို သိမ်မွေ့ယဉ်ကျေးတဲ့ ကောင်မလေးပဲ။ မင်းက အလုပ်ဘက်ကိုပဲ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေလို့ အမေ စိတ်ပူနေခဲ့တာ။ ဘယ်တုန်းက ဒီလို ကောင်းတဲ့ကောင်မလေးနဲ့ တွဲဖြစ်သွားတာလဲ”
ကျွန်တော်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သူက နိုင်ငံခြားသူ ဖြစ်နေတာရော အမေ ပြဿနာမရှိဘူးလား”
အမေက ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလာသည်။
“ဘာဖြစ်လို့ ပြဿနာရှိရမှာလဲ။ ဒီလို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ခေတ်ကြီးထဲမှာ ဘာပြဿနာရှိမလဲ။ ကိုရီးယားစကားလည်း ကောင်းကောင်းပြောတတ်တာပဲ၊ နိုင်ငံခြားသူလိုတောင် မခံစားရပါဘူး။ ဟွန်းဂျူး တောင် အဲဒီကောင်မလေးကို အများကြီး ချီးကျူးနေတယ်။ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ ရှေ့နေ မဟုတ်လား”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ချောတယ်၊ ထက်မြက်တယ်၊ အလုပ်အကိုင် ကောင်းတယ်။ အပြစ်တင်စရာ လုံးဝမရှိဘူး”
ချွေးမလောင်းရွေးချယ်မှုကိုပင် ပြီးမြောက်သွားပုံရပေသည်။ အမေကတော့ အမြန်ဆုံးပါပေ။
“မင်း ဆေးရုံတင်ထားရတုန်းက သူ့ကို မင်းဘေးမှာ တွေ့လိုက်ရတော့ အမေ သူ့ကို ယုံကြည်သွားတယ်။ ရုပ်ရော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုရောက ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ အဲဒါကို အမေ အသက်ရှင်လာတာနဲ့အမျှ သင်ယူခဲ့ရတာ…”
“……”
ဒီအပြောတွေက ဘယ်တော့မှ ပြီးဆုံးမှာလဲ။
ကျွန်တော် တိတ်တဆိတ်ပင် Ellie ထံသို့ အကူအညီတောင်းခံသည့် စာတို ပို့လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် Ellie ပြန်ရောက်လာပြီး ရေမိုးချိုးကာ အမေကို ပြောလိုက်သည်။
“အမေ... သားတို့နဲ့အတူ အပြင်ထွက်ကြရအောင်”
“ဟင်... ဘယ်ကိုလဲ”
“အမေ အမေရိကန်ကို ပထမဆုံး ရောက်ဖူးတာပဲလေ။ ဒီလို အဝေးကြီး ရောက်လာမှတော့ ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမြို့ကို လည်ပတ်ပြီး ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တံတားကို သွားကြည့်သင့်တာပေါ့”
“ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တံတား ဟုတ်လား”
ကျွန်တော် သူမကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တံတားလေ အမေ တစ်ခါလောက် သွားကြည့်ချင်တယ်လို့ ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ အနားယူနေခဲ့မယ်၊ အမေနဲ့ Ellie နဲ့ သွားပြီး ပျော်ခဲ့ကြပါ”
“ဒါပေမဲ့ မင်းကမှ ဆေးရုံက ဆင်းလာတာလေ…”
ဘေးနားမှ သစ်သီးများကို တက်ကြွစွာ စားသုံးနေသည့် တက်ကူက ဝင်ပြောလာသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့ အဒေါ်ကြီး။ ကျန်းဟူးကို ကျုပ် သေချာ ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်”
အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းဆိုနေသော်လည်း အမေသည် နောက်ဆုံးတွင် Ellie နှင့်အတူ ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမြို့ လည်ပတ်ရေးခရီးစဉ်သို့ ထွက်သွားခဲ့လေတော့သည်။
***
ကျွန်တော် သတိရလာပြီဆိုသည့် သတင်းမှာ သတင်းစာမျက်နှာများတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ OTK ကုမ္ပဏီကမူ ကျွန်တော် သတိရလာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးမှုများ အမျိုးမျိုး လုပ်ဆောင်နေရသဖြင့် ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်ရန် နောက်ကျခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းချက် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ကျန်းမာရေး အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်ပြီး မလိုအပ်သော ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းကို တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။
တာဝန်ခံ ဆရာဝန်နှင့် သူနာပြုများမှာ အမှန်တရားကို သိရှိကြသော်လည်း လူနာ၏ အချက်အလက်များကို ပြင်ပသို့ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့် မရှိပေ။
M Pizza ကုမ္ပဏီက ဆေးရုံတစ်ဝန်းလုံး ပီဇာများ ဖြန့်ဝေပေးခြင်းဖြင့် ကျွန်တော် ဆေးရုံဆင်းရမည့် အကြောင်းရင်းကို ဂုဏ်ပြုသည့်အနေဖြင့် အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။
Faceit ကလည်း ဆေးရုံဝန်ထောက်များအား အရွယ်ရောက်ပြီးသူများအတွက် ဝဘ်ဆိုဒ်များကို ခြောက်လကြာ အခမဲ့ အသုံးပြုခွင့်ပေးရန် စီစဉ်ထားပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသူများအတွက် ရုပ်ရှင်မင်းသမီးများနှင့်အတူ ဆေးရုံတွင် အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပလိုနေခဲ့ကြသေးသည်... သို့သော် ကျွန်တော် သူတို့ကို တားဆီးခဲ့ရသည်။
သတင်း ထွက်လာပြီးနောက်တွင် ကျွန်တော့်ဖုန်းမှာ အဆက်မပြတ် မြည်လာခဲ့သည်။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အကြီးအကဲ ဆန်းယော့ပ် နှင့် စကားပြောဖြစ်ခဲ့သည်။ သူက ကျွန်တော် အကောင်းအတိုင်း ရှိနေကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။
[တကယ်ရော အိုကေရဲ့လား]
“ဟုတ်ကဲ့။ အကိုတို့ ကျေးဇူးကြောင့် ရက်အနည်းလောက် ကောင်းကောင်း အနားယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်”
[မင်း သတိလွန်သွားတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို မြင်လိုက်ရတုန်းက တကယ် စိုးရိမ်သွားခဲ့တာ။ သတင်းထွက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မင်းရဲ့ ရှယ်ယာတွေ ထိုးကျသွားခဲ့တယ်။ မှတ်ထားနော်၊ ငါ့ရဲ့ စားဝတ်နေရေးနဲ့ ငါတို့ ဝန်ထောက်တွေရဲ့ စားဝတ်နေရေးက မင်းရဲ့ ကျန်းမာရေးပေါ်မှာ တည်မှီနေတာ]
“နားလည်ပါတယ်”
[ကိုရီးယားကို ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ]
“မနက်ဖြန် ပြန်လာခဲ့ပါမယ်။ ရုံးခန်းမှာ တွေ့ကြတာပေါ့”
[ခရီးအတွက် ဂရုစိုက်ခဲ့ပါဦး]
ထို့နောက်တွင် Daryl နှင့် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ တို့နှင့် ဖုန်းပြောဖြစ်ခဲ့သည်။
Daryl က စိတ်အေးသွားခဲ့ပြီး ဥက္ကဋ္ဌအင်ကလည်း ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုခဲ့သည်။ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် James C. Goldman နှင့် အာရှဌာနခွဲ၏ အကြီးအကဲ Chase Southwell တို့နှင့်လည်း ခဏတာ စကားပြောဖြစ်ခဲ့သေးသည်။
အိမ်ဖြူတော်မှပင် ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။ အလုပ်များပြားလှသော အချိန်ဇယားကြောင့် Ronald က သူ၏ လက်ထောက်ကို လွှတ်ကာ ကျွန်တော် ဆေးရုံဆင်းရခြင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုစကား ပါးခဲ့သည်။
***
“ကျွန်တော် လာတုန်းက စီးလာတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ် ရှိတာပဲ၊ အဲဒါနဲ့ပဲ ပြန်လိုက်လာလို့ ရပါတယ်”
ဆယ်ဆောင်းဂရုပ်တွင် ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ် စုစုပေါင်း လေးစင်းရှိသည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးတွင် ကော်ပိုရေးရှင်းများနှင့် စက်ရုံများ ရှိကြသောကြောင့် အမှုဆောင်များအနေဖြင့် လုပ်ငန်းကိစ္စများကို အမြန်ဆုံး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ရန် ခရီးသွားလာရစမြဲ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့အထဲတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး မော်ဒယ်မှာ သဘာဝကျစွာပင် ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ငှားရမ်းပေးခဲ့သည့် ဥက္ကဋ္ဌ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။
အခမဲ့ နေ့လယ်စာ ဆိုတာမျိုးက မရှိပေ။
ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ ရှိသွားပြီဖြစ်၍ နောင်တစ်ချိန်တွင် ပြန်ဆပ်ရပေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော် ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ လေယာဉ်မှူးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာတာကို ဝမ်းသာပါတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌကြီးက ခင်ဗျားကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးဖို့ မှာကြားထားပါတယ်။ ကိုရီးယားကို ပြန်တဲ့ခရီးစဉ်မှာ အကောင်းဆုံးနဲ့ အသက်သာဆုံးဖြစ်အောင် ကျုပ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါမယ်”
“လုံလုံခြုံခြုံ ရောက်တဲ့အထိ ခင်ဗျားတို့ကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပါ”
အမေက အံ့သြတကြီးဖြင့် လေယာဉ်အတွင်းပိုင်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသည်။
“လေယာဉ်မှန်သမျှ အကုန်တူတူပဲ ထင်နေတာ၊ ဒီလိုပုံစံမျိုး လေယာဉ်တွေလည်း ရှိသေးတာပဲ။ ငါ့သားကျေးဇူးနဲ့ ဒီလိုကောင်းတဲ့ လေယာဉ်မျိုးတောင် စီးဖူးရတယ်”
“အမေ လာတုန်းကလည်း စီးခဲ့တာပဲလေ”
“အေး ဟုတ်ပါရဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ဟိုတုန်းက ငါ့မှာ မူးနောက်နေတာနဲ့ ဒီလောက်ကောင်းမှန်းတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး”
ကြီးမားသော ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတစ်ခု၏ ဥက္ကဋ္ဌ အသုံးပြုသည့် ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ပီပီ ထိုင်ခုံများမှာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိကြပြီး အတွင်းပိုင်းကိုလည်း အစည်းအဝေးများ ပြုလုပ်ရန်နှင့် အလုပ်လုပ်ရန်အတွက် စီစဉ်ဖန်တီးထားသည်။
ရေခဲသေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာတွင် ဝီစကီနှင့် ဝိုင်အမျိုးမျိုး အပါအဝင် အဖျော်ယမကာ အမျိုးစုံ ပါရှိနေသည်။
တွေးကြည့်မိသည်မှာ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ဝီစကီကို ကြိုက်တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။
ကျွန်တော် ဘီယာဘူးတစ်ဘူးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုစဉ် အမေက မေးလာခဲ့သည်။
“သူများဟာတွေ သောက်လို့ ရလို့လား”
“ရလောက်ပါတယ်”
ကျွန်တော် ပြန်ပြောတောင် မပြီးသေးမီ ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရှိနေသည့် တက်ကူက ရှန်ပိန်တစ်ဘူးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ မည်သူ့ကိုမျှ တားဆီးခွင့်ပင် မပေးဘဲ ပုလင်းဆို့ကို ဖြတ်ခနဲ ဆွဲဖွင့်လိုက်လေသည်။
“အမှတ်တရအနေနဲ့ အားလုံး လက်ချင်းချိတ်ပြီး မိတ်ဆက် ခွက်ချင်းတိုက်ကြစို့”
“……”
Dom Pérignon တစ်ပုလင်း ပျောက်နေတာကိုသာ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ သိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ အံ့အားသင့်သွားမလား။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လိုအပ်မယ်ဆိုရင်တော့ နောက်မှ ကျုပ်ကို ဘေလ်ပို့မှာပေါ့”
ကျွန်တော်တို့အားလုံး ခွက်များကို မြှောက်ကာ ချီးကျူးဂုဏ်ပြု ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်ကြသည်။
ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်သည် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းနေသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသည်ထင်ပါရဲ့၊ အားလုံး မကြာမီမှာပင် အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ လေယာဉ်ကိုယ်ထည်အတွင်းပိုင်း ဝန်ထမ်းများကလည်း လေယာဉ်အတွင်းရှိ မီးများကို ပိတ်လိုက်ကြသည်။
ထိုင်ခုံတွင် ကျောမှီရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်မိသည်။
ဤဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်တွင် ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်စွမ်းရည်၏ သဘောသဘာဝနှင့် ပတ်သက်၍ ရုတ်တရက် စူးစမ်းချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။
သာမန်ကောလိပ်ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သော ကျွန်တော် ကမ္ဘာကြီးကို လှုပ်ခတ်စေသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ အကြွင်းမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ တစ်နေ့နေ့တွင် ဤစွမ်းရည်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့မည် ဆိုပါက...
ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီကို ဆက်လက် ဦးဆောင်နိုင်ဦးမည်လား။
***
ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်သည် ဂင်ပိုလေဆိပ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
အမေက လေယာဉ်မှူးနှင့် ဝန်ထမ်းများကို တစ်ဦးချင်းစီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“လေယာဉ်ကို လုံခြုံစွာ မောင်းနှင်ပေးကြလို့ အားလုံး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌကြီးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်း သေချာပြောပေးပါဦးရှင်”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ။ ဝန်ဆောင်မှုပေးခွင့်ရလို့ ဂုဏ်ယူပါတယ် ခင်ဗျား”
ရောက်ရှိလာသည့် ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် ကားတစ်စီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
“အမေ နေမကောင်းဘူးဆိုရင် ဆေးရုံသွားပြီး ကျွန်တော့်ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။ မကြာခင် အိမ်ကို လာခဲ့ပါမယ်”
“ရပြီ၊ စိတ်မပူနဲ့”
စိတ်မချသေးသည့် ပုံစံဖြင့် အမေက Ellie ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဂျင်ဟူးကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးပါဦးနော်”
Ellie က နွေးထွေးစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့ အဒေါ်ကြီး။ တစ်ခုခုဖြစ်တာနဲ့ ကျွန်မ ချက်ချင်း အဒေါ်ကြီးကို ဆက်သွယ်ပါ့မယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာမှ မဖြစ်ရင်တောင်မှ မကြာခဏ အဆက်အသွယ် လုပ်ပေးနေပါ့မယ်”
အမေက တုံတန်သို့ တန်းပြီး ထွက်သွားခဲ့ကြပြီး ကျွန်တော်တို့ကတော့ ကုမ္ပဏီသို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။
လေဆိပ်မှ ဂန်နမ် သို့ ခရီးမှာ လျင်မြန်လှသည်။
ဟွန်းဂျူး နှင့် Ellie တို့က ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်သွားကြပြီး တက်ကူနှင့် ကျွန်တော်ကတော့ OTK အဆောက်အအုံထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာခဲ့ကြသည်။
အကြီးအကဲ ဆန်းယော့ပ် က ကျွန်တော်တို့ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုခဲ့သည်။
“ကျန်းမာရေးက အခု အဆင်ပြေရဲ့လား”
“ပြေပါတယ်”
သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသည့် အကြီးအကဲ ဂီဟုန်း က ဦးညွှတ်ကာ ပြောလာခဲ့သည်။
“ကျွန်တော်တို့ အရမ်း စိုးရိမ်ခဲ့ရတယ် CEO”
PR (ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး) အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် သတင်းများနှင့် ရှင်းလင်းချက်များကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ခက်ခဲပင်ပန်းခဲ့ရပေလိမ့်မည်။
“ကျွန်တော် မရှိဘဲနဲ့ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး အလုပ်တွေ ပင်ပန်းသွားကြမှာပဲ”
“ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး! ခင်ဗျားကို အခုလို ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြန်တွေ့ရတာ တကယ် ဝမ်းသာပါတယ်”
သူ ပြောဆိုပုံကို ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် အတော်လေး ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်လာပုံရသည်။
ကျွန်တော် အထပ်ထပ်ကို လှည့်ပတ်ကာ ဝန်ထမ်းများကို လိုက်လံနှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ သူတို့ ကိုယ်တိုင် ကျွန်တော့်မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှသာ စိတ်အေးသွားကြပုံရသည်။
OTK ကုမ္ပဏီက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အသစ်များ မရှိလျှင် လုပ်စရာ ကိစ္စကြီးကြီးမားမား မရှိပေ။
ကျွန်တော် မရှိစဉ်ကာလအတွင်း လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို အကျဉ်းချုပ်ထားသည့် အစီရင်ခံစာများကို လှန်လှောကြည့်နေစဉ် ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်ထံမှ ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။
[အခုရော နေလို့ထိုင်လို့ ကောင်းသွားပြီလား]
“ဟုတ်ကဲ့။ သတင်းတွေက နည်းနည်း ချဲ့ကားထားကြလို့ပါ”
[သက်သာတာပေါ့။ သတင်းကို ဖတ်လိုက်ရတုန်းက တကယ် အံ့သြသွားခဲ့တာ]
“စိုးရိမ်ပူပန်အောင် လုပ်မိသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် ပါမောက္ခ”
[တောင်းပန်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒါနဲ့လေ၊ အရင်လိုပဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆက်ပြောလို့ ရမလားဟင်]
[ရတာပေါ့။ ခင်ဗျားက သုတေသနဌာနရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်က အဲဒီ သုတေသနဌာနရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ တစ်ယောက်ပဲလေ]
ထို့ကြောင့် ၎င်းကို အဆင့်အတန်းတူညီသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခုအဖြစ် ယူဆနိုင်ပေသည်။
ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်က ပြုံးလျက် ပြောလာခဲ့သည်။
[အလုပ်မရှုပ်ဘူးဆိုရင် အခု သုတေသနဌာနဘက်ကို ခဏ လာခဲ့လို့ ရမလား]
“ဘာဖြစ်လို့လဲ ခင်ဗျား”
[ပြစရာ ရှိလို့ပါ]