ခေါင်းစဉ် - ကျွန်ုပ်တစ်ဦးတည်းသာ သိထားသော ပင်မဇာတ်ကောင်များ – အခန်း ၂၂၉
ယုဟွယွန်က နောင်တွင် သူရရှိမည့်ဆုလာဘ်ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း၏ ဌာနအသီးသီး၌ အနာဂတ်တွင် ကမ္ဘာမြေ၏ ရှယ်ယာဝေစုကို ရယူနိုင်ရန်အတွက် အစည်းအဝေးအမျိုးမျိုး ကျင်းပနေကြလေသည်။
ပင်တာဂရမ်ဌာန ချန်ရစ်ခဲ့သော လစ်လပ်သည့်နေရာကို မည်သူက ဖြည့်ဆည်းပေးမည်နည်း။
ယခုအချိန်အထိ ပုပ်သိုးနေသောသစ်သီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံခဲ့ရသည့် ကမ္ဘာမြေသည် ယခင်ကဆိုလျှင် သူတို့၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကိုသာ ခံခဲ့ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ မကြာသေးမီက ပြုလုပ်ခဲ့သော ကြီးမားသည့် ပက်ချ်အပြီးတွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း၏ တယ်လာများအတွက် ရေပန်းအစားဆုံး အာလူးလုံးကြီး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
စယ်လက်စတီနာသည် ကမ္ဘာမြေကို စိတ်ဝင်စားနေသည့် တယ်လာများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။
"ကိုယ် ဒီကို ဘာကြောင့် ခေါ်လိုက်တယ်ဆိုတာ မင်းတို့ သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ကောလာဟလအချို့ကို ကိုယ် ကြားထားလို့ပါ"
စယ်လက်စတီနာ၏ ကိုယ်ပိုင်ရုံးခန်းထဲတွင် တယ်လာနှစ်ဦး အစည်းအဝေးပြုလုပ်နေကြသည်။
သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ရုံးခန်းပိုင်ရှင်ဖြစ်သော အနီရောင်ဆံပင်နှင့် အလှဘုရား၊ ထို့ပြင် ဌာနမှူးလည်းဖြစ်သည့် စယ်လက်စတီနာပင်တည်း။
ကျန်တစ်ဦးမှာမူ သူမ၏ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူမ၏ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လေသည်။
သူ့ခေါင်းတွင် အနက်ရောင် ဝီလ်ဟမ်ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး ကိုယ်နှင့်အကျအနဖြစ်နေသော အနက်ရောင်ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူ့ကျောနောက်တွင်လည်း အနီရောင်ဝတ်ရုံကြီး လွှင့်ပျံနေပြီး ခေတ်သစ်ဥရောပမှ မှူးမတ်တစ်ဦးနှင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးတို့၏ ပုံစံမျိုးကို ပေါ်လွင်စေသည်။
သူကား ကောင်းကင်ဘုံသတ္တဝါဌာန၏ မန်နေဂျာဖြစ်သော ရိုမူလက်ဆစ်ပင်တည်း။
သူသည်ပင် စယ်လက်စတီနာ ကမ္ဘာမြေသို့ စေလွှတ်မည့်သူ ဖြစ်ပေသည်။
"ဘာကြီးလဲ!"
သို့သော်လည်း စယ်လက်စတီနာ၏ စကားများကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခဲ့သော ရိုမူလက်ဆစ်မှာ သူ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံစံနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည့် အံ့အားသင့်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။
"ကျွန်တော် အဲဒါမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး!"
"ဟေ့! ကိုယ်ပြောပြီးသားလေ!"
လေထုကို တည်ငြိမ်အောင် ဖန်တီးရန် ကြိုးစားနေသော စယ်လက်စတီနာမှာ ဒေါသထွက်လာရုံမှလွဲ၍ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ဆောင့်ထိုးကာ သူမ၏ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်လေသည်။
ထိုအခါမှသာ ရိုမူလက်ဆစ်က တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။
"အဲဒါကို စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း၊ ဗျူရိုရှေ့က အရိပ်အမြွက် ပေးဖူးသားပဲနော်?"
"ပြီးတော့ော?"
"အို၊ အို မလုပ်နဲ့! ပေးဖူးတယ်! ပေးဖူးတယ်! ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး တင်းထားတဲ့ လက်သီးကို ဖြေလျှော့ပေးပါ!"
"ဟူး။"
စယ်လက်စတီနာသည် သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ တင်းထားမိသော လက်သီးကို ပြန်လည်ဖြေလျှော့လိုက်သည်။
သူ့နှင့် စကားပြောရတိုင်း အမြဲတမ်းလိုလို ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်နေတတ်သည်။
ရိုမူလက်ဆစ်ဆိုသည့်ကောင်မှာ သူ၏အပြင်ပန်းပုံစံနှင့် အပေါစားဆန်သော အပြုအမူ၊ စကားပြောဆိုပုံတို့ကြားတွင် ကွာဟချက်ကြီးမားလှသည့် လူစားမျိုးဖြစ်ပြီး သူမအနေဖြင့် မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့်ပင် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လာရသည်မှာ အကြိမ်ကြိမ်ပင်။
'ဒါပေမဲ့လည်း ဟေ့ကောင်က အရည်အချင်းကတော့ တကယ်ကောင်းတာပဲလေ။'
သူက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလို့ သူမက ဤကောင်ကို ခေါ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် မဟုတ်လော၊ သို့ဆိုလျှင် အဆုံးတွင် ၎င်းမှာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုပင် မဟုတ်ပေဘူးလား။
ယင်းက ဆိုလိုသည်မှာ သူထံမှ သူမ ရရှိလာသမျှသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖိစီးမှုအားလုံးသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှားပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုသို့သော ရူးကြောင်ကြောင်လူမျိုးများထဲတွင်မှ အထူးတလည် ရူးကြောင်နေသည့် ဤကောင်ကို ဤအခြေအနေအား လက်ခံလာအောင် သူမ မည်သို့စည်းရုံးရမည်နည်း။
စယ်လက်စတီနာ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ရိုမူလက်ဆစ်က သူ၏လက်ချောင်းများကို ထောင်ကာ ကြိုတင်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
"ကဲပါ၊ ဘာကြောင့် ကမ္ဘာမြေကို သွားရမယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် သိလောက်ပါတယ်။ မကြာသေးခင်က အမြင့်ဆုံးဈေးနှုန်းကို ရောက်ရှိနေတဲ့ ကမ္ဘာဖြစ်နေလို့ မဟုတ်လား? ဒါကြောင့် လစ်လပ်နေတဲ့နေရာကို တိုးဝင်ပြီး ဦးဆောင်သူရဲ့အသာစီးရမှုကို ရယူချင်တာပေါ့"
"မှန်တယ်။ မင်း ကောင်းကောင်းသိသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဦးဆောင်သူရဲ့အသာစီးရမှု မဟုတ်ဘူး။ ဝင်သွားနှင့်ပြီးသား လူအချို့တောင် ရှိနေပြီ"
"ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ဘယ်လိုအဖွဲ့အစည်းမှ မရှိသေးဘူးလေ။ ကမ္ဘာမြေဆိုတာ စွန့်ပစ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီး မဟုတ်လား? အဲဒီမှာ ဘော့စ်အဖြစ် လုပ်ခဲ့တဲ့ ပင်တာဂရမ်က ဒီကိစ္စကြောင့် လုံးဝကို ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီလေ"
"အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် သူတို့ရဲ့သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို လျစ်လျူရှုလို့ မရဘူး။ သူတို့က အချို့ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့ပေမဲ့ အကောင်းစားလူတွေကတော့ ကျန်နေသေးတယ်"
"ဒါပေမဲ့ သူတို့ သွားတွေ ကျွတ်ကုန်ပြီလေ။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို အဲဒီကို စေလွှတ်ချင်တာပေါ့?"
"ဘာလဲ။ ပြဿနာ ရှိလို့လား?"
"မရှိပါဘူး။ ဟိုလေ..."
"ရိုးရိုးသားသား ပြောစမ်း။ ဘာလဲ။ ကိုယ်က မင်းကို စားပစ်မယ်လို့ ထင်နေလို့လား?"
"စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကြီး..."
"အဲဒါကို ထပ်ပြောစမ်းပါဦး?"
"အာ၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က တကယ်... အား!"
အဆုံးတွင်တော့ ရိုမူလက်ဆစ်မှာ ခေါင်းကို ထုနှက်ခံလိုက်ရလေသည်။
သူ၏ ကြိတ်ချေခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသော ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း စယ်လက်စတီနာက အေးစက်စက်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ရား။ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကောင်ကို ရွေးမိသွားပါလိမ့်?"
"ဗျူရိုရဲ့ အမှားလေ။ ဗျူရိုပဲ ဖြေရှင်းရမှာပေါ့"
"အဲဒီပါးစပ်နဲ့ပဲ အခုလို ပြောထွက်တာလား?"
စယ်လက်စတီနာမှာ သူ့ကို ထပ်ပြီး ရိုက်ချင်စိတ်တောင် မရှိတော့ပေ။
ဤနေရာတွင် အချိန်ဖြုန်းနေမည့်အစား သူ့ကို ကမ္ဘာမြေသို့ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး စေလွှတ်လိုက်ခြင်းက သူမ၏စိတ်ကျန်းမာရေးအတွက် ပို၍ကောင်းပေလိမ့်မည်။
"အခြားဌာနတွေကလည်း သူတို့ရဲ့လူအင်အားရွေးချယ်မှုကို ပြီးစီးသွားကြပြီဖြစ်ပြီး စေလွှတ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ။ ငါတို့က နောက်ဆုံးပဲ"
"ဒါဆိုရင် သူတို့လည်း အဲဒါကို စောင့်ကြည့်နေကြတာပေါ့?"
"သေချာပေါက်ပေါ့"
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းတွင် စုစုပေါင်း ဌာနရှစ်ခု ရှိသည်။
မူလက ထိုထက်ပို၍ များပြားသော ဌာနများ ရှိခဲ့သော်လည်း အချို့မှာ စွမ်းဆောင်ရည်ညံ့ဖျင်းခြင်းကြောင့် ဖျက်သိမ်းခံခဲ့ရပြီး၊ အချို့မှာမူ နိုင်ငံရေးအရ ရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် အခြားဌာနများနှင့် ပူးပေါင်းသွားခဲ့ရကာ သို့တည်းမဟုတ် ဌာနအသစ်များ ဖန်တီးခံခဲ့ရသည်။
ထိုသို့သော မငြိမ်မသက် ပြောင်းလဲမှုကြီးများက ယခုကဲ့သို့ ဌာနရှစ်ခုပါဝင်သော စနစ်တစ်ခုအဖြစ် အခြေကျသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းအတွင်း၌ 'ရှီဟွာပါပူ' (ဌာနရှစ်ခု) ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ပထမဌာန - ထျန်ဂန်တိကျီ ဒုတိယဌာန - ဟေလို တတိယဌာန - ပင်တာဂရမ် စတုတ္ထဌာန - ကောင်းကင်ဘင်း ပဉ္စမဌာန - ကြယ်ရှာဖွေသူ ဆဋ္ဌမဌာန - လျိုရှင်းကွမ်းချွန်း သတ္တမဌာန - ပရိုမီးနင်းစ် အဋ္ဌမဌာန - အိုဖီယူကပ်စ်
ထိုထဲတွင် ကမ္ဘာမြေကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့သော ပင်တာဂရမ်သည် ၎င်း၏ရာထူးနေရာ အားနည်းသွားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိနေသော ဌာနခုနစ်ခုက ထိုလစ်လပ်နေသည့်နေရာကို တပ်မက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
လောလောဆယ်တွင်မူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မထိပါးကြရန်နှင့် မန်နေဂျာ သို့မဟုတ် ဒုတိယမန်နေဂျာ တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးထက်ပို၍ မစေလွှတ်ကြရန် သဘောတူညီထားကြသော်လည်း၊ စာချုပ်ဖြင့် လက်မှတ်ရေးထိုးထားခြင်းမရှိသည့် နှုတ်ကတိသစ္စာကို မည်သူက ယုံကြည်ဝံ့မည်နည်း။
"ကိုယ်က မင်းကို အဲဒီကို စေလွှတ်ရတာ အဲဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ။ မင်းရဲ့ပုံစံက သိပ်မကောင်းလှပေမဲ့ အမှုဆောင်တွေထဲမှာတော့ မင်းက အစွမ်းအထက်ဆုံး အရည်အချင်းရှိတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကိုယ်က မင်းကို စေလွှတ်နေတာ"
"ဗျာ? ကျွန်တော့်ပုံစံက ဘာဖြစ်လို့လဲ? ကျွန်တော့်ပုံစံက အရည်အချင်းထက်စာရင် ပိုကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တာပဲ"
"အလကား မပြောနဲ့"
ဌာနမှူး၏ စူးရှသော ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကြောင့် ရိုမူလက်ဆစ်မှာ သနားစရာကောင်းသော အမျိုးသမီးဇာတ်ကောင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ပုံကျသွားလေသည်။
"ဟင့်အင်း၊ ဗျူရိုက အရမ်းဆိုးတာပဲ"
"ရပ်လိုက်တော့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို အဲဒါကြောင့် စေလွှတ်တာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကိုပဲ မှတ်ထားလိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့။ နားလည်ပါပြီ။ ဒါနဲ့များ ကျွန်တော် သတိထားရမယ့်အရာတွေ ရှိသေးလား? ရှီဝါဘက်ကို မသွားတာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ လက်စွမ်းကျသွားနိုင်တယ်"
"စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ မင်း လုပ်ချင်သလိုသာ လုပ်ပါ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက မင်းစကားကို နားထောင်မယ့်အမျိုးအစားမှ မဟုတ်တာ၊ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား?"
"အိုကွယ်။ ဘော့စ်ကလည်း ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်းသိနေပါလား?"
"တစ်ခုခု သတိပေးရမယ်ဆိုရင်တော့ တခြားလူတွေကို သတိထားဖို့ပါပဲ"
"တခြားလူတွေ ဟုတ်စ? ဆိုလိုတာက..."
"အိတ်ဇိုဒပ်စ်နဲ့ ဝမ်းနည်းစရာအုပ်စု (Tragedy Faction) တို့ပဲ။ သူတို့လည်း ဒီကိစ္စကို အကြောင်းပြပြီး ကမ္ဘာမြေကို စတင်စိတ်ဝင်စားလာကြပြီ"
စယ်လက်စတီနာသည် သူမ၏ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ကျောမှီချလိုက်ကာ ခြေတစ်ဖက်ကို ချိတ်တင်လိုက်ပြီး သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းလိုက်သည်။
"မင်း သူတို့နဲ့ အရင်ကလည်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖူးတယ်နော်၊ ဒါကြောင့် ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို မင်း သိပါတယ်လို့ ကိုယ်က ယုံကြည်ပါတယ်"
အမြဲတမ်း ပြန်လည်ပါးစပ်ဖွာတတ်သော ရိုမူလက်ဆစ်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့လေသည်။
***
တွေးခေါ်မှုကမ္ဘာ (Thought World) ၏ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်ပျက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသူများအတွက် အထိမ်းအမှတ် ဝမ်းနည်းခြင်းအခမ်းအနားကြီးတစ်ခု ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့အနေဖြင့် ထိုအထဲတွင်သာ နစ်မြုပ်နေကြခြင်းတော့ မရှိခဲ့ပေ။
ဂျီးနက်ဆစ်စနစ်က သူတို့ကို လုံလောက်စွာ သတိပေးပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အဆုံးတွင်တော့ ၎င်းကို လက်မခံဘဲ ယခင်အတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသူများမှာ ကန့်သတ်ချက်အတွင်းရှိ လူသားများပင် ဖြစ်ကြသည်။
အစိုးရနှင့် အသင်းအဖွဲ့တို့က တွေးခေါ်မှုကမ္ဘာကို ပိတ်ပစ်ရန်အတွက် ချက်ချင်းပင် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခဲ့ကြသည်။
"ဒါက ဂျီးနက်ဆစ်စနစ်ရဲ့ သတိပေးချက် ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာကို တိတိကျကျ ပြသနေတာပဲ။ ဒီအချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တဲ့ တွေးခေါ်မှုကမ္ဘာက ရူးသွပ်လာပြီး ငါတို့ရဲ့မြေယာတွေကို တိုက်စားသွားခဲ့ပြီ။ ဒီအတိုင်း ဆက်ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"
"မှန်တယ်။ တစ်ခါ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီ။ ဒါ နောက်တစ်ကြိမ် မဖြစ်လာဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ? လူတွေက ကြောက်နေကြတယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် လူမှုရေးအရ ထိတ်လန့်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်"
သို့သော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက် အမြင်သဘောထားရှိသူများလည်း ရှိနေခဲ့ကြသည်။
အခြားတစ်ဖက်၏ အဆိုပြုချက်မှာ စံပြဆန်လွန်းလှပြီး ၎င်းတို့အနေဖြင့် မိမိတို့ရှေ့မှ လက်တွေ့အရှိတရားကိုသာ ကြည့်သင့်သည်ဟု သူတို့က ဆိုကြသည်။
'တွေးခေါ်မှုကမ္ဘာကို ရုတ်တရက်ကြီး ပိတ်ပစ်လိုက်ဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ မေ့သွားကြပြီလား? ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးမှာ တွေးခေါ်မှုကမ္ဘာရဲ့ ဘေးထွက်ပစ္စည်းတွေက ဘယ်လောက်အထိ အစိတ်အပိုင်းကြီးမားနေလဲဆိုတာကိုလေ။ ငါတို့က ရွှေဥစားတဲ့ဘဲရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖြတ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာနဲ့ အတူတူပဲ။'
'ဒါက မှန်တယ်။ တဖန်၊ အခု တိုက်ခိုက်ကြဦးတော့ စုဆောင်းသူတွေက သူတို့ရဲ့အသက်ကို ရဲရဲစွန့်ပြီး တိုက်ကြမှာလား? ပြီးတော့ ငါတို့နိုင်ငံမှာ ရှင်းလင်းပြီးသားမဖြစ်သေးတဲ့ တွေးခေါ်မှုကမ္ဘာတွေက ဂဏန်းသုံးလုံးထက်ကို ပိုနေတယ်။ ဘယ်တော့မှ အကုန်ရှင်းထုတ်နိုင်မှာလဲ?'
ကြီးမားသော ညီလာခံခန်းမကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ အမြင်သဘောထားများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
အသင်းအဖွဲ့လိုလားသော အုပ်စုနှင့် လူမျိုးစုလိုလားသော အုပ်စုနှစ်ခုစလုံးတွင် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေကြသည်။ သို့သော် ခိုင်လုံခြင်းချင်းမှာ အတူတူတော့ မဟုတ်ပေ။
သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောနှောသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
"လူတွေ သေဆုံးခဲ့ကြရပြီ! လူတွေက ကြောက်နေကြပြီ! အချိန်ကိုက်ဗုံးတစ်လုံးလို ဖြစ်နေတဲ့ တွေးခေါ်မှုကမ္ဘာကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားချင်သေးလို့လား?"
"ဆင်ခြင်တုံတရားရှိကြစမ်းပါ၊ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိကြစမ်းပါ! အခု ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် လုပ်အားတွေ လိုအပ်လဲဆိုတာ မင်းတို့ သိရဲ့လား? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်မယ်ပဲ ဆိုပါစို့။ ဒါဆို သူတို့ထဲက ဘယ်လောက်များများ သေဆုံးသွားမလဲဆိုတာရော စဉ်းစားဖူးကြရဲ့လား?"
"ဒါဆို ငါတို့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းချင်လို့လဲ? ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ရမှာလား? ဒီအတိုင်းသာ ထားခဲ့ရင် ဖြစ်လာမယ့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတွေကို စဉ်းစားကြည့်ကြစမ်းပါ! နောက်ထပ် ထွက်ပြေးမှုတစ်ခု ထပ်ဖြစ်လာရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? အဲဒီအခါကျရင် သေနတ်ဆွဲပြီး ထွက်တိုက်ကြမှာလား? တာဝန်မယူနိုင်တဲ့ စကားတွေကို မပြောကြစမ်းနဲ့!"
"ဟေ့! ငါတို့က ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမယ်လို့ မပြောခဲ့ပါဘူး! အခုချက်ချင်း လုပ်ဖို့ ခက်ခဲနေသေးတယ်လို့ပဲ ပြောတာပါ! ဘာမဆို အစအဆုံး အစဉ်အတိုင်း ရှိပါတယ်! အဲဒီလို မလုပ်ဘဲနဲ့ ဘာကိုများ လုပ်လို့ရနိုင်မှာလဲ!"
"မင်းတို့က လူမျိုးစုဆီကနေ လာဘ်ငွေယူထားကြလို့ ဖြစ်မှာပေါ့!"
"ဘာလဲ?! ပြောစရာရှိတာတွေ ကုန်အောင် ပြောပြီးပြီလား?!"
"တော်ကြတော့! ဘာလို့လဲ!"
အချို့သော အခြေအနေများတွင်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့မှာ ကော်လံဆွဲကာ အချင်းချင်းပင် ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အထက်အရာရှိများက စားပွဲဝိုင်းတွင် အငြင်းပွားနေကြချိန်၌ အခြားသူများမှာမူ လက်ပိုက်ထိုင်ကြည့်နေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။
အထူးသဖြင့် စုဆောင်းသူများပင် ဖြစ်သည်။
စုဆောင်းသူများသည် ထိုဘေးအန္တရာယ်ဆိုးကြီးကို အဖြစ်အပျက်နေရာတွင် ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ရွေးချယ်စရာများမှာ နှစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
သူတို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကြဦးမည်လော?
သို့တည်းမဟုတ် ရှိနေသည့်နေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်လိုက်ကြတော့မည်လော?
"ဒီလိုဆက်သွားလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ? ငါတို့က စုဆောင်းသူတွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြပေမဲ့ ဖန်တန့်ကောင်တွေကို ကြောက်လို့ အနားယူရတော့မှာလား?"
"အရင်ကထက်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်။ အဲဒီကျိန်စာသင့် နယ်နိမိတ်မျဉ်းကြီးကြောင့်သာ မဟုတ်ရင်၊ ပိုပြီး ဖမ်းဆီးချင်ပေမဲ့ ငါတို့က ထိန်းချုပ်ပြီး ပြန်လာခဲ့ရတာလေ။"
"ရှင်းလင်းလိုက်လို့ ပျောက်ကွယ်သွားရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ပိုင်းမှာ အသစ်တွေ ထပ်ပေါ်လာဦးမယ်လို့ သူတို့ပြောတာပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်း ငြိမ်နေရင်တော့ လူတွေ သေဆုံးနိုင်ဆဲပဲ..."
သူတို့အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်ရမည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းလာကြရင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ရာကို သူတို့ သဘောပေါက်လာခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် စုဆောင်းသူများအဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသနည်း၊ နှင့် စုဆောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်လာခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အဘယ်နည်းဟူသည်ကိုပင်။
ထို့ပြင် ဤဒုတိယမြောက် ဖန်တန့်ကောင်များ၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်က စုဆောင်းသူများအား ကြီးမားသောဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။
ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုစိတ်ရှိကြသော စုဆောင်းသူများသည် မိမိတို့၏ဆန္ဒချင်း တူညီကြသူများနှင့်အတူ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို စတင်ဖွဲ့စည်းလာခဲ့ကြသည်။
သူတို့အတွက် လူမျိုးစု သို့မဟုတ် စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့အစည်းများ မလိုအပ်ခဲ့ပေ။
သူတို့ကို လှုံ့ဆော်နိုင်သူမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့၏တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မှာ တွေးခေါ်မှုကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့သည် လူသားများအဖြစ် မွေးဖွားလာကြပြီး၊ စုဆောင်းသူများအဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။
ပုံပြင်များကို စုဆောင်းခဲ့ကြသူများသည် စုဆောင်းသူဟူသော အမည်နာမကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ကိုယ်သူတို့ လမ်းလျှောက်သူများ (Walkers) ဟု ခေါ်ဆိုကြတော့သည်။
ထို့ပြင်။
လမ်းလျှောက်သူများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့်အတူ၊ တယ်လာအသစ်များသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွင်းကာ ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသည်။
ကမ္ဘာမြေ၏ မုန့်ပြားကြီးမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့ပြီး၊ ရွှေဥများ အပ်နှင်းနေခဲ့ကြသည့် ပင်တာဂရမ် အဖွဲ့ဝင်များ၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိနေသော ဌာနခုနစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာကြသည့် တယ်လာများနှင့် မည်သည့်ဌာနနှင့်မျှ သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိသော တယ်လာအချို့မှာမူ စည်းစိမ်ဥစ္စာချမ်းသာကြွယ်ဝလာစေရန် အိပ်မက်ကိုယ်စီဖြင့် မည်သို့ပင်ဆိုစေ တိုးဝင်ရှာဖွေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ၎င်းတို့အတွက် လစ်လပ်နေရာများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။
ပြဿနာမှာ လစ်လပ်နေရာများလွန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအထဲတွင်။
ကောင်းကင်ယံ၏ မြင့်မားသောနေရာတစ်ခုမှနေ၍ အောက်ကမ္ဘာ၏ရှုခင်းများကို ငေးကြည့်နေခဲ့သော ရိုမူလက်ဆစ်မှာ မနီးမဝေးမှ လာနေသော မနှစ်မြို့ဖွယ် လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည့်အတွက် သူ၏ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် တယ်လာ အမျိုးအစား နှစ်မျိုး ရှိနေခဲ့သည်။
အုပ်စုတစ်စုမှာ မည်းနက်သောဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ကာ သူတို့၏အထောက်အထားများကို ဖုံးကွယ်ထားကြသော တယ်လာများ ဖြစ်ကြသည်။
နောက်အုပ်စုတစ်စုမှာမူ ထူးဆန်းသောမျက်နှာဖုံးများနှင့် ကိုယ်ထည်ကြီးမားသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသော တယ်လာများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် တူညီသောလူမျိုးစုဝင်များဟု မခေါ်ဆိုနိုင်ကြသော ထိုအုပ်စုနှစ်စုမှာ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း၏ ရန်သူဟောင်းကြီးများ ဖြစ်ကြသည့် အိတ်ဇိုဒပ်စ်နှင့် ဟာသပညာရှင်များ (Comedians) ဟူသော အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုမှ ဖြစ်ကြသည်။
ရိုမူလက်ဆစ်က ဌာနမှူး၏ စကားမှာ မှန်ကန်ကြောင်း တွေးတောမိရင်း အောက်ကမ္ဘာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သော သူ၏ပထမဆုံး စာချုပ်ပါလူကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
သူတို့ အဓိကထား ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်မှာ အခြားသူများထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ရှိကြသူများပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့မှာ လမ်းလျှောက်သူများ (Walkers) ပင်တည်း။
***
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် စကြဝဠာအတွင်း၌ လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။
၎င်းတို့မှာ အုပ်စုဖွဲ့နေကြခြင်း မရှိဘဲ တစ်ဦးတစီသာ ရွေ့လျားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့နှင့် သင့်လျော်မည့်နေရာကို ရှာဖွေနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ပုံပြင်များ ကြွယ်ဝသောနေရာ။
ပုံပြင်များစွာ စုဝေးရာနေရာ။
အခြားသူများထက် ပရိသတ်အများဆုံးရှိရာနေရာ။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာနှင့် ဟိုက်ဘရစ်စနစ်၏ ဒေသတစ်ခုလုံးကို လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် မတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ကြပေ။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် သူတို့ဘာကို ရှာဖွေနေကြသည်ကိုပင် မသိကြပေ။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများတွင် ဆန္ဒသဘောထားဟူ၍ မရှိကြပေ။
သူတို့မှာ မွေးရာပါ အသိဗီဇအတိုင်းသာ ရွေ့လျားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့မှာ အသက်ရှိဇီဝများ မဟုတ်ကြဘဲ သဘောတရားရေးရာ အမျိုးအစားတစ်ခုနှင့် ပိုမိုနီးစပ်ကြပေသည်။
ထိုစဉ် တစ်နေ့သောအခါ၌တည်း။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ဤဟိုက်ဘရစ်စနစ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော စီးကြောင်းတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အခြားသူများ၏မျက်စိတွင် မမြင်နိုင်ကြသော ရေတွက်၍မရနိုင်သော စာသားများသည် ဂယ်လက်ဆီကဲ့သို့ ကြီးမားသောမြစ်ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ တစ်ဖက်သို့ စီးဆင်းသွားခဲ့ကြသည်။
၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော ပုံပြင်တစ်ခု မွေးဖွားလာတော့မည်ကို ပြသနေသော နိမိတ်လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ထိုစီးကြောင်းကို အာရုံခံမိကြသည်။ ထို့ပြင် ၎င်း၏အဆုံးသတ်တွင် ရင်းနှီးနေသော စွမ်းအင်တစ်ခုကိုပါ ခံစားမိလိုက်ကြသည်။
၎င်းမှာ သူတို့၏စွမ်းအင်နှင့် ဆင်တူယိုးမှား ဖြစ်ပြီး၊ အရာရာထက် ပိုမို၍ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
လူတို့၏မျက်စိတွင် မမြင်နိုင်ကြသော သဘောတရားရေးရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကြီး။
တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း၊ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာမြေဆီသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြလေသည်။