အခန်း (၉)
တက်ဂဲ့ယူ က စကားစလိုက်သည်။
“ဟေ့! ငါ့မှာ စိတ်ကူးကောင်းတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ ဘယ်လိုသဘောရလဲ?”
ပုံမှန်အားဖြင့် သူ အဲဒီလိုစပြောပြီဆိုရင် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေပဲ ဖြစ်တတ်သည်။ ဒီတစ်ခါလည်း ငါ့မှာ ရင်ထဲ မကောင်းသလို ခံစားနေရသည်။
“ဘာလဲ?”
တက်ဂဲ့ယူ ရဲ့ အဆိုပြုချက်က ရိုးရှင်းသည်။
“ငါက မတည်ငွေထုတ်ပေးမယ်၊ မင်းက မင်းရဲ့ စွမ်းအားကိုသုံး။ ငါတို့နှစ်ယောက် အတူတူရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး အမြတ်ကို ငါးဆယ်-ငါးဆယ် ခွဲကြမယ်။ ဘယ်လိုလဲ?”
“ဟင်…”
အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်ပြီး စွမ်းအားသုံးကာ အမြတ်ကို ထက်ဝက်စီခွဲမယ်ဟုတ်လား။ သွေးဆောင်မှုရှိတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုတာ အဆိုပြုချက် ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း အရှုံးပေါ်နိုင်တဲ့ အန္တရာယ်ကတော့ ရှိစမြဲပင်။ ဘယ်သူမှ ရှုံးဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာမျိုး မရှိပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကြောင့် အမြတ်ထက် အရှုံးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရသူတွေက ပိုများသည်။
“အကယ်၍ အခြေအနေက မကောင်းဘဲ ဖြစ်သွားရင်ရော? ငါက ထည့်ထားတဲ့ငွေရဲ့ တစ်ဝက်ကို ပြန်တောင်းမှာလား?”
“မင်းမှာ ပြန်တောင်းစရာ ပိုက်ဆံရှိလို့လား? တစ်ခါတလေကျတော့လည်း ဒါမျိုးက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူးလေ။”
သူပြောတာ မှန်သည်။ ငါသာ ငွေအများကြီး ဆုံးရှုံးသွားရင် အဲဒီငွေကို ပြန်ရအောင်လုပ်ဖို့ ငါ့မှာ နည်းလမ်းမရှိ။ နောက်ဆုံးတော့ အမြတ်ရရင် အညီအမျှခွဲကြမှာဖြစ်ပေမဲ့ အရှုံးပေါ်ရင်တော့ တက်ဂဲ့ယူ တစ်ယောက်တည်းသာ ခံရလိမ့်မည်။ ဒီလိုစာချုပ်မျိုးချုပ်တာ တရားရော ဟုတ်ရဲ့လား။
“ဒါက ငွေရှာဖို့ ငွေနဲ့ လောင်းကစားလုပ်တာပဲ။”
ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ဒီလိုအလုပ်မျိုးကို အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ချင်မိသည်။ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့မှာ အဓိကပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်။ တက်ဂဲ့ယူ က စွမ်းအားလို့ ပြောနေပေမဲ့ ငါမြင်ရတဲ့အရာတွေက ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း မှန်ကန်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ။ ဖြစ်နိုင်ခြေအတော်လေး မြင့်မားတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခုကိုပဲ ပြနေတာ ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။ ငါ့မျက်စိရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့ ဟိုလိုဂရမ်တွေကိုပဲ ယုံပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ လုပ်လို့ ဖြစ်ပါ့မလား။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနယ်ပယ်မှာ သတင်းအချက်အလက်ဆိုတာ ရှင်းလင်းတဲ့ ရင်းမြစ်နဲ့ အခြေခံရှိရမည်။ ဒါမျိုးမရှိတဲ့ အချက်အလက်တွေက လက်တွေ့မှာ အသုံးမဝင်သလောက်ပဲ။ သူ အခုထိ မှန်နေခဲ့တယ်ဆိုဦးတော့၊ နောက်တစ်ခါ မှားသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ မင်းမြင်ဖူးသမျှ ဆင်တွေအားလုံးက အဖြူရောင်ပဲ ဖြစ်နေပါစေ၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အနက်ရောင်ဆင် မရှိရဘူးလို့ ဘယ်ဥပဒေကမှ ပြဋ္ဌာန်းမထားဘူးလေ။ အကယ်၍ Oracle က မှားပြီး ဘီလီယံနဲ့ချီ ဆုံးရှုံးသွားရင် အဲဒီအခြေအနေကို ငါတို့ ထိန်းနိုင်ပါ့မလား။
ဒါပေမဲ့ စွမ်းအားတွေက တကယ်ပဲ ရှိနေရင်ကော?
တက်ဂဲ့ယူ ပြောသလို ဒါက ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။ ငါ့မှာ စွမ်းအားရှိတယ်၊ တက်ဂဲ့ယူ မှာတော့ ဝမ် ၁၃ ဘီလီယံရှိတယ်။ Oracle ရဲ့ ဟောကိန်းတွေကို အခြေခံပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရုံနဲ့တင် ငါတို့ အများကြီး မရှာနိုင်ဘူးလား။
ငါ တုံ့ဆိုင်းနေချိန်မှာ တက်ဂဲ့ယူ က သူ့လက်ယာလက်ကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ ဆန့်တန်းလာသည်။
“သူငယ်ချင်း၊ ငါ့လက်ကို ကိုင်လိုက်။ မင်းသဘောတူရင် ငါတို့ အတူတူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြမယ်။”
“ငါ မလုပ်ရင်ကော?”
“ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ ထပ်တွေ့စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။”
ငါသည် တက်ဂဲ့ယူ ရဲ့ မျက်နှာနဲ့ သူဆန့်တန်းထားတဲ့ လက်ကို အလှည့်ကျ ကြည့်နေမိသည်။ ခဏလောက် စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ ငါ့ဖုန်းက ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။
တူတူ!
ငါ့ရဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း မင်ယောင်း ဆီက ဖြစ်သည်။ အခုလောလောဆယ်တော့ ဖုန်းကို အရင်ဖြေလိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ဟဲလို။”
[“ငါ ဟောင်ဒယ်က အရက်ဆိုင်တစ်ခုမှာ ဂျင်ဟူး နဲ့ တွေ့ဖို့ရှိတယ်။ မင်း စစ်မှုထမ်းပြီး ပြန်ရောက်ပြီဆိုတော့ သူက ငါတို့နဲ့ တွေ့ချင်နေတာ။”]
ဂျင်ဟူး က ငါ ကျောင်းစတက်တုန်းက စီးပွားရေးဌာနက အကြီးတန်းကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူက ကျောင်းသားငယ်တွေကြားထဲမှာ ကျား/မ မရွေး လူကြိုက်များပြီး အတော်လေး နာမည်ကြီးသည်။ ငါတို့က ကလပ်အသင်းလှုပ်ရှားမှုတွေမှာ အတူတူပါဝင်ရင်း ရင်းနှီးခဲ့ကြသည်။ စစ်ထဲမသွားခင်ကတည်းက မတွေ့ဖြစ်တော့တာ ကြာပြီဖြစ်ပေမဲ့ သူ ကျောင်းပြီးသွားပြီး KYB ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနဲ့ ငွေချေးလုပ်ငန်းမှာ အလုပ်ရသွားတယ်လို့ ကြားသိရသည်။
“ဘယ်လောက်ကြာဦးမှာလဲ?”
[“နောက်တစ်နာရီလောက်နေရင် ကျောင်းရှေ့က အရက်ဆိုင်မှာ တွေ့ကြမယ်။”]
“အေး၊ သိပြီ။”
ငါ တက်ဂဲ့ယူ ဘက်ကို လှည့်ပြီး “ငါ အရင်ကတည်းက ချိန်းထားတာရှိလို့၊ ပြန်ရောက်မှ အသေးစိတ် ထပ်ပြောကြတာပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ငါ ခပ်သွက်သွက် နောက်ဆုတ်သွားတော့ တက်ဂဲ့ယူ က အံ့အားသင့်စွာနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဟေ့! မသွားနဲ့လေကွာ!”
—
မြေအောက်အရက်ဆိုင်ထဲကို ဝင်သွားလိုက်တော့ မင်ယောင်း နဲ့ ကယောင်းအီတို့က ထိုင်နေပြီး ငါ့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်သည်။
မင်ယောင်း က လက်ဝှေ့ယမ်းရင်း “ဟေ့၊ ကန်ဂျင်ဟူး!” ဟု ခေါ်သည်။
“ငါ အခု အရံတပ်သား ဖြစ်သွားပြီ။”
ကယောင်းအီက ရယ်မောရင်း “ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ? စစ်ထဲက ပြန်လာတာ မကြာသေးဘူးမလား?” ဟု မေးသည်။
ငါက ရိုးသားစွာပဲ “ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ မသွားဘဲနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ငါ့ရဲ့ အတန်းဖော်တွေကို မတွေ့တာ နှစ်နှစ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ မင်ယောင်း နဲ့ ခဏခဏ အဆက်အသွယ်ရှိနေတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ဌာနမှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုတာ အနည်းငယ်တော့ သိထားသည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာတော့ ငါနဲ့မရင်းနှီးတဲ့ ကျောင်းသူလေးနှစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။
“ဘယ်သူတွေလဲ…?”
ငါမေးတော့ ကယောင်းအီက “အော်၊ မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ ဒီနှစ်မှ တက်တဲ့ ကျောင်းသူသစ်တွေလေ။ ဒီတစ်ယောက်က ငါတို့အတန်းဖော် ကန်ဂျင်ဟူး၊ မကြာသေးခင်ကမှ စစ်မှုထမ်းပြီး ပြန်လာတာ” ဟု ပြောသည်။
ကောင်မလေးတွေက မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဦးညွှတ်ကာ “မင်္ဂလာပါ ဆင်းနီယာ။ မင်ယောင်း ဆင်းနီယာဆီကနေ ဆင်းနီယာအကြောင်း အများကြီး ကြားထားရပါတယ်” ဟု နှုတ်ဆက်ကြသည်။ အရပ်ရှည်ရှည်နဲ့ ဆံပင်ရွှေရောင်ရှိတဲ့ ကျောင်းသူကို ရှန်ယူရီလို့ ခေါ်ပြီး ဆံပင်တိုတိုနဲ့ ကျောင်းသူကိုတော့ ဟွမ်ဂျီဟေးလို့ ခေါ်သည်။
မကြာသေးခင်ကမှ စစ်မှုထမ်းပြီး ပြန်လာတဲ့ ငါ့ရဲ့အရပ်က အနည်းငယ် လျော့ကျသွားတာကို ထည့်တွက်ရင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှုရှိကြသည်။ ယောက်ျားလေးတွေ အများစုရှိတဲ့ စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှုဌာနရဲ့ သဘာဝအရ မကြာသေးတဲ့နှစ်တွေအတွင်း မိန်းကလေးကျောင်းသူ အရေအတွက် တိုးလာပေမဲ့ အချိုးအစားက ၇:၃ လောက်နဲ့ ယောက်ျားလေးတွေကပဲ အများစု ဖြစ်နေဆဲပင်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျောင်းသူသစ်လေးတွေကို မြင်ရတာကတင်ကို ပျော်စရာကောင်းနေသည်။
အဝတ်အစားတွေကို အလောတကြီး ဝတ်လာတဲ့ မင်ယောင်း နဲ့ ယှဉ်ရင် ကယောင်းအီကတော့ ဆံပင်ကို ဖယောင်းတောင် တင်ထားပြီး အသင့်ပြင်လာပုံရသည်။ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ကယောင်းအီက သူ့အသံကို လျှော့ချလိုက်ပြီး ယူရီကို စကားပြောသည်။
“ဖြည်းဖြည်းသောက်နော်၊ ယူရီ။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဆင်းနီယာ။”
“မင်း ဒုတိယနှစ်ရောက်ရင် ပါမောက္ခ ကင်မြောင်ဂျွန်ရဲ့ အတန်းကို တက်ရလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ သင်ကြားပုံအကြောင်း အကြံဉာဏ်လေး ပေးပါဦးလား?”
သူက သူ့ကိုယ်သူ အမှတ်တွေ အကုန်ပျက်စီးနေတာတောင် ကျောင်းသူလေးကို အကြံပေးဖို့ပဲ အာရုံစိုက်နေသည်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကျောင်းသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂုဏ်ယူမိပေမဲ့ ဒါကတော့ အနည်းငယ် လွန်နေပြီ။
“ဂျင်ဟူး ဆင်းနီယာကော?”
“သူ တစ်ခုခုကြောင့် နောက်ကျနေတာ။ ငါတို့ပဲ အရင်သောက်နေကြတာပေါ့။”
ကယောင်းအီက ငါ့ခွက်ထဲကို အရက်ငှဲ့ပေးသည်။
“နောက်နှစ်ကျရင် ကျောင်းပြန်တက်ဖို့ စိတ်ကူးရှိလား?”
“စဉ်းစားနေတယ်။”
မိသားစုကိစ္စနဲ့ ကျောင်းလခကိစ္စတွေက အကုန်ရှင်းပြီးပြီ။ ကျောင်းပြန်တက်ဖို့ ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့ပါ။ အမြန်ဆုံး ကျောင်းပြန်တက်ပြီး မြန်မြန်ဘွဲ့ရလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ မဟုတ်လား။
ကျွန်တော်တို့ ခွက်ချင်းတိုက်ကာ မတွေ့ဖြစ်တာကြာတဲ့ စကားတွေကို အပြန်အလှန် ပြောနေကြသည်။ ငါ့ခွက်ထဲက အရက်ကုန်သွားလို့ ထပ်ငှဲ့ဖို့ လုပ်တုန်းမှာပဲ တခြားလက်တစ်ဖက်က အရက်ပုလင်းကို အရင်လှမ်းယူလိုက်သည်။
“ငါ ငှဲ့ပေးမယ်။”
ယူရီက ငါ့ခွက်ထဲကို အရက်ထည့်ပေးသည်။
“အော်၊ ကျေးဇူးပဲ။”
“ငါ့ကိုလည်း ထည့်ပေးပါဦး။”
ငါ သူမခွက်ထဲကို အရက်ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။
“သောက်တတ်သားပဲ။”
အဲဒီလောက်နှုန်းနဲ့ သောက်နေတဲ့ ကယောင်းအီကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ ပြောနေပြီဖြစ်သည်။ ဟွမ်ဂျီဟေးလည်း မူးနေပုံရပြီး တစ်ပိုင်းတစ်စနဲ့ ဖြစ်နေသည်။ ဒါပေမဲ့ ပါးပြင်လေးတွေ နည်းနည်းရဲနေတာကလွဲရင် ရှန်ယူရီကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပင်။ သူမက ပြုံးပြီး “ကျွန်မဆိုဂျူ သုံးပုလင်းလောက်အထိ သောက်နိုင်ပါတယ်။ အခုခေတ် လူငယ်တွေက အရက်ကို အတော်သောက်နိုင်ကြတာပါ” ဟု ပြောသည်။
ဗိုက်ဗလာနဲ့ ဆက်တိုက်သောက်နေကြတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့လည်း မူးလာကြသည်။ မိနစ် ၃၀ လောက် ရယ်မောပြောဆိုပြီးနောက် ဝတ်စုံနဲ့ လည်စည်းတပ်ထားတဲ့ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် လူတစ်ယောက် ဝင်လာသည်။
မင်ယောင်း က လက်ကို မြန်မြန်မြှောက်လိုက်သည်။ “လာပါ၊ ဆင်းနီယာ!”
“အားလုံးပဲ နေကောင်းကြရဲ့လား?” ဟု သူက မေးသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် တက္ကသိုလ် ဟူဒီအင်္ကျီနဲ့ပဲ မြင်နေကျမို့ ဝတ်စုံနဲ့ မြင်ရတာက ထူးခြားနေသည်။ သူ့ကို ကောင်းတဲ့ဘက်ကကြည့်ရင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်တယ်လို့ ပြောနိုင်သလို၊ မကောင်းတဲ့ဘက်ကကြည့်ရင်တော့ ခေတ်နောက်ကျတယ်လို့ ဆိုရမလိုပင်။
ဂျင်ဟူး ဆင်းနီယာ ထိုင်လိုက်ပြီး “ဟေ့! မတွေ့တာ ကြာပြီနော်၊ ကန်ဂျင်ဟူး။ စစ်မှုထမ်းတာ ဘယ်လိုလဲ?” ဟု ပြောသည်။
“ကောင်းပါတယ်။”
“ခွင့်ရရင်တော့ ငါတို့ကို အနည်းဆုံး အကြောင်းကြားပါဦးကွာ။”
ငါ ရယ်လိုက်သည်။ “ဆင်းနီယာက အလုပ်ရှာ느라 အလုပ်ရှုပ်နေတာလေ။ ဘယ်လိုနေလဲ?”
“နေ့စဉ်ရုန်းကန်နေရတာပေါ့။”
မင်ယောင်း က ဂျင်ဟူး ဆင်းနီယာရဲ့ ခွက်ထဲကို ဆိုဂျူ ငှဲ့ပေးသည်။
“တခြားဆင်းနီယာတွေလို အလုပ်မရတာထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်။ အခုတလော ငွေကြေးကဏ္ဍမှာ ဝန်ထမ်းသစ်ခေါ်တာ လျော့နည်းနေတယ် မဟုတ်လား?”
ကန်ဂျင်ဟူး ဆင်းနီယာက မောပန်းနေတဲ့ အမူအရာနဲ့ ဆိုဂျူကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။ “အဲ့ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေတာ။ ဘဏ်လုပ်ငန်းတွေကတော့ အဆင်ပြေကောင်း ပြေနိုင်ပေမဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်တွေကတော့ ဒီနှစ်ထက်စာရင် နောက်နှစ်မှာ အလုပ်ခေါ်စာ ပိုနည်းသွားလိမ့်မယ်။”
ဘဏ်လုပ်ငန်းတွေကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် အမျိုးအစား နှစ်မျိုး ခွဲခြားထားသည်။ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဘဏ်များ (Commercial Banks) နှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်များ (Investment Banks) တို့ ဖြစ်သည်။ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဘဏ်များက အပ်ငွေနှင့် ချေးငွေများမှတစ်ဆင့် အမြတ်ရှာကြပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်များကတော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများမှတစ်ဆင့် အမြတ်ရရန် အရင်းအနှီးကို ရှာဖွေပေးကြသည်။ ကိုရီးယားတွင် ရှေ့အမျိုးအစားကို ဘဏ်ဟုသာ ရိုးရိုးခေါ်ကြပြီး နောက်အမျိုးအစားကိုတော့ ငွေချေးလုပ်ငန်း သို့မဟုတ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ယုံကြည်မှုကုမ္ပဏီများဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး ဆင်းနီယာ ဝင်လုပ်နေတဲ့ ဂျင်ဟူး ငွေချေးလုပ်ငန်းကတော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“ဒီရက်ပိုင်းမှာ ဝန်ထမ်းအင်အား လျှော့ချတာနဲ့ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းတာတွေ လုပ်မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ထွက်နေတယ်။ ကုမ္ပဏီထဲမှာလည်း အတော်လေး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြတယ်” ဟု မင်ယောင်း က အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။
“ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းတာ ဟုတ်လား? ဒါပေမဲ့ ဂျင်ဟူး ငွေချေးလုပ်ငန်းက အဆင်ပြေနေတာ မဟုတ်ဘူးလား?” ဟု သူက ပြန်မေးသည်။
“အဆင်ပြေနေလို့ပေါ့။ ဒီတစ်ခါမှာ ဂျင်ဟူး ငွေချေးလုပ်ငန်းနဲ့ Duri ငွေချေးလုပ်ငန်းတို့ ပေါင်းစည်းလိုက်ကြတာလေ။ အရင်းအနှီးအလိုက် ဒုတိယနဲ့ စတုတ္ထအကြီးဆုံး ငွေချေးလုပ်ငန်းနှစ်ခု ပေါင်းစည်းပြီးရင်တော့ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှာ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားမှာပါ။ အကြီးစား IB တစ်ခု ပေါ်လာတာက ကောင်းတဲ့အချက် ဖြစ်ပေမဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်အနေနဲ့တော့ သိပ်ပြီး သတင်းကောင်း မဟုတ်ဘူး။ ပေါင်းစည်းပြီးရင်တော့ ဝန်ထမ်းအင်အား အများအပြား လျှော့ချရမှာ သေချာတယ်။ တူညီတဲ့ တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်နေတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကတော့ ဌာနပြောင်းရတာ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်ကနေ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ထွက်ပေးရတာမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်” ဟု ကန်ဂျင်ဟူး က ရှင်းပြသည်။
“ကျွန်တော့်လို ဝန်ထမ်းသစ်တွေအတွက်ကရော အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူးလား?” ဟု ကယောင်းအီက မေးသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုဆိုသည်မှာ လစာများပြီး လုပ်သက်ရှည်သူများကို ပစ်မှတ်ထားလေ့ရှိသည်။ အခြားအလုပ်အကိုင်များနှင့် မတူဘဲ ငွေချေးလုပ်ငန်းများသည် အငြိမ်းစားယူရမည့် အသက်အရွယ်မှာ အတော်လေး စောသည်။ အသက် ၄၀ ကျော်လာလျှင်ပင် ရာထူးကို ဆက်ထိန်းထားရန် မလွယ်ကူပေ။
“ငါကတော့ ဝန်ထမ်းသစ်တွေကိုပါ အလုပ်ကနေ ထွက်ခိုင်းဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။ မျှော်လင့်ထားသလောက် အလုပ်က ပျော်စရာမကောင်းတော့တာကလည်း အကျပ်ရိုက်စရာပဲ” ဟု ကန်ဂျင်ဟူး က ရင်ဖွင့်သည်။
“အလုပ်ကထွက်ရင် ဘာဆက်လုပ်မလဲ ဆင်းနီယာ?”
“Private Equity Fund (ပုဂ္ဂလိက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုရန်ပုံငွေ) နယ်ပယ်ကို လေ့လာကြည့်မလို့။ ကုမ္ပဏီတွေကို ပေါင်းစည်းတာနဲ့ ဝယ်ယူတာ (M&A) တွေအပေါ် အမြဲတမ်း စိတ်ဝင်စားနေမိတာလေ” ဟု သူက ပြန်ဖြေသည်။
Private Equity Fund ဆိုသည်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ အနည်းငယ်ထံမှ ရန်ပုံငွေ အမြောက်အမြားကို ရယူပြီး ကုမ္ပဏီများကို ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အတွက် သာမန် Mutual Fund များနှင့် ကွဲပြားသည်။
မင်ယောင်း က သက်ပြင်းချရင်း “အလုပ်ရရင် ပြီးပြီလို့ ထင်ထားတာ၊ တကယ်တော့ မဟုတ်သေးဘူးပဲ” ဟု ပြောသည်။
“ဒါ အမှန်တရားပဲလေ” ဟု ကန်ဂျင်ဟူး က သဘောတူကာ အရက်ကို တစ်ကျိုက် မော့ချလိုက်သည်။
မင်ယောင်း နဲ့ ကယောင်းအီတို့၏ မျက်နှာများမှာ မှိုင်းညှိုးသွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အလုပ်အကိုင်နှင့် ပတ်သက်သည့် စိုးရိမ်စိတ်များက သဘာဝအတိုင်း ဝင်ရောက်လာသည်။
စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး စတော့ဈေးကွက် အရှိန်အဟုန်ကောင်းနေသည့် အချိန်များတွင် စီးပွားရေးဌာနမှ ဘွဲ့ရခြင်းသည် အလုပ်ရရန် သေချာပေါက် နီးပါးဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အဲ့ဒါတွေကတော့ အတိတ်က အကြောင်းအရာများသာ ဖြစ်တော့သည်။ ၂၁ ရာစု ကိုရီးယားနိုင်ငံကို လွှမ်းခြုံထားသည့် လူငယ်အလုပ်လက်မဲ့ ပြဿနာ၏ အရိပ်မည်းသည် ငွေကြေးကဏ္ဍအတွက်ပင် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ ငွေကြေးလွှဲပြောင်းမှု အများစုမှာ ဒစ်ဂျစ်တယ်စနစ် ဖြစ်လာပြီး ဘဏ်ဝန်ထမ်းများ လျော့နည်းလာသည့်အတွက် ငွေကြေးကဏ္ဍသည် ဝန်ထမ်းအင်အား လျှော့ချသည့် လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ တစ်ခါတည်းနဲ့ အလုပ်အကိုင်ရရှိခဲ့သည့် ကန်ဂျင်ဟူး ဆင်းနီယာမှာ ကံကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်သူများ သို့မဟုတ် အလုပ်အကိုင် ရှာမတွေ့သည့်အတွက် ကျောင်းတက်ရက်ကို ရွှေ့ဆိုင်းထားရသည့် ဆင်းနီယာများလည်း အတော်လေး ရှိနေသည်။ အလုပ်အကိုင်အတွက် ယခုအချိန်မှစပြီး ကြိုးစားလေ့လာနေပါကလည်း ထိုကံကြမ္မာကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။
ဆိုဂျူဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီးနောက် ဘီယာများ ထပ်မံရောက်ရှိလာကာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆိုဂျူနှင့် ဘီယာကို ရောစပ်သောက်သုံးလာကြသည်။ ကန်ဂျင်ဟူး က မူးလာသည့်အခါ စကားများတတ်သည့် အကျင့်ရှိသည်။ မျက်နှာရဲနေရင်းနှင့်ပင် သူ၏ အတွေးအမြင်များကို ဆက်လက်ပြောပြသည်။
“ကိုရီးယားစစ်ပွဲအပြီး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာမှာ ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းက အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ကြီးထွားလာခဲ့တယ်။ Seong Electronics တို့၊ Eunsung Motors တို့လို နာမည်ကြီး ကုမ္ပဏီတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘဏ်တွေ၊ ငွေချေးလုပ်ငန်းတွေ၊ ရန်ပုံငွေကုမ္ပဏီတွေထဲမှာ နိုင်ငံခြားသားတွေ သိရှိနိုင်မယ့် ငွေကြေးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလောက်ရော ရှိရဲ့လား?”
“မရှိပါဘူး။”
“တစ်ဖက်မှာတော့ Pech၊ မူဒီ၊ JPမော်ဂန်၊ မော်ဂန်စတန်းလီ နဲ့ Goldman Sachs တို့လို နိုင်ငံတကာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဘဏ်တွေက ကိုရီးယားဈေးကွက်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာနေတယ်။ ကိုရီးယားမှာ ထိပ်တန်းကုမ္ပဏီက ဘာလဲ?”
မင်ယောင်း က “Seong Electronics ပါ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
“လူတိုင်းက ဒါကိုပဲ ပြောကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသား မေးပါရစေ၊ Seong Electronics က တကယ်ပဲ ကိုရီးယားကုမ္ပဏီ ဟုတ်ရဲ့လား?”
“ဥက္ကဋ္ဌက ကိုရီးယားလူမျိုးပဲလေ။ KOSPI စတော့ဈေးကွက်မှာလည်း စာရင်းဝင်ထားတာပဲ။”
“ဒါဆိုရင် တရုတ်အီလက်ထရွန်နစ် ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီ အလီဘာဘာ ကို ဘယ်လိုသဘောထားလဲ? စီအီးအို Jack Ma က တရုတ်လူမျိုးပေမဲ့ ကုမ္ပဏီကိုတော့ နယူးယောက် စတော့အိတ်ချိန်းမှာ စာရင်းဝင်ထားတာ။ Lotte Group ကိုရော ဘယ်လိုမြင်လဲ? လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီအများစုက စတော့အိတ်ချိန်းမှာ စာရင်းဝင်ထားပြီး ဝင်ငွေအများစုက ကိုရီးယားက ရနေတာပေမဲ့ ဥက္ကဋ္ဌက ကိုရီးယား-ဂျပန်လူမျိုး ဖြစ်ပြီး ဟိုးလ်ဒင်းကုမ္ပဏီက ဂျပန်မှာ ရှိနေတာလေ။”
“ဟိုလေ…”
ကန်ဂျင်ဟူး က ဖြတ်ပြောသည်။ “Seong Electronics ရှယ်ယာ ၅၃ ရာခိုင်နှုန်းကို နိုင်ငံခြားသားတွေက ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဈေးကွက်တန်ဖိုးရဲ့ တစ်ဝက်ကို နိုင်ငံခြား IB တွေ၊ ကြွယ်ဝမှု ရန်ပုံငွေတွေ၊ ပုဂ္ဂလိက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရန်ပုံငွေတွေနဲ့ ပင်စင်ရန်ပုံငွေတွေကြားမှာ ခွဲဝေထားတာ။ Seong Electronics တစ်ခုတည်း ဒီလိုဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ စတော့ဈေးကွက်ရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံကို နိုင်ငံခြားသားတွေက ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ နှစ်တိုင်း အမြတ်ဝေစုပေးတဲ့ အချိန်ရောက်ရင်တော့ နိုင်ငံခြားသားတွေက ဘယ်လောက်ယူသွားတယ်၊ ဈေးနှုန်းကွာဟချက်ကနေ ဘယ်လောက်ရသွားတယ်ဆိုပြီး မီဒီယာတွေက အော်ဟစ်နေကြပြန်ရော။”
“သူတို့က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာဆိုတော့ အမြတ်ပြန်ယူတာ သဘာဝပဲ မဟုတ်ဘူးလား?” ဟု ကျွန်တော်က မေးသည်။
ကန်ဂျင်ဟူး က ခေါင်းညိတ်သည်။ “ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒါကိုပဲ ငါပြောချင်တာ။ ယိုအီဒိုမှာရှိတဲ့ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံတွေကို ဘယ်သူပိုင်လဲ? ဟန်မြစ်ဘေးက ဟိုတယ်တွေကိုရော? ရပ်ကွက်တိုင်းမှာ ရှိနေတဲ့ Hengbune Jjigae၊ လိုင်ဒီယာ ကော်ဖီ၊ Master Pizza လို ဖရန့်ချိုက်ဆိုင်တွေကို ဘယ်သူပိုင်လဲ? အကုန်လုံးက နိုင်ငံခြားအရင်းအနှီးတွေပဲ။ ငါတို့ အခုသောက်နေတဲ့ QB ဘီယာတောင်မှပဲ!”
ဆိုမက် (ဆိုဂျူနှင့် ဘီယာ ရောစပ်ထားသည့် အရက်) ကို သောက်ရင်း ကယောင်းအီက လေချဉ်တက်ကာ ပြောသည်။
“QB ဘီယာက ငါတို့ဟာ မဟုတ်ဘူးလား?”
“မင်းက ကိုရီးယားဘီယာတွေ အကုန်လုံး အရသာမကောင်းဘူးလို့ ထင်နေတာလား? Jusan Group က အဲ့ဒါကို ဗြိတိန် PEF တစ်ခုဖြစ်တဲ့ KRR ကို ရောင်းလိုက်တာ။ KRR က ငါးနှစ်အကြာမှာ TM Consortium ကို ပြန်ရောင်းလိုက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ တန်ဖိုးထက် ငါးဆလောက် အမြတ်ရသွားတာပေါ့။”