ဟီယန် ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်တွင်ရှိနေစဉ်ကတည်းကပင် မိမိနေအိမ်ကို အဝေးမှနေ၍ ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်းရွီ အတွက် ကလေးနှင့်ကိုက်ညီမည့် ကစားကွင်းပုံစံမျိုးဖြင့် အခန်းတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားရုံသာမက ဂိမ်းကစားခန်းတစ်ခုကိုပါ ထည့်သွင်းကာ ဖျော်ဖြေရေးပစ္စည်းမျိုးစုံကိုလည်း ဖြည့်စွက်ထားခဲ့သည်။
ကျန်းရွီ မှာ ထိုအရာများကို ချက်ချင်းပင် သဘောကျသွားခဲ့သည်။
အိပ်ခန်းမကြီး၏ ပုံစံမှာ ကျန်းမြောင် အား ရင်းနှီးမှုတစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားမိစေသည်။ သူမသည် ဤအခန်းကိုလည်း ပြန်လည်မွမ်းမံထားကြောင်းနှင့် ဟီယန် က ဂီတာရှိ သူမ၏နေအိမ်ပုံစံကို တမင်တကာ အတုယူ၍ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြောင်းကို အမြန်ပင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
"အခြားနေရာတွေကိုတော့ မထိသေးဘူး၊ မင်းတို့ရောက်လာမှပဲ စီစဉ်တော့မယ်" ဟု သူက ပြောသည်။ "ဒီအခန်းအပါအဝင် အကုန်လုံးကို မင်းသဘောကျတဲ့ပုံစံအတိုင်းပဲ အလှဆင်ပေးမယ်။ ဘယ်လိုပုံစံမျိုးကို ကြိုက်ကြိုက် ပြန်ပြင်လို့ရတယ်။ အကုန်လုံးက မင်းစိတ်ကြိုက်ပဲ"
သူသည် ဂီတာတွင် ပြောဆိုခဲ့သည့်အတိုင်းပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုနေသည်။ သူသည် ကျန်းမြောင် အပေါ် အမြဲတမ်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သူဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် ကတော့ ဘာမျှပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
ယခုမှာ "အိမ်" သို့ ပြန်ရောက်သည့် ပထမဆုံးနေ့သာ ရှိသေးသဖြင့် ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် အား အတင်းအကျပ် မဖိအားပေးခဲ့ပေ။ လူတစ်ယောက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အသားကျရန် အချိန်ယူရစမြဲပင်။ သူသည် ဤအဆင့်တွင် မိမိ၏အိမ်၊ မိမိ၏ခုတင်ပေါ်၌ ကျန်းမြောင် အား ပွေ့ဖက်၍ အိပ်စက်နိုင်ခြင်းကိုပင် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။
ညဉ့်သန်းခေါင်ယံတွင် နိုးထလာသည့်အခါ သူသည် ရင်းနှီးနေကျ ရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိပြီး လက်မောင်းကြားရှိ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟီယန် သည် သူအမှန်တကယ်ပင် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိလိုက်ရတော့သည်။
ထိုမျှသာမက သူသည် ကျန်းမြောင် နှင့် ကျန်းရွီ တို့ကိုပါ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ဟီယန် ၏ ရင်ထဲတွင် ပြည့်လျှံနေသည်။
သူသည် မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်အောက်တွင် အိပ်ပျော်နေသည့် ကျန်းမြောင် ၏ မျက်နှာကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ လက်တွေ့မဆန်အောင်ပင် လှပနေသည်။
ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွင် လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အလျောက် မိမိ၏လှပနူးညံ့သော ချစ်သူကို ပွေ့ဖက်ထားရသည့်အခါ သွေးသားတို့ ဆူပွက်လာခြင်းမှာ မလွဲမသွေပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် အလွန်ပင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသည်။
အာကာသယာဉ်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေသည်နှင့် ကွာခြားချက်ကို သိပ်မခံစားရသော်လည်း၊ ဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ်ရှိ တကယ့်ခုတင်အစစ်ပေါ်တွင် အိပ်စက်ရခြင်းမှာ လုံးဝမတူညီပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည့် အငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် အလွန်ပင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။
အိပ်မက်ထဲတွင် သူမသည် သူမ၏ချစ်သူကို မြင်နေရသယောင်ရှိသည်။
ချစ်သူ၏မျက်နှာမှာ ဝေဝါးနေပြီး အသံမှာလည်း မသဲကွဲသော်လည်း၊ သူမ၏လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ဖိအားနှင့် နွေးထွေးမှုတို့မှာ ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့ ရင်းနှီးနွေးထွေးသည့်အချိန်လေးများမှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှပြီး မည်သည့်အတုအယောင်စက်ရုပ်နှင့်မျှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ ကျန်းမြောင် သည် ရေနစ်တော့မည့် ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခံစားရလေ့ရှိသည်။ ထိုခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားကောင်းမွန်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အကူအညီမဲ့နေရသည့် ခံစားချက်မျိုးဖြစ်သည်။
အမြင့်ဆုံးလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုတွင် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နိုးထလာသည့်အချိန်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
အခန်းထဲမှာ မှောင်မည်းနေပြီး သူမအပေါ် ဖိထားသည့် အမျိုးသား၏ မငြိမ်မသက်သော အသက်ရှူသံများမှာ သူမ၏နားနားသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ အသံတိုင်းမှာ သူမ၏ဦးခေါင်းခွံအတွင်း မိုးခြိမ်းသံများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသလိုပင်။
ကျန်းမြောင် သည် ချက်ချင်းပင် နိုးထလာပြီး ချွေးအေးများ စီးကျနေသည်။
သူမသည် ထိုသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မသိပေ။
"မီးဖွင့်လိုက်!"
ကျန်းမြောင် နိုးလာသည့်အချိန်တွင် ဟီယန် သည် သူမ၏ကြောက်လန့်မှုကို ချက်ချင်းပင် ခံစားမိလိုက်သည်။ အပူပိုင်းမိုးသစ်တောတစ်ခုသည် ချက်ချင်းပင် သဲကန္တာရအဖြစ် ခြောက်သွေ့သွားသကဲ့သို့ သူမ၏ နူးညံ့သောခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမသည် မီးဖွင့်ပေးရန် အော်ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် မရောက်မီကပင် ဟီယန် သည် အိမ်ရှိ AI စနစ်ကို သူမပါ ထိန်းချုပ်နိုင်စေရန် စီစဉ်ပေးထားခဲ့သည်။ သူမ အော်လိုက်သည်နှင့် မီးများ ချက်ချင်းပင် လင်းလာသည်။
ကျန်းမြောင် ၏အိမ်တွင် ညဘက်မီးဖွင့်ရန် ခိုင်းလိုက်ပါက Xiaona က ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း နူးညံ့သောညမီးလေးကိုသာ ဖွင့်ပေးလေ့ရှိသည်။
သို့သော် ဤနေရာမှာ သူမ၏အိမ်မဟုတ်ပေ။ စစ်သည်တော်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဟီယန် မှာ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော်လည်း ကျန်းမြောင် ကဲ့သို့ ထိုကဲ့သို့သော အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဂရုမစိုက်တတ်ပေ။
ကျန်းမြောင် အော်ပြောလိုက်သည့်အခါ အခန်းထဲရှိ အဓိကမီးများမှာ တစ်ပြိုင်နက်လင်းလာပြီး နှစ်ဦးစလုံးအား မျက်စိကျိန်းသွားစေသည်။
ဟီယန် သည် မျက်လုံးကို ခဏမှိတ်ထားလိုက်ပြီးနောက် ပြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းမြောင် လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် သူ့အား မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေသည်။
ခဏကြာပြီးနောက် သူမ၏ တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြေလျော့သွားသည်။ သူမသည် မျက်လုံးကို ပြန်မှိတ်လိုက်ပြီး "မီးပိတ်လိုက်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
အခန်းမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ မှောင်မည်းသွားသည်။
သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဟီယန် သာလျှင် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။
ဤရက်များအတွင်း မနားမနေ ကြိုးစားခဲ့ရမှုကြောင့် သူသည် ကျန်းမြောင် နှင့် အတူတူအိပ်စက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အရင်းနှီးဆုံးဆက်ဆံရေးမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ ကျန်းမြောင် မှာ ဝေးကွာနေပြီး ငြင်းဆန်နေခဲ့သဖြင့် ဟီယန် သည် သူမ ဒေါသထွက်နေဆဲဟုသာ အမြဲထင်မှတ်နေခဲ့သည်။
ယခုအချိန်အထိပေါ့။
ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် သူမ၏ ခဏတာ ကြောက်ရွံ့မှု၊ တောင့်တင်းမှုနှင့် ချွေးအေးများ စီးကျလာမှုကို သူသည် သူမထက်ပင် ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤမျှကြာမြင့်စွာပင် ကျန်းမြောင် တစ်ကိုယ်လုံး အသက်ပေးချစ်ခဲ့ရသည့် အမျိုးသားမှာ အခြားအမျိုးသားတစ်ယောက်၏ မျက်နှာနှင့် အသံဖြင့်သာ အမြဲပေါ်လာလေ့ရှိသည်။
ဟီယန် သည် သူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံးအကြိမ် အတူရှိချိန်တွင် ကျန်းမြောင် ၏မျက်လုံးကို စည်းထားပေးနိုင်ပြီး ညဘက်တွင် မီးမဖွင့်ဘဲ နေနိုင်သော်လည်း၊ သူမသည် ထိုမျက်နှာကို ကြည့်၍ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေခြင်း၊ သို့မဟုတ် စိတ်အားထက်သန်စွာ နမ်းရှုံ့နေခြင်းကို သူ ဘယ်တော့မှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ကျန်းမြောင် အတွက်ဆိုလျှင် ဒါဟာ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု မဟုတ်ပေဘူးလား။
ဤအရာမှာ ဟီယန် သည် ယန်ဟဲ ထက် ပို၍ ချောမောခြင်း၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိခြင်း၊ အောင်မြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ချမ်းသာခြင်း ရှိ၊ မရှိဆိုသည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ဤအရာမှာ မဟုတ်မမှန်သည့်အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်ပြီး၊ နိုးထလာသည့်အခါမှာတော့ ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကြောက်ရွံ့စွာ ပြုတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားရခြင်းဖြစ်သည်။
ယုံကြည်မှုများ ပျက်စီးသွားပြီး လုံခြုံမှုဟူသော ခံစားချက်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဟီယန် သည် ညမီးကို မလိုအပ်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူ၏အမြင်အာရုံမှာ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ မှောင်မည်းနေသည့်အခန်းထဲတွင်ပင် သူသည် ကျန်းမြောင် ၏ တင်းတင်းစေ့ထားသည့် မျက်လုံးများနှင့် အနည်းငယ်တုန်ရီနေသည့် မျက်တောင်များကို မြင်နေရသည်။
သူမ ပြေလျော့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှု၏ အရိပ်အယောင်များမှာ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။
ဟီယန် သည် သူ၏နှလုံးသားကို သံမဏိလက်တစ်စုံဖြင့် ညှစ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှူပင် မရတော့ပေ။
သူသည် ကျန်းမြောင် အပေါ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှအရာအားလုံးအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နောင်တရမိပြီး သူမအား နာကျင်စေခဲ့ရသည့်အတွက် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တွေးမိသည်မှာ... အကယ်၍ ထိုအချိန်က ဆေးရုံတွင် သုက်ရည်စုဆောင်းစဉ်ကသာ သူသည် အစီအစဉ်အတိုင်း ယန်ဟဲ ၏ သုက်ရည်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ယန်ဟဲ နှင့် ကျန်းမြောင် တို့အား သူနှင့် လုံးဝမပတ်သက်သည့် ကလေးတစ်ယောက် ရရှိစေရန်သာ ကူညီပေးခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကျန်းမြောင် သည် ယခုကဲ့သို့ နာကျင်မှုမျိုးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့မည်လားဟု တွေးမိသည်။
သို့သော် နောင်တအတွက် ဆေးမရှိပေ။
ထိုအချိန်က ကျန်းမြောင် ၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ထိုအလင်းရောင်မှာ အလွန်ပင် တောက်ပပြီး နွေးထွေးလွန်းသဖြင့် ဟီယန် အတွင်းရှိ အဆိုးမြင်စိတ်များနှင့် မှောင်မိုက်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။
ဟီယန် သည် သူ့ကိုယ်သူ လောဘကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ယန်ဟဲ ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ်မဟုတ်ဘဲ၊ ဟီယန် အဖြစ် သူမ၏မျှော်လင့်ချက်များထဲတွင် အမှန်တကယ် ပါဝင်လိုခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ကျန်းရွီ ကို မွေးဖွားလာခဲ့သည်။
မျိုးရိုးဗီဇမှာတော့ ပြဿနာမရှိပေ။ ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် နှင့် မျိုးရိုးဗီဇကိုက်ညီမှု စစ်ဆေးခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ နာရှ် ၏ မျိုးရိုးဗီဇသိပ္ပံအဆင့်မှာ ဂီတာထက် များစွာသာလွန်နေသည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇအကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ဂီတာကို ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ နောက်ကျကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။
ဟီယန် သည် သိပ္ပံပညာရှင်မိဘနှစ်ပါးမှ မွေးဖွားလာပြီး ဆွဲငင်အားမြင့်မားသည့် ဂြိုဟ်တစ်ခုမှ လာသူဖြစ်သည်။ သူ၏မျိုးရိုးဗီဇအဆင့်မှာ ယန်ဟဲ ထက် မနိမ့်ကျသည့်အပြင် ပို၍ပင် သန်မာပြီး၊ ထိုအရာမှ မွေးဖွားလာသည့် ကျန်းရွီ မှာ ကျန်းမြောင် အတွက် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့် လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကိစ္စရပ်၏ အနှစ်သာရမှာ သန်မာခြင်း သို့မဟုတ် ကောင်းမွန်ခြင်းအကြောင်း မဟုတ်ပေ။
ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် အား နာရှ် သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး သူမအား နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် လျော်ကြေးပေးနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒဏ်ရာတစ်ခုသည် အမာရွတ်မကျန်ဘဲ ပျောက်ကင်းသွားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်၏ နာကျင်မှုမှတ်ဉာဏ်ကို မဖျောက်ဖျက်နိုင်ကြောင်းကို သူ ဘယ်တော့မှ မတွေးမိခဲ့ပေ။
ကျန်းမြောင် ၏ နာကျင်မှုမှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ မျက်လုံးမှိတ်ထားသည့်တိုင် မျက်တောင်များမှာ တုန်ရီနေဆဲပင်။
ဟီယန် သည် သူမအပေါ်မှ ခွာလိုက်ပြီး လက်မောင်းဖြင့် ထောက်ကာ ကျန်းမြောင် ၏ ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်ပြီး "ငါတောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါတောင်းပန်ပါတယ်..." ဟု အကြိမ်ကြိမ် ရေရွတ်နေမိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူငယ်လေးသည် သူမ၏လည်ပင်းကြားတွင် မျက်နှာအပ်ကာ စိတ်ထိခိုက်စွာဖြင့် ငိုရှိုက်လိုက်ပြီး “ကိုယ် တောင်းပန်ပါတယ်!” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို လက်ဖမိုးဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
“တော်တော့” ဟု သူမက အိပ်မက်ထဲတွင် ပြောနေသကဲ့သို့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ “တော်တော့…”
ကျန်းမြောင် သည် ထိုနောက်ပိုင်းတွင် ဟီယန် ဘာတွေဆက်ပြောခဲ့သည်ကို မမှတ်မိတော့ပေ။ သူ၏လက်မောင်းများက သူမ၏ခါးကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားပြီး သူမ၏နောက်ကျောကို သူ၏ရင်ဘတ်နှင့် ကပ်ထားသည်ကိုသာ သိလိုက်ရသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ နွေးထွေးနေသည်။ မျက်လုံးမှိတ်ထားသည့်တိုင် ဤနွေးထွေးမှုနှင့် ပွေ့ဖက်မှုမှာ ကျန်းမြောင် အတွက် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသည်။
သူမသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး၊ ညဦးပိုင်းထက် ပို၍ပင် ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်စက်နိုင်ခဲ့သည်။
သူမ နိုးလာသည့်အခါတွင်တော့ နေ့လယ်စာပင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သူမ၏အိပ်စက်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့ပေ၊ ကျန်းရွီ ပင် မလာခဲ့ပေ။
ကျန်းမြောင် သည် ခံတပ်တွင် သို့မဟုတ် စစ်သင်္ဘောပေါ်တွင် ကျန်းရွီ အား ရှာဖွေရန် ချက်ချင်းထတတ်သည့်အတိုင်း မလုပ်ဘဲ အိပ်ရာပေါ်တွင်သာ ခဏတာ ဆက်နေနေလိုက်သည်။
ဤနေရာမှာ ဟီယန် ၏အိမ်ဖြစ်ပြီး ဟီယန် မှာ ကျန်းရွီ ၏ ဇီဝဗေဒအရ ဖခင်ဖြစ်ကြောင်း သူမသိသည်။ ဤနေရာမှာ ဟီယန် သည် ကျန်းရွီ အား ခေါ်ဆောင်လာလိုသည့် ခရီးဆုံးနေရာပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းရွီ သည် ဤနေရာတွင် လုံခြုံပြီး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
အိမ်ရှိ AI စနစ်မှာ သူမ၏ အသက်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာများကို စောင့်ကြည့်နေပြီး သူမ နိုးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် မကြာမီမှာပင် ဟီယန် သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။
“နိုးပြီလား” ဟု သူက သူမအား ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် ၏ ချောမောသောမျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး မနေ့ညက သူမ၏လည်ပင်းကို စိုစွတ်သွားစေခဲ့သည့် မျက်ရည်စက်များကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။
သူမက ပျင်းရိစွာဖြင့် “အင်း” ဟု တိုးတိုးလေး ဖြေလိုက်သည်။
ဟီယန် သည် လျှောက်လာပြီး သူမအား စောင်ပါးပါးလေး ခြုံပေးရန် ငုံ့ကိုင်းလိုက်ကာ ကျန်းမြောင် အား စောင်နှင့်အတူ ပွေ့ချီလိုက်သည်။
သူမသည် အသံအနည်းငယ် ထွက်သွားပြီး သူ၏လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် သိုင်းဖက်ထားလိုက်သည်။
ဟီယန် သည် သူမအား ကြမ်းပြင်မှသည် မျက်နှာကျက်အထိ ရှိသော ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ ပွေ့ချီသွားရာ ပြတင်းပေါက်မှာ အလိုအလျောက် ပွင့်လာသည်။ အလင်းရောင်ကို စစ်ထုတ်ပေးသည့် ဖန်သားမပါတော့သဖြင့် အပြင်ဘက်မှ နေရောင်ခြည်မှာ ပို၍ပင် တောက်ပနေပြီး သူမ၏ ပေါ်နေသည့် ပခုံးသားပေါ်သို့ အနည်းငယ် မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းလောက်အောင် နွေးထွေးစွာ ကျရောက်လာသည်။
ကျန်းမြောင် သည် နေရောင်ခြည်ဒဏ်မှ ကာကွယ်ရန် သူမ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဟီယန် သည် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားသည်။ အိပ်ခန်းကြီး၏ မျက်နှာကျက်အထိရှိသော ဖန်တံခါးများအပြင်ဘက်တွင် ကျယ်ဝန်းသော ဝရန်တာတစ်ခုရှိသည်။ ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် အား ကြိမ်ကုလားထိုင်တစ်ခုပေါ်တွင် ချပေးလိုက်သည်။
သူမသည် စောင်ပါးလေးကို ဆွဲကာ သူမကိုယ်သူမ ပိုမိုလုံခြုံအောင် ဖုံးအုပ်လိုက်သည် - မနေ့ညက ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကိုမူ မတွေ့ရတော့ပေ။
သူမ စောင်ကို ပြင်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏အကြည့်များမှာ အဝေးသို့ ရောက်သွားသည်။
ဟီယန် ၏အိမ်မှာ ရေကန်ဘေးရှိ ကုန်းမြင့်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားပြီး နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည့် ပတ္တမြားကဲ့သို့ ရေကန်၏ မြင်ကွင်းကို တစ်နေရာတည်းမှ အကုန်မြင်နေရသည်။
ထူးဆန်းသည်တော့ မဟုတ်ပေ၊ စကြာဝဠာမှာ ကျယ်ပြောလွန်းလှပြီး ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ခရီးသွားလာမှုများအတွင်း အရောင်အသွေးမျိုးစုံရှိသော မြစ်များနှင့် ရေကန်များကို မြင်ဖူးပြီးဖြစ်သည်။ သူမသည် နို့ကဲ့သို့ အဖြူရောင်ပင်လယ်ရှိသည့် “နို့ကြယ်” ဟုခေါ်သော အားလပ်ရက် အပန်းဖြေဂြိုဟ်တစ်ခုကိုပင် သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်။
ဝရန်တာမှနေ၍ သူမသည် ဟီယန် ၏ အိမ်နီးချင်းများကိုလည်း မြင်နေရသည်။ အိမ်တိုင်းမှာ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တစ်အိမ်နှင့်တစ်အိမ် အဝေးကြီးတွင် ရှိနေကြသဖြင့် ဤနေရာတွင် လူနေထိုင်မှု သိပ်သည်းဆ နည်းပါးကြောင်း ပြသနေသည်။
နောက်တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အဝေးတွင် မြေကြီးထဲတွင် စိုက်ထားသော ခဲတံများကဲ့သို့ စုပြုံနေသည့် အဆောက်အအုံမြင့်များ၏ အရိပ်များကို မြင်လိုက်ရသည်။
အောက်ဘက် မြက်ခင်းပြင်တွင် ကျန်းရွီ သည် စက်ရုပ်လုံးလေးတစ်လုံးကို ပျော်ရွှင်စွာ လိုက်ไล่နေပြီး သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်းသည့် ရယ်သံများမှာ ငွေခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ လွင့်ပျံ့နေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ထိုစက်ရုပ်လုံးလေးကို မျက်လုံးကျဉ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အိမ်တွင် ကျန်းယာ ပေးခဲ့သည့် စက်ရုပ်နှင့် ပုံစံတူပင် ဖြစ်သည်။
“W295 လား” ဟု သူမက မေးလိုက်သည်။
“တူအောင် လုပ်ထားတဲ့ ပုံစံတူလေးပါ” ဟု ဟီယန် က ပြောသည်။ “ကျွန်တော် အပြန်လမ်းမှာ W295 ရဲ့ ဓာတ်ပုံကို ထုတ်လုပ်သူဆီ ပို့ပြီး အဲဒီအတိုင်းပဲ တူအောင် လုပ်ခိုင်းထားတာ”
သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အိမ်သုံးစက်ရုပ်တစ်ခု လျှောတိုက်ကာ ရောက်လာပြီး ၎င်း၏အပေါ်ပိုင်း ပွင့်သွားရာမှ ပူနွေးနေသော နံနက်စာများ ပေါ်လာသည်။ ဟီယန် သည် ၎င်းကို စားပွဲဝိုင်းလေးတစ်ခုပေါ်တွင် ချပေးလိုက်သည်။
၎င်းကို သူကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားမှန်း ထင်ရှားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် နောက်ကျမှ နိုးလာသဖြင့် ဗိုက်ဆာနေပြီဖြစ်ရာ တွေဝေမနေဘဲ စတင်စားသောက်လိုက်သည်။
ဟီယန် သည် ကျောက်တန်းကို မှီကာ ကျန်းရွီ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ကစားနေသည်ကို ပြုံး၍ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ ပြန်လှည့်လာသောအခါ ကျန်းမြောင် သည် နံနက်စာ အနုစိတ်လေးကို စားပြီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မရယ်မောဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ကျန်းမြောင် သည် လက်များကို သန့်စင်လိုက်ပြီး ဟီယန် ဘေးတွင် ရပ်ကာ ကျောက်တန်းကို မှီလျက် ကျန်းရွီ အား ကြည့်နေသည်။
ကျန်းရွီ သည် ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်နှင့် အလွန်မြန်ဆန်စွာ အသားကျနေပုံရသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ဒါမှမဟုတ်လည်း ကျန်းမြောင် က သူမ၏ကလေးကို အရာရာတွင် ပြီးပြည့်စုံနေသည်ဟု မြင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ကလေးတိုင်းသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်။ ရင်းနှီးမှုမရှိသော နေရာတွင်ပင် သူတို့ကို ကန်စရာ ဘောလုံးတစ်လုံးပေးလိုက်ပါက သူတို့သည် သိလိုစိတ်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကို ချက်ချင်းမေ့ပျောက်ပြီး ကစားခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားတတ်ကြသည်။
လူကြီးများသာ ကလေးများကဲ့သို့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်းပါက မည်မျှကောင်းလိုက်မည်နည်း။
“မြောင်မြောင်” ဟု ဟီယန် က သူမအား ခေါ်လိုက်သည်။ “မင်းကို ရှင်းပြစရာ အချက်အချို့ရှိတယ်”
သူသည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ရှိ စမတ်ဦးနှောက်၏ အလင်းဖန်သားပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ ယာယီမှတ်ပုံတင်နဲ့ဆိုရင် လက်ရှိမှာ မင်းမှာ အမှန်တကယ် နာမည်ပေါက် အကောင့်တစ်ခုပဲ ရှိတယ်”
ကျန်းမြောင် သည် ဤအချက်ကို သိသည်။ မနေ့က လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး အရာရှိများက သူမအား ခြေရာခံစက်တစ်ခု ပေးခဲ့ပြီး သူမ၏ ယာယီမှတ်ပုံတင်ကို ပြုလုပ်ပေးကာ သူမ၏ အကောင့်ထဲသို့ နာရှ် ငွေကြေး ယူနစ် ၂၀၀၀ ထည့်ပေးခဲ့သည်။ စောင့်ကြည့်ကာလ မပြီးဆုံးမီအထိ ဤပမာဏကို လစဉ် ရရှိမည်ဟု သူမအား ပြောခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ စောင့်ကြည့်ကာလအတွင်း၌ သဘာဝအတိုင်း နိုင်ငံသားဖြစ်လာသူများတွင် တရားဝင် နိုင်ငံသားဖြစ်မှု မရှိသေးဘဲ တရားဝင် အလုပ်အကိုင် ရှာဖွေခွင့်မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အများဆုံးအနေဖြင့် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရုံးမှ စီစဉ်ပေးသော အလုပ်အကိုင် အသေးအဖွဲများကိုသာ လုပ်ကိုင်နိုင်သည်။ အစိုးရအနေဖြင့် သူတို့ ငတ်မွတ်ခြင်း မရှိစေရန် ဤထောက်ပံ့ကြေးကို ပေးအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သုတေသနပညာရှင်ဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် တစ်လလျှင် ယူနစ် ၂၀၀၀ ဟူသော သာမန်ထက် ပိုများသည့် ပမာဏကို ရရှိသည်။ ဖမ်းဆီးခံရပြီးနောက် သဘာဝအတိုင်း နိုင်ငံသားဖြစ်လာသည့် သာမန်စစ်သည်များမှာ တစ်လလျှင် ယူနစ် ၈၀၀ သာ ထောက်ပံ့ကြေး ရရှိကြသည်။
ကျန်းမြောင် သည် လမ်းခရီးတွင် နာရှ် ၏ လူနေမှုအခြေအနေကို လေ့လာထားခဲ့သည်။ Campro ကြယ်စုစနစ်တွင် အလုပ်သမားလူတန်းစားများ၏ လစာမှာ ယူနစ် သုံးထောင်မှ ရှစ်ထောင်ကြားတွင် ရှိသည်။ ရုံးဝန်ထမ်းများ၏ လစာမှာ ပို၍ ကျယ်ပြန့်ပြီး ယူနစ် ငါးထောင်မှ တစ်သိန်းငါးသောင်းအထိ ရှိသည်။
ဤအချက်မှာ ဂီတာနှင့် ဆင်တူသည်။ တူညီသော စီမံကိန်းအဖွဲ့တွင် ကျန်းမြောင် ၏လစာမှာ လစာတွက်ချက်မှုစနစ်ရှိ “လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံ” ကိန်းဂဏန်းကြောင့် တာနာကာ ထက်သာ နိမ့်ကျနေသည်၊ အကြောင်းမှာ တာနာကာ သည် ကျန်းမြောင် ထက် အလုပ်လုပ်သက် နှစ်ဆယ်ကျော် ပိုများသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏လစာမှာ တူညီသော ဓာတ်ခွဲခန်းရှိ ဓာတ်ခွဲခန်းလက်ထောက်တစ်ဦး၏ လစာထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုများသည်။
ဝင်ငွေအဆင့်မြင့်ပိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို အွန်လိုင်းတွင် လူသိရှင်ကြား မဖော်ပြထားပေ။
သဘာဝအတိုင်း နိုင်ငံသားဖြစ်လာသူအများစုမှာ “ငတ်မွတ်ခြင်း မရှိစေရန်” ထောက်ပံ့ကြေးများနှင့် အလုပ်အကိုင် အသေးအဖွဲများကိုသာ မှီခိုနေရပုံရသည်။
ဟီယန် ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤငွေကြေးကိစ္စများကို ကျန်းမြောင် နှင့် ဆွေးနွေးရန်ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် မင်းရဲ့အကောင့်ကို ကျွန်တော့်အကောင့်နဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးထားတယ်၊ ဒါကြောင့် ငွေထုတ်တာ ဒါမှမဟုတ် သုံးစွဲတာမှာ ကန့်သတ်ချက် မရှိတော့ဘူး” ဟု ဟီယန် က ကျန်းမြောင် အား ပြောသည်။ “မင်း ငွေအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး”
တကယ်ပင် ကန့်သတ်ချက်များ မရှိတော့ပါက စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ… ဟီယန် သည် ဘာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ထားဘဲ သူ၏ အကောင့်အသေးစိတ်ကို ကျန်းမြောင် ရှေ့တွင် ဖွင့်ပြလိုက်သည်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကဏ္ဍကို မကြည့်ဘဲ “လက်ရှိအကောင့်” ကဏ္ဍကိုသာ ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းမြောင် သည် ဂဏန်းအရှည်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ပြီးတော့ ဒါက ဒီမနက် ကျွန်တော် စီစဉ်ထားတာ၊ ကြည့်ကြည့်ပါဦး” ဟု ဟီယန် က ဖန်သားပြင်ကို ငွေရေးကြေးရေးရှင်းတမ်းကဲ့သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကျန်းမြောင် ဘက်သို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်သည်။
သူမ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒါက…?”
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံး၊ အကုန်လုံး ဒီမှာပဲ” အရွယ်ရောက်ပြီးချိန်မှစ၍ သူ၏ငွေကြေးအခြေအနေကို မည်သူ့ကိုမျှ ဤမျှရှင်းလင်းစွာ မပြသခဲ့ဖူးသည့် ဟီယန် သည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ အတော်ပင် များပြားလှသော ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဟီယန် သာဆိုလျှင် စစ်တပ်မှ ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ် ရရှိသော စရိတ်စကများ မြင့်မားသော်လည်း ဤမျှများပြားသော ပိုင်ဆိုင်မှုပမာဏကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားရဦးမည်ဖြစ်ပြီး ရာထူးတိုးမှုများဖြင့် ချောမွေ့သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလမ်းကြောင်း လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဟီယန် မှာမူ ဘာဒေါ့ခ်မိသားစု၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် နှင့် ယန်ဟဲ တို့ကြားရှိ နောက်ထပ် ကြီးမားသော ကွာခြားချက်မှာ ယန်ဟဲ အနေဖြင့် လူမှုအဆင့်အတန်း မြင့်မားလာစေရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းမှုများ လိုအပ်နေသေးပြီး “ရန်သူ့နိုင်ငံတွင် အဖမ်းခံရခြင်း၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လမ်းကြောင်း ပျက်စီးခြင်း” ကဲ့သို့သော အနှောင့်အယှက်မျိုးကို မည်သို့မျှ ခံနိုင်ရည်မရှိခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အလားတူ ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဟီယန် မှာမူ ယန်ဟဲ ထက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စော၍ပင် ထိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကြောင့်ပင် ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် အား “ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာများ” သို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုရဲခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျန်းရွီ ကို အသုံးချကာ ကျန်းမြောင် အား သူ့နောက်သို့ နာရှ် သို့ လိုက်ပါလာစေရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးရဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဟီယန် ၏ စိတ်ထဲတွင် သူသည် ယန်ဟဲ ပေးနိုင်သည်ထက် ကျန်းမြောင် အား ပိုမိုပေးစွမ်းနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်နေပုံရသည်။
ဤသည်မှာ ကျန်းမြောင် တစ်ယောက်တည်း သဘောပေါက်ထားသည့် အချက်သာဖြစ်ပြီး သူမသည် ဟီယန် အား ဤအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ထိုသို့မေးမြန်းခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသလို ဟီယန် မှာလည်း စကားပြော၍ မပြီးသေးသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။
ထို့ကြောင့် ကျန်းမြောင် သည် ဆက်လက်၍ နားထောင်နေလိုက်သည်။
“စောင့်ကြည့်ကာလအတွင်းမှာ နိုင်ငံသားဖြစ်ခွင့် မရှိသေးတဲ့အတွက် အခုလောလောဆယ်မှာတော့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သင့်နာမည်နဲ့ တိုက်ရိုက် မပိုင်ဆိုင်နိုင်သေးဘူး” ဟု သူက ပြောသည်။ “ဒါကြောင့် စောင့်ကြည့်ကာလ ကုန်ဆုံးတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ အားလုံးကို မင်းနာမည်ပေါ် ပြောင်းပေးရလိမ့်မယ်”
ကျန်းမြောင် သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ အသံကို မြှင့်၍ “ဟင်” ဟု အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။
သူသည် “အားလုံး” ဟု ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လျော်ကြေးမျှသာပါ၊ အရမ်းကြီး မများပါဘူး” ဟု ဟီယန် ၏ အသံမှာ တိုးသွားသည်။ “ဒါပေမဲ့လည်း ကျွန်တော် ပြောချင်တာက…”
ကျန်းမြောင် သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “မနေ့ညက မင်း အဲဒါကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောပြီးပြီလေ” ဟု ပြောသည်။
ဟီယန် က နူးညံ့စွာပင် “ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်လို့ ရမလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ “ကျွန်မ ဒေါသပြေသွားတဲ့နေ့ကျရင် စကားပြောကြတာပေါ့” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဤစကားမှာ သူမ ဒေါသပြေမည့်နေ့ တစ်နေ့နေ့တွင် ရှိလာဦးမည်ဟု အရိပ်အမြွက် ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးစွမ်းလိုက်သည်။
ဟီယန် ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူတို့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ပြီးနောက်ပိုင်း ဟီယန် ဤမျှ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးပြခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရည်ချောမောသူ ဖြစ်သည့်အလျောက် သူ၏အပြုံးမှာ မည်သူ့ကိုမဆို အလွယ်တကူပင် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူ့ရုပ်ရည်ကြောင့် စိတ်ယိုင်မသွားစေရန် မိမိကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် သတိပေးနေစဉ်မှာပင် ဟီယန် က သူမ၏လက်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ရှေးခေတ်က ကမ္ဘာမြေမှ သူရဲကောင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ သူမရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက် ချလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။
“ကျန်းမြောင်” ဟီယန် ၏ နက်မှောင်သော ကျောက်မျက်ရတနာကဲ့သို့ မျက်ဝန်းများမှာ ပျော်ရွှင်လိုသော ဆန္ဒနှင့် အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။
သူသည် သူမ၏လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားရင်း သူ၏ ရိုးသားမှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသနေသည်။
“မင်း ဒေါသပြေသွားတဲ့အခါကျရင်” ဟု သူက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်၊ စိတ်ရင်းအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇနီးသည် ဖြစ်ပေးပါ”