ကန်းဟယ်ရင် သည် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်ဖြင့် သူမ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းနေသည်။
ဤသည်မှာ သူမ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်လျှပ်စီးဓား၏ အစွမ်းထက်မြက်ပုံကို သူမသိသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ဤစွမ်းအားကို ပိုမိုပြည့်စုံစေရန် တစ်ဦးတည်း အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ပိုမိုနူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ။
ပိုမိုပြင်းထန်စွာ။
ပိုမိုလျင်မြန်စွာ။
ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန်နှင့် သူမ၏ ကျေးဇူးရှင်ကို ခြေမဆွဲမိစေရန်အတွက်ဖြစ်သည်။
မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သည့်နေရာတွင် သူမဓားကို ဝှေ့ယမ်းခဲ့သည်။ သူမ၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် ဤနေရာတွင် တောက်ပလျက်ရှိသည်။
ဇပ်!
ဤပြင်းထန်သော လျှပ်စီးကြောင်းသည် သူမခဏမျှ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သည်နှင့် အလွယ်တကူ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး သူမ၏ အမိန့်ကို နာခံတော့မည်မဟုတ်ပေ။
၎င်းကို ဖိနှိပ်ထားပြီး သူမလိုသလို အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် လူသားတို့ထက်သာလွန်သော အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် ဤဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ဓားရေးကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် တွင် ထိုအရာအားလုံး ရှိသည်။
‘ဒါပဲ။’
သူမသည် မရပ်မနား ဓားကို ဝှေ့ယမ်းနေသည်။
ဂျူကျောင်းဆူးကမူ မျက်နှာပျက်လျက်ဖြင့် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အသည်းအသန် ခုခံခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်တိမ်းခြင်း ပြုလုပ်နေရသည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝမခုခံနိုင်သည့်အခါတိုင်းတွင် သူ၏အဝတ်အစားများ မီးလောင်ပြီး အရေပြားကို ပွတ်တိုက်သွားသည်။
လျှပ်စီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း တောအုပ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ပြတ်တောက်သွားသည်။ သစ်ပင်များ မီးလောင်လဲကျပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော အမာရွတ်များ ကျန်ရစ်သည်။
‘ငါလိုချင်တဲ့အရာ။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် ရင်ထဲမှ တက်လာသော ပီတိကြောင့် တုန်ရီနေသည်။
တိုက်ပွဲ။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး အရာအားလုံးကို ပုံအောထားသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခု။ အမှားတစ်ခုလုပ်မိသည်နှင့် ငရဲ၏ အောက်ဆုံးအထိ ကျဆင်းသွားနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းရခြင်း၏ လွတ်လပ်မှုခံစားချက်သည် သူမအတွက် အလွန်ပင် လွတ်မြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။
ယခုအချိန်အထိ သူမ ထိန်းချုပ်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူမကို အသုံးပြုရန် တောင်းဆိုနေသည့် ကောင်းကင်လျှပ်စီးဓား၏ လျှပ်စီးဆန်သော စိတ်ဆန္ဒကို သူမ ထိန်းချုပ်ရန် မလိုတော့ပေ။
ကွန်စတန်တီနိုပယ် ဝိုင်းရံတိုက်ပွဲတွင် အရည်အချင်းသုံးခုကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်ခဲ့စဉ်ကထက် ပိုမိုပေါ့ပါးသည့် ခံစားချက်မျိုးဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် မသိစိတ်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဟားဟား။”
သူမကို အပျော်ရဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ ဂျူကျောင်းဆူး၏ တုံ့ပြန်မှုပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လက်တွေ့ကို လက်မခံနိုင်ဘဲ အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေရသည်။ သူ၏ အထက်စီးဆန်သော အမူအရာများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အပြင်ဘက်မှ တုံ့ပြန်မှုများလည်း အလားတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ လူအများက ကန်းဟယ်ရင် ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြပြီး ၎င်းကို သံသယကင်းစွာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤလက်တွေ့ကို ကြည့်ပါ။
‘ဒီလိုမျိုး ခံစားရတာကိုး။’
ယူဟွန်းက သူ့ပြိုင်ဘက်များကို လှည့်ဖြားပြီး တိုက်ပွဲများစွာ ဆင်နွှဲခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းကို ကန်းဟယ်ရင် နားလည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
မိမိကိုယ်ကိုယ် အတော်ဆုံးဟု ထင်မှတ်ပြီး အနိုင်ရမည်ဟု သေချာပေါက် ယုံကြည်နေသူများ၊ သူတစ်ပါးကို အထင်သေးပြီး နှိမ့်ချဆက်ဆံသူများကို ဖြိုချလိုက်ရခြင်းသည် သူမအတွက် မခံနိုင်လောက်အောင်ပင် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှသည်။ သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဂျူကျောင်းဆူး၏ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အမူအရာသည် ကန်းဟယ်ရင် အား ခံစားချက်အသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သည်။
ဇပ်!
ဂျူကျောင်းဆူးက ခေါင်းကို လှည့်လိုက်စဉ်တွင် သူ၏ပါးပြင်မှာ ဒဏ်ရာရသွားသည်။ သွေးကြောင်းတစ်ကြောင်းသည် သူ၏ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာပြီး သူ၏နဖူးတွင် ဒေါသကြောင့် သွေးကြောများ ထောင်လာသည်။
သူသည် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အား! ငါ့ရဲ့ ချောမောတဲ့ မျက်နှာကို ဘယ်လိုလုပ်ရက်နိုင်တာလဲ…!”
သူသည် သူ၏ ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်ဖြစ်သော မျက်နှာကို ထိခိုက်မိသည့်အတွက် အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။ သူမကို နောက်ထပ် အလျှော့ပေးတော့မည်မဟုတ်ဟု သူတွေးလိုက်သော်လည်း ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွယ်တကူပင် ခုခံခြင်းခံလိုက်ရသည်။
ခလောက်!
“ဘာ… အဟွတ်!”
ကန်းဟယ်ရင် ၏ ဒူးခေါင်းသည် ဂျူကျောင်းဆူး၏ ကြောင်အသွားသော မျက်နှာဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ဆောင့်လိုက်သည်။
ထပ်!
သူ၏ နှာခေါင်းမှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ရှေ့သွားများ ကျိုးသွားသည်။ ဂျူကျောင်းဆူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကြိမ်ကြိမ် လူးလှိမ့်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်။
“ကြားရက်စရာပဲ!”
“အနုပညာရှင်ကြီး!!”
ဂျူကျောင်းဆူး၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသော အမျိုးသမီး ပရိသတ်များမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ တိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်နှစ်သက်စွာ ကြည့်ရှုသူများမှာ ကန်းဟယ်ရင် ၏ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုကို အားပေးနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဓားရေးကို ရူးသွပ်သော အမျိုးသား ပရိသတ်များမှာ အလွန်အမင်း တုံ့ပြန်နေကြသည်။
“ကောင်းတယ်! နောက်ထပ်လုပ်!”
“အို၊ ဘယ်လောက်တောင် ကျေနပ်ဖို့ကောင်းလိုက်သလဲ!”
[ဝိညာဉ်များက ကန်းဟယ်ရင် ၏ တိုက်ပွဲကို ချီးကျူးနေကြသည်။]
ဂျူကျောင်းဆူးသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် နှာခေါင်းမှ စီးကျလာသော သွေးများကို မြင်လိုက်ရပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒီမိန်းမ ယုတ်မာမ…!!”
“မင်းက ဆူညံလိုက်တာ။”
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူ၏ စကားများကို နားထောင်ပေးရန် စိတ်မကူးခဲ့ပေ။ ထရပ်လိုက်ခါစ ဂျူကျောင်းဆူးဆီသို့ သူမသည် ကောင်းကင်လျှပ်စီးဓား၏ အစွမ်းကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။
မျက်စိကျိန်းမတတ် လျှပ်စီးတန်းများကြားတွင် ပိုမိုတောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ဂျူကျောင်းဆူး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်တိုးပေးလိုက်သည်။ နာကျင်မှုများ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ဂျူကျောင်းဆူး၏ သတိမှာ နောက်ကျမှ ပြန်ဝင်လာသည်။
‘သေပါပြီ! ဒီအတိုင်းဆိုရင် ငါရှုံးတော့မှာပဲ!’
ဤတိုက်ပွဲသည် သူ၏ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ရမည်။ လူတိုင်းက သူ့ကိုသာ ကြည့်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ချန်ပီယံ ဖြစ်လာရမည်ဖြစ်သည်။ ခဏလေးကအထိ ဂျူကျောင်းဆူးသည် သူချက်ချင်း အနိုင်ရတော့မည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်နေခဲ့သည်။
သို့သော်။
‘ငါ ရှုံးတော့မှာလား။’
ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက ဘာတွေလဲ။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် လူးလှိမ့်ပြီး အဝတ်အစားများ ညစ်ပေကုန်ကာ ဆံပင်အချို့ပင် မီးလောင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာလည်း ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရခြင်းထက် မိမိကိုယ်ကိုယ် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေခြင်းကို ပိုအလေးထားသည့် ဂျူကျောင်းဆူးအတွက်မူ သည်းမခံနိုင်စရာ အရှက်ရမှုတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
“အမလေး!”
ကျွန်တော် လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို အစွမ်းကုန် ရှာဖွေခဲ့သည်။ ကျွန်တော်သည် ပျက်စီးနေသည်ဆိုပါစေ၊ အတော်အသင့် စွမ်းဆောင်နိုင်သည့် စုဆောင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်ရာတွင် အတတ်ပညာအချို့ရှိသည့်သူ ဖြစ်သည်။ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက်တွင် ကန်းဟယ်ရင် ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖတ်ရှုပြီး လိုက်လျောညီထွေ တုံ့ပြန်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။
“အဲ့လိုမျိုး လုပ်တာကိုး။”
“ဘာကိုလဲ။”
သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ တိုက်ခိုက်သည့်ပုံစံ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထက်မြက်ပြီး ပြင်းထန်သည်။ သို့သော် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသည်။ ကျွန်တော့်ကို ခုတ်ပိုင်းနေသည့် သူမ၏ဓားသည် ရုတ်တရက် ချောမွေ့ပြီး လိုက်လျောညီထွေရှိလာကာ ဗီဒီယိုမျိုးစုံ ပြောင်းလဲလာသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကျွန်တော့်မေးရိုးပင် ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
‘သူမက ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ဓားချက်အတိုင်း တိုက်ပွဲကို နေရာမှာတင် လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲနေတာလား?’
ထိုအရာမှာ ပါရမီရှင်များသာ လုပ်နိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။ မိမိ၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံကို ပြောင်းလဲခြင်းဆိုသည်မှာ မိမိ၏ အလေ့အကျင့်များကို အစမှ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထိုအတွက် မည်မျှ ကြိုးပမ်းမှု လိုအပ်မည်နည်း။
သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် သည် ရိုးရှင်းသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတစ်ခုဖြင့် နေရာမှာတင် ပြုလုပ်နေသည်။ မယုံနိုင်စရာ ပါရမီပင်ဖြစ်သည်။
ထိုအရာထက် ကျွန်တော့်ကို ပိုမိုစိုးရိမ်စေသည့် နောက်ထပ်အရာတစ်ခု ရှိသေးသည်။
‘ဒီ… ဒီမိန်းမ။ သူမက တိုက်ပွဲကို အဆုံးမသတ်ဘဲ တမင်တကာ ဆွဲဆန့်နေတာပဲ။’
ကျွန်တော့်ကို ခဏတာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို နောက်ကျမှ သဘောပေါက်လိုက်ရသည်။ ကန်းဟယ်ရင် တွင် တိုက်ပွဲကို အစကတည်းက အဆုံးသတ်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းကိုသိလျက်နှင့် တမင်တကာ ဆက်လက်ဆွဲဆန့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ဂျူကျောင်းဆူး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသေးစား ဒဏ်ရာများကို ပြသချင်သည့်အလား တိုးပွားလာစေသည်။
အစပိုင်းတွင် ၎င်းမှာ ကျွန်တော် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် တိုက်ပွဲဟု ထင်ခဲ့သည်။ အကြီးမားဆုံး အမှားပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည့်အခါ ကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများ ထသွားသည်။
‘သူမက ငါ့ကို ကစားနေတာလား?’
ကန်းဟယ်ရင် သည် ကျွန်တော့်ကို အစကတည်းက သတိလစ်သွားစေမည့် အဆင့်မျိုးဖြင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမသည် သူမ၏ အားကို သိမ်မွေ့စွာ ချိန်ညှိပြီး ကျွန်တော့်ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် တုံ့ပြန်လာအောင် ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်ကို တမင်တကာ ကစားနေသည်နှင့် မခြားနားပေ။
‘ရူးကြောင်ကြောင်ပဲ!’
ကျွန်တော် ထင်သည့်အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ ကန်းဟယ်ရင် သည် ဤတိုက်ပွဲကို အစကတည်းက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် အပြင်ပန်းတွင် မပြသသော်လည်း ကျွန်တော့်အပေါ်တွင် မကျေနပ်ချက်များစွာ ရှိနေသည်။ သူမ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်များနှင့် ကျွန်တော့်ကို ဖိအားပေးရန် သူမလုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် သိမ်မွေ့သော လုပ်ရပ်များ။
“ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး။”
သူမသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အပြီးအပိုင် ခြေမှုန်းပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ပြီးလျှင် သူမ၏ အောင်မြင်မှုကို လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကြွားဝါသည့်အလား ပြသတော့မည်ဖြစ်သည်။
ဗုန်း!
“အာ!”
ဓားကို ဝှေ့ယမ်းနေသည့် ဂျူကျောင်းဆူး၏ မျက်နှာဆီသို့ ဘယ်နေရာမှန်းမသိသော လက်သီးတစ်လုံး ပျံသန်းလာပြီး ထိမှန်သွားသည်။ သူမသည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက် သို့မဟုတ် ခြေထောက်ကို ထိုးနိုင်သော်လည်း သူမ ထိုသို့မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ မျက်နှာကို အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားမှန်း သူမ သိသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် သူ၏ မျက်နှာကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ဂျူကျောင်းဆူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ကန်းဟယ်ရင် က သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။
ဗုန်း! ထပ်! ထပ်!
ဂျူကျောင်းဆူး၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာ မည်သူမှန်း ခွဲခြားမရနိုင်လောက်အောင် ပျက်စီးသွားလေပြီ။ သူ၏ နှာခေါင်းမှာ ကျိုးပဲ့သွားပြီး သွားများမှာလည်း မရှိတော့ပေ။ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာလည်း အညိုအမည်းစွဲကာ ရောင်ရမ်းနေသည်။ သို့သော် သူသည် အလွယ်တကူ အရှုံးပေး၍ မရနိုင်သေးပေ။
‘သူ… သူမက ငါအရှုံးပေးမှာကို တားဆီးနေတာပဲ!’
ဂျူကျောင်းဆူးသည် သူ၏ မျက်နှာကို ထပ်ပြီး ပိုမဆိုးသွားစေချင်တော့ပေ။ သူသည် အရှုံးပေးကြောင်း အော်ပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း သူပြန်ရလိုက်သည်မှာ ကန်းဟယ်ရင် ၏ ပစ်မှတ်မရွေးသော အကြမ်းဖက်မှုများသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်သီးချက်များ၊ ကန်ချက်များမှာ သူအရှုံးပေးခွင့် မရစေရန် တားဆီးထားသကဲ့သို့ သူ၏ မျက်နှာကို မရပ်မနား ထိုးနှက်နေသည်။
‘မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်ဘူး!’
ဂျူကျောင်းဆူးသည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရုန်းကန်တွန်းလှန်ရပေမည်။ သို့သော် သူတိုက်ခိုက်လေလေ၊ ရွှံ့နွံထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရလေလေပင်။ သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် အနိုင်ရနိုင်မည်ဟု မထင်တော့ပေ။
ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ဂျူကျောင်းဆူးတို့ကြားတွင် ခြားနားချက်မှာ ထိုမျှလောက်အထိ ကြီးမားလှသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် အထင်သေးခဲ့ပြီး အနိုင်ရနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော ပြိုင်ဘက်၏ လက်ချက်ဖြင့် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် အစအနမကျန်အောင် အနိုင်ကျင့်ခံနေရသည့် အခြေအနေ။ ဂျူကျောင်းဆူးသည် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကို မက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဘာ… ဘာဖြစ်တာလဲ။”
“ဒါက…”
အဆုံးမရှိသော တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေစဉ် အစပိုင်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ဟစ်အားပေးနေကြသူများမှာလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တုံ့ပြန်မှုများ ပျောက်ဆုံးသွားကြသည်။
“ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။”
“ပြိုင်ဘက်က… လုံးဝကို အလားအလာ မရှိတော့တာပဲ။”
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်စွာပင် ဤတိုက်ပွဲမှာ တစ်ဖက်သတ်သာ ဖြစ်နေသည်။ ဓားရေးကျွမ်းကျင်သူ ကန်းဟယ်ရင် သည် ဂျူကျောင်းဆူးကို အခွင့်အရေးပင် မပေးဘဲ အစအနမကျန်အောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားလာသော တိုက်ပွဲမှာ တိုက်ပွဲဟုပင် ခေါ်ရရှက်လောက်အောင် အလွန်အမင်း အကြမ်းဖက်လွန်းလှသည်။
[အမ်… အဟမ်း။]
လေထုကို မြှင့်တင်ပေးရမည့် ကြေညာသူမှာပင် လက်ထဲတွင် မိုက်ခရိုဖုန်းကို ကိုင်ထားရင်း ဘာမှပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဤအခြေအနေကို ဖော်ပြရန် သင့်တော်သော စကားလုံးများကိုပင် စဉ်းစားမရနိုင်တော့ချေ။
ထိုအချိန်တွင် ကန်းဟယ်ရင် ၏ ကရုဏာကင်းမဲ့သော အကြမ်းဖက်မှုများမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်သည်။
“ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ဂျူကျောင်းဆူးက တကယ်ပဲ သန်မာတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ သူက ပါးစပ်ပဲ ရှိတာကိုး။”
“သူက အမြဲတမ်းပဲ မောက်မာနေတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်လိုက်တော့ သူက ဘာမှမဟုတ်ပါလား။”
“သူက ရုပ်ရည်ကိုပဲ အားကိုးနေတာ။”
“ငါလည်း သူ့ရုပ်ရည်ကိုပဲ ယုံပြီး အားပေးမိတာ။”
လူတို့၏ အကြည့်များမှာ ဂျူကျောင်းဆူးအပေါ် ပိုမိုအေးစက်လာသည်။ မြင့်မားသော မျှော်လင့်ချက်များကို ရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့သည့် သူ့အပေါ်တွင် သူတို့က သစ္စာဖောက်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သူတို့၏ အကြည့်များကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်သာ ဖြစ်မိသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ဂျူကျောင်းဆူးအပေါ် စွဲလမ်းနေသော အမျိုးသမီး ပရိသတ်အချို့မှာမူ သူ့ကို ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။ သူတို့သည် ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာသည်။ ဂျူကျောင်းဆူး ကျရှုံးသွားစေရန် ဆုတောင်းခဲ့သော အမျိုးသားများမှာမူ သူ အလွန်အမင်း ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်ပြီး သနားစိတ်ပင် ဖြစ်မိသည်။
“အဲ့ဒါထက် အရေးကြီးတာက ဂမ်ဟူးအကြောင်းပဲ။ သူက ကောလာဟလတွေထက် ပိုပြီး အံ့ဩဖို့ကောင်းနေတာပဲ။”
“ရူးလောက်စရာပဲ။”
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ကန်းဟယ်ရင် အပေါ် လူထု၏ အကဲဖြတ်မှုမှာ အဆုံးမရှိ မြင့်တက်သွားသည်။ သူမကို ယနေ့မှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသူများမှာ သူမ၏ တိုက်ပွဲကြောင့် စွဲလမ်းသွားကြသည်။ လျှပ်စီးများ ပါဝင်သော ဓားကို ကိုင်စွဲထားသည့် သူမ၏ လှပသော ပုံရိပ်ကြောင့် သူတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး သူမ၏ စွမ်းအားကို မြင်ကာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သိလိုစိတ်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသော စုဆောင်းသူများနှင့် အခြားသော ဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များအတွက်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေကို မနှစ်သက်နိုင်သူမှာ ဟီစီအိုဒိုစ် (Hesiodos) ဂိုဏ်းဝင်များသာ ဖြစ်သည်။
“ငါ့ကို ကျိန်ဆဲလိုက်စမ်း! ဘာလို့ ဒီတိုက်ပွဲကို မရပ်လိုက်ကြတာလဲ!”
“အဲ့ဒါ… အဲ့ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီဓားရေးကျွမ်းကျင်သူ အမျိုးသမီးက သူတို့ အရှုံးပေးမှာကို ကြိုတင်ပြီး တားဆီးနေတာ!”
ဟီစီအိုဒိုစ် ဂိုဏ်းက ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရမည်ဟု ထင်မှတ်ပြီး စင်မြင့်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ချဲ့ထွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အဖုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ သူတို့မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူတို့ ချဲ့ထွင်ထားခဲ့သော ကြီးမားသည့် စင်မြင့်မှာ သူတို့ကို ပြန်လည်ချုပ်နှောင်ထားသည့် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။ သူတို့ အနိုင်မရနိုင်တော့ပေ။ ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော ဟီစီအိုဒိုစ် ဂိုဏ်းဝင်များမှာ သူတို့အပေါ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည့် တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြရသည်။
ဗုန်း!
‘အာ…’
မျက်နှာကို ထပ်မံ အထိုးခံလိုက်ရသော ဂျူကျောင်းဆူးမှာ သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် မတ်တပ်ပင် သေချာ မရပ်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ခွန်အားမှာ အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ကရုဏာကင်းမဲ့စွာဖြင့် လျော့ပါးသွားသည်။ ကန်းဟယ်ရင် သည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို အစအနမကျန်အောင် နင်းခြေပစ်လိုက်သည်။
လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ပျက်စီးသွားသော ဂျူကျောင်းဆူးမှာ သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
ထပ်။
ဂျူကျောင်းဆူးမှာ ကြိုးပြတ်သွားသော အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ လဲကျသွားသည်။ ကန်းဟယ်ရင် သည် ဤမျှဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဟု ယူဆပုံရပြီး သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် ထားခဲ့လိုက်သည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ နောက်ကျမှ သတိဝင်လာပြီး ခရာမှုတ်လိုက်သော ဒိုင်လူကြီး၏ အကြည့်များနှင့် ဆုံမိသည်။
[တိုက်ပွဲ… တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ! ဓားရေးကျွမ်းကျင်သူ အနိုင်ရရှိသွားပါပြီ!]
သူမ အလွန်တောင့်တခဲ့သော အောင်ပွဲအတွက် ကျေနပ်သွားပုံရသော ကန်းဟယ်ရင် သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေသော ဂျူကျောင်းဆူးကို တစ်ချက် ငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ကုသရန်အတွက် အမှတ်များ သို့မဟုတ် ငွေကြေး အများအပြား ကုန်ကျရလောက်အောင်ပင် အကြီးအကျယ် ပျက်စီးနေသည်။
သို့သော် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာများမှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။ နှလုံးသား ကျိုးပဲ့သွားခြင်းမှာသာ အဆိုးရွားဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်မှစ၍ ဂျူကျောင်းဆူးသည် သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် သူ၏ ယခင်က လူကြိုက်များမှုကို ပြန်လည်ရယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သော အမျိုးသမီးများကို မြင်လိုက်တိုင်း အော်ဟစ်ဆူညံကာ တက်တက်ခေါက်တတ်သည့် ရောဂါမျိုး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျိုးပဲ့သွားသော မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုမှာလည်း အရင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ စုဆောင်းသူဘဝမှာ ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်သည်။
‘အာ။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် တစ်စုံတစ်ခုကို နောက်ကျမှ သတိရသွားပုံရပြီး ဂျူကျောင်းဆူး၏ ပေါင်ကြားဆီသို့ အကြည့်များ ပို့လိုက်သည်။
‘အဲ့ဒီနေရာကိုလည်း လျှပ်စီးနဲ့ ထိုးလိုက်ရမှာ။ ငါ သူ့မျက်နှာကိုပဲ အာရုံစိုက်မိနေတာ။’
သူမသည် တစ်စုံတစ်ရာ နောင်တရသကဲ့သို့ အတွေးထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၌ အပြစ်ရှိသည်ဟု လုံးဝ မခံစားရပေ။ ယူးဟျွန်းသာ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရပါက တုန်လှုပ်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။
‘ငါပဲ အနိုင်ရခဲ့တယ်။ ယူးဟျွန်းက ကြည့်နေမလား မသိဘူး။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် ယူးဟျွန်းက သူမ၏ အောင်မြင်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်ဟု တွေးလိုက်မိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေမိသည်။ သူမသည် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသော တိုက်ပွဲကို လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ ယူးဟျွန်းက ပုံပြင်ပြပွဲတွင် ပြသခဲ့သည်နှင့် လုံးဝ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
‘အာ၊ ဒါက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမနှင့် ယူးဟျွန်းတို့ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
***
“ယူးဟျွန်း! ငါ့အစ်မ အနိုင်ရသွားပြီ!”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ။ ကျွန်တော် ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး အများကြီး ခုန်ပေါက်မနေပါနဲ့ခင်ဗျာ။”
ခဏတာက စိတ်ဖိစီးမှုအားလုံးကို ပြေလျော့သွားသော ဘတ်ဆောရျွန်း (Baek Seoryeon) သည် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယူးဟျွန်း၏ လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်ကာ ဝမ်းမြောက်နေသည်။ ယူးဟျွန်းလည်း ကန်းဟယ်ရင် ၏ အောင်ပွဲအတွက် စိတ်ခံစားချက် ကောင်းမွန်နေသည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဖြေရှင်းစရာတွေက အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်။’
ဒါက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။
ငါ အကောင်းဆုံး အသုံးချရမယ်။