ခေါင်းစဉ် **"Mad Dog – Chapter 83: Wrap-up — Caught in my own gossip | NovelPing"** မှ စာပိုဒ်များကို မြန်မာဘာသာသို့ ပြန်ဆိုပေးထားပါသည်။
---
ခွဲလအကြာတွင် *Junlin City* ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေး ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
သရုပ်ဆောင်များနှင့် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးသည် မြို့ပြင်ရှိ သဲကန္တာရထဲမှ ကံကောင်း၍ သက်ဘေးလွတ်လာကြသကဲ့သို့ တကယ်ကို "ထွက်ပြေး" လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသည်။ ဘာသံယောဇဉ်မျှ မရှိကြပါ — ထိုနေရာတွင် နှစ်လနီးပါးကြာ နေထိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် လူတိုင်းသည် စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲလုနီးပါး ခံစားခဲ့ရသည်။
ရိုက်ကူးရေးပြီးစီးခြင်း အထိမ်းအမှတ် ပါတီပွဲ (wrap-up party) ကိုပင် လင်းလန် (Lin Lan) ရှိ ဗန်ကွက်ခန်းမတစ်ခုတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
လင်းချီဟန် (Lin Qihang) က ဖိတ်စာများတွင် မိသားစုဝင်များကို ကြိုဆိုကြောင်း သေချာပေါက် အလေးပေးဖော်ပြခဲ့ရာ ညနေခင်းကို ပိုမို စည်ကားတောက်ပသွားစေခဲ့သည်။ လုံခြုံရေးမှာ တင်းကျပ်လှသဖြင့် မီဒီယာများ လျှို့ဝှက်စိမ့်ဝင်ခွင့် မရရှိခဲ့ဘဲ ဖန်ခွက်များ ထိရိုက်သံနှင့် ရယ်မောသံများကြားတွင် တကယ့် မိသားစုဆုံပွဲကြီးတစ်ခုလို ခံစားခဲ့ရသည်။
ကျန်းချီ (Jiang Qi) က အစပိုင်းတွင် ကျိချီ (Zhi Qi) ကို ခေါ်ဆောင်လာရန် မစီစဉ်ခဲ့သလို သူကိုယ်တိုင်လည်း တက်ရောက်ချင်စိတ် မရှိခဲ့ပေ — အခု ရိုက်ကူးရေးပြီးလို့ အိမ်ကို ပြန်ရောက်နေပြီဆိုတော့ သူမနဲ့အတူ အိမ်မှာပဲ သက်သောင့်သက်သာ နားနားနေနေ နေချင်တာလေ။ ပါတီပွဲကို တကယ်ပဲ သွားဖို့ လိုအပ်လို့လား။
အမှန်တော့ ကျန်းချီ က စကားနည်းပြီး စိမ်းသက်သူတွေရှေ့မှာ "ရှက်တတ်သူ" ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှောင်ယုံးဖေး (Xiao Yongfei) က ဖုန်းထဲမှနေ၍ ဒါဟာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်တယ်လို့ အော်ဟစ်တိုက်တွန်းခဲ့သည်! လုံးဝကို မဖြစ်မနေပါပဲ!
ခေါင်းဆောင်မင်းသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရိုက်ကူးရေးပြီးပွဲကို မတက်ရင် ဒါရိုက်တာနဲ့ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ကို မလေးစားရာ ရောက်ပါတယ်။ ကျန်းချီ၊ မင်း စိတ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်စမ်းပါ!
…
ထို့ကြောင့် ကျန်းချီ တွင် သွားရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ဟန်ဆောင်မြှောက်ပင့်စကားများနှင့် စကားဝိုင်းအတုအယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် စားပွဲတစ်ခုတွင် နာရီပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်ရမည်ဆိုသည့် အတွေးက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားစေခဲ့သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ပါတီပွဲမှာ စနေ၊ တနင်္ဂနွေတွင် ကျရောက်နေသဖြင့် ကျိချီ တွင် အားလပ်ရက် ရရှိခဲ့သည်။
ကျန်းချီ က မနေ့ညနှောင်းပိုင်းမှ မြို့သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးသား မိုးလင်းသည်အထိ အတူတူ မအိပ်ဘဲ "တွယ်ကပ်" နေခဲ့ကြပြီး မွန်းလွဲပိုင်းမှ အိပ်ရာနိုးခဲ့ကြသည်။ အလွန်အမင်း ပြုမူခဲ့မှုများကြောင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ကိုက်ခဲနေပြီး စကားပြောသံများတွင်ပင် ပျင်းရိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လှိုင်းအသံများ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
“ရိုက်ကူးရေးပြီးပွဲမှာ မိသားစုဝင်တွေ ပါခေါ်လို့ရတာလား။”
ကျိချီ က အိပ်ရာပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လှဲလျောင်းရင်း *Junlin City* ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့၏ WeChat ဂရုထဲမှ အသိပေးချက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပိုးထည်စိမ်း စာရွက်များဖြင့် ပတ်ထားသဖြင့် သူမ၏ နှင်းပွင့်လို ဖြူစင်သော ပခုံးလေးများသာ ပေါ်ထွက်နေပြီး၊ သူမ၏ ရှည်လျားပြီး သွယ်လျသော ခြေထောက်လေးများကို လေထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ခတ်ကစားနေခဲ့သည်။
သူမ၏ ဖြူစင်သော အသားအရေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းချီ ၏ မျက်လုံးများမှာ သေမတတ် တောက်ပသွားခဲ့သည်။
ကျိချီ က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည် - “ဘယ်အချိန် စမှာလဲ။ အစ်ကို ဝတ်စုံပြည့် ပြင်ဆင်မှာလား။”
“ကြည့်ရတာပေါ့။”
ကျန်းချီ က ငုံ့လိုက်ပြီး သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ ရွှေရောင်ခွေးကြီးတစ်ကောင်လို သူမ၏ ညှပ်ရိုးဟိုင်းထဲတွင် မေးတင်ထားရင်း သူမကို နူးညံ့စွာ ပွတ်သပ်ပေးနေခဲ့သည်။ သူ၏ အသံမှာ တိုးလျနေခဲ့သည် - “ဒီနေ့ည။”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
ကျိချီ က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ သိမ်မွေ့သော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် သူ၏ နှာခေါင်းထိပ်ကို တို့လိုက်သည် - “အစ်ကို မသွားချင်ဘူးလား။”
“အင်း၊ ပျင်းစရာကောင်းတယ်” ဟု ကျန်းချီ က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည် - “မင်းနဲ့ အိမ်မှာပဲ အတူတူ နေချင်တယ်။”
ဝါး၊ သူက တကယ်ကို ချစ်စရာကောင်းအောင် ပြုမူတတ်တာပဲ။
ကျိချီ ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားခဲ့ပြီး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ လှပစွာ ထုဆစ်ထားသော မျက်နှာကို အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မော့ကာ သူ၏ မေးစေ့ကို အနမ်းတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
“ကဲ ပါပြီ” ဟု သူမက ပြုံးလိုက်သည် - “ကျွန်မ အစ်ကိုနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖိတ်စာမှာ မိသားစုဝင်တွေကို တက်ရောက်ခွင့်ပြုထားတာပဲကို။
–
ည ၈ နာရီခန့်တွင် ချျူးမီ (Qiu Mi) က ကျန်းချီ နှင့် ကျိချီ တို့ကို ပါတီပွဲသို့ လိုက်ပို့ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
လှေကားထက်မှ ဆင်းလာသော လူနှစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ချီဂီ၊ မမ။”
ချျူးမီ က သူတို့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည် - “ဒီလို ဝတ်စုံနဲ့ တကယ် အပြင်ထွက်မလို့လား။”
ကျန်းချီ က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည် - “ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ။”
…
ချျူးမီ က "ပြဿနာရှိတယ်" ဟု မပြောရဲသော်လည်း သူတို့သည် တကယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
ကျန်းချီ က ရိုးရှင်းသော ဂျင်းဘောင်းဘီ နှင့် ဟူဒီ (hoodie) အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျိချီ လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်ရာ — ပထမအကြိမ် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့သည် စုံတွဲဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူတို့သည် အပြင်သို့ လမ်းလျှောက်ထွက်သည့် ဇနီးမောင်နံဟောင်းများလိုပင် ဖြစ်နေပြီး ရိုက်ကူးရေးပြီးပွဲသို့ သွားနေသူများနှင့် လုံးဝ မတူပေ။
“အာ…”
လက်ထောက်က သူ၏ ခေါင်းကို အသာပွတ်လိုက်ပြီး စဉ်းစားကာ နောက်ဆုံးတွင် သတိပေးလိုက်သည် - “ဟိုမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်နော်။”
“လူများလေ၊ ပိုစည်ကားလေပေါ့။”
ကျန်းချီ က ဂရုစိုက်ပုံ မရပေ။ သူက ကျိချီ အတွက် ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား ကားနောက်ခန်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် - “ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သွားကြစို့” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူသည် လင်းချီဟန် ကို စိတ်မခုစေချင်ရုံဖြင့် ရိုက်ကူးရေးပြီးပွဲသို့ သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး သို့မဟုတ် ကွန်ရက်ချိတ်ဆက်ရန် သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ဝတ်စုံပြည့် သို့မဟုတ် ဆန်းပြားစွာ ဝတ်ဆင်ရန် မလိုအပ်ပေ။
သို့သော် အနုပညာအသိုင်းအဝိုင်းမှ လူများသည် လေဆိပ်မှလွဲ၍ မည်သည့်ပွဲမဆို အလွန်တောက်ပလှပစွာ ရောက်ရှိလာကြသည်မှာ ယဉ်ပါးနေပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းချီ နှင့် ကျိချီ တို့သည် ပါတီပွဲတွင် တကယ့်ကို လန်းဆန်းသော လေပြေအေးလေး ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
— လင်းချီဟန် ၏ ဖိတ်ကြားခြင်းကို ခံရသော ရှဲလိုင် (Shen Lei) ပင်လျှင် ကုတ်အင်္ကျီဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ရမည်ကို သိထားခဲ့သည်။
သို့သော် ကျန်းချီ က တကယ့် ဘော့စ်တစ်ယောက်လိုပင် သူဝတ်ချင်တာကို ဝတ်ခဲ့သည်။
ပါတီပွဲမှ လူအတော်များများက သူ့ကို စကားပြောချင်ကြသော်လည်း နီးကပ်လာသောအခါ ခပ်မြန်မြန်ပင် "စိတ်ပျက်" ကာ ပြန်လှည့်သွားခဲ့ကြသည်။
သူတို့ ထွက်သွားကြစဉ် ကျန်းချီ နှင့် အနုပညာအသိုင်းအဝိုင်းထဲမှ မဟုတ်သော သူ၏ ဇနီးတို့သည် မည်သို့ မအပ်စပ်ဘဲ ဖြစ်နေသည်ကို မအံ့ဩဘေ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ဒီလို ဆူညံပြီး တောက်ပတဲ့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အလယ်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ တစ်ယောက်ပဲ ရှိနေသလိုပါပဲ။
ကျန်းချီ နှင့် ပိုမိုနီးကပ်သူများသည် သူသည် "ဇနီးကို ချစ်မြတ်နိုးသော" အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဆိုသည့် အချက်ကို ယဉ်ပါးနေပြီး ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် ရိုက်ကူးရေးပြီးပွဲမှာ အရမ်းကြီး တရားဝင်လွန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ လူအများစုမှာ စားသောက်နေကြရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။
လင်းချီဟန် စီစဉ်ပေးသော ဘူဖေးပွဲမှာ ကောင်းမွန်စွာ ပြုလုပ်ထားပြီး၊ အစားနည်းသဖြင့် ည ၇ နာရီနောက်ပိုင်း အစားအများကြီး မစားလေ့ရှိသော ကျိချီ ပင်လျှင် အလွန် နူးညံ့သော အမဲသားကင် အကင်အချို့ကို စားခဲ့သည်။
“ကြိုက်လို့လား။”
ကျန်းချီ က သူမ၏ နှစ်သက်မှုများကို အမြဲတမ်း ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်လေ့ရှိရာ ဒါကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“အင်း။”
ကျိချီ က ပါးစပ်ထဲမှ အစားအစာများကို မျိုချလိုက်ပြီးမှ စကားပြောလိုက်သည်။ သူမက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် - “တော်တော်လေး ကောင်းတယ်။”
စကားပြောရင်း သူမက ကျန်းချီ ကို အကင်တစ်တုံး ခွံ့ပေးလိုက်သည်။
သူ စမ်းစားကြည့်ရာ အမဲသားကင်မှာ တကယ်ပင် ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားခဲ့သည် — မိန်းကလေးအများစု နှစ်သက်ကြမည့် အချိုနှင့် အငန် ပေါင်းစပ်ထားသော အရသာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရိုက်ကူးရေးပြီးပွဲ ပြီးခါနီးတွင် သရုပ်ဆောင်များနှင့် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးသည် Weibo ပေါ်တွင် တင်ရန် အုပ်စုဓာတ်ပုံရိုက်ရန် စင်ပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။ ကျန်းချီ က ကျိချီ ကို ကားထဲတွင် စောင့်ခိုင်းထားခဲ့သည် — ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတစ်ရာကျော် အုပ်စုဓာတ်ပုံရိုက်ရန် တန်းစီဇယား စီစဉ်ရသည်မှာ အချိန်အတော်အတန် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အုပ်စုဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးနောက် ဒါရိုက်တာနှင့် ထုတ်လုပ်သူတို့က ကျန်းချီ ကို ဆယ်လ်ဖီရိုက်ရန် ဆွဲထုတ်သွားခဲ့ကြသည်။ သူသည် ဓာတ်ပုံရိုက်စက်တစ်ခုလို ဖြစ်လာသည်ဟု ခံစားရရင်း တင်းမာသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရသည်။
“ဒါရိုက်တာ လင်း။”
လင်းချီဟန် က ဓာတ်ပုံများကို စစ်ဆေးနေစဉ် ကျန်းချီ က စဉ်းစားလိုက်ပြီး လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည် - “ဒီနေ့ည ဘူဖေးကို ဘယ်သူ စီစဉ်တာလဲ။ အစားအသောက်အတွက် ဘယ်စားဖိုမှူးက တာဝန်ယူထားတာလဲ။”
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူသည် ဒီမေးခွန်းကို မေးရန်အတွက်သာ ဒီလောက်အထိ ကြာကြာ နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“စားဖိုမှူး?”
လင်းချီဟန် က အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး ဒီမေးခွန်းကို မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ “ဝန်ထမ်းတွေ စီစဉ်တာလေ။ ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ… ဘာလို့ မေးတာလဲ။”
“ကျွန်တော့်မိန်းမ က အမဲသားကင်ကို အရမ်းကြိုက်လို့။”
ကျန်းချီ က အလေးအနက် ပြန်ဖြေလိုက်သည် - “ဒါကြောင့် မေးချင်တာပါ။”
နောက်မှ ကျိချီ ကို ခေါ်သွားနိုင်ရန် မည်သည့် စားသောက်ဆိုင်မှ လာသည်ကို သူ သိချင်ခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် စားဖိုမှူးထံမှ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်နည်းကိုပင် သင်ယူချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းချီ က သူ၏ ဇနီးကို အလိုလိုက်သည်ကို လူတိုင်း သိထားကြသော်လည်း လင်းချီဟန် ကတော့ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမသွားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနုပညာကမ္ဘာထဲက လူငယ်တွေ — ဒီလို တောက်ပပြီး ရှုပ်ထွေးတဲ့ နေရာမျိုးမှာ — ဒီလောက်အထိ ချစ်ကြတာ ရှားပါတယ်။
ဒါပေမဲ့…
“ဘူဖေးကို မည်သည့် စားသောက်ဆိုင်က ထောက်ပံ့ပေးလဲဆိုတာ ငါ တကယ် မသိဘူး။”
လင်းချီဟန် က သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ယူရင်း "စကားနားထောင်စွာ" ပြန်ဖြေလိုက်သည် - “ငါ မင်းအတွက် မေးပေးမယ်။”
စကားပြောရင်း သူသည် *Junlin City* ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့၏ WeChat ဂရုထဲသို့ မက်ဆေ့ချ် တစ်ခု ပို့လိုက်သည် -
[ရိုက်ကူးရေးပြီးပွဲ အစားအသောက်ပြင်ဆင်မှုကို ဘယ်သူ စီစဉ်တာလဲ။ အမြန် ပြန်ဖြေပေးပါ။]
ကျန်းချီ လည်း ထိုဂရုထဲတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ ဖုန်းမှာ ဆက်တိုက် အသိပေးချက်များဖြင့် မြည်လာခဲ့သည်။ သူ ကြည့်လိုက်သောအခါ လင်းချီဟန် ၏ မေးခွန်းကြောင့် ပြန်လည်ဖြေကြားချက်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည် -
[ဘာဖြစ်လို့လဲ ဒါရိုက်တာ။]
[အမြန် ပြန်ဖြေရမှာလား။ သန့်ရှင်းရေး ပြဿနာလိုမျိုး အရေးပေါ် ကိစ္စလား။ ဒါပေမဲ့ အစားအသောက် အရသာကတော့ တော်တော် ကောင်းတာပဲ…]
[ဟုတ်တယ်၊ တော်တော် ကောင်းတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင်လည်း ဒီနေရာကိုပဲ ဘွတ်ကင်လုပ်သင့်တယ်လို့ စဉ်းစားနေတာ။]
[ဒါဆို ဘယ်သူ အော်ဒါမှာတာလဲ။]
*Junlin City* ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သည် ကင်မရာရှေ့တွင်ရော ကင်မရာနောက်ကွယ်တွင်ပါ စကားများသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့၏ WeChat ဂရုမှာလည်း မနားတမ်း စကားပြောသံများဖြင့် အမြဲတမ်း ဆူညံနေခဲ့သည်။
အနုပညာရှင် အများစုသည် ရိုးရိုးလူများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြသည် — သူတို့သည် ကောလာဟလများနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောခြင်းကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။
စကားဝိုင်းက လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က - [ဒါရိုက်တာ လင်း က ဘာလို့ စားသောက်ဆိုင်အကြောင်း ရုတ်တရက် အရေးတကြီး မေးနေရတာလဲ] ဟု မေးလိုက်သည်။
လင်းချီဟန် က မက်ဆေ့ချ်များကို ခပ်မြန်မြန် ဖတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည် - [ကျန်းချီ က မေးတာ။ သူ၏ ဇနီး က အစားအသောက်ကို ကြိုက်လို့တဲ့။]
…
ဂရုစကားဝိုင်းမှာ ရုတ်တရက် ဆန်းကြယ်သော တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းချီ က မသိလိုက်ဘဲ သူ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ကြွားလုံးထုတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသဖြင့် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး အနည်းငယ်ပင် ရှက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။
—
နောက်ပိုင်းတွင် ဂရုစကားဝိုင်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုစကားဝိုင်းကို စခရင်ရှော့ရိုက်ကာ နာမည်ကြီး အနုပညာ ဖိုရမ်တစ်ခုတွင် "သတင်းဆိုး" တစ်ခုအဖြစ် တင်ခဲ့သည်။
ခေါင်းစဉ်မှာ တကယ့်ကို မျက်စိကျစရာ ဖြစ်ခဲ့သည် - “စရိတ်ကြီး ရုပ်ရှင်ရဲ့ အတွင်းသတင်း ကောလာဟလ၊ လာယူကြပါဦး!”
ပင်မ ပို့စ်တွင် မသိရှိရသော ပို့စ်တင်သူက နာမည်များကို ဝေဝါးထားသော စကားဝိုင်း စခရင်ရှော့အချို့ကို မျှဝေခဲ့ပြီး ဆန်းကြယ်သော ရှင်းပြချက်တစ်ခုနှင့်အတူ တင်ခဲ့သည် -
[အနုပညာရှင်တွေ က သူတို့ရဲ့ ဇနီးတွေကို သစ္စာရှိကြတယ်ဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေဟာ ဟန်ပြပဲလို့ ငါ အရင်က ထင်ခဲ့တာ၊ စရိတ်ကြီး ရုပ်ရှင်တစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က သူတို့ဂရုထဲက ကောလာဟလအချို့ကို မျှဝေလိုက်တဲ့အထိပေါ့။]
[ကြည့်ရတာ လတ်တလော အသင်းအဖွဲ့ လှုပ်ရှားမှု ပွဲတစ်ခုမှာ ထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့်ရဲ့ ဇနီးက အစားအသောက်ကို အရမ်းကြိုက်ခဲ့ပေမယ့် ဘယ်ကလာလဲ မသိတာကြောင့် ထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့်က ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်နည်းကို သင်ယူချင်လို့ ဒါရိုက်တာကို မေးခဲ့တာတဲ့။ ဝေါ့ဝေါ့၊ ငါ ပြောရဦးမယ်၊ ငါတော့ လုံးဝ သဘောကျသွားပြီ! KSWWL!]
[ပိုပြီး ရူးစရာကောင်းတာက ဒီထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့်ကို ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးက အရမ်းချစ်ကြတာကြောင့် သူ က သူ၏ ဇနီးကို အလိုလိုက်တဲ့အခါ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးက လိုက်လုပ်ကြတာပါ။ ဒါရိုက်တာက ဂရုထဲမှာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးကိုပင် မေးခဲ့တယ်! ဒါ ဘယ်လို အိမ်မက်အဖွဲ့မျိုးလဲ?!]
ပို့စ်တင်သူ၏ ချဲ့ကားမှုနှင့် အမှန်တရား ရောနှောမှုတို့ကြောင့် စကားဝိုင်းမှတ်တမ်းများသည် ကောလာဟလဆာလောင်နေသော လူထုကြားတွင် ခပ်မြန်မြန်ပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့်၊ ဇနီးရှိသူ၊ ငယ်ရွယ်သူ၊ စရိတ်ကြီး ရုပ်ရှင်ထဲမှ၊ လတ်တလော အသင်းအဖွဲ့ လှုပ်ရှားမှု ပွဲတစ်ခု ရှိခဲ့သူ… ဒါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းရ မခက်ပါဘူး။ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားသူများသည် ကွန်မန့်ပေးရန် အချိန်မဆိုင်းခဲ့ကြပေ —
[==: ဒါ *Junlin City* ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်ဘူးလား။ "သူငယ်ချင်း" ဆိုတာ တကယ်တော့ မင်း မဟုတ်ဘူးလား OP?]
[==: ငါ ကောလာဟလတွေ ကြားဖူးတယ်။ ထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့်ရဲ့ ဇနီးက အပတ်တိုင်း ရိုက်ကွင်းကို လာလည်ပြီး ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့နဲ့ တော်တော်လေး နီးကပ်သွားခဲ့တာ… *Junlin City* ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့မှာ ရိုက်ကူးရေးပြီးပွဲ ရှိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျန်း ရဲ့ ဇနီးလည်း ဟိုမှာ ရှိနေတာလား။]
[==: တစ်တစ်၊ ထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့်ရဲ့ "သစ္စာရှိတဲ့ ခင်ပွန်း" ပုံရိပ်က ဒီနေ့အထိ တောင့်ခံနေတုန်းပဲ။ ဝန်ခံရရင် ငါ နည်းနည်း မနာလိုဖြစ်မိတယ်။]
[==: ခိုင်မာတဲ့ သက်သေ မရှိရင် သဘောတူညီမှု မရှိဘူး။ "Junlin City" ထွက်လာတာကိုပဲ စောင့်ပြီး ပျော်ရွှင်ကြရအောင်။ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ ဂရင်းစလင်းဆု ရရှိထားတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ငါ့ရဲ့ ထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့်နဲ့ပဲ ငါ သစ္စာရှိရှိ နေသွားမယ်။ ဝင်မပါတော့ဘူး။]
[==: အတိအကျပဲ။ ဒီလို WeChat စခရင်ရှော့တွေကို ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ။ ငါဆို တစ်နေ့ကို အခုတစ်ရာမက ဖန်တီးလို့ရတယ်။]
[==: ဟာဟာ၊ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ထားကြ။ ကျန်း ရဲ့ အမုန်းပွားသူတွေက နည်းဗျူဟာ ပြောင်းလိုက်ပြီ။ အခုတော့ သူတို့က ဇာတ်လမ်းအတုတွေ ဖန်တီးနေကြတာဆိုတော့ သူ၏ ပုံရိပ် "အက်ကွဲ" သွားတဲ့အခါ သူ့ကို ဖြိုခွဲနိုင်အောင်လို့လေ။]
…
ကျန်းချီ က ထိပ်တန်း လူငယ်ကြယ်ပွင့်အဖြစ် ခိုင်မာစွာ ထိုင်နေသဖြင့် သူ၏ အသည်းစွဲ ပရိသတ်များသည် ဇာတ်ကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ရန်၊ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် ရက်ပေါင်းများစွာ အငြင်းပွားရန် အမြဲတမ်း အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ ပရိသတ်များကို တားဆီး၍ မရခဲ့ပေ။
သို့သော် သဘောထားများ ကွဲလွဲနေသော်လည်း ဒီကောလာဟလမှာ ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ညနေပိုင်းတွင် ကျိချီ အလုပ်ပြီးစီးချိန်၌ သူမသည် မုန်းချွန်းယွိ ထံမှ မက်ဆေ့ချ် တစ်ခုကို လက်ခံရရှိပြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
WeChat တွင် သူမ၏ သူငယ်ချင်းမှာ ကောလာဟလကို ကြားပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး သူမကို မေးလိုက်သည် - [ဝေါ့၊ ကျိချီ၊ အွန်လိုင်းမှာ ပျံ့နေတဲ့ ဇာတ်လမ်းက တကယ်လား။ ရိုက်ကူးရေးပြီးပွဲမှာ အစားအသောက်ကို နင် ကြိုက်လို့ ရုပ်ရှင်ကြယ်ပွင့် ကျန်း က ဒါရိုက်တာကို မေးခဲ့ပြီး၊ ဒါရိုက်တာက ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးကို ပြန်မေးခဲ့တယ်ဆိုတာလေ?]
…
ဒါ ဘာကြီးလဲ။
ကျိချီ က အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ကောလာဟလများကို မည်သည့်အခါမှ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်ရပြီး၊ ထို့ထက်ပို၍ သူမသည် အမြဲတမ်း ဇာတ်လမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားရစမြဲ ဖြစ်သည်!