ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 141: | NovelPing

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ က အဘယ်ကြောင့် ဂျွန်ကွမ်ဆော့ ကဲ့သို့သော အရေးပါသည့် အချက်အလက်ကို သူ့အား သီးသန့်လာရောက်ပြောပြရသနည်းဟု တွေးတောရင်း သူ့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖတ်ရှုရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ သတင်းအချက်အလက်များကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဖလှယ်လောက်သည့်အထိ ရင်းနှီးမှု မရှိပေ။

“အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက ဘယ်သူလဲ၊ ပြီးတော့ သူ့အခြေအနေကရော ဘယ်လိုရှိလဲ။”

- သူက ဒုတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ အဆင့် (၄) ကောက်ယူသူတစ်ယောက်ပါ။ သူ့အခြေအနေက သိပ်မကောင်းလှဘူး။

“အင်း။ ဒါက လျှို့ဝှက်ထားရမယ့် ကိစ္စမဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော်မေးလိုက်တာနဲ့တင် အားလုံးကို ပြောပြပေးနိုင်တာလား။”

- ဒီသတင်းတွေက သတင်းဌာနတွေကတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့ဖို့က အချိန်ပဲ လိုတော့တာပါ။ အခုလို နည်းနည်းစောပြီး ပြောပြလိုက်တာက ဘာမှ အကျိုးနည်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သီးသန့်ဆက်သွယ်လာတာဆိုတော့ တခြားသူတွေ မသိသေးတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တချို့ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်ဗျာ။”

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ က သူ့ကို ဆက်သွယ်လာချိန်တွင် ဂျွန်ကွမ်ဆော့ မည်သို့ တွေးတောနေမည်ကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ဟန်နူးလ် အနေဖြင့် တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့တွင် မဖြစ်မနေ ပါဝင်ရတော့မည်မှာ ကြိုတင်သိရှိထားပြီးသား ကိစ္စဖြစ်သည်။

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ဂျွန်ကွမ်ဆော့ နှင့် သတင်းအချက်အလက်များကို မျှဝေထားခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူ့အား ကျေးဇူးတင်စရာတစ်ခု ဖန်တီးပေးနိုင်သေးသည်။

- အဓိကကတော့ အတွင်းဘက်က ပတ်ဝန်းကျင်က ပင်လယ်ပြင်ဖြစ်နေတာပဲ။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက သတိမေ့မြောနေပေမဲ့ သူ မေ့မြောမသွားခင် တစ်ခုခု ပြောသွားခဲ့တယ်။

“သူ ဘာပြောသွားလို့လဲ။”

- သူက အလွန်ဖြူဖွေးပြီး ကြီးမားတဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင်ကို မြင်ခဲ့ရတယ်တဲ့…

“အလွန်ဖြူဖွေးပြီး ကြီးမားတဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင်…”

၎င်းမှာ ဂျွန်ကွမ်ဆော့ ပင်လျှင် နားမလည်နိုင်သည့် အရာဖြစ်နေသည်။

“အဲဒါအပြင် တခြားဘာများ ရှိသေးလဲ။”

- ကျွန်တော် သိတာကတော့ အဲဒါပဲ။

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ ထံမှ ရရှိသည့် သတင်းအချက်အလက်မှာ ထိုမျှသာဖြစ်သည်။

သူက တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ကို မကြာမီ ခေါ်ယူတော့မည်ဟု ပြောကြားရင်း ဖုန်းကို ချလိုက်သည်။

တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခဲ့သည့် ကန်းဟယ်ရင် က မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့မှာ ပါဝင်ရတော့မှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။”

“ဟုတ်တယ်။ အခွင့်အရေးကတော့ အရမ်းများတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ဒုတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရှိနေပြီဆိုရင် အဲဒါက လုံလောက်နေပြီမဟုတ်လား။ တတိယအဖွဲ့အတွက် ထပ်သွားစရာ မလိုဘူးလို့ ထင်တယ်။”

ကန်းဟယ်ရင် က ဒုတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရှိလာသည့်အချိန်မှာပင် စူးစမ်းလေ့လာရေးမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ယူဆနေသည်။

ထိခိုက်နစ်နာမှုများ ရှိခဲ့သည်မှာ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသော်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရှိနေခြင်းက သူတို့၏ တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“အဲလောက်နဲ့ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဟင်။ ဘာလို့လဲ။”

“ဒုတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦး ရှိလာတာက ကံကောင်းတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ စူးစမ်းလေ့လာရေးတာဝန်ကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့မရဘူး။ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းပဲ သတိမေ့မြောသွားခဲ့ပြီး သူ့အခြေအနေကလည်း ဆိုးရွားနေတယ်။ သူက မနည်းလွတ်မြောက်လာခဲ့ရတာ။ ပြီးတော့ သူယူဆောင်လာတဲ့ တစ်ခုတည်းသော သတင်းအချက်အလက်က အဖြူရောင်ဘီလူးအကြောင်းပဲ။ အဲဒါက ဘာကိုဆိုလိုလဲ သိလား။”

“ဆိုလိုတာက… တခြားဘာမှ ထွက်ပေါ်မလာသေးဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။”

ကန်းဟယ်ရင် သည် အခြေအနေမှာ မည်မျှ ပြင်းထန်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“အသင်းအဖွဲ့က တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့အတွက် ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ ပြောတယ်။ သူတို့လည်း သိနေတာပဲ။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးရှိနေပေမဲ့ ဒုတိယအဖွဲ့က ကျရှုံးခဲ့တယ်ဆိုတာကိုလေ။ အဖြူရောင်ဘီလူးရဲ့ အထောက်အထားက ဘာလဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒီထဲမှာ တခြားဘာတွေ ကျန်နေသေးလဲ။ အဲဒီအရာတွေကို အပြည့်အဝ သိရှိမှသာ စူးစမ်းလေ့လာရေးလို့ ခေါ်လို့ရမှာ။”

“အို… အခြေခံအချက်အလက် ဘာမှမရှိဘဲ တခြားကမ္ဘာတစ်ခုထဲကို ဝင်သွားရတာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။”

“မှန်တယ်။ တကယ်တော့ ကောက်ယူသူတွေထဲမှာ အန္တရာယ်အများဆုံး အခန်းကဏ္ဍက စူးစမ်းလေ့လာသူတွေပဲ။”

“ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။”

“ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း စူးစမ်းလေ့လာရေး အောင်မြင်သွားရင် တခြားကောက်ယူသူတွေနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ရရှိလိမ့်မယ်။”

အန္တရာယ်များလေ အကျိုးအမြတ် များလေဖြစ်သည်။

အကျပ်အတည်းက အခွင့်အရေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

လျော်ကြေးငွေဆိုသည်မှာ ငွေကြေးသက်သက်ဖြင့်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

ယခင်ကနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဂုဏ်သတင်းအပြင် စူးစမ်းလေ့လာရေးတွင် ပါဝင်သည့် ကလန် သို့မဟုတ် မန်နေဂျာတို့သည် တခြားကမ္ဘာမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ပစ္စည်းများကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကဲ့သို့ ပုံဆောင်ခဲဂူမျိုးကို ရရှိခဲ့ပါက လူတိုင်းက မဆိုင်းမတွပင် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့သို့ လျှောက်ထားကြလိမ့်မည်။

“အင်း၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရသလောက်တော့ အန္တရာယ်က အခုထိ များနေတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ အထဲကနေ ဘာပစ္စည်းမှ ရနိုင်ပါ့မလားဆိုတာလည်း မသေချာဘူး။”

ပင်လယ်ပြင်ပုံစံမျိုးတွင် ရနိုင်မည့်အရာ ဘာမှရှိပုံမပေါ်ပေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူ၏ အနာဂတ်အကြောင်း သိရှိထားမှုများမှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အသုံးမဝင်တော့ခြင်းပင်။

‘အဲဒါက အကြီးမားဆုံး ပြဿနာပဲ။’

အရာအားလုံးကို ကြိုသိနေခဲ့သည့် ယခင်အချိန်များနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

ကမ္ဘာမြေ၏ ဇာတ်လမ်းကို ရွေးချယ်ခံရပါက ပိုကောင်းဦးမည်၊ သို့သော် တခြားအတိုင်းအတာများမှ ဇာတ်လမ်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုသာ ဖြစ်နေပါက မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားပေလိမ့်မည်။

တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခဲ့သည့် ကွမ်ဂျီအာ က သူမ၏ အမြင်ကို တင်ပြလိုက်သည်။

“ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်သွားရမှာလား။ စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ထဲ မပါဝင်ဖို့ ငြင်းလိုက်လို့ မရဘူးလား။”

“အဲဒီလို လုပ်လို့ရရင် ကျွန်တော် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ ရောက်လာမှတော့ အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိပါတယ်။ တခြားကလန်တွေက ကျွန်တော်တို့ကို သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မယ်။ အားလုံးက ကျွန်တော်တို့အမှားတွေချည်းပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ယူရမယ်ဆိုပြီး ပြောလာကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုမျိုးပေါ့။”

“သူတို့က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ လုပ်ကြမှာလား။”

“သူတို့က လုပ်စရာရှိလို့ လုပ်ကြတာလေ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပြောနေတာ။”

ကလန်များမှာ ဟန်နူးလ် ၏ တာဝန်ယူမှုကို တကယ်တမ်း လိုချင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူတို့က ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ဖန်တီးခံလိုက်ရခြင်းကို ပို၍ပင် သဘောကျနေကြသည်။

အရေးကြီးသည်မှာ စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြု၍ ဟန်နူးလ် ကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သူတို့၏ အင်အားကို လျော့ကျသွားစေရန် ဖြစ်သည်။

“ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ်ပဲ ပါဝင်ရမှာ။”

“ဟူး။ တကယ်ပဲ အဲဒီနည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတော့တာလား။”

“အနည်းဆုံးတော့ သူများတွေ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတာထက်စာရင် ကျွန်တော်တို့ပုံရိပ်အတွက် ပိုကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို မကျေနပ်ခဲ့တဲ့ လူတွေကတောင် ကျွန်တော်တို့ကို မြင်တဲ့အမြင် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ သေသွားရင်တော့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားမှာပဲ။”

“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ မသေအောင် နေရမှာပေါ့။”

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ သည် သူ၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သည့် စကားလုံးများအတွက် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သို့သော် သူ နောက်ဆုတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

“နောက်ဆုံးတော့ ဒါက လောင်းကစားတစ်ခုပဲ။ အထဲကို ဝင်သွားတဲ့အခါ အောင်မြင်မလား၊ ကျရှုံးမလားဆိုတာပဲ။ ကျရှုံးရင်တော့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်ရင်တော့ ယခင်ကနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ရရှိလိမ့်မယ်။ သေခြင်းတရား ဒါမှမဟုတ် ကံကြမ္မာ။ ကျွန်တော်တို့ ရွေးချယ်ရမယ့် နှစ်ခွလမ်းပဲ။”

“အို။ ကံတရားပေါ်မှာပဲ ပုံအပ်ထားရတာ ကျွန်မတော့ မကြိုက်ဘူး။”

“ရွေးချယ်စရာက နှစ်ခုရှိပေမဲ့ ရလဒ်တွေက ကံတရားပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ အထဲကို ရောက်သွားတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ဆောင်မလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။”

စကားဝိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ဂျွန်ကွမ်ဆော့ က စိုးရိမ်တကြီး မျက်နှာပေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အမ်၊ အင်း။ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလား။ ဟုတ်တယ်မလား။ ကျွန်တော် အခုမှ အလုပ်ဝင်ရတာ၊ အလုပ်ပြုတ်သွားတာမျိုးတော့ မဖြစ်ချင်ဘူး…”

“…”

“…”

ဇက်!

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ က ကံမကောင်းသည့် စကားမျိုး ပြောလိုက်သည့်အခါ ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့က သူ့အား ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူက ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ရှိနေပါက အလွန်ရဲရင့်သူ ဖြစ်သော်လည်း လူချင်းတွေ့ဆုံ ပြောဆိုသည့်အခါတွင်မူ အလွန်အားနည်းပြီး ကြောက်ရွံ့တတ်သူဖြစ်သည်။

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ သည် သူ့အား အုပ်စုလိုက်နေထိုင်ရန် အလောတကြီး အကြံပေးမိသလားဟု တွေးတောမိလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ အဆင်ပြေအောင် လုပ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

‘အရေးကြီးတာက လာမယ့် တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးပဲ။’

သူသည် ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြင်လိုက်ပြီး အနာဂတ်အကြောင်း တွေးတောလိုက်ရာ ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့က သူ့ကို သိနေသည့်အလား ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

ကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ သေးသည်ဖြစ်စေ အလုပ်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပြောင်နေတတ်သည်။

***

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်။

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

အသင်းအဖွဲ့က တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့အတွက် ခေါ်ယူကြောင်း ကြေညာလိုက်သည့်အခါ အချို့သော ကလန်များက ဟန်နူးလ် ၏ တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း တညီတညွတ်တည်း ပြောဆိုလာကြတော့သည်။

ကလန်များနှင့် အဆင်မပြေဖြစ်နေသော ပင်တာဂရမ် အနေဖြင့် ကလန်ကြီးများကို စေတနာအလျောက် ပါဝင်ပေးကြရန် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ဟန်နူးလ် ကို ကာကွယ်ပေးရန်မူ အားသွန်ခွန်စိုက် မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

‘ဒါကလည်း သူတို့ ဘာမှလုပ်ပေးလို့ မရတာ သဘာဝပါပဲ။’

သူတို့က ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ဖန်တီးခံလိုက်ရခြင်းကို ပို၍ပင် သဘောကျနေကြသည်။

အရေးကြီးသည်မှာ စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြု၍ ဟန်နူးလ် ကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သူတို့၏ အင်အားကို လျော့ကျသွားစေရန် ဖြစ်သည်။

‘ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ်ပဲ ပါဝင်ရမှာ။’

ကန်းဟယ်ရင် က ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်ရာ ဟန်နူးလ် အနေဖြင့် တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့တွင် ပါဝင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာပြီးနှင့်ခဲ့သည်။

ကလန်များအတွက်မူ ၎င်းမှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤကမ္ဘာသည် အဆိပ်ခတ်ထားသော ခွက်တစ်ခွက်နှင့် တူသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။ အထဲကို ဝင်သွားပြီး သေဖို့ ပြောနေသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့က ငြင်းဆန်မည့်အစား ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ပါဝင်လာခဲ့ကြသည်။

၎င်းကို ကြည့်ရသည်မှာ သတ်သေရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမှလွဲ၍ တခြားမထူးပေ။

သို့သော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် ဘာကို ရည်ရွယ်နေသလဲဆိုသည်ကို သူတို့ သိရှိကြသည်။

“တကယ်ပါပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သွားရတော့မှာမို့လို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ပါဝင်ခြင်းအားဖြင့် ပုံရိပ်ကောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားချင်တာပေါ့။ အဲဒီလိုလား။”

“ဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ချဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဒါပေမဲ့လေ။ သေသွားရင်တော့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားမှာပဲ။ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိသေးလဲ။ အောင်မြင်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်းရော ရှိရဲ့လား။”

ကန်းဟယ်ရင် ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ သူ ‘အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာမည်’ ဟူသော အယူအဆအပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကလန်များနှင့် ပင်တာဂရမ် မှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များက သူ့၏ လုပ်ရပ်ကို ရယ်မောခဲ့ကြသည်။

ယုတ္တိရှိရှိနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် ကြည့်လျှင် ဤတတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့၏ အောင်မြင်နိုင်ခြေမှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာ ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းမှာ အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုမှလွဲ၍ တခြားမဟုတ်ပေ။

သူတို့အားလုံးက သူ့ကို ထိုအတိုင်းပင် အကဲဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

တခြားသူများက သူ့ကို ခေါင်းမာသည်ဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်သော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် တွင်မူ သူ့အစီအစဉ်နှင့်သူ ရှိသည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ဘက်ကတော့ ကျွန်တော့်အပါအဝင် လူသုံးယောက်ပဲ ပို့နိုင်မယ်။ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။”

ပထမအကြိမ် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့တွင် လူ ၇ ယောက်။

ဒုတိယအကြိမ် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့တွင် လူ ၁၂ ယောက်။

တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့တွင် ယခင်ကထက် လူဦးရေ ပိုများလာမည်ကို ထည့်တွက်ပါက ဟန်နူးလ် မှ သုံးယောက်ကို ဖယ်ထုတ်ပြီးနောက် အနည်းဆုံး လူ ၁၅ ယောက်ကို ထပ်မံ စုဆောင်းရမည်ဖြစ်သည်။

ပြဿနာမှာ ဤနေရာမှ စတင်သည်။

“တကယ်ပဲ၊ ကလန်တွေထဲက ဘယ်သူကများ စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်မှာတဲ့လဲ။”

ငါတို့ မသွားဘူးလို့ ထင်နေတာလား။

ကန်းဟယ်ရင် က သူတို့ကို စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာလည်း ထိုအတိုင်းပင်။

ကန်းဟယ်ရင် ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသော ကလန်များသည် မြားဦးမှာ သူတို့ဆီ ပြန်လှည့်လာပြီဖြစ်ကြောင်း နောက်ကျမှ သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ပင်တာဂရမ် ကလည်း အင်အားစုအချို့ကို ပံ့ပိုးပေးမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကလန်များသည် သူတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများမှ ကင်းလွတ်သွားသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

‘သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်ဆိုတာ သိနေလျက်နဲ့ ငါတို့ရဲ့ အလယ်အလတ်တန်းစား ကောက်ယူသူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ပို့နိုင်မှာလဲ။’

‘အောက်ခြေအဆင့်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်တွေက ဝါရင့်သူတွေ။ အဲဒီလို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် လက်လွှတ်နိုင်မှာလဲ။’

‘ဒါပေမဲ့ လျစ်လျူရှုလို့လည်း မရဘူးလေ။ အစိုးရက တရားဝင် စာရွက်စာတမ်း ထုတ်ပြန်ထားပြီးပြီဆိုတော့ လူစေလွှတ်ဖို့က မဖြစ်မနေ လိုအပ်နေပြီ။’

ကလန်ဆိုသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုနှင့် တူသည်။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် သူတို့သည် အကျိုးကျေးဇူးအမျိုးမျိုးကို ခံစားခွင့်ရသလို အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိသလောက် တာဝန်ဝတ္တရားများလည်း ရှိကြသည်။

အခုလို အချိန်မျိုးတွင်ပေါ့။

စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့အတွက် လူရွေးချယ်သည့်အခါ ပထမဦးစားပေးမှာ ကလန်များပင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ နှင့် ဟန်နူးလ် တို့မှာ ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။

“တောက်။ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပဲ။”

ဟန်နူးလ် ကလန်၏ ဒုတိယအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဂျွန်ကွမ်ဆော့ က အစိုးရထံမှ ရောက်ရှိလာသော တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းကို ကြည့်ကာ လျှာသံသဲ့သဲ့ဖြင့် စိတ်ပျက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ကလန်၏ ပင်တာဂရမ် ဌာနနှင့် ချုပ်ဆိုထားသော စာချုပ်ကြောင့် ဤရှုပ်ထွေးမှုထဲသို့ ပါဝင်ပတ်သက်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အကြံပြုချက်မဟုတ်ဘဲ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် သူသည် အခြေအနေဆိုးထဲ ရောက်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တရားရေးဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုမှာလည်း ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်ရာ သူသည် အစိုးရ၏ စကားကို လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။

“သူက တာဝန်အားလုံးကို ငါ့ဆီ ပုံချသွားတာပဲ။”

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ သည် ပထမအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နေရာကို ရယူရန်အတွက် ဤအရာကို စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။

သူသည် အရာအားလုံးကို အောင်မြင်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးခြင်းအတွက် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးတစ်ခုတော့ ရှိနေသည်။

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ သည် ကလန်ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို တစ်ဦးချင်း ပြောခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်တွေးမိရင်း သွားများကို ကြိတ်ထားလိုက်သည်။

- ဒါက မင်းရဲ့ တာဝန်ပဲ၊ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါမှာ မင်းရဲ့အဖွဲ့ထဲက လူတစ်ယောက်ယောက်ကို ရွေးကို ရွေးရမယ်။

ထိုစကားက သူ့ဒေါသကို ပွက်ပွက်ဆူစေရန် လုံလောက်သော်လည်း သူ့ကို ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်မှာ ပြန်လည်ချေပခြင်းပင် မပြုနိုင်သော သူ့အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

‘ငါ အဲဒီကောင် ဂျွန်ကွမ်ဆော့ ကို ယုံမိတာ မှားသွားပြီ။ ဟူး။ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အခုတော့ နောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားပြီ။ သူတို့ ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ရမှာပေါ့။’

ဂျွန်ကွမ်ဆော့ သည် ဤအခြေအနေတွင် သူ့ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ရပ်တည်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူတို့ ပြောသမျှကို နာခံစွာ နားထောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အခွင့်အရေးသာ ရခဲ့လျှင်တော့…

‘မင်းတို့ တွေ့ကြသေးတာပေါ့။’

မျှော်လင့်မထားသော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာမှာ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ကလန်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသည့် ပင်တာဂရမ် ဌာနမှ အဂါရယ်ကိုလည်း ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ! ငါ သိသားပဲ!”

သတင်းစကားများစွာကို ကြားသိပြီးနောက် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ကို ဘယ်သူက ဒုက္ခပေးခဲ့သလဲဆိုသည့် သဲလွန်စကို သူမ နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

“ဒီ၊ ဒီလို အဆင့်အတန်းမရှိတဲ့ လွတ်လပ်သော ကောက်ယူသူကွ!”

ဟန်နူးလ်။

ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ကန်းဟယ်ရင် ၏ မျက်နှာကို သူမ မြင်ယောင်သွားပြီး အဂါရယ်၏ မျက်နှာမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် တွန့်ချိုးသွားသည်။

သက်သေအထောက်အထား မရှိဘဲ သံသယသာ ရှိသလို ဟန်နူးလ် တွင်လည်း ပြီးပြည့်စုံသော အယ်လီဘိုင် (အခင်းဖြစ်ပွားချိန်တွင် အခြားနေရာ၌ ရှိနေကြောင်း သက်သေ) ရှိနေသည်။

သို့သော် သူမ မယုံကြည်ပေ။ အဲဒါ သူပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒါ သူပဲ ဖြစ်ရလိမ့်မယ်။ ၎င်းမှာ သိစိတ်ကို ကျော်လွန်သော တစ်စုံတစ်ခုက သူမကို ထင်ရှားပြလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

“အို! ဘယ်လိုတောင် ရဲရဲတင်းတင်းနဲ့! ဘယ်လိုတောင် လုပ်ရက်လေသလဲ!!”

အဂါရယ်သည် ကြီးကြပ်သူ၏ အခန်းထဲတွင် ရှိသမျှ ပစ္စည်းများကို ရိုက်ခွဲကာ ရူးသွပ်စွာ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ဒေါသမှာ ပြေလျော့သွားခြင်း မရှိပေ။

၎င်းမှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ထံ ရောက်ရှိလာသော တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့အတွက် ကောက်ယူသူများကို စေလွှတ်ပေးရန် အမိန့်ဖြစ်သည်။

တရားမဝင် ကမ္ဘာကို သိမ်းပိုက်ထားခြင်းကြောင့် အစိုးရကို အသံပင် မထွက်ရဲသော ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ အနေဖြင့် မျက်စိရှေ့တင် အရှက်ကွဲခံရသည်မှလွဲ၍ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

အဂါရယ်သည် သူမ၏ စစ်တုရင်ခွက်များကို ဆုံးရှုံးရသည်ကို မနှစ်သက်ပေ။

‘ခဏစောင့်ဦး။’

သူမတွင် အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။

‘ဟန်နူးလ်၊ အဲဒီ ကျိန်ဆဲချင်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်က တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ထဲ ပါဝင်မယ်လို့ ပြောထားတယ်မဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် ဒါက အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလား။’

သူတို့ တတိယမြောက် စူးစမ်းလေ့လာရေးတွင် အောင်မြင်နိုင်ခြေ မရှိသော်လည်း၊ အနည်းငယ်မျှသော ဖြစ်နိုင်ခြေကို သူမ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

‘သာ၍ အထဲကနေ သူတို့ရဲ့ စူးစမ်းလေ့လာမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရင်… ငါ့မျက်စိထဲမှာ စူးနေတဲ့ ဆူးကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မှာပဲ။’

သူမတွင် ကိုယ့်အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ သူ့ဆီကို တိုးဝင်လာမယ့်သူ တစ်ယောက်ယောက် လိုအပ်သည်။

‘အဲဒီလို လူတွေကတော့ ရှိတာပေါ့။’

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ လခြမ်းကွေးကဲ့သို့ ကွေးညွှတ်သွားတော့သည်။