ကောင်းကင်ဘုံမှ မိုးကြိုးပစ်ချက်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် ကျရောက်လာသည်။
၎င်းတို့မှာ သာမန်မိုးကြိုးများ မဟုတ်ဘဲ ဇူးစ်၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်သည်။ ကန်းဟယ်ရင် ပင်လျှင် ဤအရာကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
‘ဟုတ်ပြီ၊ ရှောင်လွှဲရတော့မှာပေါ့’
သူမ၏ ကျောပြင်ကို ထောက်ပံ့ပေးထားသည့် နွေးထွေးမှုကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူမ၏ အမြင်အာရုံမှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားသည်။
သူမကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ဆွဲငင်လိုက်သဖြင့် သူမ၏ တည်နေရာမှာ ရွေ့လျားသွားသည်။
မိုက်ကယ်၏ တောင်ပံများက သူမကို ကာကွယ်ပေးလိုက်ပြီး ဇူးစ်၏ သေစေလောက်သော ကောင်းကင်ဘုံအပြစ်ဒဏ်မှ လွတ်ကင်းသည့် လုံခြုံသောနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးလိုက်သည်။
‘မြန်လိုက်တာ’
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသဖြင့် သူမ၏ အမြင်အာရုံမှာ ရူးမတတ် လည်ပတ်နေသည်။
အီကာရပ်စ် ၏ တောင်ပံများကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်ကနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သော ပျံသန်းမှုကြောင့် သူမ၏ ခေါင်းမှာ မူးဝေလာသည်။ သူမ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ အန္တရာယ်ရှိသော မိုးကြိုးများကို သူမ၏ ဓားဖြင့် ခုခံကာကွယ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
မိုးကြိုးနတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုထက်ပိုသော အရာများ ရှိနေသေးသည်။
“သတိထား။ မင်းသာ သတိလစ်သွားရင် အရာအားလုံး ဒီမှာတင် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်။”
“ကျွန်မ သိပါတယ်။”
သူမသည် လှုပ်ရှားနေသော သူမ၏ အစာအိမ်ကို အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူမလည်း နားလည်ပါသည်။ ယခု မိုက်ကယ်၏ အကူအညီကို ရရှိထားခြင်းက ဇူးစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အနိမ့်ဆုံး လိုအပ်ချက်များကို ပြည့်မီစေသည်။
သူမ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းရန်သာ ဖြစ်ပြီး ရွေ့လျားမှုနှင့် ကာကွယ်ရေးအပိုင်းကို မိုက်ကယ်ထံတွင် အပ်နှံထားရသည်။
ထိုမျှ ရိုးရှင်းသော အလုပ်ကိုပင် သူမ မလုပ်နိုင်ပါက ယူဟွန်းကို သူမ မည်သည့်မျက်နှာဖြင့် ပြန်တွေ့ရမည်နည်း။
“အာ။”
ဤဆိုးရွားလှသော အခြေအနေ၊ သူမ၏ အစွမ်းအစ အဆုံးသတ်ခါနီးတွင် ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမကိုယ်သူမ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ ယူဟွန်းကို လွမ်းတယ်။”
“မင်း အဲဒီလူကို အဲဒီလောက်တောင် လွမ်းနေတာလား။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ လွမ်းပါတယ်။”
အမှန်စင်စစ် သူ့ကို လွမ်းဆွတ်ရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်ပေ။
သူမသာ သူနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရပါက ယခုတိုင် သူမ မပြောပြနိုင်သေးသည့် အရာများစွာကို ဖွင့်ဟပြောပြမည်။ သူ့ကို တွေ့ဆုံရခြင်းက သူမကို ပျော်ရွှင်စေခဲ့ကြောင်း ရိုးသားစွာ ပြောပြမည်။
သူမသည် သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားချင်ပြီး သူနှင့်အတူ နေထိုင်ချင်သည်။
အရင်ကလိုပင် နောက်ပြောင်ကျီစယ်ချင်သည်။
ပြီးတော့ ယခင်ကထက် ပိုမိုရင်းနှီးချင်သည်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ ကတိပေးထားခဲ့ကြလို့ ဖြစ်သည်။
ဤစစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ အရင်ကလိုပင် သူတို့ နှစ်ယောက်သား တစ်နေရာရာကို အတူတူ သွားကြမည်။
ဒီတစ်ခါတော့ လှပတဲ့ ပင်လယ်ရှုခင်းရှိတဲ့ နေရာကို သွားရင် ကောင်းမယ်လို့ သူမ တွေးမိသည်။
“ကျွန်မလိုမျိုး လုံးဝ ပျက်စီးသွားတဲ့သူက ဒီလိုစကားတွေ ပြောနေတာ ရယ်စရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား။”
“…မဟုတ်ပါဘူး။ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။”
မိုက်ကယ်က သူမကို နူးညံ့စွာ ပတ်ရံထားသည့် အသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
“မင်းမှာ အနာဂတ်ဆိုတာ ရှိသေးတယ်၊ မင်း ရှေ့ဆက်သွားနိုင်မှာ သေချာပါတယ်။”
“ကျွန်မ အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်သလား။”
“ဟုတ်တာပေါ့။ အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်မှုက အနီးအနားမှာ ရှိနေတာကို မသိဘဲ နေခဲ့တဲ့ ငါကတော့ အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရပေမဲ့ မင်းကတော့ မတူဘူး။”
“ကျွန်မ ယူဟွန်းကို ပြန်တွေ့နိုင်မယ်လို့ ထင်သလား။”
“မင်း သေချာပေါက် တွေ့ရမှာပါ။”
မိုက်ကယ်နှင့် မတူဘဲ ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ အဖိုးတန်အရာကို အတိအကျ သိရှိထားသည်။
သူမသည် ထိုအရာကို မမေ့လျော့ခဲ့ဘဲ သူမအတွက် အရေးပါသည့်အရာကို တိုက်ခိုက်ရန် ဓားကို ဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။ သူမသည် သေဆုံးရန်အတွက်ပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
မိုက်ကယ်သည် သူမကို အားကျမိသည်။
သူ့အတွက်မူ ယခု လိုချင်သည်ဟု ဆိုပါကပင် သူ မရရှိနိုင်တော့ပေ။
ထို့ကြောင့် ဤအချိန်တွင် သူသည် သူမအတွက် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သေဆုံးသွားသော ဆာတန်၏ စတေးမှုသည် အချည်းနှီး မဖြစ်စေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သော လောကတစ်ခု၏ အကြွင်းအကျန်တစ်ခုအနေဖြင့် သူသည် ဤလောကကို ကာကွယ်ပေးမည့် မီးတောက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
“ဒါကြောင့် မင်းရှေ့မှာရှိတဲ့ ရန်သူကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပါ။”
“မိုက်ကယ်၊ ရှင်…”
“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။”
ကန်းဟယ်ရင် မသိတာ မဟုတ်ပေ။ မိုက်ကယ်သည် သူမကို မပြောပြထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေကြောင်း သူမ ကြာမြင့်စွာကပင် ရိပ်မိထားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူမ မေးမြန်းခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ အခြေအနေ၏ အရေးတကြီးဖြစ်မှုကြောင့် အချိန်မရခြင်းက တစ်ကြောင်း၊ အဓိကအားဖြင့် မိုက်ကယ်က သူမကို မသိစေချင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘာတွေ တတွတ်တွတ် ပြောနေကြတာလဲ။”
မိုးကြိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားလျက် ဇူးစ်သည် မိုးကြိုးလှံများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ လွတ်မြောက်ရန် နေရာမရှိသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည့် ကြီးမားပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မိုက်ကယ်သည် သူ၏ ကျန်ရှိနေသော တောင်ပံတစ်စုံကို အားဖြည့်ကာ ဇူးစ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်သည်။
“ဟားဟား။ ကောင်းကင်တမန် မိုက်ကယ်။ မင်းရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းတဲ့ တောင်ပံ ၁၂ ခုက ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ အခုတော့ တောင်ပံတစ်စုံပဲ ကျန်တော့တာလား။ အဲဒါလေးနဲ့ ငါ့မိုးကြိုးတွေကို တားဆီးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။”
ဇူးစ်သည် သူတို့ လွတ်မြောက်သွားမည်ကို မလိုလားဘဲ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုမိုပြင်းထန်စေသည်။
မိုက်ကယ်သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ပျံသန်းလိုက်သည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ဇူးစ်နှင့် အနီးကပ်ဆုံး အကွာအဝေးပင် ဖြစ်သည်။
အကွာအဝေး ဖန်တီးခြင်းမှာ မိုက်မဲရာ ရောက်သည်။ အက်စ်ထရာပီ (Astrape) ကို ကိုင်စွဲထားသည့် ဇူးစ်သည် ကီလိုမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာမှပင် ရန်သူ၏ ခေါင်းကို မိုးကြိုးဖြင့် ပစ်ခတ်နိုင်သည်။
နိုင်ပွဲရရန်အတွက် သူ၏ ဓားဖြင့် ထိမိသည့် အကွာအဝေးအထိ ချဉ်းကပ်ရန် လိုအပ်သည်။
‘အခွင့်အရေးက အခုပဲ၊ ဇူးစ် သတိလစ်ဟနေတဲ့အချိန်မှာ’
ဤအခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ကန်းဟယ်ရင် သေဆုံးသွားသည်ကို မလိုလားသကဲ့သို့ ဇူးစ်သည် သူမ၏ အသက်ကို တိုက်ရိုက် မတိုက်ခိုက်ပေ။
၎င်းမှာ နားလည်ရခက်သော မာနပြသမှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဇူးစ်နှင့် အလွန်ပင် ဆီလျော်လှသည်။
ထိုအရာကြောင့် သူတို့သည် ယာယီ အသက်ရှူချောင်သွားကြသည်။
ရန်သူ၏ ယုတ်ညံ့သော ဆန္ဒကြောင့် ရရှိလာသည့် ကရုဏာသက်မှု။ သေခါနီးအချိန်တွင်ပင် သူတို့ ရွံရှာမိသော ကရုဏာမျိုး ဖြစ်သည်။
‘နိုင်ဖို့လောက်ပဲ ဆိုရင်တော့’
ထိုအရာတစ်ခုတည်းဖြင့် အနိုင်ရနိုင်မည်ဆိုလျှင် ကောင်းပေသည်။
“ဖက်တွယ်ထားပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ အရင်ကနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ပိုမြန်လိမ့်မယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
သူ၏ သတိပေးချက်နှင့်အတူ မိုက်ကယ်၏ တောင်ပံနှစ်ခုမှာ တောက်ပလာပြီး သူတို့၏ ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားသည်။
ဇူးစ် ပစ်လွှတ်လိုက်သော မိုးကြိုးလှံများထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပနေသည်။
“ဘာ… မင်း ရူးသွားပြီလား။”
မိုက်ကယ် ဘာလုပ်မည်ကို ဇူးစ် ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားသည်။ မိုက်ကယ်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို မီးရှို့ကာ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပုံပြင်များအားလုံးကို လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက လူသားတစ်ယောက်ကို ကူညီရန်အတွက် မိမိအသက်ကို စတေးလိုက်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။
ဇူးစ်ပင်လျှင် အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေစဉ် မိုက်ကယ်က အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။
“မိုက်ကယ်။”
“ရှူး။”
ကန်းဟယ်ရင် က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သောအခါ မိုက်ကယ်သည် သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“မရှုံးနဲ့။”
ထို့နောက် သူသည် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ တောင်ပံများနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသည်။
အနာဂတ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးရန်အတွက် အတိတ်က အရာတစ်ခုဖြစ်သော သူသည် ပျောက်ကွယ်သွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနောက်ဆုံးအချိန်တွင် အရာအားလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးကာ အနာဂတ်သစ်အတွက် အုတ်မြစ်ဖြစ်လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အားလုံးကို မီးရှို့လိုက်ပါ။ ငါ့ရဲ့ ပုံပြင်တွေ၊ ငါ့ရဲ့ အသက်၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်။
တောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းသွားစေ။
ပြာပုံမှလွဲပြီး ဘာမှ မကျန်ရစ်စေရ။
ရှဝါ့ခ်!
သန့်စင်သော အဖြူရောင် ကောင်းကင်တမန် တောင်ပံများ၏ အပြင်ဘက်တွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် တောင်ပံများစွာသည် ကန်းဟယ်ရင် ၏ နောက်ကျောတွင် နေရာယူလိုက်သည်။
မိုက်ကယ်သည် သူ၏ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ကိုယ်ခန္ဓာကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူမ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်သည်။
“သွားတော့။”
ဤသည်မှာ သူ၏ အခန်းကဏ္ဍ၏ အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်သည်။
အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ရှေ့သို့ ပစ်ဝင်သွားသော ကန်းဟယ်ရင် ကို ကြည့်ရင်း မိုက်ကယ်သည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မကြာခင် ငါ လိုက်လာခဲ့မယ်၊ ဆာတန်။”
မဟုတ်ပါ၊ ငါ့ရဲ့ ချစ်ရသူ။
* * *
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ ဓားကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ဘာမျှ မမြင်ရပေ။ အလင်းတန်းတစ်ခု သို့မဟုတ် အခြားတစ်ခုခုသာ ရှိသည်။
အာရုံခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော အရှိန်ကြောင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ခံစားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤအခြေအနေတွင် သူမသည် သူမ၏ ဓားကို ကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်မည်လား မသေချာပေ။
သို့သော်လည်း သူမ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
သူမ၏ အာရုံငါးပါးကို အားမကိုးဘဲ ဆဋ္ဌမအာရုံကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။
‘ဒါဆို ဒါပဲပေါ့’
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ ဓားကို မည်သည့်နေရာတွင် ဝှေ့ယမ်းရမည်ကို မျက်စိဖြင့် မဟုတ်ဘဲ နှလုံးသားဖြင့် မြင်လိုက်သည်။
သန့်စင်သော အဖြူရောင် လောက၏ အပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင် အစက်အပြောက်တစ်ခုမှာ ထင်ရှားစွာ ရှိနေသည်။
ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းအားပေးကာ မိမိ၏ အတားအဆီးကို ကျော်လွန်သွားသည့်အခါ ‘အာရုံခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော လောက’ ကို မြင်တွေ့ရသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ထိုလောကကို စူးစမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ လမ်းကြောင်း မပျောက်ဆုံးစေရန်အတွက် အသုံးပြုလိုက်သည်။
“ဘာ…!”
ဇူးစ်သည် မိုးကြိုးလှံကို အလျင်အမြန် ပစ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။
မိုက်ကယ်၏ အသက်ကို မီးရှို့၍ ဖန်တီးလိုက်သော အလင်းတောင်ပံများသည် သူမ၏ အရှိန်ကို မိုးကြိုးထက်ပင် သာလွန်သွားစေသည်။
သူမကို တားဆီးရန်အတွက် သူသည် အလျင်စလိုနှင့် ပုံစံမကျသည့် လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကန်းဟယ်ရင် သည် သူ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
စူးခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
ဇူးစ်သည် သူ၏ လည်ပင်းတစ်လျှောက် ထူးဆန်းသော မသက်မသာ ခံစားချက်တစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ငါ… ငါ ရှုံးသွားတာလား။”
သူ၏ အမြင်အာရုံများ နောက်ပြန်လှန်သွားသည်။
သူ၏ ခေါင်းပြတ်ကျသွားစဉ် နောက်ဆုံးမြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ ဓားကို ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် ဟန်ချက်ထိန်းထားသည့် ကန်းဟယ်ရင် ၏ နောက်ကျောပြင်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုနောက်ကျောပြင်သည်ပင်လျှင် သူမသည် တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားပြီဟု ယူဆကာ သူတို့ဘက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်တော့ပေ။
သူ၏ နောက်ဆုံးအချိန်တွင်ပင် ထိုမြင်ကွင်းသည် အလွန်လှပလှသည်ဟု သူ တွေးမိလိုက်သည်။
ဇူးစ်၏ သတိအာရုံသည် ထိုနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားသည်။
* * *
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော အိုဒင်သည် ဇူးစ်၏ တည်ရှိမှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားမိလိုက်ပြီး မျက်လုံးအစုံကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်လိုက်သည်။
“ဇူးစ်လား။ မဖြစ်နိုင်တာ… အဲဒီ လူမိုက်။ သူ တကယ်ပဲ သာမန်လူသားတစ်ယောက်လက်ချက်နဲ့ သေသွားတာလား။”
ဇူးစ်သည် အမျိုးသမီးများအပေါ် စွဲလမ်းသည့် လူယုတ်မာတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စွမ်းရည်များမှာမူ မဟာစစ်တပ်၏ နတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုထိုက်သည့် အဆင့်အတန်းရှိကြောင်း သူ သိသည်။
သို့သော် သူ၏ သေဆုံးမှုသည် လူသားတစ်ယောက်ကို ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းကို ဆိုလိုနေသည်။
“သူက အနည်းဆုံးတော့ ပြိုင်ဘက်ကောင်း၊ နယ်မြေလုသူတစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလောက်ပဲလား။”
စွမ်းရည်ရှိသော်လည်း စရိုက်လက္ခဏာ ပျက်ပြားနေခြင်းကြောင့် သူသည် သာမန်လူသားများ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားရသည်။
“ဒါဆို ဇူးစ် သေသွားပြီပေါ့။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် အိုဒင်ကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို မဲ့ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
သားရဲတို့၏ နားရွက်နှင့် အမြီးတို့ဖြင့် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတွင် အိုဒင်ကို ရည်ရွယ်သည့် မည်သည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။
“ခေါင်းမာနေလိုက်တာ၊ အခုတော့ ဒီလိုအဆုံးသတ်ရပြီပေါ့။ မြင်လား။ ဇူးစ်က ဒီလိုကံကြမ္မာနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာ၊ မင်းလည်း ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး။”
“…ငါက မတူဘူး။ ငါ့ကို အဲဒီလို ကာမဂုဏ်လိုက်စားတဲ့သူနဲ့ လာမနှိုင်းနဲ့။”
“ယောင်နေလိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ အိုဒင်၊ မင်းက ဒဏ္ဍာရီထဲမှာတောင် အသေးအဖွဲကိစ္စတွေကို စိတ်ကောက်တတ်တဲ့သူလို့ နာမည်ကြီးတာလေ။”
“မဖြစ်စလောက်တွေ လာမပြောနဲ့!”
အိုဒင်သည် သူ၏ လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကွမ်ဂျီအာ သည် အကွာအဝေးကို တိုးမြှင့်ရန် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
ဇူးစ် သေဆုံးသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အရေးပေါ် အခြေအနေကြောင့်လား သို့မဟုတ် သူမ၏ စိန်ခေါ်စကားက အစွမ်းပြလိုက်ခြင်းလား မသိ၊ အိုဒင်၏ အော်ရာမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များနေသည်။
“အို… တကယ်ကို အတည်ပေါက်နဲ့ တိုက်ခိုက်တော့မှာပေါ့ ဟုတ်လား။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ စိန်ခေါ်စကားများ မလိုအပ်ခဲ့သလားဟု တွေးတောမိကာ သူမ၏ လျှို့ဝှက်ကတ်များကို ထုတ်ပြရတော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဟာ၊ တကယ်ပါပဲ။ သူမ ဒါကို သုံးရတာကို အသက်သေလောက်အောင် မုန်းသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာတော့ ငါ သေလို့ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား။”
စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည့်အတိုင်း ကွမ်ဂျီအာ သည် ဖန်ရီ (Fenrir) ၏ စွမ်းအားနှင့် သူမ၏ သားရဲဆန်သော ခွန်အားကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဒုန်း!
သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေပြီး သွေးများမှာလည်း ပူနွေးလာသည်။ သူမ၏ အစွယ်များ ရှည်ထွက်လာကာ သွားများမှာလည်း ထက်မြက်လာပြီး လက်နှင့် ခြေထောက်တို့တွင် သားရဲတို့၏ လက်သည်းများ ပေါက်လာသည်။
သူမသည် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး ခြေနှစ်ချောင်းဖြင့် မရပ်တော့ဘဲ လေးဖက်ထောက် အနေအထားသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
“အဲဒါ မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ကတ်လား။ သားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လေးဖက်ထောက်နေတာလား။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ!”
အိုဒင်၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးရှိ မြူခိုးများထဲမှ အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ကြီးမားသော မှော်စက်ဝိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရားလှံ ဂန်ဂနီယာ (Gungnir) ကို စက်ဝိုင်းအလယ်ဗဟိုသို့ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။
ဂန်ဂနီယာ၊ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပစ်မှတ်ကို မလွဲမသွေ ဖောက်ထွင်းနိုင်ပြီး အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သွားသည့် လှံ။
သူသည် ၎င်းကို မှော်စက်ဝိုင်းထဲတွင် တပ်ဆင်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော အမြောက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
ဖလက်ရှ်!
လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံစံ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အိုဒင်၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ မှော်စက်ဝိုင်းအတွင်း နာရီလက်တံကဲ့သို့ လည်ပတ်နေသည်။
ကွမ်ဂျီအာ ခုန်လိုက်သည်။ ထိုခဏချင်းမှာပင် ဂန်ဂနီယာသည် သူမ လေးဖက်ထောက်နေသည့် နေရာကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။
၎င်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် မြေပြင်တွင် စက်ဝိုင်းပုံဥမင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အပူရှိန်ကြောင့် အပေါက်၏ အနားသတ်များပင် အရည်ပျော်သွားသည်။
‘ဒါက နတ်ဘုရားလှံ ဂန်ဂနီယာပေါ့။ တစ်ချက်ထိတာနဲ့ ငါ့အတွက်တော့ အဆုံးသတ်ပဲ။’
သို့သော် ဂန်ဂနီယာသည် ပစ်မှတ်ကို မထိမချင်း မရပ်တန့်ပေ။ အနီရောင် အလင်းတန်းသည် ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းအထိ ဖောက်ထွင်းထားသော အပေါက်ထဲမှ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် လေထဲတွင် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို တစ်ဖန် လိမ်ခေါက်လိုက်သည်။ အားပြုစရာ မြေပြင်မရှိသော်လည်း သူမသည် မမြင်နိုင်သော ခြေနင်းခုံများပေါ်တွင် နင်းထားသကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။
ဂန်ဂနီယာသည် သူမနောက်သို့ မနားတမ်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေပြီး အိုဒင်သည် မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
‘သူမက အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်တဲ့ လှံကို ရှောင်နေတာလား။ ဒါ အရှိန်ကြောင့် မဟုတ်ဘူး၊ တိရစ္ဆာန်ဗီဇနဲ့ လှံရဲ့ သွားရာလမ်းကြောင်းကို ဖတ်ပြီး ရှောင်နေတာပဲ။’
ဟုတ်ပေသည်။ သူမသည် သားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အရေးမကြီးပေ။
“ငါ့လှံက မင်းရဲ့ နှလုံးသားကို မဖောက်မချင်း ရပ်တန့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို မင်း ဘယ်လောက်အထိ ရှောင်နိုင်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် အိုဒင်၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ပြန်ပြောရန် အချိန်မရှိဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးများက အိုဒင်၏ တည်နေရာကို အမြန်လိုက်ကြည့်နေသည်။
သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် စပရိန်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျုံ့သွားပြီး နောက်မှ လိုက်လာသည့် ဂန်ဂနီယာနှင့်အတူ အိုဒင်ဆီသို့ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပစ်ဝင်သွားသည်။
“ငါ့လှံကို ငါ့ကိုပြန်သုံးဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။”
အကယ်၍ သူမ ဒီလိုတွေးထားလျှင် အကြီးအကျယ် မှားယွင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။
အိုဒင်သည် သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဂန်ဂနီယာသည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။
“ငါ့လှံကို ပစ်လွှတ်ပြီးရင် ငါ့စိတ်ကြိုက် အချိန်မရွေး ပြန်ခေါ်လို့ ရတယ်။”
ကွမ်ဂျီအာ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဓားကို ခုတ်ပိုင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ဂန်ဂနီယာက တစ်ဖန် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူမ ရှောင်တိမ်း၍ မရတော့သလို ဓားဖြင့်လည်း ခုခံ၍ မရတော့ပေ။ သူမ၏ အာရုံခံစားမှုက သိရှိသွားလျှင်တောင် သူမ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဖောက်ထွင်းပြီး သေသွားလိုက်။”
ဒုန်း!
ဂန်ဂနီယာသည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိမှန်သွားပြီး သွေးနီရောင်များ စင်ထွက်သွားသည်။
အိုဒင်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သွားများကို ဖြီးကာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူမ၏ နဖူးကို ဖောက်ထွင်းလိုက်ပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဂန်ဂနီယာသည် သူမ၏ လက်မောင်းများကိုသာ ဖောက်ဝင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
လမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားခြင်းကြောင့် ဂန်ဂနီယာသည် သူမ၏ နဖူးကို မဟုတ်ဘဲ လက်မောင်းနှစ်ဖက်နှင့် ဘယ်ဘက်ပခုံးတို့ကို ဖောက်ဝင်သွားသည်။
‘သူမ သေဘေးက လွတ်သွားတာလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။ တန်းပြီး မသတ်နိုင်လိုက်တာကတော့ မျှော်လင့်မထားပေမဲ့ အဲဒီလက်တွေနဲ့ဆိုရင် သူမ ဓားကို ကောင်းကောင်း ကိုင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး…’
ကျန်ရှိသည်မှာ ဒဏ်ရာရနေသည့် သားရဲကို စနစ်တကျ အမဲလိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ဆန့်ကျင်လျက် ကွမ်ဂျီအာ သည် ဂန်ဂနီယာ ဖောက်ဝင်နေလျက်နှင့်ပင် ဆက်လက် ရွေ့လျားနေသည်။
‘သူမ… ဆက်တိုးလာနေတာလား။’
သေလောက်အောင် ဒဏ်ရာရသွားပြီးနောက် သူမ ဘာကို ထပ်ပြီး လုပ်ချင်နေတာလဲ။
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူ၏ ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုဒင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
‘သူမ လက်ထဲမှာ ဓားမပါဘူး။’
သူမ၏ လက်မောင်းများကို X ပုံစံ ကန့်လန့်ဖြတ်လိုက်ရာ သွေးများ စီးကျလာသော်လည်း သူမ အသုံးပြုနေကျ ဓားကို မတွေ့ရပေ။
ဒါဆို သူမ၏ ဓား ဘယ်ရောက်သွားသလဲ။
ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ လက်မောင်းများ ဖြာထွက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို ထင်ရှားလာစေသည်။
‘သူမ… ဓားကို ပါးစပ်နဲ့ ကိုက်ထားတာလား!’
အိုဒင်၏ အတွေးများ ထိုနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားသည်။
ဓားကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ထားသည့် ကွမ်ဂျီအာ သည် အိုဒင်၏ ကျန်ရှိနေသော မျက်လုံးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
သူ၏ အမြင်အာရုံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နာကျင်မှုများ လှိုင်းထန်လာသဖြင့် သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အာ့! မင်း… မင်းလို လူမိုက်မ!”
“မင်း မမြင်ရတော့ဘူးဆိုရင် အဲဒီ နတ်ဘုရားလှံကလည်း ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားလို့ မရတော့ဘူးလေ။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် ဓားကို ပါးစပ်မှ ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ကာ အိုဒင်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
ခရွတ်! သူမသည် အိုဒင်၏ လည်ပင်းကို ထက်မြက်သော သွားများဖြင့် ကိုက်ဖြတ်လိုက်သည်။
“ဂရူး… ငါ၊ ငါ…”
အိုဒင်သည် အမြင်အာရုံ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လူးလှိမ့်နေရင်း ကွမ်ဂျီအာ ထံသို့ အသက်ကို အရှုံးပေးလိုက်ရသည်။
သူ၏ အဖြူရောင် နတ်ဘုရားသွေးများမှာ စမ်းရေကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာပြီး မကြာမီပင် အိုဒင်၏ ရုပ်အလောင်းမှာ စာသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဖုန်မှုန့်များကဲ့သို့ လွင့်စဉ်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ထွေး။ မြင်လား၊ မင်း ဘယ်နေရာမှာ နေရမလဲဆိုတာ သိသင့်တာပေါ့။ စားလို့တောင် မကောင်းဘူး။”