ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည်။
သို့သော် ကျွန်တော့်ကို ပို၍စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်မှာ ကန်းဟယ်ရင် ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် ထိုလူပင်ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် သူ့စာအုပ်ကို အသာအယာ ငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
‘အဆင့် ၅။ အလယ်အလတ်အဆင့် စုဆောင်းသူတွေထဲမှာ အလယ်လောက်ရှိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့လည်း အလယ်အလတ်အဆင့်ပါပဲ။ ဒီလောက်ပဲလား။’
စာအုပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ငွေရောင်သမ်းနေသည်။
စာအုပ်၏ အဖုံးဒီဇိုင်းနှင့် စာအုပ်မှ ထွက်လာသည့် အော်ရာမှာလည်း အလွန်ပင် ဆင်တူနေသည်။
၎င်းတစ်ခုတည်းကပင် သူသည် သူ၏ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဆိုလိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ သာမန်လူတွေ၏ အတွေးမျိုးဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုပါက စာအုပ်အဖုံးနှင့် အလင်းရောင်ကြားတွင် ကွာဟချက်ကြီးကြီးမားမား မရှိသည်မှာ ချီးကျူးစရာပင်။
သို့သော် ကျွန်တော့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်မှာ သူ့၏ အပြုအမူနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများဖြစ်သည်။
စရိုက်လက္ခဏာများ- [ပန်းချီဆရာ၏ ဝိညာဉ်] [အနီရောင်အင်္ကျီ တော်လှန်ရေးသမား] [ကာဆာနိုဗာ]
သူက အလယ်အလတ်အဆင့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူများနှင့် တန်းတူ စရိုက်လက္ခဏာသုံးခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ထိုသို့သော စရိုက်လက္ခဏာများဖြင့် အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်မှာ အံ့သြစရာကောင်းသော်လည်း သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာများ၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျွန်တော် သဘောပေါက်လိုက်ရသည်။
‘ပန်းချီဆရာ၏ ဝိညာဉ်ကို ထားလိုက်ပါတော့၊ ကာဆာနိုဗာတဲ့လား။ ဒီလိုစရိုက်မျိုးကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ရတာလဲ။’
သူသည် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် စရိုက်လက္ခဏာ အရေအတွက် တူညီသော်လည်း ထိုစရိုက်များ၏ အနှစ်သာရမှာမူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားနေသည်။
အဓိကအချက်မှာ ကာဆာနိုဗာဆိုသည့်အရာက တကယ့်ကို သင့်လျော်သော စရိုက်လက္ခဏာမျိုး ဟုတ်ပါ့မလားဟုပင် ကျွန်တော် သံသယဝင်မိသည်။
ထိုအရာထက် ပို၍မကြိုက်သည်မှာ သူ ကန်းဟယ်ရင် ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်ပင်ဖြစ်သည်။
သူသည် နေကာမျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး သူမကို ချွဲပျစ်ပျစ် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ကန်းဟယ်ရင် ဆီသို့ ထိုအကြည့်များကို တမင်တကာ ပစ်လွှတ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ဘေးမှကြည့်နေရသည့် ကျွန်တော့်မှာပင် ပျို့အန်ချင်လာသည်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော့်နာမည်က ဂျူကျောင်းဆူးပါ။ ကမ္ဘာမှာ ပန်းချီဆရာလို့ လူသိများတဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ပေါ့။”
ဂျူကျောင်းဆူးက ပြဇာတ်ထဲမှ မင်းသားတစ်ယောက်လို ဟန်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်လမ်းများရှိသည့် စုဆောင်းသူများသည် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီးနောက်တွင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများကို စတင်ပြသလာတတ်သည်ဟု ပြောကြသော်လည်း သူကဲ့သို့ ဤမျှ ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြုမူလိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
သို့သော် ကျွန်တော်နှင့်မတူဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာမူ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။
အချို့သော အမျိုးသားများမှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်ဟန်ရှိသော်လည်း အမျိုးသမီးများမှာမူ သူ၏ အပြုအမူကြောင့် အော်ဟစ်နေကြသည်။
“အား! ပန်းချီဆရာ! ကျွန်မကို ကြည့်ပါဦး!”
“အို ဘုရားသခင်၊ ပန်းချီဆရာ ရောက်လာတာပဲ! ကျေးဇူးပြုပြီး လက်မှတ်လေး ထိုးပေးပါ!”
သူ၏ စကားတစ်ခွန်း၊ အပြုအမူတစ်ချက်တိုင်းက သူတို့၏ နှလုံးသားကို ထိခိုက်စေသည့်ပုံပင်။
အချို့ဆိုလျှင် သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်ရန်ပင် ကြိုးစားနေကြသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့ကို လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများက တားဆီးထားကြသည်။ သို့သော် သေချာကြည့်လိုက်လျှင် ထိုလုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများအားလုံးမှာလည်း အမျိုးသမီးများပင် ဖြစ်နေသည်။
“ဟွန်း။ သူ့ရဲ့ လူကြိုက်များမှုကတော့ တခြားစီပဲ။”
ဂျူကျောင်းဆူးက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အသားကျနေသည့်ပုံဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။
ထိုသို့လုပ်လိုက်ရုံဖြင့် နေရာအနှံ့မှ အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
[…ဟေ့။ သူက ဘယ်သူလဲ။]
‘မင်း သိလား။’
ပန်းချီဆရာဆိုသည့် စုဆောင်းသူအကြောင်းကို ကျွန်တော် အရင်က ကြားဖူးသည်။
သို့သော် သူ့ကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စုဆောင်းသူအားလုံးကို ကျွန်တော် သိနေသည်မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော် သူ့ကို မမှတ်မိဘူးဆိုလျှင် သူက သိပ်ပြီး ထူးချွန်သူ မဟုတ်ဟု ဆိုလိုရာရောက်သော်လည်း အလယ်အလတ်အဆင့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်ကတော့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
သူ့အကြောင်း ကျွန်တော် သိထားသည်များ ရှိမရှိ သိလိုသဖြင့် ဘေးမှ Baek Seoryeon ကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
‘Seoryeon-ssi။ Seoryeon-ssi။’
“…”
“Seoryeon-ssi?”
“ဟုတ်?! အော်၊ ဟုတ်ကဲ့!”
သူမက စိတ်လွင့်နေရာမှ နောက်ကျမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။
သူမ၏ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော် ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ရလိုက်သည်။
“Seoryeon-ssi လည်း သူ့ကို စွဲလမ်းသွားတာလား။”
“ဟုတ်၊ ဟုတ်လား? မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး… မျက်လုံးတွေက ထူးဆန်းစွာနဲ့ ရောက်သွားရုံသက်သက်ပါ။ တကယ့်လက်တွေ့မှာ အနုပညာရှင်လိုလူမျိုးကို မြင်လိုက်ရတော့ အံ့သြသွားတာပါ။ အော်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အချစ်တော့ လုံးဝမဟုတ်ဘူးနော်!”
သူမက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ စကားများ ဆက်တိုက်ပြောကာ ကျွန်တော့်ကို အသည်းအသန် ရှင်းပြနေသည်။
သူမ ဘာကို ရှင်းပြနေမှန်း ကျွန်တော် မသိသော်လည်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းပါတယ်။
“အဲဒီ ဂျူကျောင်းဆူးဆိုတဲ့လူအကြောင်း ဘာများသိသေးလဲ။”
“ကျွန်မလည်း သိပ်တော့ မသိပါဘူး။ သူက ဖျော်ဖြေရေးလောကမှာ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေတဲ့ စုဆောင်းသူတွေထဲက တစ်ယောက်ဆိုတာလောက်ပဲ သိတာပါ။ အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူတော်တော်များများထက်တောင် ပိုပြီး လူကြိုက်များတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။”
သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမျိုးသမီးများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ရင်း ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
“အဓိကတော့ အမျိုးသမီးတွေကြားထဲမှာပေါ့။”
“အင်း။ နားလည်ပါပြီ။”
ဂျူကျောင်းဆူးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ Baek Seoryeon ခဏတာ စိတ်လွင့်သွားသည်မှာ အကြောင်းရင်းရှိကြောင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများကလည်း ဘာကြောင့် ထိုသို့တုံ့ပြန်ကြသည်ကို ကျွန်တော် အခုတော့ နားလည်သွားပြီ။
[ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူက Bဘာများ ထူးခြားလို့လဲ။]
‘သူ့ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကြောင့်လေ။’
[သူ့စရိုက်ကလား။]
‘သူ့မှာ ကာဆာနိုဗာဆိုတဲ့ စရိုက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။’
ကာဆာနိုဗာဆိုသည်မှာ အမျိုးသမီးများကို သွေးဆောင်ဖျားယောင်းသူဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ လူတစ်ယောက်၏ နာမည်ဖြစ်သည်။
Giacomo Casanova။
အီတလီနိုင်ငံမှ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော လူလိမ်၊ လူယုတ်မာနှင့် အမျိုးသမီးများကို သွေးဆောင်သူ။
[အဲဒါက ဘာလဲ။]
သို့သော် ကမ္ဘာမြေ၏ သမိုင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအကြောင်း ဗဟုသုတ နည်းပါးနေသေးသည့် Baekryeon က ကျွန်တော် ပြောလိုသည်ကို နားမလည်ပေ။
‘သမိုင်းမှာ နာမည်ကြီးလောက်အောင် စရိုက်ယုတ်မာတဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို အမွေဆက်ခံထားတဲ့သူလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ သူက လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို မြင်ရင် မနေနိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူလုပ်သမျှ အပြုအမူတွေကိုလည်း ဘယ်သူ့ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုမှမခံဘဲ လွတ်လပ်မှုကို ရှာဖွေနေတာပါလို့ လှပအောင် ဖုံးကွယ်တတ်တယ်။’
ကာဆာနိုဗာနှင့် ပတ်သက်ပြီး အချစ်ဇာတ်လမ်းဆန်ဆန် ပုံဖော်ထားသည့် အယူအဆများ အတော်များများ ရှိသည်။
အချို့လူများက သူ့ကို ခေတ်ရေစီးကြောင်းအတိုင်း မလိုက်ပါဘဲ လွတ်လပ်မှုကို ခံစားတတ်သူ ရိုမန်တစ်သမားတစ်ယောက်အဖြစ် မြင်ကြသည်။
သို့သော် သူ့၏ အဖြစ်မှန်ကို အသေးစိတ် ပြန်ကြည့်မည်ဆိုပါက သူလောက် ညစ်ပတ်ပြီး စရိုက်ယုတ်မာသူ ဘယ်သူမှ မရှိပေ။
သူသည် စွမ်းရည်မရှိဘဲ ပါးစပ်ပဲ ရှိသည့်လူ၊ အဓိကအားဖြင့် သူသည် ရာဇဝတ်ကောင် တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
‘ဒီလို စရိုက်မျိုးရှိနေတဲ့သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။’
[အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်။]
ဂျူကျောင်းဆူးက ရုပ်ရည်ချောမောသည်။
သူက ထိုအချက်ကို သိပြီး သူ့ရုပ်ရည်ကို တက်တက်ကြွကြွ အသုံးချနေသည်။ သူ့ကို စွဲလမ်းနေသူများမှာလည်း သူ၏ အပြုအမူများအပေါ် ရူးသွပ်နေကြသည်။
သို့သော် သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုတွင် ထူးဆန်းသည့် ရူးသွပ်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။
တစ်ခုခုက ခြယ်လှယ်ထားသလိုမျိုးပင်။
ကျွန်တော်ကတော့ ဒါဟာ သူ့စရိုက်လက္ခဏာရဲ့ စွမ်းအားလို့ ထင်သည်။
သူ့စွမ်းရည်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရမည်ဆိုပါက ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် စွမ်းအားဟု ဆိုရမည်။
ဒါကြောင့်ပဲ Seoryeon လည်း ခဏတာ သူ့အပေါ် စွဲလမ်းသွားခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
သူမက တခြားသူတွေထက် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု ပိုရှိသည့်အတွက် ဟိုဘက်က ပရိသတ်တွေလိုမျိုး သူ့ကို အလွယ်တကူ မစွဲလမ်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် Miss ဂီယွန်ဟူ အကြောင်း အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း တွေ့ဆုံချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိတော့ မထင်ထားမိဘူး။ သင်က ကျွန်တော် စိတ်ကူးထားတာထက် အများကြီး ပိုလှနေတယ်။ ငြိမ်သက်နေတဲ့ အိုင်ထဲမှာ ပွင့်နေတဲ့ ကြာဖြူပန်းလေးနဲ့ တူလိုက်တာ။”
ဂျူကျောင်းဆူးက သူမ၏ ရုပ်ရည်ကို ချီးကျူးစကားများ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုရင်း အံ့သြဟန်ဆောင်နေသည်။
သူသည် ထိုသို့သော ချော့မော့သည့် စကားများကို ပြောရာတွင် ရှက်ရွံ့ခြင်း လုံးဝမရှိပေ။
ပို၍ဆိုးသည်မှာ သူသည် သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
‘သူက ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ Hye-rim ကို ရည်ရွယ်ပြီး လာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။’
[သူက Hye-rim ဘယ်လောက်လှတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားပြီး လာရှာတာများ ဖြစ်မလား။]
‘ဒီအချိန်အခါနဲ့ သူ တမင်တကာ ချဉ်းကပ်လာပုံကို ကြည့်ရင် ဒါပဲ ဖြစ်နိုင်တော့မယ်။’
တွေးကြည့်လိုက်တော့ နောက်ကျမှ သတိရလာသည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ရှိသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်ခင်က နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်၏ သမီးကို စနောက်မိ၍ ပြဿနာတက်ခဲ့ဖူးသည့် အလွန်ယုတ်မာသော စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အကြောင်းဖြစ်သည်။
နိုင်ငံရေးသမား၏ အရှိန်အဝါကြောင့် မီဒီယာများတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် မဖော်ပြခဲ့သော်လည်း ကျွန်တော်ကတော့ အတိအလင်း မှတ်မိနေသည်။
ထိုအချက်က ဤခေတ်သစ်လောကတွင် အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူ ဖြစ်ပါစေဦးတော့ နိုင်ငံရေးသမားကို မစော်ကားရဲကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ သက်သေပြနေသည်။
ခဏနေပါဦး၊ ဒါဆို သူက အဲဒီလိုလုပ်ခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်နေတာလား။
ပြီးတော့ သူက အမျိုးသမီးကိစ္စများဖြင့် ပြဿနာတက်ခဲ့ဖူးသည့် Hye-rim ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား။
ကျွန်တော် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ကြားထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။
“တော်လိုက်တော့။ သူမ အဆင်မပြေဖြစ်နေတာ မမြင်ဘူးလား။”
“ဟင်? မင်းက ဘယ်သူလဲ။”
“ကျွန်တော်က သူမရဲ့ မန်နေဂျာလေ၊ ဟုတ်ပြီလား။”
ကျွန်တော် Hye-rim ၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ဆီမှ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။
သူမလည်း အတော်လေး ထိတ်လန့်နေပုံရပြီး ကျွန်တော့်ကျောပြင်ကို အနည်းငယ် မှီတွယ်ထားသည်။
ဂီယွန်ဟူ က သူ့မျက်လုံးများကို မှေးစင်းကာ ကျွန်တော့်ကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝင်မနှောင့်ယှက်ပေးလို့ ရမလား။ ကျွန်တော်က ကိုယ့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ဖက်ကို တွေ့လိုက်ရလို့ပါ။ ဒီလို အဖိုးတန်တဲ့အချိန်လေးကို ဘယ်သူ့ကိုမှ အနှောင့်အယှက်ပေးစေချင်ဘူး။”
“ဝိညာဉ်ဖက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ဗျာ။ တစ်ဖက်လူရဲ့ သဘောတူညီချက်မပါဘဲ ဒီလိုမျိုး ချဉ်းကပ်လာတာတော့ သိပ်ကြည့်မကောင်းဘူး မဟုတ်လား။ တကယ်လို့ သူမနဲ့ စကားပြောချင်တယ်ဆိုရင် Baekhwa Management ဆီကို လာပြီး စနစ်တကျ လုပ်ပါလား။”
ဂီယွန်ဟူ နှင့် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်သား ပတ်ဝန်းကျင်က မကြားနိုင်အောင် တိုးတိုးလေး အပြန်အလှန် ပြောဆိုနေကြသည်။
ကျန်တာတွေတော့ ကျွန်တော် သိပ်မသိပေမဲ့ သူ့ကို Hye-rim အနား ကပ်ခွင့်တော့ ပေးလို့မဖြစ်ဘူး။
သူမက တိုက်ပွဲဝင်တာမှာပဲ ကျွမ်းကျင်ပြီး ကျန်တာတွေမှာ ဘာမှ အသုံးမဝင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အလွယ်တကူ စိတ်လျှော့ပြီး အလိုလိုက်တတ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။
သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်သူလေး ဖြစ်နေတုန်းပဲ။
ဒီလို စိတ်ဓာတ်ညစ်ပတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ကို သူမကို ထိခွင့်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။
“ဟား။ မင်းက ငါ့ကို ဟန့်တားဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ မန်နေဂျာသက်သက်လား။ ရယ်စရာပဲ။”
သူမကို စကားပြောခွင့် မပေးသည့်အတွက် သူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပုံရသည်။
သူ့ကိုယ်သူ ဘာမှ အမှားမလုပ်သလို၊ သူလုပ်ချင်ရာလုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိသူတစ်ယောက်လိုမျိုး သူ ပြုမူနေသည်။
သူ့အပြုအမူကြောင့် ကျွန်တော် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။
“မင်း ငါ့ကို မသိဘူးလား။ ငါက ဂီယွန်ဟူ လေ။ အနုပညာရှင် ဂီယွန်ဟူ။ တစ်နိုင်ငံလုံးက သိတဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်။”
“ခင်ဗျား ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လောက်ပဲ နာမည်ကြီးနေပါစေ ကျွန်တော်တို့နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စုဆောင်းသူကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မချဉ်းကပ်ပေးရင် ကျေးဇူးတင်ပါ့မယ်။ သူမလည်း ဒါကို သဘောမကျဘူး။”
“ဟား! ငါ့ကို မကြိုက်တဲ့ မိန်းမဆိုတာ ဒီလောကမှာ မရှိဘူး။”
“ဒါကတော့… အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ ခင်ဗျားက တကယ်ကို ရှက်ဖို့ကောင်းတဲ့လူပဲ။”
“သူတို့က ငါ့ကို မသိသေးလို့ပါ။ အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း ငါက သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ အေးအေးဆေးဆေး မိတ်ဆက်ပေးလို့ ရတာပဲ။”
သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်ချိန်တွင် ဂီယွန်ဟူ ၏ အကြည့်က ကျွန်တော့် ပခုံးကိုကျော်ပြီး Hye-rim ဆီ ရောက်သွားသည်။
သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ဖုံးကွယ်မရနိုင်သည့် စေးကပ်ကပ် ကာမစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
Hye-rim က သူ့အကြည့်ကို ရွံရှာသည့်ပုံစံဖြင့် ကျွန်တော့်နောက်သို့ ပို၍ ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။
သူမက ပုံမှန်ဆိုရင် ယုံကြည်မှုရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံဖူးခြင်းဖြစ်၍ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေပုံ ပေါ်သည်။
“ဟမ်။ သူက ရှက်နေတာပဲ။”
“…ခင်ဗျား မျက်စိကန်းနေတာလား။ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ရှက်တာဖြစ်မလဲ။ သူ ရွံနေတာ ဘယ်သူမဆို မြင်နိုင်တယ်။”
“မင်းကတော့ အဲဒီအတိုင်းပဲ ယုံချင်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့။”
ဒါ တကယ် အရူးပဲ။ သူက ဘာစကားကိုမှ နားမထောင်ဘူး။
[ဒီလိုဆိုရင် သူ့ကို အုတ်ခဲနဲ့ ပေါက်လိုက်ပါလား!]
‘အဲဒါဆိုရင် ငါတို့ပဲ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။’
သူက ကံဆိုးတဲ့သူ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ Gအရင်ဆုံး စတိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး။
‘ဟာ… ဘဝမှာ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်လွန်ကာလတွေကိုတောင် လွမ်းမိတယ်။’
အနည်းဆုံးတော့ ဥပဒေဆိုတာ လုံးဝမရှိတော့တဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တုန်းကဆိုရင် အကျင့်မကောင်းတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ကံဆိုးတဲ့သူတွေက ချက်ချင်း ခေါင်းပြတ်သွားကြမှာ။
ဒါကြောင့် လူတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြဿနာမရှာမိအောင် သတိထားကြသလို တွေ့ဆုံတဲ့အခါမှာလည်း ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဂီယွန်ဟူ ကတော့ မတူဘူး။
သူက ဘာလုပ်လုပ် လွတ်မြောက်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေပုံရပြီး သူ အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသည်။
“ခင်ဗျားကတော့ ကယ်တင်လို့ မရတော့တဲ့လူပဲ။ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စုဆောင်းသူကို လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနှောင့်အယှက်ပေးနေတာ။ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းဆီ ကျွန်တော် တရားဝင် တိုင်ကြားသွားမယ်။”
“…မင်းက ခုနကတည်းက မန်နေဂျာဆိုပြီး ဆူညံနေတာပဲ။ ဟိုဘက်ကို သွားတော့။ ငါ ဟိုဘက်မှာ ရှိတဲ့ အမျိုးသမီးကို ပြောစရာ ရှိတယ်။”
“ဟေ့၊ မရဘူးလို့ ပြောထားတယ်လေ။”
ကျွန်တော် ခေါင်းမာမာဖြင့် သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ရာ ဂီယွန်ဟူ ၏ ပြုံးနေသည့် မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို အေးစက်သွားသည်။
သူက ကျွန်တော့်ကို လူသတ်ချင်သည့်အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူ့အကြည့်ကို မြင်တော့ ကျွန်တော် စိတ်ထဲကနေ ခနဲ့လိုက်မိသည်။
သြော်… ခင်ဗျားက ကျွန်တော်က သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ ခြောက်လှန့်လို့ ရမယ် ထင်နေတာလား။ အဲဒီလိုလား။
“နိုင်ရင် လုပ်ကြည့်လေ။”
ကျွန်တော် ခနဲ့သည့်အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ရာ သူ မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
သူ့ရဲ့ ဖိအားပေးမှုက ကျွန်တော့်အပေါ် အလုပ်မဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ။”
“အဲဒါက အခုအချိန်မှာ အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ခင်ဗျား လူတွေအများကြီးရှေ့မှာ ရန်ပွဲစဖို့တော့ စိတ်ကူးမရှိဘူးမလား။”
“…”
သူက မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းစွာဖြင့် ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ကျွန်တော်ကလည်း သူ့ကို ပြန်ကြည့်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်၏ အကြည့်များ လေထဲတွင် တိုးမိသွားပြီး အခြေအနေက တင်းမာလာသည်။
နောက်ဆုံးတော့ Hye-rim က ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းပေးလိုက်ရသည်။
“တော်တော့။ ဒီမှာရှိတဲ့သူတွေအားလုံး ဒုက္ခရောက်နေပြီ။”
Hye-rim နောက်ဆုံးတော့ ရှေ့ကို ထွက်လာချိန်တွင် ဂီယွန်ဟူ က မျက်နှာကို ပြန်ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး သူမကို ညစ်ညမ်းသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟားဟား။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးက ပြောမှတော့ ကျွန်တော် နားထောင်ရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နောက်မှ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်လောက် သောက်မလား။”
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲဒီအဆိုပြုချက်ကိုတော့ လက်မခံနိုင်ဘူး။ ကျွန်မမှာ အချိန်မရှိဘူး။”
“ဟားဟား။ ငြင်းစရာ မလိုပါဘူးဗျာ။ ရှက်စရာလည်း မလိုပါဘူး။ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ စိတ်ညစ်စရာများ ရှိနေလား။ ကျွန်တော်က အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ အကြံဉာဏ်ပေးလို့ ရတာပေါ့။”
“မရှိပါဘူး။”
Hye-rim က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်ဖြေလိုက်သဖြင့် ကျွန်တော် နောက်ကနေ အားပေးချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
သူမက သူ့အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး စွဲလမ်းသွားမှာ စိုးရိမ်ခဲ့ပေမဲ့ သူမက သူ့အဆိုပြုချက်ကို ကောင်းကောင်းကြီး ငြင်းပယ်နေသည်။
‘သူလည်း ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ လက်လျှော့သင့်ပြီ။’
ကျွန်တော် ခဏမျှ တွေးလိုက်သည်။
သို့သော် ဂီယွန်ဟူ ကို အပေါ့အဆမဆသမိသည့်အတွက် ကျွန်တော် နောင်တရသွားသည်။
“ဟူး။ ကျွန်တော် တကယ်ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ သဘောကောင်းအောင် ကြိုးစားခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အလုပ်မဖြစ်ပုံပဲ။”
သူက ထိုသို့ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ အဖြူရောင် လက်အိတ်တစ်ဖက်ကို ထုတ်ယူကာ Hye-rim ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
“ဂီယွန်ဟူ။ မင်းကို ငါ ဒွန် (Duel) စိန်ခေါ်တယ်။”
အဲဒါကတော့ အလယ်ခေတ် သူကောင်းမျိုးတွေက သူတို့ကို စော်ကားတဲ့သူကို ဒွန် (Duel) စိန်ခေါ်သည့် ပုံစံအတိုင်း အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။
ဂီယွန်ဟူ ၏ ရူးမိုက်သည့် အပြုအမူကို မြင်လိုက်ရ၍ ကျွန်တော် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားမိသည်။
သူက ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား။