အခန်း (၁၉၁) - နောက်ဆုံးလမ်း
ကယ်ဒရစ်က ဆယ့်တစ်နာရီကြာအောင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
အီလီဇာက သူ၏အခိုက်တံခါးပြင်ပတွင် အစောင့်နှစ်ဦး ချထားပေးခဲ့သည်။
ရဲတိုက်အုပ် (Castellan) က တံခါးကိုဖြတ်၍ ယာယီအကာအကွယ် စုန်းကွက်တစ်ခုကို ချမှတ်ပေးခဲ့သည်။
အိုင်လင်းက မည်သူ့ကိုမျှ အခန်းတွင်းသို့ မဝင်ခွင့်မပြုမီ သူ့ကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။
"သူ အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေတယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"ဘုရားစွမ်းအားကြောင့်လား" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
သူမက အော်ရီလီယာကို လှည့်ကြည့်သည်။
အော်ရီလီယာက သက်စ်ရာကို ကြည့်သည်။
သက်စ်ရာက ကယ်ဒရစ်ကို ကြည့်သည်။
"သာမန်အတိုင်းလည်း ပါတာပေါ့" အိုင်လင်းက ပြောသည်။ "အဒါကနေ စလိုက်ကြတာပေါ့။"
သူမက သူ့ကို စွပ်ပြုတ်တိုက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ သောက်မဆုံးခင်မှာပင် အိပ်ပျော်သွားစေမည့် ဆေးရည်တစ်မျိုးကို တိုက်လိုက်သည်။
မြောက်ပိုင်းရွာများမှ ကိုယ်စားလှယ်များသည် နံနက်စာစားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
သူတို့၏ သဘောတူညီချက် စာချုပ်မိတ္တူများကို ဖယောင်းစိမ်ထားသော အထည်ခံထားသည့် သစ်သားသေတ္တာများထဲတွင် ထည့်၍ သယ်သွားကြသည်။
မီလ်ကရော့စ် (Millcross) သေတ္တာတွင် သတ္တုခလုတ်ပါရှိသည်။
ဟန်းနီက ၎င်းကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ဆိတ်တွေနဲ့ ကိုက်စားလို့ မရအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိရဲ့လား"
ပယ်ရင်က တာနစ်ဘ် (Turnip) ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"စာရွက်ထက်စာရင်တော့ ပိုခံနိုင်ရည်ရှိပါတယ်"
"အဲဒါကို မေးတာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
"ဆိတ်တွေလုံးဝ မကိုက်ဖြတ်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်းဆိုတာ ဘယ်ရှိမလဲ။"
ဟန်းနီက ဤအဖြေကို ဂရေးကိပ် (Greykeep) ပေးနိုင်သည့် အမှန်ကန်ဆုံး အာမခံချက်အဖြစ် လက်ခံလိုက်သည်။
အောက်ဘက် ရင်ပြင်ပြင်တွင် နှုတ်ဆက်ကြခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ယမန်နေ့ကမှ စတင်တွေ့ဆုံခဲ့ကြသော ကလေးငယ်များသည်ပင် ကြာရှည်လှသည့် စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုကို အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရသူများကဲ့သို့ ပြုမူနေကြသည်။
ကတိကဝတ်များ ပြုလုပ်ကြသည်။
သစ်ကိုင်းခြောက်များကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ကြသည်။
စတုန်းဘင့် (Stonebank) မှ ကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ အဘီဂေးလ် (Abigail) အား ဖားတစ်ကောင် ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် အဘီဂေးလ်က ထိုဖားသည် ရေနုတ်မြောင်းအနီးတွင်သာ နေသင့်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။
ကျောင်းအနေဖြင့် ထိုဖားထံသို့ လာလည်မည်ဟု အဘီဂေးလ်က ကတိပေးပြီးနောက်တွင်တော့ ထိုကလေးငယ်က ၎င်းကို လက်ခံခဲ့သည်။
ဂျော်ရန် (Jorren) က ကျွန်ုပ်၏လက်ကို ဆွဲင်္သါးလှုပ်သည်။
လိုင်ဆာ (Lysa) က အက်ဗလင်ကို ဖက်တွယ်နှုတ်ဆက်သည်။
ဆယ်ရာ (Sera) က အစောင့်သင်တန်းတက်ရန် စိတ်ဝင်စားသူများ၏ စာရင်းကို အီလီဇာထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
သဘောတူညီချက် စာချုပ်သည် တံခါးဝမှ မထွက်ရသေးမီကပင် အလုပ်စတင်လုပ်ဆောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အော်ရီလီယာက ဟန်းနီ၏ လှည်းဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
"အော့သယ်လို့စ် (Othellos) က မြောက်ပိုင်းကို အာရုံစိုက်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား သိထားသင့်တယ်"
"သူက တစ်ခါတလေမျိုး လော့ဒ်တစ်ယောက်ကို လွှတ်ဖူးပြီးသားပဲလေ" ဟု ဟန်းနီက ဆိုသည်။ "ငါတို့တွေ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တာပဲ။"
"သူက လော့ဒ် ကာရိုး (Lord Carrow) မဟုတ်ဘူး။"
"အင်း ဟုတ်တယ်။"
ဟန်းနီက တာနစ်ဘ်၏ ကြိုးကို လှည်းနောက်ဘက် ရန်းတံတွင် ချည်နှောင်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှလည်း ဆိတ်တွေကို နားမလည်ကြပါဘူး။"
အော်ရီလီယာ တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမကို ဖက်တွယ်လိုက်သည်။
ဟန်းနီက ဤဖက်တွယ်မှုကို အနည်းငယ်မျှ ခံစားနေပြီးမှ သူမ၏ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ရွာသုံးရွာမှ ကိုယ်စားလှယ်များ တံခါးပေါက်ကို ဖြတ်သွားသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။
မီလ်ကရော့စ်။
စတုန်းဘင့်။
ရီးလ်ဇ်အင်ဒ် (Rill’s End)။
သူတို့သည် ဂရေးကိပ်၏ တံဆိပ်တုံးကို သူတို့နှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ပိုင်နက်ထဲတွင် ပါဝင်ကြောင်း သက်သေပြရန် မဟုတ်ပေ။
တိကျပြီး အနည်းငယ် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့် နည်းလမ်းများဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သဘောတူခဲ့ကြသည်ကို ပြသသည့်အနေဖြင့် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးလှည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ မေရီက ကျွန်ုပ်၏ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။
"ငါတို့မှာ လမ်းသွားလမ်းလာ အချိန်ဇယားတွေ လိုအပ်တယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"ဒီထက် ပိုပြီး အတွေးနယ်ချဲ့ စဉ်းစားစရာကောင်းတဲ့ဟာမျိုးကို ငါ မျှော်လင့်ထားတာ"
"ဒါ့အပြင် ဒေသန္တရ မှတ်တမ်းသေတ္တာ သုံးလုံးလည်း လိုအပ်သေးတယ်။"
အဲဒီလို ဖြစ်လာတော့တာပါပဲ။
ကယ်ဒရစ်သည် နေ့လယ်ခေါင်အချိန်တွင် နိုးလာခဲ့သည်။
သူက ကျိုးနေသော တုတ်များကို တောင်းဆိုသည်။
အီလီဇာက ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
သူက ၎င်းကိုလည်း အလွန်လွယ်လွယ်ကူကူပင် လက်ခံလိုက်သည်။
ဤအချက်က သူမကို ပို၍ သံသယဝင်စေခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် တက်ကြွနေသော စုန်းကွက်လမ်းကြောင်းများ မရှိဘဲ တံခါးတစ်ပေါက်တည်းသာ ပါရှိသည့် ရှေးဟောင်းမြေပုံအခန်းတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။
ကယ်ဒရစ်က စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်နေသည်။
အော်ရီလီယာက မတ်တပ်ရပ်လျက်သား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
မေလင်း (Maelin) က သူ့နှင့် အဝေးဆုံး ခုံတွင် ထိုင်သည်။
သက်စ်ရာက မီးဖိုဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်ုပ်က သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ကြသည်။
မေရီက သူမ၏ စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"နောက်ဆုံးလမ်းဆိုတာ ဘာလဲ" ဟု သူမက မေးသည်။
နှုတ်ဆက်ခြင်း မရှိပါ။
ကိစ္စရပ်ဆီသို့ အာရုံရောက်အောင် တဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကត់နေခြင်းလည်း မရှိပေ။
ကယ်ဒရစ်က ဤအပြုအမူကို သဘောကျပုံရသည်။
"အသိအမှတ်ပြုမှုကနေ တည်ဆောက်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုပါ" ဟု သူက ဆိုသည်။
မေရီက ဆက်ပြောမည့်အရာကို စောင့်နေသည်။
"ဘုရားတွေ မဟုတ်ကြတဲ့ ငါတို့လို လူတွေအတွက်ပေါ့နော်။"
"ဘုရားတစ်ပါးပါးက သူ့ရဲ့အာဏာစက်အောက်မှာ ရှိတယ်လို့ အမည်ပေးသတ်မှတ်နိုင်တဲ့ ဘယ်သူ့အတွက်မဆိုပါပဲ။"
သူ စကားမဆုံးခင်ကတည်းက ဤစာကြောင်းကို ကျွန်ုပ် မကြိုက်လှပေ။
"အော့သယ်လို့စ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကလေးတွေကို အမည်ပေး သတ်မှတ်ခဲ့တယ်။"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
"အဲဒါက သူ့အတွက် လမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်တာလား။"
"မဟုတ်ပါဘူး။"
ကယ်ဒရစ်က သူ့လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒါက သူ့ကို တောင်းဆိုပိုင်ခွင့်တစ်ခုကို ပေးလိုက်တာပါ။ အစောင့်အရှောက် (Keeper) တစ်ယောက်က အဲဒီတောင်းဆိုပိုင်ခွင့်ကို သုံးလို့ရအောင် လုပ်ပေးရတာပါ။"
အော်ရီလီယာက ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
"ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့လဲ။"
"လူ့ဘောင်ဥပဒေကနေ ဘုရားတရားရဲ့ အမိန့်စနစ်ဆီကို အမည်နာမကို သယ်ဆောင်ပေးခြင်းအားဖြင့်ပေါ့။"
"ကျွန်မရဲ့ သွေးသားက အော့သယ်လို့စ်ရဲ့ ဥပဒေ မဟုတ်ဘူး။"
"မဟုတ်ပါဘူး။"
ကယ်ဒရစ်က သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်သည်။
"အထက်တရားရုံးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကတော့ တခြားတစ်မျိုး ဖော်ပြနေပါတယ်။"
"ပြီးတော့ ခင်ဗျားက အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို တကယ်ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးမလို့ပေါ့လေ။"
"ကျွန်တော် အမိန့်ပေးခံထားရလို့ပါ။"
"အဲဒါက ငါပြောတာနဲ့ တစ်မျိုးတည်း မဟုတ်ဘူးလေ။"
သူက အကြည့်ကို လွှဲချလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။"
အခန်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
သစ်ပင်ပန်းမန်ဘေးမဲ့နယ်မြေ (Sanctuary) က သူ့ကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ၎င်းက အမှန်တရားကို ပို၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့သွားစေခြင်းတော့ မရှိခဲ့ပေ။
ကယ်ဒရစ်က ထိုတုတ်အကြောင်းကို ရှင်းပြခဲ့သည်။
အဖြူရောင် သစ်သားသည် ပထမဆုံး အထက်တရားရုံး၏ ဘေးတွင် ပေါက်ရောက်နေသော သစ်ပင်တစ်ပင်မှ လွှစက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အော့သယ်လို့စ်၏ အစောင့်အရှောက်တိုင်းတွင် အပိုင်းအစတစ်ခုစီ ပါရှိကြသည်။
၎င်းသည် ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
၎င်းက ဘာသာပြန်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
လူသားတို့၏ သဘောတူညီချက်ကို ဘုရားသခင်၏ ကျိန်ဆိုချက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။
ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးတစ်ခုကို အာဏာစက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။
ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။
"ဘာလို့ လူသား အစောင့်အရှောက်တွေကို သုံးရတာလဲ" ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဘုရားတွေက အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်တာချင်း မတူကြလို့ပါ" ဟု ကယ်ဒရစ်က ဆိုသည်။ "လူသားတစ်ယောက်က လူသားအချင်းချင်း ဘာကို သဘောတူခဲ့ကြတယ်ဆိုတာကို နားလည်ပါတယ်။"
"ဒါဆို အစောင့်အရှောက်က အမိန့်ပေးခံရတဲ့အခါ အဲဒီနားလည်မှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်တာပေါ့။"
သူ့မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။
"တစ်ခါတလေတော့လည်းပေါ့။"
မေလင်းက သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
"ဒီရာထူးတာဝန်က ဘုရားသခင်ရဲ့ စကားတွေက လူသားတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဝါးမြိုမသွားအောင် တားဆီးဖို့ ရည်ရွယ်တာလေ။"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
"ဒါကို အော့သယ်လို့စ်က အဲဒီအတိုင်း တကယ်ဖြစ်လာအောင် လုပ်တဲ့ တူးလ် (Tool) တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာပေါ့။"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
ကယ်ဒရစ်က သူမကို ပို၍ တိုးတိုးလေး ဖြေခဲ့သည်။
"ဘာသာပြန်ဆိုခြင်းဆိုတာ နာခံမှု ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သံသယက အထက်တရားရုံးထက် ပိုအလေးမသာနိုင်ဘူးလို့ပေါ့။"
"ဘာတွေက ပြောင်းလဲသွားစေတာလဲ" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
သူက အော်ရီလီယာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
"အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်က ကလေးတွေကို အမည်တပ် သတ်မှတ်ခဲ့လို့ပါ။"
"အဲဒါနဲ့တင် လုံလောက်ပြီလား။"
"မဟုတ်ပါဘူး။"
သူ့အသံမှာ တုန်ယင်လာသည်။
"အဲဒါက နောက်ဆုံး အစွန်းရောက်သွားတာပါပဲ။"
အော်ရီလီယာက မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
ဤအဖြေက သူမအား မည်သို့သော အရာကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ် သိသည်။
ထိခိုက်နစ်နာစေရန် ကူညီခဲ့ဖူးသူတစ်ဦးက နောက်ဆုံးတွင် နားလည်လာသည့် အချိန်မျိုးကို လူတိုင်းက လိုချင်ကြသည်။
ထိုအချိန်အခါ ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းက ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်များကိုမူ ပြန်လည် မပေးအပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
အော့သယ်လို့စ်က ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများဆီသို့ လက်လှမ်းလာသည့်အခါမှသာ ကယ်ဒရစ်က သူ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာ တိတ်ဆိတ်သွားစေခံရစဉ်က သူ မတွေ့ခဲ့ပေ။
ထိုအချက် နှစ်ခုစလုံးသည် အမှန်တရားများပင် ဖြစ်ကြသည်။
မေရီက မည်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုမျှ ရေးမမှတ်ခဲ့ပေ။
သူ့စကားများကိုသာ ရေးမှတ်ခဲ့သည်။
"တုတ်က ဘယ်မှာလဲ" ဟု ကယ်ဒရစ်က မေးသည်။
"အနောက်ဘက် တံခါးဝရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ" ဟု တံခါးဘေးမှ အီလီဇာက ဖြေသည်။
သူ့မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ခင်ဗျားတို့ အဲဒါကို လမ်းပေါ်မှာ ပစ်ထားခဲ့တာလား။"
"မင်း အဲဒီမှာတင် လက်လွှတ်အရှုံးပေးခဲ့တာလေ။"
"အပိုင်းအစတွေကို ခွဲထားရမယ်။"
"ခွဲထားပြီးသားပါ။"
"ဘလောက်ဝေးဝေးမှာလဲ။"
"သုံးလှမ်းစာ ကွာတယ်။"
ကယ်ဒရစ် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
တံခါးဝရှိ ယာယီစုန်းကွက်မှာ ရိုဟတ်ထွက်လာသည်။
သူ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။
"သုံးလှမ်းဆိုတာ မလုံလောက်ဘူး။"
မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အနောက်ဘက် ခံတပ်နံရံသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ကျိုးနေသော အပိုင်းအစများသည် ကယ်ဒရစ် ချထားခဲ့သည့်နေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
တစ်ခုက ပြားချပ်သော သစ်သားစောင်းဘေးတွင် ရှိနေသည်။
နောက်တစ်ခုက မြက်ခင်းစိမ်းထဲသို့ လိမ့်ကျသွားသည်။
၎င်းတို့ကြားတွင် အရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်း အမြစ်များ ဖြာထွက်နေသည်။
ချည်မျှင်ကဲ့သို့ ပါးလွှာသည်။
၎င်းတို့သည် ရွံ့ညွန်များကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။
တစ်ခုမှာ တံခါးဝ၏ ကျောက်တုံးပြင်ပသို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
စုန်းကွက်များက ၎င်းကို ထိုနေရာတွင် တားဆီးထားသည်။
ရဲတိုက်အုပ်က နံရံအတွင်းဘက်တွင် ဒူးထောက်လျက် သတ္တုလက်တစ်ဖက်ကို သက်ဆိုင်ရာ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် တင်ထားသည်။
"နေထွက်ပြီး မကြာခင်မှာ စတင်ခဲ့တာပါ" ဟု သူက ဆိုသည်။
"ဘာလို့ ငါတို့ကို အကြောင်းမကြားတာလဲ" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးသည်။
"အဲဒါက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဟုတ်မဟုတ်ကို ကျွန်တော် ဆန်းစစ်နေလို့ပါ။"
"ဟုတ်နေလား။"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
"အဲဒီဆန်းစစ်ချက်ကတော့ ပြီးသွားပြီထင်တယ်"
ကယ်ဒရစ်သည် အတွင်းဘက်စည်းအနီးတွင် အစောင့်အကြပ်ဖြင့် ရပ်နေသည်။
"အော့သယ်လို့စ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျိန်ဆိုချက်ကနေတဆင့် တုတ်ကို ပြုပြင်နေပါပြီ။"
"မင်းက တုတ်ကို ချိုးခဲ့တာလေ" ဟု မယ်လိုဒီက ဆိုသည်။
"ကျိန်ဆိုချက်ကိုတော့ ကျွန်တော် မချိုးဖောက်ခဲ့ပါဘူး။"
"ဘာလို့လဲ။"
သူက အရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းမျှင်များကို ကြည့်သည်။
"ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် မသိဘူး။"
အော်ရီလီယာက တံခါးလှေကားထစ်မှ ဆင်းလာသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ မင်းသိပါတယ်။"
ကယ်ဒရစ်က သူမဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
"အစောင့်အရှောက် ဘယ်သူမှ အော့သယ်လို့စ်ကို မစွန့်ခွာဖူးဘူး။"
"အသုံးဝင်တဲ့ အရာအများစုအတွက်တော့ ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုတာ ရှိစမြဲပါပဲ။"
ကျွန်ုပ်တို့ တံခါးကို မဖွင့်ခဲ့ကြပေ။
ယင်းအစား အီလီနော် (Eleanor) က သံချိတ်ရှည်ကြီးဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသော ကုန်ပစ္စည်းပို့ပေါက်မှတဆင့် သစ်ပြားကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
တုတ်အပိုင်းအစ နှစ်ခုကို အပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။
အရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများက ၎င်းတို့ကို ဆက်သွယ်ပေးလိုက်သည်။
ကျိုးနေသော အစွန်းနှစ်ဘက်သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခုဆီသို့ လှည့်လာကြသည်။
ကယ်ဒရစ်က စုန်းကွက်များအတွင်းမှနေ၍ ကြည့်နေသည်။
"သူတို့သာ ပြန်ဆက်သွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးသည်။
"အော့သယ်လို့စ်က ပြီးပြည့်စုံသွားတဲ့ ဒီလမ်းကို သုံးလိမ့်မယ်။"
"ကယ်ဒရစ်ဆီ ရောက်လာဖို့အတွက်လား။"
"ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အမည်တပ်ခံထားရတဲ့ ဘယ်သူ့ဆီကိုမဆို ရောက်လာဖို့အတွက်ပေါ့။"
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်၏ဘေးသို့ တိုးလာသည်။
အမြွှာနှစ်ဦးသည် အထက်ထပ်တွင် ဟယ်လီနာ (Helena)၊ ဂါရစ် ဗေးလ်ဝုဒ် (Garrick Valewood) နှင့် အစောင့်ခြောက်ဦးတို့နှင့်အတူ ရှိနေကြသည်။
ရဲတိုက်အတွင်း၌ပင် အကွာအဝေးဆိုသည်မှာ ရုတ်တရက် မလုံလောက်တော့သလို ခံစားရသည်။
အော်ရီလီယာက ဤဖြစ်ရပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ငါ ဒီတုတ်ကို ထပ်ကျိုးသွားအောင် လုပ်လို့ရတယ်။"
"သူက ဆက်ပြီး ပြန်ဖြစ်လာနေဦးမှာပဲ" ဟု မေလင်းက ဆိုသည်။
"ကျိန်ဆိုချက် ပြီးဆုံးသွားတဲ့အထိပေါ့။"
သက်စ်ရာက ကယ်ဒရစ်ကို ကြည့်သည်။
"မင်းရဲ့ ရာထူးတာဝန်ကို ပြောပြပါ။"
သူ့မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
"ကျွန်တော်ဟာ အော့သယ်လို့စ်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်၊ လူ့ဘောင်စနစ်နဲ့ အထက်တရားရုံးကြားက သက်သေနဲ့ လက်ရုံးတစ်ဆူ ဖြစ်ပါတယ်။"
တုတ်သည် ပို၍ တောက်ပလာသည်။
သူ တွန့်သွားသည်။
အော်ရီလီယာက ၎င်းကို ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ဂျိန်ဆိုချက်က မင်းကို မှတ်မိနေပြီ။
"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရပ်တန့်အောင် လုပ်ရမလဲ။"
"မင်းလက်ခံခဲ့တာတွေကို ပြန်ပေးအပ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့်ပေါ့။"
ကယ်ဒရစ် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဒီရာထူးကို ပြန်ပေးအပ်ပါတယ်။"
ဘာမှ ဖြစ်မလာပါ။
ကျိုးနေသော အစွန်းများသည် ပို၍ နီးကပ်လာကြသည်။
မေလင်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
"ဒီစကားတွေက မလုံလောက်ဘူး။"
"သူက ဘွဲ့ထူးတစ်ခုတည်းကို လက်ခံခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး" ဟု သက်စ်ရာက ဆိုသည်။
ကယ်ဒရစ် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"ဘာကိုလဲ။"
အော်ရီလီယာက အဖြူရောင် သစ်သားကို ကြည့်သည်။
"အော့သယ်လို့စ်ရဲ့ အမိန့်စနစ်က မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ထက် ပိုကြီးမြတ်တယ်ဆိုတဲ့ ယုံကြည်ချက်ကိုပေါ့။"
ကယ်ဒရစ်က သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ယုံကြည်ချက်တစ်ခုကို ကျွန်တော် ပြန်မပေးနိုင်ဘူး။"
"မှန်ပါတယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "မင်း အဲဒါကို ပြောင်းလဲပစ်ရမယ်။"
တုတ်သည် သူ့အလိုလို ရိုက်ခတ်သွားသည်။
အလင်းရောင်က အဆက်နေရာကို ပြည့်သွားစေသည်။
အနောက်ဘက် တံခါးဝ တကျွီကျွီ မြည်လာသည်။
လမ်းကြောင်းသည် စုန်းကွက်များကို ထိတွေ့လာသည်ကို ကျွန်ုပ် ခံစားလိုက်ရသည်။
အမည်တစ်ခု ၎င်းကို ဖြတ်၍ ရွေ့လျားသွားသည်။
ကာရယ် (Carol)။
ထို့နောက် ဂါရစ်။
သူတို့၏ အသံများ မဟုတ်ပါ။
သူတို့ကို အမည်တပ်ခြင်းက ဖြတ်သန်းခွင့် အခွင့်အရေးကို ဖန်တီးပေးသည်ဟု ယုံကြည်သူတစ်ဦးက သယ်ဆောင်လာသော သူတို့၏ အမည်များ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာသည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
"လက်ကို ပိတ်ထားပါ။"
"သူ သူတို့ဆီကို လက်လှမ်းနေပြီ။"
"ဒါဆို သူ လိုက်လို့ရမယ့် ဘယ်အရာကိုမှ မပေးနဲ့။"
ကျွန်ုပ်၏ စွမ်းအားကို အနီးတွင်သာ ချုပ်တီးထားလိုက်သည်။
ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ပါ။
အဆင်သင့် ဖြစ်နေစေခြင်း ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်က လျှပ်ကြောင်း ပါးပါးလေးဖြင့် စုန်းကွက်များဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
အရောင်ဖျော့ဖျော့ အမြစ်ကျောက်တုံးကို ထိတွေ့နေသည့်နေရာကို အားဖြည့်ပေးရန်လောက်သာ ဖြစ်သည်။
လမ်းကြောင်းက ဖိအားပေးလာသည်။
တံခါး ပိတ်လျက်သား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ကယ်ဒရစ်က ကျွန်ုပ်တို့ကြားတွင် အသက်ရှူနှုန်း မြန်ဆန်စွာဖြင့် ရပ်နေသည်။
"မင်း အခုသိထားတာတွေကို ပြောပြပါ" ဟု မေလင်းက သူ့ကို ပြောသည်။
သူက ပြုပြင်ပြီးသား တုတ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
"အော့သယ်လို့စ်ဆိုတာ အထက်တရားရုံးရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ။"
လမ်းကြောင်း ပို၍ တောက်ပလာသည်။
"အဲဒါက သူ့ရဲ့ဘွဲ့နာမ်ပါပဲ" ဟု မေလင်းက ဆိုသည်။ "မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ဘူး။"
"သူက ရှေးစစ်ပွဲတွေပြီးကတည်းက အမိန့်စနစ်ကို ထိန်းသိမ်းခဲ့တာပါ။"
"သမိုင်းကြောင်းပါပဲ" ဟု သက်စ်ရာက ဆိုသည်။
တုတ်သည် သစ်ပြားပေါ်မှ ကြွတက်လာတော့သည်။
အော်ရီလီယာ၏ လက်က ကျွန်ုပ်၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ကယ်ဒရစ်။"
သူ သူမကို ကြည့်သည်။
သူမက သူ့ကို သက်ညှာပေးမနေပေ။
"သူ မင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ခိုင်းခဲ့တာလဲ။"
ကယ်ဒရစ် တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။
"ကလေးတွေကို သူ့ရဲ့အာဏာစက်အောက်မှာ ထားရှိဖို့ ကျွန်တော့်ကို ခိုင်းခဲ့တယ်။"
"သူတို့ သဘောတူခဲ့ကြလို့လား။"
"မတူပါဘူး။"
"သူတို့ရဲ့ မိဘတွေရောလား။"
"မတူပါဘူး။"
"သူတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်မပါဘဲ လှုပ်ရှားရလောက်အောင် အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အခြေအနေမျိုး ရှိလို့လား။"
"မရှိပါဘူး။"
နောက်ဆုံးအဖြေက ပို၍ ခိုင်မာစွာ ထွက်လာသည်။
"မင်း ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ခဲ့လဲ။"
ကယ်ဒရစ်က နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ သယ်ဆောင်လာခဲ့သော တုတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သူ မှားနေတယ်လို့ပေါ့။"
အဖြူရောင် သစ်သား ကွဲအက်သွားသည်။
အသံက သေးငယ်သည်။
သို့သော် သက်ရောက်မှုက ကြီးမားလှသည်။
တုတ်ထဲမှ အလင်းရောင်များ ကယ်ဒရစ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။
သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံး သူ့ကို ဖြတ်၍ သွားရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ကျွန်ုပ် ခံစားလိုက်ရသည်။
ရဲတိုက်ထဲသို့ မဟုတ်ပါ။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျိန်ဆိုချက်မှတဆင့် ဖြစ်သည်။
သူ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကျသွားသည်။
အော်ရီလီယာက သူ့ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
မထိခင်မှာပင် ရပ်လိုက်သည်။
"သူ အဲဒါကို လွှတ်ချရမယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
သူ့ပတ်လည်တွင် စုပုံလာနေသည့် စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသည်။
သူ့ဟာ မဟုတ်ပါ။
သူ့ထံတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ချုပ်နှုပ်ထားခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အမိန့်များ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်များ နှင့် ချေးငှားထားသော အတည်ပြုချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ရာထူးတာဝန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ဘူး" ဟု ကယ်ဒရစ်က မောဟိုက်စွာ ပြောသည်။
"လုပ်နိုင်ပါတယ်" ဟု အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။
"အဲဒါ ဘယ်ဆီကို ရောက်သွားမလဲ။"
"လွှတ်ချလိုက်သမျှ အရာတိုင်းကို ပြန်သိမ်းယူရမယ်လို့ မရှိပါဘူး။"
စကားလုံးများသည် သူ့အတွက် ဖြစ်သည်။
ထို့အတူ ကျွန်ုပ်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။
ကယ်ဒရစ်၏ ပတ်လည်တွင် လမ်းကြောင်း ပွင့်လာသည်။
တစ်ခဏတာမျှ ၎င်း သယ်ဆောင်လာသည်များကို ကျွန်ုပ် ကြားလိုက်ရသည်။
အသံထောင်ပေါင်းများစွာ။
အသနားခံမှုများ။
ကျိန်ဆိုချက်များ။
ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်များ။
အငြင်းပွားမှုများကို ရိုးရှင်းသွားစေရန် အော့သယ်လို့စ်အား တောင်းဆိုနေကြသူများ။
ရန်သူများကို အပြစ်ပေးရန်။
ဘယ်သူက မှန်ကန်ကြောင်း သူတို့ကို ပြောပြရန်။
ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု၊ စစ်ပွဲ၊ အိမ်ထောင်ရေး၊ အမွေဆက်ခံမှုနှင့် မြေယာတို့အပေါ်တွင် ပုံစံသွင်းပေးရန် တောင်းဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ အလေးချိန်က ကျွန်ုပ်ကို ရိုက်ခတ်လာသည်။
ထိုအသံများထဲတွင် စွမ်းအားများ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
တမင်တကာ ပေးအပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။
ယုံကြည်မှုဖြင့် ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကြောက်ရွံ့မှု။
အလေ့အထ။
အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ် လက်လှမ်းလိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့ကို ချုပ်ကိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကို ကျွန်ုပ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သေချာမှုဖြင့် သိရှိနေရသည်။
ပိုမိုကြီးမြတ်သည့် အရာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သည့် ပထမဆုံးခြေလှမ်းက ကျွန်ုပ်၏ရှေ့တွင် ပွင့်ဟနေသည်။
ထိုင်ခုံ မရှိပါ။
ခေါ်ယူမှု မရှိပါ။
ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ် သယ်ဆောင်ဖူးသမျှထက် ပိုမိုများပြားသော စွမ်းအားသာ ရှိသည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
သူမလည်း ကြားခဲ့ရသည်။
"ယူရီယာ။"
"ငါ ရှိပါတယ်။"
"ဆက်နေပါ။"
ကျွန်ုပ် လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။
ကယ်ဒရစ်က သူ့မျက်နှာကို မော့လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ သူ့ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။"
လမ်းကြောင်း တုန်ခါသွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သယ်ဆောင်ပေးခဲ့တယ်။"
တုတ်သည် အလျားလိုက် ကွဲအက်သွားသည်။
"ကျွန်တော် အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့တယ်။"
တံခါးဝတစ်လျှောက် အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ လောင်ကျွမ်းလာသည်။
"နာခံမှုက ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ကင်းစင်စေတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ခဲ့မိတယ်။"
ဤစကားများကို ပြောဆိုရန်အတွက် သူ များစွာ အကုန်အကျ ခံခဲ့ရသည်။
ကျွန်ုပ် ကြားနေရသည်။
"ကျွန်တော် မှားခဲ့တယ်။"
သူ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်စလုံးကို ကျောက်တုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို ငြင်းပယ်ပါတယ်။"
ကျိန်ဆိုချက် ကျိုးပျက်သွားသည်။
မိုးခြိမ်းသံ မပါရှိပါ။
ကယ်ဒရစ် လဲကျသွားရုံသာ ရှိတော့သည်။
အရောင်ဖျော့ဖျော့ အမြစ်များ ရွံ့ညွန်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
တုတ်သည် သစ်ပြားပေါ်မှနေ၍ အပိုင်းလေးပိုင်းအဖြစ် ပြုတ်ကျလာသည်။
သာမန် အဖြူရောင် သစ်သားပိုင်းများသာ ဖြစ်တော့သည်။
အသံထောင်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
တစ်ခဏတာမျှ တခြားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ကျန်ရစ်နေသေးသည်။
အော့သယ်လို့စ်။
အေးစက်သည်။
ဝေးကွာသည်။
ဒေါသထွက်နေသည်။
မင်းက ငါ့ဟာကို ယူသွားခဲ့ပြီ။
စကားလုံးများသည် ကျွန်ုပ်၏ ကြားနာမှု အစွန်းအဖျားကို ထိတွေ့သွားသည်။
ကျွန်ုပ် အသံထွက်၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"သူ ဘယ်တုန်းကမှ သင့်ဟာ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။"
ထိုတည်ရှိမှု ဆုတ်ခွာသွားသည်။
အိုင်လင်းက ကယ်ဒရစ်ထံသို့ အရင်ဆုံး ရောက်လာသည်။
သက်စ်ရာက သူ့ဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သော်လည်း မည်သူကမှ ခွင့်မတောင်းဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိခဲ့ပေ။
"သူ အသက်ရှူနေပါတယ်" ဟု အိုင်လင်းက ဆိုသည်။
"သွေးခုန်နှုန်းက အားနည်းနေတယ်။"
"ကူညီပေးလို့ ရမလား" ဟု အက်ဗလင်က သက်စ်ရာကို မေးသည်။
"ရပါတယ်။"
"အိုင်လင်း ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ပါ။"
သက်စ်ရာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူတို့ အတူတကွ လုပ်ဆောင်ကြသည်။
လူသား ဆေးကုသသူ။
နာမကျန်းသူများ၏ နတ်ဘုရားမ။
မည်သူမျှ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ လက်များကို လုယူရန် ကြိုးစားခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။
ကယ်ဒရစ်သည် သူတို့ သူ့ကို အခန်းတွင်းသို့ မသယ်သွားမီမှာပင် နိုးလာခဲ့သည်။
သူက လမ်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
"တုတ်ကော။"
"ကျိုးသွားပြီ" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။
"လမ်းကော။"
"ပိတ်သွားပြီ။"
သူ့မျက်လုံးများက အော်ရီလီယာကို ရှာတွေ့သွားသည်။
"ကျွန်တော် အားလုံးကို မှတ်မိနေတယ်။"
သူမက လှမ်းအနည်းငယ်အဝေးတွင် ရပ်နေသည်။
"အင်း။"
"ထွက်သွားရင် အားလုံး ရပ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ။"
"မရပ်ဘူးလေ။"
"အခု ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ။"
အော်ရီလီယာက တံခါးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
"အခုတော့ မင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျကျ တရားပြချင်တဲ့ စွမ်းအားတွေ မရှိတော့ဘဲနဲ့ မင်းလုပ်ခဲ့တာတွေနဲ့အတူ အသက်ရှင်သွားရတော့မှာပေါ့။"
ကယ်ဒရစ် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
သူ သူမအား ခွင့်လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အဒါက တန်ဖိုးတစ်ခု ရှိပါတယ်။
မလုံလောက်သေးပါဘူး။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တန်ဖိုးတစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်။
ရဲတိုက်အုပ်က လုံခြုံကြောင်း ကြေညာပြီးနောက် အီလီနော်က တုတ်အပိုင်းအစများကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။
သူမက တစ်ခုကို လက်ထဲတွင် လှည့်ပတ်ကြည့်သည်။
"သားကောင်းသားသစ်ပဲ။"
မေလင်းက သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"အဲဒါက အထက်တရားရုံးရဲ့ အစောင့်အရှောက်ကို ကိုးရာစုတိုင်အောင် ဝန်ထမ်းလုပ်ပေးခဲ့တာ။"
"အခုရော။"
"အဲဒါက သိသာထင်ရှားတဲ့ သ的历史 အရေးပါမှုရှိတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုလေ။"
အီလီနော်က ၎င်းကို သစ်ပြားပေါ်တွင် ခေါက်ကြည့်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ကောင်းတဲ့သစ်သားပါပဲ။"
သူမ တစ်စုံတစ်ရာ အဆိုပြုမလာခင်မှာပင် မေရီက ၎င်းကို လုယူသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်ကို ကလေးထိန်းခန်းထဲတွင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဂါရစ်က ကျွန်ုပ်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မှီလျက် အိပ်ပျော်နေသည်။
ကာရယ်က အက်ဗလင်၏ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး ခြင်းတောင်းထဲမှ ဖဲကြိုးများကို ဆွဲထုတ်ကာ အရောင်အသွေးကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြန်ထည့်နေသည်။
အော်ရီလီယာက တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။
"မင်း အသံတွေကို ကြားခဲ့ရတယ်။"
"အင်း။"
"သူတို့ သယ်ဆောင်လာတာတွေကို မင်း ခံစားမိခဲ့တယ်။"
"အင်း။"
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
"ဘာလဲ။"
"စွမ်းအား။"
ဤစကားလုံးက မလုံလောက်လှပေ။
"ဘလောက်တောင် များလဲ။"
"ဘယ်လောက်ရှိမှန်း ငါမသိဘူး။"
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
"သူသာ လက်ခံခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်လောက်တဲ့အထိပေါ့။"
အက်ဗလင်၏ လက်များ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"နတ်လူဖြစ်သွားတာလား (Ascension)။"
"အပြည့်အဝတော့ 아닐지도 (မဖြစ်နိုင်ဘူး)" ဟု အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ယောက်စလုံး နားမလည်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခုကိုတော့ စတင်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့။"
ကျွန်ုပ် ဂါရစ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
သူ အိပ်ပျော်နေစဉ် သူ့ပါးစပ်လေး ပွင့်ဟနေသည်။
လက်တစ်ဖက်က ကျွန်ုပ်၏ အင်္ကျီပေါ်တွင် တင်ထားသည်။
"ငါ အဲဒါကို လိုချင်ခဲ့မိတယ်။"
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်နေသည်။
မကြောက်ရွံ့ပါ။
စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"တစ်ခဏတာလောက်ပေါ့" ဟု ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။ "အဲဒီလောက်ကြီးတဲ့ စွမ်းအားသာ ငါ့မှာရှိနေမယ်ဆိုရင် ဘာမဆို ဘယ်လောက် လွယ်ကူသွားမလဲဆိုတာကို ငါ နားလည်သွားခဲ့တယ်။"
အော်ရီလီယာ၏ မျက်နှာအမူအရာ နူးညံ့သွားသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။"
"ဒါပေမဲ့ ငါ မယူခဲ့ပါဘူး။"
"အင်း။"
"အဲဒါက လိုချင်တဲ့ဆန္ဒကိုတော့ ပျောက်ကွယ်သွားစေတာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
"မပျောက်စေပါဘူး။"
ကျွန်ုပ် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းရော လိုချင်ခဲ့ဖူးလား။"
"ငါ ပြောင်းလဲသွားတုန်းကပေါ့။"
"အင်း။"
အော်ရီလီယာ ကြာရှည်စွာ စဉ်းစားနေသည်။
"ခေါ်သမျှ လူတိုင်းဆီကို ရောက်သွားနိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအားကို ငါ လိုချင်ခဲ့တာပေါ့။"
"ပြီးတော့ အဲဒါ မင်းမှာ ရှိလာတဲ့အခါကျတော့ရော။"
"ပိုပြီး ဝေးတဲ့နေရာက လူတစ်ယောက်ကတော့ ရှိနေမြဲပါပဲ။"
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကာရယ်က အမြွှာနှစ်ဦး၏ မွေးနေ့က အော်ရီလီယာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော အပြာရောင် ဖဲကြိုးကို ရှာတွေ့သွားသည်။
သူမက ၎င်းကို စောင်ပေါ်တွင် တင်ဆောင်လာပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာမ၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ဖဲကြိုးပတ်လည်တွင် တွန့်ကွေးလိုက်သည်။
"အဲဒါကြောင့် ငါတို့ ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်နေကြရတာပဲ" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "စွမ်းအားကို ဘယ်တော့မှ မလိုချင်တော့ဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူး။ လိုချင်တဲ့ဆန္ဒက မင်းအတွက် ဆုံးဖြတ်မသွားစေဖို့အတွက်ပေါ့။"
ဂါရစ် လှုပ်ရှားသွားသည်။
ကျွန်ုပ် သူ့ကို ထိန်းပေးလိုက်သည်။
"အဲဒါက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခြင်းရဲ့ ပထမဆုံး သင်ခန်းစာလား။"
"မဟုတ်ပါဘူး။"
"ဒါဆို ဘာလဲ။"
သူမက ကျွန်ုပ်၏ရင်ခွင်တွင် အိပ်ပျော်နေသော ကလေးငယ်ကို ကြည့်သည်။
"မင်း ဘယ်တော့မှ မဆုံးရှုံးချင်တာ ဘာလဲဆိုတာကို သိထားခြင်းပါပဲ။"
ထိုညတွင် အနောက်ဘက် တံခါးဝမှာ တိတ်ဆိတ်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။
ကယ်ဒရစ်က အစောင့်အကြပ်ဖြင့် အိပ်ပျော်နေသည်။
ကျိုးနေသော တုတ်သည် မှတ်တမ်းတိုက်တွင် ရှိနေသည်။
အထက်တရားရုံး၏ နောက်ဆုံးလမ်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နံရံအပြင်ဘက်ရှိ ရွံ့ညွန်များထဲတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် ထိုအသံများကို မှတ်မိနေဆဲပင်။
သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို။
သူတို့ မဖြေရှင်းနိုင်သည်များကို ပို၍ အားကောင်းသူတစ်ဦးက ဖြေရှင်းပေးသင့်သည်ဟူသော သူတို့၏ ခိုင်မာမှုကို။
အဖြေမရသော လိုအပ်ချက်တိုင်းသည် ကျရှုံးမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရသည်အထိ ဘုရားများက အဘယ်ကြောင့် တုံ့ပြန်လာနိုင်ကြသည်ကို ကျွန်ုပ် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နားလည်လာခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်၏ဘေးတွင် လှဲလျက် ရှိနေသည်။
အမြွှာနှစ်ဦးက ကပ်လျက်အခန်းတွင် အိပ်ပျော်နေကြသည်။
စွမ်းအားကို မသုံးဘဲနဲ့ပင် ကြားနိုင်လောက်သည့် အကွာအဝေးတွင်ပေါ့။
သူတို့၏ အသက်ရှူသံများကို ကျွန်ုပ် နားထောင်နေမိသည်။
အဲဒါက အသံအားလုံးတော့ မဟုတ်ပါ။
သို့သော် လုံလောက်ပါသည်။