အခန်း ၉၄ - ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်က ဘယ်လိုနေလဲ!
ပျံသန်းနိုင်သောသင်္ဘောကြီးသည် ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် လေထုထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး ရှေ့သို့ ဦးတည်သွားလေသည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် နှင့် အဖွဲ့သားများမှာ ဤခရီးစဉ်အတွက် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။
ထိုသို့သော ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောမျိုးကို ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်ပင် ရှားရှားပါးပါးသာ တွေ့ရလေ့ရှိပြီး အလွန်တန်ဖိုးထားကြသည်။ မဟာဘုံဗိမာန်နှင့် ကောင်းကင်နယ်မြေအချို့ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ ဝေးလံသည့်နေရာများသို့ သွားရသည့်အခါ ဓားပျံခရီးသွားနည်းပညာကိုသာ သုံးရသည်။ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်မြေတွင်ပင် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေ၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲကိုးဦးသာလျှင် ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောကို အသုံးပြုခွင့်ရှိကြသည်။
စောင့်ပါဦး၊ ကိုးဦးမဟုတ်ပါ၊ ရှစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
ထိုအကြီးအကဲကိုးဦးထဲတွင် ကြာပန်းနီလာအရှင် ဖြစ်သော ချူလုံဟယ်မှာ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်မြေ၏ ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောကို အသုံးပြုခွင့်မရှိပေ။ အတိတ်က သူပျံသန်းသည့်သင်္ဘောကို အသုံးပြုတိုင်း သင်္ဘောက တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရောက်သည်နှင့် ပျက်စီးသွားတတ်ပြီး ၎င်းတို့အနေဖြင့် သင်္ဘောကို ပခုံးပေါ်တင်ကာ နယ်မြေဆီသို့ ပြန်သယ်လာရလေ့ရှိသည်။ သူကတော့ ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောကို တာဝန်ယူရသူက သင်္ဘောစွမ်းအင်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များကို အပြည့်မထည့်ပေးထားလို့ဖြစ်ကြောင်း အမြဲတမ်း ညည်းညူနေတတ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ပြဿနာများ အကြိမ်ကြိမ်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေခေါင်းဆောင်က အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်ခဲ့လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကြာပန်းနီလာအရှင် က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အားလုံးကို ခိုးယူကာ တိတ်တဆိတ် စားပစ်ခဲ့ကြောင်း အမှန်တရား ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ ထိုအမှန်တရားကို သိလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ထိုဘုန်းကြီးအိုကြီး အနားတွင်ရှိနေလျှင် လူတိုင်းက သတိကြီးကြီးထားကာ အလွန်အမင်း သတိဝီရိယထားလာကြတော့သည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများနှင့် နီးစပ်ခွင့်မပေးရဲတော့ပေ။
ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေခေါင်းဆောင်သည် ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောကို သူတို့အား ငှားရမ်းပေးရန် မည်သို့မျှ ဆန္ဒမရှိလှသော်လည်း ရှန်ထျန်း ကို သွားရောက်ခေါ်ဆောင်ရန်ကိစ္စတွင် အလွန်ပင် တရားဝင်ဂုဏ်ကျက်သရေရှိရှိ ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်ရာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ ကျန်းယွင်ရှီး ကလည်း သူနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေခေါင်းဆောင်က ခြွင်းချက်အနေဖြင့် ခွင့်ပြုပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူ့အနေဖြင့် သူ၏အရီးတော်ကြီးက ခရီးလမ်းတစ်ဝက်တွင် ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောကို ခိုးထုတ်ရောင်းချသွားပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကပ်ဘေးကိုကျော်ဖြတ်သည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးက သင်္ဘောကို ဖျက်ဆီးသွားခဲ့သည်ဟု လိမ်ညာပြောဆိုလာမည်ကို အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေခဲ့၏။ အကယ်၍သာ ထိုသို့ဖြစ်လာခဲ့လျှင် သူအလွန်ပင် ဒေါသထွက်လွန်းရကား အတိတ်က စွန့်လွှတ်ပြီးသားဖြစ်သည့် စိတ်ခံစားချက်များပင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာကာ ရူးချင်စရာဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
...
အထက်စီးမှ ကြည့်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းက အလွန်ပင် လှပပေသည်။
ပျံသန်းနေသော သင်္ဘောကြီး၏ ဦးပိုင်းတွင် ရပ်ရင်း ရှန်ထျန်း က တွေးတောနေမိသည်။
'ရုပ်ရှင်တွေထဲက သရုပ်ဆောင်တွေက ဒီနေရာမှာ ရပ်ပြီး လေညှင်းခံရတာကို ဘာကြောင့်များ အဲ့ဒီလောက်တောင် နှစ်သက်ကြတာလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီပဲ။ တကယ်ကိုပဲ ခံစားချက်ကောင်းတာပဲ။'
သို့သော်လည်း ကိုင်စရာ လက်ရန်းလေးဘာလေး ရှိနေရင်တော့ ပိုကောင်းဦးမည်။
သင်္ဘော၏ အရှိန်က အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ လေတိုက်ခတ်မှုကို လျှော့ချပေးသည့် စွမ်းအင်ကွက်လပ် အစီအရင်တစ်ခု ပါရှိသော်လည်း ထိုမျှဖြင့် လုံလောက်သော အာနိသင်တော့ မရှိလှပေ။
ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် ရှန်ထျန်း ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး “ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ဆဋ္ဌမမင်းသားလေး နန်းတော်ကို လုံခြုံစွာနဲ့ ပြန်ရောက်သွားပြီလားရှင်” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာ ဆဋ္ဌမမင်းသားအတွက် အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေမိသည်။ ရှန်အို တစ်ယောက် ပြီးခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်များကို တွေးမိတိုင်း ဆိုင်ရှင်စုန့် ပင်လျှင် သနားမိသည်။
ထိုမေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားလေသည်။
'ဆဋ္ဌမအကိုက သူ့ရဲ့သခင်နဲ့အတူ ရှိနေတာပဲ... အဆင်ပြေမှာပါ... ဟုတ်တယ်မလား။'
ရှန်ထျန်း က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ့မောင်လေးအတွက် စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းပေးလိုက်သည်။
လျိုထိုင်ရီ က ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူ၏မျက်ရည်များမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ စီးကျလာတော့သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်တွေ့ကြပြီ။ ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို တကယ်ကို သတိရနေခဲ့တာပါဗျာ!”
ကျန်းကျီကျား ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည် - “ဟုတ်ပါတယ်! ကျွန်တော်တို့ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တစ်ခုလုံး အနှံ့ရှာခဲ့ကြတာတောင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးလေ။”
ရှုံမုန် ကလည်း ခေါင်းညိတ်ရင်း ထောက်ခံလိုက်၏။ “ကျွန်တော်လည်း! ကျွန်တော်လည်း ပါတယ်လေ!”
ထိုသုံးယောက်သား ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုတော့မည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆိုင်ရှင်စုန့် အလွန်ပင် စိတ်ဆိုးသွားသည်။
'ဒီယုံကြည်သူတွေ ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲ။ လူကြီးလူကောင်းဆန်ဆန် လေးစားရမှန်းတောင် မသိကြတော့ဘူးလား။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို မြှောက်ပင့်ဖို့အတွက် အတန်းထဲမှာ အစဉ်အတိုင်း စောင့်ရမယ်ဆိုတာ မသိကြဘူးလားဟေ့။ ငါ့ကိုရော ပုံရိပ်ယောင်လို့ ထင်နေကြတာလား။'
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ဆိုင်ရှင်စုန့် လည်း ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ငိုကြွေးလေတော့သည်။ “ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ဒီနေရာကို ရောက်လာဖို့ အခွင့်အရေးပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရယ်။ ကျွန်တော်က အရည်အချင်းမရှိမှန်း သိပါတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ ကျေးဇူးတော်မပါရင် ရွှေစင်နုဇာတ်ကိုတောင် ရောက်နိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ကျွန်တော့်အပေါ် ဂရုစိုက်ပေးလို့သာ ဒီလိုကံကောင်းထောက်မတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးကို ပေးသနားခဲ့တာပါ။ အခုတော့ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်မြေရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ပြီဆိုပေမဲ့လည်း အတိတ်ကလိုပဲ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့နောက်ကို အမြဲတမ်း လိုက်ပါသွားမှာပါဗျာ!”
ကျန်းကျီကျား နှင့် လျိုထိုင်ရီ တို့မှာ ဆိုင်ရှင်စုန့် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩသွားကြသည်။ ရှုံမုန် ကမူ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ရိပ်မိသွားပြီး ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ “ကျွန်တော်လည်း အဲ့အတိုင်းပဲ!” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
လျိုထိုင်ရီ လည်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။ သူက တစ်ကြိမ်ရှုံးနိမ့်ဖူးသူဖြစ်ရာ သမိုင်းက ထပ်မံအတိတ်ကို ပြန်မလှည့်စေရန် သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူလည်း အမြန်ဒူးထောက်ချလိုက်လေသည်။
“ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ကျွန်တော့်အပေါ် လုပ်ပေးခဲ့သမျှအတွက် အမြဲတမ်း ကျေးဇူးတင်နေမှာပါ။ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့အောက်မှာ ဝပ်တွားနေပါတယ် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ခိုင်းသမျှ ဘာမဆို လုပ်ပါ့မယ်။ သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေထဲက လေ့ကျင့်မှုတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခဲခက်ခဲ ရှိပါစေ၊ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ဘေးမှာပဲ အမြဲရှိနေမှာပါ!”
ရှုံမုန် လည်း အပြေးအလွှား ထပ်ပြောလိုက်သည် - “ကျွန်တော်လည်း အဲ့အတိုင်းပဲ!”
ကျန်းကျီကျား လည်း ထိုသုံးယောက်စလုံး ဒူးထောက်နေကြပြီဖြစ်ရာ ဆက်လက်၍ မတ်တပ်ရပ်နေရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။ သူလည်း အမြန်ဒူးထောက်လိုက်ပြီး - “ရှေ့ဆက်ကြုံရမယ့် အခက်အခဲ ဘာပဲရှိရှိ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့နောက်ကို အမြဲလိုက်ပါသွားမယ်လို့ ကျွန်တော် ကတိပေးပါတယ်!” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ရှုံမုန် စကားစမည့်ဆဲဆဲတွင် ထိုသုံးယောက်သားက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လာကြသည်။ သူ အလွန်ပင် အနေခက်သွားသော်လည်း ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ ပြောလိုက်ရလေသည် - “အဲ့... အဲ့အတိုင်းပါပဲဗျာ!”
ထိုလူလေးယောက်၏ ရယ်စရာကောင်းသော အပြုအမူများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းယွင်ရှီး မှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။
'သူတို့ကိုယ်ထဲမှာ ပါလာတဲ့ မြင့်မြတ်သောလျှပ်စီးကြောင်းတွေသာ မရှိရင် ဒီမြင့်မြတ်တဲ့နယ်မြေထဲကို ခြေချခွင့်တောင် ရကြမှာမဟုတ်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သင့်လျော်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လိုမျိုး ပြုမူနေထိုင်ကြလို့ မရဘူးလား။ ရှန့်ကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုရုံနဲ့များ သူတို့က ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာနိုင်ကြမယ်လို့ ထင်နေကြတာလား။ တကယ်ကို ဟာသတစ်ခုပါပဲ!'
ကျန်းယွင်ရှီး လည်း ရှန်ထျန်း ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး “ရှန့်ရှင့်ရဲ့ ယုံကြည်သူတွေကို တစ်ခုခုလုပ်ပေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်ထင်တယ် Mr. Shen” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဖေယွင်ရှီးက သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလဲဗျာ။ အကြံပြုတာမှန်သမျှကို ကျွန်တော် နားထောင်ပါ့မယ်” ဟု ပြန်ပြောလေသည်။
ရှန်ထျန်း ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုလူလေးယောက်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အလွန်ပင် ခေါင်းကိုက်နေရသည်မဟုတ်ပါလော။ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်မြေထဲတွင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများစွာရှိနေသဖြင့် မလိုအပ်ဘဲ အာရုံစိုက်ခံရခြင်းမရှိစေရန် သူအလွန်တရာ သိုသိုသိပ်သိပ်နေထိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုလူလေးယောက်က တစ်နေ့တာလုံး သူ့ကို မြှောက်ပင့်နေကြမည်ဆိုလျှင် သူမည်သို့မျှ သိုသိုသိပ်သိပ်နေထိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ!
ယခု ကျန်းယွင်ရှီး ကိုယ်တိုင်ကပါ ဤကိစ္စကို စတင်ပြောဆိုလာပြီဖြစ်ရာ ထိုယုံကြည်သူများကို ရှင်းထုတ်ပစ်ရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကျန်းယွင်ရှီး ကမူ သူ့စကားကို လုံးဝလွဲမှားစွာ နားလည်သွားခဲ့လေသည်။
'ဘာလဲ။ Mr. Shen က ကျွန်မရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်မယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား။ ဒီယုံကြည်သူတွေကို သူ့ဘာသာသူ ဖန်တီးခဲ့တာလေ။ ဒါက သူ့အတွက် တကယ်ကို အရေးပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ကျွန်မ အကြံပြုသမျှကို နားထောင်မယ်လို့ ပြောလိုက်တာပေါ့လေ။ ဝ้าว! သူက ကျွန်မကို တကယ်ကို ယုံကြည်အားကိုးတာပဲ!'
ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ကျန်းယွင်ရှီး ၏ မျက်နှာလေး ရဲတက်သွားလေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး - “ကျွန်မကို ဖေယွင်ရှီးလို့ပဲ ခေါ်စရာမလိုပါဘူး။ ရှင်က ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ဝင်ရောက်လာပြီး သန့်ရှင်းသူဖြစ်လာပြီဆိုတော့ Senior Sister လို့ပဲ ခေါ်လို့ရပါတယ်။ သို့... သို့မဟုတ်ရင်တော့ Yunxi လို့ပဲ ခေါ်လိုက်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ကောင်းပြီလေ Senior Sister။ ဒီယုံကြည်သူတွေကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလဲဗျာ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး လည်း သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း - “စည်းမျဉ်းတွေအရဆိုရင်တော့ ရှင်တို့ရဲ့ ယုံကြည်သူတွေလို အဖွဲ့အစည်းမျိုးကို ခွင့်မပြုသင့်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း ရှင်သီးသန့်ဖွဲ့ထားတဲ့ အုပ်စုငယ်လေးတစ်ခုအနေနဲ့တော့ ထားလို့ရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နာမည်က အလွန်တရာ ပုံရိပ်ကြီးလွန်းပါတယ်။ လူတွေက ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာရှာလာနိုင်ပါတယ်။ အဲ့ဒီတော့ ပုံစံနည်းနည်းပိုပြီး သာမန်ဆန်တဲ့ နာမည်တစ်ခုခု ပြောင်းလဲဖို့ ကျွန်မ အကြံပြုချင်ပါတယ်” ဟု ပြောလေသည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေကြသော ထိုလူလေးယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ရှန်ထျန်း ထံသို့ ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ - “ရှင့်နာမည်က ရှန်ထျန်း ဖြစ်ပြီး ‘Tian’ ဆိုတာက ကောင်းကင်ဘုံကို ကိုယ်စားပြုတယ်လေ... အဲ့တော့ ရှင်တို့အုပ်စုအတွက် ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ နာမည်တစ်ခုခု စဉ်းစားလို့ရတာပေါ့” ဟု ဆို၏။
ရှုံမုန် က အမြန်ဝင်ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် သိတယ်! ကျွန်တော် သိတယ်! ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကို ‘ကောင်းကင်ဘုံရုံးတော်’ လို့ ခေါ်ကြရအောင်လေ!”
နောက်ဆုံးတော့ သူလည်း “ကျွန်တော်လည်း အဲ့အတိုင်းပါပဲ!” ဟု ထပ်တလဲလဲ ပြောနေစရာမလိုတော့ပြီတကား။ သူအလွန်ပင် ပျော်ရွှင်သွားရလေသည်။
တစ်ဖက်တွင် ရှန်ထျန်း မှာမူ စကားပင်မပြောနိုင်တော့ဘဲ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရလေတော့သည်...