ခေါင်းစဉ် - ငါက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သား မဟုတ်ဘူး – အခန်း (၆၂) - မိုးကြိုးလျှပ်စီး
ရှန်ထျန်း သည် ဤနေရာတွင် မရှိတော့ပေ။
သို့သော် သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် သူ၏အရိပ်အယောင်များကမူ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ တစ်ခုလုံးတွင် ဆက်လက်လွှမ်းမိုးနေဆဲပင်။
...
ဝူရွှီး!
လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ၏ အထက်နန်းတွင် မိုးတိမ်မည်းများ စုဝေးလာကြသည်။
ထိုစဥ်က ညနေစောင်းဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ကြီးမှာလည်း မှောင်မိုက်နေပြီဖြစ်သည်။
မိုးတိမ်မည်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျန်ရှိသမျှအရာအားလုံးမှာလည်း ပို၍ပင် မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် အမှောင်ထုက မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံသွားကာ အလင်းရောင်ဟူသမျှကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ပတ်လည် မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ နှိပ်စက်ညှိုးငယ်ဖွယ် ဖိစီးသောလေထုကြီးက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အထွတ်အမြတ်ဖိအားကြီးကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဘီလူးသတ္တဝါအပေါင်းမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေကြသည်။ တောင်တန်းကြီးများလည်း ဟိန်းထွက်လာကာ မိုးထိအောင် မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများ တုန်ခါနေပြီး မြက်ခင်းများနှင့် သစ်ပင်စိမ်းများမှာလည်း လှိုင်းလုံးများပမာ ကခုန်နေကြ၏။
လေပြင်းများမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်စေမည့် နဂါးနှင့် ကျားတို့၏ ဟိန်းသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေသည်။
ထိုစဥ် ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်— မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်ခု ခြိမ်းခနဲ လက်သွားပြီး အလင်းရောင်က တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေပြီ!
ငွေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးမှာ မိုးတိမ်မည်းများကို ဖြတ်သန်းထိုးဖောက်သွားသည့် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။ ၎င်းက ပတ်လည်ကို ဝန်းရံထားသော အမှောင်ထုနှင့် မိုးတိမ်မည်းများကို စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလှပဆုံးအလင်းရောင်နှင့်အတူ အတောက်ပဆုံးအရာပင်တည်း။
မိုးကြိုးလျှပ်စီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် မိုးကြိုးသံများ ထပ်မံခြိမ်းဟိန်းလာပြန်သည်။
ဂျွမ်းခနဲ!
ထိုအသံမှာ အလွန်ပင်ကျယ်လောင်လှသဖြင့် လူတိုင်းက မိုးကြိုးပစ်သံမှာ သူတို့၏နားစည်နားတွင် တိုက်ရိုက်ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုနောက်တွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီး ပိုမိုများပြားစွာ ကောင်းကင်ယံ၌ စုစည်းလာကြပြီး ၎င်းတို့၏ပုံစံများမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေကြသည်။
ထိုမိုးကြိုးလျှပ်စီး သောင်းပေါင်းများစွာသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွှယ်သွားကြကာ ပိုမိုကြီးမားသော ငွေရောင်ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်တည်လာကြသည်။
ခဏအကြာတွင် ငွေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် အဖြူရောင်ကျားတစ်ကောင်၏ ပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
မိုးတိမ်တိုက်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်မူ စိမ်းပြာရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်ခုကလည်း တိမ်ထုများကို ဖြတ်သန်းကာ တိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။ ထိုစိမ်းပြာရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးမှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်စွာ ဝဲပျံလှုပ်ရှားနေ၏။
‘ကျား’ နှင့် ‘နဂါး’ နှစ်ကောင်စလုံးသည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ၏ အထက်နန်းတွင် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ မကြာမီမှာပင် အချင်းချင်း ဝင်တိုက်မိတော့မည့် ပုံစံပင် ဖြစ်နေသည်။
...
ထိုထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ဆန်းကြီးက လူတိုင်း၏အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့လေပြီ။
ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် သူလုပ်လက်စအလုပ်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ရှန်ထျန်း ပြတင်းပေါက်နားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူ့၏ဖြူစင်သောဝတ်ရုံမှာ ပြင်းထန်သောလေပြင်းကြောင့် လွှင့်ထွက်နေပြီး သူကမူ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်လျက် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကို ငေးကြည့်နေ၏။
ခဏတာမျှပင် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော သခင်မလေးမှာ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး က ရှန်ထျန်း ကို အထင်မှားခဲ့မိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤမျှလောက် ရုပ်ချောမောခန့်ညားသောသူက မုသာဝါဒီတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းယွင်ရှီး သည် အဆက်မပြတ်ပြောင်းလဲနေသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများနှင့် ပင့်ကူသတ္တုရိုင်းကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ခုကြားတွင် တစ်စုံတစ်ရာသော ဆက်စပ်မှုရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်နေမိသည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူမ၏အတွေးကို ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိသည်။ သတ္တုရိုင်းတစ်မျိုးက ရာသီဥတုအပေါ် မည်သို့များ သက်ရောက်မှုရှိနိုင်မည်နည်း။ သို့သော်လည်း သူမ၏ထူးဆန်းသောခန့်မှန်းချက်ကိုတော့ ဖယ်ရှားပစ်၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“ရှန်သခင်လေး၊ ဆိုင်ရှင်က ပင့်ကူသတ္တုရိုင်းကို ဖြတ်တော့မှာပါ။ ဘာလို့ လာမကြည့်တာလဲဟင်”
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး ပင့်ကူသတ္တုရိုင်းကို လုပ်ကိုင်နေသော ဆိုင်ရှင်စုန့် ကို ကြည့်ကာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် “ဒီသတ္တုရိုင်းကို ရွေးလိုက်တည်းက ရလဒ်ကို ကျွန်တော် သိနှင့်ပြီးသားပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က ကောင်းကင်ယံရှိ စိမ်းပြာရောင်မိုးကြိုးနဂါးနှင့် ငွေရောင်မိုးကြိုးကျားတို့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
သူက ပြုံးလျက် “ကျန်းဖေအာ၊ ကြည့်လိုက်ပါဦး။ မိုးကြိုးနဂါးနဲ့ မိုးကြိုးကျားတို့ ရောနှောသွားကြပါပြီ” ဟု ဆို၏။
မှန်ပေသည်၊ ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးဘီလူးသတ္တဝါတို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်ယှက်နွှယ်သွားကြလေပြီ။ ၎င်းတို့ ဆက်လက်ရောနှောသွားသည်နှင့်အမျှ လုံးဝအသစ်စက်စက် ရွှေရောင်မိုးကြိုးစက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ရွှေရောင်မိုးကြိုးမှာ မှောင်မိုက်နေသော မိုးတိမ်များကြားတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပြီး အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။
မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာနေသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးများ၏ ဖောက်ခွဲမှုကြောင့် ကွဲအက်သွားတော့သည်။ စိမ်းပြာရောင်နှင့် ငွေရောင်မိုးကြိုးတန်းတို့ ဆက်လက်ရောစပ်သွားကာ ရွှေရောင်မိုးကြိုးစက်ဝိုင်းများ ပိုမိုများပြားစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အဆုံးတွင် မိုးကြိုးအားလုံးမှာ ရွှေရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။
နောက်ဆုံး၌ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင်တိုင်ချီပုံသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်တည်လာကြသည်။ ရွှေရောင်မိုးကြိုးစက်ဝိုင်းလေးများမှာ တိုင်ချီပုံရိပ်အတွင်း၌ ခုန်ပေါက်နေကြသည်။
မြေပြင်ပေါ်သို့ နေရောင်ခြည် တောက်ပစွာထိုးဆင်းလာသကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်ကို အလွန်ပင် တောက်ပစေကာ အမှောင်ထုကို လွှင့်ထုတ်ပစ်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးများကို သန့်စင်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေ၏။
လူတိုင်းက တိုင်ချီပုံရိပ်ကြီးကို အံ့သြဖွယ်ငေးမောကြည့်နေကြသည်။
ကြီးမားသော အရာတစ်ခုဖြစ်ပျက်တော့မည်ကို သူတို့သိလိုက်ကြသည်။
တကယ်ကို... တကယ်ကို ကြီးမားသည့်အရာတစ်ခုပင်တည်း!
ရုတ်တရက် ရွှေရောင်မိုးကြိုးတန်းတစ်ခုသည် ထိုပုံရိပ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဂျွမ်းခနဲ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
၎င်း၏အလင်းရောင်မှာ မျက်စိစူးမတတ်တောက်ပနေပြီး အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပေသည်။
ဗုန်း!
မိုးကြိုးမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် ထံသို့ ကျရောက်လာကာ အမိုးတွင် ကြီးမားသောအပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေပြီး ပင့်ကူသတ္တုရိုင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
၎င်းက သတ္တုရိုင်းပေါ်တွင် ရစ်ပတ်သွားပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေသည်။ အလွန်ပင် တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆောင် အတွင်းရှိ လူတိုင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ကြရသည်။
ထိုစဥ် ရှန်ထျန်း သည် စွမ်းအင်များ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တရဟောဝင်ရောက်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အနည်းငယ်ထုံကျင်သွားသော်လည်း သူ ဤခံစားချက်ကို သဘောကျလှသည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ အလင်းရောင်မှာ နောက်ဆုံး၌ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။
လူတိုင်း မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်ကြပြီး ပင့်ကူသတ္တုရိုင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း ယခင်က သတ္တုရိုင်းရှိရာနေရာတွင် မရှိတော့ဘဲ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးနှစ်ခုကို ဖုံးအုပ်ထားသော ရွှေရောင်အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေတော့သည်။ တစ်ခုမှာ မီးခိုးရောင်သမ်းသော စိမ်းပြာရောင်ဖြစ်ပြီး အပြာရောင်နဂါးတစ်ကောင်ကို ထွင်းထုထားသည်။ ကျန်တစ်ခုမှာ အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး ကျားဖြူတစ်ကောင်ကို ထွင်းထုထား၏။
ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးနှစ်ခုမှာ တိုင်ချီသစ်တော်သီးပုံစံကဲ့သို့ အချင်းချင်း ဆက်စပ်နေကြသည်။
နဂါးပြာဆွဲသီးကို စိမ်းပြာရောင်မိုးကြိုးများက ဝန်းရံထားပြီး ကျားဖြူဆွဲသီးကိုမူ ငွေရောင်မိုးကြိုးများက ဝန်းရံထား၏။
ဆွဲသီးတို့မှာ လေထဲတွင် လည်ပတ်နေကြပြီး ကျန်ရှိနေသေးသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးများကို စုပ်ယူလိုက်ကြသည်။
ဖန်ဆင်းရှင်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ လူတိုင်းက ၎င်းတို့ကို လေးစားအားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာ သူ၏ပစ္စည်းကိရိယာများကို ဆက်လက်ကိုင်ဆွဲထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ဆွဲသီးများဘေးတွင် လဲကျနေခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး မာန်းမီးခိုးများဖြင့် ပေကျံနေပြီး ဆံပင်များထောင်ထွက်နေကာ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ မီးခိုးငွေ့များ တလူလူထွက်ပေါ်နေ၏။
မှန်ပေသည်၊ မိုးကြိုးပစ်ချစဉ်က သူသည် သတ္တုရိုင်းပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်နေဆဲပင်! သူသည် မိုးကြိုးဒဏ်ကို အပြည့်အဝခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ သူတစ်ခါမှ မကြုံဖူးဖူးသော အပြင်းထန်ဆုံးနာကျင်မှုပင်တည်း!
ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော ပင်လျှင် သူတို့မြင်လိုက်ရသည့်အရာကြောင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူမ၏သာမန်တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး ဆွဲသီးများကို ကြောင်အစွာငေးကြည့်နေသော်လည်း သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာမူ မထိန်းနိုင်အောင် တုန်ရီနေပြီး နှုတ်ခမ်းများမှာ ခြောက်သွေ့နေပြီဖြစ်သည်။
သူမ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီ!
ဤသည်မှာ... ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး လော။
ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် သူမ သတိလစ်မတတ်ဖြစ်သွားရသည်။
အံ့သြစရာ၊ သူမ အလွန်တရာ အံ့သြသွားခဲ့လေပြီ!
ဤဆွဲသီးတစ်စုံသည် ကျန်းယွင်ရှီး အတွက် သို့မဟုတ် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တစ်ခုလုံးအတွက် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း မည်သူမျှမသိကြပေ။
၎င်းတို့မှာ တန်ဖိုးဖြတ်၍မရနိုင်သော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေတော့သည်!