ကန်းဟယ်ရင် က ဒွမ်တိုက်ပွဲကို လက်ခံလိုက်တဲ့အခါ ကြည့်ရှုနေသူတွေအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။
နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ တောင့်တနေခဲ့တဲ့ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
ဂျူကျောင်းဆူးက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲကနေ အောင်ပွဲခံလိုက်တယ်။
‘ဟဟ။ သူ ငြင်းလိုက်မှာကို နည်းနည်းလေး စိုးရိမ်ခဲ့ပေမဲ့ အရာအားလုံးက ငါ့အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ ဖြစ်လာတယ်။’
ဂျူကျောင်းဆူးကတော့ သူနိုင်မှာကို ကြိုတင်ယုံကြည်နေခဲ့တယ်။ ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရရင် သူ ရှုံးဖို့ အကြောင်းမရှိဘူးလို့ တွေးထားတယ်။ ကန်းဟယ်ရင် က စုဆောင်းသူ (Collector) တစ်ယောက်အနေနဲ့ တရားဝင် လုပ်ကိုင်လာတာ တစ်လပဲ ရှိသေးတယ်။ သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပါစေ၊ အတွေ့အကြုံ နည်းပါးနေဦးမှာပဲ။ တစ်ဖက်မှာတော့ ဂျူကျောင်းဆူးက အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လေ့မရှိပေမဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့မှာရှိသင့်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသား။
‘အူကြောင်ကြောင် ကောင်မလေး! ငါ မင်းကို အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ပြီး အကုန်စားပစ်မယ်။’
ဂျူကျောင်းဆူးက အဲ့ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ အတွေးတွေ တွေးနေတုန်းမှာပဲ ကန်းဟယ်ရင် က စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်တယ်။
“ဒါပေမဲ့။”
“ဟင်?”
“အခုချက်ချင်းတော့ မလုပ်နိုင်သေးဘူး။ သုံးရက်နေမှ လုပ်မယ်။”
‘သုံးရက်နေမှ?’
ဂျူကျောင်းဆူးကတော့ ချက်ချင်းအဆုံးသတ်ချင်ပေမဲ့ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် အချိန်နည်းနည်းယူတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူ ဒီသတင်းကို ဖြန့်ပြီး ကြည့်ရှုသူဦးရေကို တိုးအောင် လုပ်ရမယ်။ သူနိုင်သွားတဲ့အခါ အောင်မြင်မှုက ပိုကြီးမားသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူမက တစ်ခုခုကို ကြံစည်ပြီး အချိန်ဆွဲတာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဂျူကျောင်းဆူးအမြင်မှာတော့ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ခုခံမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်။
‘ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ သူ တစ်ခုခု လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အဲ့ဒါပဲလား။ ကောင်းပြီလေ။ မင်းလုပ်ချင်တာ လုပ်ကြည့်ပေါ့။’
သုံးရက်လောက် စောင့်ရမှာကို နည်းနည်းတော့ စိတ်မရှည်ပေမဲ့ အရသာရှိတဲ့ သားကောင်ကို ကြာကြာစောင့်လေ၊ ဖမ်းမိတဲ့အခါ ရမယ့် ကျေနပ်မှုက ပိုကြီးမားလေဆိုတာ သူသိတယ်။ ဒါကြောင့် သူကပဲ သဘောတူလိုက်တယ်။
“ကောင်းပြီ။ သုံးရက်နေရင် ဒွမ်တိုက်ပွဲ လုပ်ကြမယ်။”
“ဘယ်မှာလဲ?”
“အသင်းအဖွဲ့က ကြေညာမယ့် နေရာမှာ လုပ်ကြတာပေါ့။ အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီပွဲကို ဝိုင်းကြည့်နေတဲ့ လူတွေပဲ သက်သေအဖြစ် ရှိနေမှာပေါ့။”
“နားလည်ပါပြီ။”
ကန်းဟယ်ရင် က အဲ့ဒီလို ပြန်ဖြေလိုက်ပေမဲ့ တကယ်တော့ ဒါက ယူဟွန်း ပြောခိုင်းထားတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်။ အထူးသဖြင့် ယူဟွန်းက သူမကို အချိန်ဆွဲထားဖို့ နားထဲ တိုးတိုးလေး ပြောထားခဲ့တာကြောင့် သူမ ဒီအဆိုပြုချက်ကို ပြောလိုက်တာ ဖြစ်တယ်။
‘သူ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ?’
ကန်းဟယ်ရင် က ယူဟွန်းဆိုတဲ့ လူက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ အတိအကျ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အလုပ်မျိုး လုပ်မယ့်သူလို့တော့ မထင်ဘူး။ အသေးအဖွဲကိစ္စလေးတွေကအစ သူ ကြိုတင်တွက်ချက်ပြီး ခန့်မှန်းထားတာကို သူမ အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးခဲ့ပြီးပြီ။
“ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?”
အောက်ထပ်က ဆူညံသံကို ကြားလို့ လာစစ်ဆေးတာ ဖြစ်မလား။ ရှင်ဂါရောင်းက လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ပြီး ယူဟွန်းကို နားမလည်တဲ့ပုံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။
“အော်၊ ဂါရောင်း-ရှီ။”
“ယူဟွန်း-ရှီ။ ဘာဖြစ်တာလဲ? အောက်ထပ်က အရမ်းဆူညံနေလို့ ဆင်းလာကြည့်တာ၊ ဒါကို တွေ့လိုက်ရတာပဲ…”
“စုဆောင်းသူ ဂျူကျောင်းဆူးက ကျွန်တော်တို့ကို လာရှာတာပါ။”
“ဂျူကျောင်းဆူး? အဲ့ဒီ အနုပညာရှင်လား?”
သူမ မကြားချင်တဲ့ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသလို သူမရဲ့ အမူအရာက ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားတယ်။
“သူ့ကို သိလို့လား?”
“သိပ်တော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရင်က မြင်ဖူးတယ်။ ကျွန်မကတော့ သူ့ကို သိပ်မကြိုက်ဘူး။ တစ်ခါက သူ့ကို အင်တာဗျူးလုပ်ဖူးတယ်။”
“အော်။”
ယူဟွန်းက အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိမလဲဆိုတာ လွယ်လွယ်နဲ့ ခန့်မှန်းမိတယ်။ ယူဟွန်း ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ရှင်ဂါရောင်းက လက်ပိုက်ပြီး လျှာသံသပ်လိုက်တယ်။
“သူ့မျက်နှာဖုံးကြောင့် သူက သဘောကောင်းပြီး စကားပြောတတ်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်မကို ချော့မော့တဲ့ စကားတွေ အရမ်းပြောတယ်။ အထူးသဖြင့် သူ့အကြည့်တွေပေါ့။ ကြက်သီးတောင် ထတယ်။ ပြီးတော့ သူ့လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာ မရိုးသားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပါနေတယ်။”
“အဲ့လိုလား။”
“အဓိကကတော့ သူက ကလန် (Clan) တစ်ခုကို နောက်ခံထားပြီး မကောင်းတဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်တယ်လို့ သတင်းထွက်နေတာပဲ။ ကျွန်မက စုဆောင်းသူတွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေကို အမြဲ စုဆောင်းနေတာဆိုတော့ သူ့အကြောင်း အကုန်သိတယ်။ လူထုကြားမှာတော့ နာမည်ကြီးချင်ကြီးနေမှာပေါ့၊ ကျွန်မအတွက်တော့ မဟုတ်ဘူး။”
“ဂါရောင်း-ရှီက စံနှုန်းတွေ တော်တော်မြင့်တာပဲ။”
“ဒါကတော့ ကိုယ့်အကြိုက်နဲ့ ကိုယ်ပေါ့နော်? ကျွန်မက သူ့လို အပြင်ပန်း ခမ်းနားပြသတဲ့သူတွေကို မကြိုက်ဘူး။ အထူးသဖြင့် မကောင်းတဲ့ သတင်းတွေ ထွက်နေရင်ပေါ့။ အဲ့ဒီသတင်းတွေက အကြောင်းမဲ့ ထွက်လာတာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ကျွန်မအကြိုက်ကို ရွေးရမယ်ဆိုရင်တော့ ယူဟွန်း-ရှီလို လူမျိုးလား?”
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်က ပြောပြသူ (တယ်လာ) ပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ နှလုံးသားကိုပဲ ယူသွားပါ့မယ်။”
“ဟဟ။ အဲ့ဒါလည်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိသားပဲ။ အဲ့ဒီ အနုပညာရှင်က ဘာလုပ်လိုက်လို့လဲ?”
အခြေအနေကို ဘာမှ မသိသေးတဲ့ ရှင်ဂါရောင်းက ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ အခြေအနေကြောင့် အံ့အားသင့်နေပုံရတယ်။ ယူဟွန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
“သူက ဟျဲရမ်-ရှီကို ဒွမ်တိုက်ပွဲ စိန်ခေါ်လိုက်တာပါ။”
“သေပါပြီ။ ဒွမ်တိုက်ပွဲ… ခဏလေး! အဲ့ဒါ အကြီးကြီး ဖြစ်မလာဘူးလား?”
“အဲ့ဒီလို ရှုထောင့်က ကြည့်ရင်တော့ အကြီးကြီးပေါ့။”
“မလုပ်သင့်ဘူးလေ။ သူက အနုပညာရှင် ဖြစ်ရင်တောင် အလယ်အလတ်အဆင့် စုဆောင်းသူပဲ။ ဟျဲရမ်-ရှီက ထွန်းတောက်လာတဲ့ ကြယ်ပွင့် ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ အဆင့်ကွာဟချက် ရှိနေတာလေ။”
ရှင်ဂါရောင်းက သူမ လုပ်ကိုင်နေတဲ့ မဂ္ဂဇင်းကုမ္ပဏီမှာ ဒီလိုပြဿနာမျိုး ဖြစ်လာတဲ့အတွက် အံ့အားသင့်သွားပြီး အခြေအနေရဲ့ မဆီလျော်မှုကို ထောက်ပြလိုက်တယ်။
“ဒါပေမဲ့ သူက လက်ခံလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါ အရမ်း စောလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား…”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲ့လို မြင်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က မိုက်မဲတဲ့သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ယုံကြည်ချက် တစ်ခုခု ရှိလို့ ဒီလို လုပ်လိုက်တာပါ။”
“ဒါပေမဲ့လည်း…”
“ပြီးတော့ ဂါရောင်း-ရှီ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ တကယ်တော့ ဒီဖြစ်ရပ်က ဂါရောင်း-ရှီအတွက် ပိုပြီး အရေးပါတဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်လာမှာပါ။”
“ဟင်?”
“စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဂါရောင်း-ရှီတို့ မဂ္ဂဇင်းနဲ့ သီးသန့် အင်တာဗျူးလုပ်ထားတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်က အနုပညာရှင် စုဆောင်းသူကို ဒွမ်တိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ယူလိုက်တယ်ဆိုရင် ဒါက အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းမနေဘူးလား?”
“အို… ယူဟွန်း-ရှီ။ ဒီအခြေအနေကို ကိုယ်ပိုင် အမြတ်ထုတ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား?”
ရှင်ဂါရောင်းက ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ ယူဟွန်းကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်။ ခဏလေးကမှ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ကိစ္စကြောင့် အံ့အားသင့်နေခဲ့တာ၊ အခုတော့ ယူဟွန်းရဲ့ သဘောထားက ပိုပြီး အံ့ဩဖို့ ကောင်းနေတယ်။
ယူဟွန်းက ရှင်ဂါရောင်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်တယ်။
“စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပါ။ တကယ်တော့ ဒီဒွမ်တိုက်ပွဲကို ဂါရောင်း-ရှီက ပိုပြီး မီးထိုးပေးစေချင်တယ်။ မီဒီယာဘက်မှာ အဆက်အသွယ် ရှိတယ်မလား? ကျွန်တော့်အတွက် ကြော်ငြာပေးရင် ကျေးဇူးတင်မှာပါ။”
“ဟာ… ဟာ။ ဆိုတော့ ရှောင်မသွားဘဲနဲ့ ဒီကိစ္စကို ပိုကြီးအောင် လုပ်မလို့ပေါ့?”
“အဲ့လိုလုပ်မှ ကျွန်တော် နိုင်တဲ့အခါ ပိုအကျိုးရှိမှာလေ။”
“တကယ်ပဲ။ ရှင်က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ထားပေမဲ့ ထင်တာထက် ပိုရူးနေတာပဲ။ အော်၊ စော်ကားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ချီးကျူးတာပါ။ ‘ရူး’ တယ်ဆိုတာက… ဘယ်လိုပြောရမလဲ…”
“အရမ်း ထူးချွန်တယ်လို့ ပြောချင်တာ မဟုတ်လား?”
“ဟုတ်တယ်! အဲ့အတိုင်းပဲ။ ရှင်လည်း သိသားပဲ။”
“သိတာပေါ့။ ကျွန်တော်ကလည်း ရူးသွပ်တဲ့ အရာတွေကို သဘောကျတယ်။”
ယူဟွန်းနဲ့ ရှင်ဂါရောင်းတို့ စကားပြောနေကြစဉ် ဘေးကနေ ကြည့်နေတဲ့ ဘက်ဆောရယွန်းက ကြားဖြတ်ဝင်ပြောလိုက်တယ်။
“အွန်နီ။ ဘယ်တုန်းက ယူဟွန်း-ရှီနဲ့ အဲ့လောက် ခင်သွားတာလဲ?”
“ဟင်? အော်။ ဆောရယွန်း-အာ။”
“ဘာလဲ? ညီမ ဒီမှာ ရှိနေတာတောင် သတိမထားမိဘူးလား?”
“အေ။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ အံ့ဩလွန်းလို့ပါ။”
“ဟွန်း။”
ဘက်ဆောရယွန်းက ရှင်ဂါရောင်းကို သံသယဝင်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်လိုက်တော့ ရှင်ဂါရောင်းက အကြောင်းအရာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်တယ်။
“နားလည်ပါပြီ။ အခုတော့ ယူဟွန်း-ရှီ လိုချင်သလို ဖိအားပေးကြည့်ပေးပါ့မယ်။”
“အဲ့လောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ။”
“ဒါနဲ့ ကျွန်မလည်း ဘာမှ မဖြစ်ဘူးလေ။ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကြောင့် နောက်ထုတ်မယ့် မဂ္ဂဇင်းက အတော်လေး ရောင်းရဦးမယ် ထင်တယ်။”
“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ အရင်ကထက် ပိုတောင် ရောင်းရဦးမှာပါ။”
“ဟူး။ မျှော်လင့်ထားလိုက်မယ်။ ရှင် ကျွန်မကို စိတ်ပျက်အောင်တော့ မလုပ်ပါနဲ့နော်?”
“အဲ့ဒါတော့ အာမမခံနိုင်ဘူး။”
“ဟင်?”
“ဒါပေမဲ့၊ သေချာပေါက် ပျော်ဖို့တော့ ကောင်းမှာပါ။”
ယူဟွန်းရဲ့ စကားတွေက ယုံကြည်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး ရှင်ဂါရောင်းက တစ်ဝက်တစ်ပျက် ယုံကြည်မှု၊ တစ်ဝက်တစ်ပျက် မျှော်လင့်ချက်တို့နဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
တစ်ဖက်မှာတော့ ဒွမ်တိုက်ပွဲအတွက် အချိန်နဲ့ နေရာကို အားလုံး အဆင်ပြေအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးတဲ့ ကန်းဟယ်ရင် က ဒီဘက်ကို ပြန်လျှောက်လာခဲ့တယ်။ ဂျူကျောင်းဆူးကတော့ မထွက်ခွာသေးဘဲ ဒီဘက်ကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားသည်။
[သူ့ကို ကြည့်စမ်း။ သူနိုင်မှာ သေချာနေတဲ့ပုံပဲ။]
‘သူဖြစ်မှာပေါ့။ သူက တစ်ခါမှ မရှုံးဖူးတာကိုး။ သူက နိုင်မယ်ဆိုမှ တိုက်ခိုက်လေ့ရှိတဲ့ လူစားမျိုးလေ။’
[သူက မင်းနဲ့ နည်းနည်းဆင်တယ်နော်။]
‘ကျွန်တော်ကတော့ နိုင်မယ်ဆိုမှ တိုက်ခိုက်တာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။’
ယူဟွန်းက ဂျူကျောင်းဆူးရဲ့ ကျောပြင်ကို အေးစက်စက် အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေလိုက်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော် နိုင်မှာ သေချာတယ်။’
ဒွမ်တိုက်ပွဲအတွက် သုံးရက်ပဲ လိုတော့သည်။ ကျွန်တော့်အတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်လုံလောက်ပါတယ်။
***
အနုပညာရှင်နဲ့ ဓားသခင်မတို့ရဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုက လူတွေရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။
‘အနုပညာရှင်နဲ့ ဓားသခင်မ တိုက်ကြတော့မှာတဲ့!’
‘ဓားသခင်မဆိုတာ ဘယ်သူလဲ?’
ကန်းဟယ်ရင် အကြောင်းကို လူတွေက မသိသေးတာကြောင့် သူမဆီကို အာရုံစိုက်လာကြတာ သဘာဝပါပဲ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကိုလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖော်ထုတ်လာကြသည်။
‘ငါပြောသားပဲ! သူမ မကြာခင် နာမည်ကြီးလာလိမ့်မယ်လို့!’
‘ဓားသခင်မရဲ့ အရှိန်အဝါက တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာနေပြီ။’
‘ဓားသခင်မ-နိမ် (-nim)၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အနိုင်ယူပေးပါ!’
အင်တာနက် သတင်းတွေအောက်က ကွန်မန့်တွေကို ဖတ်ကြည့်ရင်း စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း အခြေအနေတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အတွက် ကျွန်တော် ကျေနပ်မိသည်။ ကန်းဟယ်ရင် က လူကြိုက်များလာပြီး ဘက်ဟွာစီမံခန့်ခွဲမှု (Baekhwa Management) ရဲ့ နာမည်ကလည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အဲ့ဒီအကျိုးဆက်ကြောင့်ပဲ လူတွေရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုက ဒီဘက်ကို စတင် အာရုံစိုက်လာကြသည်။
ပုံမှန်ဆိုရင် ဘက်ဟွာစီမံခန့်ခွဲမှုဆီကို လူတွေ အဝင်အထွက် မရှိသလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သတင်းထောက်တွေက အကြိမ်အနည်းငယ် လာရောက် တံခါးခေါက်ကြသည်။ ဆောရယွန်း-ရှီက ဒီလိုကိစ္စမျိုးအတွက် မလာဖို့ ပြောပြီး ခြောက်လှန့်လိုက်တဲ့အတွက် လူတွေ တိုက်ရိုက်တော့ မဝင်လာနိုင်ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ဘက်မှာ စောင့်ကြည့်နေတာကိုတော့ တားလို့ မရနိုင်ခဲ့ဘူး။
“ဟာ… တကယ်ပါပဲ။ ဒါတွေက ဘာတွေလဲ?”
ဆောရယွန်း-ရှီက အလုပ်တွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေရတဲ့အပြင် သတင်းထောက်တွေကိုပါ ဖြေရှင်းပေးနေရလို့ ပင်ပန်းနေပုံရသည်။
“ဒါကတော့ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲဗျာ။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေမှာ ဒီလိုပဲ ဖြစ်လေ့ရှိတာပေါ့။”
“ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိတော့ မဟုတ်ဘူးလေ!”
သူမက တစ်ခုခု ပြန်ပြောဖို့ ကြိုးစားရင်း ဆောရယွန်း-ရှီက ကျွန်တော့်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်သည်။ ကျွန်တော်က ‘အို’ ဆိုပြီး ခေါင်းလေးကို ငုံ့ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေးသွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။
“ဟူး။ ပြီးတော့ အွန်နီ (Unni) ရယ်၊ သူ (ရှင်ဂါရောင်း) ကို ဒီလို အလုပ်မျိုး လုပ်ပေးအောင် ဘယ်လိုများ စည်းရုံးလိုက်တာလဲ?”
“ရှင်ဂါရောင်း-ရှီကိုလား?”
“သူမက ပုံမှန်ဆိုရင် ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေတတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလေ။ လူရွေးတတ်တဲ့သူမို့လို့ အပြင်ပန်းကသာ ပြုံးပြနေတာ၊ တကယ်သဘောမကျရင် ဘယ်တော့မှ လှုပ်ရှားပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အော်။ အဲ့လိုလား? သူမ ကျွန်တော့်ကို သဘောကျလို့ ဝမ်းသာပါတယ်။”
“မဝမ်းသာပါနဲ့နော်။ သူမက အလုပ်မှာ အရမ်းတော်တဲ့သူမို့လို့ ယူဟွန်း-ရှီ ပြောတဲ့အတိုင်း လှုပ်ရှားပေးခဲ့တယ်ဆိုရင် ကောလာဟလတွေကတော့ အရူးအမူး ပျံ့နှံ့သွားမှာပဲ။”
“အဲ့ဒါကိုပဲ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတာပါ။”
ကျွန်တော်က သူမကို ကြော်ငြာပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တောင်းဆိုခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်တွေ ရှိလို့သာ လုပ်ခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီ ကာဆာနိုဗာ ဂျူကျောင်းဆူး လိုချင်တဲ့အတိုင်း တိုက်ခိုက်ရတာကို ကျွန်တော် မနှစ်သက်ပေမဲ့ ဒွမ်တိုက်ပွဲမှာ သူ့ကို အမှုန့်ချေပြီး ဘယ်သူက အစွမ်းအထက်ဆုံးလဲဆိုတာ ပြသပေးလိုက်လို့ ရပါတယ်။
‘မဟုတ်သေးဘူး၊ တကယ်တော့ ဒီတိုက်ပွဲက ကျွန်တော် လိုချင်နေတာပဲ။’
ဂျူကျောင်းဆူးက စွမ်းရည်အရဆိုရင် ဒုတိယတန်းစား စုဆောင်းသူလောက်ပဲ ရှိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လူကြိုက်များမှုကတော့ ပထမတန်းစားနဲ့ နီးစပ်နေသည်။ သူက ဒွမ်တိုက်ပွဲကို ကြေညာလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ လူအများ စိတ်ဝင်စားလာတာက သဘာဝပဲ။ ပြီးတော့ သူက ကျွန်တော် ဘာမှလုပ်စရာမလိုဘဲ သူ့ဘာသာ သူ ကြော်ငြာပေးနေသလိုပဲ။
‘ဟျဲရမ်က ဝိညာဉ်တွေကြားမှာတော့ အသိအမှတ်ပြုခံရပေမဲ့ လူတွေကြားထဲမှာတော့ သူမရဲ့ နာမည်က သိပ်မပျံ့နှံ့သေးဘူး။’
နာမည်ရဖို့အတွက် စုဆောင်းသူတွေကို အဓိကထားတဲ့ မဂ္ဂဇင်းတစ်ခုမှာ အင်တာဗျူးလုပ်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါနဲ့တင် မလုံလောက်သေးဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဂျူကျောင်းဆူးက ပေါ်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ။
‘သူက သူ့နာမည်ကို အသုံးချပြီး ကျွန်တော့်ကို ဖိအားပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ ဖြစ်မယ်။’
ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချက်က မကြာခင် သူ့ဆီကိုပဲ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်။ သူက အဲ့ဒီအချက်ကို မသိရှာဘူး။
‘ဟီဆီအိုဒို့စ် (Hesiodos) ကလန်။’
ဂျူကျောင်းဆူး ပါဝင်တဲ့ ဟီဆီအိုဒို့စ် ကလန်က ဧရာမ ကလန်တစ်ခုပါ။ နာမည်အတိုင်းပဲ ဒီနေရာက ဂရိဒဏ္ဍာရီတွေကို အခြေခံထားပြီး ‘အိုလံပတ်စ်’ (Olympus) တပ်မကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်တွေဆီကနေ အထောက်အပံ့တွေ အများကြီး ရရှိထားတဲ့အတွက် နာမည်ကြီးတယ်။ ကလန်နာမည်ကိုလည်း အဲ့ဒီအကြောင်းရင်းကြောင့် ‘သက်အိုဂိုနီ’ (Theogony) စာအုပ်ရဲ့ စာရေးဆရာ ဟီဆီအော့ (Hesiod) နာမည်ကနေ ယူထားတာပါ။
‘ဂျူကျောင်းဆူးလို လူမျိုးကို ဘာလို့ ကလန်ထဲမှာ ထားထားလဲလို့ စဉ်းစားမိပေမဲ့ အိုလံပတ်စ်နဲ့ ဆက်စပ်နေရင်တော့ သဘာဝကျပါတယ်။’
ဒဏ္ဍာရီကို သိတဲ့သူတိုင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူတို့က လိင်ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ရင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်တဲ့သူတွေမှ မဟုတ်တာ။ ပန်သီယွန် ရဲ့ နတ်ဘုရားပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေပြီး အိုလံပတ်စ် ဒဏ္ဍာရီရဲ့ မူလအစကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကာဆာနိုဗာရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေက ကလေးကစားစရာလောက်ပဲ ရှိတာပါ။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဧရာမ ကလန်ဆိုတာ ဧရာမ ကလန်ပါပဲ။ ဟျဲရမ်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို အနိုင်ယူဖို့ အစီအစဉ်တစ်ခုခု ရှိမှာသေချာတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က ပရိသတ်အများဆုံး ဖြစ်အောင် ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။ တယ်လာ လည်း အတူတူပါပဲ။’
သူတို့က ကျွန်တော့်ကို စင်မြင့်တစ်ခု ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပေမဲ့ သူတို့ကပဲ ဒီစင်မြင့်ကို ပိုကြီးမားအောင် လုပ်ပေးလိုက်တာပဲ။ စင်မြင့်ကို တတ်နိုင်သလောက် ကြီးမားအောင် လုပ်ချင်တာကြောင့် ကျွန်တော်က သုံးရက်အချိန်ပေးလိုက်တာပါ။ ဟီဆီအိုဒို့စ် ကလန်ကလည်း သူတို့ရဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ သူတို့ လုပ်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ တစ်ခုဝယ်ရင် တစ်ခုအခမဲ့ ရတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုလိုပါပဲ။
ရုံးခန်းရဲ့ ထောင့်မှာထိုင်ပြီး စွမ်းအင်တွေကို ချိန်ညှိနေတဲ့ ဟျဲရမ်ကို ကျွန်တော် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတယ်။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှာတော့ အပြာရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတွေက တဖျပ်ဖျပ် လက်နေတယ်။
‘သူမလည်း အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ။’
အတိတ်ဘဝက ဓားသခင်မ။ မဟုတ်ဘူး၊ အခု ဟျဲရမ်က အဲ့ဒီတုန်းကထက် ပိုတော်တဲ့ စုဆောင်းသူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် ပေးထားတဲ့ [လျှပ်စီးဓား] က သူမကို အဲ့ဒီလို ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးလိမ့်မယ်။
‘အတိတ်ရဲ့ အရိပ်တွေကို လိုက်ဖမ်းနေရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။’
သူမက ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့အရာတွေကို လိုက်မီရုံနဲ့ ရပ်တန့်လို့ မရဘူး။ သူမက အဲ့ဒီထက် ပိုပြီး အသည်းအသန် ကျော်ဖြတ်သွားရမယ်။ အရင်က အတော်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သူမကိုယ်သူမတောင် ကျော်ဖြတ်သွားရမယ်။ ဖြစ်တော့မယ့် ဒွမ်တိုက်ပွဲက အဲ့ဒီရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကြီးမားတဲ့ ခရီးစဉ်ရဲ့ ပထမဆုံး ခြေလှမ်းပဲ။
‘ဒါက အဲ့ဒီရည်ရွယ်ချက်အတွက် တိုက်ခိုက်မယ့် တိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ။’