အခန်း (၂၃၉) - တံခါးဝမှ သက်သေ
မေရီသည် နံနက်စာမစားမီကပင် တက်ရောက်မည့်သူများစာရင်းကို ပြင်ဆင်ပြီးစီးထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုစာရင်းတွင် လူနာမည် ၄၇ ခု ပါဝင်သည်။
ကျွန်တော် စားသောက်ပြီးစီးသွားချိန်တွင်မူ ထိုစာရင်းသည် ၅၂ ခုအထိ တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်သွားလို့လဲ” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“ဘုရားသခင် ငါးပါးက အစည်းအဝေးကို တက်ရောက်ခွင့်ပြုဖို့ နောက်ထပ် တောင်းဆိုလာကြလို့ပါ”
“ငါ ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်လိုက်တုန်းကမှလား”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
ကျွန်တော် တံခါးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“သူတို့ အပြင်မှာ စောင့်နေကြလို့လား”
“မဟုတ်ပါဘူး။ သုံးပါးက စာရေးပြီး တောင်းဆိုတယ်။ တစ်ပါးက နတ်တမန်ကို လွှတ်တယ်။ ကျန်တစ်ပါးကတော့ ရေပန်းကနေတစ်ဆင့် ပြောကြားလာပါတယ်”
ကာရိုက ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ရေပန်းနဲ့ စကားပြောတာတဲ့လား”
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု မေရီက ပြန်ဖြေသည်။
ကျွန်တော်တို့၏ သမီးငယ်လေးကမူ ထိုရှင်းပြချက်အပေါ် ကျေနပ်ပုံရသည်။
ကျွန်တော်ကတော့ မကျေနပ်နိုင်ပါ။
အစည်းအဝေးစတင်ရန် ခြောက်ပါတ်အလိုပင် ရှိသေးသည်။
သို့သော် မေရီက စာအုပ်နှစ်အုပ်တောင် ဖြည့်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ပထမစာအုပ်က တက်ရောက်မည့်သူများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
ဒုတိယစာအုပ်ကမူ ထိုတက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သမျှ အရာအားလုံးနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
တည်းခိုရန်နေရာ။
စားနပ်ရိက္ခာ။
သက်သေများ။
လုံခြုံရေး။
ဘာသာပြန်ဆိုမှု။
ထိုင်ခုံနေရာချထားမှု။
အာဏာစက်။
လက်နက်များ။
ဘုရားသခင်တို့၏ ကိုယ်ထင်ပြမှုများ။
လူသားကိုယ်စားလှယ်များ။
ကူးသန်းသွားလာရေး တံခါးပေါက်ကို အရေးပေါ်ပိတ်ရန်။
ကူးသန်းသွားလာရေး တံခါးပေါက်ကို အရေးပေါ်ဖွင့်ရန်။
ဖိတ်ကြားခံရသည်ဟုဆိုကာ ရောက်လာသော်လည်း မည်သူက ဖိတ်ကြားခဲ့သည်ကို မမှတ်မိတော့သူများအတွက် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။
“ငါတို့ ဘာလုပ်ကြရမလဲ” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“သူတို့ရဲ့ အထောက်အထား အတည်မဖြစ်မချင်း ဝင်ခွင့်မပေးပါဘူး”
“ဒါက ရိုးရှင်းသားပဲ”
“လေးမျက်နှာစာတောင် ကုန်သွားပါတယ်”
“ဘာလို့လဲ”
မေရီက မယ်လိုဒီဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
မယ်လိုဒီကမူ ဆက်လက်၍ စားသောက်နေဆဲပင်။
မည်သူကမျှ ရှင်းပြမနေကြပေ။
ကူးသန်းသွားလာရေး တံခါးပေါက်မှာ နံနက်ခင်းဖြတ်သန်းချိန်အထိ ဆက်လက် ပိတ်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သတ်မှတ်ထားသော ခေါင်းလောင်းသံထွက်လာချိန်တွင် ကတ်စတယ်လန်က အပြင်ဘက် လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
ကွန်ကော်ဒီယာ၏ ဖျော့တော့သော လိုင်းများက တုံ့ပြန်လာကြသည်။
စောင့်ကြပ်ရေးစနစ် နှစ်ခုက တစ်ခုကို တစ်ခု စစ်ဆေးကြသည်။
ထို့နောက် လမ်းမကြီး ပေါ်လာခဲ့သည်။
သော်က စာအိုတစ်စောင်ကို ကိုင်လျက် ဟိုဘက်အခြမ်းတွင် ရပ်နေသည်။
သူမက ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။
မေရီက အချိန်ကို စစ်ဆေးသည်။
ကတ်စတယ်လန်က တံခါးကို စစ်ဆေးသည်။
အီလီဇာက သော်ကို စစ်ဆေးသည်။
သော်က စာကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
အီလီဇာက ယူလိုက်သည်။
“ဒီစာကို ဘယ်သူပို့လိုက်လဲဆိုတာ ခွင့်ပြုချက်နဲ့ သိခွင့်ရှိမလား”
“လက်ဇန်းဒါး”
“ဒါဆိုရင် မသိရပါဘူး”
သော်က ကျွန်တော့်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
“သူက အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပဲလား”
“ဟုတ်တယ်”
အီလီဇာက စာကို ဖြဲဖတ်လိုက်သည်။
သော်က မကျေမနပ် ဖြစ်သွားဟန်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
ထိုသတင်းစကားတွင် ကွန်ကော်ဒီယာ၏ ကနဦး အစည်းအဝေး ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့စာရင်း ပါဝင်သည်။
လက်ဇန်းဒါး။
အို။
သော်။
လိုကီ။
အတရူး။
မာရာ။
ဘောလ်ဒါ။
ကွန်ကော်ဒီယာကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် တိုင်းနိုင်ငံကြီး နှစ်ခုအနက် နိုင်ငံတစ်ခုစီမှ ကောင်စီကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးစီ ပါဝင်သည်။
ဩရသါက စာမျက်နှာ၏ နောက်ဆုံးသုံးပုံတစ်ပုံကို အပြည့်ယူထားနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော လက်ရေးဖြင့် အောက်ဆုံးနားတွင် သူ့နာမည်ကို ထပ်ထည့်ထားခဲ့သည်။
“သူကတော့ တံခါးပေါက်ကနေ ဝင်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု အီလီနော်က ပြောသည်။
“သူသိပါတယ်။ သူလည်း လူသားပုံစံ ပြောင်းနိုင်တာပဲလေ” ဟု သော်က ပြန်ပြောသည်။
“အဲ့ဒီပုံစံနဲ့ အချိန်အကြာကြီး နေနိုင်လို့လား”
“ကျွန်မတော့ ရမယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ တစ်ခါမှတော့ မမေးဖူးဘူး”
အားလုံးက ပြတင်းပေါက်များဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ဒီရင်ပြင်က နဂါးတစ်ကောင်အတွက်တော့ မလောက်ဘူး” ဟု အီလီဇာက ဆိုသည်။
“လောက်တယ်လို့ သူက ပြောတယ်”
“ဒီရင်ပြင်က ငါ့ပိုင်နက်လေ”
သော်က ပြုံးလိုက်သည်။
“သူရောက်လာရင် ခင်ဗျားပဲ သူ့ကို ရှင်းပြပေါ့”
အီလီဇာက မေရီ၏ တတိယစာအုပ်ကို ယူလိုက်သည်။
ယခုအခါ အစည်းအဝေးတွင် နောက်ထပ်ပြဿနာတစ်ခု တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လက်ဇန်းဒါးက ကျွန်တော့်အတွက် ဒုတိယမြောက်စာတစ်စောင်ကိုပါ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ထိုစာထဲတွင် စာကြောင်း သုံးကြောင်းသာ ပါဝင်သည်။
အို က ပြောတာတော့ အစည်းအဝေးက ဂုဏ်သိက္ခာရှိဖို့ လိုတယ်တဲ့။
လိုကီ က ပြောတာတော့ ဘုရားသခင်တွေ စုဝေးကြတဲ့နေရာမှာ ဘယ်တုန်းကမှ ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ မရှင်သန်ခဲ့ဖူးဘူးတဲ့။
ဘယ်သူက မှန်တယ်ဆိုတာ သိရအောင် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို ခေါ်လာခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်တော်က ထိုစာကို အက်ဗလင်ဆီ ပေးလိုက်သည်။
သူမက ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါကို မေရီ မြင်သင့်တယ်”
“ဘာလို့လဲ”
“မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ပတ်သက်နေလို့လေ”
မေရီက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်လည်း စာကို လွှဲပေးလိုက်ရတော့သည်။
ကျွန်တော့်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ရိုးစင်းလွန်းသော လွတ်လပ်မှုအငွေ့အသက်မှာ တစ်ရက်ပင် မပြည့်လိုက်ရပေ။
တံခါး၏ နံနက်ခင်းဖြတ်သန်းမှုက သော်တစ်ဦးတည်းကိုသာ သယ်ဆောင်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။
ကွန်ကော်ဒီယာမှ အင်ဂျင်နီယာ နှစ်ဦးပါ သူမနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သည်။
ကုစားသူတစ်ဦးလည်း ပါလာသည်။
လှည်းဘီးတစ်ခု။
ချိတ်ဆွဲပစ္စည်းများ ထည့်ထားသော တံဆိပ်ခတ် သေတ္တာသုံးလုံး။
လိမ္မော်သီးတစ်ောင်း။
ပြီးတော့ မည်သူ့ခွင့်ပြုချက်မှ မပါဘဲ ရောက်လာသည့် အဖြူနဲ့အမည်း ကြောင်တစ်ကောင်လည်း ပါလာသည်။
အင်ဂျင်နီယာများက သူတို့၏ စာရွက်စာတမ်းများကို တင်ပြနေစဉ်မှာပင် ထိုကြောင်က နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။
အစောင့်စနစ်များက ချက်ချင်း သတိထားမိကြသည်။
သို့သော် သူမကို တားဆီးပိတ်ပင်ခြင်း မရှိကြပေ။
သူမက အခန်းတွင်းကို ဖြတ်လျှောက်လာပြီး သော်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ဂရေးကိပ်ကို ဝယ်ယူတော့မည့် ပိုင်ရှင်တစ်ဦးလို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေတော့သည်။
“အဲ့ဒါ မင်းရဲ့ကြောင်လား” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး”
“လစ်စန်ဒြာ့ရဲ့လား”
“မဟုတ်ဘူး”
“လစ်စဘက်ရဲ့လား”
“မဟုတ်ဘူး”
“ဒါဖြင့် ဘယ်သူ့ကြောင်လဲ”
သော်က ကြောင်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“သူက အဲ့ဒီ အခြေအမြစ်ကို လက်မခံဘူး”
မေရီက သူမ၏ စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
“နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ”
ကြောင်က သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သော်က လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။
“ရှဲဒိုး (အရိပ်)”
“အာဏာစက်က ဘာလဲ”
“မသေချာဘူး”
“ပိုင်နက်နယ်မြေကော”
“ကြောင်”
မေရီက ကျွန်တော့်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
ကျွန်တော်က ကတ်စတယ်လန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“သူ့မှာ ဘာဘုရားသခင့်အာဏာစက်မှ မရှိပါဘူး” ဟု သူက ဆိုသည်။
ရှဲဒိုးက သော်၏ ပခုံးပေါ်မှ ကတ်စတယ်လန်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ခုန်ကူးသွားသည်။
ကတ်စတယ်လန်ကတော့ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ငြိမ်နေလိုက်သည်။
“သူ့မှာ ယုံကြည်မှုတော့ အပြည့်ရှိတယ်” ဟု ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။
မေရီက မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
ကွန်ကော်ဒီယာမှ အင်ဂျင်နီယာများသည် ပထမဆုံး မိသားစုဖြတ်သန်းပြီးနောက် တံခါးပေါက် မည်သို့ တည်ငြိမ်သွားသည်ကို လာရောက် စစ်ဆေးကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့ ဘာပျက်စီးမှုကိုမှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။
ကလေးများက ပထမမီးတောက် (First Flame) နှင့် အပြန်အလှန် ထိတွေ့ခဲ့မှုကြောင့် ရန်းခုံးနှစ်ခုစလုံးတွင် မှေးမှိန်သော အမှတ်အသားတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အက်ကြောင်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။
သီးခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုလည်း မဟုတ်ပေ။
အမှတ်ရနေသည့် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ပယ်ရင်းက ဂရေးကိပ်ရန်းခုံးအောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး အင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးက လှေကားပေါ်မှနေ၍ အပေါ်ဘက် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးနေသည်။
“ဒီလိုင်းက အရင်က မရှိခဲ့ဘူးလေ” ဟု အင်ဂျင်နီယာက ပြောသည်။
“ကလေးလေးယောက် ဆုံပြီးတဲ့နောက်မှာ ပေါ်လာတာ” ဟု ပယ်ရင်းက ပြန်ပြောသည်။
“စွမ်းအားတွေ သယ်ဆောင်လာပေးသေးလား”
“မရှိပါဘူး”
“သတင်းအချက်အလက်ရော”
“ဖြစ်နိုင်ချေတော့ ရှိတယ်”
“ဘယ်လို သတင်းအချက်အလက်လဲ”
ပယ်ရင်းက ကျွန်တော့်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျား သိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်နေတာလေ”
ကျွန်တော်က မိုးနဲ့ ဆောင်းရာသီရဲ့ ဘုရားသခင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ကလေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အမှတ်အသားတွေကို နားလည်ပေးနိုင်စွမ်းကတော့ ဘယ်ဘုံ့နယ်မြေထဲမှ မပါဝင်ပေ။
“မသိဘူး”
အော်ရီလီယာနှင့် ရီဆာတို့က ပုခက်ထဲရှိ အမွှာညီအကိုကို စစ်ဆေးနေကြသည်။
အိုက ကွန်ကော်ဒီယာမှနေ၍ စာများ ပို့ပေးခဲ့သည်။
အစ်ဂ်နေးရှပ်နှင့် ဆယ်ရာဖီးနားတို့ ကျန်းကျားကောင်းမွန်လျက် ရှိကြသည်။
ကာရိုနှင့် ဂါရစ်တို့နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်ပိုင်း ၎င်းတို့၏ ပထမမီးတောက်မှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အစ်ဂ်နေးရှပ်က ဖယောင်းတိုင်ကို မငြှိမ်းဘဲ ပတ်လည်တွင် နှင်းခဲများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
ဆယ်ရာဖီးနားကမူ သူမ၏ ပုခက်နှင့် ပုခက်ခန်း တံခါးကြားရှိ အကွာအဝေးကို ခေါက်သိမ်းပစ်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုစွမ်းရည်များ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မပေါ်လာတော့ပေ။
ကျွန်တော်တို့၏ ကလေးများကတော့ ထိုမျှ ထိန်းချုပ်မထားကြပေ။
ကာရိုက သူမ၏ နံနက်စာကို ပထမမီးတောက်ဖြင့် ပူအောင်လုပ်သည်။
ဂါရစ်က သစ်သားဇွန်းတစ်လက်ကို ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းပစ်လိုက်သည်။
သူ့မျက်နှာက ဇွန်းလောက်ပင် အံ့သြနေဟန် ရှိသည်။
အက်ဗလင်က အစားထိုးရန် အခြားဇွန်းတစ်လက်ကို ယူပေးလိုက်သည်။
“စားပွဲဝိုင်းမှာ မီးမသုံးရဘူးလေ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“ပြာတွေပါ” ဟု ဂါရစ်က ပြင်ပြောသည်။
“ပြာလည်း မသုံးရဘူး”
သူက ဤစည်းကမ်းချက်အသစ်ကို စဉ်းစားနေသည်။
ထို့နောက် အစားထိုးပေးလိုက်သော ဇွန်းကို ကာရိုဆီ ပေးလိုက်သည်။
သူက ထိုဇွန်းကို ဆက်မယုံတော့ဟူ၏။
ရီဆာက ပုခက်ခန်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပန်းကန်လုံးလေးလုံး ချထားလိုက်သည်။
အနီ။
အပြာ။
အစိမ်း။
အဝါ။
“ငါတို့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်နေကြတာ မဟုတ်ဘူး” ဟု သူမက သတိပေးသည်။
“ဒါဆို ဘာကို စမ်းနေကြတာလဲ” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“သူတို့ ခံစားရတာနဲ့ သူတို့ လုပ်ချင်တာ ဘာကွာလဲဆိုတာကို ခွဲခြားနိုင်မလားလို့ပါ”
ကာရိုက ပန်းကန်အနီရှေ့တွင် ထိုင်နေသည်။
ဂါရစ်က အပြာရောင်ကို ရွေးချယ်သည်။
ရီဆာက ၎င်းတို့ကြားတွင် ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင် ထွန်းညှိထားလိုက်သည်။
မီးတောက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဖြူဝင်းရွှေရောင် အလင်းစက်ကလေး ပါရှိနေသည်။
ဩရသါက ၎င်းကို တံဆိပ်ခတ်ထားသော မီးအိမ်တစ်ခုအတွင်း ထည့်၍ ပို့ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမမီးတောက်၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။
မည်သူ့ကိုမျှ ထိခိုက်စေနိုင်လောက်အောင် မကြီးမားပေ။
သို့သော် ကလေးများ မှတ်မိစေရန်အတွက် လုံလောက်သည်။
ကာရိုက မီးတောက်ဘက်သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
အလင်းရောင်များ သူမ၏ လက်ချောင်းများဆီသို့ စုဝေးရောက်ရှိလာသည်။
“ဘာတွေ ခံစားရလဲ” ဟု ရီဆာက မေးသည်။
“နွေးတယ်”
“ဘာလိုချင်လဲ”
ကာရိုက အဝါရောင်ပန်းကန်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီမှာ အလင်းရောင်လိုချင်တယ်”
မီးတောက်က ပန်းကန်လုံးဆီသို့ တိုးထွက်သွားသည်။
ရီဆာက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ဖြည်းဖြည်းချင်း”
ကာရို ရပ်သွားသည်။
လုံးဝတော့ မရပ်သွားပေ။
မီးတောက်က တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေသည်။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ ကျောဘက်တွင် ထိုင်နေသည်။
သူမက ထိုစွမ်းအားကို ဝင်ရောက်ကိုင်တွယ်ခြင်း မပြုပေ။
ကာရို မြင်နိုင်မည့်နေရာတွင် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို တင်ထားပေးလိုက်သည်။
“သမီးရဲ့စွမ်းအားက သမီးဆန္ဒနဲ့ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး” ဟု အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
ကာရို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“အတူတူ ရွေ့နိုင်ပေမယ့် သူတို့က သီးခြားစီပဲ”
အသက်နှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်အတွက်တော့ ထိုသင်ခန်းစာက ခက်ခဲလွန်းလှသည်။
ဘုရားသခင်များစွာပင် သင်ယူရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည့် သင်ခန်းစာမျိုးလည်း ဖြစ်သည်။
ကာရိုက အဝါရောင်ပန်းကန်လုံးကို လှမ်းကြည့်သည်။
ထို့နောက် မီးတောက်ကို ကြည့်သည်။
“အလင်းရောင် လိုချင်တာ”
“ဟုတ်ပြီ”
“သေးသေးလေး”
“ဟုတ်ပြီ”
မီးတောက်က ထိုနေရာသို့ ဖြတ်ကူးသွားသည်။
ရွှေရောင်မီးပွားငယ်လေး တစ်ပွင့် ပန်းကန်လုံးထဲတွင် ကျရောက်သွားသည်။
အခြားမည်သည့်အရာမျှ လောင်ကျွမ်းသွားခြင်း မရှိပေ။
ကာရိုက လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။
မီးပွားလေးက ပို၍ တောက်ပလာသည်။
ထို့နောက် သူမ သတိရသွားကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးပိတ်လိုက်သည်။
မီးငြိမ်းသွားတော့သည်။
ဂါရစ်၏ အလှည့်တွင်မူ အပြာရောင်ပန်းကန်လုံးနှင့် သစ်သားတုံးငယ်တစ်ခု ပါဝင်သည်။
သူက ပထမမီးတောက်၏ ဖျက်ဆီးတတ်သော အစွန်းအထင်းကို ခံစားမိလိုက်သည်။
ရီဆာက ၎င်းကို ဖျက်ဆီးခြင်းဟု မခေါ်ပေ။
သူမက ၎င်းကို အဆုံးသတ်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။
“ဘာကို အဆုံးသတ်ချင်လဲ” ဟု သူမက မေးသည်။
ဂါရစ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
သူ့အာရုံက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖိနပ်ပေါ်တွင် ကျရောက်သွားသည်။
“မရဘူး” ဟု ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။
သူက သစ်သားတုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အက်ကြောင်း”
“အက်ကြောင်းကိုပဲလား” ဟု ရီဆာက မေးသည်။
သူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သစ်သားတုံးတွင် တစ်ဖက်တစ်ချက်၌ ကျဉ်းမြောင်းသော အက်ကြောင်းငယ်တစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဂါရစ်က ထိုနေရာကို လက်ဖြင့် ထိလိုက်သည်။
ဖြူဝင်းရွှေရောင်မီးတောက် သစ်သားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
အက်ကြောင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သစ်သားတုံး მთლიုမ်က မူလအတိုင်း ရှိနေဆဲပင်။
အားလုံးက အံ့သြတကြီး ငေးကြည့်နေကြသည်။
ဂါရစ်က ကျေနပ်နေဟန် ရှိသည်။
“အဲ့ဒါ အဆုံးသတ်တာ မဟုတ်ဘူးလေ” ဟု ကျွန်တော်က ဆိုသည်။
“ဟုတ်တယ်လေ” ဟု အော်ရီလီယာက ပြန်ပြောသည်။
“သူက ပျက်စီးမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်တာလေ”
ရီဆာ ပြုံးလိုက်သည်။
“တူညီတဲ့ဘုံ့နယ်မြေက အမြဲတမ်း တူညီတဲ့ ထွက်ပေါက်ကို ရွေးချယ်တတ်တာ မဟုတ်ပါဘူး”
အက်ဗလင်က သစ်သားတုံးကို ယူကြည့်လိုက်သည်။
သစ်သားက တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်နေသည်။
ပြုပြင်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
အစကတည်းက အက်ကွဲဖူးခြင်း မရှိခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
“ဆယ်ရာဖီးနားရဲ့ စွမ်းအားက ဖျက်ဆီးတယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။
“ဖြစ်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်” ဟု ရီဆာက ပြန်ဖြေသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဖျက်ဆီးတယ်ဆိုတာက အဆုံးသတ်ခြင်းကို နားလည်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါပဲ”
“ဒါဆို အစ်ဂ်နေးရှပ်က ကုစားပေးတယ်ပေါ့”
“ဒါလည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာတစ်ခုကို အဆုံးသတ်ပေးတာ ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ”
ကာရို၏ နှင်းခဲက မီးကို မငြိမ်းဘဲ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပုံကို ကျွန်တော် ပြန်တွေးမိသည်။
ဂါရစ်၏ ဖြတ်သန်းမှုက သီးခြားနေရာများကို ထိတွေ့စေခဲ့ပုံကိုလည်း တွေးမိသည်။
ကလေးများသည် ဘုံ့နယ်မြေတစ်ခု၏ မြင်သာထင်သာရှိသော အသုံးချမှုကိုသာ အတုယူနေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် ထိုဘုံ့နယ်မြေအတွင်းမှ အခြားသော ဖြစ်နိုင်ချေများကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိနေကြသည်။
ထိုအချက်ကပင် သူတို့၏ ပူးတွဲပဲ့တင်သံကို ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားစေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းကို ခန့်မှန်းရန်လည်း ပို၍ ခက်ခဲစေသည်။
“ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေ အားလုံးကို ဘယ်လို သင်ပေးရမလဲ” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“မသင်ပေးပါဘူး” ဟု ရီဆာက ဆိုသည်။
“ဒါက စိတ်ချရစရာ အဖြေတော့ မဟုတ်ဘူးနော်”
“သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက သူတို့အတွက် မဖြေရှင်းပေးခင်မှာ သူတို့ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာကို အရင်မေးဖို့ သင်ပေးရမှာပါ”
ထိုအဖြေက ပို၍ အသုံးဝင်ပုံရသည်။
အင်ဂျင်နီယာများ ကွန်ကော်ဒီယာသို့ ပြန်သွားပြီးနောက် နံနက်ခင်းတံခါးပေါက် ပိတ်သွားခဲ့သည်။
ရှဲဒိုးကတော့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သော်ကတော့ သူမ မသိလိုက်သလို ဟန်ဆောင်နေသည်။
ကြောင်က ကတ်စတယ်လန်၏ နောက်မှနေ၍ အရှေ့ဘက်လမ်းကြောင်းထဲသို့ လိုက်သွားသည်။
“သူ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ရမလား” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
သော်က သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
“ခင်ဗျား ကြောင်တစ်ကောင်ကို ဘယ်နေရာကိုမဆို ပို့ဖူးလား”
“အင်း ပို့ဖူးတယ်”
“အောင်မြင်လား”
“မအောင်မြင်ဘူး”
“ဒါဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပဲ ထိန်းသိမ်းကြတာပေါ့”
လိုကီကတော့ အနိုင်ရနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ပြင်ဆင်မှုများမှာ ရဲတိုက်အပြင်ဘက်အထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဟေဗင်ရိတ်သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ဧည့်သည်တော်များစွာကို လက်ခံရဖူးခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ဖူးပေ။
ဘုရားသခင် အချို့မှာ ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ရောက်လာကြမည် ဖြစ်သည်။
အချို့ကမူ သာမန်လမ်းမကြီးများအတိုင်း လူသားကိုယ်ခန္ဓာများဖြင့် ခရီးနှင်လာကြမည် ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံက လေ့လာသူများကို စေလွှတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။
နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံကမူ သံတမန်များသည် လေ့လာသူများ မဟုတ်ကြောင်း အصرအယှက်ပေးရင်း သံတမန်များကို စေလွှတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။
နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကမူ ဤအစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်ခြင်းသည် နတ်အဖွဲ့အစည်းအသစ်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း မြောက်သည် မမြောက်ကို မေးမြန်းလာခဲ့သည်။
မေရီ၏ အဖြေက တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ဖြစ်သည်။
တက်ရောက်ခြင်းသည် တက်ရောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ အကောင်းဆုံး စာများထဲမှ တစ်စောင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် တွေးမိသည်။
အီလီဇာက မြို့စောင့်တပ်ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။
ဂရေးကိပ်၏ စစ်သည်များက ရဲတိုက်နှင့် အတွင်းပိုင်းလမ်းများကို စောင့်ကြပ်ကြမည် ဖြစ်သည်။
ဟေဗင်ရိတ်၏ စောင့်တပ်က မာကတ်နှင့် တည်းခိုခန်းနယ်မြေများတွင် အများပြည်သူ တည်ငြိမ်အေးချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းမည် ဖြစ်သည်။
ကွန်ကော်ဒီယာ အစောင့်များကမူ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ပိုင် သီးသန့်နေရာများအတွက် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်တွင်မူ ဂရေးကိပ်၏ ဥပဒေများကို လိုက်နာရမည် ဖြစ်သည်။
ကြိုတင်သဘောတူညီချက် မရှိဘဲ လာရောက်လည်ပတ်သည့် စစ်ရေးအင်အားစု တစ်ခုလျှင် လက်နက်ကိုင်လူ ၁၂ ဦးထက် ပိုမိုပါဝင်ခွင့် မရှိပေ။
ဩရသါကတော့ စစ်ရေးအင်အားစု တစ်ခုအနေဖြင့် ရေတွက်မခံပေ။
အီလီဇာက ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။
မေရီက သူက နဂါးတစ်ကောင်တည်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။
အီလီဇာက ၎င်းက ပို၍ ဆိုးရွားကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။
သို့သော် စည်းကမ်းကတော့ အတည်အတိုင်း ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
စစ်ရေးလေ့ကျင့်ကွင်းအသစ်မှာ မြို့၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
မဲခွဲဆုံးဖြတ်ခြင်း မပြုမီကတည်းက တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုတိုင် “ဂရေးကိပ် တိုးချဲ့စစ်သည်စုဆောင်းရေးကွင်း” ဟု ရေးထိုးထားဆဲ ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။
မေရီက ထိုဆိုင်းဘုတ်ကို အစားထိုးလဲလှယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
မယ်လိုဒီကမူ “ကွင်း” ဆိုသည့် စကားလုံးမှလွဲ၍ ကျန်စာလုံးအားလုံးကို ဖြုတ်ပစ်ကာ အမည်ကို တိုတိုချုံ့လိုနေသည်။
ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကျွန်တော် အီလီဇာထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။
စစ်သည်အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်နေကြသည်။
တစ်ဖွဲ့က ფိုင်းနှင့် လှံများကို ကိုင်စွဲထားသည်။
နောက်တစ်ဖွဲ့ကမူ ခုခံရေးမျဉ်းကို ထိန်းသိမ်းရင်း အရပ်သားများကို အမှတ်အသားပြုထားသော လမ်းကြောင်းများအတိုင်း ရွှေ့ပြောင်းပေးရန် လေ့ကျင့်နေကြသည်။
“ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတာထက် စစ်ရေးပြကွက်တွေ နည်းနေသလိုပဲ” ဟု ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့က ဘယ်သူ့ကိုမှ သိမ်းပိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလေ”
“အဲ့ဒါက လူတွေကို စစ်ရေးပြကွက်တွေ လေ့ကျင့်နေတာကနေ ဘယ်တုန်းကမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဖူးပါဘူး”
အီလီဇာက တပ်စုတစ်စု စောလွန်းစွာ လှည့်လိုက်မိသဖြင့် ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းရေးလမ်းကြောင်းကို ပိတ်မိသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။
“ငါတို့လိုချင်တာက လမ်းတွေကို ထိန်းနိုင်၊ တံခါးတွေကို စောင့်ရှောက်နိုင်၊ လူအုပ်ကြီးကို ရွှေ့ပြောင်းပေးနိုင်ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလို ရှုပ်မသွားဘဲ ဆုတ်ခွာနိုင်တဲ့ စစ်သည်တွေပါ”
တပ်စုမှူးက တန်းစီမှုကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သူတို့လည်း ပြန်စကြသည်။
သော်က လက်နက်ကွင်းတွင် မယ်လိုဒီနှင့် သွားရောက်ပူးပေါင်းနေသည်။
ဤကိစ္စအတွက်တော့ စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုပေးရန် လိုအပ်သည်။
သော်က လျှပ်စီးကြောင်းများကို အကာအရံအသစ်၏ အစွန်းများနှင့် စမ်းသပ်လိုနေသည်။
မယ်လိုဒီကမူ အကာအရံဒိုင်းကို ကိုင်ထားသူ ဖြစ်ချင်နေသည်။
အီလီဇာက တောင်းဆိုချက် နှစ်ခုစလုံးကို ပယ်ချလိုက်သည်။
“လျှပ်စီးက သေးသေးလေးဆိုရင်ရော” ဟု သော်က မေးသည်။
“မရဘူး”
“အကာအရံဒိုင်းက ကြီးကြီးဆိုရင်ရော” ဟု မယ်လိုဒီက မေးသည်။
“မရဘူး”
“ယူရီယာက သူမကို ကာကွယ်ပေးမယ်ဆိုရင်ရော”
အီလီဇာက ကျွန်တော့်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
“မရဘူး”
ကျွန်တော်က ဘယ်တုန်းကမှ စေတနာ့ဝန်ထမ်း လုပ်မယ်လို့ မပြောခဲ့ပေ။
သို့သော် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်မှ ကျွန်တော် ကင်းလွတ်ခွင့် မရပေ။
ဒါမာ၏ သတ္တုတွင်းသမားများက မြောက်ဘက်တောင်ကြောမှ သတ္တုရိုင်းများကို စတင်သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
အများကြီးတော့ မဟုတ်ပေ။
ပထမဆုံးဥမင်များက ကျဉ်းမြောင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ထောက်တိုင်တိုင်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် စစ်ဆေးသည်။
ဒါမာက အဆိုင်းတစ်ခုစီ မစတင်မီ ကျောက်သားများကို စစ်ဆေးသည်။
အီလီနော်က ထောက်တိုင်များကို ပြီးနောက်မှ စစ်ဆေးသည်။
မည်သူမျှ တစ်ဖက်သား၏ အလုပ်ကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်ကြပေ။
ဤအချက်ကပင် သတ္တုတွင်းကို ပို၍ လုံခြုံစိတ်ချရစေသည်။
သတ္တုရိုင်းများကို ဦးစွာပထမ ကိရိယာတန်ဆာပလာများပြုလုပ်ရန် သုံးသည်။
ထို့နောက် သံမှိုများ။
ထို့နောက် မြို့တံခါးများအတွက် အားဖြတ်ပြားများ။
ထိုလိုအပ်ချက်များ ပြည့်မီမှသာ အီလီဇာက လက်နက်များအတွက် သတ္တုကို ရရှိသည်။
သူမ မကန့်ကွက်ပေ။
မြို့တွင် အမိုးအကာများ ရှိနေလျှင် စစ်သားတစ်ဦးက မြို့ကို ပို၍ လွယ်ကူစွာ ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။
ဘုရားကျောင်းကြီးကို အတည်ပြုချက်ပင် မရသေးမီကတည်းက တိုးချဲ့တည်ဆောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ လီယိုရာက နံနက်ခင်းအများစုကို ထိုနေရာတွင် ကုန်ဆုံးလေ့ရှိသည်။
အော်ရီလီယာနှင့် သက်ဆရာတို့ထံမှ သူမ ရရှိထားသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာမှာ တစ်စစနှင့် အားကောင်းလာခဲ့သည်။
သူမက တိမ်သော ဒဏ်ရာများကို ပိတ်ပေးနိုင်သည်။
ဖျားနာမှုကို သက်သာစေနိုင်သည်။
ရောဂါတစ်ခုသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဖြစ်လာသလော၊ သို့မဟုတ် ဘုံ့စွမ်းအားတစ်ခုခုကြောင့် ရောက်လာသလောဆိုသည်ကို ခွဲခြားသိရှိနိုင်သည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏ လေ့ကျင့်မှုကို ကြီးကြပ်ပေးသည်။
အော်ရီလီယာလည်း ကြီးကြပ်ပေးသည်။
သက်ဆရာက တစ်ပတ်လျှင် နှစ်ကြိမ် တက်ရောက်သည်။
ဆရာသုံးဦးက မကြာခဏ အမြင်မတူကြပေ။
သို့သော် လီယိုရာကမူ ၎င်းတို့ အမြင်မတူကြသည့်အခါမှ ပို၍ သင်ယူနိုင်သည်ဟု ထင်ရသည်။
အစည်းအဝေးတွင် လက်ရှိဘုရားကျောင်းကို အနားယူရာနေရာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုမည် ဖြစ်သည်။
ကိုးကွယ်ရာနေရာအဖြစ် မဟုတ်ပေ။
လာရောက်လည်ပတ်သည့် မည်သည့်ဘုရားသခင်မဆို ပူဇော်ကုန်းကို မခံယူဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။
မည်သည့်လူသားမဆိုလည်း ပူဇော်ပသခြင်းမရှိဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။
ထိုခွဲခြားချက်ကို တံခါးအထက်တွင် ရေးထိုးထားသည်။
မွန်းလွဲပိုင်း သင်ခန်းစာပြီးနောက် ကျွန်တော် အက်ဗလင်ကို ထိုနေရာတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမက ရှေ့ဆုံးခုံတန်းတွင် ထိုင်လျက် အို၏ မှတ်စုများကို ဖတ်နေသည်။
ဘုရားကျောင်း၏ ပြတင်းပေါက်များမှ နေရောင်ခြည်က သူမ၏ ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်လွှမ်းနေစေသည်။
ကျွန်တော် သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
“ကလေးတွေကော ဘယ်လိုနေလဲ”
“ဟယ်လီနာနဲ့အတူ ရှိနေကြတယ်”
“ငါဆိုလိုတာ အဲ့ဒါ မဟုတ်ပါဘူး”
“သိပါတယ်”
သူမက စာမျက်နှာများကို ပိတ်လိုက်သည်။
“အစ်ဂ်နေးရှပ်နဲ့ ဆယ်ရာဖီးနားက ကာရိုနဲ့ ဂါရစ်တို့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို အတုယူခဲ့ကြတယ်”
“ပြီးတော့ ငါတို့ကလေးတွေက ပထမမီးတောက်ကို အတုယူခဲ့ကြတယ်”
“ဟုတ်တယ်”
“ဒါက ရီဆာ ပြောပြခဲ့တာတွေကို ပြောင်းလဲသွားစေလို့လား”
“မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါကို ပိုပြီး အတည်ပြုပေးလိုက်တာပဲ”
ကျွန်တော် ကျောမှီလိုက်သည်။
မျက်နှာကျက် သစ်တိုင်များကို မီးဖိုမီးပွဲတော်မှ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ဆောင်းရာသီ အစိမ်းရောင်အပင်များဖြင့် အလှဆင်ထားခဲ့သည်။
မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို အကုန် မရှင်းထုတ်ခဲ့ကြပေ။
ကျွန်တော်ကတော့ ဘုရားကျောင်းကို ဒီအတိုင်းပဲ ပိုကြိုက်သည်။
အသက်ဝင်နေသည်။
အနည်းငယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း မရှိသေးပေ။
အခြားအရာများ အားလုံးလိုပင်ပေါ့။
“နောက်ထပ် ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အို ဘာပြောလဲ” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
ကျွန်တော်က သာမန်မေးခွန်းတစ်ခုလို ဟန်ဆောင်၍ မေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဘုရားဖြစ်သွားခြင်းက ထိုကျွမ်းကျင်မှုကို မတိုးတက်စေခဲ့ပုံရပေသည်။
“သူက ဖြစ်နိုင်ချေရှိဆဲလို့ ယုံကြည်တယ်”
ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ အစည်းအဝေးအတွက် ပြင်ဆင်နေရချိန်၊ စွမ်းအားထက်မြက်လွန်းတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ကို ထိန်းကျောင်းနေရချိန်၊ မြို့တွေကြားက လမ်းကို ဖွင့်လှစ်နေရချိန်နဲ့ ഒသယ်လိုစ် (Othellos) က ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံစည်နေသလားဆိုတာကို စဉ်းစားနေရချိန်မှာ ငါတို့အနေနဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချသင့်ဘူးလို့လည်း သူမက ယုံကြည်တယ်”
“အဲ့ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်”
“အဲ့ဒီအခြေအနေတွေ အားလုံး တစ်ချိန်တည်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးလို့ သူမ ရေးထားတယ်”
“အဲ့ဒါလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တာပါပဲ”
အက်ဗလင်က သူမ၏ ခေါင်းကို ကျွန်တော့်ပန်းပုပေါ်သို့ မှီချလိုက်သည်။
“နောက်တစ်ယောက်လောက်တော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
အဖြေက ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ခံစားချက်က ကွာခြားနေသည်။
ပို၍ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသလို ခံစားရသည်။
ပို၍လည်း စိုးရိမ်စရာ ကောင်းသည်။
ပို၍လည်း လိုချင်တပ်မက်မိသည်။
ကျွန်တော် သူမ၏ ဆံပင်ကို နမ်းလိုက်သည်။
“အစည်းအဝေး ပြီးရင်လေ”
“အစည်းအဝေးကြောင့် ပင်ပန်းသမျှ ပြန်ကောင်းလာပြီးမှပေါ့”
“အဲ့ဒါက သီးသန့် ရာသီဥတုတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်တယ်”
“ဖြစ်လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”
ညစာမစားမီ အနောက်ဘက်မှ သတိပေးနှိုးဆော်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကြေးခေါင်းလောင်းသံတစ်ချက်။
ကူးသန်းသွားလာရေး တံခါးပေါက် မဟုတ်ပေ။
အပြင်ဘက် နယ်နိမိတ် ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်တော် ရင်ပြင်သို့ အတူတူ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
အီလီဇာက ထိုနေရာတွင် ရှိနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
မယ်လိုဒီက လေးကိုင်လျက် တံခါးမျှော်စင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော်တို့၏ နောက်ဘက် ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်လာသည်။
မေးလင်းနှင့် သက်ဆရာတို့လည်း လိုက်ပါလာကြသည်။
ကတ်စတယ်လန်က အနောက်ဘက်လမ်းမကြီးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဘုရားသခင်တစ်ပါး ရောက်လာပါပြီ”
“နာမည်က ဘယ်သူလဲ” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“အမည်မသိပါဘူး”
“အာဏာစက်ကော”
“သက်သေ”
အော်ရီလီယာ ရပ်သွားသည်။
ထိုစကားလုံးက သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။