နောက်တစ်နေ့တွင် ကျီချီသည် အတန်းများပြီး၍ အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် မန်ချွန်ယွီ၏ ‘လမ်းဖြတ်တားခြင်း’ ကို ခံလိုက်ရသည်။
“အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ပြောစမ်းပါ” မိန်းကလေးက သူမကို အခန်းတံခါးဝတွင် ပိတ်ပ်ိုထားရင်း မေးလိုက်သဖြင့် ကျီချီမှာ အံ့အားသင့်သွားကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ မန်ချွန်ယွီက မျက်နှာကို တည်တင်းထားလျက် “မနေ့က ကျန်းချီ ထုတ်ဖော်ကြေညာလိုက်တဲ့ ရည်းစားဆိုတာ မင်းလား” ဟု မေးလာသည်။
ဤမေးခွန်းက အတော်လေး တုန်လှုပ်စရာကောင်းလှသည်။
မနေ့ညက အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းချီ၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခဏလောက် ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျီချီမှာ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကာ ဖုန်းပင် မစစ်ဆေးနိုင်တော့ဘဲ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချီ၏ ရည်းစား ‘တရားဝင်ကြေညာချက်’ အကြောင်းကို သူမ လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။
ထိုမိန်းကလေး၏ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မန်ချွန်ယွီက မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်– “မင်း မသိဘူးပေါ့လေ”
စကားပြောရင်းပင် သူမက ဖုန်းကို ထုတ်ပြကာ ကျီချီကို ပြလိုက်သည်။ ဝေဘို (Weibo) တွင် #ကျန်းချီမှာ ရည်းစားရှိပြီး လူသိရှင်ကြား တရားဝင် ထုတ်ဖော်ရဲသည်# ဆိုသည့် နာမည်ကြီး အမွှာခေါင်းစဉ်က ထိပ်ဆုံးတွင် ရောက်နေပြီး၊ အဲ့ဒီဘက်ကို ဝင်ကြည့်လိုက်ပါက ကြိုက်နှစ်သက်သူများအပြင် ရှယ်ယာလုပ်ထားမှုနှင့် မှတ်ချက်ပေးမှုပေါင်း အများအပြားဖြင့် ဆူညံနေသည့် ကျန်းချီ၏ ရဲတင်းလှသော ပို့စ်ကို တွေ့ရပေမည်။
မှတ်ချက်များတွင်တော့ အ بارကုသိုလ်ပေးသူများနှင့် ကျိန်ဆဲသူများမှာ တစ်ဝက်စီလောက် ရှိနေသည်။
“ကျီချီ၊ ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း။ မနေ့က ကျန်းချီနဲ့အတူ ဓာတ်ပုံရိုက်ခံရတဲ့ ရည်းစားဖြစ်သူ ဝတ်ထားတဲ့ ဂါဝန်က ငါအရင်က မင်းကို ဝတ်ဖူးတာ မြင်ဖူးတဲ့ဟာနဲ့ တူနေပြီး ကျောဘက်ကလည်း မင်းနဲ့ အရမ်းတူနေတယ်။” မန်ချွန်ယွီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပြောလိုက်သည်– “မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ‘ကျောင်းသူငယ်ဟောင်း’ ဆိုတဲ့ ကျန်းချီနဲ့ကြားမှာ တစ်ခုခုရှိနေတယ်လို့ ငါ သံသယာဝင်နေတာ ကြာပြီ။ သူ ဆုပေးပွဲတစ်ခုမှာ ကျီချီဆိုတဲ့နာမည်ကို ထုတ်ပြောခဲ့ဖူးတယ်လေ… အဲဒါ မင်းပဲ မဟုတ်လား။ ငါအရင်က မေးတုန်းကတော့ မင်း ဝန်မခံဘူးပေါ့လေ!”
မန်ချွန်ယွီက စုံထောက်တစ်ဦးလို ‘သဲလွန်စ’ များကို စစ်ဆေးသုံးသပ်နေသဖြင့် ကျီချီ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ နီရဲလာသည်။ ယနေ့ကျောင်းလာစဉ်က ထိုဂါဝန်ကို မဝတ်လာခဲ့မိသည်ကိုပင် သူမက ကံကောင်းသည်ဟု တွေးမိကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
မဟုတ်ပါက လူအများအပြားက ကျန်းချီ၏ ဝေဘိုကို မြင်ပြီးနောက် သူမသာ တကယ်ပဲ ‘နာမည်ကြီး’ သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေဘူးလား။
ကျီချီက နာမည်ကြီးချင်စိတ်လည်း မရှိသလို၊ ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် သူမနှင့် ကျန်းချီအပေါ် လူအদেরာ့ အာရုံစိုက်လာစေရန်လည်း မလိုလားပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း သူမသည် ဤအကြောင်းကို မန်ချွန်ယွီကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမက မန်ချွန်ယွီကို အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းတစ်ဦးဟု ခံစားရသော်လည်း၊ အစောပိုင်း အတန်းထဲက ‘သူငယ်ချင်းနှင့် ကျန်းချီ’ တို့ကြောင့် စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးကြီးဖြစ်ခဲ့ရဖူးသော အတွေ့အကြုံများ— မူလတန်းက ကျူရွှမ်းရွှမ်းနှင့် အထက်တန်းက ထန်ကျียวတို့ကဲ့သို့ ဖြစ်ရပ်မျိုး— က သူမကို တွန့်ဆုတ်စေခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ကျန်းချီကို အထናအသေးသေး ကြည့်ခဲ့ကြပြီး ကျီချီနှင့်လည်း အလှမ်းကွာသွားခဲ့ကြသည်… သို့သော် မန်ချွန်ယွီက မတူညီဟု သူမ ယုံကြည်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ကျီချီက သူမကို မော့ကြည့်ကာ ဝန်ခံလိုက်သည်– “အင်း ဟုတ်တယ်။”
“အိုး ဘုရားရေ!” အွန်လိုင်းပေါ်က ကောလာဟလ စောင့်ကြည့်နေသူများကဲ့သို့ပင် မန်ချွန်ယွီမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမအနေဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်လင့်ကစား၊ သက်ဆိုင်သူကိုယ်တိုင်က အတည်ပြုလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခဏတာမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမက ကျီချီ၏ လက်မောင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွဲကိုင်ကာ အော်လိုက်သည်– “အားဟားဟား၊ ငါတို့ရဲ့ မင်းသမီးလေးက ထိပ်တန်းမင်းသားတစ်ယောက်နဲ့ တွဲနေတာပေါ့။ ဒီလှပတဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းအကြောင်း အကုန်ပြောပြစမ်း! ဒီတစ်ခါတော့ လိမ်လို့မရဘူးနော်!”
ကျီချီက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း အပြုံးကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ပြုံးမိသွားသည်။
လူတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတူကြဘူးဆိုတာကို သူမ သိလိုက်ရပြီး မန်ချွန်ယွီက ကျူရွှမ်းရွှမ်းတို့၊ ထန်ကျียวတို့နဲ့ မတူတာကို သူမ ဝမ်းသာမိသည်။
နေ့လယ်စာစားချိန် ကန်တင်းတွင် ကျီချီက ကျန်းချီနှင့် သူမတို့၏ အတိတ်အကြောင်းကို အတိုချုပ် ပြောပြခဲ့သည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့ အတိုချုပ်ထားသော ဗားရှင်းဖြင့်ပင် သူမက မိနစ်ဝက်ခန့်မျှ ပြောဆိုမိသွားပြီး၊ မန်ချွန်ယွီက နားထောင်ရင်း မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မယုံနိုင်စရာဖြစ်ကာ တအံ့တဩ ဆက်တိုက် အသက်ရှုမှားသွားခဲ့သည်။
“အိုမား၊ ဒါဆိုရင် သရုပ်ဆောင်ကျန်း— မဟုတ်ဘူး၊ ကျန်းချီက ဒါကြောင့်မို့လို့ ထောင်ကျသွားတာပေါ့!” အမှန်တရားကို သိလိုက်ရသောအခါ မန်ချွန်ယွီမှာ ကြက်သေသေသွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်– “သူက အွန်လိုင်းက မုန်းတီးသူတွေ ပြောနေကြသလို ‘သရုပ်ဆောင်ဖို့ ဆေးရုံက ဆေးညွှန်းထုတ်ပေးထားတာ’ မျိုး မဟုတ်ဘဲနဲ့ တကယ်ပဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာရှိနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူက ဘယ်တုန်းကမှ ရှင်းပြမနေခဲ့တာလဲ”
ကျီချီက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
ရှင်းပြချက်ဆိုတာ ဂရုစိုက်သူတွေအတွက်သာ ဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က မဂရုစိုက်ဘူးဆိုလျှင် ရှင်းပြနေစရာ မလိုပေ။
ထို့အပြင် လူအများအပြားက တစ်စုံတစ်ဦးကို ဝေဖန်ချင်ကြသည့်အခါမျိုးတွင် ရှင်းလင်းချက်များကို လိုက်ရှာနေမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက လက်ရှိ ဝန်းကျင်အခြေအနေနှင့် လက်တွေ့ဘဝပင်တည်း။
သို့သော် အဆုံးတွင် ကျီချီက ပြုံးလိုက်ပြီး အပြင်လူများအတွက် အယုံကြည်ရဆုံး ‘အကြောင်းပြချက်’ တစ်ခုကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်– “သူ့မှာ ကုမ္ပဏီမှ မရှိတာ။”
ကျန်းချီမှာ နောက်ခံမရှိပါဘဲနဲ့၊ ဘာကိုများ ရှင်းပြစရာ ရှိဦးမှာလဲ။
ဝါရင့်ပရိသတ်မလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် မန်ချွန်ယွီက ဤကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုကို နားလည်ပေသည်။ သူမ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်ပင် သူမက ထိုသို့ စဉ်းစားခန်းဝင်နေသည့် အနေအထားမှ ချက်ချင်းရုန်းထွက်လာကာ လက်သီးလေးကို တင်းတင်းဆုပ်ပြီး ကျီချီကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်– “ငါ ကြေညာလိုက်ပြီ၊ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့နှစ်ယောက်တွဲကို အားပေးတဲ့ ဖန်တစ်ယောက်အဖြစ် ငါ ရပ်တည်တော့မယ်!”
……
မန်ချွန်ယွီက သူမအနေဖြင့် အတုအယောင် စုံတွဲများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အားပေးလာခဲ့ပြီးနောက်…
နောက်ဆုံးတွင် စုံတွဲစစ်စစ်ကို အားပေးခွင့်ရတော့မည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
“မာနနှင့် ပမာဏ” (Pride and Prejudice) ရိုက်ကူးရေးကို ပြန်လည်စတင်ပြီးနောက် ချူဟန်က စဉ်းစားမိသည်မှာ— ချန်ကုန်း ဟူတုံ (Cheng Kong Hutong) တွင် ကျန်းချီ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်အပြင်၊ အရှိန်အလွန်အကျွံ လိုက်လံလုပ်ဆောင်မှုကြောင့် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ကို မရပ်မနား အလုပ်လုပ်စေခဲ့ပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် စိတ်တိုဒေါสะထွက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် ပြဿနာလည်း ရှိနေသေးသည်။
ယနေ့ခေတ် လျင်မြန်သော ရိုက်ကူးရေးခေတ်တွင် ဒရာမာဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို သုံးလအတွင်းနှင့် ရုပ်ရှင်တစ်ကားကို တစ်လအတွင်း ပြီးစီးအောင် ရိုက်ကူးခြင်းက သာမန်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ငွေရှာရန်အတွက် သရုပ်ဆောင်များက ဤအတိုင်းအတာကို အကျွမ်းတဝင် ရှိနေကြသည်… သို့သော် အဆုံးသတ်တွင်မူ ၎င်းက မှားယွင်းနေပေသည်။
ထို့ကြောင့် အလုပ်ပြန်စချိန်တွင် ချူဟန်က မူလရိုက်ကူးရေး အချိန်ဇယားကို နှစ်ဆတိုးလိုက်သည်။ ညဘက် ရိုက်ကူးရသည့် ဇာတ်ဝင်ခန်းများမှလွဲ၍ သရုပ်ဆောင်များအနေဖြင့် အိပ်ချိန်မရှိဘဲ တစ်ရက်စက်ဝိုင်းလည် အလုပ်လုပ်စရာ မလိုတော့ပေ။
ဤကဲ့သို့ ရိုက်ကူးသည့်နည်းလမ်းက အမှန်တကယ်ပင် ပို၍ ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သရုပ်ဆောင်များ၏ မျက်နှာများမှာ လန်းဆန်းတက်ကြွလာပြီး ကင်မရာရှေ့တွင် သူတို့၏ စွမ်းအင်များကိုပါ မြင်တွေ့လာရကာ၊ ချူဟန်အနေဖြင့် ဉာဏ်ပညာကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဟု ချီးကျူးရလောက်အောင်အထိ ‘ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု’ ကင်းစင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထို့အပြင် နေ့ဘက် ရိုက်ကူးချိန်များတွင်လည်း အနားယူချိန် ပိုမိုရရှိလာကြသည်။
ယနေ့ မနက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် ချန်ဆီ (Chen Si) မတော်တဆ ရေထဲသို့ကျကာ ရုန်းကန်ရသည့် ဇာတ်ဝင်ခန်းကို ရိုက်ကူးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းချီက ရေကူးတတ်သော်လည်း ဇာတ်ဆောင်၏ မျက်နှာပျက်အားငယ်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို ပုံဖော်ရန်အတွက် ရေထဲသို့ မဝင်မီ သူ၏ ခြေထောက်များကို ကြိုးတုပ်ထားနိုင်ပြီး၊ ၎င်းက အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်လှုပ်ရှားမှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်စေကာ ချူဟန် အလွန်တရာ ကျေနပ်အားရသည့် ရလဒ်ကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့သည်။
‘ဖြတ်’ (Cut) ဟု အော်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချီကို ရေကူးကန်ဘေးရှိ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကယ်ဆယ်ရေးသမားများက ဆွဲတင်ထုတ်လာခဲ့ကြသည်။
ရေကူးကန်ထဲရှိ ရေများမှာ အေးစိမ့်နေပြီး ထိုကောင်လေး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့ကာ အေးစက်နေကာ ဆံပင်မည်းမည်းများက မျက်နှာပေါ်တွင် ကပ်နေသည်။ သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျားနေရင်း သူ၏ ပိန်ပါးသော ရင်ဘတ်ကြီးမှာ အနည်းငယ် တက်လိုက်ကျလိုက် ဖြစ်နေသည်။
ဤဇာတ်ဝင်ခန်းတွင် အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင် ရှယ်လင် (Xue Ling) လည်း ပါဝင်ပြီး၊ ဇာတ်ညွှန်းအရ မင်ဆု (Meng Su) အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ကာ ကျန်းချီ ရေထဲသို့ ကျသွားသည်ကို တွေ့ရှိပြီး ကယ်တင်ရန်အတွက် ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းရသူ ဖြစ်သည်။ ရှယ်လင်လည်း ဤဇာတ်ဝင်ခန်းကြောင့် အေးစက်နေပြီး ကြီးမားသော တဘက်ကြီးဖြင့် အခြုံခံထားကာ သူမ၏ လက်ထောက် ပေးလိုက်သည့် ဂျင်းလက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရင်း တုန်ယင်နေသည်။
“သုံးမိနစ်တောင် မပြည့်ခင်မှာတင် ငါ သေလောက်အောင် အေးနေပြီ။ ကျန်းချီက အောက်မှာ ဆယ်မိနစ်ကျော်လောက် နေခဲ့ရတာ” ရှယ်လင်က မလှမ်းမကမ်းတွင် ဖြူဖျော့နေသော ကျန်းချီကို လှမ်းကြည့်ရင်း စဉ်းစားတွေးတောဟန်ရှိသော လှပသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ခဏကြာပြီးနောက် သူမက သူမ၏ လက်ထောက် ရှောင်ချန် (Xiao Chen) ကို လက်ယက်ခေါ်ကာ ပြောလိုက်သည်– “ဒီလက်ဖက်ရည်က အညောင်းအညာပြေစေပြီး ကိုယ်ကို နွေးထွေးစေတယ်။ သွား၊ သူ့ကိုလည်း တစ်ခွက် သွားပေးလိုက်ဦး။”
ကျန်းချီ၏ လက်ထောက်မှာ ခပ်ထိုင်းထိုင်းနှင့် တစ်ပါးသူကို ကောင်းကောင်း မပြုစုတတ်ပုံရသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့ အတူတကွ အလုပ်လုပ်လာခဲ့သည်မှာ တစ်လကျော်ပြီဖြစ်သဖြင့် ရှယ်လင်က သနားကြင်နာစိတ် အနည်းငယ် မဝင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ရှောင်ချန်က သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကို အံ့သြသွားဟန်ဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သော်လည်း နာခံစွာဖြင့် သွားယူခဲ့သည်။
သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မူလအတိုင်း ကိုင်လျက် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
“လင်လင်” ရှောင်ချန်က မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် မေးစေ့ကို ငေါ့ပြကာ ပြောလိုက်သည်– “သူ မယူဘူး။”
ရှယ်လင် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလိုလိုနေရင်း အနေခက်စွာ ရယ်မိသွားသည်— အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက ကျန်းချီနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသောကြောင့်တည်း။ ရှယ်လင်မှာ အသွင်အပြင်နှင့် သရုပ်ဆောင်ကောင်းမွန်မှုတို့ကြောင့် လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် နာမည်ထွက်စပြုလာသည့် ကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့် ဖြစ်သည်။ သူမတွင် ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်အဝ ရှိနေပြီး၊ ထို့ကြောင့်ပင် ချူဟန်က သူမကို အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူမကဲ့သို့ အလိုလိုက်ခံရလေ့ရှိသော မိန်းကလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းချီ၏ တိုက်ရိုက်ဆန်ပြီး အေးစက်သော ဟန်ပန်ကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲနေပေသည်။
“လင်လင်၊ သူ့ကို သွားပြီး ဂရုမစိုက်နဲ့တော့” ရှောင်ချန်က ကျန်းချီဘက်သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှယ်လင်၏ နားနားတွင် တိုးတိုးပြောလိုက်သည်– “ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ထဲက ဘယ်သူမဆို သူ့ကို ရှောင်နေကြတာကို မမြင်ဘူးလား။ မင်းတို့နှစ်ယောက်မှာ အတူရိုက်ရမယ့်ဇာတ်ဝင်ခန်းတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာလည်း ငါသိပါတယ်၊ မင်းကလည်း သဘောကောင်းမှန်း ငါသိပေမဲ့ အဲဒီလိုလူမျိုးနဲ့တော့ ဝေးဝေးနေတာပဲ အကောင်းဆုံးပါပဲ။”
“မာနနှင့် ပမာဏ” ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့မှ လူတိုင်းက ဒါရိုက်တာချူဟန်က ကျန်းချီကို အထူးမျက်နှာသာပေးပြီး မကြာခဏ အသုံးပြုကြောင်း သိကြသော်လည်း၊ ၎င်းက သူတို့အနေဖြင့် ကျန်းချီကို ရှောင်ရှားနေခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ အဆုံးတွင်မူ သူတို့က ပရိသတ်များကို အမှီပြု၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေကြရသူများ ဖြစ်ကြပြီး လက်ရှိဖြစ်ပေါ်နေသော ‘လူတိုင်းက မုန်းတီးနေကြသည့်’ အနေအထားနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်လိုခြင်း မရှိကြပေ။
သို့သော် အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်အနေဖြင့် ရှယ်လင်မှာ အင်တာဗျူးများနှင့် ရိုက်ကူးရေးပြင်ပ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုများ အပါအဝင် ကျန်းချီနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဇာတ်ဝင်ခန်းများကို မလွှဲမရှောင်သာ ရိုက်ကူးရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက သူ့ကို ပိုမိုသိကျွမ်းလာရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း… သူကမူ အသိအမှတ်ပြုပုံ မပေါ်ပေ။
ရှယ်လင်၏ မျက်ဝန်းများ လှည့်ပတ်သွားပြီး ကျန်းချီကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုကောင်လေးမှာ စိုစွတ်နေသော အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ပြီးသားဖြစ်ကာ လက်မောင်းပွပွ အဖြူရောင် တီရှပ်နှင့် အနက်ရောင် ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သွယ်လျပြီး ပိန်ပါးနေပုံ ပေါ်နေသည်။ သူက နံရံကိုမှီကာ ဒူးပေါ်တွင် တံတောင်ဆစ်များကို တင်ထားရင်း ဖုန်းကို ငေးကြည့်နေသည်။
သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် ဖြူစင်သော တဘက်တစ်ထည်ကို တင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အမည်းရောင် ဆံပင်အချို့မှာ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေဆဲဖြစ်ကာ ရေစက်များက ဆံဖျားတွင် စုဝေးလာပြီး သူ၏ ထင်ရှားပေါ်လွင်သော မျက်နှာသွင်ပြင်များအတိုင်း စီးဆင်းသွားသည်။
ခဏမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် ကျန်းချီက သူမ၏ အကြည့်များကို ခံစားမိဟန်ဖြင့် မော့ကြည့်လာသည်။
ရှယ်လင်က သူမ၏ နှလုံးခုန်သံ ရပ်သွားသလို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရပြီး ဂျင်းလက်ဖက်ရည်ခွက် အစွန်းကို ကိုက်ရင်း ဂရုမစိုက်ဟန်ဆောင်ကာ အမြန် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
အမှန်တရားမှာ ကျန်းချီကဲ့သို့ လူမျိုးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် သရုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းက အချစ်ဇာတ်ဝင်ခန်း မဟုတ်လျှင်တောင်မှ တစ်ဖက်လူ၏ ဆွဲဆောင်မှုထဲသို့ မပါမသွားဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်ရပေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဇာတ်ကောင်စရိုက်ထဲတွင် ရှိနေစဉ်က အဆင်ပြေသော်လည်း ဇာတ်ဝင်ခန်း ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ကျန်းချီ၏ မျက်နှာထားမှာ အမြဲတမ်း ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီး ဖြူဖျော့ပြီး အေးစက်နေသော မျက်ဝန်းများတွင် မည်သည့် နွေးထွေးမှုကိုမျှ မတွေ့ရပေ… သူက သူ့ချစ်သူရှေ့တွင်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေမလားဟု သူမ တွေးမိသည်။
ကျန်းချီက သူ့တွင် ချစ်သူရှိကြောင်း လူအများရှေ့တွင် ဝန်ခံခဲ့သည်ကို တွေးမိရင်း ရှယ်လင်က ဖော်ပြမရနိုင်သော ခံစားချက်အမျိုးမျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“လင်လင်” ထိုစဉ်တွင် သူမ၏ လက်ထောက်က သူမကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်– “အဝတ်အစား သွားလဲရအောင်။”
သူမ၏ နောက်ထပ်ဇာတ်ဝင်ခန်းအတွက် ဝတ်စုံကို အခုလေးတင် မီးပူတိုက်ထားပြီး၊ ယခု သူမခြုံထားသော စိုစွတ်နေသည့် ဝတ်စုံမှာ ကပ်စေးစေးနှင့် မသက်မသာ ဖြစ်လာနေသည်။
ရှယ်လင်က ထွက်သွားရန် ထရပ်လိုက်သည်။
ကြွေပြားခင်းထားသော ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ သူမ၏ ဖረောက်ဖိနပ်သံများ ထိခတ်သံမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားနေပြီး၊ ကျန်းချီက ဖုန်းကို ကြည့်နေရင်း ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။
သူက ထိုမိန်းကလေး၏ မသေချာမရေရာသော အကြည့်များကို ရှေ့ပိုင်းကတည်းက သတိထားမိခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို စဉ်းစားနေလိုခြင်း မရှိပေ။ ယခုမူ သူက ထိုဆူညံသံကြောင့် သက်သက် စိတ်တိုကာ မျက်မှောင်ကြုံ့မိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ… ကျီချီ ပို့လိုက်သော စာတိုကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။
[ကျီချီ: ဘာလို့ စကားမပြောတာလဲ? ငါ လာမယ့်အပတ်ကျမှ ယင်ကျိုးကို ပြန်လာမှာနော်!]
လန်းတက္ကသိုလ်တွင် ကျီချီ၏ အဓိကဘာသာရပ်က သူမကို အပြင်ထွက်ခိုင်းလေ့ရှိသော်လည်း၊ ယခုအခါ သူက ထိုမိန်းကလေးနှင့် အတူနေထိုင်ရန် အကျင့်ပါသွားပြီဖြစ်ရာ သူမ မရှိသည့်အခါတိုင်း သူက အထူးသဖြင့် အထီးကျန်ဆန်လာသလို ခံစားရသည်။
စိတ်ကောက်ချင်နေသော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကျန်းချီက အကြည့်များကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို မြင်တော့မှ သူက မှိုင်းညို့ညို့ဖြင့် အသံဖိုင် ပို့လိုက်သည်– “သိပြီ။”
ရေအေးကြောင့် အနည်းငယ် စိုစွတ်နေဆဲဖြစ်သော သူ့အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ရှနေပြီး၊ လိုင်းပေါ်မှတစ်ဆင့် ရောက်ရှိလာသည့်အခါတွင်မူ သံလိုက်ဓာတ် ပါဝင်နေသကဲ့သို့ အထူးသဖြင့် နက်ရှိုင်းကာ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းနေခဲ့သည်။
တစ်ဖက်တွင် ကျီချီက ထိုစာသုံးလုံးပါ စကားစုထဲပါရှိသော သူ၏ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုကို သေချာပေါက် ခွဲခြားသိရှိလိုက်သည်။ သူမ မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးနောက်မှ သူမ၏ မျက်လုံးကြီးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာနေသော ανελκυστήρας (ဓာတ်လှေကား) ရှိ နံပါတ်များကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
မတိုင်မီက ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သည် ယနေ့တွင် အမိုးအကာအောက်၌ ရိုက်ကူးနေကြကြောင်း၊ အထူးတည်ဆောက်ထားသော ဤဖျော်ဖြေရေးအဆောက်အအုံ၏ ၂၈ ထပ်တွင် ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းချီက သူမအား ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။
ကျီချီက ချူးမီနှင့် တိတ်တဆိတ် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း ကျန်းချီကို မပြောပြထားခဲ့ပေ— သူမက သူ့ကို အံ့အားသင့်စေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ချူးမီက သူမအား ယခင်က အတွင်းရေး အလုပ်သမားကတ်ပြားတစ်ခု ပေးထားခဲ့သည်။ ၂၈ ထပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အဝင်ဝရှိ ဝန်ထမ်းများကို ပြသလိုက်လျှင် သူတို့က သူမကို သဘာဝကျကျ ဝင်ခွင့်ပေးလိမ့်မည်။
မွန်းလွဲတစ်နာရီ ကျော်ကျော်ခروတွင် လူအသွားအလာ နည်းပါးပြီး ဓာတ်လှေကားမှာ အများအားဖြင့် ရှင်းလင်းနေသော်လည်း ၁၉ ထပ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ဖုန်းကို ပွတ်ဆွဲနေရင်း ကျီချီက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဂန္ထဝင် Dior ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်ရှည်ရှည် သွယ်လျလျ မိန်းကလေးတစ်ဦး လျှောက်ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက မျက်မှန်အနက်ကြီးကို တပ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာအောက်ပိုင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ နုနယ်လှပသည်။ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော VALENTINO ဖိနပ်မှာ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပြီး စကတ်တိုအောက်တွင် သူမ၏ ဖြူစွတ်၍ ဖြောင့်စင်းသော ခြေသလုံးများ ပေါ်လွင်နေသည်။
အလှမယ်လေးထံမှ ‘ဝေးဝေးနေပါ’ ဟူသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ကျီချီက သူမကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဤအဆောက်အအုံတွင် အမိုးအကာအောက် ရိုက်ကူးသည့် စတူဒီယိုများစွာ ရှိကြောင်း ချူးမီ ပြောပြဖူးသည်ကို အမှတ်ရသွားသည်။ နာမည်ကျော်များ မကြာခဏ လှည့်လည်သွားလာတတ်ကြသည့်အတွက် အလုပ်သမားကတ်ပြား မပါရှိသူများ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤလှပသော မိန်းကလေးမှာလည်း စတားတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျီချီမှာ အနည်းငယ် သတင်းနောက်ကျနေပြီး ကျန်းချီ၏ သတင်းများကိုသာ လိုက်လံစောင့်ကြည့်နေသူဖြစ်ရာ ဓာတ်လှေကားထဲမှ မိန်းကလေးကို မသိရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် တစ်ခုသော အချက်က သူမ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်– ထိုအလှမယ်လေးက ဓာတ်လှေကားထဲတွင် မည်သည့် ခလုတ်ကိုမျှ မနှိပ်ခဲ့ပေ၊ ဆိုလိုသည်မှာ… သူမလည်း ၂၈ ထပ်သို့ သွားနေခြင်း ဖြစ်သလော။
ကျီချီက ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။
မှန်ပေသည်၊ ဓာတ်လှေကားက ၂၈ ထပ်တွင် ရပ်တန့်သွားသောအခါ ထိုအမျိုးသမီးက ဦးစွာ ထွက်သွားခဲ့ပြီး ကျီချီလည်း ခဏမျှင်သွားပြီးမှ သူမ၏ နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။
၂၈ ထပ်တွင် လူအဝင်အထွက် အတော်လေး များပြားနေသည်။ ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လူအများအပြား၏ မျက်နှာများ ဝင်းပသွားကြပြီး လေးစားစွာဖြင့် “ယွမ်အစ်မ” ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်ကို ကျီချီ ကြားလိုက်ရသည်။
ထိုမိန်းကလေးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံမှာ နူးညံ့သာယာနေသည်– “ဒါရိုက်တာချူကို ရှာနေတာပါ၊ သူ ရှိလားဟင်?”
သူမ စကားပြောခဲ့သော ဝန်ထမ်းမှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်– “ရှိပါတယ်၊ ယွမ်အစ်မ၊ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ထဲမှာ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။”
ယခုအခါ ကျီချီ သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်၊ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် စတားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ယွမ်အစ်မ ထွက်သွားပြီးနောက် ဝန်ထမ်းက အာရုံကို ကျီချီဘက်သို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်– “ရှင်ကော ဘယ်သူလဲ?”
“ကျွန်မလည်း ဝန်ထမ်းပါပဲ။” မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ကျီချီက မျက်နှာ ‘ဖြူဖျော့ဖျော့’ ဖြင့် လိမ်ညာပြောဆိုလိုက်ပြီး သူမ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အလုပ်သမားကတ်ပြားကို ချောမွေ့စွာ ထုတ်ပေးလိုက်သည်– “ဒါပါပဲ။”
ဝန်ထမ်းက သံသယမဝင်ဘဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျီချီကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။
အမှန်တကယ်တွင် သူလည်း ဤမိန်းကလေးမှာ ‘ဝန်ထမ်း’ တစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လောက်ပေမည်။ သူမက အဆောက်အအုံထဲတွင် ဤမျက်နှာဖုံးစွပ်လျက်ဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ လှည့်လည်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထင်ရှားနေပေသည်။ ထိုဝန်ထမ်းက သူမအား ခိုးဝင်လာရန် ကြိုးစားနေသည့် သတင်းထောက်တစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်လိုက်သည်။
သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦးက အလုပ်သမားကတ်ပြားကို ပြသနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့က မျက်စိတစ်မှိတ် မှိတ်ပေးလေ့ရှိကြသည်။
အဆုံးတွင်မူ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ရှိ အချို့သော မီဒီယာများနှင့် သတင်းထောက်များကို ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့က တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ထားတတ်ကြပြီး အလုပ်သမားကတ်ပြားမှာ အနှစ်သာရအားဖြင့် ‘ဖြတ်သန်းခွင့် လက်မှတ်’ တစ်စောင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
စတူဒီယို အတွင်းပိုင်းနေရာမှာ အထူးတလည် ကြီးမားခြင်း မရှိသော်လည်း ဝန်ထမ်းများနှင့် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားများ အပါအဝင် လူပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ ရှိနေသည်။ ကျီချီ ဝင်လာသည်နှင့် ကျန်းချီကို ရှာရန် အလိုလိုပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ မကြာမီပင် သူမက ဘယ်ဘက်ထောင့်ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဖုန်းကြည့်နေသော သူ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်— သူက မည်သည့်အခါမဆို ထူးကဲစွာ မျက်စိကျစရာကောင်းသူ ဖြစ်သဖြင့် အမြဲတမ်း ရှာရလွယ်ကူသည်။
သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အလုပ်တွင်ခိုက်, ဓာတ်လှေကားထဲတွင် သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည့် အလှမယ်လေး ယွမ်အစ်မမှာလည်း ကျန်းချီ ထိုင်နေသည့်နေရာဘက်သို့ ဦးတည်သွားနေသည်ကို သူမ သတိထားမိလိုက်သည်။
……
ကျန်းချီက ဒီလိုလှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဘယ်တုန်းက သိသွားတာလဲ?
ကျီချီ နှောင့်နှေးသွားကာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တိတ်တဆိတ် လျှောက်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ဖုန်းကို မသိစိတ်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။
နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုအမျိုးသမီး၏ ဖရေက်ဖိနပ်သံများက ကျန်းချီရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်ကို သူမ ကြားလိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက် လူငယ်လေးက မော့ကြည့်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ကျန်းချီ၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်” ထိုအမျိုးသမီးက ခဏတာမျှ သတိလွတ်သွားပုံပေါ်သည်။ ကျန်းချီ၏ အေးစက်စက်နှင့် စူးရှသောအကြည့်အောက်တွင် သူမက အတင်းအကြပ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ပုံမှန်ယဉ်ကျေးသာယာသော အသံကို ထိန်းသိမ်းကာ ပြောလိုက်သည်– “ရှင် ကျွန်မကို မှတ်မိသေးလား? ကျွန်မက ယွမ်ယွမ်ပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ဒါရိုက်တာဝမ်ရဲ့ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့မှာ တုန်းက တွေ့ဖူးတယ်လေ။”
ယွမ်ယွမ်က ရိုက်ကူးရေးအတွက် လူရွေးပွဲတုန်းက သူတို့ ခဏတာဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာနေသည့် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုသဖွယ် စွဲထင်ကျန်နေခဲ့သော အမှတ်တရတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ သူမက အင်တာနက်ပေါ်မှ ကျန်းချီ၏ သတင်းများကို မသိစိတ်ဖြင့် ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေခဲ့မိသည်။
၎င်းတွင် သူ၏ ‘အရှုပ်တော်ပုံများ’၊ အနုပညာလောကမှ အနားယူသွားခြင်းနှင့် ယခု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း စသည်တို့ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောရောက်ရက်အနည်းငယ်က သူက ရည်းစားရှိကြောင်း လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခဲ့သည်ကို သူမ မြင်တွေ့ရသောအခါ ‘ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ဆီ လည်ပတ်ရန်’ မလာဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျန်းချီ၏ မျက်နှာထားမှာ လုံးဝကို ရောထွေးမှင်တက်နေပုံသာ ပေါ်နေသည်။ သူက မျက်နှာပြင်ကို အပြစ်အနာအဆောက်ကင်းစင်အောင် ပြင်ဆင်ခြယ်သထားသော ယွမ်ယွမ်ကို နှစ်စက္ကန့်မျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ရိုးသားပွင့်လင်းစွာပင် ဖြေလိုက်သည်– “မမှတ်မိဘူး။”
ထို့နောက် သူက ခေါင်းကို ပြန်ငုံ့လိုက်ကာ ကျီချီက သူ့ထံသို့ စာပြန်ခြင်း ရှိမရှိကို ဖုန်းဖြင့် စစ်ဆေးနေပြန်သည်။