ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 212: | NovelPing

အနီးအနားက အမှုဆောင်ရုံးခန်းထဲက အဆီတဝင်းဝင်းနဲ့ လူကြီးတွေက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ကျတော့ အရမ်းနှေးကွေးလွန်းတယ်။

ဂါလီယက်ဇ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်ပေမဲ့ သူ့ကို အချိန်အကြာကြီး သိကျွမ်းလာခဲ့တဲ့ ဆယ်လက်စတီနာကတော့ သူ ဘယ်လောက်အထိ အလေးအနက်ထားနေတယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိနေပါတယ်။

သူမလည်း သူ့လိုပဲ ခံစားနေရတာပါပဲ။

ဗဟိုရုံးချုပ်က ကမ္ဘာမြေရဲ့ အကဲဖြတ်မှုကို ရုတ်တရက် အဆင့်နှစ်ဆင့် တိုးမြှင့်လိုက်တယ်တဲ့လား။

ဘာတွေများ ဖြစ်နေလို့လဲ။

" ဂါလီယက်ဇ်၊ ရှင် ဒါဟာ ဖောင်ဒေးရှင်းနဲ့ ဘာမဆို ပတ်သက်နေတယ်လို့ ထင်လား။"

" ငါ့မှာ ခိုင်မာတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတော့ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတော့ အတော်များတယ်လို့ ထင်တယ်။"

" ဒါဆိုရင် ဒါဟာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့။"

ဂျက်နက်ဆစ် ဖောင်ဒေးရှင်း။

သူတို့က ဖောင်ဒေးရှင်းအကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြပေမဲ့ ဒီအခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တယ်လာ နှစ်ဦးတောင်မှ အဲ့ဒီအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အမှန်တကယ် ပုံစံမှန်ကို ကောင်းကောင်း မသိကြပါဘူး။

သူတို့သိထားတာက ဖောင်ဒေးရှင်းက ဂျက်နက်ဆစ် စနစ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ဟိုက်ဘရစ်နယ်မြေမှာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖြန့်ကျက်ခဲ့တယ်ဆိုတာနဲ့ မဟာကြယ်တာရာကြီးတွေတောင်မှ အဲ့ဒါကို မကစားရဲကြဘူးဆိုတာပါပဲ။

ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ကလည်း... ဖောင်ဒေးရှင်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှု အနည်းငယ် ခံခဲ့ရဖူးတယ်ဆိုတာပါပဲ။

ဖောင်ဒေးရှင်းဆိုတာ ကြီးမားတဲ့ အာဏာစက်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အုပ်စုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ဒါရိုက်တာအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေကြတဲ့ သူတို့နှစ်ဦးတောင်မှ အဲ့ဒီအဖွဲ့အစည်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မျက်နှာစာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပါဘူး။

" ကမ္ဘာမြေမှာ တကယ်ပဲ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အလားအလာတွေ ရှိနေလို့ သူတို့ စိတ်ဝင်စားနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

တကယ်တော့ ဒီအကြောင်းအရာက အရင်တုန်းကလည်း တစ်ခါတလေ ရောက်လာဖူးတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုပါပဲ။

ကမ္ဘာမြေဟာ ပစ္စည်းဥစ္စာနယ်မြေဘဝကတည်းက ကြယ်တာရာအမျိုးမျိုးဆီကနေ ပုံပြင်မျိုးစေ့ အမြောက်အမြားကို လက်ခံရရှိခဲ့တဲ့ မြေသြဇာကောင်းမွန်တဲ့ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

တကယ်တော့ ကမ္ဘာ့ရှည်လျားလှတဲ့ လူသားသမီးစဉ်ဆက် ရာဇဝင်တစ်လျှောက်မှာ ကမ္ဘာမြေဟာ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ပုံပြင်အမျိုးမျိုး ပွင့်လန်းခဲ့တာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာမြေက လူသားတွေရဲ့ ပေါ့ဆတဲ့ သဘောထားတွေကြောင့် လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကနေ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့တာပါ။

ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲ လန်းဆန်းနေပါစေ၊ အကောင်းဆုံး မသုံးတတ်ဘူးဆိုရင် ဝိညာဉ်တွေရဲ့ အရသာခံဖူးကို ကျေနပ်စေနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ကမ္ဘာမြေက အဲ့ဒီလိုနဲ့ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ မေ့လျော့ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာပါပဲ။

ကမ္ဘာမြေရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်က တယ်လာ တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း။

ဝိညာဉ်တွေက ကြယ်တံခွန်တစ်ခုလို ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အဲ့ဒီပါရမီရှင်ကြောင့် ကမ္ဘာမြေကို ပြန်လည် အာရုံစိုက်လာကြပါတော့တယ်။

" လူတစ်ယောက်တည်းက အရာရာကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ယုံတောင်မယုံနိုင်ဘူး။"

" ကဲ၊ ရလဒ်တွေကို ကြည့်လိုက်ရင်တော့ သေချာပေါက် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေတာပဲ။ ဘော့စ်၊ ရှင် သူရဲ့ အစစ်အမှန် အထောက်အထားက ဘာဖြစ်မယ်လို့ ထင်လဲ။"

" ငါလည်း မသိဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ မူလအစကိုတောင် ကောင်းကောင်း မသိသေးတာပဲ၊ တခြားသူတွေအကြောင်းကို ပိုပြီး မပြောတော့ပါဘူး။"

" သူက အငယ်ဆုံး မန်နေဂျာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သူကတော့ နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ဒါရိုက်တာအဆင့်ကို အလွယ်တကူ ရောက်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သူ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရဖို့ ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ချေ များတယ်ဆိုတာကိုလည်း ပြနေတာပဲ။ ဒီတစ်ခါမှာ သူက အကြည့်တွေ အများကြီးကို ဆွဲဆောင်မိသွားပြီလေ။"

ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ရဲ့ နယ်ပယ်က ဘယ်လောက်အထိ ရက်စက်ပြီး ပြင်းထန်လဲဆိုတာ ဆယ်လက်စတီနာ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။

သူမဟာ ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အရပ်ထက် ပိုရှည်တဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရေးလို့ရလောက်အောင်အထိ အကိုင်းအခက် ရှစ်ခုထဲက မိုင်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ အရာရာကို ကြိုးစားဖြတ်သန်းခဲ့ရတာပါ။

အဲ့ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ယူဟွန်းကတော့ အလွန်ထူထဲတဲ့ ကွန်ကရစ်ခဲကို ဖောက်ထွက်ပြီး ပွင့်ထွက်လာတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်လို သူ့ရဲ့နာမည်ကို ဖန်တီးပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။

သူက လှပစွာ ပွင့်လန်းလာခဲ့ပေမဲ့ အခုထိတော့ စိတ်အေးလက်အေး အနားယူလို့ မရသေးပါဘူး။

အထူးသဖြင့် ယူဟွန်းမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် အသင်းအဖွဲ့ ဒါမှမဟုတ် ခိုလှုံစရာ နေရာလေးတောင် မရှိသေးတာကြောင့် ပိုလို့တောင် ဆိုးပါတယ်။

" သူ မကြာခင် အကူအညီလိုတော့မှာပဲ။"

" မင်းလည်း အဲ့ဒီအကြောင်းကို တွေးနေတာပဲလား။ တကယ်တော့ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ငါ မင်းကို ဒီကို ခေါ်လိုက်တာလေ။"

ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပေမဲ့ သူတို့က ယူဟွန်းကို အလွယ်တကူ လက်မလွှတ်ရလောက်အောင်အထိ ရင်းနှီးလာခဲ့ကြပါပြီ။

သူတို့သာ ငြင်းဆိုနေရင်တောင်မှ သူတို့ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဘယ်သူမဆို ယူဟွန်းက သူတို့ဘက်မှာ ရှိနေတယ်လို့ပဲ တွေးထင်ကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ကလည်း သူ့ကို အလွယ်တကူ တွန်းထုတ်ပစ်လို့ မရပါဘူး။

အဲ့ဒီအစား သူတို့ရဲ့ လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး သူ့ကို ဖက်တွယ်ထားကြတာက ပိုကောင်းပါတယ်။

" ဟို... သူက အဲ့ဒီလို လက်ခံလွယ်တဲ့ လူစားမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ ဖယ်ထားလိုက်ဦးပေါ့။"

ဆယ်လက်စတီနာက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

သူမ အကျပ်အတည်းကို သဘာဝကျကျ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ယူဟွန်းက သူမ ထိန်းချုပ်လို့ မရနိုင်လောက်အောင်ကို ကြီးမားလွန်းနေပါပြီ။ သူက ဆက်လက် ကြီးထွားနေဆဲဖြစ်ပြီး အနာဂတ်မှာ သူ ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို သူမ တွေးမိနေပါတယ်။

အနာဂတ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်းနဲ့ သူ့နဲ့ ကြိုတင်ပြီး တန်းတူညီမျှတဲ့ မိတ်ဖက် ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်လို့တောင် သူမ တွေးမိခဲ့ပါတယ်။

ဆယ်လက်စတီနာက အချက်အလက်တွေကို ဂါလီယက်ဇ်ဆီကို ပြန်တွန်းပို့လိုက်ပါတယ်။

" သူ့အကြောင်း ပြောနေတာကို ဒီတင် ရပ်လိုက်ကြရအောင်။ ရှင့်မှာ ငါ့ကို ဒီအကြောင်းတွေ ပြောပြရတဲ့ တခြား ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေတယ် မဟုတ်လား။ ငါ အားလုံးကို သိပါတယ်။"

" အင်းလေ။ မင်းက ဉာဏ်ကောင်းတော့ ငါ ဘာပြောချင်နေလဲဆိုတာကို မင်း သိမှာပါ။"

" အင်း... ဒါဆိုရင် အဲ့ဒါက အဲ့ဒါလား။"

ဆယ်လက်စတီနာက ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်ပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်ကို မှီချလိုက်ပါတယ်။

ရှားမတ် ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီး ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ ကမ္ဘာမြေမှာ ကွာဟချက် ကြီးမားစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ပါတယ်။ ပင်တာဂရမ် ဌာနက အကြီးတန်း မန်နေဂျာတစ်ဦးနဲ့အတူ အဖွဲ့ဝင်အချို့လည်း ဝန်ထမ်း အပြောင်းအလဲတွေ လုပ်ခဲ့ရပါတယ်။

ပြီးတော့ ကမ္ဘာမြေရဲ့ တန်ဖိုးကလည်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး လေထဲမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ တွဲလောင်းကျနေတဲ့ သစ်သီးတစ်လုံးလို ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

" ငါတို့ဌာနကော ကမ္ဘာမြေဆီကနေ ဇွန်းတစ်ဇွန်းစာလောက် ရအောင် ဝင်ယူဖို့ ကြိုးစားသင့်လား။"

" အခွင့်အရေးရှိရင် အခုပဲ လုပ်ရမယ်။ အခု မလုပ်ဘူးဆိုရင် ဟိုးတုန်းက အကြီးမားဆုံး အပိုင်းကို ယူထားခဲ့တဲ့ ပင်တာဂရမ် ယိုင်နဲ့သွားပြီး ကွာဟချက် ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာမှ နောက်မှ ဝင်တိုးဖို့ဆိုတာ မလွယ်တော့ဘူးလေ။"

" တခြားဌာနတွေလည်း အခုလောက်ဆိုရင် ပြင်ဆင်နေကြလောက်ပြီ မဟုတ်လား။"

" သူတို့ရဲ့ မန်နေဂျာတွေက ဖဲရိုက်ပြီး ရာထူးရလာတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်ပေါ့လေ။"

" ဟူး။"

ဆယ်လက်စတီနာက ခေါင်းကို ကိုက်လာသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

မန်နေဂျာ ဖြစ်ခါစက တခြား တယ်လာတွေရဲ့ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရတာကို ဖယ်လိုက်ရင် သူမဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ အနှစ် ၁၀၀ အတွင်းမှာ ဒီလောက်အထိ ခေါင်းမကိုက်ခဲ့ဖူးပါဘူး။

ရှားမတ်ရဲ့ လုပ်ရပ်နောက်ပိုင်းမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီးတွေက သူမကို စိတ်ကုန်သွားစေခဲ့ပါပြီ။

မဟာတပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ဖောင်ဒေးရှင်းကို အမိန့်နာခံဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး အဲ့ဒီအပေါ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ပါ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။

အဲ့ဒါကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် သူတို့က အကြီးတန်း မန်နေဂျာတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခဲ့ကြပြီး အကြီးတန်း မန်နေဂျာ အသစ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

ပြီးတော့ ကုမ္ပဏီရဲ့ အတွင်းပိုင်း တည်ဆောက်ပုံနဲ့ ကမ္ဘာမြေကို အခြေခံပြီး ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဖောင်ဒေးရှင်းရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်တွေအထိပေါ့။

ဒါက ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ့် အနံ့အသက်ပါပဲ။

အလွန်ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီးတစ်ခုပေါ့။

" တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ လုပ်ရမှာပဲ မဟုတ်လား။ ငါက လူမိုက်လည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလောက် ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စားပွဲဝိုင်းကြီးကို လျစ်လျူရှုထားလို့လည်း မရဘူးလေ။"

သူမဟာလည်း ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ရဲ့ တယ်လာ တစ်ဦးပါပဲ။

အမြတ်အစွန်း ထွက်မယ့် ဈေးကွက်တစ်ခု ရှိနေမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါကို အဓိကထား တိုက်ခိုက်ဖို့က အခြေခံ အသိတရားတစ်ခုပါပဲ။

" ဒါဆို ဆယ်လက်စတီနာ။ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေတဲ့ တယ်လာတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်အရဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ကမ္ဘာမြေက ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်လာမယ်လို့ မင်း ထင်လဲ။"

" ဆရာရယ်။ ရှင် မသိလို့ တကယ် မေးနေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်။"

" ငါက ဒီလုပ်ငန်းနယ်ပယ်ကနေ ထွက်သွားတာ ကြာပြီဆိုတော့ မသိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။"

" အကြောင်းပြချက်တွေကတော့။ ဒီတစ်ခါမှာ သူတို့က အကဲဖြတ်ချက်ကို အဆင့်နှစ်ဆင့် တိုးမြှင့်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ဖောင်ဒေးရှင်းကလည်း အဲ့ဒီလောက်အထိ လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တော့... ကမ္ဘာမြေက ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရတော့မှာ ဖြစ်မယ်။"

" ဘယ်လောက်အထိလဲ။"

" လက်ရှိ ဟိုက်ဘရิดစနစ်ရဲ့ စွမ်းအားက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်... ဒီတစ်ခါမှာတော့ ၄၀ ကနေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြင့်တက်လာနိုင်တယ်လို့ ထင်တယ်။"

" အနည်းဆုံး ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းပေါ့။"

" အဲ့ဒါက ပေါင်းစည်းခြင်းနေ့ကို တွေ့ကြုံခဲ့ရဖူးတဲ့ ကမ္ဘာမြေအတွက် နောက်ထပ် ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။"

***

စုဆောင်းသူ အကယ်ဒမီရဲ့ နောက်ဆုံး စာမေးပွဲ ကျင်းပရာ နေရာ။

ဆိုးဆိုမင်းက ဖိုင်နယ်အထိ တက်လာခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

သူမက ကျောပြင်အထိ ရောက်နေတဲ့ သံပရာသီးရောင် ဆံပင်တွေကို မြင်းမြီးလို စုစည်းချည်နှောင်ထားတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။

သူမရဲ့ အပြာရောင် မျက်ဝန်းတွေက ပြတ်သားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး တင်းစေ့နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက အလွန်ကြံ့ခိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အထطبကို ပေးစွမ်းနေပါတယ်။

ရုရှားနိုင်ငံက လာတဲ့ နိုင်ငံခြားသူ ကျောင်းသူလေး လာရီနာ လက်ဂျင်ယေဗာလား။

သူမက အရမ်းကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစတိုင်ကို ပြသခဲ့တယ်ဆိုတာကို သူ မှတ်မိပါတယ်။

လက်နက်တစ်ခုမှ မပါဘဲ ဗလာလက်နဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်။

ကင်ကျူဟွန်းနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက လာရီနာရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံက လက်ပမ်းလုံးတိုက်ပွဲအတွက် အမိအရ အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

လက်နဲ့ခြေထောက်တွေကို အသုံးပြုပြီး မယုံနိုင်စရာ မြန်ဆန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့အတူ သူမက ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အဆစ်တွေကို လိမ်ချိုးဖို့နဲ့ အားနည်းချက်တွေကို အသုံးချဖို့အတွက် ချုပ်ကွက်တွေကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့ပါတယ်။ တိုကျိုဂျူတို ပညာရပ်နဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို လွှဲဖယ်ပစ်ဖို့အထိ သူမ သိပါတယ်။

လာရီနာက အဲ့ဒီလို ငယ်ရွယ်တဲ့ အရွယ်မှာတင် ခေတ်ပေါ် ကိုယ်ခံပညာ အမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ထားတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။

" ပျော်စရာပဲ။"

ဆိုးဆိုမင်းက အဲ့ဒီလို ပြုံးပြလိုက်တဲ့အခါ လာရီနာက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ လေးပင်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ သူ့ကို ကြည့်နေပါတယ်။

ဆိုးဆိုမင်းဆိုတာ သူမ လျှော့တွက်လို့ မရနိုင်တဲ့ ပြင်းထန်ခက်ခဲတဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ ခဏလောက်ကမှ ကိုဆယ်ယွန်းကို သူ ဘယ်လိုဖြိုချလိုက်လဲဆိုတာကို သူမ မြင်ခဲ့ရကတည်းက ဒါကို သူမ သိခဲ့တာပါ။ သူမရဲ့ ကောင်းမွန်လှတဲ့ တုံ့ပြန်ကြည့်ရှုနိုင်စွမ်းနဲ့တောင်မှ ဘေ့စ်ဘောရိုက်တံကို သူ လွှဲယမ်းလိုက်တာကို သူမ မဖမ်းမိခဲ့ပါဘူး။

ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ သူဟာ သူမ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ရှောင်ရှားသင့်တဲ့ လူစားမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်နေပါတယ်။

နောက်ဆုတ်လို့ မရနိုင်တော့တဲ့ ဒီဖိုင်နယ်ပွဲစဉ်မှာ လာရီနာရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တွေက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောက်လောင်နေပါပြီ။

သူမ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ရတဲ့ ပြိုင်ဆိုင်လိုတဲ့ တွန်းအားတစ်ခုကို ခံစားနေရပါတယ်။

သူက သူမနဲ့ အသက်ချင်း တူတူပဲဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနေရာက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး သန်မာနေပါတယ်။ ပိုပြီး သန်မာလာဖို့အတွက် သူ ဘယ်လောက်တောင်များ ကြိုးစားခဲ့ရတာလဲ။

အဲ့ဒါက သူ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရလဒ် မဟုတ်ရင်တောင် သူမ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။

အကယ်၍ အဲ့ဒါက အစွမ်းအစဆိုရင်တောင် သူမ အဲ့ဒီ အသာစီးရမှုကို ခံစားကြည့်ချင်ပါတယ်။

လာရီနာက လက်အိတ်စွပ်ထားတဲ့ သူမရဲ့ လက်သီးတွေကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးဟန်ကို ပြင်လိုက်ပါတယ်။

" ငါ့နာမည်က လာရီနာ လက်ဂျင်ယေဗာ။ ရှင့်နာမည်ကော။"

" ဆိုးဆိုမင်း။"

" ဆိုးဆိုမင်း။ ကောင်းပြီ၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"

လာရီနာက ကိုရီးယားစကား အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ဆိုးဆိုမင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ရိုက်တံကို ဘေးကို ပစ်ချလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အပြုအမူကို မြင်တော့ သူမ မျက်မှောင်ကြုံ့သွားပါတယ်။

" ဘာလုပ်တာလဲ။"

" တကယ်လုပ်မယ့်သူကို လက်နက်သုံးပြီး ရင်ဆိုင်တာက သာတူညီမျှ မဖြစ်ဘူးလို့ ငါထင်လို့လေ။"

ဆိုးဆိုမင်းက အဲ့ဒီလို ပြောလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးဟန်ကို ပြင်လိုက်ပါတယ်။

သူ့လက်တွေကို ရှေ့မှာ မြှောက်ထားပြီး တစ်ဖက်ခြေထောက်ကို နောက်မှာ ထားလိုက်ပါတယ်။

လာရီနာက ဟာသလုပ်နေတာလားဆိုပြီး သူ့ကို ဆူပူတော့မလို့ လုပ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်နေဟန်ထားကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူမ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပါတော့တယ်။

" ငါလည်း ဗလာလက်နဲ့ပဲ ယှဉ်ပြိုင်မယ်။"

ဆိုးဆိုမင်း စကားက စစ်မှန်တယ်ဆိုတာကို လာရီနာ သိလိုက်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် သူမက သူ့ဆီကနေ ဒီလောက်အထိ အသက်ရှုကြပ်စေတဲ့ ဖိအားမျိုးကို ခံစားရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဘယ်နေရာကိုပဲ တိုက်ခိုက်ပါစေ၊ ဘယ်နေရာကိုပဲ ထိုးနှက်ပါစေ သူ့ဆီကို ဘယ်တော့မှ ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုမျိုးပါပဲ။

လာရီနာက သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို တွန့်ချိုးကာ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

" ဒါမျိုးမှ မိုက်တာပေါ့!"

ဆိုးဆိုမင်းက သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖတ်မိသွားတဲ့ပုံစံနဲ့ လက်ချည်းတီး တဖျောက်ဖျောက် မြည်အောင် လုပ်လိုက်ပါတယ်။ လာရီနာက အဲ့ဒါကို ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။

ဒွန်တွဲတိုက်ပွဲက စတင်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ လာရီနာက မြေပြင်ကို ကန်ထွက်လိုက်ပြီး ဆိုးဆိုမင်းဆီကို ပြေးသွားလိုက်ပါတယ်။

သူမ တိုက်ခိုက်ဖူးသမျှ ကျောင်းသားတွေ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး မြန်ဆန်ကာ လျင်မြန်လှပါတယ်။ သူမဟာ အပြေးနှုန်း အပြည့်နဲ့ ပြေးနေတဲ့ ရိက္ခာကျားသစ်တစ်ကောင်လို မြန်ဆန်နေပါတယ်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ သူမက ဆိုးဆိုမင်းရဲ့ နှာခေါင်းဝဆီကို ရောက်ရှိသွားပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးသွင်းလိုက်ပါတယ်။

ဒိုင်း!

သူမရဲ့ ညာလက်က လေကိုခွင်းထွက်လာပြီးမှ သားကောင်ကို ကိုက်ခဲတော့မယ့် မြွေတစ်ကောင်လို ထိုးနှက်လိုက်ပါတယ်။ သူမက ဆိုးဆိုမင်းရဲ့ မေးရိုးကို ရည်ရွယ်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

အစက သူမ ထိုးခဲ့တဲ့ ချိတ်လက်သီးက အတုပါ။

အစစ်ကတော့ အခုဟာပါပဲ။

ဖျတ်ခနဲ။

လွဲသွားရှာပါပြီ။

ဆိုးဆိုမင်းက သူ့ရဲ့ ခေါင်းကို အနည်းငယ် နောက်ဘက်ကို စောင်းလိုက်ရင်း လာရီနာရဲ့ ထိုးနှက်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပါတယ်။

အစကတည်းက သိနေခဲ့သလိုမျိုး သဘာဝကျကျ ရှောင်တိမ်းလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

လာရီနာက အဲ့ဒီအတွက် နောင်တ မရပါဘူး။

သာ၍သာ ဒီဟာကို မရှောင်နိုင်ဘူးဆိုရင် သူမက ပိုပြီး စိတ်ပျက်မိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူမရဲ့ ဘယ်လက်က အောက်ဘက်ကနေ မြောက်တက်လာပြီး ဆိုးဆိုမင်းရဲ့ မေးစေ့ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားတဲ့ အပ်ပါကပ် လက်သီးချက်ပါ။

သူမရဲ့ လက်သီးက လေကို ထပ်ပြီး ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဆိုးဆိုမင်းရဲ့ ညာလက်က လာရီနာရဲ့ ဘယ်လက်သီးကို အလွယ်တကူပဲ ပိတ်ဆို့ ဟန့်တားလိုက်ပါတယ်။

ဖျစ်!

ဘယ်လက် ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရတဲ့ လာရီနာက သူမရဲ့ ညာခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဆိုးဆိုမင်းရဲ့ ခေါင်းဆီကို မြင့်မားတဲ့ ကန်ချက်တစ်ချက်နဲ့ ကန်ထွက်လိုက်ပါတယ်။

ဆိုးဆိုမင်းရဲ့ ဘယ်လက်က နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာနဲ့ လှုပ်ရှားလာပြီး လာရီနာရဲ့ ညာခြေကျင်းဝတ်ကို ပေါ့ပါးစွာ ထိတွေ့လိုက်ပါတယ်။

လာရီနာက သူမ ကန်ထုတ်လိုက်တဲ့ ခြေထောက်က ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုရဲ့ ဆွဲငင်တာကို ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

ဝှစ်!

သူမရဲ့ ကန်ချက် လမ်းကြောင်းက ထူးဆန်းစွာနဲ့ ကွေးသွားခဲ့ပြီး ဆိုးဆိုမင်းကို လက်တို့လောက်နဲ့ လွတ်သွားခဲ့ပါတယ်။

တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ သူမရဲ့ မြင့်မားတဲ့ ကန်ချက်က ဆိုးဆိုမင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သလို ထင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ လာရီနာကတော့ သိနေပါတယ်။

သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ဆိုးဆိုမင်းကို လုံးဝ မထိတွေ့ခဲ့ပါဘူး။

ဆိုးဆိုမင်းက လာရီနာရဲ့ ကန်ချက်ကို ရေစီးကြောင်းလိုမျိုး သဘာဝကျကျနဲ့ အလွန်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ လွှဲဖယ်ပစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

လာရီနာက တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပါဘူး။

မြေပြင်မှာ ထောက်ထားတဲ့ သူမရဲ့ ညာခြေထောက်ကို ဝင်ရိုးလုပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်ကာ ဘယ်ခြေထောက်နဲ့ လှည့်ကန်ချက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါတယ်။

လာရီနာရဲ့ ခြေချောင်းတွေက ဆိုးဆိုမင်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်ကို ချိန်ရွယ်ထားပါတယ်။

ပထမတော့ ကစ်ဘောက်ဆင်း၊ အခုတော့ တိုက်ကွမ်ဒိုလား။

ဆိုးဆိုမင်းက လာရီနာရဲ့ ကန်ချက်ကို ထပ်ပြီး ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးမှ အကွာအဝေးကို ချဉ်းကပ်လာကာ လာရီနာရဲ့ ခြေထောက်ကို ချိတ်ပြီး ခြေထောက်လှဲချလိုက်ပါတယ်။ ဟန်ချက်ပျက်သွားတဲ့ လာရီနာက သူမရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဆိုးဆိုမင်းရဲ့ ကုတ်အင်္ကျီစကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပါတယ်။

ဖမ်းမိပြီ!

သူမက ဂရပ်ပလင်း ပညာရပ်တွေကို အသုံးပြုပြီး လည်ပင်းညှစ်ကွက်ကို သုံးတော့မယ့်ဆဲဆဲမှာပဲ ဆိုးဆိုမင်းက သူမရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်တွေကို လက်မတွေနဲ့ ထိုးနှက်လိုက်ပါတယ်။

ဇိမ်း!

လာရီနာက သူမအနေနဲ့ စုန်းပြាយတိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမလက်တွေက အားတွေ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပါတယ်။

သူမက လဲကျသွားတဲ့ အရှိန်ကို အသုံးချပြီး နောက်ဘက်ကို လှိမ့်လိုက်ကာ ဆိုးဆိုမင်းနဲ့ အကွာအဝေးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပါတယ်။

သူမက အမြန်ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။

" ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။"

" ကုန်သွယ်ရေး လျှို့ဝှက်ချက်။"

သူ့အသံက ဟာသလုပ်နေတဲ့ပုံစံ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ အခုသုံးလိုက်တဲ့ ပညာရပ်ကတော့ အလွန်ကို နက်နဲလှပါတယ်။

သူမရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို လက်ညှိုးနဲ့ အသာလေးတို့လိုက်ရုံလေးပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ လက်မောင်းကို အကြာကြီး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရစေပြီး ကြွက်သားတွေက ဘယ်လိုအားမှ မထုတ်နိုင်တော့ပါဘူး။

လာရီနာက သူမရဲ့ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို အလှည့်ကျ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးမှ တိုက်ခိုက်ရေးဟန်ကို ပြန်ပြင်လိုက်ပါတယ်။

သူမအတွက်တော့ ဆိုးဆိုမင်းဟာ အသက်ရှင်နေတဲ့ သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်လိုပါပဲ။

ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို သူက ရှောင်တိမ်းနိုင်တယ်၊ မဟုတ်ရင်လည်း လွှဲဖယ်ပစ်နိုင်ပါတယ်။ သူမအနေနဲ့ ဒီလိုပြိုင်ဘက်မျိုးနဲ့ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ပါဘူး။

ဖျစ်။

ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း သူမက ပျော်ရွှင်နေရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သူမ မသိသေးတဲ့ ကိုယ်ပညာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်ဆိုတဲ့ အချက်၊ ငြီးငွေ့စရာကောင်းတဲ့ လူတွေကြားထဲမှာ သူမ ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ရမယ့် တံတိုင်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဆိုတဲ့ အချက်ပါ။

" လာရတာ ဝမ်းသာလိုက်တာ။"

လာရီနာက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး တခြားပုံစံတစ်ခုကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါတယ်။

သူမရဲ့ ခေါင်းကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ထားလိုက်ပြီး တစ်ဖက်ခြေထောက်ကို အနည်းငယ် ရှေ့ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အားနည်းချက် မှန်သမျှကို အချိန်မရွေး ထိုးနှက်နိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါတယ်။

ဆိုးဆိုမင်းက ဘယ်လို ကိုယ်နေဟန်ထားလဲဆိုတာကို တစ်ခဏချင်းမှာပဲ မှတ်မိသွားပါတယ်။

" ဒီတစ်ခါ မွေထိုင်းလား။"

သူမလည်း ဒီဒွန်တွဲတိုက်ပွဲကို ပျော်ရွှင်နေပါတယ်။

လီပွန်ဝမ်ရဲ့ ကိစ္စမှာဆိုရင်တော့ သူက တိုက်ခိုက်ရမယ့် တန်ဖိုးတောင် မရှိပါဘူး၊ ကိုဆယ်ယွန်းရဲ့ ကိစ္စမှာကျတော့ အနည်းငယ် ပျော်စရာကောင်းပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက်ပါပဲ။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုအပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာစစ်စစ်နဲ့ သူတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။

" လာပါ။ စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ငါ့ကို ပြပေးပါ။"

သူမရဲ့ စိတ်ထဲက အတွေးကို ဖတ်လိုက်ရတဲ့အတိုင်း လာရီနာက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဆိုးဆိုမင်းဆီကို ပြေးဝင်လာပါတော့တယ်။

***

ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အနိုင်ရရှိသူကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပါပဲ၊ ဆိုးဆိုမင်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အရင်က အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲတွေနဲ့ မတူဘဲ ဒီဖိုင်နယ်ပွဲစဉ်ကတော့ ပရိသတ်တွေ အလိုအလျောက် လက်ခုပ်တီးကြတဲ့အထိ ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။

မည်သည့် စွမ်းရည် သို့မဟုတ် အထူးလက္ခဏာမှ မပါဘဲ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကျွမ်းကျင်မှုစစ်စစ်တွေနဲ့သာ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုပါ။

အဲ့ဒီအပေါ်မှာ စွဲလမ်းနှစ်ခြိုက်သွားခြင်း မရှိတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို နှလုံးသား ခြောက်သွေ့နေတဲ့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်လို လူမျိုးပဲ ဖြစ်ရပါမယ်။

လက်ခုပ်တီးသံတွေက ပုံအောကျလာပါတော့တယ်။

လက်ခုပ်တီးသံ ဖတ်ဖတ်ဖတ်ဖတ်!

သူမရဲ့ အောင်ပွဲကို ဂုဏ်ပြုတဲ့ အာမေဍိတ်သံတွေကြားထဲမှာ ဆိုးဆိုမင်းက ကွင်းပြင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာချိန်မှာ ပရိသတ်တွေရဲ့ အံ့ဩမှုနဲ့ မနာလိုမှုကို ခံခဲ့ရပါတယ်။

သူမက ဒီပွဲနဲ့အတူ အကယ်ဒမီဝင်ရောက်လာသူတွေထဲမှာ အကြွင်းမဲ့ ပထမဆုဆိုတဲ့ မာန်ကို သေချာပေါက် ရယူနိုင်ခဲ့ပါပြီ။

သူ့ကို အောက်မှာ စောင့်နေတဲ့ ယူးဟွန်းက သူမရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ချီးကျူးစကား ဆိုပါတယ်။

" ကဲ၊ အခု ခံစားချက်က ဘယ်လိုနေလဲ။"

" ငါ လုပ်သင့်တာကို လုပ်လိုက်တာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ ပျော်စရာကောင်းတယ်။"

တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် လူငယ်မျိုးနွယ်စု ကိုယ်စားလှယ်အချို့က ဆိုးဆိုမင်းဆီကို ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ ယူးဟွန်းနဲ့ အင်ဂွန်ဝူတို့ သူမဘေးမှာ ရှိနေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ နောက်ဆုတ်သွားကြရပါတော့တယ်။

သူတို့က အဲ့ဒီလူနှစ်ယောက် ရှိနေတဲ့ အချိန်မှာ ဆိုးဆိုမင်းက သူတို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တွေကို ဂရုစိုက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ကြပါဘူး။

ဒိန်!

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဒီနေရာမှာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြတဲ့ လူတိုင်းက ကံကြမ္မာရဲ့ ဟာသတစ်ခုလိုမျိုး အကြောင်းကြားချက် ဝင်းဒိုးတစ်ခုကို လက်ခံရရှိလိုက်ကြပါတယ်။

[ကမ္ဘာမြေ အတိုင်းအတာသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားပါပြီ။]

ဒါက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခုရဲ့ အစပါပဲ။