စင်မြင့်ပေါ်တွင် ယောကျ်ားလေးတစ်ဦးနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရပ်နေကြသည်။
တစ်ဖက်တွင် အသားညိုသော လူမည်းကျောင်းသား ကွီကူ ရှိနေသည်။
ကွီကူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အထူးစစ်သည်တော်ဟောင်း ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကို ရရှိခဲ့ဖူးသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ မနိုးထခဲ့ပါက သံမဏိကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်သော စစ်သားတစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ကွီကူ၏ လက်နက်များမှာ သူ၏ကျောတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပစ္စတိုနှစ်လက်နှင့် ရိုင်ဖယ်တစ်လက် ဖြစ်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ကောက်ခံသူများသည် ခေတ်မီမီးစက်လက်နက်များကို အသုံးမပြုကြသော်လည်း ကွီကူကမူ ခေတ်မီလက်နက်များနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီနေသူ ဖြစ်သည်။
သူ၏စွမ်းရည်မှာ မီးစက်လက်နက်များနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး သာမန်သေနတ်များဖြင့်ပင် မာယာကျည်ဆန်များကို ပစ်ခတ်နိုင်သည်။
အဆင့်-အေ ကျောင်းသားများထဲတွင် ကွီကူ၏ ခန့်မှန်းချိတ်ဇယားအဆင့်မှာ စတုတ္ထနေရာတွင် ရှိသည်။ အခြားကျောင်းသားများနှင့်မတူဘဲ သူက တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ အများအပြားရှိသဖြင့် မြင့်မားသော အကဲဖြတ်မှုကို ရရှိထားသည်။
ကွီကူ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင်မူ မှိုင်းညှို့သော ရသသမ်းနေသည့် အညိုရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိနေသည်။
သူ့နာမည်က ဂူဆောယွန်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် ဒီအိတ်ခ်ု အုပ်စု (DH Group) ၏ ဥက္ကဋ္ဌ၏ တစ်ဦးတည်းသော မြေးမဖြစ်ပြီး ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ထူးချွန်သော ప్రతిభကို ပြသခဲ့သည့် ကောက်ခံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
နောင်တစ်ချိန်တွင် အဆင့်မြင့် ကောက်ခံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ဟု သူမက လုံးဝ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။
ယုဟွန်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သူမှာလည်း ထိုမိန်းကလေး ဂူဆောယွန်းပင် ဖြစ်သည်။
သူမက ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ။
သူမသည် ယုဟွန်းအတွက် ရဂုံမပါသော ဧည့်သည်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။
သူမသည် ကပ်ဘေးကာလအတွင်း ချွဲဒိုယွန်း ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့ကြသော မိန်းကလေး သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို အပြင်းထန်ဆုံး ထောက်ခံအားပေးခဲ့ကာ အားနည်းသူများကို ရွံရှာမုန်းတီးတတ်သူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ဂူဆောယွန်းသည် သူမ၏ ယခင်ဘဝက ယုဟွန်းနှင့် အဆင်မပြေခဲ့ပေ။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် ရန်သူများပင် ဖြစ်သည်။
ပို၍တိတိကျကျပြောရလျှင် ဂူဆောယွန်းသည် ယုဟွန်းကို တစ်ဖက်သတ် အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့သောကြောင့် စိတ်ပျက်နေခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
ဂူဆောယွန်းသည် အားနည်းသူများကို မုန်းတီးပြီး အားကြီးသူများကို ကိုးကွယ်တတ်သည်။
အမှန်စင်စစ် ကပ်ဘေးကာလအတွင်း သူမသည် အလွန်ပင် စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ထင်ရှားသူတစ်ဦးဟု အမည်တွင်ခဲ့ပြီး စပီးရစ်ဝိညာဉ်များ၏ ချစ်ခင်မှုကိုလည်း ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
စွမ်းအားမရှိသော ယုဟွန်းသည် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် ချွဲဒိုယွန်း ကို မှီခိုကပ်ပါးနေသည်ဟု သူမက ထင်မြင်ခဲ့သောကြောင့် သူ့ကို မကြာခဏ စနောက်ကာ ဆွပေးတတ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ဂူဆောယွန်းသည် ယခင်ဘဝက သူ့အတွက် ရန်ဘက်နှင့် အနီးစပ်ဆုံး လူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယုဟွန်းကို တိုက်ရိုက် မနှိပ်စက်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စကားများကမူ သူ၏ရင်ဘတ်ကို အမြဲတမ်း ထိုးစိုက်နေခဲ့သည်။
သူမကို ဒီမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။
သူတို့နှစ်ဦး ဘယ်တုန်းကမှ စကားစမြည် မပြောဖူးခဲ့ကြသောကြောင့် ကပ်ဘေးမကျရောက်မီက သူမသည် မည်ကဲ့သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်သည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။
ယုဟွန်း၏ အကြည့်များကို ဖတ်နေသကဲ့သို့ သူ၏ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသော ဆောဆုမင်က အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလာသည်။
"သူ့ကို သိလို့လား။"
"ဟင့်အင်း။ ငါသိတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ တူနေလို့ နည်းနည်း အံ့သြသွားရုံပါပဲ။"
"အဲ့ဒီလိုလား။"
ဆောဆုမင်က လက်ခံလိုက်ပုံရပြီး ဆက်မမေးတော့သော်လည်း ယုဟွန်း၏ ခံစားချက်များကို မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုခံစားမိနေသော ဘက်ခ်လျောင်းကမူ ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။
[သူကလည်း မင်းရဲ့ယခင်ဘဝက တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့သူထဲက တစ်ယောက်လား။]
"အင်း။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အဆင်ပြေကြတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရွံမုန်းနေခဲ့ကြတာ။"
[အို။ သူများလား။ မင်းကို အမြဲတမ်း စနောက်ခဲ့တဲ့သူပေါ့။]
"အင်း။ ဒီမှာ သူမကို တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ လောကကြီးက သေးလိုက်တာ။"
[မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။]
ဘက်ခ်လျောင်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလာသဖြင့် ယုဟွန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"အားလုံးက အတိတ်မှာ ကျန်ခဲ့ပြီလေ။ ပြီးတော့ သူလည်း ငါ့နဲ့ ရန်ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို မှတ်မိနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တော့လည်း ငါက ဘာပြောရမှာလဲ။ အဲ့ဒီတုန်းက ငါက ဘာမှမပြောနိုင်လောက်အောင်ကို အားနည်းခဲ့တာပဲဟာ။"
ယုဟွန်းသည် သူ၏ အတိတ်က အားနည်းချက်များကို ပြီးခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ဖယ်ရှားပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူသည် မိမိ၏ ဘဝသစ်ကို အလဟဿ မဖြစ်စေရန်အတွက် တယ်လာ တစ်ဦးအနေဖြင့်ပင် ပိုမိုသန်မာလာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ နာကြည်းချက်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းတော့ မရှိသေးပေ။
ထိုစဉ်က အမှတ်တရများသည် ယုဟွန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ယခုတိုင် ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
နာကျင်ဒဏ်ရာများ ကုန်စင်သွားသော်လည်း မှေးမှိန်သော အမာရွတ်များကမူ ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။
ဒါပေမဲ့ သူမအပေါ်ကို ဒေါသတွေ ပုံချနေတာကတော့ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး မဟုတ်လား။
အကယ်၍သာ ဂူဆောယွန်းသည် ကပ်ဘေးကာလက သူသိခဲ့သည့်အတိုင်းသာဆိုလျှင် တစ်မျိုးဖြစ်ကောင်း ဖြစ်ပေမည်၊ သို့သော် ယခုမူ သူမသည် ယုဟွန်းနှင့် မည်သည့်အကြောင်းမှ မပတ်သက်တော့သည့် အပြစ်ကင်းစင်သော အကယ်ဒမီကျောင်းသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည်။
သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်လေးများ မြင့်တက်နေပြီး ကျောင်းသားမဏ္ဍိုင်မျက်လုံးထဲတွင်မူ မည်သည့်အခါမျှ အရှုံးမပေးတော့မည့် ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် ယခုအချိန်အထိပင် အစဉ်အမြဲ ခံ့ညားစွာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူမအပေါ်မှာ စိတ်တိုစရာ ဒါမှမဟုတ် လက်စားချေချင်စရာ အကြောင်းပြချက်မှ မရှိတာ။
[ဝါး။ မင်းကတော့ တကယ် လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီပဲ၊ ဟုတ်လား။ ကျယ်ပြန့်တဲ့ စိတ်ထားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတတ်ပြီပေါ့။]
"ဟဲဟဲ။ အင်းလေ၊ ငါက လူကြီးလူကောင်းပါပဲ။"
သူသည် မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး ပိုမိုတည်ငြိမ်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုစဉ်က ယုဟွန်းသည် ဂူဆောယွန်းနှင့် အခြားသူများရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို အထထာငယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုသို့ဖြစ်စရာ မလိုတော့ပေ။
သူသည် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ခေါမာလွန်းသော အစွဲအလမ်းများကိုလည်း ဆက်လက်တွယ်တာနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုစဉ်မှာပင် ဂူဆောယွန်းသည် ယုဟွန်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လာသည်။
"ဟင်။"
တမင်တကာလုပ်တာလား၊ တိုက်ဆိုင်တာလားတော့ မသိရပေမယ့် သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားခဲ့ကြသည်။
အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်လေးဖြစ်သော်လည်း သူမသည် မိမိအား ကြည့်နေကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။
ဘာလဲဟ။ တိုက်ဆိုင်တာတော့ ဟန်မတူဘူး။ အစောပိုင်းက စိန်ခေါ်ပွဲကြောင့် ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားသွားတာများလား။
သူ့တွင် ထိုသိလိုစိတ်ကို ဖြေရှင်းရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။
လုံခြုံရေးအစောင့်က စိန်ခေါ်ပွဲ စတင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။
"တရားမျှတစွာဖြင့်! စတင်ကြ!"
တတတတတန်!
ပထမဆုံး လှုပ်ရှားလာသူမှာ ကွီကူ ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏ ခါးပတ်အိမ်မှ အမွှာပစ္စတိုနှစ်လက်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဂူဆောယွန်းဆီသို့ မာယာကျည်ဆန်များကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
ဂူဆောယွန်းက လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံစံ ချိတ်ထားသော လက်များကိုပင် မဖြည်ဘဲ သူမ၏ မာယာစွမ်းအားကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။
ချွတ်ခနဲ!
သူမ၏ ရှေ့တွင် ကြီးမားသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကွီကူ၏ မာယာကျည်ဆန်အားလုံးကို ကာကွယ်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
ကွီကူက ညည်းသံတိုးတိုး ထုတ်လိုက်သည်။
"အင်း။"
မာယာကျည်ဆန်များကို တားဆီးပေးခဲ့သူမှာ အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဧရာမဒိုင်းလွှားကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ထိုသူရဲကောင်း၏ အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်မှာ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း အားကိုးထိုက်ပုံပေါ်နေသည်။
ဂူဆောယွန်း၏ နောက်ဘက်မှ အနီရောင် မာယာစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှံ့စေးကဲ့သို့ ပုံဖော်ကာ ပုံစံအမျိုးမျိုးသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အနီရောင် သံချပ်ကာနှင့် အနီရောင် လှံ။
သူရဲကောင်းနှင့် မတူညီကြသည့် စစ်သားများမှာ ဂူဆောယွန်း၏ နောက်ဘက်တွင် တန်းစီရပ်နေကြသည်။
"အို။"
ဒါက...
ပရိသတ်များက အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ယခင်ဘဝက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသဖြင့် ၎င်းက မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို သူ သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။
"အနီရောင်စစ်တပ် (Red Army) ဟုတ်လား။ ဒါကို မြင်ရတာ တော်တော်ကြာပြီပဲ။"
၎င်းမှာ ဂူဆောယွန်း၏ အမှတ်အသားဖြစ်ပြီး ကပ်ဘေးကာလအတွင်း သူမအား သွေးနီရောင် မိဖုရားကြီး (Red Queen) ဟု အမည်တွင်စေခဲ့သည့် ကျယ်ပြန့်သော ဆင့်ခေါ်မှု မာယာပဉ္စလက်ပင် ဖြစ်သည်။
ယခင်ဘဝက သူမ သန်မာကြောင်း သူသိခဲ့သော်လည်း ထိုမျှငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်တွင် ထိုသို့သော ခိုင်မာသည့် စွမ်းရည်ကို နိုးထစေနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ယခုကပ်ဘေးကာလက သူမနှင့်ယှဉ်လျှင် အလှမ်းဝေးနေသေးသော်လည်း ယခုလက်ရှိ အသက်အရွယ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုလျှင်မူ ၎င်းမှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ထူးချွန်သော প্রতিভাပင် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ စွမ်းရည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို သူ သိသည်။
ဂူဆောယွန်း၏ စွမ်းရည်ကို [အနီရောင် တော်လှန်ရေးသမား] ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ပြီးတော့ ထိုစွမ်းရည်၏ နောက်ကွယ်မှ ပုံပြင်ပိုင်ရှင်မှာ ဂျိုးဇက် ဗစ်ဆာရီယိုနိုဗစ် စတာလင် ဖြစ်သည်။
စတာလင်ကို မသိသူဟူ၍ မရှိပေ။
အထူးသဖြင့် သူသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ကမ္ဘာကြီးကို နှစ်ခြမ်းကွဲစေခဲ့ပြီး စစ်အေးခိုက်ကာလကို ဦးဆောင်ခဲ့သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
အရိမေကျ စနစ်ခေတ် ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတစ်ခု၏ ကော်ပိုရိတ် ဥက္ကဋ္ဌ၏ မြေးမဖြစ်သူက ဆိုရှယ်လစ် ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ပုံပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဤထက် ပို၍ ရယ်စရာကောင်းသော အဖြစ်အပျက် ရှိသေးပါဦးမည်လော။
သို့သော် ယခင်ဘဝရော ယခုဘဝပါ သူမအား မည်သူမျှ မလှောင်ပြောင်ခဲ့ကြပေ။
သူမ၏ စွမ်းရည် မူလအစက မည်သည့်နေရာမှ ဆင်းသက်လာသည်ဖြစ်စေ၊ သူမ ပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားမှာမူ ငြင်းမရနိုင်သော အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူမတွင် ခေတ်ဟောင်းအေးစက်သော လက်နက်များကို ကိုင်စွဲထားသည့် ရှေးဟောင်းစစ်သားများသာ ရှိသေးပြီး ၎င်းတို့ပင်လျှင် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍သာ ရှိနေသေးသည်။
နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးစက်လက်နက်များ၊ အမြောက်များနှင့် သံချပ်ကာများဖြင့် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသည့် ခေတ်မီစစ်တပ်ကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော အလွန်သန်မာလှသည့် အနီရောင်စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်လာလိမ့်မည်။
သူမ၏ သေးငယ်သော အရပ်အမောင်းဖြင့် စစ်ပွဲကို ဖော်ဆောင်နိုင်စေခဲ့သူမှာ ဂူဆောယွန်းပင် ဖြစ်သည်။
"သူ့ကို ရှင်းပစ်လိုက်ပါ။"
ဂူဆောယွန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
အနီရောင်စစ်သား ဆယ်ဦးသည် လက်ထဲတွင် လှံများကို ကိုင်စွဲလျက် ကွီကူဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။
ကွီကူက အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်ကာ ပစ္စတိုကို ပစ်ခတ်ခဲ့သော်လည်း ရှေ့မှ ဒိုင်းလွှားကိုင်ထားသော သူရဲကောင်းက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ထိရောက်မှု မရှိသလောက် ဖြစ်နေရသည်။
ကွီကူမှာ ရာသီခွင်ကွင်းပြင်၏ အစွန်းဘက်သို့ တွန်းပို့ခံနေရသည်ကို ကြည့်ရင်း ယုဟွန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
"ပြီးသွားပြီပဲ။ သူ အသာစီးမရတော့ဘူး။"
ကွင်းပြင်မှာ နေရာကျဉ်းကျဉ်လေးသာ ရှိသည်။
ကျယ်ဝန်းသည်လည်း မဟုတ်ပေ၊ အတားအဆီးဟူ၍လည်း တစ်ခုမှ မရှိဘဲ ပြားချပ်နေသော မြေပြင်မျှသာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ဤကွင်းပြင်သည် အခြားတစ်နေရာတွင်သာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကွီကူသည် ဝေးလံသည့်နေရာမှ ပစ်ခတ်သည့် နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုခဲ့ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် သူ့တွင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ပေ။
"ကျုပ် လက်နက်ချပါတယ်။"
နောက်ဆုံးတွင် ကွီကူက လက်နှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်ကာ အရှုံးပေးလိုက်သည်။
ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ကြောင်းနှင့် မိမိအတွက်သာ ထိခိုက်နစ်နာစရာ ရှိလာမည်ကို သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
"အနိုင်ရရှိသူကတော့! ဂူဆောယွန်း!"
ဝါး!
ကျောင်းသားများက အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။
ဂူဆောယွန်းက အားပေးသံများကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသားကဲ့သို့ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ သူမ၏ ဘေးစံပယ်ဆံပင်များကို နောက်သို့ ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
သူမ အစကတည်းက အနိုင်ရမည်ကို သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် ယုဟွန်းတစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြီးကြီးမားမား မရှိလှပေ။
"ခဏနေဦး။ နောက်ပွဲစဉ်က ဘယ်သူတွေလဲ။"
ယုဟွန်းက နောက်ကျမှ ရမှတ်ပြဘုတ်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း နားထင်ကို ကုတ်လိုက်သည်။
"ဒါတော့ဖြင့် ဖြစ်ရပေတော့မည်။"
ဤပွဲတွင် အနိုင်ရသွားသော ဂူဆောယွန်း၏ နောက်တစ်ဆင့် ပြိုင်ဘက်မှာ ဆောစုမင်း ဖြစ်နေသည်။
***
ပွဲစဉ်သုံးပွဲကို ဆက်တိုက် ကျင်းပခဲ့ပြီး အနိုင်အရှုံးများကို အဆုံးသတ်ခဲ့ကြသည်။
လာရီနာ လက်ဗ်ဂယ်နီယေဗာ (အနိုင်) နှင့် ပါ့ခ်မင်းဝူ (အရှုံး)
ဂျိမ်းစ် အက်ဒဝิร์ඩ් ဖိလစ် အာသာ (သရေ) နှင့် ဂျင်ရှင် (သရေ)
ဆောဂျီအာ (အရှုံး) နှင့် ကင်ဂျူဟော့ (အနိုင်)
ပွဲစဉ်သုံးပွဲအနက် တစ်ပွဲသာလျှင် သရေကျခဲ့သည်။
ကျန်ပွဲများမှာမူ အနိုင်အရှုံး အပြတ်အသတ် ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။
သရေကျခဲ့သည့် တစ်ပွဲတည်းသောပွဲမှာ ဗြိတိန်မှ မင်းသား ဂျိမ်းစ်နှင့် တရုတ်နိုင်ငံမှ ဂျင်ရှင်တို့၏ ပွဲစဉ်သာ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း ထိုသူနှစ်ဦးစလုံး တိုက်ခိုက်ရင်း အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်သွားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျေနပ်စရာကောင်းသော ရလဒ်မဟုတ်သော်လည်း တစ်ပိုင်းဖိုင်နယ်ပွဲစဉ်များ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဖြစ်သွားခဲ့သောကြောင့် မည်သူမျှ မညည်းညူကြပေ။
ဆယ်မိနစ်ခန့် အနားယူပြီးနောက် တစ်ပိုင်းဖိုင်နယ်ပွဲစဉ်များ စတင်တော့သည်။
တစ်ပိုင်းဖိုင်နယ်၏ ပထမဆုံးပွဲစဉ်မှာ ဆောစုမင်းနှင့် ဂူဆောယွန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။
"ဘယ်လိုထင်လဲ။"
စင်ပေါ်သို့ မတက်မီ ဆောစုမင်းက ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ အကြည့်ကို သတိထားလျက် ယုဟွန်းအား တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
"အလျှော့ပေးရမလား။ ဒါမှမဟုတ် လက်မနှေးဘဲ အပြည့်အဝ တိုက်ရလား။"
၎င်းမှာ သူမ၏ ကြင်နာတတ်သည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။
လီပျူဝန်ကို ရက်စက်စွာ နှိမ်နင်းခဲ့သလိုမျိုး ဂူဆောယွန်းကိုပါ ထိုကဲ့သို့ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း အဆုံးသတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက ပိုလွန်းအားကြီးပေလိမ့်မည်။
သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော မေးခွန်းကြောင့် ယုဟွန်းက ပြုံးစစ လုပ်လိုက်သည်။
"အဲ့ဒါကို ငါ့ကို လာမမေးနဲ့လေ။"
"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။"
"ကြိုက်သလိုသာ လုပ်လိုက်ပါ။ မဟုတ်ဘူး၊ ပုံမှန်အတိုင်း အကောင်းဆုံး လုပ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ငါတို့က ဒီကို ပရဟိတလုပ်ဖို့ လာတာကျလို့လား။ မင်းမှာ ရှိတဲ့စွမ်းအားတွေကို ထုတ်ပြလိုက်စမ်းပါ။"
"အဲ့ဒါမျိုး အဖြေကိုမှ ကြိုက်တာ။"
သူ့ထံမှ ထိုသို့သောစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမ စိတ်ပေါ့သွားခဲ့သည်။
သူက သူမအား ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု သူမ တွေးမိခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ သူမ၏ စိတ်ကူးသက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်။
ဆောစုမင်းက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သူမအား ခိုးကြည့်နေကြသော ကျောင်းသားယောကျ်ားလေးများမှာ သူမ၏ အပြုံးကြောင့် မျက်နှာပူသွားကြသည်။
သူမက မျက်စိတစ်ဆုံးမှတဆင့် ဂူဆောယွန်းဘက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"သူမက ငါ့နဲ့ တိုက်ပွဲအစစ်အမှန်တစ်ခုကို လိုချင်နေပုံပဲ။"
ဂူဆောယွန်းကလည်း သူမအား ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူမလည်း သိနေသည်။
ဆောစုမင်းသည် ယခင်က သူမရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ကွီကူထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အန္တရာယ်ရှိပြီး သန်မာကြောင်းကိုလေ။
ဆောစုမင်းက သူမ၏ ထိုစိတ်ဓာတ်ကို သဘောကျသည်။
သူမက ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးကို မနှစ်မြို့ဘဲ မနေပေ။
စွမ်းအားမရှိဘဲ မာန်မာနကြီးပြတတ်သည့် လီပျူဝန်နှင့် မတူဘဲ ဂူဆောယွန်းတွင် သန်မာသူများကို လိုလားတောင့်တသည့် စိတ်ဆန္ဒနှင့် ၎င်းတို့ကို စိန်ခေါ်လိုသည့် သစ္စာရှိသည်။
"နှစ်ယောက်စလုံး စင်ပေါ်တက်ကြပါ!"
နည်းပြ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဆောစုမင်းနှင့် ဂူဆောယွန်းတို့ စင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လာကြသည်။
ဆောစုမင်းက လက်ထဲတွင် ဘေ့စ်ဘော ရိုက်တံကို ကိုင်ဆောင်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ဂူဆောယွန်းက ၎င်းကို အထူးတလည် ဝင်ပြောမနေတော့ပေ။
လီပျူဝန်ကို ထိုအရာဖြင့် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်ကို မြင်ဖူးသူတိုင်းကလည်း ထိုသို့ပင် လုပ်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။
"မင်းက တော်တော်သန်မာတာပဲ ဟုတ်လား။"
ဂူဆောယွန်းက သူမအား ရုတ်တရက် စကားစပြောလာသည်။
အကယ်၍သာ သူမ၏ စရိုက်ကို ကောင်းကောင်းသိသူများသာ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရပါက အံ့အားသင့်ကာ လဲကျသွားကြလောက်ပေသည်။
ဂူဆောယွန်းဆိုသည်မှာ မာန်မာနကြီးမားပြီး မောက်မာသော သဘောထားရှိကာ အခြားသူများကို ချီးကျူးတတ်ခြင်း အလွန်ရှားပါးသူ တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
"ဟင်။ သြော်၊ ကျေးဇူးပါ။"
"ဒါကြောင့် ငါ ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေတော့မှာ မဟုတ်ဘဲ မင်းနဲ့ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ အစွမ်းကုန် သုံးသွားမှာ။"
စစ်ကြေညာချက်နှင့်ပင် တူနေသော်လည်း ဆောစုမင်းက ကြီးကြီးမားမား ဂရုစိုက်မနေပေ။
ထိုသို့ကြားရသည်ကို သူမက ဝမ်းသာနေသကဲ့သို့ပင် ပြုံးလိုက်သည်။
သူမ၏ အေးအေးလူလူ တည်ငြိမ်နေသော သဘောထားကြောင့် ဂူဆောယွန်း၏ မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။
"စတင်!"
ကြေညာသူ၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဂူဆောယွန်းက ဦးဆောင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
"တပ်ဖွဲ့ဖွဲ့စည်း!"
ဂူဆောယွန်းက ပွဲစသည်နှင့် သူမ၏ စွမ်းရည်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။
ဒိုင်းလွှားကိုင်ထားသော သူရဲကောင်း ငါးဦး၊ လှံကိုင်စွဲထားသော စစ်သား ဆယ်ဦး။
နှင့် မြင်းစီးစစ်သည် သုံးဦး။
ရှေးဟောင်းခေတ် အနီရောင်စစ်သည်တော်များမှာ သူမ၏ ရှေ့တွင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည် ၁၈ ဦးမှာ ယခုလက်ရှိ သူမ ဆင့်ခေါ်နိုင်သည့် အမြင့်ဆုံး အင်အားပမာဏပင် ဖြစ်သည်။
ကွီကူနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က လက်စွပ်များကိုပင် မလှန်ခဲ့ရသော ဂူဆောယွန်းက လက်နှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်လိုက်ကာ ဆောစုမင်းအား ရိုက်ချတော့မည့်အလား အောက်သို့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဝှေ့ယမ်းချလိုက်သည်။
"ခေါင်းဖြတ်!"
အနီရောင်စစ်တပ်ကို ရွှေ့ပြောင်းရန် သူမ၏ စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုတည်းဖြင့် လုံလောက်သော်လည်း ၎င်းတို့အား ပိုမိုမြန်ဆန်စေရန်နှင့် ပိုမိုသန်မာလာစေရန်အတွက် သူမ၏ အသံနှင့် လက်ဟန်ခြေဟန်များမှတစ်ဆင့် နောက်ထပ် အမိန့်ပေးမှုများ လိုအပ်ပေသည်။
ဂူဆောယွန်းက ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ရှုံးနိမ့်လိုခြင်းမရှိသည့် သူမ၏ ပြင်းပြသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသနေသည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။
ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်သည့် သူမ၏ ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒကို လက်ခံရရှိလိုက်ကြသည့် အနီရောင်စစ်တပ်မှာ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများမှ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာကြကာ ဆောစုမင်းဆီသို့ အပြေးအရုပ် လှမ်းဝင်သွားကြသည်။
"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။"
ဆောစုမင်းက သူမထံသို့ ပြေးဝင်လာနေသော အနီရောင်စစ်တပ်ဆီသို့ ဘေ့စ်ဘော ရိုက်တံကို ချိန်လိုက်သည်။ ရန်သူကို လှောင်ပြောင်နေသည့် ကျွမ်းကျင်သော ဘက်ထရီကစားသမားတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။
"ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ ငါ့အတွက် အကြောဖြေဖို့ လုံလောက်ပါပြီ။"
ဆောစုမင်းက သူမ၏ ရိုက်တံဖြင့် ပထမဆုံး စစ်သား၏ ဦးခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် စစ်သည် ၁၈ ဦးတို့၏ တိုက်ပွဲကြီး စတင်တော့သည်။