အခန်း (၂၉၈) - ရှင်သန်ခြင်း
သူက ရွာနာမည်ကို ပြောပြခဲ့သည်။
မေရီက ၎င်းကို မြေပုံဟောင်းတစ်ခုတွင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
အန်ဝမ်က မှတ်တမ်းတစ်ခု စတင်ပြုစုသည်။
ဆာတာ မဖျက်ဆီးခင် အမှတ်တရများကို သိမ်းဆည်းထားလိုသလားဟု မေးလင်က မေးမြန်းသည်။
ထိုလူက သဘောတူခဲ့သည်။
သူက ခွင့်လွှတ်ဖို့ ထပ်မတောင်းဆိုခဲ့ပါ။
အခုထိတော့ မဟုတ်သေးဘူး။
အော်ရီလီယာကလည်း အလွယ်လမ်းကြောင်းအနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးခြင်းမျိုး မလုပ်ခဲ့ပါ။
သနားကြင်နာခြင်းက သူ့ဘေးမှာ ရှိနေဆဲပင်။
သူ ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင် ကုသခြင်းက ရောက်လာလိမ့်မည်။
ခွင့်လွှတ်ခြင်းကတော့ နောက်မှ ဖြစ်လာနိုင်စရာ ရှိသည်။
အကျိုးဆက်တွေကတော့ စတင်နေပြီဖြစ်သည်။
သူမ၏ နယ်ပယ်ကဏ္ဍများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်နေကြသည်။
၎င်းတို့က တစ်ခုကိုတစ်ခု ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။
လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသူက ကင်းစခန်း အလှည့်ကျတာထက် ပိုမိုတဲ့ အချက်အလက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။
သူက မြို့တော် တိုးချဲ့ပုံကို ရေးဆွဲထားခဲ့သည်။
အိမ်သစ်များ။
ဆန်းချူရီ (Sanctuary) ၏ အုတ်မြစ်။
ထိန်းသိမ်းထားသော ရပ်ကွက်။
တောင်ဘက်ဈေး။
ခရီးသွားလာရေးခန်းမ။
မေရီနှင့် ကက်စတယ်လန်တို့ လက်ရှိမြို့ရိုးအပြင်ဘက်အထိ တိုးချဲ့ရန် စီစဉ်ထားသော လမ်းများ။
ဟေဗင်ရီးချ် (Havenreach) ၏ ကာကွယ်ရေး အားနည်းနေသည့် နေရာတိုင်းကို သူ အမှတ်အသားပြုထားခဲ့သည်။
မေရီက သူ၏ စာရွက်စာတမ်းများကို ကောင်စီစားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။
ကက်စတယ်လန်က သူမဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
"ဒါက တိုးချဲ့ရေးစီမံကိန်းထဲမှာ ရှိနှင့်ပြီးသား အားနည်းချက်အချို့ကို အတည်ပြုပေးလိုက်တာပဲ"
"သူမှန်တယ်ဆိုတာကို သံတမန်ဆန်ဆန် ပြောလိုက်တာပေါ့လေ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"တည်နေရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် သူမှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူအကြံပြုထားတဲ့ အသုံးပြုပုံတွေကတော့ ရန်လိုနေတယ်"
"အဲဒါကတော့ သံတမန်ဆန်မှု နည်းသွားပြီ"
"ဟုတ်တယ်"
မေရီက အတုံးငယ်လေး သုံးခုကို ရွှေ့လိုက်သည်။
"တောင်ဘက်ရပ်ကွက်က ဒုတိယအိမ်တန်း မပြီးခင်မှာတင် ကင်းလှည့်စစ်ဆေးရေးရဲ့ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ်"
အီလီဇာ ခေါင်းညိတ်သည်။
"မြို့တော်စောင့်တပ်အတွက် နောက်ထပ် စခန်းတစ်ခု လိုအပ်နေပြီ"
"ဆန်းချူရီ အသစ်က တံခါးပေါက်တိုင်းကနေ လာတဲ့ ဧည့်သည်တွေကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်" ဟု မေရီက ဆက်ပြောသည်။ "သူ့ရဲ့ မြေနေရာက ပင်မနယ်နိမိတ်ပြင်ပမှာ လူထုလက်ခံရာနေရာတစ်ခု လိုအပ်တယ်"
အီလီနော်က အုတ်မြစ်စီမံကိန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"ငါတို့ အနောက်ဘက်ဝင်ပေါက်ကို ရွှေ့လို့ရတယ်"
ကယ်လ်ဒရန်က မြေပုံအောက်ရှိ မြေပြင်ကို ကြည့်နေသည်။ ကျောက်စားပွဲက သူ့ကို မြေပုံအပြင်ဘက်က လမ်းတွေအကြောင်း ပြောပြနိုင်မည့်အလားပင်။
"တောင်ဘက်စောင်းက နောက်ထပ် မြို့ရိုးတစ်ခုကို ထပ်ဆောက်လို့ရတယ်"
"မြို့သစ်ရပ်ကွက်တိုင်းကို မြို့ရိုးတွေနောက်မှာ ပုန်းကွယ်ထားစေချင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
အီလီဇာက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ"
အဲဒီစကားက ကျွန်တော့်ကို အံ့အားသင့်စေသည်။
"မြို့တစ်မြို့က ခံတပ်တစ်ခုလိုမျိုး အမြဲတမ်း နေလို့မရဘူး" ဟု သူမ ဆက်ပြောသည်။ "လူတွေက ပွင့်လင်းတဲ့ လမ်းတွေ လိုအပ်တယ်။ ဈေးတွေ၊ ဥယျာဉ်တွေ လိုအပ်တယ်။ လူစိမ်းတိုင်းကို ရန်သူလို မဆက်ဆံရတဲ့ နေရာတွေ လိုအပ်တယ်"
"ဒါဆိုရင် ဘယ်လို ကာကွယ်ကြမလဲ"
"အလွှာလိုက် ကာကွယ်ခြင်း (Depth)"
သူမက အတုံးလေးတွေကို ရွှေ့လိုက်သည်။
"မြို့ရိုးတစ်ခုတည်းပေါ်မှာပဲ အားမကိုးဘဲ ကင်းစခန်းတွေ ထားရမယ်။ ရပ်ကွက်တိုင်းမှာ ခိုလှုံရာနေရာတွေ ရှိရမယ်။ ဘေးလွတ်ရာ ထွက်ပြေးလမ်းတွေကို အမှတ်အသားပြုရမယ်။ လူထုရင်ပြင်တွေနားမှာ အစောင့်စခန်းတွေ ထားရမယ်။ လယ်ယာမြေတွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာလည်း တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ကင်းလှည့်ရမယ်"
နာရာက "ကျွန်မ ခိုလှုံရာနေရာတွေကို တည်ဆောက်ပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
သူမ၏ နယ်ပယ်ကဏ္ဍက အိမ်နှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။
စစ်ရေးအရ မြို့ရိုးတွေလိုမျိုးတော့ မဟုတ်။
အဲဒါက ခိုလှုံရာနေရာတွေကို ဘန်ကာတွေနဲ့ ကွဲပြားသွားစေသည်။
ဆဲလားက လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မီးအိမ်များ ထွန်းပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းသည်။
သူမ၏ နယ်ပယ်ကဏ္ဍက လမ်းပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ခရီးသည်များကို လမ်းပြပေးနိုင်သည်။
ဒိုရီယန်က လူထုရင်ပြင်များတွင် အလင်းရောင် ပေးလိမ့်မည်။
ကယ်လ်ဒရန်က အစောင့်စခန်းတိုင်း၏ မြေအောက်ကို စစ်ဆေးပေးလိမ့်မည်။
မြို့တော်၏ ကာကွယ်ရေးသည် မတူညီသော စွမ်းအားများက မတူညီသော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်။
"ကလေးထိန်းခန်းကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
အီလီဇာက ရဲတိုက်စီမံကိန်းဘက်ကို ကြည့်သည်။
"အစောင့်တွေ များလာရင် အဲဒီမှာ နေရတာ ပိုခက်ခဲလာလိမ့်မယ်"
"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"
"အမြွှာညီအစ်မကရော နားလည်ပါ့မလား"
ကျွန်တော် ပြန်မဖြေလိုက်ပါ။
ရိုင်ဆာက ဖြေသည်။
"မနားလည်ဘူး"
သူမက တိတ်တိတ်ကလေး ဝင်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ နယ်ပယ်ကဏ္ဍမှာ ကလေးဘဝဖြစ်သည်။
သူမက ကလေးထိန်းခန်း အတောင်ပံနေရာကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
"သူတို့အတွက် အစောင့်တွေ လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုလိုမျိုး စောင့်ကြည့်မခံရတဲ့ အခန်းတွေလည်း လိုအပ်တယ်"
"သူတို့က ပစ်မှတ်တွေလေ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"သူတို့က ကလေးတွေပါ"
"နှစ်ခုစလုံးက အမှန်တရားပဲ"
"ဟုတ်တယ်"
သူမက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
"ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ အဖြေက အမှန်တရား နှစ်ခုစလုံးကို လက်ခံထားရမယ်"
ရိုင်ဆာက ကလေးထိန်းခန်း၏ ကာကွယ်ရေးကို တိုးမြှင့်ရုံတင်မကဘဲ ပြောင်းလဲပစ်ရန် အကြံပြုသည်။
ရဲတိုက်စောင့်တပ်က မိသားစုအခန်းတွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာပဲ ရှိနေလိမ့်မည်။
အတွင်းပိုင်းရှိ အဆောင်အယောင်တွေကတော့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်၊ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အာဏာနဲ့ လက်မခံနိုင်တဲ့ လက်ဆောင်တွေကို တုံ့ပြန်လိမ့်မည်။
မျက်နှာစိမ်းတွေကိုပဲ တုံ့ပြန်တာမျိုး မဟုတ်ပါ။
ကလေးတွေက ဥယျာဉ်တွေ၊ ခန်းမကြီး၊ ဘုရားကျောင်းနေရာ၊ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ရပ်ကွက်နဲ့ ကွန်ကော်ဒီယာ (Concordia) တို့ကို ဆက်လက် သွားရောက်လည်ပတ်နေဦးမည်။
လမ်းကြောင်းတွေက ပြောင်းလဲနေမည်။
အချိန်ဇယားတွေကို ကြေညာထားမည် မဟုတ်ပါ။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ကိုတော့ ပုန်းကွယ်ထားမည် မဟုတ်ပါ။
"ကျွန်မတို့ သူတို့ကို သင်ပေးရမယ်" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
သူမက အယ်လာရာ၏ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
"သူတို့အတွက် ဒီလောကကြီးကို သေးသိမ်သွားအောင် မလုပ်သင့်ဘူး။ လောကကြီးထဲမှာ ရှင်သန်တတ်ဖို့ သူတို့ကို သင်ပေးရမယ်"
ကျွန်တော့်၏ ပထမဆုံး အလိုဆန္ဒက ကန့်ကွက်ချင်သည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအလိုဆန္ဒက မှန်ကန်နေတာတော့ မဟုတ်ပါ။
ကျွန်တော် ရိုင်ဆာဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မနက်ဖြန် စလိုက်ကြမယ်"
"ကျွန်မတို့ စပြီးသွားပါပြီ"
သူတို့ စပြီးနေပြီဆိုတာ သိသာပါသည်။
သင်ခန်းစာက သေတ္တာခြောက်လုံးကို အသုံးပြုသည်။
ရိုင်ဆာက ၎င်းတို့ကို ကလေးထိန်းခန်း ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ နေရာချထားသည်။
တစ်ခုက ကာရိုအတွက်။
တစ်ခုက ဂယ်ရစ်အတွက်။
တစ်ခုက ရိုင်ဆာအတွက်။
တစ်ခုက အက်ဗလင်အတွက်။
နှစ်ခုက ပိုင်ရှင်မရှိပါ။
အမြွှာတွေက သူတို့ရဲ့ သေတ္တာကို သူတို့ ဖွင့်နိုင်ကြသည်။
သူတစ်ပါး သေတ္တာကို မဖွင့်ခင်မှာတော့ ခွင့်တောင်းရမည်။
ပိုင်ရှင်မရှိတဲ့ သေတ္တာတွေကတော့ လူကြီးတစ်ယောက်က အရင်စစ်ဆေးပေးမှသာ ဖွင့်ခွင့်ရမည်။
ဂယ်ရစ်က ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။
ကာရိုက နားလည်သော်လည်း သဘောမတူပါ။
သူမက အက်ဗလင်၏ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
ကာရိုက အပြာရောင် ဖဲကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။
"မေမေ၊ ဒါ သမီးဟာ"
"ဒါက မေမေ့ သေတ္တာလေ"
ကာရိုက စဉ်းစားသည်။
ပြီးနောက် အက်ဗလင်ကို ဖဲကြိုးပြန်ပေးသည်။
"အနမ်းလေး ရမလား"
အက်ဗလင်က သူမ၏ နဖူးကို နမ်းလိုက်သည်။
အပေးအယူက အဆင်ပြေသွားပုံရသည်။
ရိုင်ဆာက ဘာမှ ချမရေးပါ။
မေရီဆိုရင် ရေးမှတ်ထားလိမ့်မည်။
ပိုင်ရှင်မရှိတဲ့ သေတ္တာတစ်လုံးထဲမှာ ပေါင်မုန့် ရှိသည်။
နောက်တစ်ခုထဲမှာတော့ သစ်သားမြင်းရုပ် ရှိသည်။
ကျိန်စာသင့်တဲ့ မြင်းရုပ်တော့ မဟုတ်ပါ။
ပယ်ရင်က ဒီမနက်မှ လုပ်ပေးထားတာ ဖြစ်သည်။
ကာရိုက မြင်းရုပ်ဆီ လက်လှမ်းသည်။
ပြီးနောက် ရပ်သွားသည်။
"ခွင့်တောင်းလေ"
"ဟုတ်တယ်" ဟု ရိုင်ဆာက ပြောသည်။
"လုံခြုံရဲ့လား"
တံခါးဝကနေ ပယ်ရင်က ပြန်ဖြေသည်။
"ကျွန်တော် လုပ်ထားတာပါ"
ကာရိုက အက်ဗလင်ကို ကြည့်သည်။
သူမ၏ အမေက အရုပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အမှတ်အသား မရှိဘူး"
မှသာ ကာရိုက လက်ခံလိုက်သည်။
ဂယ်ရစ်က ပေါင်မုန့်ကို လိုချင်သည်။
အမာယာက ဖုတ်ပေးထားတာဖြစ်သည်။
အစားအသောက် ဝေမျှခြင်းက သူမ၏ နယ်ပယ်ကဏ္ဍဖြစ်သည်။
သူမက ကလေးနှစ်ယောက်နဲ့အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုင်ပြီး ပေါင်မုန့်ကို သုံးပိုင်း ခွဲလိုက်သည်။
သင်ခန်းစာက အပိုင်းအစလေးတွေနဲ့ ပြီးဆုံးသွားသည်။
အသုံးဝင်တဲ့ သင်ခန်းစာအများစုက ဒီလိုပဲ ပြီးဆုံးတတ်ကြသည်။
ပိတ် (Pate) က အဲဒီနေ့ နေ့လယ်မှာ လာလည်သည်။
ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရတဲ့ ကလေးက ကောင်းကောင်း မအိပ်ရသေးပါ။
နာရာ၏ ခိုလှုံရာနေရာက သူ့ကို အနားယူဖို့ ကူညီပေးသည်။
အော်ရီလီယာက သူတောင်းဆိုမှသာ သူ့မေးစေ့အောက်က တိမ်ဝင်နေတဲ့ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးလိုက်သည်။
အီလင်ကတော့ သာမန်ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုတွေ ရှိနေချိန်မှာ သူ့အမေနဲ့အတူ ရှိနေသည်။
ရိုင်ဆာက သူ့ကို ကလေးထိန်းခန်း တံခါးဝအထိ ခေါ်လာသည်။
သူက သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်မှသာ ဝင်လာခဲ့သည်။
ကာရိုက စစ်ဆေးပြီးသား မြင်းရုပ်ကို သူ့ကို ကမ်းပေးသည်။
ပိတ်က တွေဝေသွားသည်။
ပြီးနောက် "လုံခြုံရဲ့လား" ဟု မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်" ဟု ကာရိုက ပြောသည်။
ရိုင်ဆာကတော့ ထပ်ပြီး စစ်ဆေးပေးလိုက်သည်။
"လုံခြုံတယ်"
ပိတ်က အရုပ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။
ကလေးတွေက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဆော့ကစားနေကြသည်။
ဘာစွမ်းအားမှ ပေါ်မလာပါ။
ကျွန်တော်ကတော့ အီလီဇာနဲ့အတူ နယ်နိမိတ်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ထိုင်နေသည်။
"ဒါက အေးဂျင့်တွေကို တိုက်ခိုက်ရတာထက် ပိုအန္တရာယ်များနေသလိုပဲ"
"ဟုတ်တယ်"
"ဘာလို့လဲ"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရလဒ်ကို မင်း ထိန်းချုပ်လို့ မရလို့ပဲ"
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒီစကားက သက်စရာ (Thesra) ပြောသလိုပဲ"
"သူ့ကို သွားမပြောနဲ့ဦး"
နေဝင်ခါနီးမှာ သော (Thor) ပြန်ရောက်လာသည်။
သူမ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ။
အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက်က သူမနောက်ကနေ ကွန်ကော်ဒီယာ တံခါးကို ဖြတ်ကျော်လာသည်။
ဆံပင်အနက်ရောင်။
ရွှေရောင် မျက်လုံးများ။
သူ၏ လည်ပင်းတစ်လျှောက်တွင် အကြေးခွံများကဲ့သို့ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ပုံစံများ ရှိသည်။
အော်ရီသာ (Aurethar) က လူသားပုံစံကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
အဲဒါက အခန်းထဲ ဝင်ရတာ ပိုလွယ်ကူစေသည်။
ဒါပေမဲ့ သူကတော့ သေးငယ်သွားတယ်လို့ မခံစားရပါ။
သူ၏ အရေပြားအောက်မှာ အပူချိန်တွေနဲ့ ရှေးဟောင်း မီးတောက်တွေ လှုပ်ရှားနေသည်။
ဆာတာ၏ မီးတောက်တော့ မဟုတ်ပါ။
ပထမဆုံး မီးတောက် (First Flame) ၏ အစောင့်အရှောက် ဖြစ်သည်။
ကက်စတယ်လန်က သူ့ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"နတ်ဘုရားနဲ့ နီးစပ်တဲ့ နဂါးဧည့်သည်တော် တစ်ဦးပဲ"
အော်ရီသာက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"နီးစပ်တဲ့?"
"မင်းက နတ်ဘုရား မဟုတ်ဘူးလေ"
"မဟုတ်ဘူး"
"မင်းမှာ အာဏာပိုင်စွမ်းအားတော့ ရှိတယ်"
"ဟုတ်တယ်"
"မင်းက နဂါးတစ်ကောင်"
"ဟုတ်တယ်"
သောက ကျွန်တော့်ဘက်ကို တိုးကပ်လာသည်။
"သူတို့ ဒီအတိုင်း ဆက်ပြောနေကြဦးမှာ"
အော်ရီသာက ဂရေးကိပ်၏ စည်းကမ်းချက်များကို လက်ခံသည်။
အဆောင်အယောင်တွေက သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
သူက ကျိန်စာသင့်တဲ့ မြင်းရုပ်ကို ထည့်ထားတဲ့ ရေခဲသေတ္တာကို သယ်လာသည်။
ရေခဲတွေက မပျော်သွားသေးပါ။
ကျွန်တော့်၏ ဆောင်းရာသီက ၎င်းကို ပတ်ပတ်လည်မှာ ရှိနေဆဲပင်။
အတွင်းထဲက တစ်စုံတစ်ခုကတော့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။
အနီရောင် အလင်းရောင်က အလယ်ဗဟိုဘက်ကို ဆုတ်ခွာသွားသည်။
"မင်း ဘာတွေ တွေ့ခဲ့လဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သောက အရင်ဆုံး ဖြေသည်။
"ကွန်ကော်ဒီယာအောက်က အခန်းက တကယ်ရှိတယ်"
"အဲဒါ ပွင့်နေလား"
"မပွင့်ဘူး"
"ဘယ်သူမှ ဝင်သွားတာ မရှိဘူးလား"
"မရှိဘူး"
"လော့ကီကို သူ့အနားမှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့တာလား"
"မဟုတ်ဘူး"
သောက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။
"ကျွန်မ နားထောင်နေခဲ့တာပါ"
အော်ရီသာက ကျောက်စားပွဲပေါ်သို့ သေတ္တာကို တင်လိုက်သည်။
"ဒီအခန်းက ကွန်ကော်ဒီယာထဲကို သွားတဲ့ လမ်းကြောင်း မဟုတ်ဘူး"
ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ဘာလဲ"
"ကျောက်ဆူးတစ်ခု"
သူက ရေခဲကို ထိလိုက်သည်။ ရေခဲမပျော်သွားဘဲ ရွှေရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုက ၎င်းပေါ်တွင် ဖြာထွက်သွားသည်။ မြင်းရုပ်အတွင်းပိုင်းက အမှတ်အသားကို မြင်လိုက်ရသည်။
၎င်းက ဆာတာ၏ ခိုလှုံရာနေရာဘက်ကို ညွှန်ပြနေခြင်း မဟုတ်ပါ။
အတွင်းဘက်ကို ညွှန်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသူ ရပ်နေမည့် နေရာဆီသို့။
"ဒီပစ္စည်းက ဆာတာကို ဒီကို ခေါ်လာဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အော်ရီသာက ဆိုသည်။
"တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူ့ဆီ ခေါ်သွားဖို့ ရည်ရွယ်တာ" ဟု သောက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
"ဘယ်သူ့ကိုလဲ" ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
အော်ရီသာက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
"ယူရီယာ"
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွန်တော် မြင်းရုပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။ အေးဂျင့်က ၎င်းကို အမြွှာတွေကို ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"သူတို့ ငြင်းလိုက်တဲ့အခါ ကျွန်တော် ကိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မျှော်လင့်ထားတာပေါ့"
"ဟုတ်တယ်"
"ပြီးတော့ စန်ကျူရီအောက်က မီးတောင်ကျောက်ကရော"
"နောက်ထပ် လမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ့"
"နာကျင်မှု ကြိုးမျှင်ကရော"
"တတိယမြောက် လမ်းကြောင်း"
မေးခွန်းတိုင်းက ဖိတ်ခေါ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို သူ့ ခိုလှုံရာဆီ ဆွဲခေါ်ချင်နေတာလဲ"
သောက လက်ပိုက်လိုက်သည်။
"သူက မင်းကို ဒေါသထွက်စေချင်တာ"
"အဲဒါက ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး"
"သူက မင်းကို လှုပ်ရှားစေချင်တာ"
"သူ့ဆီကိုပေါ့"
"ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မြေပြင်ပေါ်ကိုပေါ့" ဟု အော်ရီသာက ဆိုသည်။ "မီးတောင်ဆိုတာ ဆာတာရဲ့ အိမ်ပဲ မဟုတ်ဘူး။ သူ အကြိုက်ဆုံး တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းလမ်းရဲ့ ဗဟိုချက်ပဲ"
"သူက ဆောင်းရာသီကို မျှော်လင့်နေတာပဲ" ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။
အော်ရီသာက ခေါင်းညိတ်သည်။
"မီးတောက်တွေ အဆုံးမရှိတဲ့ နေရာကို ဆောင်းရာသီက ဝင်သွားတာပေါ့"
ကျွန်တော် ပုန်းကွယ်ထားတဲ့ အိမ်ကို တွေးမိသည်။ အိုသဲလော့စ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ နယ်ပယ်အတွက် အဲဒီမှာလည်း ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ဆာတာရဲ့ အေးဂျင့်တွေက ကျွန်တော့်ကို လမ်းကြောင်းအတိုင်း နောက်ပြန်လိုက်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပြီး ဟေဗင်ရီးခ်ျ (Havenreach) ထဲကို ဝင်လာခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် သွားလိုက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ"
အော်ရီသာ၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
"တိုက်ပွဲက အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"
"ကျွန်တော် နိုင်နိုင်မလား"
"နိုင်တယ်"
အဲဒီအဖြေက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
အော်ရီသာက ဆက်ပြောသည်။
"မင်းက သူ့ခိုလှုံရာနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ မြေအောက်လမ်းကြောင်းတွေ အကုန်လုံးကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်နိုင်တယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို လွှတ်ပေးမိလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဂရေးကိပ်ကို သူ့ရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး ကာကွယ်သူ မရှိတော့တဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်"
အဲဒါပါပဲ။
ပိုအရေးကြီးတဲ့ အဖြေက ဒါပဲ။
"အိုသဲလော့စ်က သိသလား" ဟု မေရီက မေးသည်။
သောက ဗက်ဆာ (Vessa) ထံမှ ပြန်ရထားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။ မေလင်က ၎င်းကို ကြည်လင်တဲ့ ကျောက်တုံးတစ်ခုထဲမှာ တံဆိပ်ခတ်ထားသည်။ အိုသဲလော့စ်၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ပုံစံက ဆာတာဘေးမှာ ရပ်နေသည်။
"သူက စီစဉ်ရာမှာ ပါဝင်ခဲ့တာ" ဟု သောက ပြောသည်။
"ဒါဆို ဆာတာက ကျွန်တော့်ကို သတ်လိုက်ရင်ရော"
"အိုသဲလော့စ်က ခွင့်ပြုမှာပဲ"
"ကျွန်တော်က ဆာတာကို သတ်လိုက်ရင်ရော"
"သူက အဲဒါကိုလည်း ခွင့်ပြုမှာပဲ" ဟု အော်ရီသာက ဆိုသည်။ "အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက အားနည်းသွားလိမ့်မယ်"
အိုသဲလော့စ်က ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံးကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အဓိက ခြိမ်းခြောက်မှုလို့ ယုံကြည်စေချင်နေသည်။ ဆာတာကတော့ အိုသဲလော့စ်က အလှမ်းဝေးဝေးမှာပဲ ဆက်ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်သည်။
နှစ်ယောက်စလုံးက သစ္စာဖောက်ဖို့ ကြံစည်နေကြသည်။
ဘယ်သူမှလည်း အဲဒါကို သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ပါ။
ဖြစ်နိုင်တာက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့အတွက် ယုံကြည်မှု မလိုဘူးလို့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ယူဆနေတာ ဖြစ်နိုင်သည်။
တူညီတဲ့ လောဘပဲ ရှိတာပါ။
"လက်ဇန်ဒါ (Lexander) က ဘာပြောလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။
သောက အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ ပြုံးသည်။
"သူက မင်းကို သူ့မပါဘဲနဲ့ မီးတောင်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခွင့် မပေးဘူးလို့ ပြောတယ်"
"အဲဒါ သူ့တုံ့ပြန်ချက်လား"
"သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး စကားပဲ"
"အိုင်ယို (Io) ကရော"
"မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို မီးတောင်ထဲ လုံးဝ မဝင်ခိုင်းဘူးတဲ့"
အက်ဗလင်က ခေါင်းညိတ်သည်။
"ကျွန်မလည်း အိုင်ယိုနဲ့ သဘောတူတယ်"
"ဟုတ်မှာပေါ့"
"သူမက ဆင်ခြင်တုံတရား ရှိတယ်လေ"
သောက အော်ရီသာဘက်ကို ကြည့်သည်။
"လစ်ဇ်ဘတ် (Lisbeth) က သံချပ်ကာ ရွေးပေးဖို့ ကူညီမယ်တဲ့"
"အဲဒါကတော့ သိပ်အရေးမကြီးလှဘူး"
"မင်း လစ်ဇ်ဘတ်နဲ့ သေချာ မတွေ့ဖူးသေးလို့ပါ"
အော်ရီသာက ရက်အနည်းငယ်လောက် ဆက်နေဦးမည်။ သူက မီးတောင်ကျောက်၊ နာကျင်မှု ခံစက်တွေနဲ့ ကြိုးပမ်းခဲ့တဲ့ ကျောက်ဆူးတိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်ချင်သည်။ ကယ်ဒရန် (Keldren) က သူ့နဲ့အတူ စန်ကျူရီရဲ့ အုတ်မြစ်အတွက် အလုပ်လုပ်လိမ့်မည်။ ဟဲလ်ဝမ် (Halwen) က မြို့ရဲ့ ရေထဲကို ပြာတွေ မဝင်လာအောင် တာဝန်ယူလိမ့်မည်။ ဒိုရီယန် (Dorian) က အမှောင်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အမှတ်အသားတွေကို ဖော်ထုတ်ပေးလိမ့်မည်။ နသန်နီရယ် (Nathaniel) နဲ့ အီဒရစ် (Edris) တို့က သံသယဖြစ်ဖွယ် လမ်းကြောင်းနဲ့ ဝင်ပေါက်တိုင်းကို စစ်ဆေးလိမ့်မည်။ သောကတော့ ပစ္စည်းတွေကို လုံခြုံအောင် ကူညီပေးပြီးတဲ့နောက် ကွန်ကော်ဒီယာကို ပြန်သွားလိမ့်မည်။
ဘယ်သူမှ ကျောက်ဆူးတွေကို လိုက်မလုပ်ပါ။
အခုတော့ မဟုတ်သေးပါ။
ကျွန်တော်တို့ကပဲ ထိပ်တိုက်တွေ့မယ့် အချိန်နဲ့ နေရာကို ရွေးချယ်သွားမည်။
အဲဒီစကားက ရင်းနှီးနေသည်။
ဂရေးကိပ်က အိုသဲလော့စ်ရဲ့ အလွတ်ထိုင်ခုံကို ငြင်းပယ်ခြင်းနဲ့ စတင်ခဲ့သည်။
အခုတော့ ကျွန်တော်တို့က ဆာတာရဲ့ ဖွင့်ထားတဲ့ တံခါးကို ငြင်းပယ်သည်။
အဲဒီညနေမှာပဲ ဗက်ဆာက သူမရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။
သူမက ကယ်ဒရစ် (Caldris) ကို အတင်းအကျပ် ပေးထားတဲ့ သစ္စာကတိကို ဖျက်သိမ်းပေးဖို့ တောင်းဆိုသည်။
သီဆရာ (Thesra) က သူမဘေးမှာ ထိုင်နေသည်။ မေလင်က မှတ်ဉာဏ်တွေကို ကိုင်ထားသည်။ ဟဲလ်ဝမ်က သန့်စင်တဲ့ ရေကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။ အော်ရီလီယာက ကုသပေးဖို့ စောင့်နေသည်။ အန်ဝမ် (Anwen) က သက်သေအဖြစ် ရှိနေသည်။
သစ္စာကတိက ဗက်ဆာရဲ့ လည်ပင်းမှာ မီးနက်ရောင် လက်စွပ်တစ်ခုလို ပေါ်လာသည်။
ကယ်ဒရစ်က သူမရဲ့ ကတိကို မဖျက်ပါ။
အဲဒါက ဘယ်တုန်းကမှ သူမရဲ့ ကတိ မဟုတ်ခဲ့ပါ။
သူက ဆာတာရဲ့ ကိုယ်စား စကားပြောဆိုခွင့်ကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။ လက်စွပ်က ဟဲလ်ဝမ်ရဲ့ ပန်းကန်လုံးထဲကို ပြုတ်ကျသွားသည်။ သန့်စင်တဲ့ ရေက ပြာတွေကို အာဏာစက်တွေနဲ့ ခွဲထုတ်ပေးလိုက်သည်။ မီးက မလောင်ကျွမ်းခင်မှာပဲ မေလင်က မှတ်ဉာဏ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ဗက်ဆာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် အော်ရီလီယာက ဒဏ်ရာကို ကုသပေးလိုက်သည်။
နယ်ပယ်တိုင်းက ကိုယ့်တာဝန်ကို ကိုယ် လုပ်ဆောင်ကြသည်။
သူတို့အားလုံး ပေါင်းစည်းလိုက်တဲ့အခါ အဖြေတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဗက်ဆာက အဲဒီနောက်မှာ အိပ်ပျော်သွားသည်။ သူမ နိုးလာတဲ့အခါ မေရီက မေးခွန်းတစ်ခုပဲ မေးသည်။
"ဆာတာက ဘာကို ကြောက်တာလဲ"
ဗက်ဆာက သူမရဲ့ လည်ပင်းကို ထိလိုက်သည်။
"ကလေးတွေက သူ့မီးကို သင်ယူသွားပြီး သူ့ရဲ့ အစေခံတွေ မဖြစ်လာမှာကို"
သောက ကလေးထိန်းခန်းဘက်ကို ကြည့်သည်။ အမြွှာတွေက ကျိန်စာသင့်တဲ့ မြင်းရုပ်ကို ငြင်းပယ်ပြီးသားဖြစ်သည်။
ဗက်ဆာက ဆက်ပြောသည်။
"သူတို့ရဲ့ နယ်ပယ်က သူတို့ကို သယ်ဆောင်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ မရှိတော့တဲ့နောက်မှာတောင် စွမ်းအားတွေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ ယုံကြည်နေတာ"
"မရှိတော့ဘူး ဟုတ်လား" ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။
"သေသွားတာ၊ ထောင်ကျသွားတာ၊ ဒါမှမဟုတ် မေ့ပျောက်သွားတာမျိုးပေါ့"
"အိုသဲလော့စ်ကရော"
"သူလည်း အဲဒါကိုပဲ ကြောက်တာပဲ"
သူမက အော်ရီလီယာကို ကြည့်သည်။
"ဒါပေမဲ့ တူညီတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့တော့ မဟုတ်ဘူး"
"ဘာကြောင့်လဲ"
"အိုသဲလော့စ်က အာဏာစက်တွေ စုစည်းနေတဲ့အတွက်ကြောင့် နတ်ဘုရားတွေ အသက်ရှင်နေတယ်လို့ ယုံကြည်နေတာ"
ဗက်ဆာရဲ့ အသံက တိုးသွားသည်။
"အမြွှာတွေကတော့ အမိန့်နာခံစရာ မလိုဘဲ စွမ်းအားတွေကို အသက်ရှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"
နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျွန်တော် အော်ရီသာနဲ့အတူ ဟေဗင်ရီးခ်ျရဲ့ အပေါ်ဘက်မှာ ရပ်နေခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ လူသားပုံစံမှာ ထူထဲတဲ့ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
အအေးဓာတ်က သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ပါ။ ဆာတာရဲ့ အေးဂျင့်တွေ လမ်းလျှောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းတွေပေါ်မှာ နှင်းတွေ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ကင်းလှည့်တဲ့ လမ်းကြောင်းအသစ်တွေကို မီးအိမ်တွေနဲ့ အမှတ်အသား ပြုထားသည်။ ဆဲလား (Sella) ရဲ့ ခရီးသွား မီးအိမ်တွေက တောင်ဘက်လမ်းတစ်လျှောက်မှာ လင်းလက်နေသည်။ ဒိုရီယန်ရဲ့ ကြည်လင်တဲ့ မီးအိမ်တွေက လူထုရင်ပြင်ကို ထွန်းလင်းပေးနေသည်။ နာရာရဲ့ ခိုလှုံရာနေရာတွေက ခရိုင်တိုင်းမှာ နွေးထွေးနေဆဲပင်။
မြို့က ပိတ်မသွားပါ။
လူတွေက ဈေးထဲကို ဖြတ်သွားနေဆဲ။
ကလေးတွေက နံရံအောက်နားမှာ ဆော့ကစားနေဆဲ။
ဂိတ်ကုမ္ပဏီက စစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက် လှည်းတစ်စီး ဝင်လာသည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်း။
အလွန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း။
မေရီရဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေက အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
"မင်း ဆာတာနဲ့ တိုက်ခိုက်ရမှာပဲ" ဟု အော်ရီသာက ဆိုသည်။
"ကျွန်တော် သိပါတယ်"
"ပြီးတော့ အိုသဲလော့စ်နဲ့လည်း"
"ဟုတ်တယ်"
"နှစ်ယောက်လုံးနဲ့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
ကျွန်တော် ကလေးထိန်းခန်း ပြတင်းပေါက်တွေကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သူတို့ ရွေးတဲ့ နေရာမှာတော့ မဟုတ်ဘူး"
"မဟုတ်ဘူး"
"ကျွန်တော့်ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ဖို့ မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားလို့ ဆိုပြီးတော့လည်း မဟုတ်ဘူး"
"မဟုတ်ဘူး"
အော်ရီသာရဲ့ ရွှေရောင်မျက်လုံးတွေထဲမှာ မြို့ရဲ့ မီးရောင်တွေ ထင်ဟပ်နေသည်။
"မင်း ပြောင်းလဲသွားပြီ"
"ကျွန်တော် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့တာလေ"
"ကျွန်တော် ပြောချင်တာ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး"
ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
"မင်းက ခြိမ်းခြောက်မှုတိုင်းကို မင်း တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ သက်သေအဖြစ် သဘောထားတာ ရပ်လိုက်ပြီ"
ကျွန်တော်တို့အောက်မှာ အီလီဇာက အယ်လစ္စတားနဲ့အတူ ဝင်းထဲကို ဖြတ်သွားသည်။ သောက ကူရှင်ပါတဲ့ တူ သုံးချောင်းကို ကိုင်ပြီး လိုက်သွားသည်။ မနက်ဖြန် သင်တန်းက တိုးချဲ့ထားပုံရသည်။
"ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို မလုပ်ဖို့ တားမြစ်ထားကြတာလေ"
အော်ရီသာက ပြုံးသည်။
နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ လူသားပုံစံပေါ်မှာ အဲဒီအပြုံးက ထူးဆန်းနေသည်။
"ကောင်းတယ်"
ကျွန်တော်တို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။
နံရံတွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ဆောင်းရာသီက လမ်းတွေကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ တောင်ဘက် အဝေးကြီးမှာတော့ တောင်တန်းတစ်ခုအောက်မှာ မီးတောက်တွေက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ နှစ်ခုစလုံးရဲ့ အထက်မှာတော့ အိုသဲလော့စ်က တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် တိုက်ခိုက်ဖို့ စောင့်ကြည့်နေသည်။
သူက တိုက်ခိုက်မှုအသွင်ဆောင်တဲ့ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ပို့ခဲ့သည်။
ဆာတာက လူတွေရဲ့ အသွင်ဆောင်တဲ့ မေးခွန်းတွေကို ပို့ခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့ကတော့ သူတို့ လိုချင်တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြန်မဖြေခဲ့ပါ။
မိုးလင်းတာနဲ့ သောက မိုးကြိုးကို တခြားသူတွေဆီ မကူးစက်စေဘဲ ဘယ်လို ပြန်ခေါ်ရမလဲဆိုတာကို သင်ပေးလိမ့်မည်။ အီလီဇာက ကာကွယ်ရေးတပ်ကို နောက်ဆုတ်ရင်း ဘယ်လို ခုခံရမလဲဆိုတာ သင်ပေးလိမ့်မည်။ အယ်လစ္စတားက ကျွန်တော် အကြိုက်ဆုံး လက်နက်ကို ရန်သူက သိသွားတဲ့အခါ ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို သင်ပေးလိမ့်မည်။ မေရီနဲ့ ကက်စတယ်လန်တို့က မြို့ကို ပြန်လည် ပုံဖော်ကြလိမ့်မည်။ အက်ဗလင်နဲ့ ရိုင်ဆာတို့က လက်ဆောင်တစ်ခုဟာ လုံခြုံရဲ့လားဆိုတာ ဘယ်လိုမေးရမလဲဆိုတာကို အမြွှာတွေကို ဆက်ပြီး သင်ပေးနေဦးမည်။
သာမန် လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေပါပဲ။
သည်းခံခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ရန်သူများက ချီတုံချတုံဖြစ်နေသည်ဟု အမြဲမှားယွင်းစွာ ထင်မှတ်နေတတ်သည့် ထိုအလုပ်မျိုးပင်။
ဟေဗင်ရီးခ်ျမြို့၏ မီးရောင်များက နှင်းထုကြားထဲတွင် ပွင့်လင်းစွာ လင်းလက်နေဆဲဖြစ်သည်ကို ကျွန်တော် ငေးကြည့်နေမိသည်။
"ကျွန်တော်တို့ မီးတောင်ဆီ သွားမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
အော်ရီသာက ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ဆာတာအနေနဲ့ အဲဒီနေရာကနေ ထွက်လာမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆက်နေမလားဆိုတာ သူကိုယ်တိုင်ပဲ ဆုံးဖြတ်ရတော့မှာပေါ့"
အဲဒါကတော့ သူတို့ဆီ ပြန်ပို့ပေးသင့်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုပင်။