အနာဂတ်ကိုမြင်နိုင်သောရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

အခန်း 117

အခန်း ၁၁၆

တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ပခုံးကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟေ့၊ ဟေ့၊ သတိထားဦးလေ။”

ကျွန်တော် သတိမထားလိုက်ခင်မှာပဲ ကျွန်တော့်ရှေ့က ဟိုလိုဂရမ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ကျွန်တော့်မျက်နှာအမူအရာကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလာသည်။

“အဆင်ပြေရဲ့လား။”

“အော်၊ ခဏလောက် အတွေးလွန်သွားလို့ပါ။”

တက်ဂယူ က တစ်ခုခုမှားနေမှန်း ရိပ်မိပုံရပေမဲ့ ဘာမှမဟုတ်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကောင်က စကားပြောရင်းနဲ့ အတွေးလွန်တတ်တဲ့ အကျင့်ရှိတယ်လေ။”

ကျွန်တော် ခဏလေးပဲ အာရုံလွှဲလိုက်တယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ အတော်လေးကို ငေးမောနေမိပုံရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အတွေးတွေကို ပြန်စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ကို ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။

“ခုနက ဘာအကြောင်း ပြောနေတာလဲခင်ဗျ။”

“ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးနေတာပါ။”

ကျွန်တော် အရင်က တွေးထားတာတွေကို ပြန်အောက်မေ့မိပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဘက်ထရီ ထောက်ပံ့ရေးအကြောင်း ပြောတာလား။”

ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ခေါင်းညိတ်သည်။

“ကျွန်တော်ဆိုလိုတာက ဘက်ထရီတင်မကဘဲ မော်တော်ယာဉ် လုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးအကြောင်းပါ။ လက်ရှိမှာ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က ‘Exalrus Auto’ လို့ခေါ်တဲ့ AP မော်တော်ယာဉ်တွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်။”

တက်ဂယူ အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

“တကယ်လား။ သူတို့က မူလက ‘Exalrus’ မိုဘိုင်း AP ကိုပဲ ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး သုံးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”

“စမတ်ဖုန်းနဲ့ ကားတွေက လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အခြေအနေ၊ သက်တမ်းနဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးပိုင်းမှာ ကွာခြားချက်တွေ ရှိနေတာကိုး။”

“Exalrus8 က Dragoon 5.4 ထက် ပိုကောင်းတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ အများကြီး ကြားနေရတယ်။”

သူက ဒီနယ်ပယ်အကြောင်းကို တော်တော်လေး နားလည်နေတာပဲ။

AP (Application Processor) ဆိုတာ စမတ်ဖုန်းလို အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းတွေရဲ့ ဦးနှောက်နဲ့တူတဲ့ မရှိမဖြစ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကားတွေမှာ အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းတွေ ပိုများလာတာနဲ့အမျှ AP ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက အလွန်အရေးပါလာသည်။ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ စနစ် (Autonomous driving) အတွက်ဆိုရင် စွမ်းဆောင်ရည်မြင့် AP က မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

AP တွေကို ကိုယ်တိုင် ဒီဇိုင်းဆွဲနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီဆိုလို့ NXP၊ Qualcomm နဲ့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် လိုမျိုး အနည်းငယ်ပဲ ရှိသည်။

ကျွန်တော် အေးအေးဆေးဆေး တွေးကြည့်လိုက်သည်။

Operating System တစ်ခုကို ကောင်းကောင်း အသုံးချနိုင်ဖို့ဆိုရင် ဟာ့ဒ်ဝဲစွမ်းဆောင်ရည်က ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရမယ်။ ဒါအတွက် ကင်မရာတွေ၊ ဆန်ဆာတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတွေလိုမျိုး အဆင့်မြင့် အီလက်ထရောနစ် အစိတ်အပိုင်းတွေလည်း လိုအပ်သည်။

ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး အိုင်တီထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်သည်။

သူတို့ရဲ့ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာ နည်းပညာက ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ကျန်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကလည်း စမတ်ဖုန်းတွေမှာ သူတို့ရဲ့ နည်းပညာစွမ်းပကားကို သက်သေပြပြီးသား ဖြစ်သည်။

အတိုချုပ်ပြောရရင် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် AP၊ အီလက်ထရောနစ်နဲ့ ဘက်ထရီ စတဲ့ နယ်ပယ်တွေမှာ ဘက်စုံ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

ဘက်ထရီအတွက်ဆိုရင် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကလွဲပြီး တခြားပေးသွင်းသူတွေကို ရှာလို့ရနိုင်ပေမဲ့ အီလက်ထရောနစ်ပိုင်းမှာတော့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ထက် သာလွန်တဲ့ မိတ်ဖက်ကို ရှာဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲသည်။

ဥပမာအားဖြင့် NXP တစ်ခုတည်းကတင် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ဆီကနေ နှစ်စဉ် ဒေါ်လာ ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဝယ်ယူနေရတာမျိုးပါ။

“စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း Harman ဆိုတာလည်း ရှိသေးသားပဲ” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။

ကျွန်တော့်စကားအဆုံးမှာ ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က သူ့မျက်မှန်ကို ပင့်တင်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

“အရင်တုန်းကဆိုရင် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နဲ့ Eunsung Group တို့က စီးပွားရေးလောကမှာ ထိပ်ဆုံးနေရာအတွက် အပြိုင်အဆိုင်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာပါ။”

Eunsung Group က အီလက်ထရောနစ် လုပ်ငန်းထဲကို ဝင်ဖို့ Eunsung Electronics ကို တည်ထောင်တဲ့အခါမှာ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ကလည်း မော်တော်ယာဉ် ကဏ္ဍထဲကို ဝင်ဖို့ Seosung Motors ကို စတင်ခဲ့ပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် လုပ်ငန်းစုကြီး နှစ်ခုကြားမှာ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ ပိုပြင်းထန်လာခဲ့တာပါ။

ဒါပေမဲ့ ‘ပလ္လင်လုပွဲ’ ကြောင့် Eunsung Group ပြိုကွဲသွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ Eunsung Electronics က ဒေဝါလီခံသွားရပြီး ကြွေးရှင်တွေဆီ ရောင်းချလိုက်ရသည်။ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ကလည်း IMF အကျပ်အတည်းမှာ အခက်အခဲတွေနဲ့ ကြုံခဲ့ရပြီး Seosung Motors ရဲ့ ရှယ်ယာအများစုကို ရောင်းချလိုက်ကာ မော်တော်ယာဉ် လုပ်ငန်းကနေ နုတ်ထွက်ခဲ့ရသည်။

အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ သူတို့က ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ မကြာသေးမီနှစ်တွေအတွင်းမှာတော့ တင်းမာမှုတွေ စတင်လာခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းတစ်ခုက ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်သူ ဥက္ကဋ္ဌ Han Min-goo နုတ်ထွက်သွားတာကြောင့် ဖြစ်ပေမဲ့...

“အဆုံးအဖြတ်ပေးတဲ့ အချက်ကတော့ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က Harman ကို ဝယ်ယူလိုက်တာပါပဲ။”

Harman ဆိုတာ ကားအော်ဒီယိုတွေအပါအဝင် မော်တော်ယာဉ် အီလက်ထရောနစ် ကိရိယာတွေမှာ အင်အားကြီးမားတဲ့ ကုမ္ပဏီဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်း မော်တော်ယာဉ် ထုတ်လုပ်သူတွေနဲ့လည်း ဆက်ဆံရေးကောင်း ရှိသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် က Harman ကို ဝယ်ယူဖို့အတွက် ဒေါ်လာ ၈ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည်။

ဒီအကြောင်းကို သိသွားတဲ့အခါ ဥက္ကဋ္ဌ Han Min-goo က Harman ဟာ Eunsung Motors ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ မိတ်ဖက်ဖြစ်နေတာကြောင့် အလွန်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

“အော်! ဒါကြောင့်မို့လို့ Eunsung Motors က Excap ကို ဝယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပေါ့။”

တက်ဂယူ ရဲ့ မေးခွန်းကို ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။”

မူလကတော့ Eunsung Group က လုံခြုံရေးနဲ့ အကာအကွယ်ပေးရေး လုပ်ငန်းတွေကို ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရဲ့ လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုဖြစ်တဲ့ DS ကို အပ်နှံထားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် DS နဲ့ ဆက်ဆံရေး ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး X-Cop ကို ဝယ်ယူကာ လုံခြုံရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒေါ်လာ ၁ သိန်းအကွာအခြားလေးနဲ့ သူတို့လက်ထဲကနေ လွဲချော်သွားခဲ့ရသည်။

တစ်ခါအမှားလုပ်ပြီးသွားပြီဖြစ်လို့ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဝယ်ယူဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြမှာ အသေအချာပါပဲ။ ကျွန်တော်ကြားသလောက်တော့ သူတို့က ဒါကို ကြာကြာလေးကတည်းက ပြင်ဆင်နေခဲ့တာလို့ သိရသည်။

တက်ဂယူ က ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ကို မေးလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ဝယ်လို့မရဘူးလား။ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှိနေတာပဲ။”

သတင်းတွေအရ ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက ဝမ် ၁၆ ထရီလီယံလောက် ရှိပြီး သူ့ဖခင် ကန်ဂျင်ဟူး ပြီးရင် တောင်ကိုရီးယားမှာ ဒုတိယ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။ (သူဌေးသစ်အချို့ကြောင့် အခုတော့ တတိယနေရာကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ။)

“ဝယ်နိုင်ရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ လက်ထဲမှာ ငွေသားက အဲလောက်မရှိဘူးလေ။”

လုပ်ငန်းစုကြီးတွေမှာ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကတော့ အများကြီးပါ။

ဒါပေမဲ့ ငွေသားအများကြီး ရှိတယ်လို့တော့ မဆိုလိုနိုင်ဘူး။ (ဒါကြောင့်လည်း သူတို့က ကုမ္ပဏီရန်ပုံငွေတွေကို ခိုးထုတ်ဖို့နဲ့ တရားမဝင် ရန်ပုံငွေ (Slush fund) တွေ ဖန်တီးဖို့ အမျိုးမျိုးသော တရားမဝင် နည်းလမ်းတွေကို သုံးနေကြတာပါ။) သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအများစုက စီမံခန့်ခွဲမှု အခွင့်အရေးကို ထိန်းထားဖို့အတွက် လုပ်ငန်းခွဲတွေရဲ့ ရှယ်ယာတွေထဲမှာပဲ မြှုပ်နှံထားရတာ ဖြစ်သည်။

ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် မှာ ပြည်တွင်း အရံငွေ ဝမ် ၇၀ ထရီလီယံ ရှိပေမဲ့ ဒီပိုက်ဆံတွေကို မိသားစုဝင်တွေကြား စီမံခန့်ခွဲမှု အငြင်းပွားမှုတွေမှာ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက် သုံးလိုက်မယ်ဆိုရင် ရှယ်ယာရှင်တွေရော၊ အစိုးရ (ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရဲ့ အကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင်က အမျိုးသားပင်စင်ရန်ပုံငွေ ဖြစ်သည်) ကပါ လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။

“အမွေရထားတဲ့ တရားမဝင် ရန်ပုံငွေတွေ မရှိဘူးလား။ ဥက္ကဋ္ဌ ကန်ဂျင်ဟူး မှာ နာမည်ခံ အကောင့်ပေါင်း ၁,၃၀၀ ရှိတယ်လို့ ဆောင်းပါးတစ်ခုမှာ ဖတ်ဖူးတယ်။”

တက်ဂယူ ရဲ့ မေးခွန်းကို ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က သဘောမကျသလို ပြုံးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။”

ထရီလီယံနဲ့ချီတဲ့ တရားမဝင် ရန်ပုံငွေတွေ ရှိနေနိုင်ပေမဲ့ အဲဒီငွေတွေရဲ့ မူလရင်းမြစ်က ပြဿနာဖြစ်နိုင်တာကြောင့် ဒီလိုကိစ္စမျိုးအတွက် သုံးဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။ “လုပ်ငန်းစုတွေကြား ရှယ်ယာ အပြန်အလှန် ရောင်းဝယ်တာကို ကန့်သတ်ဖူးလား။”

“မကန့်သတ်ဖူးဘူး။ သစ္စာရှိမယ်ဆိုတဲ့ အာမခံချက်မှ မရှိတာ။”

ငွေရှေ့မှာဆိုရင် မိဘ၊ မောင်နှမ၊ သူငယ်ချင်းဆိုတာ မရှိဘူး။ အကျိုးအမြတ်နဲ့ ဆုံးရှုံးမှုပဲ ရှိတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ Eunsung Group ရှိသလို သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ ဥက္ကဋ္ဌ Park Si-hyeong နဲ့ အာဏာရပါတီ ရှိနေတယ်။

အခြေအနေက အနည်းငယ်လေး ပြောင်းလဲသွားတာနဲ့ သူတို့က အနိုင်ရဖို့အတွက် ဘက်ပြောင်းသွားကြမှာပဲ။

“ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်နေတာလဲ။”

သူက ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို ရိုးရှင်းစွာပဲ ဖြေလိုက်သည်။

“မင်းနဲ့ Eunsung Motors နဲ့က အဆင်မပြေဘူး မဟုတ်လား။”

တက်ဂယူ က ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဟုတ်တာပေါ့။”

ကျွန်တော်က Eunsung Motors နဲ့ လက်တွဲမယ့်အစား ဘေးထိုင်ပြီး ကြည့်နေရတာကိုပဲ ပိုသဘောကျတယ်။

ကျွန်တော် ထပ်ပြီး တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာ Yeon So-hyun၊ စီအီးအို အင်ဂျင်ယုံ နဲ့ အမျိုးသားပင်စင်ရဲ့ ရှယ်ယာတွေက စုစုပေါင်း ၂၆.၆ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည်။ တစ်ဖက်မှာတော့ ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ၊ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နဲ့ Seosung SB ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက် ရှယ်ယာတွေက စုစုပေါင်း ၂၃ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည်။

ပြီးတော့ အဲဒီအပေါ်မှာ ထပ်ဖြည့်ရရင်…

“ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် က ရှယ်ယာ ဘယ်လောက် ပိုင်ထားတာလဲ။”

ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ဒါကို စဉ်းစားပြီးသား ဖြစ်ပုံရပြီး ချက်ချင်း ဖြေသည်။

“၁.၈ ရာခိုင်နှုန်း။”

အဲဒါ ဝမ်သန်း ၄၀,၀၀၀ လောက် ရှိတယ် မဟုတ်လား။

ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားသလောက်တော့ မများလှပါဘူး။

ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်လောက်ကြာရင် အဖြေပေးနိုင်မလဲ။”

ကျွန်တော့် အတွေးတွေက ကြာကြာမတွေးနေတော့ပါ။

တကယ်တော့ Oracle ကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အချိန်ကတည်းက အဖြေက ထွက်ပြီးသားပါ။

ဒါက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုပါပဲ။ အနာဂတ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရိပ်အမြွက်လေး တစ်ချက်လောက် သိလိုက်ရုံနဲ့တင် ကိုယ်သွားရမယ့် လမ်းကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သွားတာပါ။

ကျွန်တော် သူ့ကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကူညီပေးပါ့မယ်၊ အစ်ကိုကြီး။”

အဲဒီစကားကြောင့် ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သက်သာရာ ရသွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သလောက်တော့ သတိထားပြီး လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ရလိမ့်မယ်။”

ကျွန်တော်က Seosung Group နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ရှယ်ယာတွေ ဝယ်နေတယ်ဆိုတာ သိသွားရင် Eunsung Motors နဲ့ အစိုးရက လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

“ဟုတ်တာပေါ့၊ သူတို့လည်း ဝယ်ဖို့ စတင်တော့မှာပဲ၊ ပြီးရင် ရနိုင်တဲ့ ရှယ်ယာတွေ ကုန်သွားပြီး ရှယ်ယာဈေးတွေကလည်း အဆမတန် မြင့်တက်သွားလိမ့်မယ်။

လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရှောင်ဖို့ ခင်ဗျား ဘာကြောင့် ဒီကို လာခဲ့ရတာလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်သွားပါပြီ။

‘ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုပဲ အားကိုးနေမယ်နော်၊ ညီလေး။’”

***

Stamper Hotel ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် အင်ဂျင်ယုံ က စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ ကားထဲကို တက်လိုက်သည်။ ကားထဲမှာ အသက် ခြောက်ဆယ်ကျော်အရွယ် လူတစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။

သူကတော့ Seosung Group ရဲ့ အဓိက အဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့ အနာဂတ် မဟာဗျူဟာရုံး (Future Strategy Office) ရဲ့ အကြီးအကဲ ကင်မြောင်ဆူး ဖြစ်သည်။

“လူချင်းတွေ့ပြီးတဲ့နောက် ဘယ်လိုထင်လဲ။”

သူ့မေးခွန်းကို အင်ဂျင်ယုံ က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

“အင်း၊ အခုထိတော့ သေချာမပြောနိုင်သေးဘူး။”

စီးပွားရေးလောကမှာ ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေက အမျိုးမျိုး ဖြစ်နေသည်။

တချို့က သူ့ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသလို တချို့ကလည်း ကံကောင်းတဲ့ ငွေကြေးဆိုင်ရာ လောင်းကစားသမား တစ်ယောက်အဖြစ်သာ ရှုမြင်ကြသည်။

နောက်ဆုံးပြောတဲ့ အမြင်က ပိုပြီး ပျံ့နှံ့နေပုံရသည်။

ကိုရီးယား စီးပွားရေးနဲ့အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့တဲ့ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ သူတို့ကိုယ်ပိုင် ခံတပ်တွေကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ အဲဒီထဲမှာ သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထူးခြားနေတယ်ဆိုတဲ့ အوهဝါဒတွေနဲ့ နေထိုင်လာခဲ့ကြသည်။

သူလည်း တစ်ချိန်က ဒီအတိုင်းပဲ တွေးခဲ့ဖူးသည်။ ဒါပေမဲ့ IT လုပ်ငန်းကတော့ ဖြန့်ချိရေး (သို့) ကုန်ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အောင်မြင်မှုနဲ့ ကျဆင်းမှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကြုံတွေ့ရတတ်သည်။

သူက Nokia နဲ့ Sony လို ထိပ်တန်းကုမ္ပဏီတွေ ပြိုလဲသွားတာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသလို Google၊ AMZ၊ Facebook Note နဲ့ Alijini လို ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက တစ်မျိုးဆက်တောင် မပြည့်ခင်မှာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီကြီးတွေ ဖြစ်လာတာကိုလည်း မြင်ခဲ့ရသည်။

Silicon Valley မှာ စတင်တည်ထောင်သူတွေနဲ့ လူငယ် စွန့်ဦးတီထွင်သူတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ထဲမှာ သူ အမွေရခဲ့တာထက် ပိုမိုကြီးမားတဲ့ ကြွယ်ဝမှုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သူတွေလည်း ရှိသည်။

ယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ကိုရီးယား စီးပွားရေးအသိုင်းအဝိုင်းက တန့်နေသလို ခံစားရသည်။ ဒါကြောင့်လည်း ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ကန်ဂျင်ဟူး ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို လူတိုင်းက သတိထားနေကြတာ ဖြစ်သည်။

“ခင်ဗျားရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရတာ အခြေအနေ ကောင်းပုံပဲ။”

“ဟုတ်ပါတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ စိတ်အေးဖို့တော့ စောပါသေးတယ်။ ကိုယ်စားလှယ် ကန်ဂျင်ဟူး က ရှယ်ယာတွေကို တတ်နိုင်သလောက် ဝယ်ယူခဲ့ရင်တောင် တစ်ဖက်က သူတို့အတွက် ပိုမိုရင်းနှီးတဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ထပ်မံရယူနိုင်ပါသေးတယ်။”

အင်ဂျင်ယုံ က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့် အမေနဲ့ Seung-yong တို့ အခုလောက်နဲ့တင် ရပ်လိုက်စေချင်မိတယ်။”

ကင်မြောင်ဆူး က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ငွေနဲ့ အာဏာက မူးယစ်ဆေးဝါးလိုပါပဲ။ ဥက္ကဋ္ဌ ကတော့ အဲဒါတွေကို အကုန်လုံး ကြုံတွေ့ပြီးသားပါ။”

သူက Im Il-Kwon ဆီမှာ ကြာမြင့်စွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ကုမ္ပဏီဥက္ကဋ္ဌ ရာထူး လွှဲပြောင်းမှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အခြေအနေတွေကို ကောင်းကောင်း သိသည်။

သူ့ရဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သူနဲ့ မတူဘဲ Im Il-Kwon က တတိယမြောက် သားဖြစ်သည်။ သူက ကုမ္ပဏီရဲ့ အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတဲ့အခါမှာ သူ့ရဲ့ မောင်နှမတွေဆီကနေ ပြင်းထန်တဲ့ ဆန့်ကျင်မှုတွေကို ကြုံခဲ့ရသည်။ Im Il-Kwon က သူ့ရာထူးကို လိုချင်သူတွေကို ဖယ်ရှားဖို့အတွက် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို သုံးခဲ့သည်။

သွေးမြေကျတာမျိုး မရှိခဲ့ပေမဲ့ ဒါဟာ မိသားစုဝင်တွေကြားက ရက်စက်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုနဲ့ တူနေသည်။

“အင်ဂျင်နီယာ လုပ်ငန်းနဲ့ လေးလံတဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်း နှစ်ခုလုံး ရှိနေတာနဲ့တင် လုံလောက်မယ် ထင်ခဲ့တာ။”

သာ၍သာ သူက ငွေကြေးဆိုင်ရာ (သို့) ကတ်လုပ်ငန်းတွေကို လိုချင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ညှိနှိုင်းဖို့ နေရာရှိကောင်း ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ Seosung SB က အရင်က လုပ်ငန်းတွေနဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်စပ်နေပြီး ဘက်ထရီကလည်း အနာဂတ်ရဲ့ အဓိက လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

စမတ်ဖုန်း၊ တက်ဘလက်၊ လက်ပ်တော့၊ ဒရုန်းနဲ့ လျှပ်စစ်ကားတွေ အပါအဝင် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားနဲ့ မောင်းနှင်တဲ့ ကိရိယာတွေအားလုံးက ဘက်ထရီကို မှီခိုနေရတာပါ။ ဒါကြောင့် ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးမှာမဆို စီမံခန့်ခွဲမှု အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ပေးဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

“ခင်ဗျား တစ်ခုခု ပေးလိုက်ရင် လူတွေက နောက်တစ်ခုကိုပါ မျှော်လင့်နေကြလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျား ပြတ်ပြတ်သားသား ရှိရမယ်။”

အင်ဂျင်ယုံ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“နားလည်ပါပြီ။”

သူ အမွေရထားတဲ့ ပလ္လင်ကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်ဘူးဆိုရင် အဲဒီနေရာမှာ နေဖို့ ဘာအခွင့်အရေးမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

***

ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ထွက်သွားပြီးနောက်၊

တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ကို အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

“ခုနက ခင်ဗျား ဘာတွေ မြင်ခဲ့တာလဲ။”

ကျွန်တော် သူ့ကို တန်းပြောလိုက်သည်။

“Seosung SB က Carlos ဘက်ထရီတွေကို တပ်ဆင်တော့မှာ။”

“တကယ်လား? Oracle လှုပ်ရှားတာ ကြာပြီနော်။”

အဲဒီလို ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် Seosung SB ကို Eunsung Motors လက်ထဲ ရောက်မသွားအောင် တားဆီးရလိမ့်မယ်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခုနဲ့ တကယ်ပဲ ပူးပေါင်းနိုင်ပါ့မလား။”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”

“ခင်ဗျား လုပ်ငန်းစုကြီးတွေကို မကြိုက်ဘူး မဟုတ်လား။”

“ကျွန်တော်လား? သိပ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။”

ကျွန်တော် သူတို့ကို အထူးတလည် မုန်းနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

တကယ်တော့ လုပ်ငန်းစု စနစ်တွေ ဆက်လက်တည်ရှိနေရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းတစ်ခုက ပိုင်ရှင်ဗဟိုပြု တာဝန်ယူမှုရှိတဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပါ။ အဲဒီလိုသာ မဟုတ်ရင် သူတို့က အရင်ကတည်းက ပြိုလဲသွားမှာပါ။

ရှယ်ယာရှင်တွေကို ကြည့်ပြီး ရလဒ်တိုတိုကိုသာ အာရုံစိုက်နေတဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ စီအီးအိုတွေနဲ့ မတူဘဲ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေကတော့ ရေရှည်မျှော်မှန်းချက်နဲ့ သူတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါတယ်။

Im Yong-cheol နဲ့ Im Il-Kwon တို့သာ တည်ထောင်သူ မိသားစုဝင်တွေ မဟုတ်ခဲ့ရင် ရှယ်ယာရှင်တွေရဲ့ ကန့်ကွက်မှုကြားကနေ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်ပါ့မလား။ (အလားတူပဲ ရှယ်ယာရှင်တွေရဲ့ ဆန့်ကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုခဲ့တဲ့ Seosung Motors လည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ အကြီးအကျယ် ကျရှုံးခဲ့ရတာပါ။)

“ကျွန်တော်က လုပ်ငန်းစုကြီးတွေကို ဖျက်သိမ်းဖို့ (သို့) စီးပွားရေး စနစ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။”

ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလို လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မရှိသလို မရှိရင်လည်း ကိုရီးယား စီးပွားရေးက ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေဦးမှာပါ။

“လုပ်ငန်းစုကြီးတွေရဲ့ ပြဿနာက ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား။”

“ပြဿနာတွေက အများကြီးပဲလေ၊ ဘယ်ကနေ စပြောရမလဲ။”

“……”

အင်း၊ အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။

ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြေကို ပေးလိုက်သည်။

“သူတို့က အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ။”

မူလက Eunsung Group နဲ့ သီးခြားစီ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ Eunsung Motors က အခုတော့ လုပ်ငန်းစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာပြန်ပြီ။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ Eunsung Motors က ကားအချောထည်တွေကို ထုတ်လုပ်တယ်။ Glomas က သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို ကိုင်တွယ်ပြီး Linotion က ကြော်ငြာနဲ့ စျေးကွက်ရှာဖွေရေးကို လုပ်ဆောင်တယ်။

Eunsung Steel က သံမဏိနဲ့ ပြားတွေကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လုပ်ပေးသွင်းပြီး Eunsung MD က အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး၊ ထုတ်လုပ်ရေးနဲ့ ဝန်ဆောင်မှုစင်တာတွေကို လည်ပတ်ဖို့ တာဝန်ယူထားတယ်။

သူတို့က မီးဖိုထဲမှာ သံရည်ကျိုကနေ စပြီး ဖြန့်ချိရေး၊ ရောင်းချရေးနဲ့ ရောင်းပြီးနောက်ပိုင်း ဝန်ဆောင်မှုအထိ အကုန်လုံးကို လွှမ်းခြုံထားတယ်။

ပထမ၊ ဒုတိယနဲ့ တတိယအဆင့် ရောင်းချသူတွေဆီကနေ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဝယ်ယူပေမဲ့ ဒါက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာ မဟုတ်ဘဲ လုပ်ငန်းခွဲအပ်တာလောက်ပဲ ရှိတယ်။

Eunsung Motors သာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့ရင် Seosung SB က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံခဲ့မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ Han Min-goo က ဝယ်ယူတဲ့ လမ်းကြောင်းကိုပဲ ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။

ဒါက အရင်တုန်းကတော့ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့နိုင်ပေမဲ့ အခုတော့ အချိန်တွေ ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။ ကမ္ဘာကြီးက အခုဆိုရင် ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်းစုကြီးတွေတောင်မှ အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း မလုပ်နိုင်တော့ပါဘူး။

Eunsung Motors က Seosung SB ကို ဝယ်ယူပြီး လျှပ်စစ်ကား စျေးကွက်ထဲကို အလေးအနက် ဝင်ရောက်ဖို့ စီစဉ်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဝယ်ယူမှု မအောင်မြင်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ။

“တခြား ကုမ္ပဏီတစ်ခု ရှာလိုက်လို့ မရဘူးလား။”

“Seosung SB လို နည်းပညာနဲ့ ထုတ်လုပ်မှု စွမ်းရည်ရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီမျိုးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ စက်ပစ္စည်းတွေက အလုပ်မလုပ်ဘဲ ရပ်နေတာမျိုး မဟုတ်ရင် ဘက်ထရီ ထုတ်လုပ်မှုကို ရုတ်တရက် တိုးမြှင့်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲတယ်။”

နောက်ဆုံးတော့ စီးပွားရေး စီမံကိန်း အမျိုးမျိုးက အတားအဆီးတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာပါ။

ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီး ဆန်းယော့ပ် ကို ဖုန်းဆက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

[ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနားကို ကြည့်လိုက်တယ်။ မင်းမျက်နှာလည်း ဖန်သားပြင်ပေါ်မှာ ပါနေတာပဲ။]

“အဲဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာ တစ်ခု ပေါ်လာလို့ပါ။”

[ဘာဖြစ်လို့လဲ။]

“ချက်ချင်း Seosung SB ရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ပါ။ သတိမထားမိအောင် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် လုပ်ပါ။ ပြီးတော့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကလွဲရင် တခြား ငွေချေးလုပ်ငန်း တစ်ခုခုကို သုံးပါ။”

ကန်ဂျင်ဟူး နဲ့ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို လူတိုင်း သိထားကြပြီးသားပါ။ ဒါကြောင့် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကနေတစ်ဆင့် မှာယူလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထောက်အထား ပေါ်သွားနိုင်တယ်။

[ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။]

“ပြန်တွေ့မှပဲ အသေးစိတ် ရှင်းပြတော့မယ်။”

[သဘောပါ၊ ကောင်းပြီ။]

ဆန်းယော့ပ် က ထပ်မမေးတော့ဘဲ ဖုန်းချသွားသည်။