တံခါးဘောင်အလွန်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။
သူမက ရွှံ့စွန်းနေသည့် အဖြူရောင် ခရီးသွားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူမ၏ ဆံနက်တို့မှာ ပခုံးတစ်ဖက်နားတွင် မညီမညာ ဖြစ်နေပြီး၊ တစ်စုံတစ်ရာသော ဓားသွား သို့မဟုတ် မီးတောက်ကြောင့် ကျန်အပိုင်းများ လွင့်ပါးသွားခဲ့ဟန်ရှိသည်။
သူ့နောက်တွင် မြင်းတစ်ကောင်မှ မပါလာပါ။
နောက်လိုက် နောက်ပါလည်း မရှိ။
သူမက အဝတ်စဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော ငွေရောင်တုတ်ချောင်း သေးသေးလေးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
စုန်းကြိုးကွင်းများက သူမအပေါ် အသာအယာ ဖိအားပေးလာသည်။
သို့သော် သူမ တ항မခံပေ။
ယင်းအစား ထိုတုတ်ချောင်းကို လမ်းပေါ်၌ ချထားခဲ့သည်။
ထို့နောက် တုတ်ချောင်းအနားမှ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။
"ခိုလှုံခွင့် တောင်းခံပါတယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
သူမ၏ အသံမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေ၏။
တုန်ယင်နေသည်။
သို့သော် ရင်းနှီးနေသည်။
အော်ရီလီယာက နယ်နိမိတ်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"ရှင်..."
အမျိုးသမီးက သူမကို မော့ကြည့်သည်။
"ဟုတ်တယ်"
ဒီအသံကို ငါ တစ်ခါ ကြားဖူးခဲ့ဖူးသည်။
စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ။
ဩသလော့စ်၏ ဆင့်ခေါ်သံထဲ ပျံ့နှင့်လာခဲ့သည့် အသံ။
သက်သေခံခဲ့ရသည့် အသံ။
အီလီဇာက တံတိုင်းပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။
မေရီက သူမ၏ စာအုပ်ကို ပိုက်လျက် ရောက်လာ၏။
သူမက သူစိမ်းမိန်းမဆီမှ အော်ရီလီယာ့ဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။
"ဘယ်သူလဲ"
အမျိုးသမီးက သူမ၏ ဦးထုပ်ပوشကို လှန်တင်လိုက်သည်။
"ဗေးလာ"
အော်ရီလီယာက မျက်လုံးများကို မှိတ်ချလိုက်သည်။
မေးလင်းက လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။
သီစရာက အမည်ကို တိုးတိုးလေး ဂျိန်းတိုးလိုက်သည်။
ငါက သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ သူ့ကို သိတယ်ပေါ့"
"သိပ်မသိပေမဲ့ ကြားဖူးပါတယ်" မေးလင်းက ပြောသည်။
ဗေးလာ၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။
"ဩသလော့စ်က အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေချင်ခဲ့တာကိုး"
မေရီက နယ်နိမိတ်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသော်လည်း ဖြတ်ကျော်မလာပေ။
"ဘယ်နယ်မြေက ဗေးလာလဲ"
"လွတ်လပ်စွာ ပေးအပ်ခဲ့တဲ့ သက်သေခံ၊ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ မှတ်တမ်း၊ ကြားနာတဲ့သူရဲ့ အစေခံဖြစ်မသွားဘဲ ကိုယ်မြင်တွေ့ခဲ့သမျှကို ပြောပိုင်ခွင့်ရှိသူ"
မေရီ၏ ကလောင်သွားသည် စာမျက်နှာပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
အဖြစ်ခဲလှပေသည်။
ဗေးလာက ၎င်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
"ဩသလော့စ်က အလယ်ပိုင်း အပိုင်းကိုပဲ သုံးခဲ့တယ်"
"ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ သက်သေခံ" မေရီက ဆိုသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။"
"သူက ခင်ဗျားကို သူ့ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကိုပဲ ဆက်ထိန်းသိမ်းခိုင်းထားတာပေါ့"
"သူ့ရဲ့ ဗားရှင်းအတိုင်း မှတ်တမ်းတင်ပေးဖို့ ကျွန်မရဲ့ နယ်မြေကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တာပါ"
အော်ရီလီယာက ငွေရောင်တုတ်ချောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"အထက်တရားရုံးရဲ့ တုတ်ချောင်း"
"အဲဒီထဲက တစ်ချောင်းပေါ့"
"ဘာလို့ သယ်လာတာလဲ"
"အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံမှု ပါလာလို့လေ"
စုန်းကြိုးကွင်းများက ဗေးလာ၏ တောင်းဆိုမှုကို စစ်ဆေးစမ်းသပ်နေသည်။
ခိုလှုံခွင့်။
သစ္စာခံယူခြင်း မဟုတ်။
နတ်ဘုရားအစုအဝေးတွင် ဝင်ရောက်ခြင်းလည်း မဟုတ်။
စကားပြောဆိုရန်နှင့် နောင်လာမည့်အရာကို ရွေးချယ်ရန် လုံလောက်သော ကာကွယ်မှု။
အော်ရီလီယာက အတွင်းပိုင်းမျဉ်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
"ဂရေးကိပ်ရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေကို ခင်ဗျား လက်ခံပါသလား"
"လက်ခံပါတယ်"
"ဒီနယ်နိမိတ်ထဲက ဘယ်သူ့အပေါ်မှ အာဏာစย်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
"မစย်ပါဘူး"
"သက်သေထွက်ဆိုမှု၊ တိတ်ဆိတ်နေခြင်း၊ တက်ရောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းဆိုခြင်းတွေကို ခင်ဗျား ချည်နှောင်ချုပ်ချယ်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
ဗေးလာ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်သွားသည်။
"မချုပ်ချယ်ပါဘူး"
ထိုစကားလုံးကို သူမပြောခွင့်ရခဲ့သည်မှာ အလွန်ပင် ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားရစေသည်။
ဂရေးကိပ်က သူမကို ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ကျန်ရှိနေသည့် အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
ခဏတာမျှ နတ်ဘုရားမ နှစ်ပါးသား တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ဗေးလာသည် ဩသလော့စ်၏ ဆင့်ခေါ်ချက်ထဲသို့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။
သူမသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စည်းကမ်းချက်များကို သက်သေပြုခဲ့သည်။
စကားပြောဆိုနိုင်ရန်အတွက် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ဖြိုခွဲခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူ၏ တရားရုံးတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့သည်။
ယင်းအတွက် သူမ မည်မျှပေးဆပ်ခဲ့ရသည်ကို ငါမသိခဲ့ပါ။
အော်ရီလီယာကမူ သိဟန်တူသည်။
သူမက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းပေးလိုက်သည်။
ဗေးလာက ထိုလက်များကို ငေးကြည့်နေသည်။
"ကျွန်မကို လာထိစရာ မလိုပါဘူး" အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
ဗေးလာက ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
အော်ရီလီယာက သူမကို ဖက်ថွမ်လိုက်သည်။
စုန်းကြိုးကွင်းများ နွေးထွေးလာသည်။
အာဏာကြောင့် မဟုတ်ပေ။
သနားကြင်နာမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဗေးလာက အော်ရီလီယာ့ပခုံးပေါ်တွင် ညည်းတွားသံ သေးသေးလေး ထွက်လာသည်။
ထို့နောက် ငိုကြွေးလေတော့သည်။
ကျနော်တို့က သူမကို ရင်ပြင်ကျယ်ကြီးထဲမှာ စစ်မေးမနေခဲ့ကြပါ။
အဲဒါက အော်ရီလီယာ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ဖြစ်သည်။
မေရီက ဗေးလာ့မျက်နှာကို မမြင်ရမချင်းသာ ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။
လီယိုရာက ဘုရားကျောင်းနားမှာ အခန်းတစ်ခန်း ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က သူမကို စစ်ဆေးပေးသည်။
ဒဏ်ရာ ဒဏ်ချက်တွေတော့ မတွေ့ရပါ။
ပြင်းထန်စွာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေနှင့် ချိတ်ဆက်မှု ပျက်စီးနေသည်။
နတ်ဘုရားတို့၏ ထပ်တလဲလဲ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အမာရွတ်များ ရှိနေသည်။
အော်ရီလီယာက အချို့ကို ကုသပေးနိုင်သော်လည်း။
အားလုံးကိုတော့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မကုသပေးနိုင်ပါ။
သီစရာက ကူညီပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းလာသည်။
ဗေးလာက သူမ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ် ကြောက်ရွံ့နေဟန် ပေါ်သည်။
သီစရာက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။
"ရှင် ကျွန်မကို ငြင်းပယ်လို့ရပါတယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
ဗေးလာက သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သီစရာက စောင့်နေလိုက်သည်။
ကြာရှည်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဗေးလာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"မနက်ဖြန်မှ..."
"မနက်ဖြန်ပေါ့" ဟု သီစရာက သဘောတူလိုက်သည်။
ထိုအဖြေက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးအတွက် အရေးပါပုံ ရသည်။
ဗေးလာက သန်းခေါင်ယံအထိ အိပ်ပျော်သွားသည်။
မေရီက နိုးနေဆဲပင်။
ငါလည်း နိုးနေသည်။
ဗေးလာက ကောင်စီခန်းမထဲသို့ ဝင်လာစဉ် ဘာတုတ်မှ ပါမလာပေ။
ငွေရောင်တုတ်ချောင်းကို စုန်းကြိုးကွင်းခတ်ထားသော သေတ္တာထဲတွင်သာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက သူမဘေးမှ လျှောက်လာသည်။
အက်ဗလင်က လက်ဖက်ရည် ဝင်ယူလာပေးသည်။
မေရီက စာအုပ်အသစ်တစ်အုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"မှတ်တမ်းတင်လို့ ရမလား" ဟု သူမက မေးသည်။
ဗေးလာက စာမျက်နှာလွတ်ကြီးကို ငေးကြည့်သည်။
"ရပါတယ်"
"မှတ်တမ်းကို ကူးယူလို့ ရမလား"
"ရပါတယ်"
"အစည်းအဝေးကို ဝေမျှလို့ ရမလား"
ဗေးလာ တွေဝေသွားသည်။
"အကုန်လုံးတော့ မဟုတ်ဘူး"
မေရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဘယ်နားမှာ ရပ်ရမလဲ ပြောပါ"
ဗေးလာက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခွက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ဩသလော့စ်က အစည်းအဝေးအကြောင်းကို သိတယ်"
"သူသိမယ်လို့ ကျနော်တို့ ခန့်မှန်းပြီးသားပါ" ဟု ငါက ပြောသည်။
"သူက တက်ရောက်ခွင့်ကို ပိတ်ပင်ထားတယ်"
"သူ့ကို မကိုးကွယ်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေကိုတော့ သူ မပိတ်ပင်နိုင်ဘူးလေ"
"နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စုဝေးမှုမှန်သမျှ အထက်တရားရုံးအောက်မှာ ရှိရမယ်လို့ သူက ဆိုတယ်"
မေရီက စာရေးလိုက်သည်။
"အဲဒီပြောဆိုချက်က လက်ရှိ ကျန်ရစ်နေတဲ့ သဘောတူညီချက်တွေအရ အခြေအမြစ်မရှိပါဘူး" ဟု သူမက ပြောသည်။
"သူက ကျန်ရစ်နေတဲ့ သဘောတူညီချက်တွေကို အများပြည်သူဆိုင်ရာ မော်ကွန်းတိုက်ထဲကနေ ဖယ်ရှားခဲ့တာ"
မေရီ၏ ကလောင်တံ ရပ်သွားပြန်သည်။
"ဖယ်ရှားလိုက်တာ ဟုတ်လား"
"ဖျက်ဆီးပစ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါဆို ဘယ်မှာလဲ"
ဗေးလာက တုတ်ချောင်းထည့်ထားသည့် သေတ္တာဘက်သို့ မျက်စိရောက်သွားသည်။
"အဲဒီတုတ်ချောင်း သယ်ဆောင်လာတဲ့ မှတ်တမ်းထဲမှာ ရှိတယ်"
ငွေရောင်တုတ်ချောင်းတွင် စာမျက်နှာများ မပါဝင်ပေ။
၎င်းတွင် သက်သေပြုခဲ့ရသည့် အချိန်အခိုက်အတໍ့များ ပါရှိသည်။
ကတိကဝတ်များ။
ဆုံးဖြတ်ချက်များ။
ကြေညာချက်များ။
သူ့ရှေ့မှောက်တွင် ပြောဆိုခဲ့သမျှ တရားဝင် ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းက အရာထင်ကျန်ခဲ့သည်။
ဩသလော့စ်သည် သူ၏ တရားရုံးကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဗေးလာနှင့် တုတ်ချောင်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသို့ ထိန်းသိမ်းခြင်းက သူ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာနိုင်သည်ကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။
"ခင်ဗျားက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မှတ်တမ်းတွေကို ယူလာတာပေါ့" ဟု ငါက ဆိုသည်။
"သူ စီရင်ခဲ့သမျှ လူတွေအားလုံးပိုင်ဆိုင်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ကျွန်မ ယူလာတာပါ"
"သူ အဲဒါတွေကို ပြင်လို့ရမလား"
"အခုတော့ မရတော့ပါဘူး"
"ဘာလို့လဲ"
ဗေးလာက အော်ရီလီယာ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သူမက မေးလင်းနဲ့ သီစရာတို့ကို ခွင့်လွှတ်လိုက်လို့ပဲ"
ငါ နားမလည်ခဲ့ပေ။
အော်ရီလီယာကမူ နားလည်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသည်။
"ငါ့နယ်မြေကို ငါ ရယူလိုက်ချိန်မှာ..."
"ဟိုဘက် ချည်နှောင်မှုတွေ လျော့ရဲသွားတယ်" ဟု ဗေးလာက ပြောသည်။ "သူ့တရားရုံးက ဘယ်သူ့ကိုမှ လွတ်မြောက်ခွင့်မပေးခဲ့တဲ့ နာကျင်မှုတွေပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတာ။ ခင်ဗျားရဲ့ ခွင့်လွှတ်မှုက အဲဒီနာကျင်မှုတွေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီလေ"
အော်ရီလီယာက ငြိမ်သက်သွားသည်။
"ဩသလော့စ် ခံစားမိလိုက်တာလား"
"ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ခံစားမိကြတာပေါ့"
မေးလင်းက မီးဖိုဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
သူ့ဘေးတွင် သီစရာ။
နှစ်ဦးစလုံး ဘာမှ မပြောကြပေ။
ဗေးလာက သူတို့ကို လှမ်းကြည့်သည်။
"အော်ရီလီယာကို ခင်ဗျားတို့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီလို့ သူ ပြောခဲ့တယ်"
မေးလင်း၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းမာသွားသည်။
"သူ့စရိုက်နဲ့တော့ ကိုက်ပါတယ်လေ"
"သနားကြင်နာတတ်မှုက သူမကို အားနည်းသွားစေတယ်လို့ သူ ပြောတယ်"
သီစရာက အော်ရီလီယာ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်မတို့ ပိုသိတာပေါ့"
ဗေးလာက ခေါင်းညိတ်သည်။
"အခြားသူတွေလည်း အဲဒီအတိုင်း သိကြပါတယ်"
"ဘယ်လောက်တောင် များလဲ" ဟု ငါက မေးသည်။
သူမက မေရီ၏ ဖွင့်ထားသော စာအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သုံးဆယ့်သုံးယောက်က ဂရေးကိပ်က တကယ်ဟုတ်မဟုတ် ကျွန်မကို မေးခဲ့ကြတယ်"
ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"ခင်ဗျား သူတို့ကို ဘယ်လိုပြောခဲ့လဲ" အော်ရီလီယာက မေးသည်။
"ယူရီယာက အထက်တရားရုံးကို ငြင်းပယ်တာကို ကျွန်မ ကြားခဲ့ရတယ်လို့ ပြောပြခဲ့တယ်"
ဗေးလာက ငါ့ကို ကြည့်လာသည်။
"ဩသလော့စ်ရဲ့ အခန်းထဲ မဝင်ဘဲနဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေ ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်လို့၊ ဝင်ပေါက်တစ်ခုလို သဘောမထားဘဲ အဖြေပေးခွင့်ကို ဂရေးကိပ်က ခွင့်ပြုခဲ့တယ်လို့ ပြောပြခဲ့တာပေါ့"
ရေကန်နှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော သင်ခန်းစာ။
သစ်သားစင်ဒီ။
သူ့ရဲ့ ကုလားထိုင်လွတ်ကြီးပေါ်မှာ ငါ မထိုင်ချင်ခဲ့လို့ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ နယ်နိမိတ်။
သေးငယ်တဲ့ ရွေးချယ်မှုလေးတွေက ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုဝေးတဲ့အထိ ရောက်သွားခဲ့ပြီပဲ။
"သူတို့ လာကြမလား" ဟု မေရီက မေးသည်။
"အချို့ကတော့ လာကြလိမ့်မယ်"
"ခိုလှုံခွင့်အတွက်လား"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
"အစည်းအဝေးအတွက်လား"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
"နတ်ဘုရားအစုအဝေးအတွက်လား"
ဗေးလာက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"သူတို့ မသိသေးပါဘူး"
အော်ရီလီယာက အခြားသူများထက် လက်ဦးကာ ဖြေလိုက်သည်။
"သူတို့ သိစရာ မလိုသေးပါဘူး"
ဗေးလာက သူမကို စိုက်ကြည့်သည်။
"သူတို့ လုံခြုံမှု မရှိသေးခင်မှာ မသိသေးတာ ပိုကောင်းပါတယ်" ဟု အော်ရီလီယာက ဆက်ပြောသည်။ "သူတို့ အနားယူပြီး မဖြစ်သေးခင်၊ ကျွန်မတို့ ဘာတွေ တည်ဆောက်နေလဲဆိုတာကို နားမလည်သေးခင်မှာ မသိသေးတာပဲ ကောင်းပါတယ်"
ဗေးလာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်အေးသွားဟန် ပေါ်လာသည်။
နောက်ထပ် စာမေးပွဲတစ်ခုကို ထပ်အောင်မြင်သွားပြန်ပြီ။
ဩသလော့စ်က နတ်ဘုရားတရားရုံးတွေနဲ့ လူသားနိုင်ငံတွေဆီကို ကြေညာချက်တွေ ပို့ခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားအစုအဝေးသစ်က တရားမဝင်ကြောင်း။
ဂရေးကိပ်က သစ္စာဖောက်များကို ခိုလှုံခွင့်ပေးထားကြောင်း။
ယူရီယာ၏ နတ်ဘုရားဖြစ်လာခြင်းကို အသိအမှတ်မပြုကြောင်း။
အော်ရီလီယာ၏ ပြန်လည်တည်ထောင်ထားသော နယ်မြေမှာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေကြောင်း။
သော်လ်၏ သဘောတူစာချုပ်ပေါ် လက်မှတ်ရေးထိုးမှုမှာ ကွန်ကော်ဒီယာအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှု ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် တရားမဝင်ကြောင်း။
အစည်းအဝေးမှာ ပုန်ကန်မှုတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း စသည်ဖြင့် ပေါ့လေ။
"သူ စကားလုံးတွေ အများကြီး သုံးခဲ့တာပဲ" ဟု ဗေးလာက ဆိုသည်။
"သူ့ထုံးစံပါပဲ" ဟု မေးလင်းက ပြန်ဖြေသည်။
"သူ ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေလဲ" အီလီဇာက မေးသည်။
ဗေးလာက ပြတင်းပေါက်များဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
"ရောက်လာလိမ့်မယ်"
ဘယ်သူမှ မလှုပ်ရှားကြပေ။
"လူကိုယ်တိုင်လား" ဟု ငါက မေးသည်။
"မသိဘူး..."
"အစည်းအဝေးဆီကိုလား"
"ဟုတ်တယ်"
"ဖိတ်ထားလို့လား"
"မဖိတ်ထားပါဘူး"
အဲဒါကတော့ အဖြေရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရိုးရှင်းသွားစေသည်။
"သူ အပြင်မှာပဲ ဆက်ရှိနေရလိမ့်မယ်" ဟု ငါက ပြောသည်။
အခန်းထဲရှိ ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဓာတ်က ပိုထန်လာသည်။
ဗေးလာက ငါ့ကို စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာနေသည်။
"သူ့ကို ငြင်းပယ်လို့ရမယ်လို့ ခင်ဗျား ယုံကြည်နေတာပေါ့"
"ငါ ငြင်းပယ်ပြီးသားပဲလေ"
"ဒီတစ်ခါတော့ တူတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဟုတ်ပါတယ်"
ငါ ဘာမှ ဖုံးကွယ်မနေခဲ့ပါ။
"ဒါပေမဲ့ သူ အပြင်မှာပဲ ဆက်ရှိနေရလိမ့်မယ်"
ရဲတိုက်မှူး ဝင်လာသည်။
သူ့ပခုံးပေါ်တွင် အရိပ်မည်း (ကြောင်မလေး) ပါလာသည်။
ညဘက် ဘယ်မှာ သွားနေမှန်း ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ကြပေ။
သူမက ကောင်စီစားပွဲပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး မေရီ၏ စာမျက်နှာအသစ် ထောင့်စွန်းတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
မေရီက စာအုပ်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။
အရိပ်မည်းကလည်း အတူတူ လိုက်ရွှေ့သည်။
ရဲတိုက်မှူးက ဗေးလာ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ရောက်လာတာက အနောက်ဘက် မှတ်တမ်း လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲသွားစေတယ်"
"ပျက်စီးသွားလို့လား"
"ရှင်းလင်းသွားတာပါ"
ဗေးလာ၏ မျက်လုံးများ မျက်ရည်စို့လာသည်။
"ဘာလို့ ရေးထားလဲ"
ရဲတိုက်မှူး၏ ရွှေရောင်အကြည့်များ တောက်ပလာသည်။
"ခင်ဗျားက ခိုလှုံခွင့် လာတောင်းတယ်လို့။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေကို လက်ခံခဲ့တယ်လို့။ ဘယ်သူ့ဆီကမှ သစ္စာခံယူဖို့ မတောင်းဆိုခဲ့ဘူးလို့ ရေးထားပါတယ်"
ဗေးလာက သူမ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒီအတိုင်း ဆက်ထားလိုက်ပါ"
"ဆက်ထားမှာပါ"
မနက်မိုးမလင်းမီတွင် ကျွန်ုပ်တို့က သူမကို မူကြိုအခန်းသို့ ခေါ်သွားခဲ့ကြသည်။
အမြွှာနှစ်ယောက်က ရောက်လာသမျှ နတ်ဘုရားတိုင်းနဲ့ တွေ့ဆုံရမယ်လို့ ဆိုလိုတာတော့ မဟုတ်ပါ။
ရိုင်ဆာက အဲဒီစည်းမျဉ်းကို အလွန်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတ်မှတ်ပေးထားခဲ့သည်။
ဗေးလာက ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် ဘယ်တုန်းကမှ တွေ့ခွင့်မရခဲ့ဖူးသည့် ကလေးငယ်များအကြောင်း စီရင်ချက်များကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိန်းသိမ်းခဲ့ရသူပင်။
ဩသလော့စ်က သွေးစပ်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသည့် နယ်မြေများကို။
အနာဂတ် အသုံးဝင်မှုကို။
ခြိမ်းခြောက်မှုများကို။
ဗေးလာက သူတို့ကြီးပြင်းလာရင် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ကြိုမရေးဘဲနဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ကို သက်သက်လွတ် မြင်တွေ့ချင်ခဲ့သည်။
ကယ်လ် နိုးနေသည်။
ဂါရစ်က မနိုးသေးပါ။
ကျွန်ုပ်တို့၏ သမီးငယ်လေးက အပြာရောင်အရုပ်လေးကို ပိုက်လျက် အိပ်ရာနှစ်ခုကြားမှာ ထိုင်နေသည်။
သူမက ဗေးလာ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"နာမည်က ဘယ်သူလဲ"
သင်ခန်းစာတွေက အလုပ်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။
"ဗေးလာ"
ကယ်လ်က သူမကိုယ်သူမ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"ကယ်လ်"
"သိပါတယ်"
ကယ်လ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ပြောလေ"
ဗေးလာ နားလည်သွားသည်။
"သမီးရဲ့ နာမည်က ကယ်လ်လေ"
ကျွန်ုပ်တို့၏ သမီးငယ်လေး ပြုံးလိုက်သည်။
ဗေးလာက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်ချလိုက်သည်။
သူမမှာ စာအုပ်လည်း မပါလာပါ။
တုတ်ချောင်းလည်း မပါပါ။
ထင်ရှားတဲ့ မှော်စွမ်းအားလည်း မပြပါ။
ကယ်လ်က သူမကို အပြာရောင်အရုပ်လေးကို ကမ်းပေးသည်။
ဗေးလာက ထိုအဝတ်စအရုပ်လေးကို ယူလိုက်သည်။
"ဒီအရုပ်ကို ကိုယ်ပဲ သိမ်းထားရမှာလား"
"မဟုတ်ဘူး"
"ပြောပြပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ကယ်လ်က ဒါကို ခေတ္တ စဉ်းစားနေသည်။
ထို့နောက် ဗေးလာ့ပေါင်ပေါ်သို့ တက်ထိုင်လိုက်သည်။
ဗေးလာ တောင့်တင်းသွားသည်။
အက်ဗလင်က တံခါးနားမှာ ဆက်ရပ်နေသည်။
ငါက သူမဘေးမှာ ရပ်နေသည်။
အော်ရီလီယာက ဂါရစ်၏ အိပ်ရာနားမှာ ထိုင်နေသည်။
ကယ်လ်ကို ဘယ်သူမှ လာမဆွဲထုတ်ကြပေ။
ဗေးလာက သူမကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖက်လိုက်သည်။
ကလေးမလေးက နတ်ဘုရားမ၏ ရင်ခွင်ပေါ်မှာ ခေါင်းမှီလိုက်သည်။
စွမ်းအားများ လှုပ်ရှားလာသည်။
ဗေးလာ၏ နယ်မြေက ကယ်လ်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
မျှဝေထားသော ပဲ့တင်သံကြီး တုံ့ပြန်လာသည်ကို ငါ ခံစားလိုက်ရသည်။
လုယူခြင်း မဟုတ်ပါ။
သင်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ သမီးငယ်လေး၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အရိပ်အယောင် ဖျော့ဖျော့လေး ပေါ်လာသည်။
ကောင်စီခန်းမကြီး။
စားပွဲဝိုင်းနားမှာ ထိုင်နေတဲ့ ဗေးလာ။
သူမရဲ့ ခွက်။
မေရီရဲ့ စာအုပ်။
ထို့နောက် ထိုပုံရိပ်လေး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဗေးလာ မျက်နှာငယ်သွားသည်။
"သူမက ငါတို့ကို သက်သေပြုခဲ့တာလား"
"သူမက အဲဒီထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအတွက် ရှိနေခဲ့လို့ပါ" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
"မဟုတ်ဘူး... သူမက အဲဒါကို ထိန်းသိမ်းလိုက်တာ"
ငါ နည်းနည်း တိုးကပ်သွားသည်။
"ကယ်လ်..."
သမီးငယ်လေးက မော့ကြည့်လာသည်။
"သမီး ဘာလိုချင်လို့လဲ"
ကယ်လ်က စဉ်းစားလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဗေးလာ့ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"ဝမ်းနည်းတာတွေ ပျောက်သွားပြီ"
အော်ရီလီယာက မျက်လုံးများကို မှိတ်ချလိုက်သည်။
သနားကြင်နာမှုက ငှားရမ်းထားသော နယ်မြေကို လမ်းပြပေးခဲ့သည်။
စကားပြောဆိုခံရခြင်းက ဗေးလာ့၏ ဝမ်းနည်းမှုကို အဆုံးသတ်သွားစေနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်နေသောကြောင့် ကယ်လ်က ထိုအခိုက်အတန့်ကို ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အပြည့်အဝတော့ မပျောက်သွားနိုင်ပေ။
သို့သော် ဗေးလာက သူမကို ပို၍ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။
"မပျောက်သွားပါဘူး" ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "နည်းနည်း သေးသွားတာပါ"
ကယ်လ်က ဒါကို လက်ခံလိုက်သည်။
ဂါရစ် နိုးလာသည်။
သူက ဗေးလာ့ကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် သူမပေါင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ သူ့အမွှာအစ်မကို ကြည့်လိုက်သည်။
ငါ မမီလိုက်ခင်မှာပဲ သူက အိပ်ရာပေါ်ကနေ ဆင်းလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားက ဟာကွက်က ကွယ်ပျောက်သွားသည်။
သူက ဗေးလာ့ ဒူးခေါင်းနားမှာ ပေါ်လာသည်။
"ဂါရစ်" ဟု သူက ကြေညာလိုက်သည်။
ဗေးလာက မျက်ရည်များကြားမှ ရယ်မောလိုက်သည်။
"သမီးရဲ့... အဲလေ သားရဲ့ နာမည်က ဂါရစ်ပေါ့"
သူက ခေါင်းညိတ်သည်။
ထို့နောက် သူမလက်ထဲက အပြာရောင်အရုပ်လေးကို ယူပြီး ကယ်လ်ကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို လာရောက် အတည်ပြုပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။
သူ့ရဲ့ တာဝန် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူက ဗေးလာ့ နောက်တစ်ဖက်မှာ ဝင်ကပ်ထိုင်လိုက်သည်။
နံနက်ခင်း ခေါင်းလောင်းသံ တီးခတ်သည်အထိ ကျနော်တို့ အဲဒီနေရာမှာ ဆက်နေခဲ့ကြသည်။
ဗေးလာက ဩသလော့စ်အကြောင်း ဘာမှ ထပ်မပြောခဲ့တော့ပါ။
မေရီလည်း ဘာမှ မှတ်တမ်းမတင်ခဲ့ပါ။
အော်ရီလီယာလည်း ဘယ်သူ့အတွက်နဲ့မှ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မတောင်းဆိုခဲ့ပါ။
အမြွှာနှစ်ယောက်လည်း အခြားနယ်မြေကို မပြသခဲ့ကြပါ။
ကမ္ဘာ့တစ်ဖက်ခြမ်းကို ဖြတ်ကျော်လာပြီး မိမိကို ပိုင်ဆိုင်ချင်ခဲ့တဲ့ တရားရုံးတစ်ခုရဲ့ အမှန်တရားကို သယ်ဆောင်လာခဲ့တဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးနဲ့အတူ သူတို့ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။
အဲဒီအချက်ကတင် လုံလောက်နေခဲ့ပါပြီ။
မနက်စာစားပွဲမှာ မေရီက အစည်းအဝေး တက်ရောက်လာနိုင်ချေရှိသူ စာရင်းထဲကို သုံးဆယ့်သုံးယောက် ထပ်ထည့်လိုက်သည်။
စုစုပေါင်း အရေအတွက်က ခုနစ်ဆယ် ကျော်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူမက တက်ရောက်သူ စာရင်းစာမျက်နှာ သုံးခုမြောက်ကို ထပ်ဖွင့်လိုက်သည်။
မယ်လိုဒီက သူမ ပုခုံးကျော်ပြီး လှမ်းကြည့်သည်။
"ငါတို့ ပိုကြီးတဲ့ ခန်းမတစ်ခု လိုတော့မယ်"
"ငါတို့မှာ ကြီးတဲ့ခန်းမ ရှိပြီးသားပဲလေ"
"အဲဒါထက် ပိုကြီးတဲ့ခန်းမကို ပြောတာ"
မေရီက ငါ့ကို လှမ်းကြည့်သည်။
"သူပြောတာ မှန်ချင်မှန်နေမယ်"
အဲဒါက ဩသလော့စ်ရဲ့ ကြေညာချက်ထက်ကို ပိုဆိုးနေသည်။
"အစည်းအဝေးကို ရင်ပြင်ကျယ်မှာ လုပ်လို့ ရမလား"
"မိုးမရွာရင်တော့ ရပါတယ်" ဟု မေရီက ဆိုသည်။
သော်လ်က ငါ့ဘက်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
"မင်းက မုန်တိုင်းတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လေ"
"ထိုင်ခုံတွေ အဆင်ပြေဖို့အတွက် တိမ်တိုက်တိုင်းကိုတော့ ငါ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး"
"ထိန်းချုပ်လို့ ရတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"
ငါ အစည်းအဝေးကို စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။
လာရောက်နိုင်ချေရှိသူ ခုနစ်ဆယ်။
နဂါးတစ်ကောင်။
နတ်ဘုရား အများအပြား။
နိုင်ငံ သုံးနိုင်ငံ။
တော်ဝင် မိသားစု နှစ်စု။
ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ရောက်လာမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ ဩသလော့စ်။
"ရတာပေါ့" ဟု ငါက ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ မလုပ်ချင်တော့ဘူး"
အော်ရီလီယာက ဗေးလာနဲ့အတူ ဝင်လာသည်။
စကားပြောသံတွေ ရပ်တန့်သွားသည်။
ဗေးလာက သန့်ရှင်းသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
လီယိုရာက သူမ၏ ပျက်စီးနေသော ဆံပင်ဖျားများကို ညှိပေးထားသည်။
သူမက အရင်လို ပင်ပန်းနေဆဲပင်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တော့ပါ။
မေရီ ထရပ်လိုက်သည်။
"အစည်းအဝေးစာရင်းထဲမှာ ခင်ဗျားနာမည်ကို ထည့်ပေးရမလား"
ဗေးလာ စဉ်းစားလိုက်သည်။
"သက်သေတစ်ယောက်အနေနဲ့ပေါ့"
"နတ်ဘုရားအစုအဝေးရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေနဲ့ မဟုတ်ဘူးပေါ့"
"မဟုတ်ပါဘူး"
"အထက်တရားရုံးရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအနေနဲ့လည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့"
ဗေးလာ၏ မျက်နှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး"
မေရီက သူမ၏ နာမည်ကို ရေးထည့်လိုက်သည်။
ဗေးလာက မင်ခြောက်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
လွတ်လပ်စွာ ပေးအပ်ခဲ့သော မှတ်တမ်းတစ်ခု။
အပြင်ဘက်တွင် ဟေဗန်ရီးချ်သည် ဖျော့တော့သော ဆောင်းရာသီ မိုးကောင်းကင်အောက်တွင် နိုးထလာနေပြီ ဖြစ်သည်။
သတ္တုတွင်းလုပ်သားများ မြောက်ဘက်လမ်းအတိုင်း ထွက်သွားကြသည်။
စစ်သည်တော်များ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ဖြတ်သွားကြသည်။
ဆောက်လုပ်ရေးသမားများ အောက်ဘက်တတိုင်းနားတွင် ဧည့်ရိပ်သာများကို ဆောက်လုပ်နေကြသည်။
ဘုရားကျောင်း ခေါင်းလောင်းသံက ကုသပေးသူများကို မနက်ခင်းအလုပ်အတွက် လှမ်းခေါ်နေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အောက်ဘက် အလွန်နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် ကွန်ကော်ဒီယာ၏ နောက်တစ်ကြိမ် ခရီးစဉ်အတွက် အကူးအပြောင်းတံခါးက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့ သိထားသည့် လမ်းမများအားလုံးထက် ကျော်လွန်သောနေရာ တစ်နေရာတွင် နတ်ဘုရားတို့က ဂရေးကိပ် တကယ်ဟုတ်မဟုတ်ကို ဆုံးဖြတ်နေကြသည်။
သူ့ရဲ့ ခိုလှုံခွင့်က တကယ် ရပ်တည်နိုင်မလား။
ဩသလော့စ်ကို ငြင်းပယ်လို့ ရနိုင်မလား။
နောက် ခြောက်ပတ်အတွင်း သူတို့အနက် အများစုက ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကြည့်ရှုကြလိမ့်မည်။
ငါ မနက်စာ စားပွဲဝိုင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာ။
မေးလင်း။
သီစရာ။
သော်လ်။
ဗေးလာ။
အက်ဗလင်။
မေရီ။
မယ်လိုဒီ။
အနီရောင်ခွက်အတွက် ငြင်းခုံနေကြသည့် ကလေးငယ်များ။
နံရံနားမှာ ရပ်နေပြီး ပခုံးပေါ်မှာ အရိပ်မည်း တင်ထားဆဲဖြစ်တဲ့ ရဲတိုက်မှူး။
ဂရေးကိပ်က တကယ် ရှိနေပြီ။
အခုတော့ ဒါက ဒီအတိုင်း ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သက်ပြရတော့မည် ဖြစ်သည်။